SteDoCo heeft haar plafond nog niet bereikt, hoewel de derde divisie een mooi podium is. Technisch directeur Wim den Braven blikt vooruit waar hij met het eerste elftal naartoe wil.

,,Wij zijn veel dank verschuldigd aan Frans Adelaar”, stelt Den Braven. ,,Hij heeft SteDoCo in juni van dit jaar met al zijn ervaring terug in de derde divisie gebracht. In de nacompetitie wist hij de ploeg twee keer vanuit verloren positie naar een overwinning te coachen. Frans heeft tijdig aangeven te willen stoppen bij ons en wij zijn nu erg blij met Gijs Zwaan als trainer-coach. Met hem hebben wij de eerste evaluatie al gehad. Na de jaarwisseling gaan wij nadenken over de toekomst.” SteDoCo wil graag elk jaar een stapje maken. ,,Daarom hebben wij met het aantrekken van een aantal nieuwe spelers, goed doorgeselecteerd. Met het verlengen van de contracten van sterkhouders als Bryan Jongeneel en Jesse Wielinga tot 2021 geeft de technische commissie meteen een signaal af dat het vertrouwen heeft in de toekomst. Dit zijn jongens die altijd fi t zijn en altijd een voldoende halen. Daarmee nemen wij nauwelijks een risico. De huidige stand op de ranglijst bewijst voorlopig ons gelijk”, merkt Den Braven op. SteDoCo lijkt trendsetter want ook een club als regerend tweede-divisiekampioen Katwijk is overge gaan tot het langdurig verlengen van contracten.

Mentaliteit
SteDoCo heeft een goede start en deed dat met een selectie die nogal wat blessuregevallen kende. Bovendien stopte spits Morris van den Brink al vroeg in het seizoen. Nu lijkt alles zich ten goede te keren en kan het duo Gijs
Zwaan/Cor Lems uit een steeds ruimere selectie kiezen, hoewel de rentree van Wilmar van Bruggen, Rensy Barradas, Ricardo Samoender en Chafi k Boushaba nog wel even op zich laat wachten. SteDoCo is voor aanvullingen van de selectie bewust de rivier overgegaan en is in het zuiden en zelfs in België gaan kijken. ,,Niets ten nadele van andere spelers, maar de mentaliteit van de spelers uit Brabant sluit toch beter aan bij een dorpsvereniging als SteDoCo. Met deze groep werken wij met zijn allen in een prima sfeer. Maar ik weet inmiddels heel goed dat op ons niveau alles afhangt van de resultaten.”

Businessclub
Wim den Braven is tien jaar voorzitter van de bijna 170 leden tellende Businessclub Temporalis. ,,En het plafond is nog niet bereikt. Wij schrijven nog altijd met regelmaat nieuwe businessclubleden in. Doel is vooral het zakelijke met het aangename te combineren. Als het kan spelen wij elkaar zakelijk de bal toe. Daarvoor organiseren wij naast het voetbal diverse evenementen en voelen wij ons ook maatschappelijk verantwoordelijk. Om het jaar organiseren wij een galadiner waarvan een gedeelte van de opbrengst naar een goed doel gaat.” Vanuit Temporalis gaat er geld naar de club, waar het bestuur een bestemming voor zoekt. Een deel gaat uiteraard naar de Stichting Voetbalpromotie, die de spelerssalarissen uitbetaalt. ,,Wij zijn een betrekkelijk kleine voetbalclub met 600 leden maar kiezen voor prestatievoetbal voor zowel de mannen als de vrouwen en ondersteunen ook het recreatievoetbal binnen de club.” Den Braven is eveneens trots op de ontwikkelingen op het sportpark, waar de kantine, de kleedkamers en de toiletgroep een facelift hebben gekregen. ,,Het valt mij op dat rond de wedstrijden van SteDoCo steeds meer belangstellenden de weg naar de Groeneweg weten te vinden. Wij willen onze gasten een goed verzorgde accommodatie bieden.”

ALBLASSERDAM – ,,Ik heb als voetballer fantastische jaren bij ‘de zondag’ meegemaakt. De club had tien seniorenteams. Wij promoveerden met mijn favoriete trainer Fred Koster in de jaren negentig van de vierde naar de tweede klasse. Ik beleefde later ook de teloorgang met de ene degradatie na de andere.” Onlangs was er bij het 90-jarig jubileum van de club een fototentoonstelling waarbij het echt opviel dat er weinig foto’s uit de hoogtijdagen van Alblasserdam op zondag te zien waren. “Dat was toch de periode dat er duizenden toeschouwers langs de lijn stonden”, verbaasde Buwalda zich toen, tijdens de rondgang in de kantine.

Wat een entree voor trainer Dennis van der Steen bij Sliedrecht. Hij pakte de eerste periodetitel met de zaterdag-eersteklasser en bereikte de derde ronde in het bekertoernooi van het district Zuid I. Dat ging niet vanzelf: er zit een filosofie achter.

De loopbaan van Dennis van der Steen verloopt anders dan bij doorsnee-trainers. Tien jaar geleden begon hij als trainer/speler bij SC Everstein nadat hij als voetballer de nodige bagage had meegekregen. Van der Steen begon ooit bij Brederodes in Vianen. Hij debuteerde bij die club als 16-jarige in het eerste elftal, waarna voormalig bondscoach Nol de Ruiter hem naar FC Utrecht haalde. Van der Steen zegde NAC, dat ook sterk geïnteresseerd was, af en tekende in de Galgenwaard een bescheiden contract. Dat werd door het duo Ronald Spelbos en Jan Wouters al snel omgezet in een serieuze overeenkomst. Van der Steen debuteerde tegen NEC toen hij voormalig Unitasser Elroy Asmus afl oste. Zijn lichaam kon de zwaardere belasting echter niet aan. Hij viel van de ene blessure in de andere, haakte af en sloot zich aan bij hoofdklasser Elinkwijk. Vervolgens werd hij met hoofdklasser Huizen twee keer kampioen tot de ‘vogels’ zich meldden.

Bij IJsselmeervogels werd hij met onder meer Philip den Haan en Willem Leushuis als trainer kampioen. ,,Dat was een wereldtijd. Wij hadden in die jaren een geweldig team. Ik heb vijf jaar voor de ‘rooien’ gespeeld en wij zijn drie keer kampioen geworden. Wij werden ook nog algemeen landskampioen bij de amateurs en wonnen de Supercup van bekerwinnaar ASWH.” Van der Steen hekelt het beleid van de KNVB, die dergelijke wedstrijden uit het competitieschema heeft gesneden. ,,Het is nu bij de amateurs te professioneel opgezet. Die geweldige opzet in het zaterdagvoetbal, met drie hoofdklassen, was de mooiste periode. Al die mooie derby’s zijn verleden tijd.”

Constructie
Op zijn dertigste ging Dennis van der Steen nog naar Geinoord, maar kreeg knieklachten. Via zijn vriend André van der Veer, aanvoerder bij SC Everstein, kwam hij bij de club aan de Lekdijk terecht. Hij had inmiddels het trainersdiploma TC II op zak en werd bij SC Everstein speler/ trainer. ,,Dat trainerschap zat er altijd al in. Bij IJsselmeervogels bemoeide ik mij al met de tactiek en met een vriend regelde ik voetbalevents. Ik ben een echte regelneef. Die constructie bij Everstein was bijzonder. Ik deed de trainingen en voetbalde op zaterdag op het middenveld. Arjo Steijsiger verzorgde de coaching op zaterdag.” Van der Steen bracht SC Everstein naar de eerste klasse en haalde en passant zijn diploma TC I, na een stage bij FC Utrecht. Aan de constructie als meevoetballende trainer kwam een einde na een ingreep van voormalig SteDoCo-trainer Cees Lagendijk. Via de KNVB werd die constructie toen verboden. “Overigens heb ik met Cees altijd een goede relatie gehouden.”

Na vijf jaar was het genoeg en vertrok Van der Steen voor vier jaar naar Valleivogels in Scherpenzeel. Ook daar volgde het succes met een kampioenschap en twee keer nacompetitie. Het werd tijd voor een stap naar een hoger niveau in het amateurvoetbal. SDC Putten, Argon en Eemdijk werden het net niet. Toen Sliedrecht in beeld kwam was het snel concreet en beslist. Op De Lockhorst ziet Van der Steen duidelijk verschillen. ,,Bij Valleivogels waren het letterlijk meer kippetjes en bij Sliedrecht trof ik echt haantjes aan. Hier in het westen van het land ligt bij de spelers het hart op de tong.” Van der Steen versterkte de lijntjes met het tweede elftal. De binding met de jeugd was minimaal. Daarnaast werd een team onder 23 opgezet. ,,Ik wil niet dat het eerste elftal boven de vereniging staat. De complete staf van alle selecties vanaf JO13 loopt nu in dezelfde kleding als ik. Er is door vrijwilligers een ruimte gecreëerd waar wij als trainers bijeenkomen. Een van mijn spelers, Tim van Stek, heeft de ‘Pupil van de Week’ in ere hersteld en het ‘Jeugdteam van de Week’ wordt getraind door selectiespelers.” Van der Steen zoekt naar binding met de hele vereniging en trainde ook al het G-team.