Home Blog Pagina 1294

Naast vette ook gezonde hap bij VV Noordwijk

“Appeltje?” vraagt Bas van den Berg als hij op een zaterdag zijn kantinedienst draait en achter de bar staat bij voetbalvereniging Noordwijk. “Pak maar. Ze staan ervoor”, voegt hij eraan toe.

Gezonde, verantwoorde voeding heeft zijn intrede gedaan bij de club van Duinwetering. Het bestuur was meteen enthousiast toen Van den Berg (54), in het dagelijkse leven directeur van het sportbedrijf in Noordwijk, zijn plannen ontvouwden. “Vanuit mijn werk ben ik in contact gekomen met een JOG-adviseur”, vertelt Van den Berg. “JOG staat voor Jongeren Op Gewicht. Dat is een mooi initiatief om jongeren meer in beweging te krijgen en overgewicht tegen te gaan. Bij dat project wordt jongeren geleerd om goede en verantwoorde eetkeuzes te maken. Dat heeft bij mij voor de drive gezorgd om mensen bij de club ook te overtuigen dat het gezonder moest.”

Sinds dit seizoen is Noordwijk ‘om’. Van den Berg: “Nou, het woord ‘om’ dekt niet helemaal de lading. Het is én én. Ons aanbod is vergroot. Naast gezonde etens- en drinkwaren kunnen mensen ook nog steeds kiezen voor de broodjes kroket, patat mayonaise en frikadellen. De traditionele vette hap in de voetbalkantine zeg maar. Nu is er echter ook een gezond alternatief. Je kunt nu kiezen uit een broodje kroket of een bruin broodje gezond bijvoorbeeld. Of uit een Haribo-snoepzakje en een snoepzakje met veel minder suikers.”

Bij de invoering van het nieuwe concept kreeg Noordwijk hulp van het Voedingscentrum. “Wij hebben als club gekozen voor het Zilveren concept”, zegt Van den Berg. “Brons is de lichte variant. Tegenover een heel pallet aan ongezonde dingen moet je dan één gezonde variant zetten. Bij Zilver gaat het veel verder. Tegenover elk ongezond product staat een gezonde variant.”

https://www.dominos.nl/

Voetbalschool Rivierenland spant zich in voor kwaliteit

Voetbalschool Rivierenland heeft het derde blok met trainingen op sportpark De Zwaaier in Werkendam georganiseerd. In de periode september-oktober werden acht trainingen gegeven op vrijdagavond. Dertig kinderen deden mee aan leuke en speelse voetbalvormen.

Nigel Branderhorst: ,,Tot nu toe gaat het uitstekend. We zijn gegroeid van 16 naar 30 kinderen in een jaar tijd. Dit zien we dan ook terug op het veld waarbij we op basis van leeftijd groepen kunnen creëren en iedereen op zijn eigen niveau de trainingen kan afwerken’’. Zit er nog groei in de komende periode? ,,Zeker, maar dat hoeft niet te betekenen dat het ook gaat gebeuren. Ik moet ervoor waken dat dit niet ten koste gaat van de aandacht en kwaliteit van de trainingen. Op dit moment zijn 30 kinderen het maximum. Alleen wanneer zich een kwalitatief goede trainer zich aandient ga ik het overwegen’’.

SAMENWERKING FYSIOFIT

Naast de technische vaardigheden ontwikkelen de kinderen zich ook op motorisch vlak. Dinant van Drunen, eigenaar FysioFit Altena, verzorgt loop- en coördinatieoefeningen tijdens de trainingen. Dit wordt gecombineerd met afwerkoefeningen, loopladders en andere oefenvormen. Daarnaast kunnen de kinderen snel terecht als ze geblesseerd zijn. Aanmelden voor de nieuwe trainingen van maart? Neem dan contact op via de website: www.voetbalschoolrivierenland.nl

 

Het hart van Piet Visser is geel-zwart

Piet Visser (49) loopt als sinds zijn vijfde rond bij Herkingen’55 en is verknocht aan de dorpsvereniging. Momenteel is hij algemeen bestuurslid van de club en in het verleden bekleedde hij nog veel andere taken op sportpark De Ster.

Van kinds af aan loopt Piet Visser rond bij Herkingen’55, uiteraard eerst alleen als voetballer. De spits doorliep alle jeugdteams van de club uit de gelijknamige plaats en was op die positie voor een fl ink aantal jaren van waarde voor zowel het eerste als tweede team van de vereniging. “Ik pikte geregeld mijn goaltje mee, kon behoorlijk ballen”, zo haalt het huidige bestuurslid herinneringen op aan vroeger. “Ik was overigens ook een best fel mannetje. Als er een opstootje was op het veld, dan was ik daar altijd bij betrokken”, zo grinnikt hij. “Niet dat ik echt zo’n grote ruziemaker was overigens, maar ik kwam nu eenmaal graag op voor mijn teamgenoten. Nog steeds trap ik af en toe een balletje mee bij het 35+ team van Herkingen’55. Dan ben ik een stuk rustiger dan vroeger”, zo lacht hij.

Visser is tegenwoordig vooral buiten de lijnen van grote waar de voor Herkingen’55. Hij is momenteel bestuurslid algemene zaken en zette zich tijdens zijn spelerscarrière ook al in voor de club. Visser was onder meer jeugdtrainer, lid van de activiteitencommissie, en voorzitter van Herkingen’55.

“Ik heb veel over voor de club, draag mijn steentje bij als er wat gedaan moet worden”, legt Visser uit. “We zijn een kleine en hechte vereniging met ongeveer 150 leden, dat aantal is al jaren stabiel. Maar dit is niet bijster veel en daarom is het goed dat we qua jeugdafdeling samenwerken met NTVV. Hierdoor kunnen we samen jeugdleden binden en voetbal in bijna iedere leeftijdscategorie aanbieden. Deze samenwerking is belangrijk voor het voortbestaan van de beide clubs.” Als de clubs toch al hun krachten bundelen op het gebied van jeugd, is het dan geen goed idee om van Herkingen’55 en NTVV één grote vereniging te maken? Visser schrikt een beetje van die vraag. “ O nee, dat lijkt me niets”, zegt de clubman. “Mijn hart is geelzwart, ik wil niet dat deze club fuseert. Dat is ook helemaal niet nodig, want zowel NTVV als Herkingen’55 heeft als aparte vereniging voldoende bestaansrecht.”

Visser is namelijk erg trots op de betrokkenheid van de leden bij de club en stelt dat Herkingen’55 een zeer belangrijke plek inneemt in het dorpje aan de oever van het Grevelingenmeer. “Bijna iedereen hier heeft wel iets met de club en regelmatig organiseren we leuke feestjes. Zo kijk ik nu al enorm uit naar onze kerstparty die binnenkort weer op het programma staat.” Als algemeen bestuurslid richt Visser zich momenteel vooral op het onderhoud van sportpark De Ster, gelegen midden in het hart van het plaatsje. “Ik werk bij de plantsoenploeg van onze gemeente, ben graag buiten. In mijn vrije tijd zorg ik er ook graag voor dat onze accommodatie er fraai bij ligt.”

Piershil kijkt al uit naar volgend seizoen

Na de exodus aan spelers totaal op nul beginnen en weten dat een seizoen met louter sportieve teleurstellingen eraan zit te komen. Met die insteek begonnen de totaal gerenoveerde selectie van het naar de derde klasse gedegradeerde Piershil en nieuwe trainer Cor van Ruiven aan de voetbaljaargang 2018-2019. Het verwachtingspatroon bij de rood-witten komt tot nu toe volledig uit.

PIERSHIL – Piershil sloeg afgelopen seizoen de nacompetitie voor lijfsbehoud in de tweede klasse over en had het liefst in de vierde klasse willen starten. Daar stak de KNVB echter een stokje voor, waardoor de rood-witten dit seizoen in de derde klasse moeten opereren.

Dat gebeurt onder leiding van Cor van Ruiven, die sinds een jaar of twaalf binnen de jeugdopleiding van Piershil werkzaam is. Van Ruiven startte de voorbereiding al in de wetenschap dat zijn trainerspapieren eigenlijk niet toereikend waren om aan deze ultiem zware trainersklus te beginnen.

Aan het einde van het vorig seizoen vertrok immers bijna het gehele eerste elftal op één speler na. Van Ruiven: ,,Als vereniging weet je dan waar je aan toe bent. De toenmalige A-junioren van de club trokken ver volgens de stoute schoenen aan om te proberen een eerste elftal te formeren. Er werd geïnformeerd, nieuwe jongens sloten aan waarbij we het geluk hadden dat er ook wat jongens hier zijn komen wonen. Toen stond er opeens een spelersgroep van twintig man, waarvan er vijftien jongens uit het dorp zelf komen. Twee jongens zijn rond de 30, de grootste groep is rond 21 jaar. We zijn het seizoen zonder doelstelling begonnen.’’

Die insteek is inmiddels bewaarheid. Het regende in de eerste zeven wedstrijden tegentreffers. De 16-0 nederlaag op de zevende speeldag bij Rijnmond Hoogvliet Sport, waar alle spelers van de tegenstander inclusief doelman Jerrold Laurman op het scoreformulier kwamen, was tot nu toe het sportieve dieptepunt. ,,Er wordt keihard gewerkt, maar we zijn niet beter dan we zijn. We horen niet in deze klasse thuis. Als een tegenstander in deze klasse gas geeft, dan komen we niet meer van onze eigen helft af. De sfeer lijdt er ook niet onder. Als je de tijd tussen half drie en kwart over vier op zaterdagmiddag wegdenkt, dan valt het allemaal best wel mee’’, liet Van Ruiven zich onlangs ontvallen. ,,En na afloop moet ik snel  zijn om wat te zeggen, want anders staat de radio al keihard.’’

De boel bij elkaar houden, de nederlagen slikken en die keiharde pandoeringen voor lief nemen: het is de realiteit voor Piershil, dat deze situatie het liefst vermeden had. Maar de gedroomde fusie met Goudswaardse Boys en NBSVV kwam er binnen de (nu nog) gemeente Korendijk niet en dus zal de club op eigen voort moeten. Op weg naar het volgende seizoen, waar nu al reikhalzend naar uitgekeken wordt door Cor van Ruiven en zijn spelersgroep die dan echt helemaal terug naar de basis zullen kunnen gaan.

SNS-doelman Van Asperen: fanatisme slijt niet

Voetbalvereniging SNS heeft met Jan van Asperen (31) een keeper in het doel staan die menig tegenstander angst inboezemt. De 2.03 meter lange sluitpost is bloedfanatiek, kan absoluut niet tegen zijn verlies. Hij heeft dan ook een hart voor Sportclub Nieuwe Stad.

Van Asperen is de tel zelf kwijt: verdedigt hij het doel van SNS nu al 14 of 15 jaar? Hij weet het niet meer. Hij is in ieder geval een ervaren rot tussen de palen, maar nog altijd even fanatiek als tijdens zijn debuut. “Ik kan heel slecht tegen mijn verlies. Als ik van het veld stap, krab ik mezelf regelmatig achter de oren en denk ik: moest dat nou zo?”, vertelt Van Asperen, verwijzend naar de keren dat hij zijn medespelers voorziet van een stevige verbale optater als die een steek laten vallen. “Maar de meeste jongens gaan echt niet beter voetballen nadat je tegen ze hebt staan gillen. Sterker nog, ze worden er waarschijnlijk alleen maar gespannen van.”

En toch kan Van Asperen het niet helpen. Hij kan een nederlaag inmiddels wel beter een plekje geven, maar blijft een gruwelijke hekel houden aan een nulpunter.

Naast zijn rol als keeper in het veld, is hij ook achter de schermen actief voor SNS. Hij zit in de sponsorcommissie. “We zitten in een dorp van 1600 inwoners en de gemeente draait de subsidiekraan steeds verder dicht, de club is dus afhankelijk van sponsoren en vrijwilligers. Heel veel mensen binnen Stad aan ‘t Haringvliet doen wel iets voor SNS, zeker omdat er verder niets meer overgebleven is in ons dorp.”

Hij heeft in het verleden weleens gesproken met andere clubs, maar nooit serieus nagedacht over een vertrek. “Ik rol mijn voordeur uit en ben bij SNS, dat is me ook veel waard.” Het voelt daarnaast echt als zijn club, het zijn z’n vrienden met wie hij voetbalt. En die laat je niet in de steek, ook niet als het even wat minder gaat. SNS hing een tijdje tussen de vierde en derde klasse, maar moet het nu doen met een plekje in de middenmoot van de vierde klasse. “We hebben veel jonge spelers en die moeten wennen aan het seniorenvoetbal. Ik weet zeker dat als deze groep bij elkaar blijft en wat jongens terugkomen van andere verenigingen, wij snel weer een stap omhoog zetten.”

Hopelijk voor Van Asperen lukt dat binnen drie jaar nog. “Op mijn 34ste stop ik, dan is het tijd voor mijn gezin. Ik heb er het volste vertrouwen in dat wij voor die tijd nog eens mee gaan doen om een periodetitel.”

Bart de Koning is blij om terug te zijn bij UVV’40

UVV’40 ontving Bart de Koning (20) afgelopen zomer met open armen. Trainer Johan Gabriels haalde de Ulvenhouter over om na periodes bij NAC en Baronie terug te keren op het oude nest en daar heeft de middenvelder geen spijt van. “Ik heb weer plezier in het spelletje.”

Types als Bart de Koning zie je vaak rondlopen in eerste elftallen van amateurclubs. Op jonge leeftijd worden ze bij hun vereniging weggeplukt door een profclub en na een behoorlijke periode daar keren ze naar verloop van tijd als volwassen kerels én erg goede spelers terug bij hun oude cluppie. De Koning werd als E-pupil opgepikt door NAC Breda en daar speelde hij als linksback een seizoen in de D2. Door bezuinigingen werden meerdere teams, ook het team van De Koning, opgedoekt en zo vertrok de Ulvenhouter naar Baronie.

Na een paar jaar keerde hij terug als speler van de B2 en later B1 van NAC, waarna zijn droom om profvoetballer te worden definitief in duigen viel. “Het is jammer dat ik het niet gered. Een profcarrière is helaas voor weinig spelers weggelegd, ik ben wel trots dat mijn oude maatjes Daan Klomp, Bodi Brusselers en Richelor Sprangers wél zijn doorgebroken”, zegt hij.

De Koning ging terug naar Baronie, maakte daar de overstap naar het eerste team, maar door blessures kwam de linksback in twee seizoenen maar twee keer in actie voor de hoofdmacht van de groen-witten. “Dat kwam vooral door een zware knieblessure. De laatste wedstrijden van het vorige seizoen deed ik mee met het tweede en dit seizoen mocht ik ook blijven bij Baronie om voor mijn kans te gaan. Maar dat zag ik niet zitten. Ik was toe aan iets nieuws.”

UVV’40-trainer Johan Gabriëls nam contact op met De Koning om de Ulvenhouter te polsen voor een terugkeer naar sportpark Jeugdland. Daar had de verdediger wel oren naar. “Ik wilde het plezier  terugvinden in het spelletje en had enorm veel zin om weer bij UVV te gaan voetballen. Ik kende alle jongens van dat team, want ik kom al jarenlang op dezelfde plekken als zij in Ulvenhout. De jongens hebben me ook erg goed opgevangen en de trainer laat me als middenvelder spelen, zodat ik me wat meer met aanvallen kan bemoeien. Daar ben ik blij mee, want vroeger was ik linksbuiten. Ik heb dus zeker scorend vermogen.”

Bij de derdeklasser heeft De Koning echter nog niet veel duels kunnen spelen. Vanwege een hamstringblessure miste hij tot nu toe behoorlijk wat wedstrijden. “Daar baal ik enorm van, want ik wil zo snel mogelijk een goed wedstrijdritme opbouwen en het team helpen. We hebben een erg leuk en goed team, dat prima meekan in de derde klasse. Een plekje in de middenmoot is sowieso mogelijk, misschien zit er nog meer in voor ons.” Is de derde klasse het eindstation van het voormalige NAC-talent? “Ik hoop van niet”, zegt De Koning. “Ik ben pas 20 jaar, kan nog jarenlang mee op een goed niveau. We zien wel waar de toekomst me brengt.”

SCO bouwt aan een gezonde toekomst

Na een wat moeizame periode gaat het steeds beter met SCO. De kleedkamers op het sportpark worden momenteel gerenoveerd, het ledenaantal stijgt en ook financieel is de club op de goede weg. Voorzitter Robert de Vries spreekt zijn vertrouwen uit in een bloeiende toekomst.

De gemeente Oosterhout investeert ruim twee honderdduizend euro om de kleedkamers van de club na 35 jaar weer up-to-date te brengen. In al die jaren was nauwelijks iets gedaan qua onderhoud. “Behalve de kleedkamers wordt ook het ballenhok en de technische ruimte onder handen genomen”, legt Robert de Vries uit. “Deze renovatie zal ruim vier maanden in beslag nemen en de gemeente heeft ervoor gekozen om dit tijdens dit huidige seizoen te doen”, aldus de voorzitter. “Daar hebben we als vereniging geen stem in. Dat betekent dat er veel geregeld moet worden omdat het voetbal door moet kunnen gaan. De KNVB heeft er helaas geen boodschap aan dat wij tot begin maart permanent vier en soms vijf kleedkamers minder hebben. Dus moeten we soms creatief zijn.”

Dat zo’n renovatie veel improvisatievermogen vergt, blijkt als snel als De Vries zijn verhaal vervolgt. “We hebben tijdelijk geen ballenhok. We hebben daarom de oude bestuurskamer omgetoverd tot ballenhok door er metalen ballenlockers in te zetten. Elk team heeft een eigen locker met ballenzak en een cijferslot. Dat is echter wel een extra investering die je moet ophoesten.”

Naast de ballenlockers wordt ook geïnvesteerd in tassenlockers. Hierdoor kunnen meer teams gebruikmaken van minder kleedkamers. Door deze extra investeringen en slim rekenwerk door het bestuur, kan het wedstrijdprogramma op zaterdag probleemloos worden afgewerkt.

De voorzitter van SCO laat echter wel doorschemeren dat er de laatste jaren veel veranderd is binnen de club, zowel qua voetbal als in zijn algemeenheid. “De renovatie van ons complex is helaas niet zo uitgebreid als we zouden wensen, dat heeft meerdere oorzaken. Dat is jammer, maar het gaat een stuk beter met SCO dan een paar jaar geleden. Toen hadden we te maken met een teruglopend ledenaantal en rode cijfers. De laatste vier jaar hebben we met een groep fanatieke bestuursleden en andere vrijwilligers deze vervelende feiten om weten te draaien. Het ledental loopt langzaam op en ook financieel gaat het stukken beter dan een paar jaar geleden.”

“We maken elke stap, hoe klein ook, weloverwogen”, aldus De Vries. “Zo hebben we laatst besloten de gehele vereniging van nieuwe kleding te voorzien. Dat doen we met een lokale sportzaak in samenwerking met een betrouwbare kledingleverancier. We hebben nu wellicht niet het goedkoopste tenue dat in de markt beschikbaar is, maar we werken nu wel met partijen waarmee aan een relatie voor de langere termijn kan worden opgebouwd. En met zo’n blik kijken we naar alles.”

Net als andere verenigingen merkt SCO dat de jeugd zich steeds minder aangetrokken voelt tot het zondagvoetbal. “Als je dan tevens principieel bent in de keuze om spelers niet te betalen, dan is het lastig om goede zondagselecties op de been te brengen. Als je de lijn van de laatste jaren doortrekt, dan moet je constateren dat we op het punt komen dat we toekomstbestendige keuzes moeten maken”, zegt de voorzitter. Is dat dan zaterdagvoetbal? “Dat is zeker een scenario dat we op korte termijn opnieuw tegen het licht willen houden, nadat dit aan het begin van het seizoen door de leden is tegengehouden. Gezien het grote aantal elftallen dat we al hebben op zaterdag zou het logisch zijn om die dag nog iets te verlengen qua wedstrijden, maar zover zijn we dus nog niet. Maar dat we niet stilzitten en voortdurend vooruitkijken, mag duidelijk zijn. We bouwen gezamenlijk met onze vrijwilligers en leden aan een nog gezondere toekomst voor SCO.”

2e editie Spiering makelaardij Midwinter toernooi

Zaterdag 12 januari stond in het teken van het 2e Spiering Makelaardij Midwinter toernooi bij FC Binnenmaas. Na de eerste succesvolle editie hebben we de 2e editie uitgebreid met in totaal 5 categorieën. Deelnemers van uit onze eigen club zijn: JO12-1, JO11-1, JO10-1, JO9-1, JO8-1.

Voor het toernooi hebben we tegenstanders uitgenodigd op hoofdklasse niveau. Het niveau waar de deelnemende teams van FC Binnenmaas ook op acteren. Deze editie is weer voorzien van aantrekkelijke deelnemers, zoals bij de vorige editie nemen Drechtstreek en Pelikaan en Soccerboys deel met de gehele onderbouw jeugd ook is RBC Roosendaal wederom vertegenwoordigd. Nieuwkomers zijn SC Feyenoord, SC Excelsior, Sportlust’46 en Rozenburg.
Een op papier zeer aantrekkelijk toernooi.

Het weer doet de naam geen eer aan want van winter is geen sprake het lijkt eerder herfst.
Het ochtend programma is voor de 6v6 voetbalvormen voor de categorieën JO10, JO9, JO8.
Hierin wordt er met veel passie en strijd gespeeld. De JO8-1 behaalde een keurige en verdiende 3e plaats, JO9-1 had het soms moeilijk maar vooral het TEAMWORK zorgde voor een keurige 4e plaats. Op JO10-1 staat dit seizoen geen maat zij wonnen alle wedstrijden en werden overtuigend 1e, terecht een mooie prestatie boys.

Het middag programma is voor de 8v8 voetbalvormen voor de categorieën JO11 en JO12. Ook hier het zelfde deelnemers veld als bij het ochtendprogramma. JO11-1 blijft in de winningmood en denderde over de ene na de andere tegenstander heen, een gelijkspel tegen Drechtstreek mocht de pret niet drukken, de 1e plaats was veilig, goed gespeeld jongens. JO12-1 kende een lastige start en hadden niet altijd het geluk aan hun zijde. Na een gelijkspel tegen Feyenoord en een verlies partij kwamen de boys op stoom en werden de volgende wedstrijden gewonnen. Dit leverde een mooie 3e plaats op, goed gedaan.

Via deze weg wil ik alle deelnemers, ouders, Spiering Makelaardij, Intergift, scheidsrechters en vrijwilligers bedanken.

Op naar de 3e editie in 2020.

Patrick van Gils
TJC onderbouw FC Binnenmaas

Nieuwenhoorn en Ron van den Berg verlengen

Ron van den Berg, bezig aan zijn eerste seizoen als hoofdtrainer van VV Nieuwenhoorn, heeft zijn contract met twee jaar verlengd. De wijze waarop Ron invulling geeft aan de visie die de club nastreeft op zowel voetbaltechnisch als organisatorisch gebied heeft geleid tot het verzoek van de club aan Ron om zijn contract te verlengen.

Omdat Ron zich bij Nieuwenhoorn uitstekend op zijn plek voelt waren de club en Ron er dan ook  snel uit. Hierdoor kan er verder gebouwd worden aan de structuur binnen het prestatieve voetbal dat Nieuwenhoorn nastreeft. De rust en ervaring die Ron met zich meebrengt straalt uit naar spelers en staf waardoor Nieuwenhoorn met veel vertrouwen door kan gaan op de ingeslagen weg.

 

Van den Noort scoort, mede dankzij Esmati

Bij Be Ready, koploper in de zondag vierde klasse C, gaat het wekelijks vooral over de stortvloed aan treffers van Robin van den Noort. Zijn aangever vanaf de rechtervleugel, Safi Esmati, krijgt veel minder aandacht. Een verhaal over het hechte duo.

Be Ready lijkt in potentie kanshebber voor het kampioenschap van de zondag vierde klasse C. De ploeg is al in het bezit van de eerste periodetitel en heeft het voordeel van een enorm groot scorend vermogen. Robin van den Noort werd vorig seizoen regiotopscorer met 44 doelpunten en scoort dit seizoen opnieuw aan de lopende band. Inmiddels staat de Oosterhouter na zeven duels alweer op veertien treffers. Safi Esmati: ,,Robin schiet alle strafschoppen en veel vrije trappen binnen. Bij veel van zijn veldgoals ben ik betrokken. Ik denk bij elke wedstrijd wel een keer. Maar van die assists hoor je niet zoveel hè.”

In 1980 was het nu 91-jarige Be Ready één seizoen derdeklasser. Dat is dus 38 jaar geleden. “Nu wij de eerste periodetitel op zak hebben wil ik met dit team echt voor het kampioenschap gaan.” Esmati, geboren in Kabul (Afghanistan), heeft in korte tijd geleerd wat de ontmoetingen tussen Dussen en Hank inhouden. ,,Niet normaal zeg wat een druk er op die wedstrijden staat. Vaak staan er meer dan duizend mensen langs de lijn. Ik ben blij dat ik er twee van de drie tot nu toe heb gewonnen. Bij ons staat de datum 10 februari al omcirkeld, want dan komt Dussense Boys naar ons toe. Dat moet mijn derde overwinning op de Dussenaren worden.”

FENOMEEN
Robin van den Noort (foto) schoot en kopte er in het afgelopen seizoen dus maar liefst 44 binnen voor Be Ready. Sinds de registratie van topscorerslijsten in het Land van Heusden en Altena nog niet voorgekomen. Ooit zaten Wilko van Tongerloo (Giessen) en John van Bergeijk (NOAD’32) er dichtbij. Van den Noort – hij maakte in 2017 de overstap van SCO naar Be Ready – kan het zelf nauwelijks geloven. ,,En dat terwijl ik in dat seizoen slechts zes keer echt in de spits heb gespeeld. Ik ben eigenlijk een schaduwspits. Een echte nummer tien. Dat is mogelijk de reden dat ik zo gemakkelijk tot scoren kom. Ik heb bij Be Ready een meer vrije rol en scoor vooral vanuit die positie.” Robin van den Noort was voor de helft van zijn productie trefzeker vanuit dode spelmomenten. Hij benutte vijf penalty’s en schoot zo’n vijftien vrije trappen binnen. ,,De meeste goals kwamen toch uit voorzetten van onder meer Safi Esmati en mijn broer Bas. Dat is wel mooi, want juist voor hem ben ik naar Be Ready gekomen.”

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.