Home Blog Pagina 1292

Jaap Zwetsloot is bij Teylingen altijd onderweg

Hij had deze competitie maar acht wedstrijden nodig om als doelpuntenmaker in de dubbele cijfers te komen. Jaap Zwetsloot (23) is ‘hot’ in de spits bij Teylingen. “Ik heb mezelf nooit als doelpuntenmachine gezien.”

Zwetsloot is bij de roodzwarte club uit Sassenheim een prototype van een bewegelijke spits. “Ik ben altijd onderweg”, zegt hij over zijn speelwijze. “Ik ben niet een spits die met zijn rug naar de goal de bal aanneemt, wegdraait en schiet. Maar moet het juist van mijn loopacties hebben.” De in- en verkoper van luchtvracht is als aanvaller pas laat ontdekt. “zelf wist ik ook niet dat ik het in mij had”, reageert hij. “Ik heb bij Teylingen vaak op het middenveld gestaan, en ook als rechtsbuiten gespeeld. Af en toe stond ik in de spits. Echt gaan specialiseren ben ik me toen Marc van Wonderen trainer werd. Hij is ook spits geweest en hij herkende de eigenschappen die hij zelf ook had.” Van Wonderen paste de speelwijze van Teylingen zo aan dat Zwetsloot, na acht wedstrijden al goed voor tien doelpunten, maximaal rendeert. “We spelen met een zogenaamde valse rechtsbuiten”, verklapt hij. “In die vrije ruimte spring ik vaak.’’

Zonder aangevers kan geen spits schitteren, dat geldt ook voor Zwetsloot. “Ik heb het geluk dat Mark van der Vlugt en Niels Roodenburg op het middenveld spelen. Dat zijn jongens met inzicht en het vermogen om een pass over de verdediging heen in de vrije ruimte te geven. Vaak maak ik een loopactie naar de bal toe en ga dan diep. Dat werkt alleen als er een goed samenspel is”, looft hij zijn aangevers. Zoals veel spelers in de Teylingen-hoofdmacht begon hij zijn carrière bij Ter Leede. “Daar heb ik gespeeld tot en met de C-tjes”, vertelt hij. “Ik miste echter het plezier en ben een half jaar gestopt.” Na twee jaar de B en een half seizoen in de A van Teylingen wachtte het debuut van Zwetsloot in Teylingen 1. Inmiddels heeft hij al honderddertig wedstrijden in het eerste achter zijn naam staan. Wat de spits betreft komen er daar nog veel bij.

 “Ik krijg regelmatig de vraag of ik niet hogerop zou willen. Natuurlijk ben ik best nieuwsgierig waar mijn plafond lig, maar ik heb het hartstikke naar mijn zin bij Teylingen.

Ik zou het leuk vinden om nog een keer met mijn broertje Toon, die in het eerste van Ter Leede speelt, samen te spelen, ongeacht bij welke club dat is.” Met zijn opvallende productie van dit seizoen trekt hij de lijn door van de tweede competitiehelft van vorig seizoen. “Ik had er vorig seizoen voor de winter maar drie, maar uiteindelijk ben ik op zestien goals uitgekomen.”

Met dat aantal neemt Zwetsloot dit seizoen geen genoegen. “Hoewel ik liever win is het voor het vertrouwen van een spits wel belangrijk dat hij doelpunten maakt.” Met Teylingen zet hij in op een klassering die minimaal gelijk is aan die van vorig seizoen. “Toen waren we vijfde, dat willen we evenaren.”

Vrienden van Nivo Live bekommeren zich om vrijwilligersbeleid Nivo Sparta

Sinds Nivo Sparta op sportcomplex De Watertoren speelt, maakte de club een enorme ontwikkeling door. Het ledenaantal van de Zaltbommelse grootmacht steeg van 650 naar bijna 1000 en dit aantal blijft maar oplopen. De groep ‘Vrienden van Nivo Live’ heeft als doelstelling om de club mooi te houden voor iedereen en maakte de laatste jaren met succes werk van het vrijwilligersbeleid van de club.

Het runnen van een grote amateurvereniging als Nivo Sparta staat tegenwoordig bijna gelijk aan het in stand houden van een groot bedrijf. Met meer dan 1000 leden en 60 teams in een competitie is de Zaltbommelse grootmacht gebaat bij de inzet van vele vrijwilligers. De groep Vrienden van Nivo Live probeert zo veel mogelijk mensen te motiveren om één of meerdere taken op zich te nemen. “Met veel vrijwilligers kunnen we de prettige en leuke dingen van onze club in stand houden en werken aan verbeteringen”, aldus Cees Rike, met Gijs van Tuyl en Mart Bartholomeus een van de kartrekkers van de groep. Zelf was de inmiddels 71-jarige onder meer jeugdtrainer, hoofdtrainer en bestuurslid van Nivo Sparta. “Als wij als vrijwilligers zien dat onze kleinkinderen en kinderen plezier hebben, dan genieten wij daar ook van”, aldus Rike.

Helaas denkt niet iedereen er zo over als Rike en zijn commissieleden. “Als je vrijwilligers zoekt, dan werkt alleen de tactiek van persoonlijke benadering”, weet Rike. “Op oproepen reageert bijna niemand. Jammer, omdat er ontzettend veel dingen moeten gebeuren bij de club. Het bestuur en wij meer activiteiten bij de club, meer informatie, beter voetbal, beter contact en beter trainen. Door onze groei hebben we meer mensen nodig. Het gaat zeer goed met de club, maar er valt nog veel winst te behalen op veel onderdelen. Er zijn nog te veel leden die niets of te weinig doen, we willen de betrokkenheid vergroten.

Iedereen die een taak kan en wil uitvoeren, wordt met open armen ontvangen bij Nivo Sparta. Er is van alles mogelijk: een rol als leider, trainer, of het ondersteunen van de klussenploeg, de evenementencommissie of het wedstrijdsecretariaat. “Sterker nog: de club verplicht het leden af en toe iets te doen. Mensen die hiervoor passen, moeten een vergoeding betalen”, legt Rike uit. “Die vergoedingen komen weer ten goede aan ons jeugdfonds.”

Als onderdeel van het lidmaatschap van de vereniging moeten de vrijwilligers minimaal 5 uur per seizoen een taak of functie uitoefenen voor de club. Wanneer meerdere kinderen in één gezin bij de club spelen dan hoeven door de ouders maar voor één kind vrijwilligerswerk gedaan te worden. Op een speciale lijst kan men zich inschrijven, al naar gelang zijn of haar eigen expertise; van stratenmaker tot administratief medewerker, van planner tot schilder.

Bij Nivo Sparta vindt men het erg belangrijk om vrijwilligers en jubilarissen ook te waarderen. Op 7 oktober 2018, wanneer de club haar 65-jarig jubileum viert, worden jubilarissen in het zonnetje gezet. “We vormen met zijn allen een hele mooie club en dat moet in de toekomst ook zo blijven. Het eren van vrijwilligers hoort erbij.” Waarom er is gekozen voor de naam Vrienden van Nivo Live wil Rike tot slot nog graag even toelichten. “Dat klinkt lekker modern en actief. Precies zoals onze club nu is en ook moet blijven.”

VV Papendrecht begint meidenvoetbalacademie!

Mede door de aanhoudende successen van het Nederlands Damesteam is er een enorme groei in het meiden- en damesvoetbal. Europees Kampioen, plaatsing voor het WK, beste speelster van de wereld (Lieke Martens) en beste coach (Sarina Wiegman)… Het zijn zomaar wat successen in het meiden- en damesvoetbal. Dit heeft ertoe geleid, dat het aantal vrouwelijke leden in Nederland afgelopen seizoen met ruim 2% is gestegen naar een totaal van 158.000 (bron: KNVB).

Ook bij VV Papendrecht is het aantal vrouwelijke leden gestegen. We hebben inmiddels een groeiende meiden- en damesafdeling met vier meidenteams (MO13, 2x MO17 en MO19) en een damesteam. En dan hebben we nog recreatieve vrouwen alsmede meisjes, die bij de jongens spelen. Daarnaast hebben al enkele meiden via onze vereniging de stap gemaakt naar de Eredivisie. Wij zijn dan ook trots, dat op Liza van der Most (Ajax en het Nederlands voetbalelftal), Nikki IJzerman en Sharona Versluis (beiden Excelsior Barendrecht) onderdeel zijn geweest van onze club.

Mede vanwege de groei en de maatschappelijke rol, die wij als vereniging hebben in het meidenvoetballandschap, heeft VV Papendrecht besloten om met ingang van komend seizoen, 2019-2020, te starten met een prestatieve meidenvoetbalacademie. Deze meidenvoetbalacademie moet een platform worden, waarin talentvolle meiden zich verder kunnen ontwikkelen.

In eerste instantie zal worden gestart binnen de MO19 in de hoop, dat we de jaren erna in elke leeftijdscategorie extra teams kunnen formeren. Tevens is er contact met de KNVB om dit de komende jaren verder uit te rollen. VV Papendrecht heeft de ambitie uitgesproken om voor onze regio hét bolwerk te worden ten aanzien van meidenvoetbal.

Om deze ambitie kracht bij te zetten organiseert voetbalvereniging Papendrecht een meidentalentendag op zondag 17 maart van 10:00 tot 13:00 uur. Op deze talentendag zal onder coördinatie van Hoofd Opleidingen Dennis Zaal en jeugdtrainster Sandra van Tol (83 interlands voor het Nederlands Damesteam) een aantal activiteiten worden uitgezet, waar meiden in de leeftijd van 15 tot en met 17 jaar hun talenten kunnen laten zien. Aanmelden voor deze meidentalentendag is niet alleen voor speelster die nog geen lid zijn van VV Papendrecht, maar zeker ook voor huidige speelsters. Vanaf maart zullen er vervolgens diverse wedstrijden worden georganiseerd om het nieuwe MO19-team te vormen. Tevens zal op een nader te bepalen moment een informatieavond worden georganiseerd. Dan zal aan ouders en speelsters uitleg worden gegeven over de nieuwe plannen. Voor nadere informatie kun je contact opnemen met Hoofd Jeugdopleidingen Dennis Zaal, e-mail: hoofdjeugdopleidingen@vvpapendrecht.nl.

Ben jij een speelster in de leeftijd van 15 – 17 jaar en wil jij je sportieve ambitie nastreven, meld je dan nu aan voor de meidentalentendag. Je kan hiervoor gebruikmaken van deze link.

Niels Blom: ‘Voetbal en Nivo Sparta zijn zeer belangrijk in mijn leven’

Na een periode van 14 jaar als speler van Nivo Sparta 1 is Niels Blom (36) tegenwoordig buiten de lijnen zeer actief voor de club uit Zaltbommel. Als trainer van het tweede team, voetbalvader en hoofd opleidingen is hij zeker twintig uur in de weer met zijn geliefde club.

Als speler van Nivo Sparta 1 maakte verdediger Niels Blom van alles mee, zoals kampioenschappen, degradaties, historische zeges en ernstige blessures. Nadat hij voor de tweede keer in korte tijd een kruisband in zijn knie afscheurde, besloot Blom in 2014 zijn loopbaan te beëindigen. Ondanks dat trieste afscheid, koestert de clubman voornamelijk mooie herinneringen aan zijn lange periode in het rode shirt. “We zijn tijdens de gloriedagen met Nivo Sparta opgeklommen van de tweede naar de Hoofdklasse en dat was een fantastische tijd. Er bestond toen nog geen Derde Divisie of Topklasse en we speelden op het derde niveau van Nederland tegen clubs als Kozakken Boys en IJsselmeervogels. Uitwedstrijden speelden we daar voor zeker drieduizend toeschouwers en thuis ontvingen we die grootmachten op ons voormalige, krakemikkige sportpark. Dat was genieten.”

Nivo Sparta 2
Blom was als verdediger naar eigen zeggen niet de beste voetballer, maar zijn mentaliteit bracht hem ver. Die boodschap wil hij ook overbrengen op zijn spelers van Nivo Sparta 2, het team dat hij voor het derde jaar op een rij traint. Daarvoor was Blom assistent-trainer van het vlaggenschip van de club.

We zijn vorig seizoen kampioen geworden in de tweede klasse en willen dit jaar hoge ogen gooien in de eerste klasse”, zo meldt de ambitieuze trainer. “Ons team barst van het talent, maar als trainer van het tweede moet je de belangen van het eerste team wel voorop stellen. Dat is soms frustrerend, maar het maakt het trainen wel een uitdaging.” Blom wil in de toekomst graag ergens als hoofdtrainer aan de slag. “Ik denk dat ik het in me heb om die rol goed te vervullen. Dat kan zijn bij Nivo Sparta of bij een andere club, dat moet de toekomst uitwijzen.”

Hoofdopleidingen
Clubmensen van Nivo Sparta hoeven overigens niet bang te zijn dat Blom als toekomstig hoofdtrainer zijn eigen cluppie snel in de steek laat. De voetbalfanaat is naast zijn rol als voetbalvader en trainer ook nog hoofd opleidingen van de grootmacht uit Zaltbommel. Met 600 jeugdleden heeft Nivo Sparta een grote vijver om uit te vissen qua talent en dat betaalt zich al jaren uit in goede prestaties van de selectieteams. Die spelen allemaal in de hoofdklasse en de JO19-1 komt zelfs uit in de vierde divisie, tot tevredenheid van Blom.

We hebben veel talent en ons eerste team moet daar de komende jaren van profiteren: dat team moet terug naar de eerste klasse.

Ondanks dat Nivo Sparta meer dan duizend leden telt, kent Blom erg veel mensen bij de club. “Ik houd van persoonlijk contact, elk mens is er één en iedereen wil gehoord worden. We proberen zoveel mogelijk mensen tevreden te houden.” Dat is niet altijd makkelijk, maar ondanks een drukke baan en een gezinsleven heeft Blom veel over voor Nivo Sparta. “Ik ben vijf dagen en zeker twintig uur in de week met de club bezig en dat vind ik heerlijk. Voetbal en Nivo Sparta zijn namelijk heel belangrijk voor me in mijn leven.”

Van Nispen is levenswerk voor Tino de Groot

0

Nog een klein half jaar duurt het bewind van Tino de Groot als voorzitter van Van Nispen. Op 19 september 2019 geeft hij de voorzittershamer na 22 jaar over, indien de leden akkoord gaan, aan Peter Geerlings. “Ik verdwijn niet, maar heb me wel voorgenomen om even onzichtbaar te worden”, aldus De Groot.

 Zijn vertrek is, doordat een geschikte kandidaat-opvolger in beeld kwam, in een stroomversnelling geraakt. De Groot wilde zelf nog wel door tot 2020. “Dan zou ik er 25 jaar als bestuurslid hebben opzitten. Een mooi, rond getal.” Maar De Groot maakt graag plaats, omdat hij, wat hij altijd heeft gedaan, het belang van Van Nispen voorop heeft gesteld. “Ik heb nu een ideale opvolger. Over drie jaar is die er misschien wel niet meer. Ik ken Peter van de Stichting Voetbal De Zilk, waar hij voorzitter van is. Hij is zakelijker dan ik, maar ook met een Van Nispen-hart. Ik kan straks met een gerust gevoel afscheid nemen, omdat ik weet dat mijn erfenis bij hem in goede handen is.” De nieuwe voorzitter ‘erft’ van De Groot een gezonde club met een prachtige accommodatie. Een accommodatie waar de huidig voorzitter met zijn bestuur jarenlang voor moest vechten. “We hebben het niet cadeau gekregen”, zegt hij over zijn levenswerk.

“Het is begonnen te spelen in 2002. Toen hebben we als bestuur bij de gemeente al aangegeven dat er een winwin situatie te behalen was. Een nieuw complex voor ons, en door het draaien van de velden grond om woningen op te zetten, een mooie deal voor de gemeente.” Pas in 2015 was voor Van Nispen met succes het eindpunt bereikt. “Vooral de laatste drie, vier jaar waren tropenjaren”, kijkt De Groot, docent economie in het middelbaar onderwijs, terug. “De gemeente heeft lang liggen slapen. De Zilk werd niet serieus genomen.” Dat prikkelde De Groot om de lokale politiek in te gaan. Hij zat van 2010 tot 2014 namens de VVD in de gemeenteraad van Noordwijkerhout. Hij vond in de herontwikkeling van de velden een medestander in wethouder Knap. “Net voor het einde van de collegeperiode was het erdoor. Er zijn mensen die mij belangenverstrengeling hebben verweten. Ik zie dat anders: ik ben opgekomen voor De Zilk.

Het was en is een ontwikkeling die we als dorp hard nodig hebben.” De bijna tweehonderd wooneenheden  drie appartementencomplexen voor ouderen, eentje voor jongeren  zijn anno 2019 nog steeds niet gerealiseerd. Het terrein, waar de woningbouw is bestemd, ligt braak. “Dat doet pijn”, erkent De Groot. “Als De Zilk hebben we die ontwikkeling nodig. We zouden in één klap een kwart groeien. De doorstroming zou op gang komen, wat ook voor ons als voetbalclub goed zou zijn.”

Hij ziet zelf wat ‘vergrijzing’ met Van Nispen doet. “We kunnen bij de jeugd nog maar net een elftalletje met genoeg jongens op de been brengen. We stevenen af op een omgekeerde piramide. Dat is een punt van zorg voor onze club.” Ten tijde van het gesprek staat zowel de zaterdag 1 als de zondag 1 op kop in de derde klasse. “Ongekend”, zegt De Groot. “Het is uniek dat we twee standaardelftallen hebben. Dat kan gewoon. Ze bijten elkaar niet.”

De Groot, die in 1995 eerst twee jaar penningmeester was voordat hij tot voorzitter werd gebombardeerd, is altijd een vooruitstrevend denker geweest. “Ik heb al heel snel jonge, ambitieuze mensen om me heen verzameld. Die mensen zijn erg trouw, want de penningmeester zit er al sinds 2002 en de voetbaltechnische man sinds 2003. We hebben altijd veel geïnvesteerd in de jeugd. Daar was in het begin geen geld voor, vandaar dat we nieuw leven in de sponsorcommissie hebben geblazen. Toen ik begon hingen er twee reclameborden, nu honderd. We hebben dertien, veertien hoofdsponsors.” Mogelijk keert hij straks toe tot die sponsorcommissie die hem na aan het hart ligt. “Maar ik wil mijn opvolger niet voor de voeten lopen. Ik heb me voorgenomen een half jaar onzichtbaar te zijn.”

Viertal maakt boek over historie Hillegoms voetbal

Het naderende eeuwfeest van SV Hillegom in 2020 is voor Jules Rotteveel, Henk Lamfers, Koos van der Klugt en huidig voorzitter Han van der Hof reden om een boek te maken over 100 jaar voetbal in Hillegom. “Vol geschiedenis, maar het is de bedoeling dat er een luchtig kantje aan komt. Het moet voor iedereen leesbaar zijn”, zegt Rotteveel.

Het oud bestuurslid van Concordia en SV Hillegom is sinds een paar jaar gepensioneerd. “Ik heb jaren gewerkt als hoofd bedrijfsvoering van het Noord-Hollands Archief in Haarlem. Dit is voor mij een heerlijke klus te doen. Twee liefdes die samenkomen. Ik heb hier veel geschiedenisboeken over clubs in de kast. En tijd heb ik zat.” Rotteveel vindt dat een boek over het gehele Hillegomse voetbal recht doet aan het jubileum van SV Hillegom, dat een fusie is van VV Hillegom en SV Concordia. Als oprichtingsjaar wordt de start van Concordia, Hillegom en SV Hillinen aangehouden. “Dat was in 1920. In een half jaar tijd zijn die drie clubs opgericht. Sizo is van 1928. Na de Olympische Spelen van Amsterdam hebben veel clubs met een protestantchristelijke achtergrond het levenslicht gezien.

Daarvoor waren er bedenkingen bij het voetbalspel.” Het doel van de vier samenstellers van ‘100 jaar voetbal in Hillegom’ is om diverse perioden te belichten. “De verzuiling heeft lange tijd een bepalende rol gespeeld”, zegt Rotteveel. “De katholieken speelden bij Concordia, de protestanten bij SIZO, Hillegom en Hillinen waren algemene clubs, waarbij Hillinen de club van de bollenboeren was. Hillinen en Hillegom zijn in 1951 gefuseerd. SIZO is helaas verdwenen.

Zij zaten ook aan tafel bij het begin van de fusiebesprekingen voor één Hillegomse club, maar zijn afgehaakt.” De vier hebben al veel materiaal in bezit. “VV Hillegom heeft bijvoorbeeld een heel goed bijgewerkt archief”, vertelt Rotteveel. “Bij Concordia is in de jaren zestig heel het archief weggegooid. Doodzonde. Ook bij SIZO is het redelijk goed bijgehouden. Daarnaast kunnen we in de archieven kijken bij het Leidsch en Haarlems Dagblad.

We hopen ook op het nodige materiaal van oud-leden van de clubs. We weten dat veel mensen plakboeken hebben bijgehouden.” Ook de periode van de Tweede Wereldoorlog komt aan bod. “Het idee is om te laten zien hoe de clubs die periode zijn doorgekomen. Op 30 april 1940 werd er nog een groot feest gehouden. Een paar dagen later brak de oorlog uit en stonden de Duitsers voor de deur.” Maar het moet volgens Rotteveel niet alleen een opsomming worden van feitjes en jaartallen.

“Nee, het moet luchtig worden. Met cultverhalen, met humor ook en anekdotes. Leuke verhalen dus.” Zoals over de autoloze zondag in 1973 toen de olieproducerende landen de oliekraan dicht draaiden. “Hillegom moest die dag een uitwedstrijd spelen bij RCH in Heemstede. Per fiets was dat qua afstand goed te doen, maar de grensrechter kon niet fietsen. Toen hebben de spelers een bakfiets gehuurd en zo kon de grensrechter alsnog mee naar Heemstede.”

Teeken: ‘SV Hillegom heeft dezelfde potentie als SJC’

Iedere keer als Stefan Teeken (46) van zijn huis naar sportpark Zanderij in Hillegom rijdt, krijgt hij een warm gevoel van binnen. “Bij deze club is alles perfect geregeld. Kleding, materiaal en een top accommodatie. Ik hoef me alleen maar bezig te houden met het voetbal. Dat was bij andere clubs wel eens anders.”

“Hillegom stond al een tijdje op mijn verlanglijstje van clubs waar ik graag zou willen werken”, vervolgt Teeken, die eerder bij onder andere Overbos, Legmeervogels, SV Hoofddorp en Amstelveen Heemraad de scepter zwaaide. Toen hij zijn contract bij de fusieclub getekend had, moest hij nog wel even in spanning zitten of hij bij een eerste- of tweedeklasser zou beginnen. In de soap van de nacompetitie van vorig seizoen hield SV Hillegom echter op wonderlijke wijze het eersteklasserschap in stand.

“Deze ploeg is absoluut eersteklassewaardig”, zegt hij. “Heel veel wedstrijden werden vorig seizoen met klein verschil verloren. Het voetbal was vaak best acceptabel. Het ontbrak echter aan een stuk scorend vermogen.” Dat scorend vermogen kwam er deze zomer in de vorm van de van SJC teruggekeerde Jeroen Dedel. Volgens Teeken, vorig seizoen actief als assistent-trainer van VVSB, is daarmee een belangrijke factor aan het spel van de Hillegommers toegevoegd. “Ik heb goede hoop dat we dit seizoen gevrijwaard kunnen. blijven van degradatiezorgen. De tijd zal het leren of we goed genoeg zijn om een plaats in het linker rijtje te bemachtigen.”

De komst van Dedel was niet de enige verandering die onder Teeken, voormalig voetballer van Telstar, plaatsvond. “In de basiself zijn zeven posities nu anders ingevuld”, legt de oefenmeester uit. “Of een nieuwe speler of een speler op een andere positie.” Hillegom kende een goede start – het won de eerste twee wedstrijden – maar kwam daarna in een neerwaartse spiraal terecht. “We moeten zo snel mogelijk weer de weg naar boven zien te vinden”, zegt Teeken. “Het staat allemaal nog heel dicht bij elkaar.”

In de media verschenen de voorbije periode verhalen dat SV Hillegom riante spelersvergoedingen zou betalen. “Pure onzin”, ,maakt Teeken korte metten met die teksten. “Ik heb geen idee waar ze dat vandaan halen. Negentig procent van de jongens komt uit Hillegom, de vijf procent, dat niet in Hillegom woonachtig is, heeft op een andere manier een band met de club of plaats. De laatste vijf procent is door een connectie bij ons terecht gekomen.

Het beleid van de club is er op gericht om met hoofdzakelijk eigen opgeleide spelers de ambities te verwezenlijken. Ik kan me wel boos maken als dat soort ongefundeerde en niet-onderbouwde verhalen in de pers verschijnen. Het klopt gewoon niet. Het brengt ook schade toe aan het imago van de club.” De mogelijkheden voor SV Hillegom zijn er volop. Volgens Teeken kan zijn huidige club zich spiegelen aan SJC. “Dat is een mooi voorbeeld. Eenzelfde soort club met eenzelfde soort beleid. SJC heeft op eigen kracht, met voornamelijk eigen spelers, het niveau gehaald waarop ze nu spelen. Hillegom heeft dezelfde potentie.”

Oud-prof Selmo Kurbegović heeft dubbelrol bij Valken’68

Met zijn gemillimeterde haren  en zijn imposante baard is Selmo Kurbegović een opvallende verschijning op sportpark ’t Duyfrak. Maar het is niet alleen zijn uiterlijk dat opvalt. De technicus snelt langs verdedigers en weet regelmatig zijn doelpunten mee te pikken bij Valken’68. De 33-jarige aanvaller vindt het nog steeds leuk om zelf te voetballen, maar geniet stiekem nog meer van het  geven van techniektrainingen aan de jeugd.

“Ik geef bij Valken’68 training aan zo’n 120 kinderen, van zes tot en met dertien jaar, ver deeld over meerdere dagen. Ik vind het enorm leuk om die voetballertjes de basis aan te leren. Ik stop er veel tijd in. Ik hou bijna geen tijd over, joh. Ik werk in Leiden als maatschappelijk begeleider en sportcoach, ik voetbal zelf, ik geef training en ik heb nog vier jonge kinderen. “ Houdt dit in dat de mensen in Valkenburg en omstreken er rekening mee moeten houden dat je er na dit seizoen mee stopt? “Ik denk het wel. Ik heb het hartstikke naar m’n zin bij Valken’68 hoor, een hele leuke club. Maar ik wil me meer gaan focussen op het geven van trainingen.

Ik zit er aan te denken om een voetbalschool te beginnen, maar momenteel heb ik het daar veel te druk voor.” Kurbegović heeft jarenlange ervaring als topvoetballer. Op het hoogste amateurniveau van Nederland heeft hij gave dingen meegemaakt, maar in het betaalde voetbal keek hij echt zijn ogen uit. “Ik heb leuke en vervelende dingen meegemaakt. De periode bij FC Eindhoven, onder leiding van oud EK-winnaar Jan Poortvliet was sportief gezien heel goed. We wonnen een periodetitel, dat was in dertien jaar tijd niet gebeurd.”

Dat er ook mindere kanten kleven aan het profvoetbal ondervond hij bij FK Budućnost Podgorica. “Ik kreeg m’n geld daar bijna nooit. Na acht maanden was ik weer weg. Toch heb ik daar ook mooie dingen beleefd. We speelden in de voorronde van de Champions League in Polen, in het nieuwe stadion van Slásk Wroclaw, speciaal gebouwd voor het EK 2012. Een geweldige ervaring om voor zoveel mensen te voetballen. En ik speelde goed. De trainer van Slask (Orest Lenczyk, red) belde me nog persoonlijk op. Maar mijn club liet me niet gaan. Tja, het had heel anders kunnen lopen.” Het buitenlandse avontuur was leuk, maar zorgde regelmatig voor gefronste wenkbrauwen.

“In Nederland is het zo anders dan in het buitenland. Hier zijn clubs betrouwbaar. In het buitenland zijn clubs soms in handen van criminelen. Als je goed speelt krijg je geld, anders krijg je klappen.” Na z’n avontuur in Montenegro ging hij terug naar Nederland. Hij speelde nog voor een aantal mooie amateurclubs. “Spelen voor IJsselmeervogels was geweldig. Onder trainer Gert Kruys speelden we goed en wonnen we in de beker van Helmond Sport en Emmen.” Nu is de tijd gekomen om al die ervaringen over te brengen op de jeugd. Niet als trainer van een elftal, maar als techniektrainer. “Het geeft me veel voldoening als die kinderen betere voetballertjes worden. Techniek blijft de basis van het voetbal.”

NSVV laat het in de tweede helft afweten tegen Bruse Boys

De eerste helft was NSVV veel dreigender dan Bruse Boys en kreeg het vijf geweldige kansen. Bruse Boys kwam op voorsprong door een eigen doelpunt van NSVV, maar wist zelf geen kans te creëren. Het mocht een wonder genoemd worden dat de tweede helft niet schriftelijk kon worden afgedaan. De tweede helft leek Bruse Boys in eerste instantie een remise prima te vinden en NSVV stopte te weinig energie in de wedstrijd om te winnen. Na een uur spelen begon Bruse Boys beter te combineren en waarschuwde het NSVV met twee onbenutte kansen. NSVV schok pas wakker na twee tegendoelpunten. De aansluitingstreffer kwam er nog wel, maar aan de gelijkmaker kwam NSVV niet meer toe.

In de eerste helft was de eerste grote kans na een mooie combinatie met Koen Witsiers voor Mitchel Louwerens. Zijn schoot spatte uiteen op de paal. NSVV was de eerste helft zeer dreigend met cornerballen. Tweemaal was Michael Ouwens zeer dicht bij een doelpunt na een corner van Koen Witsiers. Eenmaal kopte hij net over en eenmaal net naast. Uit onverwachte hoek kwam Bruse Boys op voorsprong. Het was NSVV die een voorzet bij de eerste paal binnenkopte. NSVV was niet van slag en ging verder waar het gebleven was. Al snel daarna tikte Sjoerd Hofstede de gelijkmaker binnen. NSVV bleef de bovenliggende partij en dreigend. De laatste grote kans was voor Lorenzo Pengel. Het was een mooie combinatie met Koen Witsiers door het hart van de verdediging. Lorenzo zijn schot spatte weer uiteen op dezelfde paal die al eerder de eerste helft getest was.

De tweede helft leek niet op de eerste helft van de Numansdorpse zijde. Bruse Boys kreeg steeds meer vertrouwen in een goede afloop. De eerste Bruse Boys waarschuwing was na een kopbal van Rick Jonker net over het doel. De tweede waarschuwing was een vrije trap van Perry Potappel, waar NSVV-keeper Melvin Kruijthof alle moeite mee had om naast het doel te werken. Het was uiteindelijk een niet vol geraakt schot van Rick Jonker die in het doel belandde. Bruse Boys ging door en een afstandsschot van Julian Nieuwland kon weer met veel moeite door Melvin Kruijthof uit het doel gewerkt worden. Uiteindelijk moest NSVV toch een derde tegendoelpunt incasseren na een rake kopbal van Michel Maaskant. NSVV schrok uiteindelijk wakker en probeerde nog wat te corrigeren. Na een mooie solo schoot Koen Witsiers nog wel de aansluitingstreffer binnen. NSVV gooide alles op de aanval, maar echt grote kansen leverde dit niet meer op.

Na de wedstrijd bleek koploper Oostkapelle verrassend na twaalf overwinningen op rij punten verloren te hebben tegen de rode lantaarndrager Nieuwdorp. NSVV had goede zaken kunnen doen, maar ziet Oostkapelle nu gewoon weer een punt verder uitlopen naar acht punten voorsprong. De tweede plek heeft NSVV weer afgestaan aan Terneuzense Boys. NSVV heeft twee weken om zijn zonden te overdenken en moet dan thuis aantreden tegen dezelfde Terneuzense Boys. Iedereen kan winnen in deze competitie en het wordt weer tijd voor NSVV om de drie punten in Numansdorp te houden.

Opstelling NSVV:
Melvin Kruijthof, Lars van der Heiden, Jessy Fortes, Michael Ouwens (76e Levi Vugts), Roderick Bekker, Sjoerd Hofstede, Richard Bras, Jeroen Voshart, Mitchel Louwerens, Lorenzo Pengel (65e Peter Jan Cazander), Koen Witsiers

Ruststand: 1-1
Eindstand: 2-3

Scoreverloop:
26e min. 0-1 Jeroen Voshart (eigen doelpunt)
27e min. 1-1 Sjoerd Hofstede
70e min. 1-2 Rick Jonker
75e min. 1-3 Michel Maaskant
80e min. 2-3 Koen Witsiers

Geschreven door: Bas Snijders

NSVV laat het in de tweede helft afweten tegen Bruse Boys

De eerste helft was NSVV veel dreigender dan Bruse Boys en kreeg het vijf geweldige kansen. Bruse Boys kwam op voorsprong door een eigen doelpunt van NSVV, maar wist zelf geen kans te creëren. Het mocht een wonder genoemd worden dat de tweede helft niet schriftelijk kon worden afgedaan. De tweede helft leek Bruse Boys in eerste instantie een remise prima te vinden en NSVV stopte te weinig energie in de wedstrijd om te winnen. Na een uur spelen begon Bruse Boys beter te combineren en waarschuwde het NSVV met twee onbenutte kansen. NSVV schok pas wakker na twee tegendoelpunten. De aansluitingstreffer kwam er nog wel, maar aan de gelijkmaker kwam NSVV niet meer toe.

In de eerste helft was de eerste grote kans na een mooie combinatie met Koen Witsiers voor Mitchel Louwerens. Zijn schoot spatte uiteen op de paal. NSVV was de eerste helft zeer dreigend met cornerballen. Tweemaal was Michael Ouwens zeer dicht bij een doelpunt na een corner van Koen Witsiers. Eenmaal kopte hij net over en eenmaal net naast. Uit onverwachte hoek kwam Bruse Boys op voorsprong. Het was NSVV die een voorzet bij de eerste paal binnenkopte. NSVV was niet van slag en ging verder waar het gebleven was. Al snel daarna tikte Sjoerd Hofstede de gelijkmaker binnen. NSVV bleef de bovenliggende partij en dreigend. De laatste grote kans was voor Lorenzo Pengel. Het was een mooie combinatie met Koen Witsiers door het hart van de verdediging. Lorenzo zijn schot spatte weer uiteen op dezelfde paal die al eerder de eerste helft getest was.

De tweede helft leek niet op de eerste helft van de Numansdorpse zijde. Bruse Boys kreeg steeds meer vertrouwen in een goede afloop. De eerste Bruse Boys waarschuwing was na een kopbal van Rick Jonker net over het doel. De tweede waarschuwing was een vrije trap van Perry Potappel, waar NSVV-keeper Melvin Kruijthof alle moeite mee had om naast het doel te werken. Het was uiteindelijk een niet vol geraakt schot van Rick Jonker die in het doel belandde. Bruse Boys ging door en een afstandsschot van Julian Nieuwland kon weer met veel moeite door Melvin Kruijthof uit het doel gewerkt worden. Uiteindelijk moest NSVV toch een derde tegendoelpunt incasseren na een rake kopbal van Michel Maaskant. NSVV schrok uiteindelijk wakker en probeerde nog wat te corrigeren. Na een mooie solo schoot Koen Witsiers nog wel de aansluitingstreffer binnen. NSVV gooide alles op de aanval, maar echt grote kansen leverde dit niet meer op.

Na de wedstrijd bleek koploper Oostkapelle verrassend na twaalf overwinningen op rij punten verloren te hebben tegen de rode lantaarndrager Nieuwdorp. NSVV had goede zaken kunnen doen, maar ziet Oostkapelle nu gewoon weer een punt verder uitlopen naar acht punten voorsprong. De tweede plek heeft NSVV weer afgestaan aan Terneuzense Boys. NSVV heeft twee weken om zijn zonden te overdenken en moet dan thuis aantreden tegen dezelfde Terneuzense Boys. Iedereen kan winnen in deze competitie en het wordt weer tijd voor NSVV om de drie punten in Numansdorp te houden.

Opstelling NSVV:
Melvin Kruijthof, Lars van der Heiden, Jessy Fortes, Michael Ouwens (76e Levi Vugts), Roderick Bekker, Sjoerd Hofstede, Richard Bras, Jeroen Voshart, Mitchel Louwerens, Lorenzo Pengel (65e Peter Jan Cazander), Koen Witsiers

Ruststand: 1-1
Eindstand: 2-3

Scoreverloop:
26e min. 0-1 Jeroen Voshart (eigen doelpunt)
27e min. 1-1 Sjoerd Hofstede
70e min. 1-2 Rick Jonker
75e min. 1-3 Michel Maaskant
80e min. 2-3 Koen Witsiers

Geschreven door: Bas Snijders