De kennismaking was niet erg hartelijk, met een 8-0 nederlaag tegen DTS. Maar daarna was het genieten voor SSS in de topklasse. De debutant uit Klaaswaal handhaafde zich glansrijk. ,,We kunnen alleen maar tevreden terugkijken’’, reageert oefenmeester Michel Visser die na de zomer begint aan zijn tweede seizoen bij SSS.
KLAASWAAL – In zijn selectie had Visser slechts één speelster die wist wat haar zo ongeveer te wachten stond in de topklasse: oud-international en voormalig ADO-speelster Jeanine van Dalen. ,,En op één versterking na stond er precies dezelfde groep als die een jaar geleden promotie naar de topklasse heeft afgedwongen’’, vertelt Visser. Het vergroot de trots in het vrouwenvoetbalbolwerk. Al brak het gebrek aan ervaring soms op, weet Visser. ,,Er waren wedstrijden waarin we in de slotfase punten verspeelden, maar je zag gewoon dat dat niet was gebeurd als we iets meer ervaring hadden gehad. We kunnen dus niet zeggen dat we het maximale eruit hebben gehaald, maar daar klagen we absoluut niet over. We hebben het op een mooie manier gered.’’
Tussen clubs als Ter Leede, Saestum en de reserves van ADO Den Haag en PEC Zwolle draaide SSS uit Klaaswaal toch maar mooi mee. ,,Als dat lukt, weet je ook waar je het op de trainingen voor doet. We pakten ook op de juiste momenten de punten. De eerste wedstrijd was niet leuk. We verloren met 8-0 van DTS. Geen hartelijk welkom dus. Maar na een wedstrijd of vier, vijf, zag je toch dat wij zeker niet de gedoodverfde degradatiekandidaat zouden zijn. We begonnen punten te pakken. Belangrijk, want je gaat het niet redden als je het hele seizoen achter de feiten aanloopt. Dat we echt meedraaiden gaf de speelsters ook steeds meer het vertrouwen dat we iets te zoeken hadden in de topklasse. Als dat lukt, is het ook gewoon genieten. Het meest van dat je in de topklasse terugziet waar je doordeweeks op de trainingen aan werkt. Op het hoogste niveau van Nederland.’’
Na de eerste ervaringen in de topklasse is Visser ervan overtuigd dat SSS tot meer in staat is. ,,Het moet mogelijk zijn om een stabiele topklasser te worden’’, zegt hij. Dat het vrouwenvoetbal in de breedte groeit bij de dorpsclub, is dan ook van groot belang. Het tweede elftal dwong als nieuwkomer in de tweede klasse direct een plek af in de nacompetitie om promotie. ,,Het is onze intentie om het niveau van het tweede team dichter naar dat van het eerste elftal te brengen. Dat is beter voor de ontwikkeling van jonge speelsters en biedt een fijnere achtervang.’’ Ook worden de mogelijkheden voor een derde vrouwenelftal onderzocht, zodat ook speelsters met een meer recreatieve inslag onderdak (blijven) vinden bij SSS. ,,Qua vrouwenvoetbal zijn we in de regio al best toonaangevend. Ook in de jeugd groeit het en je wilt speelsters die doorstromen naar de senioren ook de kans bieden om recreatief te blijven voetballen, zoals dat bij de mannen ook mogelijk is. Teams die één keer per week, één keer per twee weken of helemaal niet trainen en gewoon een balletje trappen.’’Het zijn ontwikkelingen die Visser al doen smachten naar het volgende seizoen. ,,Laat het ze thuis maar niet horen, maar ik kan niet wachten tot het augustus is’’, grapt hij. Al wachten hem dan buiten SSS ook genoeg andere uitdagingen, zoals een trainerscursus en gezinsuitbreiding. ,,Ik ben er klaar voor’’, besluit Visser strijdvaardig.
