Pagina 1295 – VoetbalJournaal

VVAC en Rovanda hebben sterke band

VVAC

-

15 januari 2019

De terugkeer in de derde klasse valt de hoofdmacht van het Ottolandse VVAC zwaar en het wordt een overlevingstocht om het hoofd boven water te kunnen houden. Maar de Alblasserwaardse club weet zich gesteund door een voetbalminnende sponsor, die de voetbalgekke regio een warm hart toedraagt: Rovanda Handel en Techniek BV.

OTTOLAND – De warme band met de voetbalsport wordt al snel duidelijk als voetbal en Rovanda in één zoekactie worden verbonden op internet: de naam van het bedrijf levert meteen een connectie op met de businessclubleden van zaterdag-tweedeklasser Papendrecht. Maar de meest duidelijke sponsoruiting is terug te vinden op het tricot van de hoofdmacht van VVAC, waar Rovanda op de borst van de spelers prijkt.

Sinds vorig jaar is Rovanda als hoofdsponsor aan de club uit Ottoland verbonden. Het sportieve succes van de samenwerking kreeg dit jaar een mooi extra tintje door de promotie van de hoofdmacht naar de derde klasse, via het nacompetitietraject. Een mooiere afsluiting van het eerste volle jaar van samenwerking tussen club en sponsor was niet mogelijk geweest.

Rovanda, met vestigingen in Papendrecht en Groot-Ammers, is een technische groothandel met een groot assortiment, waaronder veel professioneel gereedschap, elektrischemachines, aggregaten, lasapparatuur, compressoren, bedrijfskleding en nog veel meer. Of zoals het bedrijf zich graag profileert: ‘Rovanda zorgt ervoor dat de werknemer vakkundig en veilig zijn of haar werk kan doen. Wij leveren de juiste benodigdheden. Van gereedschappen, machines en onderdelen tot bedrijfskleding en persoonlijke beschermingsmiddelen. Voor maatwerk, maar ook voor de vervanging van onderdelen, want service staat bij Rovanda hoog in het vaandel’. Met een webshop zorgt het bedrijf ervoor dat de klant snel kan inspelen op zijn of haar behoefte.

Dat het contact met VVAC tot wederzijds genoegen bevalt, wordt wel duidelijk uit het feit dat Rovanda niet alleen de selectie in het nieuw heeft gestoken maar ook samen met AB Midden Nederland de JO-13 1 in nieuwe tricots en trainingspakken laat optreden.

BOVERHOF
In die tenues slaagt VVAC er tot op heden nog niet in om een vuist te maken: na de promotie van afgelopen seizoen staan de Ottolanders aan de onderkant van de ranglijst in de met derby’s bezaaide derde klasse C. Desalniettemin maakte de club als één van de eerste verenigingen bekend dat het contract met de trainer,

Marten Boverhof, ook in het nieuwe seizoen 2019-2020 gecontinueerd zal worden. Boverhof kende dit seizoen de pech dat hij om gezondheidsredenen tijdelijk een stapje terug moest doen. Langzaam maar zeker pakt de oefenmeester, die aan zijn derde seizoen zal gaan beginnen op ‘De Put’, de draad weer op. Ton Vonk, eerder als interim-trainer aangesteld bij SteDoCo, verving Boverhof de afgelopen weken op het trainingsveld en langs de lijn tijdens de wedstrijden op zaterdag. Vonk zag daarbij dat het zelfvertrouwen van de spelersgroep nogal eens met zure nederlagen op het laatste moment, zoals bij hoogvlieger Groote Lindt, op de proef gesteld werd.

G-voetbal schot in de roos bij Papendrecht

VoetbalJournaal

-

15 januari 2019

0

G-voetbal schot in de roos bij Papendrecht

Het G-voetbal bij voetbalvereniging Papendrecht, dat drie jaar geleden werd gestart, blijkt een schot in de roos. Inmiddels heeft de Slobbengorsclub een achttiental spelers met een lichamelijke of geestelijke beperking die in competitieverband uitkomen. Tot groot plezier van spelers én hun begeleiders.

,,De G-voetballers hebben duidelijk hun plekje veroverd binnen de vereniging.’’ Die constatering op zichzelf maakt Addy Matena, één van de initiatiefnemers drie jaar geleden om de G-voetbaltak binnen Papendrecht van de grond te krijgen, al blij. Matena sloeg destijds samen met Dick Verschoor, Sandra Zwart, Wim Erkelens, Peter van der Linde en Martin van Tol de handen ineen om het G-voetbal op de kaart te zetten op sportpark Slobbengors. ,,We kunnen nu wel stellen dat het een succes is. Nog steeds hebben we leden die zich aanmelden. In het verleden hebben we ook meisjes gehad, nu bestaat de groep vooral uit jongens. Maar meisjes blijven uiteraard welkom bij ons’’, geeft Addy Matena, die drie jaar na de oprichting van de bijzondere voetbaltak nog steeds nauw betrokken is bij de G-voetballers. Matena fungeert samen met Irma Korver als trainer van de groep, Peter van der Linde doet de coaching tijdens de wedstrijden. ,,Ik heb zelf geen speciale trainerscursus gevolgd, maar heb door mijn persoonlijke situatie wel ervaring opgedaan met het werken met mensen met een beperking’’, geeft Addy Matena aan. ,,Het is nog steeds hartstikke leuk om te doen en het is ook nog eens erg leerzaam. Wat wij van de G-voetballers kunnen leren, is een enorm grote acceptatie naar elkaar toe. Als zij met elkaar in het veld staan, is er grote verdraagzaamheid en wordt elkaar alles gegund. Dat is op andere niveaus in de voetbalsport wel
anders.’’

De G-voetballers van Papendrecht komen op zaterdag in competitieverband in actie. ,,Dat gaat best goed: we staan momenteel derde in een competitie met zes ploegen, waarbij we niet op grote afstand van de koploper staan. In samenspraak met de KNVB zijn er wel speciale regels afgesproken om de wedstrijden zo leuk mogelijk te laten verlopen. Eigenlijk gaan wedstrijden tussen teams van acht spelers, maar als het noodzakelijk is om evenwicht in de wedstrijd te creëren dan wordt een team versterkt met extra spelers. Omdat daar duidelijke afspraken over gemaakt zijn, leidt dat ook nooit tot discussie.’’

Vader en zoon Bonte hebben beide een roodgeel RKVV Koewacht-hart

RKVV Koewacht

-

15 januari 2019

0

Vader en zoon Bonte hebben beide een roodgeel RKVV Koewacht-hart

Waar Jelle Bonte inmiddels al zo’n twaalf seizoenen het doel verdedigt van RKVV Koewacht, daar is vader Boudewijn ook alweer vijf jaar actief als voorzitter. Van beiden kan met recht worden gezet dat ze echte clubmensen zijn, met een grote voorliefde voor de roodgele kleuren.

Waar Jelle vanuit de jeugd doorstroomde richting de senioren, en tegen v.v. Breskens na een kwartiertje op zijn vijftiende mocht invallen voor de geblesseerde Pol van Vijver, daar kent vader Boudewijn ook al een lang ‘loopbaan’ bij de plaatselijke Rooms Katholieke Voetbalvereniging. Al ruim een kwart eeuw is hij op allerhande vlakken actief. “Ik ben destijds als jeugdspeler na een blessure gestopt en ben na een kortstondig volleybalavontuur uiteindelijk teruggekeerd bij de voetbal. Niet om te spelen, maar vooral in rollen vanaf de zijlijn en achter de schermen. En dat bevalt me uitstekend.”

Jeugdvoorzitter, sponsorgroep, elftalleider, kantinebeheer, evenementencommissie, bestuurslid en sinds 2013 ook voorzitter als opvolger van Kees Jansen. En daarnaast is hij niet in de laatste plaats vooral ook voetbalvader, die wekelijks de verrichtingen van zijn club in het algemeen en van zoon Jelle in het bijzonder met groot enthousiasme en passie volgt. “Het debuut van Jelle was een moment dat ik nooit meer zal vergeten. Hij moest er als jonkie al vrij snel in vanwege de blessure bij Pol. Hij kreeg een doelpunt of vier, vijf achter zijn oren en kwam met de tranen in de ogen van het veld af. Niet het debuut dat je jezelf voorstelt als jonge keeper natuurlijk, maar wel eentje die altijd bijblijft.” Jelle (27) geniet zelf overigens nog altijd wekelijks van het voetballen bij en voor zijn club. Ondanks dat hij geregeld een bal uit het doel moet halen, gaat het volgens het tweetal niet onaardig qua resultaten. “Je moet alles in proportie zien. We hebben qua ervaring en kwaliteit wel wat ingeleverd. Dat is dus ook weer even wennen en zoeken naar automatismen. Dat zie je ook terug in de wisselvallige resultaten. Voor ons is het seizoen geslaagd wanneer we ons uiteindelijk weten te handhaven. We hebben geen selectie en spelers die de overwinningen aan zal voetballen. Maar realistisch gezien doen we het goed als we boven de streep blijven in de vierde klasse. Dat was de doelstelling en dat zal ook niet veranderen.”

Wat hoogstwaarschijnlijk voorlopig niet meer verandert, dat is het aantal van twaalf doelpunten dat de goalie in zijn loopbaan tot nu toe maakte. Allemaal strafschoppen. Daarmee komt hij nog altijd voor in het Zeeuwse RudeStats lijstje van sportjournalist Rudy Boogert. Jelle van Damme, voormalig doelman van Hulsterloo schoot in totaal 35 keer raak, Bonte knalde zelf een dozijn wedstrijdballen tegen de touwen. “Dat aantal zal niet meer veranderen, want de penalty’s worden niet langer door hem genomen. Maar dat is niet zo erg. Wie ze maakt is uiteindelijk van weinig belang, als we aan het eind van de rit ons maar veilig spelen, dat is het wat telt. Dan is ons seizoen geslaagd”, besluit Boudewijn.

”Ik zie veel muziek in deze groep”

VoetbalJournaal

-

15 januari 2019

0

Ferry van dijk stapte deze zomer bij Groot-Ammers in bij een vierdeklasser, maar de oefenmeester waant zich soms op een veel hoger niveau. De club uit het Ooievaarsdorp heeft de zaakjes goed op orde, zo leerde hij al snel. ,,Er zijn zoveel mensen die iets doen, ik hoef hier alleen maar trainer te zijn’’, aldus Van Dijk.

GROOT-AMMERS – Dat Ferry van Dijk zijn vleugels uitsloeg en neer-streek op sportpark Gelkenes, mag opmerkelijk genoemd worden. Onlangs behaalde hij zijn UEFA-A diploma en voor die cursus schreef hij zich in om aan de slag te kunnen bij clubs op een hoger niveau. ,,Na een jaar Streefkerk en drie jaar Hardinxveld ben ik als stagiair en later assistent-trainer aan de slag gegaan bij Sliedrecht, waar ik werkte met Michel Langerak. Dat diploma wilde ik halen om bij eersteklas- sers en hoger op eigen benen te kunnen staan. Toen ik voor dit seizoen op zoek ging naar een club waar dat kon, was Groot-Ammers er heel snel bij’’, blikt Van Dijk terug op zijn komst naar de geelhemden.

Met zijn net behaalde diploma op zak voelde hij zich allerminst te groot voor de club. ,,De mensen op de club zijn zo enthousiast, willen Groot-Ammers weer op de kaart zetten. Na een gesprek met Geert Ouweneel (bestuurslid technische zaken, red.) werd ik aangestoken door dat enthousiasme. Ik wil graag mijn steentje bijdragen en het is prettig werken in een positieve omgeving.’’

Van Dijk belandde bij Groot-Am- mers vervolgens in een luxe positie. Hij is trainer en dat alleen. Voor het regelen van de randzaken staat een uit- gebreide staf klaar. ,,Als we gaan trainen liggen de ballen opgepompt klaar. Dat doet de materiaalman. Elke zaterdag staat er een vlagger paraat. Bij Sliedrecht hebben we weleens op de dag van de wedstrijd zelf nog een grensrechter moeten regelen, maar dat is hier absoluut niet nodig. Dat is wel fijn’’, laat Van Dijk zich zeer positief uit over de club.

De start van het seizoen verliep voor Groot-Ammers voorspoedig in de vierde klasse. Van Dijk ziet zeker mogelijkheden om de club sportief weer op de kaart te zetten. ,,Vorig seizoen eindigde de club als tweede. Ik zie veel muziek in de groep. Je kunt dan wel zeggen: ‘We gaan voor het linkerrijtje’, maar als trainer wil ik mij inzetten voor het behalen van promotie. Ik ga niet roepen dat we wel kampioen gaan worden. Of we uiteindelijk promoveren met een titel of via de nacompetitie, zien we aan het einde van het seizoen wel. Er is een goede mix van jonge talenten en meer ervaren spelers. Het meeste plezier haal ik als trainer uit het ontwikkelen van mensen. In die eerste weken waren de resultaten goed, maar over het voetbal was ik niet eens altijd tevreden. Dat betekent dat er nog veel rek in zit. De club wil graag weer naar de derde klasse en dat snap ik wel. Als je ziet waar je dan in terecht kunt komen, een afdeling met alleen maar derby’s. Iedereen doet er alles aan om dat volgend seizoen mee te kunnen maken.’’

Excelsior Maassluis wint lastige uitwedstrijd tegen Jong Vitesse

Excelsior Maassluis

-

15 januari 2019

0

Excelsior Maassluis wint lastige uitwedstrijd tegen Jong Vitesse

Excelsior Maassluis is goed uit de winterstop gekomen. Na een succesvol trainingskamp in het Spaanse Torremolinos won de ploeg van trainer Dogan Corneille de lastige uitwedstrijd van Jong Vitesse met 1-3.

Binnen twee minuten lag de openingstreffer al in de goal. Een vrije trap werd vanaf de rand van het zestienmetergebied binnen gekruld door Stephan Kruithof (0-1). Hierna volgde een lange fase waarin beide teams niet echt gevaarlijk werden voor het doel. Pas vlak voor rust, toen de thuisploeg een penalty kreeg, was er wat beleving bij het publiek. Robin van der Ende vergreep zich waarna scheidsrechter niets anders kon doen dan de bal op de stip te leggen. Leeper Jean-Paul van Leeuwen koos voor de goede hoek keerde de penalty.

Na rust begon Excelsior Maassluis wederom erg goed. Marouane Afaker gaf in de 49e minuut een goede voorzet waardoor Vincent van den Berg van dichtbij de marge wist te verdubbelen (0-2). Waar Excelsior Maassluis niet meer aanvallend spel vertoonde omdat het toch 2-0 voorstond, en Jong Vitesse niet bij machten was om door de verdding van Excelsior Maassluis te komen leek het af te stevenen op een 0-2 overwinning. Echter werd het toch weer spannend tien minuten voor tijd. Uit een corner kopte Vitesse-verdediger Özgür Aktas raak (1-2).

Aan alle onzekerheid kwam vlak voor tijd een eind. Net toen de blessuretijd was ingegaan stelde Daan Blij de punten veilig voor Excelsior Maassluis. Hij krulde vanaf de rechterkant een bal schitterend in de verre bovenhoek (1-3).

Al met al een toch nog een moeizame, maar goede overwinning voor Excelsior Maassluis in Arnhem, De ploeg zal met het nodige zelfvertrouwen de confrontatie van volgende week met Katwijk tegemoetzien. De wedstrijd tegen de regerend kampioen begint om 14.30 uur op sportpark Dijkpolder. Jong Vitesse speelt volgende week een uitwedstrijd tegen Jong Sparta Rotterdam.

Voor Jasper Kortekaas en Brian van Noort zijn smoesjes verleden tijd

sv Warmunda

-

15 januari 2019

0

Voor Jasper Kortekaas en Brian van Noort zijn smoesjes verleden tijd

Zij worden door de leiding van Warmunda gezien als spelbepalende spelers voor de toekomst. Jasper Kortekaas en Brian van Noort mogen dan pas respectievelijk 20 en 21 jaar oud zijn, de tijd van vrijblijvendheid is voorbij. “Geen smoesjes meer”, aldus Kortekaas. “We worden door de supporters met een kritisch oog gevolgd en dat is goed.”

In het altijd zo rustige Warmond was het afgelopen maand ‘heel onrustig’. Na de zevende competitiewedstrijd stuurde de clubleiding van de zondagderdeklasser trainer Ayhan Gargilli de laan uit. “De klik was er niet”, zegt Kortekaas. “De trainingen en communicatie waren niet goed”, vult Van Noort aan.

Na vorig seizoen stopte bij Warmunda zestien spelers. Gargilli volgde Alan Campfens op en nam drie spelers mee. Warmunda kende qua resultaten tot nu toe een teleurstellend seizoen. “Maar bij ons wordt een trainer nooit ontslagen vanwege tegenvallende prestaties”, sluit Kortekaas, wiens vader voorzitter is, een relatie met de stand op de ranglijst en het ontslag van de Gargilli uit. “Hij is een goede trainer en aardige vent, maar het gevoel tussen de meeste jongens van de groep met hem was niet goed. Achteraf gezien was het een ongelukkig combi.”

Hectisch was het wel”, reageert Van Noort. “Ik heb nog niet eerder meegemaakt dat er een trainer wordt ontslagen. In zo’n situatie is er altijd persoonlijk leed. Dat is niet fijn.”

Gargilli wordt voor de rest van het seizoen opgevolgd door assistent-trainer Danny van Rijn. “Dat is, gezien de omstandigheden, ook de beste oplossing”, denkt Kortekaas. “Danny is een Warmundiaan en ligt goed in de groep. Voor hem willen de spelers een stapje harder lopen. Toen ik een kleine jongen was speelde hij in het eerste. Hij was één van mijn idolen. Dat geldt voor meer spelers. Hij kan zorgen dat we iets extra’s brengen. Dat is ook nodig want we moeten de neerwaartse spiraal ombuigen.”

De kans is groot dat Warmunda bezig is aan het laatste seizoen op zondag. “De club moet het definitieve besluit nog nemen, maar het is voor 99 procent zeker”, vertelt Kortekaas. Van Noort zou het een logische keuze vinden. “De jeugd wil niet meer op zondag spelen, wel op zaterdag.”

Kortekaas: “Als we op zondag blijven, stagneert de toevoer vanuit de A. Het prestatievoetbal op zondag is dood.”

In die toekomst van Warmunda wordt van Van Noort een leidersrol verwacht. “Hij heeft het in zich”, vindt Kortekaas. “Hij heeft er ook de positie voor als centrale verdediger.”

Tegen Alphen, precies vijf dagen na het ontslag van trainer Gargilli, droeg Van Noort voor het eerst de aanvoerdersband. Hij is zich bewust van de verantwoordelijkheid die die band met zich mee brengt. “Ik moet het voortouw nemen in en buiten het veld.”

Kortekaas zou een goede secondant van Van Noort kunnen zijn. “Hij heeft zich in de loop der jaren ook steeds meer ontwikkeld als belangrijke speler”, zegt Van Noort over de middenvelder. “Ik speel tussen de tien en zes in, als een soort acht”, voegt Kortekaas toe. “Ik ben een type controleur, balafpakker.

https://www.dominos.nl/

Kozakken Boys begint 2019 met domper

Kozakken Boys

-

15 januari 2019

0

Kozakken Boys is slecht begonnen aan de tweede seizoenshelft. Onder mistroostige weersomstandigheden liep het een pijnlijke nederlaag op tegen degradatiekandidaat Scheveningen.

Kozakken Boys kwam goed uit de startblokken en leek er op gebrand Scheveningen met goed voetbal te verslaan. Knullig verdedigingswerk gooide echter roet in het eten want de eerste mogelijkheid van Scheveningen verdween in het doel achter doelman Nils den Hartog. Na de openingstreffer werd Kozakken Boys nog maar sporadisch gevaarlijk en vloeiden de aanvalskrachten al snel weg.

De tweede helft leek het dan toch even de kant van de Werkendammers op te vallen. Nieuwkomer Robert Mutzers legde aan voor een vrije trap en schoot de bal hard en laag in de lange hoek waardoor de stand weer gelijk was getrokken. De Werkendammers deden daarna een poging om nog een overwinning uit het thuisduel te slepen, maar opnieuw drukte gezapig verdedigingswerk een grote stempel op de wedstrijd. Twee tegendoelpunten via een hoekschop resulteerde in een 1-3 tussenstand. Mats van Huijgevoort deed vlak voor het einde nog iets terug (2-3), maar dat kon een verlies niet vermijden.

Tekst en foto: KB Media/Niels Pruissen

Drie broers ontvangen koninklijke onderscheiding voor vrijwilligerswerk VV Almkerk

vv Almkerk

-

15 januari 2019

0

Drie broers ontvangen koninklijke onderscheiding voor vrijwilligerswerk VV Almkerk

Adriaan, Kees en Arie zijn broers die alle drie actief zijn bij voetbalclub VV Almkerk. Begin oktober hebben ze een lintje mogen ontvangen van de burgemeester voor hun inzet voor de club. In totaal hebben de broers 80.000 uur in de club gestoken.

Bestuur
Kees en Arie zijn tweeling en Adriaan is de oudste van de 3. De broers hebben een lange tijd met zijn drieën gevoetbald en nu zitten ze nog steeds in het bestuur en commissies. Adriaan (69) zit ongeveer 31 jaar in het bestuur als secretaris. Nog steeds werkt hij samen met broer Arie voor het clubblad. Kees (65) zit nu 20 jaar in het bestuur (inmiddels commissievoorzitter) voor de onderhoud en de nieuwbouw van de gebouwen. Ook is hij 15 jaar kantinebeheerder geweest en 5 jaar jeugdleider. Tweelingbroer Arie (65) zit al 28 jaar in het bestuur en organiseert de clubtoernooien, was ruim 30 jaar elftalleider en is nu nog clubscheidsrechter. Na zo’n lange tijd in het bestuur, zijn ze bezig om hun taken over te dragen aan nieuwe bestuursleden.

Voetballend begonnen bij Almkerk
Alle drie hebben ze gevoetbald bij VV Almkerk. Toen Adriaan een jaar of 10 was, is hij begonnen met voetballen om er een aantal jaren later achter te komen dat voetballen misschien toch niet zijn ding was. “Het voetballen heb ik volgehouden tot mijn 16^e. Ik kwam erachter dat ik eigenlijk helemaal niet kon voetballen mijn omgeving had dat a lang gezien lijkt mij. Op een gegeven moment verhuisde ik van Gorinchem naar Woudrichem en ben ik toen op mijn 24^e weer lid geworden van de vv Almkerk.” Twee andere broers voetbalden op dat moment al. Adriaan is toch eerder gestopt dan de andere van het stel. “Ik had tegen mezelf gezegd dat als ik 1 keer in het ziekenhuis beland door het voetballen, dan kap ik ermee, en dat is gebeurd. Dat was allemaal niet erg want het was een goed excuus om te stoppen.”

Ze hebben altijd een gezellig elftal met het 6^e gehad, waar ze met z’n drieën in speelden. “Het was een echt gezelligheidselftal en we zijn nog nooit kampioen geworden”, maar het elftal had wel de meest imposante interland geschiedenis van de hele vereniging vertelt Kees. Om de 3 jaar wordt met dit elftal nog steeds een reünie gehouden waar de laatste keer in totaal bijna 70 oud-spelers en partners aanwezig waren.

Taken binnen bestuur
Als je in het bestuur werkt, moet er veel gedaan worden. Er zijn heel veel verschillende taken. Adriaan doet nog voor een deel het secretariaat maar is bezig met de overdracht, hij heeft daar de afgelopen jaren veel dingen geleerd. Hiernaast doet hij nog de ledenadministratie en de contributie, én is één van de mensen die de website van de voetbalclub mee onderhoudt. Daarnaast ook nog steeds actief voor het clubblad, “Als je niet meer werkt, heb je genoeg tijd voor de club.”

Toen de club in de jaren 80 ging verhuizen, is Kees gevraagd om in de bouwcommissie te komen helpen. Hij is altijd mee blijven helpen met de nieuwbouw en onderhoud van de gebouwen. Hij heeft vele jaren in de kantine gewerkt, maar doet dat nu niet meer.

De wekelijkse taak van Arie is het regelen van scheidsrechters voor de teams. In 88’ heeft hij zijn scheidsrechters diploma gehaald en de laatste 2 jaar voetbalt hij niet meer maar fluit hij alleen nog maar. Hij begon met de materialen verzorgen van de club en daarna is hij wedstrijdsecretaris geworden, wat hij nu nog steeds doet. “Ik zit al 40 jaar in de redactie van het clubblad, samen met broer Adriaan. Elke week maak ik de indeling van de velden en kleedlokalen en vul ik de scheidsrechters voor senioren en jeugd in.” Verder houdt hij zich bezig met het organiseren van toernooien en uitvoering van hand en spandiensten.

80.000 uur
In totaal hebben de broers 80.000 uur in de club gestoken. Tijdens de medewerkers avond werden ze totaal verrast omdat de burgemeester ineens binnenstapte. “Wij werden met z’n drieën naar voren gehaald als super vrijwilligers. We waren verrast, iedereen had het keurig verzwegen, dus we wisten van niets. Van de burgemeester kregen we een lintje voor wat we allemaal voor de club hebben gedaan de afgelopen jaren”, vertelt Adriaan.

Buiten hun eigen werk om, brachten ze gemiddeld zo’n 15 tot 20 uur op de voetbal door per week. De burgemeester heeft het uitgerekend en het kwam erop neer dat ze in totaal zo’n 4,5 jaar niet thuis zijn geweest. “Het was echt een verrassing. Het voelde goed en het gaf ook wel voldoening voor wat we allemaal hebben gedaan. Er waren ook mensen van de lokale nieuwsbladen, wat leuk was.

ASWH ruim langs SJC in eerste officiële wedstrijd van 2019

ASWH

-

15 januari 2019

0

ASWH ruim langs SJC in eerste officiële wedstrijd van 2019

ASWH heeft vanmiddag de eerste officiële wedstrijd van 2019 winnend afgesloten. De ploeg van trainer Cesco Agterberg was in Noordwijk ruim te sterk voor promovendus SJC. Na een vrij probleemloze middag namen de Ambachters dankzij een 0-3 zege drie belangrijke punten mee naar huis. Gesterkt door een vlotte openingsgoal was ASWH voor rust de bovenliggende partij. Dit overwicht werd echter niet uitgedrukt in meer treffers, waardoor het in de eerste tien minuten van de tweede helft nog even leek of een opportunistisch voetballend SJC de spanning terug kon brengen. Na een uur spelen verdubbelde ASWH de marge echter en toen later ook de 0-3 viel, was de wedstrijd definitief beslist. Daardoor mocht er na zeven competitieduels zonder overwinning op een rij weer een driepunter worden begroet, waarmee direct wat meer lucht werd gecreëerd ten opzichte van de ploegen in de gevarenzone. ASWH steeg zelfs een plekje en staat nu elfde in de derde divisie.

De Ambachters begonnen goed aan het duel. ASWH greep het initiatief en liet de bal goed rond gaan. Die sterke start leverde ook een vroege treffer op. Na een aanval die aan de rechterkant begon, kwam uiteindelijk Mels van Driel in balbezit. Hij vond Ismail Yildirim op de rand van het strafschopgebied. De Dordtenaar zette een actie in en schoot op doel, maar SJC-keeper Bjorn Haggerty kon de inzet van Yildirim nog keren. De doelman moest wel een rebound toestaan en die werd door de attent meegelopen Nick Slotboom omgezet in een doelpunt. Zo stond ASWH al in de zesde minuut met 0-1 voor. Vrijwel direct daarna verdubbelde Sam van de Kreeke de voorsprong bijna met een goed schot, dat net over het doel vloog.

Zeker in de eerste twintig minuten was ASWH heer en meester. De gastheren liepen achter de bal aan en dat dwong de kleurrijke trainer Sjaak Polak al snel tot een aantal omzettingen. De voormalig profvoetballer liet SJC in het restant van de eerste helft in diverse systemen spelen. Het had enig resultaat, omdat ASWH in de laatste twintig minuten voor de pauze minder dominant was. Toch kwamen de Ambachters geen moment in de problemen. Stef Doedée diende welgeteld één keer echt in actie te komen, al was het afstandsschot van Demir Strojil veel te zacht om de doelman te verontrusten. Doedée bracht dan ook eenvoudig redding. Zelf mocht ASWH het zich kwalijk nemen dat er niet nog een keer werd gescoord. Dat had vooral te maken met het feit dat de ploeg in de eindfase van een aanval vaak net niet nauwkeurig genoeg was. Steekpasses waren net iets te hard of juist te zacht, al had de stevige wind hier ook invloed op. ASWH bereikte het rustsignaal dus met een nipte voorsprong.

In de tweede helft schakelde SJC met de wind in de rug over op opportunistisch voetbal. De fysiek sterke centrale verdediger Trecy Kapata, die voor rust al was doorgeschoven, stond nog steeds in de punt van de aanval. Hij kopte ook een keer op de buitenkant van de paal, maar dat deed de oud-speler van Spartaan ’20 en Smitshoek in buitenspelpositie. Ook Tom Broekhuizen kopte na een hoekschop op doel, maar hij mikte over. Even leek het er dus op dat het nog spannend kon worden in Noordwijk. Precies op het uur gooide ASWH de wedstrijd echter al min of meer in het slot. Een inworp van Mels van Driel belandde bij Sam van de Kreeke, die goed het overzicht bewaarde en vanaf de achterlijn de vrijstaande Ismail Yildirim vond. De Dordtenaar tikte zijn zesde van deze competitie binnen en zette ASWH daarmee op 0-2.

SJC moest nu veel meer risico nemen en daardoor ontstond er veel ruimte voor ASWH. De in fraai blauw gestoken Ambachters kwamen er ook regelmatig gevaarlijk uit. Een schot van Ismail Yildirim, na een knappe opening van Jesper van den Bosch, vloog net naast. Ook werd Van den Bosch nog een keer afgevlagd wegens buitenspel na een goede omschakeling met Nick Slotboom en Ismail Yildirim. Kort daarna lag de bal wel in het doel van de gastheren na een hoekschop. Scheidsrechter Henshuijs had echter een overtreding geconstateerd en dus ging het feestje niet door. Trainer Agterberg bracht, met het oog op de grote ruimte, de snelle Lester Pires voor Sam van de Kreeke. Die zet pakte perfect uit. Koud een minuut in het veld werd Pires gelanceerd door Jesper van den Bosch. De invaller liep zijn tegenstander eruit, kapte keurig terug en haalde doeltreffend uit: 0-3! Een geweldige entree voor Pires en tevens de beslissing. In het restant had ASWH nog vaker kunnen scoren. Doelman Haggerty lag echter in de weg bij een poging van Gilmaro van de Werp, terwijl een boogbal van Ismail Yildirim naast het doel eindigde. SJC probeerde nog wel een eretreffer te produceren, maar de gastheren kwamen daar niet echt bij in de buurt.

Zo eindigde de eerste officiële wedstrijd in dit nieuwe jaar voor ASWH dus in een belangrijke 0-3 zege, die uiteraard goed gevierd werd. De voorsprong op nummer vijftien SJC werd uitgebreid naar zes punten.

https://www.dominos.nl/

tekst en foto: vv ASWH

De vrijwilliger van het jaar van VV Woudenberg gaat op in sport

VoetbalJournaal

-

15 januari 2019

0

De vrijwilliger van het jaar van VV Woudenberg gaat op in sport

Zaterdags is hij van acht uur in de morgen tot na zessen op de sportvelden van Woudenberg te vinden. Op zondag reist Maurice van Hattem af naar zijn geliefde FC Utrecht. Onlangs werd de vrijwilliger bekroond met de titel van vrijwilliger van het jaar 2018. ,,Dat is heel leuk, maar er zijn meer mensen hier die hem verdienen’’, klinkt het bescheiden.

Sneller
Van Hattem (47) is in het dagelijks leven gevangenisbewaarder in Nieuwegein. Hij werd in Utrecht geboren. Daar begon hij zijn voetballoopbaan bij HMS. Zijn oproep om zijn militaire dienstplicht te vervullen gooide roet in het eten en het voetbal verwaterde. Tot een collega uit Soest hem vroeg om bij SEC te komen ballen. ,,Ik ben daar vijftien jaar geweest. SEC is een leuke gemoedelijke vereniging. Ik heb nog steeds een zwak voor die club. We verhuisden later naar Woudenberg en mijn zoons Jesse, Roan en Maico gingen hier voetballen. En dan rol je vanzelf ook bij die club binnen. Ik train nu de elftallen van mijn zoons en blaas ook nog mijn partijtje mee. Mijn vader is 81 en komt ook af en toe kijken naar mijn zoons en kan het niet laten om mij dan aanwijzingen te geven. Ook komt hij wel eens bij mijn team kijken en roept dan: vroeger was je veel sneller. Maar ja, toen was ik ook twintig kilo sneller’’, lacht Van Hattem.

Derde helft
Er kwamen in de loop van tijd steeds meer taken bij voor Van Hattem. Hij ontpopte zich als Manusje van alles als er klussen waren en hield zich bezig met het ondersteunen van de jeugdkampen. Inmiddels traint hij de jeugd op drie avonden in de week. Zijn zaterdag heeft de allure van een heuse survival tocht. Om acht uur is hij al op de club. ,,Dan moeten we eventueel spelers verdelen over de teams, spullen voor de jongens klaar zetten, proberen om de teams waarin mijn zoons spelen te bezoeken en mijn eigen potje voetbal met een gezellige derde helft. Dan ben ik half zeven weer thuis. Mijn vrouw zei ooit eens: zal ik je bed daar ook maar neer zetten. Maar echt problemen heeft ze er niet mee.’’

G-voetbal
Met passie spreekt hij over de afdeling G-voetbal bij Woudenberg. ,,Ik ben een keer ingevallen om dat team te trainen. Het werd uiteindelijk een heel seizoen. En ik heb elke keer gelachen. Daar spat zoveel plezier vanaf. Iedereen zou eens een training moeten geven aan een G-team. Ik heb er van genoten. Jammer dat ik geen tijd meer heb om te trainen met die boys.’’ Van Hattem heeft op het eind van het gesprek nog een wens: ,,Woudenberg heeft niet te klagen over het aantal vrijwilligers. Maar ik hoop dat er nog meer mensen zich geroepen vinden om zich op te geven als vrijwilliger.’’

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief