Home Blog Pagina 1383

Smitshoek: ‘Eigen jeugd is alles voor ons’

Bij Smitshoek is de doorstroming van jeugd cruciaal. Richard Middelkoop, de coach van het eerste team, licht met speler Sean Verburg toe hoe de club te werk gaat. Middelkoop opent met een interessante stelling om de visie van Smitshoek te accentueren. Onlangs besloot de club om niet verder te gaan met Mustapha Ceelen, een oud-prof die als linksback behoorlijk uit de voeten kan. “We hebben op die plaats een jongen die op termijn ook goed kan worden”, vertelt Middelkoop. “Zijn naam is Ramon van der Wal en we willen niet dat zijn doorstroming geblokkeerd wordt, ook al is Ceelen een prima speler.”

In het eerste team van Smitshoek staan zes spelers die de eigen opleiding doorliepen. De eigen kweek, zoals dat vroeger nogal eens in de Panini-albums werd genoemd. Van de 24 selectiespelers van de vereniging is de helft begiftigd met Smitshoek-DNA. “Eigen jeugd is alles voor ons, zij vormt ons handelsmerk”, weet Middelkoop.

Dat talentvolle voetballers de club trouw blijven wanneer zij vanuit de A-jeugd komen, heeft niet te maken met een grote financiële compensatie. Wanneer een talent snel zijn zakken wil vullen, moet hij vooral naar een andere club verkassen. “Wij bieden een goede begeleiding en opleiding en bieden randvoorwaarden die andere clubs vaak niet kunnen bieden”, aldus Mddelkoop. “Als een voetballer in zichzelf wil investeren, doet hij er goed aan om bij ons te blijven. We hebben drie trainers bij het eerste elftal en hebben daarnaast een uitstekende medische staf. Alles is perfect geregeld bij de club, we stoppen veel tijd in de organisatie rondom trainingen en wedstrijden. Het is geen rommeltje bij ons, waardoor de sfeer ook altijd goed is. Uiteindelijk blijken voetballers daar toch erg gevoelig voor te zijn.”

Talentvolle A-junioren mogen op maandag met de selectie meetrainen. Zij profiteren van de kennis van een man als Frank Karreman, een oud-prof die bij Capelle overbodig was maar bij Smitshoek andere verdedigers haarfijn kan uitleggen hoe ze moeten staan om controle over de situatie te krijgen. “We streven een mix na van routine en talent”, weet Middelkoop. “Karreman is een jongen die jongeren graag op sleeptouw neemt en in de wedstrijd scoort hij altijd een zeven in het centrum. Omdat Frank die zeven altijd haalt, kunnen we op de backposities jonge jongens opstellen die soms nog foutjes maken. Zij scoren soms een vijf maar kunnen eens door het ijs zakken omdat Frank dat met zijn constante prestaties compenseert. Per saldo komen we op een voldoende uit.”

De 23-jarige Sean Verburg beaamt de zienswijze van zijn trainer. Als linksbuiten krijgt hij de ruimte om zichzelf te ontplooien. “Smitshoek is een fantastische club”, stelt Verburg. “Ik ben bij deze club begonnen en houd het er voorlopig nog graag vol. Er is een enorme saamhorigheid in de selectie, wat voor een groot deel komt doordat we elkaar allemaal kennen vanuit de jeugd. We gaan ook naast het veld veel met elkaar om. Stappen, een biertje drinken. We gaan met de club ook eten bij Van der Valk.”

Van den Burg is rechtsbenig en daar ligt volgens hem ook zijn kracht. Zoals het de moderne buitenspeler betaamt, komt hij vaak naar binnen om op doel te pegelen. “Ik mag alleen nog wat meer scoren”, is hij zelfkritisch. “Vroeger was dat mijn sterke punt, maar de laatste maanden hapert het nogal. We winnen ook lang niet altijd met Smitshoek, maar spelen soms tegenstanders echt helemaal overhoop met goed positiespel dat het gevolg is van visie. Dat ik daar deel van mag uitmaken, maakt mij erg trots.”

Henk Spelde voelt zich thuis bij RVVH

Vrijwilliger Henk Spelde (57) is al erg lang betrokken bij de club RVVH. Via zijn zoon is hij bij de club RVVH terecht gekomen. Zijn zoon is al twaalf jaar keeper bij het Eerste elftal, die daarvoor al bij enkele andere clubs in de regio heeft gespeeld. Zelf heeft hij vroeger ook gevoetbald, bij het Noorderkwartier.

Henk doet tal van werkzaamheden binnen de club. De inkoop en verkoop van de club wordt geregeld door de voorzitter Mario Papavoine en Henk. Ook wordt het schoonmaken van de kantine en de voorraden geregeld door Henk. Op wedstrijddagen van RVVH regelt hij het beveiligerswerk, wat een zeer belangrijke taak is. Het draaien van de kassa, de kaartcontrole en de controle op het alcoholgebruik moet consequent worden uitgevoerd. Daarom is het fijn dat er vrijwilligers voor aanwezig zijn.

Henk werkt niet in zijn eentje als vrijwilliger bij RVVH. De club heeft een team van vier vrijwilligers die dagelijks op de club te vinden zijn. Zelf is hij de jongste, de andere vrijwilligers zijn rond de vijfenzeventig jaar. Rond half acht zijn ze al op de club te vinden, waar de groep wordt gesplitst in een buitengroep en een binnen groep. Als alle taken zijn uitgevoerd, wat meestal zo’n 4 uur duurt, zit de dag er voor de vrijwilligers op.

Henk hoopt het vrijwilligerswerk nog lang te kunnen uitvoeren. Als hij eventueel een baan zou vinden, zou die nog altijd bij de club betrokken blijven met het doen van vrijwilligerswerk. Voor hem voelt het een beetje als werk: ‘’ik ben echt ergens mee bezig en heb een doel die ik wil laten slagen’’. Versterking is altijd welkom. Zelf vindt hij het niet meer dan normaal dat als je zonder baan zit je iets van vrijwilligers werk doet.

Hij voelde zich meteen thuis bij RVVH. Hij houdt echt van het voetbal, en dan met name het amateurvoetbal. Ook merkt Henk dat het werk wat hij verricht wordt gewaardeerd, wat hem ook weer een bepaalde voldoening geeft. Hij vindt het dan ook niet meer dan normaal dat mensen vrijwilliger worden binnen een club. Mensen die constant schreeuwen langs de lijn dat iets beter moet, daar heeft Henk niets mee. “Je moet niet schreeuwen, maar doen”.

Verder merkt Henk ook op dat als het goed gaat met RVVH, dat er ook meer mensen op de club komen. Voor het volgende seizoen verwacht hij dat het eerste van RVVH goed mee gaat draaien in de eerste klasse.‘’ Misschien kunnen ze wel voor een verassing gaan zorgen, want RVVH heeft een erg uitgebalanceerd elftal’’. Zelf gaat hij ook iedere uitwedstrijd mee, en kijkt hij uit naar het komende seizoen.

Vacature: SC Welberg is op zoek naar een trainer voor de JO15-1.

Voor het komende seizoen zijn wij, SC Welberg, nog hard op zoek naar een trainer voor de JO15-1Dit team van 17 spelers dat volgend jaar zal spelen in de 4e klasse heeft al de beschikking over een coach voor op de zaterdag en assistentie op de trainingsavonden.

Echter zijn wij nog opzoek naar een gemotiveerde trainer die de trainingen oppakt en op zaterdag eventueel ook erbij is om samen met de andere coach en leiders er een mooi seizoen van te maken!
De trainingsavonden zijn nog bespreekbaar, er zal 2 keer in de week getraind gaan worden.

Mocht u vragen of eventuele interesse hebben in deze mooie functie? Dan kunt u contact opnemen met Stephan Jonk via: 06-34297802 of stephanjonk@msn.com.

Vacature: SC Welberg is op zoek naar een trainer voor de JO15-1.

Bescheiden middenvelder heeft dubbelrol op de Bosstraat

Van ‘blauw’ naar ‘groen’ was de gedurfde stap negen jaar geleden voor Stefan Jak. Samen met ondermeer zijn maatjes Daniel Groen, Mike van Zetten en Sven Mooij maakte de centrale verdediger de sprong naar de overkant. Inmiddels is hij daar niet meer weg te denken. Zijn rol als aanvoerder van het eerste elftal en functie als vicevoorzitter springen in het oog.

Tien kilo
De 27-jarige Jak die zijn kost verdiend als financieel controller werd door toenmalig SEC-voorzitter Bren Bijlard en Mark Timmer overgehaald om het bij SEC te proberen. De tengere verdediger startte in de A-junioren. Het zelfde seizoen schoof hij door naar het vlaggenschip wat toen nog op zondag acteerde. Met de groenwitten maakte hij de overstap naar het zaterdagvoetbal. Ondanks zijn ietwat fragiele verschijning hield Jak zich goed staande tussen de ‘grote’ jongens. ,,Timing is alles voor me. Je moet weten welk duel je wel of niet aan kunt gaan. Maar ja, ik had eigenlijk tien kilo zwaarder moeten zijn.’’

Vervelend
Hij oogt rustig binnen de krijtlijnen. Commentaar op de scheidsrechters heeft nagenoeg nooit. ,,Ik ben redelijk stil in het veld. Als een scheidsrechter een fout maakt is het meestal al gebeurd. Kun je maar beter niet tegen in gaan. Ik ben geen vervelende speler in het veld.’’ Jak stipt aan dat hij graag werkte met Bren Bijlard als trainer. ,,Hij stelde plezier in het spelletje voorop en gaf nooit de druk om te presteren. Rene Ribberink bracht ook sfeer in het team. In en buiten het veld wist hij ons te motiveren. Achter alles wat hij deed zat een spelletjesgedachte. Cor ( Ruizendaal, red.) houdt ook van eenheid in de ploeg. Maar hij probeert er wel meer voetbal in te krijgen. Eigenlijk heb ik altijd People managers als trainers gehad.’’

Vicevoorzitter
Sinds enkele maanden is Jak vicevoorzitter bij de zaterdag vierdeklasser. Hij moet lachen als de naam van voorzitter Marco Valkenburg valt: ,,Marco en ik zijn allebei 27 jaar. Ik ben een dag jonger. We zaten samen op de basisschool en het middelbaar onderwijs.’’ De twee vrienden konden gelijk aan de bak. De gemeente Soest eiste een verhuizing van SEC samen met Hees. Voorlopig zitten die plannen in de ijskast en kregen beide verenigingen een huurverlaging van 50% aangeboden voor de komende twee jaar. Jak weet niet wat hij met dat geld kan doen. De kleedkamers en het clubgebouw zijn aan groot onderhoud toe. Maar straks gaan die verhuisplannen toch door en is dat allemaal weggegooid geld en verloren energie.’’

Toekomst
Jak zit op zijn plek bij SEC. ,,Sportief gezien zou ik wel naar de derdeklasse willen. Mooie klasse. Ik heb er drie jaar aan mogen ruiken. En SEC zelf moet zo blijven. Ik ga hier nooit meer weg. Altijd veel plezier na de wedstrijden. We hebben hier nog een echte derde helft. Ben altijd een van de laatste die weggaat. Ik doe bij wijze van spreken de deur achter me op slot. Ik zie hier nog wel toekomst.’’

Van Zante en Bergshoeff maatjes op en naast het veld

Topscorer Simon van Zante en aanvoerder Sander Bergshoeff van SC Everstein zijn dikke maatjes. Binnen de lijnen werden ze door positiewisselingen een beetje uit elkaar gedreven, maar buiten de lijnen zijn de twee buren en beste vrienden.

EVERDINGEN – Al sinds hun jonge jaren trekken Simon van Zante (24) en Sander Bergshoeff (26) met elkaar op. Meer buiten de voetbalclub dan daarbinnen, want door het leeftijdsverschil speelden de twee tot de A-jeugd eigenlijk nooit met elkaar. ,,We zien elkaar eigenlijk wel dagelijks’’, vertelt Bergshoeff over de vriendschappelijke band tussen de twee. ,,Hij is mijn beste maatje’’, vult Van Zante over Bergshoeff aan.

Ook binnen de lijnen konden de twee het tot voor kort uitstekend met elkaar vinden. Niet dat de relatie op het veld nu bekoeld is, maar door een wijziging van het systeem door trainer Rob van den Broek is de directe verbinding tussen de twee weggevallen. Tot dit seizoen vormden Bergshoeff en Van Zante een tandem. Die eerste ‘op tien’ en Van Zante in de spits. ,,We wisten elkaar altijd goed te vinden’’, aldus Bergshoeff. ,,Soms zelfs tot ergernis van onze teamgenoten, die weleens vonden dat we elkaar de bal té vaak aanspeelden.’’

Nu is dat anders. Tijdens het huidige seizoen introduceerde Van den Broek, wiens verblijf bij SC Everstein overigens beperkt blijft tot één seizoen, een nieuw systeem. Nu speelt de derdeklasser 3-4-3, waar voorheen 4-3-3 de standaard was. ,,Een gewaagde tactiek, maar het ligt ons wel’’, aldus Van Zante. ,,Natuurlijk was het in het begin even zoeken. De spits en ikzelf scoren veel, de strijd om de topscorerstitel binnen het team is spannend. Helaas laten de middenvelders het dit seizoen een beetje afweten. Ook Sander. Normaal scoort hij er meer dan tien in een seizoen, maar nu heeft hij al een keer of vijftien de lat geraakt’’, vertelt Van Zante lachend.

Zijn maatje kan er zelf ook om lachen. ,,De doelen zijn niet lager geworden, nee. Het is een beetje pech. Net als Simon heb ik overigens ook wel een andere rol in het team gekregen. Op tien kreeg ik meer kansen, nu speel ik linkshalf en dan moet je toch ook een beetje controle houden. Je komt dan automatisch minder voor de goal.’’

De nieuwe aanpak legt SC Everstein volgens de twee vrienden geen windeieren. Moest vorig seizoen nog handhaving worden bewerkstelligd via de nacompetitie, die seizoen mag lijfsbehoud geen enkel probleem zijn. Sterker nog, volgens het tweetal is het niet uitgesloten dat stiekem omhoog mag worden gekeken. ,,De groep is nu twee, drie jaar bij elkaar. We zijn allemaal ergens in de twintig, dus zou je zeggen dat er een mooie kans ligt om eens bovenin mee te gaan doen’’, aldus Bergshoeff. Van Zante sluit zich bij die woorden aan: ,,Vorig seizoen was het los zand, maar nu zie je dat we echt spelen volgens een plan. Helaas gaat de trainer die voor dit seizoen kwam, alweer weg. Al snap ik hem wel, want hij maakt bij Valleivogels een stapje hogerop en hij komt daar ook vandaan. Zijn opvolger (Carel van der Velden, red.) schijnt dezelfde filosofie te hebben, dus hopelijk kunnen we met deze basis verder.’’

Rijnsburgse Boys omarmt Topklasse voor meisjes U17

Rijnsburgse Boys gaat komend seizoen meedoen aan de nieuwe semi-landelijke competitie voor meisjes onder de zeventien jaar. Voor de club is het een eerste aanzet voor topvrouwenvoetbal in de toekomst.

“Meisjesvoetbal is de laatste jaren steeds een belangrijkere plaats gaan innemen in onze club”, zegt Ruben Plu, die Hoofd Jeugd Opleidingen is bij de ‘Uien’. “Wij werken er hard aan om zo’n goed mogelijke jeugdopleiding neer te zetten, voor jongens én meisjes. In aantal zijn we bij de meisjes ook behoorlijk gegroeid de laatste jaren. We hebben in alle leeftijdsklassen minimaal één team, we hebben alleen nog geen seniorenteam.”

“We willen de talentontwikkeling ook vormgeven in een prestatieteam.” De introductie van de nieuwe competitie voor speelsters onder 17 jaar was voor Rijnsburgse Boys het moment om in te stappen. “Het project wordt breed gedragen door bestuur en sponsors. Pieter Hoekstra, die met zijn bedrijf Solid Online ook sponsor is bij de ADO-vrouwen en vader van Isabelle Hoekstra, zit in de projectgroep, samen met Huib Hollander en voorzitter Ad Hendriksen.”

Rijnsburgse Boys wil met het team een regionale functie vervullen. “Talenten een platform bieden waar zij een goede opleiding op een goed niveau kunnen krijgen”, vervolgt Plu. De club gaat het serieus aanpakken met drie trainingen in de week en een geschoold en ervaren kader. Faisal Kaya en Plu zelf worden de trainers.

De ‘Topklasse’ voor de U17 bestaat in zijn eerste jaar – een pilot van de KNVB – uit twee afdelingen: een oostelijke en een westelijke. “Wij zitten in West”, zegt Plu. “Andere teams die zich ingeschreven hebben zijn onder andere Feyenoord, Excelsior Barendrecht, DSS uit Haarlem, Alliance’22 en Stedoco.”

Voor Rijnsburgse Boys is het de opmaat naar een vrouwenelftal op een hoog niveau. “Wij willen dat met stapjes doen en beginnen nu met een team onder de zeventien jaar. Als dat goed gaat, kunnen we dat volgend seizoen uitbreiden met een team onder de negentien jaar. Een logisch vervolg is een vrouwenelftal in de top- of hoofdklasse. De droom is Eredivisie. Waarom niet? Dromen is niet verboden, maar voordat het zover is, moeten we nog veel stappen nemen.”

Intussen zitten Plu en Faisal midden in een selectieproces. “We hebben onze plannen op de sociale media uiteengezet. Daar hebben we dertig reacties op gehad. In die groep zit ook een aantal meisjes van Rijnsburgse Boys. Dat is de wens ook die we voor de toekomst hebben uitgesproken: een team waar duidelijk het Rijnsburgse Boys-dna terugkomt. Richting de vijftig procent ongeveer. Dat is nu nog te hoog gegrepen, maar er zal voor een paar Rijnburgse Boys-meiden zeker plaats zijn. De eisen die we stellen zijn hoog: je moet talentvol zijn en ambitie hebben. We zijn nu druk bezig om de selectie samen te stellen. We worstelen alleen nog een beetje over de vraag of we met zestien of achttien speelsters willen beginnen. Iedere speelster moet wel aan haar minuten komen. Er hebben zich meisjes aangemeld uit de buurt, maar ook van verder. Zij, en met hen ook hun ouders, moeten zich wel realiseren waaraan zij zich binden.”

Bij GOES vinden ze handhaving nog steeds een vies woord

De Derde Divisie begint eind augustus en voor promovendus v.v. GOES is de voorbereiding nu anderhalve week oud. Een nieuw seizoen in een nieuwe competitie, maar trainer Rogier Veenstra is er al klaar voor. “We zijn echt begonnen ja.”

v.v. GOES verbaasde vorig seizoen vriend en vijand door in het eerste jaar als hoofdklasser meteen naar de Derde Divisie te promoveren. Daarnaast won het ook nog voor het eerst in clubgeschiedenis de districtsbeker. Een uitstekend jaar dus, maar dat betekent niet dat v.v. GOES dit jaar achterover gaat leunen. “Wij gaan dit jaar 34 wedstrijden spelen, alleen al in de competitie, we moeten vol aan de bak”, zegt Veenstra.

Veenstra wil ook dit seizoen het maximale uit zijn ploeg halen. “Handhaven zou mooi zijn en daar moeten we ook vol voor gaan.” In de ideale wereld is handhaving de doelstelling voor v.v. GOES, maar Veenstra vindt handhaven, net als vorig jaar, nog steeds een vies woord. “Ik wil ook op dit niveau ons eigen spel spelen en dan kijken we tijdens het seizoen wel of we de doelstelling bij kunnen stellen.”

Panathinaikos
Deel van de voorbereiding is natuurlijk het spelen van oefenduels. Aanstaande woensdag staat er een bijzondere vriendschappelijke wedstrijd op het programma; tegen de Griekse topclub Panathinaikos. “Het is nog steeds een ontzettend grote club die veel successen heeft geboekt. Bij mij zijn nog een aantal jongens op vakantie, maar voor mij gaat het meer om de prikkel die de groep krijgt. Die kan je beter krijgen tegen zo’n club met veel toeschouwers aan de lijn dan op een training op een kunstgrasveld.”

RKC Waalwijk wint met grote cijfers van v.v. Oosterhout

Op een zonnig en geheel vernieuwd sportpark van v.v. Oosterhout heeft ons RKC Waalwijk met 0-12 gewonnen. Nieuweling Hansson verscheen aan de aftrap en luisterde zijn debuut op met een doelpunt. Op het kunstgras tekende hij voor de 0-2. Na 45 minuten stond er 0-5 op het scorebord, welke in de tweede helft werd vergroot naar de dubbele cijfers.

Het sportcomplex van de gastheren ging twee jaar geleden in vlammen op. Vandaag werd het fraaie complex heropend. We willen via deze weg de vereniging bedanken voor de gastvrijheid en veel geluk wensen met hun accommodatie!

Scoreverloop:
18′ Bakari (0-1), 27′ Hansson (0-2), 40′ Koenraat (0-3), 43′ Van Weert (0-4), 44′ Seys (0-5), 47′ Baggerman (0-6), 57′ Drost (0-7), 59′ Bakari (0-8), 63′ Vermeulen (0-9), 72′ Rienstra (0-10), 77′ Maatsen (0-11), 85′ Meulensteen (0-12).

Opstelling:
Zielschot, G. Ndefe, Van Weert (60. Langras), Drost (60. Nikolov), Quasten (60. Gaari), Baggerman (60. Meulensteen), Seys (45. Maatsen), Hansson (60. Rienstra), Tahiri (60. Haddouchi), Bakari (60. Vermeulen), Koenraat (60. Huijgens)

Chaly Jones open over zijn voetbalacademie

Oud-professioneel voetballer Chaly Jones is 41 jaar. Sinds 2010 is Chaly gestopt met het beoefenen van betaald voetbal. Hij speelde in totaal 18 jaar in het betaald voetbal. Chaly Jones speelde bij clubs in Nederland, Griekenland, Portugal en Noorwegen. Nu is hij actief als trainer bij de Feyenoord Soccer School en FC ‘s-Gravenzande JO14-1. Ook heeft Chaly een eigen voetbalschool in Vlaardingen/Maassluis en in het Westland (Zuid-Holland).

Chaly Jones speelde in zijn jeugd bij Feyenoord Rotterdam. Daar maakte hij ook zijn debuut in het eerste elftal van Feyenoord, wat toen onder leiding stond van Feyenoord-icoon Willem van Hanegem. Chaly speelde daarna twee jaar bij Excelsior Rotterdam en bij FC Den Bosch. In Portugal speelde hij twee jaar voor CF União die twee jaar geleden degradeerde uit de hoogste divisie van Portugal. Daarna speelde hij een half jaartje in Noorwegen. Na het half jaar was hij even terug in Nederland. Maar dat was niet heel lang, vertelde Chaly Jones.

Waar Chaly zijn leukste tijd gehad heeft. Durfde hij niet te zeggen. Over de sfeer kon Chaly wel wat vertellen. “Je merkt wel echt dat de sfeer heel anders is. Ook is de competitie heel anders. Het is fysiek heel anders. In het buitenland is fysiek heel belangrijk. Ook is techniek heel belangrijk, zeker in Portugal merkte ik dat.” In het begin vond Chaly het lastig om zich aan te passen in het buitenland. “Je past je wel aan, maar je doet ook gewoon de dingen die je in Nederland geleerd heb.”

Of de humor in de kleedkamer in andere landen maakte Chaly zich geen zorgen. “Ik heb overal goed gelachen. Onderling met spelers en met de hele groep. Zeker in Griekenland heb ik goed gelachen. Heb daar ook gekke dingen meegemaakt. Die Grieken zijn natuurlijk ook helemaal gek.” Chaly vertelde dat hij het anders had ervaren dan de meeste professionele voetballers. Wat er laatst ook in het nieuws was over de voorzitter van PAOK Saloniki. Voor zulke dingen moet je voorbereid zijn, zei Chaly Jones.

Chaly Jones heeft ook een eigen voetbalschool. De naam van zijn voetbalschool is: Jones Soccer Academy. “Als kinderen/jongeren blij van het veld lopen, krijg ik wel een gevoel van: Geslaagde dag. Dan ga je zelf natuurlijk ook met een goed gevoel naar huis. Dat motiveert ook om meer en meer te doen.” Naast het logo van Chaly zijn voetbalschool staat: Geen doel is te ver, als je maar plezier hebt in wat je doet. Dat wilt Chaly Jones ook meegeven aan de kinderen/jongeren die komen trainen.

Chaly Jones open over zijn voetbalacademie

Oud-professioneel voetballer Chaly Jones is 41 jaar. Sinds 2010 is Chaly gestopt met het beoefenen van betaald voetbal. Hij speelde in totaal 18 jaar in het betaald voetbal. Chaly Jones speelde bij clubs in Nederland, Griekenland, Portugal en Noorwegen. Nu is hij actief als trainer bij de Feyenoord Soccer School en FC ‘s-Gravenzande JO14-1. Ook heeft Chaly een eigen voetbalschool in Vlaardingen/Maassluis en in het Westland (Zuid-Holland).

Chaly Jones speelde in zijn jeugd bij Feyenoord Rotterdam. Daar maakte hij ook zijn debuut in het eerste elftal van Feyenoord, wat toen onder leiding stond van Feyenoord-icoon Willem van Hanegem. Chaly speelde daarna twee jaar bij Excelsior Rotterdam en bij FC Den Bosch. In Portugal speelde hij twee jaar voor CF União die twee jaar geleden degradeerde uit de hoogste divisie van Portugal. Daarna speelde hij een half jaartje in Noorwegen. Na het half jaar was hij even terug in Nederland. Maar dat was niet heel lang, vertelde Chaly Jones.

Waar Chaly zijn leukste tijd gehad heeft. Durfde hij niet te zeggen. Over de sfeer kon Chaly wel wat vertellen. “Je merkt wel echt dat de sfeer heel anders is. Ook is de competitie heel anders. Het is fysiek heel anders. In het buitenland is fysiek heel belangrijk. Ook is techniek heel belangrijk, zeker in Portugal merkte ik dat.” In het begin vond Chaly het lastig om zich aan te passen in het buitenland. “Je past je wel aan, maar je doet ook gewoon de dingen die je in Nederland geleerd heb.”

Of de humor in de kleedkamer in andere landen maakte Chaly zich geen zorgen. “Ik heb overal goed gelachen. Onderling met spelers en met de hele groep. Zeker in Griekenland heb ik goed gelachen. Heb daar ook gekke dingen meegemaakt. Die Grieken zijn natuurlijk ook helemaal gek.” Chaly vertelde dat hij het anders had ervaren dan de meeste professionele voetballers. Wat er laatst ook in het nieuws was over de voorzitter van PAOK Saloniki. Voor zulke dingen moet je voorbereid zijn, zei Chaly Jones.

Chaly Jones heeft ook een eigen voetbalschool. De naam van zijn voetbalschool is: Jones Soccer Academy. “Als kinderen/jongeren blij van het veld lopen, krijg ik wel een gevoel van: Geslaagde dag. Dan ga je zelf natuurlijk ook met een goed gevoel naar huis. Dat motiveert ook om meer en meer te doen.” Naast het logo van Chaly zijn voetbalschool staat: Geen doel is te ver, als je maar plezier hebt in wat je doet. Dat wilt Chaly Jones ook meegeven aan de kinderen/jongeren die komen trainen.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.