Home Blog Pagina 1363

Spijkenisse gaat in vogelvlucht

Spijkenisse mag bepaald niet mopperen. De competitiestart is, zeker qua stand op de ranglijst in de hoofdklasse A goed verlopen. En vooral het vertoonde spel in de eerste helft van de ontmoeting tegen Achilles Veen stemt Spijkenisse hoopvol voor het vervolg van de competitie.

En, weer staan twee belangrijke wedstrijden op het programma. Spijkenisse komt in de vogelenbuurt op de ranglijst en is komende zaterdag om 14.30 gastheer voor Rijnvogels, een gevaarlijke tegenstander.

In hoeverre Spijkenisse zelf op de sterkste elf kan rekenen is nog onduidelijk. Glenn Rijsdijk en Marvin van der Pluijm vielen tegen Achilles Veen geblesseerd uit en hun fysieke gesteldheid wordt pas deze week duidelijk.

Katwijk

Rijnvogels is naast Katwijk en Quick Boys de derde vereniging uit het dorp uit de bollenstreek. Beleving is het toverwoord in het spel van de Vogels en dat ondervond kampioenskandidaat Ter Leede aan den lijve. Het kwam afgelopen zaterdag niet verder dan een puntendeling. Ook is de ploeg versterkt met de komst van het veelbelovende talent Chadoo Melfor. Die van vierdeklasser HVV Hercules via eersteklasser Forum Sport deze competitie bij de Rijnvogels in de hoofdklasse debuteert. Maar daarmee is de sportieve honger van het talent nog niet gestild. De aalvlugge aanvaller met een fluwelen trap in de benen wil zo hoog mogelijk spelen.

Trainer

Trainer van de ploeg is Jimmy Simons, die in zijn eigen sportieve carriere voor onder meer Feyenoord, Sparta, SVV en Dordrecht uitkwam. Hij besloot zijn carriere bij het Belgische KVV Overpelt en ontsprong de dans van het lot van het destijds verongelukte vliegtuig van de SLM ramp met zijn broer Jerry. Doordat hun moeder de zaak niet zo vertrouwde namen ze een ander toestel.

Supporters

Spijkenisse moet op zijn tellen passen en u kunt de ploeg daarbij helpen door er bij te zijn om Spijkenisse te steunen in de strijd tegen de Rijnvogels. De wisselwerking tussen de ploeg en de supporters kan de groen-witten behoeden voor averij.

Tekst: Piet van Dijk

Daan Esser wil zeker niet zo eindigen

Hij had er na die trap op zijn kuit eigenlijk direct uit moeten gaan, maar wilde zijn team niet in de steek laten. Tien minuten later zakte hij na een kopduel door zijn knie. Misschien niet slim, maar het omschrijft wel de persoon Daan Esser: niet zomaar opgeven. Ook nu niet, op zijn 34e, terwijl hij revalideert van een kruisband blessure.

Bijna vergat hij de interview afspraak, in de laatste week van de zomervakantie. Druk bezig in de sportschool kreeg hij op zijn telefoon plots de herinnering te zien. De sportschool, daar waar hij minstens twee keer per week bivakkeert. Ook bij de fysio is hij wekelijks meerdere keren te vinden. En dat alles voor dat ene doel: sterk terugkomen. ,,En ik moet zeggen dat alles op schema verloopt”, klinkt Esser optimistisch. Vlak nadat de ernst van zijn blessure duidelijk werd was dat wel anders. ,,Toen de arts zei ik mijn voorste kruisband had afgescheurd was ik echt wel even triest. ‘Op dit niveau is het wel over’, dacht ik. Gelukkig duurde dat maar tien seconden. Ik belde mijn broer (Jaap, red) en zei meteen dat ik niet zo wilde eindigen. Revalideren zou ik toch wel moeten, dan kun je beter maar een doel hebben. Ik hoop zeker nog twee seizoenen te voetballen. Daarna? Het zou leuk zijn om binnen de voetballerij actief te blijven. Ik heb er al eens gesprekken over gevoerd met Kloetinge. Mijn TC3-diploma heb ik via het CIOS al op zak.”

Op 17 maart liep Esser de blessure op, 3 mei lag hij op de operatietafel. Na de winterstop hoopt hij echt weer aan te sluiten. ,,In augustus ben ik begonnen met rustig lopen en de speedladder. En met een knieblessure heb ik al ervaring, al was het toen in 2012 wel veel minder erg. Bij mijn rentree stond ik er toen ook gelijk. Bij m’n eerste balcontact tegen Nivo Sparta was het meteen raak. Dat zal nu wel anders zijn vrees ik.”

De blessure maakte zijn werk als gymleraar op een middelbare school zeker niet gemakkelijker. ,,Ook dat kwam er nog bij. Eerst zat ik vier weken thuis, vervolgens heb ik de rest van het schooljaar alleen theorie kunnen geven. En dat terwijl ik mij voordien echt fit voelde. Ik had het gevoel dat ik nog jaren meekon.” Dat alles heeft ook met het huidige niveau te maken waarop eersteklasser Kloetinge speelt. ,,Hadden we nog hoofdklasse gespeeld zoals jaren terug – toen er nog geen tweede en derde divisie was – dan was het lastig geweest om terug te knokken.”

Dat Kloetinge nu eersteklasser is en niet meer tot de beste clubs van Zeeland behoort vindt Esser jammer. ,,Dat doet behoorlijk pijn kan ik je vertellen. Vroeger was het Hoek en Kloetinge. Nu heb je Hoek, Goes, Vlissingen, een tijdje niets, en dan komen wij. Dat gat is ook niet zo snel meer te dichten denk ik.” Wel staat Esser achter de keuze van Kloetinge om als echte vereniging zo hoog mogelijk te acteren. ,,Hier moeten gewoon niet al te gekke dingen gebeuren.”

Clinic van échte voetbaltrainer maakt indruk op winnend JEKA J09-11

De jongens van JEKA J09-11 verkochten procentueel gezien de meeste loten van de vereniging tijdens de Grote Clubactie 2017. Als dank kreeg het team een gasttraining van voormalig NAC-trainer Robert Maaskant en dat maakte indruk op de kleine mannen.

Een tijde geleden op een mooie zonnige lenteavond op sportpark Tussen de Leijen. Het is op deze doordeweekse dag in mei erg druk op dit enorme voetbalcomplex in deze uithoek van Breda, waar behalve inhaalduels ook nog wedstrijden om het lokale scholenkampioenschap worden gespeeld. Kinderen dartelen over de grasvelden en langs de lijn genieten ouders van koude drankjes. Bijna alle velden zijn bezet en dus kost het moeite om de spelertjes van JEKA J09-11 te vinden. De kleine mannen zijn nergens te bespeuren, maar dan klinken er in een uithoek van het complex, schuin achter de kantine, enthousiaste kinderstemmen.

Op een klein, niet-gemaaid grasveldje, dribbelen zo’n tien fanatieke jongens in een kleine ruimte door elkaar heen met een bal aan hun voet en in hun midden oud-NAC-trainer Robert Maaskant. Na een enorme waslijst van profclubs te hebben getraind is de Schiedammer tegenwoordig technisch directeur bij Almere City, maar voor deze gelegenheid heef hij zijn trainingskleding weer aangedaan om vanavond vol enthousiasme de J09-11 van JEKA te trainen. Hij strooit met complimenten richting de spelers, maar is ook kritisch. “Luister naar wat ik zeg, jullie moeten je beter concentreren”, roept hij regelmatig naar zijn spelertjes, die de ervaren trainer met grote ogen aan- staren.

De jongemannen van J09-11 verdienen eigenlijk een beter veldje dan deze kleine, afgelegen grasmat. Ze zijn namelijk het best presterende team van de hele club. Niet qua sportieve prestaties, maar wél op het gebied van de verkoop van loten. De enthousiaste jongens leverden als team procentueel gezien de hoogste bijdrage aan het bedrag van 18.736 euro dat JEKA ophaalde en wonnen daarmee de clinic van Maaskant als prijs. “Het zijn echte kanjers hoor”, zegt leider Bas Schoonis tevreden aan de rand van het veld. “Het is leuk dat we als team zoveel loten hebben verkocht en we waarderen het dat de club ons beloont. We hebben ook al een ‘Avondje NAC’ cadeau gekregen van de club en dit vinden ze ook geweldig. Ik denk alleen niet dat de jongens voorafgaand aan deze training wisten wie Robert Maaskant was, maar dat maakt niet uit. De boys waren toch behoorlijk zenuwachtig toen ze hoorde dat ze training kregen van een voormalig NAC-trainer. Dat maakte erg veel indruk op ze en dat is ook nu te zien. De jongens doen allemaal heel erg hun best om iets leuks te laten zien”, lacht hij.

Even 18.736 euro bij elkaar verzamelen: dat is niet niks. Dit enorme eindbedrag levert JEKA een plekje op als num- mer drie van Nederland in de eindlijst van de Grote Clubactie 2017. In 2015 en 2016 was JEKA zelfs de winnende club van Nederland, toen de Bredase voetbalvereniging respectievelijk 18.350,49 euro en 17.719,83 euro ophaalde. Wat is het geheim van de jaarlijks zo succesvol verlopen actie? “Het is een combinatie van factoren”, legt Jacques Goossens uit aan de rand van het veld. De clubman bemoeit zich nadrukkelijk met de actie. “Het is vooral belangrijk om ouders en leiders van de teams te stimuleren. Aan hen weer de taak om de kinderen te motiveren en uiteraard helpen onze prijzen. We zijn deze jongens erg dankbaar en het is fijn dat we op deze manier iets terug kunnen doen voor hun inzet. Zowel individueel als in teamverband hadden we prijzen uitgeschreven en je ziet hier wat dit teweeg brengt.”

Aan Robert Maaskant heeft de JO9-11 een goede trainer. Hij laat de kinderen dribbelen, passen, afwerken op verschillende doeltjes en uiteraard wordt er op het einde een partijtje gespeeld. Aan alles valt te merken dat hij jarenlange ervaring heeft in het profvoetbal. Ook al zijn de spelertjes van het enthousiaste team pas 8 jaar oud, Maaskant laat de jongens niet alleen spelen, maar ook al echt nadenken over het spelletje. De jongens zijn erg onder de indruk van Maaskant en luisteren volwassen naar de uitleg van hun eendaagse trainer, maar ook hun jeugdigheid uit zich op een prachtige manier.

Maasksant verdeelt het team op het einde van de training over twee ploegen en zet twee goaltjes neer. Daarna zegt hij dat de teams behalve door schoten op de twee doelen ook kunnen scoren als ze de bal over de lijn dribbelen, maar daar luistert helemaal niemand naar. Lijndribbel: daar willen de jongetjes helemaal niets van weten, het draait bij hun alleen maar puur om het scoren. Een vrij logische gedachte overigens, als je pas 8 jaar aar oud bent. Maaskant kan erom lachen en sowieso geniet hij zichtbaar enorm van de training. De oud-oefenmeester van onder meer NAC Breda, Willem II, Wisla Krakau en FC Groningen is niet te beroerd om deze jongens van J09-11 wat bij te leren en dat siert hem.

De jongens zijn na afloop zichtbaar tevreden. Nog even een groepsfoto en dan zit de avond er voor de prijswinnaars op. Ook Jacques Goossens is content. “Deze jongens verdienden een prijs en ik ben blij dat ze ervan genoten hebben”. Hopelijk motiveert dit hen om volgend jaar nog meer loten te verkopen, want de club JEKA is enorm blij met al dat opgehaalde geld.”

Jeugdopleiding Schoonhoven gaat voor maatwerk

Plezier, respect en prestatie zijn de hoofdthema’s in de jeugdopleiding van voetbalvereniging Schoonhoven. Met de komst van de ervaren Johan Koutstaal, in 2016, sloeg de club uit de Zilverstad een nieuwe weg in. Die van een betere structuur en meer op het individu gerichte opleiding.

Koutstaal kan gerust een zwaargewicht op de post van hoofd Jeugdopleiding worden genoemd. De intussen 50-jarige Lekkerkerker werkte jarenlang in het buitenland als voetbalopleider. “In 2012 ben ik teruggekeerd vanuit
Nieuw-Zeeland”, vertelt hij. In Nieuw-Zeeland werkte hij tien jaar voor clubs en de nationale bond. Hij trainde er (jeugd) teams en leidde trainers op. Eerder was hij acht jaar werkzaam bij Fulham FC.

“Wout den Braber, die zeer bekend is bij en rond de club, is mijn zwager, via hem ben ik in contact gekomen met Schoonhoven”, zegt Koutstaal, die directeur is van stichting Servicepunt Verenigingen Nederlek. “De club zocht nog een trainer voor de JO17-1. Van daaruit ben ik ook in gesprek gekomen met Marcel Stok en Hayo Nagtengaal
van de technische commissie. Met zijn drieën hebben we een beleidsplan 2020 samengesteld waarin staat beschreven wat we willen bereiken.”

“We moesten op het gebied van jeugdopleiding min of meer een inhaalslag maken. We hebben daar een eigen visie op losgelaten die we hebben samengevat in drie kernwoorden: plezier, respect en prestatie.”

“Plezier is de basis van alles, maar ook respect is een belangrijk onderdeel. Plezier en respect zijn het fundament
om tot goede prestaties te komen.”

Het (her)vormen van een jeugdopleiding kost tijd. “We maken zeker stappen”, legt Koutstaal uit. “We zijn hard
bezig om een goede structuur neer te zetten. Dit seizoen werken we voor het eerst met een coördinator boven- en een coördinator onderbouw. We begeleiden onze trainers, of ze nu een eerste team trainen of een derde team, zeer actief. We willen graag dat er één gedachte is. Die overbrengen kost tijd. Daarbij willen we de trainers niet in een strak keurslijf persen, er moet ook enige vorm van vrijheid zijn. Maar we willen niet teams, wat je bij clubs veel ziet, die eilandjes worden. Dat je ze bij het begin van het seizoen wegstuurt met een zak met ballen en aan het einde van het seizoen met open armen verwelkomt als ze kampioen zijn geworden.”

“De focus ligt op de individuele benadering van spelers. Maatwerk, ja. Geen voetballertje is ook hetzelfde. De één is vroegbloeier, de ander laatbloeier. Dat vergt veel flexibiliteit van trainers en die houvast moeten wij van de technische commissie hen geven. Aan het begin van het seizoen hebben we drie workshops gegeven waarin we onze ideeën en werkwijze hebben toegelicht.

We laten trainers zien hoe zij kunnen werken. Het ene uiterste is dat een trainer alles bepaalt en voorkauwt, het andere uiterste is dat hij spelers zelf de oplossing laat aandragen. Daar tussen zitten nog twee variaties. Het gaat
nu vooral om de praktische invulling. Uiteindelijk is het de bedoeling dat als we straks een jeugdwedstrijd kunnen zien dat we de Schoonhoven-speler herkennen aan zijn manier van doen en laten zonder dat je zijn shirt hebt gezien. Het op een zo hoog mogelijk niveau spelen is geen doel op zich.”

CvdW: Oranje Wit – Introductie

Deze editie is Oranje Wit de club van de week. Deze week zullen er meerdere interviews worden afgenomen met betrokkenen bij de club uit Dordrecht. In deze interviews zullen de betrokkenen meer vertellen over o.a. hun rol binnen de club, hoe ze bij Oranje Wit betrokken zijn geraakt, het afgelopen seizoen en uiteraard wordt er ook vooruitgeblikt op het aankomende seizoen.

Oranje Wit is een op 2 mei 1925 opgerichte sportvereniging uit Dordrecht, Zuid-Holland, Nederland. De club telt afdelingen voor biljart, tennis en voetbal. De thuiswedstrijden worden op het “Sportcomplex Stadpolders” gespeeld. De voetbalvereniging van Oranje Wit speelt in district Zuid 1 en/of West II van de KNVB, het eerste elftal speelt in de 1e klasse C en ressorteert onder KNVB Zuid.

De kwantiteit (het ledental) en kwaliteit (de accommodatie en het prestatieniveau) is ongeëvenaard op het eiland van Dordrecht. De kwantiteit betreft in totaal 1.250 voetballeden, 325 tennisleden en 45 biljartleden.De kwaliteit van de vereniging is gebaseerd op de gezamenlijke vrijwillige inspanning van de leden op veel verschillende gebieden. De hechte en vooral vriendschappelijke organisatie van vrijwilligers heeft het mogelijk gemaakt dat we beschikken over een uitermate aantrekkelijke en functionele accommodatie. De extra inzet op sportief gebied heeft ertoe geleid dat de voetbalteams op aansprekend niveau presteren en dat spelers het een eer vinden om voor Oranje Wit te mogen spelen. De vele sponsoren, in allerlei vormen, maken het mogelijk om het optreden van de vereniging ook op dit hoge kwaliteitsniveau te continueren. De vereniging streeft naar een gemoedelijke sfeer waar de hele familie zich thuis voelt.

De teams van Oranje Wit, prestatief en niet-prestatief, spelen op hoog niveau. Het eerste seniorenteam speelt in de 1e klasse, de top van de junioren – pupillen speelt op divisieniveau en de top van de E en F pupillen speelt op het hoogste niveau in de regio. Het huidige niveau van Oranje Wit is enerzijds een gevolg van de talentvolle spelers uit eigen kweek, maar is anderzijds een uitvloeisel van de sterke organisatie en de professionele trainingsaanpak.

Organisatie
De laatste jaren heeft de vereniging veel tijd en aandacht geschonken aan haar organisatie:
– het Algemeen Bestuur is verantwoordelijk voor het strategisch niveau
– het Voetbal Bestuur en de Commissies e.d. zijn verantwoordelijk voor het tactisch niveau
– de leden, rustende leden en ouders dragen zorg voor de uitvoering

Dit resulteert in een goede samenwerking en grote saamhorigheid binnen de vereniging.

CvdW: Oranje Wit – Introductie

0

Deze editie is Oranje Wit de club van de week. Deze week zullen er meerdere interviews worden afgenomen met betrokkenen bij de club uit Dordrecht. In deze interviews zullen de betrokkenen meer vertellen over o.a. hun rol binnen de club, hoe ze bij Oranje Wit betrokken zijn geraakt, het afgelopen seizoen en uiteraard wordt er ook vooruitgeblikt op het aankomende seizoen.

Oranje Wit is een op 2 mei 1925 opgerichte sportvereniging uit Dordrecht, Zuid-Holland, Nederland. De club telt afdelingen voor biljart, tennis en voetbal. De thuiswedstrijden worden op het “Sportcomplex Stadpolders” gespeeld. De voetbalvereniging van Oranje Wit speelt in district Zuid 1 en/of West II van de KNVB, het eerste elftal speelt in de 1e klasse C en ressorteert onder KNVB Zuid.

De kwantiteit (het ledental) en kwaliteit (de accommodatie en het prestatieniveau) is ongeëvenaard op het eiland van Dordrecht. De kwantiteit betreft in totaal 1.250 voetballeden, 325 tennisleden en 45 biljartleden.De kwaliteit van de vereniging is gebaseerd op de gezamenlijke vrijwillige inspanning van de leden op veel verschillende gebieden. De hechte en vooral vriendschappelijke organisatie van vrijwilligers heeft het mogelijk gemaakt dat we beschikken over een uitermate aantrekkelijke en functionele accommodatie. De extra inzet op sportief gebied heeft ertoe geleid dat de voetbalteams op aansprekend niveau presteren en dat spelers het een eer vinden om voor Oranje Wit te mogen spelen. De vele sponsoren, in allerlei vormen, maken het mogelijk om het optreden van de vereniging ook op dit hoge kwaliteitsniveau te continueren. De vereniging streeft naar een gemoedelijke sfeer waar de hele familie zich thuis voelt.

De teams van Oranje Wit, prestatief en niet-prestatief, spelen op hoog niveau. Het eerste seniorenteam speelt in de 1e klasse, de top van de junioren – pupillen speelt op divisieniveau en de top van de E en F pupillen speelt op het hoogste niveau in de regio. Het huidige niveau van Oranje Wit is enerzijds een gevolg van de talentvolle spelers uit eigen kweek, maar is anderzijds een uitvloeisel van de sterke organisatie en de professionele trainingsaanpak.

Organisatie
De laatste jaren heeft de vereniging veel tijd en aandacht geschonken aan haar organisatie:
– het Algemeen Bestuur is verantwoordelijk voor het strategisch niveau
– het Voetbal Bestuur en de Commissies e.d. zijn verantwoordelijk voor het tactisch niveau
– de leden, rustende leden en ouders dragen zorg voor de uitvoering

Dit resulteert in een goede samenwerking en grote saamhorigheid binnen de vereniging.

Erik Nijssen blij met nieuwe start VV Internos 1

Vanaf dit seizoen speelt het eerste team van VV Internos op zaterdag in plaats van op zondag. Aan de kersverse hoofdtrainer en rasechte clubman Erik Nijssen (32) de taak om van die overstap een succesverhaal te maken.

Als iemand VV Internos goed kent, dan is het Erik Nijssen wel. De clubjongen doorliep als voetballer alle selectieteams van de vereniging, speelde er later maar liefst negen jaar in het eerste en werkte op sportpark De Hoge Neerstraat ook al tijdens zijn voetballoopbaan bij de jeugdteams van Internos aan een trainerscarrière. “Als speler heb ik de gouden jaren bij Internos 1 mogen meemaken”, zo vertelt Nijssen. “Jarenlang heeft ons vlaggenschip het volgehouden in de eerste klasse en het enige seizoen in de hoofdklasse was helemaal geweldig. Dat was destijds het hoogste amateurniveau van Nederland, waardoor we op bezoek gingen bij grote clubs met prachtige accommodaties. Het was een eer om deel uit te maken van een gouden generatie.”

Knieblessure
Gedurende zijn voetballoopbaan dacht Nijssen al vaak als een trainer. Daardoor kon hij naar eigen zeggen ‘vaak wat vervelend’ zijn door zijn opmerkingen aan het adres van de trainer. Nadat hij na een flinke knieblessures stopte als speler, besloot het voetbaldier zich volledig te focussen op een toekomst als coach. “Ik had al een trainerscursus gevolgd, werd steeds fanatieker bij de jeugd van Internos en kreeg uiteindelijk zelfs een kans bij de voetbalacademie van Willem II”, legt Nijssen uit. “Dat was een droom die uitkwam. En na vier jaar Willem II ben ik het diploma UEFA A rijker. Tegenwoordig ben ik trainer/coach bij NAC onder 12, een baan die ik combineer met een rol als studiecoach voor jonge topsporters op het Koning Willem II College.”

Fulltime coach
Nijssen is dus eigenlijk een soort fulltime coach, zeker nu hij komend seizoen ook nog de leiding heeft over Internos 1. Die plaats kwam vrij na het plotselinge vertrek van hoofdtrainer Marc de Weerd. Nijssen debuteert als hoofdtrainer in een nu al bijzonder seizoen voor Internos. Het eerste team van de club speelt namelijk sinds dit seizoen op zaterdag, een keuze waar Nijssen achter staat. “Steeds meer jongeren met passie voor voetbal vinden het prettiger op zaterdag te spelen. Dan kunnen ze ‘s avonds op stap en houden ze de zondag voor zichzelf. Door deze verandering hopen we een betere doorstroming te krijgen van de jeugd naar de senioren. Daarnaast wordt het denk ik ook gezelliger op ons sportpark als pupillen en senioren op dezelfde dag op de club zijn”, aldus de Internos-man.

Hoe viel de overstap naar het zaterdagvoetbal bij de selectie van Internos? “Zeer goed”, bevestigt Nijssen. “Het bestuur was bang dat er veel jongens zouden weglopen, maar dat is amper gebeurd door onze ambities en positieve gesprekken. Ik ben erg benieuwd naar het niveau in die competitie en heb geen idee wat ik ervan moet verwachten.” De oud-voetballer van het eerste vindt het hierdoor wel moeilijk om een concrete doelstelling te formuleren voor zijn jonge ploeg. “Ik ben ambitieus en wil voor promotie spelen. Ik geloof in mijn eigen kwaliteiten en in die van ons als groep, maar het is afwachten hoe het seizoen gaat lopen. Ik ben me er van bewust dat er bij de club een bepaald verwachtingspatroon heerst en dat vind ik alleen maar leuk. Hopelijk kunnen de gloriejaren bij Internos in de toekomst terugkeren.”

Nieuwe aanloop naar promotie Wieldrecht

In navolging van stadgenoot EBOH leek ook Wieldrecht door te dringen tot de rangen der zaterdag-tweedeklassers. Waar de Schenkeldijkbewoners via de titel het pad naar de promotie effenden, daar naderde de Smitswegbrigade het hogere niveau via een omweg. Net voor de meet ging het echter fout.

Zo dichtbij en toch zo veraf. Wieldrecht leek na een lang en slopend seizoen toch het grote streven, promotie naar de tweede klasse, te realiseren. Een strafschoppenreeks in het allesbeslissende treffen met Tholense Boys moest
uitkomst bieden. De dunne scheidslijn tussen immense vreugde en diepe droefenis liep over een witte kalkvlek op
elf meter van het doel. In die loterij bleken de Zeeuwen de gelukkigere hand te hebben en nam John den Dunnen na drie jaar trainerschap bij Wieldrecht afscheid met een immens katterig gevoel.

Voor Wieldrecht-aanvaller  Mark van Agteren bleef de zure smaak van de gemiste promotie lang in de mond hangen. ,,Ik heb wel even tijd nodig gehad om de teleurstelling van de verloren nacompetitiefinale achter me
te laten’’, bekent de 21-jarige speler ruiterlijk. ,,Maar vanaf het begin van de voorbereiding zijn we met vertrouwen naar het nieuwe seizoen toe gaan werken. We gaan voor het kampioenschap. Ja, alweer. Het moet toch een keer gaan lukken?’’

Voor Van Agteren was de promotie afgelopen seizoen de ultieme beloning geweest, nadat hij zich had teruggeknokt na een zware enkelblessure. Zijn statistieken in de vorige voetbaljaargang waren prima: met twintig treffers en vijftien assists was hij van absolute waarde in de formatie van trainer John den Dunnen. Persoonlijk kan Mark van Agteren dan ook terugzien op een sterk jaar. ,,Maar ook als team hebben we echt er alles aan gedaan om ons doel te behalen. Ook nadat we inzagen dat Krabbendijke de kampioen zou worden in onze klasse, zijn we erin blijven geloven dat het kon slagen.’’

Maar ook het seizoen 2017- 2018 werd niet het seizoen van de verlossing van de derde klasse. Na Brederodes en
Drechtstreek stond dit keer een Zeeuws blok de promotie van Wieldrecht naar de tweede klasse in de weg. Van Agteren: ,,Dit seizoen willen wij het team worden dat iedereen achter zich laat.’’

Dat moet dan gebeuren in een klasse, met een BrabantsZeeuwse inslag en met twee stadgenoten, DFC en het
gepromoveerde zaterdagteam van Dubbeldam. ,,Die Zeeuwse tegenstanders kennen we nu wel en we hebben er straks vier mooie derby’s bij als we DFC en Dubbeldam treffen. Dat is voor ons echt een verrijking van de
competitie en die wedstrijden moeten voor ons ook een extra motivatie betekenen.’’

Na het tijdperk Den Dunnen is het tweede tijdvak Ron Tempelaar aan de Smitsweg aangebroken. Ook Mark van
Agteren is benieuwd wat de terugkeer van Tempelaar de zwart-witten gaat brengen in de komende maanden. ,,Hij
is in het verleden succesvol geweest bij Wieldrecht en hopelijk kunnen we met hem aan nieuwe successen bouwen. Met Aron de Keijzer en Moreno van der Geer zijn er goede spelers bijgekomen. Daarnaast zijn er verschillende jongens uit de junioren en het tweede team doorgeschoven naar de selectie. Die spelers zullen ook hun kansen krijgen. In de voorbereiding hebben we gewerkt met een groep van 23 spelers, waardoor iedereen
voor zijn plek heeft moeten vechten.’’

Die concurrentiestrijd moet gaan leiden tot die laatste stap naar de tweede klasse. Het individuele doel van Mark van Agteren staat dan ook in de schaduw van het collectieve streven aan de Smitsweg: ,,Ik wil mijn cijfers van afgelopen jaar heel graag overtreffen, maar het kampioenschap met Wieldrecht is toch echt het ultieme doel.’’

Nieuwe aanloop naar promotie Wieldrecht

In navolging van stadgenoot EBOH leek ook Wieldrecht door te dringen tot de rangen der zaterdag-tweedeklassers. Waar de Schenkeldijkbewoners via de titel het pad naar de promotie effenden, daar naderde de Smitswegbrigade het hogere niveau via een omweg. Net voor de meet ging het echter fout.

Zo dichtbij en toch zo veraf. Wieldrecht leek na een lang en slopend seizoen toch het grote streven, promotie naar de tweede klasse, te realiseren. Een strafschoppenreeks in het allesbeslissende treffen met Tholense Boys moest
uitkomst bieden. De dunne scheidslijn tussen immense vreugde en diepe droefenis liep over een witte kalkvlek op
elf meter van het doel. In die loterij bleken de Zeeuwen de gelukkigere hand te hebben en nam John den Dunnen na drie jaar trainerschap bij Wieldrecht afscheid met een immens katterig gevoel.

Voor Wieldrecht-aanvaller  Mark van Agteren bleef de zure smaak van de gemiste promotie lang in de mond hangen. ,,Ik heb wel even tijd nodig gehad om de teleurstelling van de verloren nacompetitiefinale achter me
te laten’’, bekent de 21-jarige speler ruiterlijk. ,,Maar vanaf het begin van de voorbereiding zijn we met vertrouwen naar het nieuwe seizoen toe gaan werken. We gaan voor het kampioenschap. Ja, alweer. Het moet toch een keer gaan lukken?’’

Voor Van Agteren was de promotie afgelopen seizoen de ultieme beloning geweest, nadat hij zich had teruggeknokt na een zware enkelblessure. Zijn statistieken in de vorige voetbaljaargang waren prima: met twintig treffers en vijftien assists was hij van absolute waarde in de formatie van trainer John den Dunnen. Persoonlijk kan Mark van Agteren dan ook terugzien op een sterk jaar. ,,Maar ook als team hebben we echt er alles aan gedaan om ons doel te behalen. Ook nadat we inzagen dat Krabbendijke de kampioen zou worden in onze klasse, zijn we erin blijven geloven dat het kon slagen.’’

Maar ook het seizoen 2017- 2018 werd niet het seizoen van de verlossing van de derde klasse. Na Brederodes en
Drechtstreek stond dit keer een Zeeuws blok de promotie van Wieldrecht naar de tweede klasse in de weg. Van Agteren: ,,Dit seizoen willen wij het team worden dat iedereen achter zich laat.’’

Dat moet dan gebeuren in een klasse, met een BrabantsZeeuwse inslag en met twee stadgenoten, DFC en het
gepromoveerde zaterdagteam van Dubbeldam. ,,Die Zeeuwse tegenstanders kennen we nu wel en we hebben er straks vier mooie derby’s bij als we DFC en Dubbeldam treffen. Dat is voor ons echt een verrijking van de
competitie en die wedstrijden moeten voor ons ook een extra motivatie betekenen.’’

Na het tijdperk Den Dunnen is het tweede tijdvak Ron Tempelaar aan de Smitsweg aangebroken. Ook Mark van
Agteren is benieuwd wat de terugkeer van Tempelaar de zwart-witten gaat brengen in de komende maanden. ,,Hij
is in het verleden succesvol geweest bij Wieldrecht en hopelijk kunnen we met hem aan nieuwe successen bouwen. Met Aron de Keijzer en Moreno van der Geer zijn er goede spelers bijgekomen. Daarnaast zijn er verschillende jongens uit de junioren en het tweede team doorgeschoven naar de selectie. Die spelers zullen ook hun kansen krijgen. In de voorbereiding hebben we gewerkt met een groep van 23 spelers, waardoor iedereen
voor zijn plek heeft moeten vechten.’’

Die concurrentiestrijd moet gaan leiden tot die laatste stap naar de tweede klasse. Het individuele doel van Mark van Agteren staat dan ook in de schaduw van het collectieve streven aan de Smitsweg: ,,Ik wil mijn cijfers van afgelopen jaar heel graag overtreffen, maar het kampioenschap met Wieldrecht is toch echt het ultieme doel.’’

SV Capelle wint eerste thuiswedstrijd van BLC

Na het gelijkspel tegen HSSC’61 speelde s.v. Capelle afgelopen weekend de eerste thuiswedstrijd van het seizoen. De tegenstander van de eerste thuiswedstrijd was s.v. BLC uit Den Bosch. Vorig seizoen won Capelle beide wedstrijden nog met flinke cijfers van de club.

1e helft
S.V. Capelle begon sterk aan de wedstrijd. In de 11e minuut werd na een fraaie actie van Jimmy Moonen, een voorzet gegeven die maar net gemist werd door Jurgen van Selst. Vlak daarna kreeg BLC nog een corner maar deze was niet erg gevaarlijk.

Capelle werd pas echt gevaarlijk toen er een kwart wedstrijd gespeeld was. Toen Onur Ulusan van Capelle de bal veroverde en een steekpass gaf op Jurgen van Selst, treuzelde hij niet en schoot, maar werd zijn schot geblokt. Er gebeurde in de eerste helft niet veel meer totdat er vlak voor rust een zondagschot werd gevuurd op het doel van BLC. Onur Ulusan schiet vanaf ca. 40 meter heerlijk binnen voor Capelle. Scheidsrechter Verhoeven fluit kort daarna voor de rust.

2e helft
In de 2e helft gaat het redelijk gelijk op tot er tien minuten na rust een vrije trap voor Capelle wordt gegeven. Onur Ulusan staat achter de bal, maar hij schiet op de paal. Uit de rebound scoort Serhan Eyupoglu de 2-0. De goal is te bekijken op de site van Capelle.

Als de wedstrijd zo’n 65 minuten oud is wordt na twee keer goed doorkoppen Quinten van Caem bediend, maar hij ziet zijn schot net naast gaan. 10 minuten later krijgt van Caem nog een grote kans na goed werk van Serhan Eyupoglu. Van Caem passeert de linksback en schiet de bal ook langs de keeper, hij schiet de bal alleen langs de verkeerde kant van de paal. Vlak voor het einde van de wedstrijd krijgt van Selst nog een kans. Na een mooie dieptepass van Onur Ulusan schiet hij naast. BLC had weinig kansen en S.V. Capelle wint eigenlijk wel verdient met 2-0 van S.V. BLC.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.