Home Blog Pagina 1343

Willem Brouwer geniet bij DOSKO’32

Na een lange periode bij Hapert en één jaartje EMK is Willem Brouwer nu neergestreken bij DOSKO ’32. De 28-jarige spits is goed op zijn plek bij de club Duizel, waarmee hij hoge ogen hoopt te gooien in de 5klasse E.

Willem Brouwer voetbalde tot zijn 25stebij VV Hapert. Bij de club uit het gelijknamige dorp waar hij vandaan komt, doorliep hij alle jeugdteams en speelde er lang in de selectie. De aanvaller speelde in het blauw-rode shirt jarenlang met veel plezier in het eerste of tweede team, net waar de trainers hem nodig hadden. In het seizoen 2016/2017 was hij met Hapert 1 in de nacompetitie verantwoordelijk voor de degradatie van EMK 1, niet wetende dat hij het jaar erna zou uitkomen voor die club uit Nuenen. “Ik ging na dat seizoen in Eindhoven wonen en zocht een club in de buurt van mijn nieuwe woonplaats. Dat werd EMK, dus uitgerekend de vereniging die we hadden verslagen. Dat was puur toeval.”

In het ene seizoen dat Brouwer bij EMK voetbalde, kwam hij niet veel uit voor het eerste team van de vereniging. “In de voorbereiding speelde ik wel veel mee met dat team, later kwam ik in het tweede terecht. Dat vond ik overigens ook prima, want we hadden een hele gezellige groep. Als invaller deed ik wel regelmatig mee met het eerste, maar als 27-jarige jongen stond ik daar niet om te trappelen.” Na een drukke werkweek vond hij het namelijk ook wel prima om op zondagmiddag thuis op de bank te gaan zitten in plaats van bij EMK 1.

Over werk gesproken: voor Brouwer voelt het wat onwennig om geïnterviewd te worden. Als freelancejournalist is hij namelijk vaak degene die de vragen stelt, in plaats van dat hij de antwoorden moet geven. Voor Het VoetbalJournaal legt hij graag uit waarom hij dit seizoen bij DOSKO ’32 is gaan spelen: “Ik vind het leuk om weer in een eerste team uit te komen en in Duizel was die kans er voor mij. Daar kwam ik terecht via een kameraad van me. DOSKO ’32 is een hele leuke club en we hebben een hele gezellige spelersgroep”, zegt hij.

Met voetballen in de vijfde klasse heeft De Brouwer totaal geen moeite. “Ik geniet van elke training en wedstrijd, kijk daar echt naar uit”, zegt hij. “Bovendien ben ik zelf echt geen wereldvoetballer. Maar ik ben wel zeer fanatiek en geef alles op het veld. Bij DOSKO ’32 krijg ik overigens als aanvaller of nummer tien soms hoge ballen, dat past wel bij voetbal in de vijfde klasse. Soms kom ik met een stijve nek thuis”, grapt hij. “En als ik een beuk krijg, dan deel ik er zelf ook af en toe ook een uit, zo werkt dat.” Wat kunnen we dit seizoen tot slot van DOSKO ’32 verwachten? “Na een wat mindere start zijn we steeds beter gaan draaien. We gaan voor een hoge eindklassering en het zou gaaf zijn om een periodetitel te winnen”, besluit Brouwer.

WDS’48 winnaar in spannend duel tegen SPV’81

Een ontmoeting met een landelijk karakter. Dat bleek al uit de plaatsnamen die in de clubnamen verborgen zitten. Afgelopen weekend stond het duel tussen SPV’81 en WDS’48 op het programma in Polsbroek.

Voetballers uit Waarder, Driebruggen, Polsbroek en Vlist etaleerden hun voetbalkunsten onder leiding van een strenge stedeling in de persoon van scheidsrechter Herman Merkestein uit Den Haag die zijn ietwat geringe loopvermogen compenseerde met opvoedkundige81 vermaningen. Dat hij binnen de lijnen de baas was, leed geen enkele twijfel. “Meneer, wilt U 9 meter afstand van de bal nemen?” klonk het in de oren van de plattelandsjeugd. En ook wanneer hij zich genoodzaakt achtte een vermaning dan wel een kaart uit te delen, deed hij dat op een soevereine wijze. Wanneer de arbiter opvalt, is de reden daarvoor ook vaak gelegen in het weinig attractieve spel van de andere 22 deelnemers aan de wedstrijd.

Duelvoetbal
Bij deze derby was dat zeker het geval. Er ontspon zich na een vooral van de kant van de bezoekers aarzelend begin een duel dat het best geduid kan worden als ‘duelvoetbal’. Goed lopende combinaties deden zich nauwelijks voor en balverlies vierde hoogtij. Natuurlijk ontstonden er wel kansrijke situaties maar daarbij lieten de voorwaartsen het danig afweten. En ook de beide doelmannen, Jeroen Both bij de thuisploeg en Jan Boerefijn bij WDS, leken niet van zins zich te laten verschalken. Jeroen Both voorkwam na een kwartier de openingstreffer, toen na balverlies aan de zijde van de thuisploeg Tom Wils Eric Cromwijk op maat bediende. Twee minuten later kwam dezelfde Cromwijk een teenlengte tekort om succesvol te zijn. De meest indrukwekkende aanvalspoging kwam voor de rust nog op naam van linksachter Mark Venhuis. Hij denderde naar voren en doelman Both redde ten koste van een hoekschop. De pogingen van de bezoekers om nog voor de thee een bres te slaan in de Polsbroekse defensie leden schipbreuk. Namens SPV kwam Aris van der Vlist in de 42eminuut nog tot een indrukwekkende inzet. Nu waren de vingertoppen van Jan Boerefijn ter plaatste.

Weinig kansen
Slechts hoekschoppen vormden de oogst van de goede bedoelingen waarmee beide ploegen de kleedkamers hadden verlaten. Een afstandsschot van Venhuis sloeg in de 51eminuut als een granaat in het hek achter het doel van Both, waarna nog geen minuut later de score werd geopend. Op aangeven van middenvelder Griffioen verscheen Eric Cromwijk plotseling links van het SPV-doel en met zijn ‘verkeerde’ been schoot hij de bal in de touwen; 0-1 (52eminuut). Hierna ging SPV wel meer persoonlijke duels winnen, maar in het doelgebied voor Jan Boerefijn werd weinig dreigends op de mat gelegd. Die moest wel een pegel van der Vlist tot hoekschop verwerken en eenmaal buiten zijn strafschopgebied rennen om invaller Thomas Spelt het scoren te beletten. Maar voor de rest bleef het alle wissels ten spijt rustig. Bij hoekschoppen van de thuisploeg werd het kopgrage hoofd van Sander Koolwijk gezocht, maar die kende in aanvoerder Jos Lodder een geduchte tegenstander.

Lukraak
Opportunisme was troef in de laatste fase van de wedstrijd, waarin de Driebruggenaren Lemkes (overtreding) en Koorevaar (spelbederf in de ogen van de streng maar rechtvaardig optredende Hagenees ‘op leeftijd’) nog een gele kaart wisten te scoren. Na een ‘schoolvoorbeeld’ van Polsbroeks buitenspel dat door de assistent-scheidsrechter goed werd onderkend en een lastminute kans voor Koolwijk (met Boerefijn als sta-in-de-weg), stond de thuisploeg bij het eindsignaal met lege handen.

Lars van den Berg (Maasdijk) eist meer van zichzelf

De start van de ploeg van Lars van den Berg in de competitie is in elk geval een stuk beter dan vorig seizoen, want toen bungelde Maasdijk in de derde klasse onderaan de ranglijst. Maar de huidige middenmootpositie van de roodzwarten stemt hem nog allesbehalve tevreden.

Het meest kritisch is de 21-jarige aanvaller echter over zijn prestaties in de eerste fase van de competitie. “Eén doelpunt is echt te weinig”, stelt hij. “En die ene goal was nog een strafschop ook, tegen Hercules.”

In die wedstrijd liep Van den Berg ook nog tegen twee gele kaarten, waardoor hij met rood vroegtijdig het veld af moest. Daardoor miste hij de thuiswedstrijd tegen SV Duindorp (1-0 winst). “Die rode kaart valt niet goed te praten”, is hij zelfkritisch. “Ik kreeg twee gele kaarten voor commentaar op de leiding. Het was pure frustatie omdat het aan onze kant niet liep.”

De prestaties van Maasdijk kenmerken zich in de eerste competitieweken sowieso door wisselvalligheid. “Ik had er wat meer van verwacht”, is Van den Berg eerlijk. “We zijn met Tim van der Voort een belangrijke speler weliswaar kwijtgeraakt, maar daarvoor hebben wij drie goede spelers teruggekregen”, maakt hij een optelsom. “We hebben de kwaliteit om hoog te kunnen eindigen. Een periodetitel moeten we zeker kunnen halen.”

Maasdijk begon met een moeizame zege op Verburch. Van den Berg: “Verburch verdedigde alleen maar. We verloren daarna van Hercules en wonnen thuis van Duindorp.”

In de vierde wedstrijd ging Maasdijk onderuit in Den Haag bij Wateringse Veld Kranenburg. “Dat is voor mij dé voornaamste kandidaat voor het kampioenschap in onze afdeling”, reageert Van den Berg. “Daar achter zit een grote groep, onder wie ook wij.”

Maasdijk kreeg in de zomer te maken met een opvallende trainerswissel, waarbij Richard Kraijenbosch zijn spelersoutfit voor een trainerskostuum inwisselde. Voor Van den Berg had dat geen persoonlijke consequenties. “Ik speelde vorig seizoen vooral op tien. Nu sta ik of linksbuiten of op tien. Wat onveranderd is, is de vrije rol die ik krijg. Dat vind ik ook fijn. Dan voel ik me het meest in mijn element.”

Stefan Bron kwam van Westlandia over en staat in de spits bij Maasdijk. Van den Berg, die twee seizoenen geleden de weg van Naaldwijk naar Maasdijk bewandelde: “Of ik invloed op hem heb gehad om ook naar Maasdijk te komen? Ik heb hem wel aangegeven dat Maasdijk een leuke en gezellige club is, maar die keuze heeft ie toch echt zelf gemaakt.”

Spirit met 10 man toch nog naast DCV

Spirit en DCV hebben in de 4e editie van deze streekderby in competitieverband met 1-1 gelijk gespeeld. Beide ploegen schoten niet veel op met deze puntendeling, al was Spirit er nog het meest content mee. Na bijna een uur spelen moest de thuisploeg met tien man verder toen Virgil Munsel met rood naar de kleedkamer werd gestuurd. Enkele minuten later kwamen de bezoekers enigszins gelukkig op 0-1 uit een van richting veranderde vrije trap. In een poging om alles of niets te spelen bracht Richard van Cappellen Ruben Slooff in en werd verdediger Sander Kalkman eruit gehaald. Achteraf bleek het een gouden wissel want nog geen tien minuten later gaf de ingevallen aanvaller het laatste tikje en bezorgde hij Spirit toch nog een punt.

In een meer spannende dan goede wedstrijd kregen beide ploegen in de eerste helft een aantal kansen om de score te openen. Bastiaan Haasnoot moest een aantal keren goed in actie komen en voorin kregen Laurens Visser en Eric Jansen ieder een grote kans om te scoren.

Buiten deze kansen was het met name het eerste half uur een wedstrijd met veel balverlies aan beide kanten. In de loop van de wedstrijd kreeg DCV meer controle over de wedstrijd en werd Spirit gedwongen te verdedigen. Waar Spirit dit seizoen veel onnodige tegentreffers moest incasseren, speelden de Ouderkerkers nu wel compact en geconcentreerd. Daar tegenover liet de thuisploeg aanvallend veel te weinig zien.

Door het gelijke spel zakten beide ploegen één plaatsje op de ranglijst. Koploper Neptunus-Schiebroek won met 0-1 van Zuidland. Sparta staat nu tweede na de 0-1 overwinning bij Hellevoetsluis. Spirit, DCV en Nieuwenhoorn volgen op tweede punten achterstand. Volgende week gaat Spirit op bezoek bij Sparta.

© Tekst: Eric de Vendt Foto: René Bitter

Sc ‘t Zand Zaterdag 1: Opleidingsteam in een prestatieklasse

Sinds dit seizoen is Sc ’t Zand gestart met het herenteam Zaterdag 1. Als het kon, dan had de club de woorden ‘onder 23’ toegevoegd aan de naam van dit elftal, want oudere jongens zijn niet welkom bij het opleidingsteam, dat uitkomt in de sterke 4klasse C.

Pim Fijneman merkte dat er de laatste jaren bij Sc ’t Zand veel jeugdspelers de club verlieten als zij de overstap moesten maken naar het seniorenvoetbal. Dat had volgens het hoofd jeugdopleiding van de Tilburgse vereniging twee oorzaken: “Veel jongens zien het niet zitten om op zondagochtend om 10.00 uur te spelen. En daarnaast vonden ze het lastig om de stap naar onze selectie maken, omdat de concurrentie voor een plek binnen die groep groot is.”

De oplossing voor deze problemen was de komst voor een zaterdagteam, maar wel onder bepaalde voorwaarden. “Want we zijn een zondagclub en willen dat blijven. Daarom besloten we afgelopen zomer een zaterdagteam voor jongens onder de 23 jaar oud op te richten. Deze is gevuld met voornamelijk spelers uit onze voormalige JO19-2. Daarin speelden gasten die in onze selectie willen spelen, maar die nog niet ‘rijp’ genoeg zijn voor zondag 1 of 2. Door begeleiding van een goede technische staf en het spelen van leuke wedstrijden, willen we ze klaarstomen voor onze zondag teams.”

Over tegenstand hoeft Zaterdag 1 niet te klagen. De ‘jonkies’ van Sc ’t Zand zijn in het diepe gegooid en spelen dit seizoen in de 4eklasse C, een standaardcompetitie. Dat betekent dat de rood-witten uit Tilburg het moeten opnemen tegen eerste elftallen van gerenommeerde zaterdagclubs als ONI, Olympia’60 en The Gunners. Bovendien mogen de spelers van het zaterdagteam dus niet uitkomen voor de selectieteams van de club die op zondag spelen. “De jongens spelen uitwedstrijden soms voor veel publiek en hebben veel weerstand. Dat is zeer leerzaam en we hopen dat die gasten zich goed ontwikkelen, het resultaat is niet heilig”, zegt Fijneman.

Dit ‘opleidingsconcept’ is volgens Fijneman een beetje vergelijkbaar met die van PSV en Ajax, die hun beloftenteams laten ‘rijpen’ in de Keuken Kampioen Divisie. “Want uiteindelijk willen we zoveel mogelijk eigen jongens op zondagmiddag in de basis zien staan bij Sc ’t Zand 1”, zegt het hoofd jeugdopleiding van de grootste club van Tilburg. “Het team heeft nog niet bijster veel punten, maar de jongens zijn tot nu toe zeer positief over dit pilot.”

Nivo Sparta te sterk voor Drechtstreek

PAPENDRECHT – Bijna veertig minuten lang wist Drechtstreek zaterdag de druk van de goed spelende tegenstander Nivo Sparta uit Zaltbommel te weerstaan maar toen kon Frenkie Schaap de aan zijn ploeg toegekende eerste strafschop verzilveren. Hij schoot de 0-1 binnen en vijf minuten later mocht hij op slag van rust zijn tweede strafschop nemen om de ruststand op 0-2 te bepalen.

De tweede strafschop werd door scheidsrechter Sjaak de Wild toegekend na een handsbal van Dion Warner die hem ook een rode kaart opleverde. Tot aan het eerste doelpunt hielden beide ploegen elkaar redelijk in evenwicht al kon wel worden vastgesteld dat het niveau van de tegenstander uit Zaltbommel behoorlijk wat hoger lag dan dat van Drechtstreek. Nivo Sparta zal ongetwijfeld weer hoge ogen gaan gooien in de strijd om het kampioenschap om daarmee te voldoen aan hun wens om weer eersteklasser te worden.

Toch speelde Drechtstreek in de eerste veertig minuten van de wedstrijd zeer verdienstelijk voetbal en wist het zich enkele aardige kansen de scheppen. Zo was het jammer voor Max Voogelaar dat zijn fraai gelobde bal geen doel trof en werd een hard en strak ingeschoten vrije trap van Dion Warner knap onschadelijk gemaakt door Nivo doelman Rob Goesten. De druk van Nivo Sparta werd wel steeds sterker en de voorin goed opererende Frenkie Schaap en Willem Looije kwamen er aanvankelijk niet doorheen, totdat de eerste strafschop werd toegekend.

Na rust bleek het verschil in kwaliteit steeds duidelijker, zeker omdat Drechtstreek met tien spelers verder moest. Toen de goed spelende Mo Nibakht al na vijf minuten de 0-3 scoorde was het voor Nivo Sparta een gelopen race. De Munoz brigade kwam er niet meer aan te pas en kon alleen proberen de schade re beperken. Dat lukte gedurende zo’n twintig minuten maar toen scoorde Maikel van Opijnen de 0-4 en kort daarna Daan Schreuders de 0-5. Dat was ook de eindstand van de wedstrijd.

Na afloop van de wedstrijd kon men constateren dat het kwaliteitsverschil te groot was geweest. Realistisch gezien zal men bij Drechtstreek op voorhand niet zijn uitgegaan van een overwinning op de kampioenskandidaat maar het 5-0 verlies moet toch een tegenvaller zijn geweest. Aan coach Miguel Munoz nu de taak om zijn ploeg weer te motiveren voor de uitwedstrijd van komende zaterdag. Dan speelt Drechtstreek in Dordrecht tegen promovendus EBOH dat goed meedraait en dat na vijf wedstrijden drie punten meer heeft behaald dan Drechtstreek. Aanvang van die wedstrijd is 14:45 uur.

Gelijkspel SVS tegen Nieuwenhoorn

Nieuwenhoorn heeft zich tegen SVS mee laten sleuren in louter fysiek voetbal. Tijd om een bal aan te nemen en eens om je heen te kijken was er niet vanmiddag. SVS zat er bovenop en schuwde de overtreding niet. Grote delen van de wedstrijd lagen stil in verband met blessurebehandelingen. Dat Melvin Winterberg twintig minuten voor tijd de gelijkmaker wist te maken was het resultaat van een iets gedrevener fase met meer opportunisme in de combinaties. Met name in die eerste helft ontbrak het daar wat aan. Er lukte te weinig.

Net voordat SVS in de 35ste minuut de 1-0 uit de kluts weet te scoren, heeft Mike van de Ruit de bal nog uit het doel weten te blokken. Wat geen toeval is. Hij is de meest constant spelende man van Nieuwenhoorn. Fysiek sterk, ook in de lucht, positioneert zich goed, maakt z’n loopacties naar voren, heeft een goede bal-aanname en simpele oplossingen. En vooral dat laatste is belangrijk als je solide wilt spelen. Mike pingelt zich nooit de problemen in.

Na die moeizame eerste helft grijpt trainer Ron van den Berg in met twee wissels. Nichy Fortes en Melvin Winterberg moeten de aanval van nieuw elan voorzien. Met succes, want SVS komt meer onder druk, maar de bal gaat tot wel vier keer toe rakelings voorlangs. In de zestigste minuut weet de snelle rechtsbuiten van SVS zich in een counter te ontworstelen aan zijn verdediger en gaat alleen de zestien in. Zijn schot in de lange hoek wordt door Tom van der Leeden klem gepakt waardoor Nieuwenhoorn in de wedstrijd blijft.

Er volgt een ‘we leven nog-offensief’ met als meest dreigende speler Nichy Fortes. Hij is het dan ook die de voorzet aflevert, waaruit de sterke Melvin Winterberg de 1-1 binnen kopt. Daarna zet Nieuwenhoorn nog eens aan en gaat het verbeten op jacht naar de winnende treffer. Dimitri Gomes eist veelvuldig de bal op en doorgaans kent de routeplanner van Dimitri maar één adres en dat is op sloopkogelsnelheid de zestien in. Toch probeert hij vandaag vaker de combinatie te zoeken. Daar komen een aantal goede mogelijkheden uit voort, maar helaas levert het geen treffer op.

In de 85ste minuut laat de grensrechter het na te vlaggen voor een uitbal en in de situatie die daardoor ontstaat maakt Daniël Dijksman een overtreding welke hem op zijn tweede gele kaart komt te staan. Ondanks dat Nieuwenhoorn met tien man verder moet veranderd er niet zo heel veel.
SVS weet behoudens een paar hoge ballen de zestien in, geen voordeel uit het overtal te halen.
En zo eindigt de wedstrijd in een gelijkspel.

Vrouwen RVVH bekeren verder

De eerste dag van de herfstvakantie stond voor de vrouwen van RVVH in het teken van de knock out fase van het KNVB bekertoernooi. Het eerste team van de Ridderkerkse vereniging mocht 460 kilometer reizen om tegen hoodfklasser ACV Assen te spelen. Vrouwen 2 speelbekeren-verdereren-verderrdede in Rotterdam Zuid tegen SV Charlois. Beide teams wonnen eenvoudig hun wedstrijden en mogen door naar de volgende bekerronde.

Het is altijd lastig om te spelen in een vakantie. Dat betekent vaak dat er speelsters niet bij zijn vanwege vakanties. Zeker als je voetbalsters hebt die in het onderwijs werken. Het eerste Ridderkerkse team ging dan ook met een minimale selectie op weg naar Assen. Een rit van ruim 230 kilometer enkele reis met een groot aantal files. Assen werd gelukkig nog binnen de drie uur bereikt zodat er tijd was voor een goede voorbereiding.

Om half drie floot de scheidsrechter, mevrouw ter Bork-Meijer, voor het begin van een verder matige wedstrijd. ACV probeerde met een vliegende start RVVH te verrassen. Dat lukte bijna maar RVVH herstelde zich onmiddellijk en was al snel de heersende ploeg. Na een minuut of tien zorgde Sharella Hunt voor de openingstreffer. Dat leek gelijk al de genadeklap voor ACV.  De vrouwen uit Assen trokken zich compact terug op eigen helft en beperkte zich tot verdedigen en hadden als doel de schade te beperken.  Zes minuten na haar eerste treffer was het Hunt die de 0-2 aantekende.  Daar mee was ook de ruststand bereikt.

Ondanks de voorspong waren de Ridderkerksen niet in goede doen.  Het speelde gezapig, slordig en ongeïnspireerd.  Dat was vooral jammer voor de supporters die de ruim 200 kilometer hadden afgelegd om de wedstrijd bij te wonen.  ACV kon echter geen vuist maken tegen dit matige RVVH. De Assenaren liepen vooral achter de bal aan en probeerde soms toe te slaan via de counter. De Ridderkerkse verdedigsters, met name Iris Zoon en Celine Bruens, waren echter heer en meester achterin.

Veel kansen werden door RVVH  niet benut tot een corner die door verdedigster Celine  Bruens binnen werd gewerkt.  De 0-3 leek iets los te maken bij ACV. Met man en macht werd gestreden om er toch  nog een wedstrijd van te maken. Dat zorgde in de zestigste minuut voor de enige treffer van ACV. Twintig minuten voor het einde kopte Linksback  Alyssa Dijkstra de 1-4 eindstand binnen.

Lekkerkerk verliest bij koploper Charlois

Afgelopen zaterdag stond voor Lekkerkerk de uitwedstrijd tegen medekoploper Charlois op het programma. Na een kleine nederlaag en drie gelijke spelen wachtte Lekkerkerk een zware dobber. Vooraf was besloten om heel compact te spelen en de thuisploeg zo weinig mogelijk ruimte te geven. Lekkerkerk begon de wedstrijd dan ook met twee aanvallers en vijf verdedigers.

De eerste helft
2-0Vanaf het begin stond Lekkerkerk goed en had de thuisploeg moeite om in de kleine ruimtes gevaarlijk te worden. Spitsen Bart Sterrenburg en Stan Burggraaf probeerden samen met de drie middenvelders in de omschakeling gevaarlijk te worden. Dat lukte al na twee minuten toen Stan Burggraaf bij een snelle uitval een kansje kreeg. Helaas miste hij. De thuisploeg had veelvuldig balbezit maar werd pas voor het eerst echt gevaarlijk uit een vrije trap. Het schot op doel werd door keeper Robin Schiedon prima uit de bovenhoek getikt. Andere kleine kansen voor Charlois kwamen bij toeval tot stand na een paar ongelukkige klutssituaties. Het vizier van de spitsen van de thuisploeg stond daarbij niet op scherp.

Lekkerkerk kreeg vanaf de 30e minuut ook een paar mogelijkheden. Na een goede aanval kwam de bal bij de sterk spelende Floyd Versluis. Hij zag zijn harde schot een half metertje over het doel verdwijnen. In de 35e minuut probeerde Mark de Jager het van afstand. Zijn zwabberschot leverde grote problemen op voor de sterke keeper van de thuisploeg. Helaas kan Stan Burggraaf net niet bij de terugspringende bal.

In de 43e minuut kwam de grootste kans na een goeie voorzet van Mark de Jager. Zijn bal belandde bij de tweede paal op het hoofd van Pim Molenaar. De kopbal ging diagonaal met een boog naar de andere hoek. De keeper kon met een katachtige reactie de bal nog net tegenhouden. Na afloop gaf de keeper van de thuisploeg aan dat hij de bal van achter de lijn wegtikte. Dit was helaas door de goeie scheidsrechter niet te constateren. Na deze kans voor Lekkerkerk gebeurde er niets meer tot de rust.

De tweede helft
Na rust begon Lekkerkerk waar het voor rust mee geëindigd was, vanuit een compacte organisatie loeren op een counterkans. In de 49e minuut werd spits Stan Burggraaf gewisseld voor Luke Sitskoorn vanwege kleine pijntjes. In de 52e minuut kwam de thuisploeg ineens op 1-0. Daar hadden ze wel een fout van Lekkerkerk en een gelukkige klutsbal voor nodig. Luke Sitskoorn speelde de bal halverwege de helft van Charlois verkeerd in de breedte op het moment dat er vier spelers voor de bal waren en dachten aan een gevaarlijke uitbraak. Vervolgens kwam de bal ineens bij de linksbuiten van de thuisploeg die de bal via een klutssituatie mee kreeg tussen twee Lekkerkerkse verdedigers. Na een balletje breed kon de bal door een speler van de thuisploeg tegendraads ingeschoten worden. Deze bal was onhoudbaar voor Keeper Robin Schiedon.

Een paar minuten later was de wedstrijd beslist. Na een treuzeling bij laatste man Kevin van Gent kon de spits van Charlois hem de bal afnemen en vanaf 40 meter de bal langs, de op de rand van strafschopgebied staande, keeper Robin Schiedon in het lege doel plaatsen. Door twee individuele fouten had de thuisploeg binnen een paar minuten een 2-0 voorsprong. Na deze twee goals bleef Lekkerkerk wel vanuit de compacte organisatie spelen, want als “de tent opgezet” zou worden, dreigde een grote nederlaag. In het vervolg van de tweede helft kreeg Lekkerkerk nog een aantal mogelijkheden om toch weer terug te keren in de wedstrijd, maar het vernuft ontbrak om de aansluitingstreffer te maken Alex Velsink was nog het dichtstbij met een prima schot van afstand. Ook deze poging werd prima onschadelijk gemaakt door de keeper van de thuisploeg.

In de laatste tien minuten kreeg Charlois wat meer ruimte van Lekkerkerk maar wist daarvan geen gebruik te maken, enerzijds door slordig omgaan met die ruimte, anderzijds door prima verdedigend spel van Lekkerkerk. Na 94 minuten vond de scheidsrechter het genoeg en floot na een sportieve wedstrijd zonder maar een enkele kaart voor einde wedstrijd.

Aankomende wedstrijd
Lekkerkerk blijft na vijf wedstrijden op drie punten na tweemaal een nipte nederlaag en inmiddels drie gelijke spelen. Lekkerkerk had tegen koploper Charlois een prima tactisch plan dat 85 minuten goed werd uitgevoerd. In een tijdsbestek van een paar minuten werden twee individuele fouten genadeloos afgestraft. Toch hoeft Lekkerkerk niet te wanhopen want als dezelfde instelling, strijd en beleving opgebracht kan worden in de komende wedstrijden, dan komt de eerste overwinning steeds dichterbij. Volgende week wacht de thuiswedstrijd tegen oude bekend DRL. Twee seizoenen geleden in de vierde klasse, was deze ploeg voor Lekkerkerk een lastige tegenstander. Thuis werd 2-2 gespeeld en uit werd nipt met 1-0 verloren. DRL heeft een punt meer dan Lekkerkerk, dus de belangen zijn vooraf duidelijk. De winnaar kan naar de middenmoot gaan kijken, de verliezer blijft onderin de derde klasse hangen. De wedstrijd begint om 14.30 uur.

Papendrecht weet weer wat winnen is

Door drie mindere prestaties op rij was Papendrecht aardig gezakt op de ranglijst. Op zaterdagmiddag 20 oktober was een overwinning dan ook noodzakelijk om niet in de gevarenzone te komen. Altena bleek hiervoor een gewillig slachtoffer. Vooraf moest coach Johan Sturrus wederom aanpassingen doen in de verdediging. Xavier Leenheer kon, vanwege een achillespeesblessure, niet spelen. Hierdoor opereerde Thomas Muilwijk nu als vleugelverdediger en zijn plaats in het centrum werd overgenomen door Roger Dupuis. Verder startte Jay Luciano op de bank, omdat hij niet de vereiste trainingsarbeid had verricht.

Op sportcomplex Altena in Nieuwendijk begon Papendrecht voortvarend. In de 8e minuut was het Justin Beemsterboer, die de achterlijn opzocht. Zijn scherpe voorzet werd door Koen Lighaam beheerst tegen de touwen gewerkt. Wie dacht, dat Papendrecht daarna door zou drukken, kwam bedrogen uit. De rest van de eerste helft ontspon zich grotendeels op het middenveld. Slechts een keer werd Altena gevaarlijk, maar de omhaal van Nick van Wanrooij werd bekwaam door Roy Rijntjes gepareerd. Dit was overigens de enige keer in de wedstrijd, dat de Papendrecht-doelman echt getest werd.

In de rust werden aan Papendrechtse zijde twee wissels doorgevoerd. Justin Beemsterboer en Djerrel Saffignani werden gewisseld voor Jay Luciano en Stephan Bravenboer. Dit bleek een goede greep. Er kwam meer snelheid in de aanval en meer balans op het middenveld. Het succes hiervan kwam al in de 52e minuut, toen Luciano een voorzet van Lighaam uit een moeilijke hoek knap langs Altena-doelman Rob de Groot schoof. Tien minuten later was het Koen Lighaam, die uit een voorzet van Rick Molenaar de 0-3 op het scorebord bracht. Omdat Altena niet bij machte was om gevaar te stichten en Luciano nog een tweetal mogelijkheden onbenut liet, was dat ook de eindstand.

Papendrecht speelt nu twee keer thuis tegen achtereenvolgens Heukelum en Wilhelmina ’26. Met twee overwinningen levert dat een plaats op in het linkerrijtje. Daar waar Papendrecht toch thuishoort.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.