Home Blog Pagina 1232

Papendrecht boekt belangrijke zege

Op dinsdagavond 7 mei werd het restant gespeeld van de wedstrijd Papendrecht – EBOH, die op 8 april gestaakt werd. De gasten startten met 10 man na de rode kaart voor een Dordtse aanvaller in het eerste deel van de tweestrijd. In de resterende 56 minuten deed Papendrecht goede zaken door op het Slobbengors EBOH met 5-0 te verslaan.

In de elf minuten die nog restten van de eerste helft, kreeg Papendrecht twee kansen. De eerste was voor Justin Beemsterboer. Hij werd de diepte ingestuurd en kon alleen naar Kevin Emde. Zijn lob werd beroerd door de EBOH-goalie, waardoor de bal naast ging. Jearlon Martina kreeg de tweede mogelijkheid. Hij kopte van dichtbij hard over, nadat de bal na een afgeslagen corner strak was voorgezet door Sven van der Net.

Na de rust ging Papendrecht vrolijk door met aanvallen. EBOH had het moeilijk met 10 man. De eerste kans van het tweede bedrijf was voor Koen Lighaam. Uit een snelle counter via de linkerkant kon Justin Beemsterboer een voorzet geven, die door Lighaam op de rand van de zestien werd overgeschoten. In de 51e minuut viel de bevrijdende goal. Na een lange aanval, die eindigde in het strafschopgebied van EBOH, kon Koen Lighaam na slecht uitverdedigen van de Dordtse defensie de bal oppikken en met een schuiver de 1-0 aantekenen.

Papendrecht voerde de druk verder op na de openingstreffer en creëerde diverse kansen. In de 60e minuut kwam de 2-0 op het bord, nadat Jearlon Martina de bal bij de tweede paal binnenkopte uit een voorzet van Justin Beemsterboer. Niet veel later scoorde Koen Lighaam zijn tweede. Hij werd op het juiste moment diep gestuurd en kon alleen richting het EBOH-doel. Hij omspeelde vervolgens de keeper en schoof simpel binnen. De 4-0 was de mooiste van de avond en kwam op naam van de hardwerkende Justin Beemsterboer. Nick Kamerling stuurde met een geweldige lange bal Koen Lighaam de diepte in. Hij legde terug op Justin Beemsterboer, die zich vrij draaide en met een schuiver scoorde.

In het laatste kwartier kreeg Papendrecht nog diverse kansen en ook EBOH liet zich even dreigend zien voor het doel van de verder werkeloze Roy Rijntjes. Vlak voor het laatste fluitsignaal viel alsnog de 5-0, toen Jearlon Martina zijn tweede maakte. Hij was attent na een scrimmage in de zestien en tikte de bal binnen. Een prima overwinning die de wedstrijd van aanstaande zaterdag tegen Nivo Sparta een echte topper maakt om de bovenste plaats.

Opstelling: Rijntjes, Van Rooijen (De Zeeuw), Kamerling, Dupuis, Van Ek, Muilwijk, Saffignani (Van der Graaff), Van der Net, Martina, Beemsterboer (Tilroe), Lighaam.

Vrouwen Bristol Team zoekt versterking!

Ben jij het nieuwe talent die we zoeken? Het wonder op zaalvoetbalschoenen? En heb jij altijd al eens een echte zaalvoetbaltraining  willen volgen? Doe dan mee aan de Open Trainingen van Bristol Team vr!

Heb jij talent en wil je graag je ambities verwezenlijken? Wil je een beter techniek krijgen, een sneller balhandeling aanleren je spelinzicht ontwikkelen? Ben jij of ken jij iemand die al op voetbal zit, heeft gezeten of het leuk lijkt om te gaan zaalvoetballen. Kom dan vooral langs op de open trainingsavonden die wij organiseren om kennis te maken met het team.

Lionel Messi is zijn voetbalcarrière gestart in het zaalvoetbal. De voordelen van het voetballen in kleine ruimtes heeft hem gevormd tot de fabuleuze speler die hij nu is bij FC Barcelona. Zaalvoetbal is dus een goede mogelijkheid om te leren voetballen in een kleine ruimte!

Sinds 4 seizoenen speelt Bristol in de landelijke hoofdklasse. Afgelopen seizoen hebben onze dames de district beker zuid 1 weten te winnen. In de komende seizoenen wil Bristol Team haar gezonde ambities rondom damesteam verder uitbreiden en proberen om meer volwaardige meiden en dames binnen de vereniging te creëren.

De eerste open training is op woensdag 15 mei van 20:00 tot 21:00. De tweede op 22 mei van 20:00 tot 21:00. Beiden trainingen zijn in sporthal de Roos. Ben jij tussen de 16 en… jaar en wil je graag meedoen? Dan zien we je graag verschijnen.

Dick Coppens: ‘Het moeten moet er vanaf’

Dick Coppens neemt bij GOZ afscheid als bestuurslid technische zaken. Na drie jaar vindt hij het welletjes. ,,De klus is geklaard, de staf voor volgend seizoen is ingevuld. Het plezier is er ook een beetje af. Ik vind het tijd om andere leuke dingen te gaan doen’’, motiveert Coppens zijn afscheid.

Al tientallen jaren begeeft Dick Coppens zich op en rond de voetbalvelden. Jarenlang was hij als scheidsrechter en rapporteur actief. Drie jaar geleden ruilde hij die rol in voor een functie buiten het veld. Hij trad namelijk toe tot het bestuur van GOZ, belast met de portefeuille technische zaken. ,,De organisatie een beetje op weg helpen’’, blikt Coppens terug. ,,Het fluiten had ik wel gehad en als je ergens geen plezier meer in hebt, kun je er maar beter mee stoppen. Al mis ik het soms nog wel hoor. Als ik dan ergens langs een voetbalveld loop, denk ik: ‘Was toch wel leuk, dat fluiten.’’’

Van scheidsrechter werd Coppens bestuurder. ,,Maar nu ben ik op een punt waarop ik zeg: ‘Het moeten moet er vanaf.’ Niet meer moreel gedwongen elke zaterdag, dinsdag en donderdag op dat veld zijn. Alle bestuursleden bij GOZ werken ontzettend hard, maar je krijgt veel commentaar en weinig schouderklopjes. Dat geldt voor alle mensen die zich inzetten voor de club. Daar zou best meer waardering voor mogen zijn’’, aldus Coppens. ,,Het is een hobby en daar moet je energie uit kunnen halen. Het moet geen energie kosten. In een hobby mag je ook best een keer tegenslag hebben. Er zijn meer dingen die ik graag doe en daar wil ik tijd voor maken.’’

Bovendien, stelt Coppens, zit zijn werk er wel zo’n beetje op. ,,De klus is geklaard, de staf voor volgend seizoen is ingevuld. Wat moet ik verder nog doen? Die oefenwedstrijden regelen, dat kunnen ze zelf ook wel. ‘Dat is best veel werk’, hoor ik dan. Dat is het ook. Het is werk dat door veel mensen niet gezien wordt. Oefenwedstrijden regelen, scheidsrechters voor die oefenwedstrijden zoeken, een trainingskamp organiseren. Daar gaan heel wat uurtjes en belletjes in zitten. Dan belt er weer iemand af, of moet het worden verplaatst. Met het samenstellen van de voorbereiding ben je vele dagen bezig, een trainingskamp organiseren vraagt heel veel overleg. Superleuk allemaal, maar het kost heel veel energie. Ik heb ook nog een jaartje weer voor masseur gespeeld omdat er geen verzorger was.’

Met meer vrije tijd in het vooruitzicht, denkt Coppens niet dat hij zijn scheidsrechterstenue uit de mottenballen haalt. ,,Je moet je afvragen of je dat op je 65ste nog moet willen’’, reageert hij. ,,Vorig jaar fl oot ik nog een wedstrijd tijdens de Hoeksche Waard Bokaal. Dat ging goed, maar conditioneel was het toch minder.’’ Wel is het goed mogelijk dat Coppens vaker op de radio te horen zal zijn. Nu presenteert hij om de week Hoeksche Waard Live Sport op de woensdagavond, een informatief en praatprogramma over de (voetbal) sport in de Hoeksche Waard.

,,Misschien ga ik op zaterdag weer verslag doen langs de lijn, of presenteren vanuit de studio. Op die manier kan ik nog een bijdrage leveren aan het voetbal in de Hoeksche Waard.’’

Het tweede elftal van Zinkwegse Boys op FOX?

ZINKWEG – Spelen de mannen van het tweede team van Zinkwegse Boys binnenkort de wedstrijd van hun leven voor de camera’s van FOX Sports? Het zou zomaar kunnen, want zij hebben zich ingeschreven voor de actie ‘Wedstrijd van je Leven’ van de sportzender, waarbij de ploeg die de meeste stemmen vergaard een wedstrijd mag spelen tegen FC De Rebellen. Dat team bestaat uit oud-profvoetballers als Andy van der Meijde, Glenn Helder, John de Wolf en Luc Nilis.

De wedstrijd tegen het gelegenheidsteam is de beloning voor het team dat erin slaagt om de actie van FOX te winnen. De ‘Wedstrijd van je Leven’ is de opvolger van de kampioenswedstrijd die FOX de afgelopen jaren aan het einde van de amateurcompetitie bij een willekeurig teamkwam uitzenden met groot materieel alsof het een wedstrijd in de eredivisie betrof met legio camera’s, een live-verslaggever, interviews rond het duel van Hans Kraay junior en een analyse van Ronald de Boer.

Daarvoor zijn echter wel duizenden stemmen nodig, zo weten de mannen van ZinkwegseBoys die hun campagne inmiddels begonnen zijn. Zij willen, als zij zich zodanig in de kijker spelen dat FOX daadwerkelijk naar de Zinkweg komt, aan het duel ook activiteiten voor kinderen koppelen. Niet verwonderlijk: Zinkwegse Boys heeft een samenwerking met kinderdagverblijfi nstelling Kivido.

’S-Gravendeel-trainer Barry Schipper: “Op voetballend gebied hebben we in de uitvoering ook stappen gemaakt.”

In zijn tweede trainersjaar ’s-Gravendeel hoopte Barry Schipper met een gemuteerde spelersgroep op progressie in resultaten én speelwijze. De oefenmeester kreeg wat hij hoopte, al lijkt de Trekdamclub in de sterke derde klasse D net naast de beloning voor een sterk seizoen te grijpen.

Aan de vooravond van de huidige voetbaljaargang 2018-2019 schatte Barry Schipper zijn ploeg ’s-Gravendeel als potentiële top-vijfploeg in. De oefenmeester blijkt met terugwerkende kracht voorspellende gaven te hebben, want bij het ingaan van de laatste reeks wedstrijden staan de ‘Seuters’ daadwerkelijk in de top-vijf.

,,Een vierde plek als eindklassering lijkt op dit moment ook een reële doelstelling en we zouden zelfs nog wat uit kunnen richten in de derde periode als het gunstig verloopt’’, is de inschatting van Schipper, die het verloop van het seizoen aardig heeft voorspeld. Want aanstaande kampioen FC Binnenmaas, de andere regiogenoot Oud-Beijerland, Rozenburg en OVV behoren, zoals Schipper had voorzien, tot de topploegen in 3D. ,,Dat Binnenmaas er zo bovenuit zou steken, had ik niet verwacht maar die club maakt het dit jaar echt waar. Oud-Beijerland had een kwalitatief goede selectie vanaf het begin van het seizoen en verwachtte ik als topploeg. Alleen Rhoon had ik gezien de aanwezige kwaliteiten hoger ingeschat dan waar die ploeg op de ranglijst is beland. OVV kwam weliswaar uit de vierde klasse, maar ik had wel de verwachting dat die nieuwkomer een rol van betekenis zou kunnen spelen gezien de selectie die er stond en staat.’’

Voor Schipper kreeg het seizoen bij ’s-Gravendeel het verloop waar hij op voorhand op gehoopt en stiekem ook gerekend had. ,,Het eerste jaar dat ik hier kwam hebben we de selectie van dat jaar grotendeels gehandhaafd, maar dat volstond niet om echt een rol van betekenis te kunnen spelen. Dit seizoen is er een kwaliteitsimpuls geweest, mede door de inbreng van de jongens die vanuit Dordrecht zijn gekomen. Naast kwaliteit hebben we ook aan ervaring gewonnen en dat heeft ertoe geleid dat we met ’s-Gravendeel stappen hebben kunnen maken. De jonge jongens hebben zich verder kunnen ontwikkelen en ik moet constateren dat de inbreng van de jongens met een Dordtse achtergrond een positieve uitwerking heeft veroorzaakt op de groep: het team is als geheel gegroeid en ook de sfeer is prima geweest. Op voetballend gebied hebben we in de uitvoering ook stappen gemaakt.’’

Het beste bewijs voor die laatste stelling van Schipper is de recente proeve van bekwaamheid tegen FC Binnenmaas. De aanstaande kampioen werd met 4-2 verslagen op De Trekdam. ,,Niet alleen het vertoonde spel, maar ook de entourage rond die wedstrijd was geweldig. Dan blijkt zo’n derby tussen twee clubs die vlak bij elkaar spelen toch enorm te leven en dat was mooi om te zien’’, geniet Barry Schipper nog na. ,,Als je dit tegen de absoluut beste ploeg in de competitie kan laten zien, dan betekent het dat je genoeg in je mars hebt.’’

Niet alleen de inbreng van de nieuwelingen in zijn selectie zorgde dit seizoen voor een nieuw elan bij ’s-Gravendeel, dat het beste seizoen sinds tijden kent. Ook de terugkeer van doelpuntenmachine Marco Kruijthof was en is erg belangrijk gebleken.

,,Met alle respect voor de andere spelers in de groep, maar zonder Marco had dit seizoen er heel anders uitgezien en hadden we op dit moment waarschijnlijk maar dertig punten gehad en er aanmerkelijk bescheidener voorgestaan. Marco is in staat om zoals in de met 2-1 gewonnen uitwedstrijd bij De Jonge Spartaan, waar we zeker niet onze beste wedstrijd van het seizoen speelden, in staat om met twee acties de wedstrijd een beslissende wending te geven. Dat is een kwaliteit en dat heeft hij vaker dit seizoen voor ons laten zien.’’

De vooruitgang die geboekt is, schreeuwt om het doortrekken van de lijn in het derde seizoen dat voor Schipper gaat volgen. ,,Hoe het seizoen ook afloopt, ook als we de nacompetitie mislopen, ik kijk met een goed gevoel terug. De samenwerking met assistent-trainer Remi Spier is prima verlopen, een echte aanvulling. In alle opzichten hebben we een opgaande lijn te pakken in een competitie die in de breedte gewoon erg sterk is gebleken. Daarbij heeft het ons zeker niet meegezeten dit seizoen, als het gaat om blessures. Joeri van Ast viel weg met een kruisbandblessure, dat is een enorme tegenvaller geweest. Desalniettemin hebben we het prima gedaan. Een derde plek is niet meer haalbaar, maar een plekje stijgen behoort zeker nog tot de mogelijkheden.’’

‘ASH heeft alles top voor elkaar’

HELLOUW – De ervaren trainer Ron Laros wil in het tweedeseizoen bij ASH graag zijn doelstelling halen en dat is een plaats in het linkerrijtje. ,,Ten opzichte van het vorig seizoen is ASH voetballend vooruitgegaan, maar ik heb Marijn Hak en Danny Bijl noodgedwongen een linie terug moeten halen naar het middenveld. Dat is beslist ten koste van het scorend vermogen gegaan.”

Laros zat begin april in een moeilijke fase in zijn leven. De ras-Tilburger is enig kind en het ging niet goed met zijn vader, de man die hem zijn hele voetballeven overal volgde. ,,Hij is in de eerste week van april overleden. Ik heb in die fase het voetballen even laten lopen. Ik ben blij met ASH, dat het in die voor mij zo moeilijke periode van mij heeft overgenomen. Ik heb ook toen opnieuw veel steun gehad van alleskunner Tobi Bambacht, die dit seizoen ook weer een aantal keer onder de lat heeft gestaan.”

Volgend seizoen stopt eerste doelman Arjan Klip. Laros hoopt dat er een enthousiaste keeper in het gat springt dat dan ontstaat. ,,Voor een kleine club als ASH zijn dergelijke posities niet gemakkelijk in te vullen. Ik ben tevreden over de ontwikkeling van twee talenten vanuit eigen dorp.”

Hij vervolgt: ,,Ik voeg hoe dan ook een derde seizoen aan mijn verblijf in Hellouw toe. Het is waarschijnlijk de kleinste club in de regio, maar ze hebben alles echt top voor elkaar. Onlangs is de nieuwe accommodatie geopend. Alles met eigen leden gerealiseerd. Ik vraag mij wel af hoelang dergelijke kleine clubs overeind blijven. Ik hoop zolang mogelijk, maar men is afhankelijk van de overheid. Houden zij kleine kernen leefbaar of moeten clubs als ASH en Herwijnen op termijn samen verder.”

De 57-jarige Laros weet waar hij over praat. Hij is 33 jaar trainer, behaalde vijf kampioenschappen en zestien periodetitels. Hij was trainer bij GFC/Tilburg, Nemelaer, Wilhelmina’26, Rijswijkse Boys, NOAD’32 (2x), Sparta’30, GVV’63, Kozakken Boys A1, Heukelum, Giessen, Zuilichem en nu dus ASH.

Unitas’30 slaat zijn slag!

Lange tijd leek Beek Vooruit niets aan het inhaalduel met Unitas’30 over te houden. Echter gloorde er na de late aansluitingstreffer van Teun van Raaphorst nog een gelijkspel. Unitas’30-keeper Bjorn van Sundert toonde zich keer op keer een echte sta-in-de-weg. In de slotseconden redde hij op sublieme wijze op een eigenlijk niet te missen kans voor spits Loek Schalk.

Unitas’30 – Beek Vooruit 2-1 (0-0) 61. Ferdy Barendse 1-0, 78. Danny Lauwen 2-0, 86. Teun van Raaphorst 2-1.


De openingstreffer van Unitas’30-verdediger Ferdy Barendse zorgde voor veel ophef. Scheidsrechter Clint van der Heyden gaf een hoekschop terwijl de grensrechter van Beek Vooruit voor een doeltrap vlagde. Arno Gabriëls, trainer van Beek Vooruit, was allerminst blij met die beslissing. ,,Ik vroeg de scheidsrechter waarom hij mijn grensrechter negeerde. Vervolgens werd ik weggestuurd omdat ik volgens hem ook buiten mijn coachvak, dat er niet eens was, zou hebben gestaan. Ik vind deze scheidsrechter gewoonweg niet bekwaam, zijn houding zegt al genoeg.”

Ferdy Barendse en Danny Lauwen leken de ploeg uit Etten-Leur in rustig vaarwater te brengen maar door de late aansluitingstreffer van Teun van Raaphorst gooide Beek Vooruit er een heus slotoffensief uit. Hoewel Unitas’30 het overwicht had en de betere kansen kreeg, had Beek Vooruit de gelijkmaker in de slotfase kunnen forceren. Een aantal scrimmages vielen net verkeerd en dé ultieme kans op de 2-2 werd door Loek Schalk om zeep geholpen. ,,Die kopbal had er gewoonweg in gemoeten. Normaal gesproken maakt hij die bal ook, de keeper van de tegenstander redde knap”, aldus Gabriëls.

,,De ontlading was heel groot in de groep. Vorige week zeiden een aantal mensen van Zeelandia Middelburg dat er dit seizoen in de tweede klasse E een ‘kampioen van de armoede’ komt. Dat is grootse onzin. Het zit gewoon allemaal erg dicht bij elkaar dit seizoen, zowel in de kelder als aan de top’’, sprak een stellige Unitas’30-trainer Kees de Rooij.

Op de vraag wie de coach als grootste concurrent ziet, antwoordde hij niet Madese Boys of Cluzona maar: ,,Onszelf. Het is cruciaal dat we de koppies erbij houden. We zijn na de winterstop aangehaakt als subtopper. Het is een feit dat heel veel ploegen wisselvallig zijn, daar hebben wij tot op heden van kunnen profiteren. We staan er goed voor, maar we hebben nog helemaal niets. Toch had ik van dit huidige succes aan het begin van het seizoen niet durven dromen”, aldus De Rooij.

Foto: Pix4Profs
Bron: BN De Stem

Puzzelwerk Verbeek bij Heukelum pakte goed uit

0

Nog een week of zes dan zit de periode van drie jaar Heukelum er voor trainer Marco Verbeek in het krakelingenstadje op. Volgend seizoen is de Culemborger trainer van GJS in Gorinchem.

HEUKELUM – Verbeek neemt een voorschot op zijn laatste periode bij de club, die hij als goede tweedeklasser achterlaat. ,,Het is ongelooflijk snel gegaan. De tijd vliegt voorbij. Nee, een verlenging van het seizoen zie ik niet gebeuren. Heukelum hoeft niet echt naar beneden te kijken. Half april is het gat met Brederodes, de nummer twaalf van de ranglijst, ruim tien punten. Wij zijn ook tegoed voor een positie diep in het rechterrijtje. Voor een plaats hoog in de subtop is Heukelum niet stabiel genoeg.”

Het heeft Heukelum dit seizoen ook niet echt meegezeten. Een bepalende speler als Marek Verweij moest vroeg in het seizoen geblesseerd afhaken. In de winterstop verloor Heukelum de misschien wel belangrijkste pion Sil van Putten. Het verhaal is bekend. Hij scheurde bij een landing op de bodem van sporthal de Oosterbliek zijn achillespees af. ,,Door werk of door welke reden dan ook verloren wij gaandeweg het seizoen nog heel wat meer spelers. Daar hebben wij geen grip op, maar het tekent wel mijn laatste seizoen bij de club. Aan de andere kant maakt dit het trainersvak ook weer leuk. Omdat ik zo moet puzzelen over de samenstelling van de ploeg, kom ik tot oplossingen die toch goed uitpakken. Wie had gedacht dat Ferry Meijdam zich tot een echte nummer tien zou ontwikkelen. Die jongen staat zijn hele voetballeven al in de spits. Ondanks die nieuwe positie pakte hij tegen Nieuw-Lekkerland en Pelikaan gewoon zijn doelpunten mee.” Een ander voorbeeld is Menno Beusekamp. In het verleden rechtsback en bij Heukelum ook middenvelder. ,,Wij gebruiken hem nu als centrale verdediger en ook dat kan hij uitstekend. Daarnaast maak ik gebruik van jonge talenten uit JO19, die dan ook hun kans grijpen. Dat is goed voor een relatief kleine club als Heukelum.”

Verrassing
Dan was er nog het plotselinge keepersprobleem. Opeens waren de eerste twee keepers bij Heukelum uitgeschakeld. Verbeek kende in zijn woonplaats Culemborg nog een keeper die niet aan een club verbonden was. Het toeval wilde dat hij Youssef Chouay, voormalig doelman van SMVC Fair Play, TEC, Magreb’90 en FC Lienden, in een lokale supermarkt trof. ,,Marco heeft mij het probleem uitgelegd en natuurlijk wilde ik helpen. Ik kijk dan naar het teambelang, want een team zonder een echte keeper, dat kan natuurlijk niet. Ik had echter niet gedacht dat Heukelum mij binnen drie dagen speelgerechtigd zou krijgen.” Chouay trainde op donderdag voor het eerst mee en op vrijdag hoorde hij van Verbeek dat hij op zaterdag in Dordrecht tegen EBOH zou keepen. ,,Niet normaal toch. Op een velletje papier stond dat ik speelgerechtigd was. En toen ik mij bij de scheidsrechter kon legitimeren, mocht ik starten. Ik was bloed- en bloednerveus. Ik ben 33 jaar, maar dit was voor mij toch ook nieuw. Ik had immers vier jaar niet op het veld gekeept. Ik kende de club Heukelum niet, laat staan de tegenstander. Het coachen was natuurlijk lastig. Ik riep alleen de rugnummers van de spelers. Maar het is fantastisch uitgepakt.”

Uitspraak
,,Een wonderlijk verhaal natuurlijk”, vertelt Verbeek. ,,Youssef is wel heel belangrijk voor ons geworden. In het restant van het seizoen gaan wij nog wel de nodige punten pakken. Maar je hoort mij geen uitspraken doen over de wijze waarop. Daarvoor is het trainerschap bij Heukelum te onvoorspelbaar.”

Marco Verbeek wordt in het nieuwe seizoen trainer bij het Gorinchemse GJS. De kans dat de ploeg eersteklasser blijft, is half april niet heel groot. ,,Het is afwachten op welk niveau ik daar instap. Ik heb daar geen invloed op. Samen met technisch manager Cees Lagendijk kijk ik nu al naar het nieuwe seizoen. Wat ik wel weet is dat daar elk jaar instroom van jonge talenten is en dat is wel heel leuk om mee aan de slag te gaan.”

Leon Hoegee heeft veel liefde voor het keepersvak

0

Van iets negatiefs heeft Leon Hoegee (50) wat positiefs gemaakt door zijn grootste passie niet op te geven. Van zijn 12e tot zijn 28e jaar is hij keeper geweest, tot hij door een blessure aan zijn schouder door een fietsongeluk moest stoppen met keepen. Lager spelen wilde hij ook niet (‘Daar was ik te fanatiek voor’), dus heeft hij ervoor gekozen om keeperstrainer te worden. Dat bevalt hem nog altijd goed.

Voorheen heeft Leon Hoegee keeperstrainingen gegeven aan de jeugd en daarna is hij de senioren gaan trainen bij LRC Leerdam. Vervolgens is hij naar Kozakken Boys gegaan en ook daar keeperstrainer geworden, wat hij zeven jaren heeft gedaan. ,,Ik heb het een aardig tijdje volgehouden bij de boys en het was een leuke ervaring om keeperstrainer te zijn op het hoogste amateurniveau van Nederland.” Na Kozakken Boys is hij terug gegaan naar LRC Leerdam. Daar is hij een tijdje assistent-trainer geweest, waar hij een leuke samenwerking had met Marcel van Steenis. ,Ik doe het met veel plezier, het is een uit de hand gelopen hobby en ik vind het nog steeds heel leuk om te doen. Keeperstraining is echt mijn ding, dat kriebelt wel als je het daarover hebt. Ik beleef het met vreugde en doe het om keepers wat bij te leren. Jeugdtrainers die kun je veel dingen bijleren zowel technisch als tactisch. Het is allemaal wisselwerk als keeperstrainer zijnde.”

De laatste jaren is er toch wel meer vraag naar keeperstrainers. ,,Je probeert toch mensen te triggeren om keeperstrainer te worden, maar ik vind het wel een belangrijk aspect om keepers te blijven trainen, zowel ontwikkelen en bijhouden. Het enige is dat het animo wat minder is geworden.’’ Leon is keeperstrainer bij het eerste team, het tweede team, JO19 en JO17 van LRC Leerdam, die altijd op dinsdag samen trainen. ,,Ik train de JO19 als team. Het is alleen maar leuk om op dit niveau te acteren, helaas zijn we vorig jaar net niet gepromoveerd.”

Vanaf kinds af aan is Hoegee al LRC’er en zijn ambitie was altijd om keeperstrainer te worden bij Kozakken Boys. ,,Uiteindelijk ben ik toch weer bij LRC teruggekomen. Ook in verband met mijn werk en waar ik woon was het handiger om hier te blijven. Je blijft altijd wel aan de club gehecht. Als er wat leuks op mijn pad komt kan ik altijd nog overwegen om een andere stap te maken. Als er bijvoorbeeld een betaald voetbalclub komt, dan zal ik het wel overwegen, maar het moet wel weer te combineren zijn met mijn werk als zelfstandig ondernemer. ,,Omdat ik van kinds af aan al bij de club ben, heb je altijd wel een bepaald hart. Mijn aard en mijn karakter zorgen ervoor dat ik erg fanatiek ben in het trainen. Keepers zijn bijzondere mensen, keepers horen natuurlijk ook bij het elftal maar ze beoefenen het voetbal iets anders. Het leukste van het vak is om mensen anders te trainen dan veldvoetballers en hoe je ze dan ziet groeien. De vreugde van de keepers die je traint en hoe je ze stappen ziet maken is mooi om te zien. Het gaat niet om mezelf, maar om de jongens die echt op het veld staan en die je kan ontwikkelen.” Volgend jaar stopt Leon als hoofdtrainer van de JO17, waar hij twee jaar actief is geweest. ,,Misschien is het tijd voor vernieuwing”, vertelt Leon. ,,Ik vind het prettig om met de jeugd te werken. Dat is echt mijn ding. De jeugd heeft de toekomst, dus ik vind het leuk om daar aan mee te werken.”

Marthijn Hobo breekt bij Herovina meteen door

Het kleine Herwijnen met 2800 inwoners houdt nog altijd de voetbalclub Herovina met zeven elftallen en vijf zeventallen in stand. Een gezelligheidsclub, die het eerste elftal wel graag op enig niveau ziet voetballen.

Vorig seizoen redde het vlaggenschip het net niet in de derde klasse. Dat betekende terugkeer naar de kelder van het zaterdagvoetbal waar het team dit seizoen in de subtop meedoet. Steunend op een aantal routiniers, maar aangevuld met jonge talenten uit het dorp. Dit seizoen klopt de pas 17-jarige Marthijn Hobo nadrukkelijk op de deur. Vorig seizoen acteerde hij aanvankelijk in het team JO19. Toen het eerste elftal een gebrek aan spelers kreeg, sloot hij aan bij het eerste elftal. De aanvallend ingestelde speler is vaste waarde voor trainer Glenn Calor. Hobo heeft zijn postuur mee en beweegt zich gemakkelijk over het veld. Hij heeft een mooie loop. ,,Ik werk graag hard. De trainer vraagt van mij om veelvuldig in de spits op te duiken, maar ik ben ook niet te beroerd om verdedigend vuil werk op te knappen”, vertelt Hobo.

Pas in de aanloop naar het volgende seizoen wordt hij achttien jaar en zou dus ook dan nog in een juniorenteam mee mogen doen. ,,Omdat ik nog zo jong ben heb ik veel plezier aan de oudere spelers in het team. Zij ondersteunen mij waar mogelijk. Daar heb ik echt wat aan.” Hobo doelt op oudgedienden als Maurice Schopenhouer, die met meer dan zeshonderd wedstrijden al meer dan dertig jaar als senior actief is, maar ook op ervaren spelers als Kevin Steenbruggen, Frank Clements en Jeffrey van der Meijden.

,,Ik heb vorig seizoen de nacompetitie tegen degradatie meegemaakt. Ik zou het nu wel eens andersom willen en straks aan het einde van het seizoen voor promotie willen gaan spelen. Dit seizoen hebben wij punten tegen laaggeklasseerde clubs laten liggen. Dat gelijke spel tegen Well, dat kan natuurlijk niet. Wij verloren ook al punten aan Kerkwijk en SVS’65. Dat mag in de rest van het seizoen niet meer gebeuren.”

Marthijn Hobo is in Gorinchem bezig aan een driejarige studie voor junior accountmanager. ,,De combinatie school en voetbal gaat prima. Ik kan het goed combineren. Herovina is een hartstikke leuke club. In januari zijn wij in Albufeira in Portugal op trainingskamp geweest. Een heel mooie ervaring. Ik heb begrepen dat wij komende winter opnieuw naar het buitenland gaan. Ik kijk er al naar uit.”

Hobo zou graag met Herovina weer de stap naar de derde klasse maken. Hij maakte op zeer jonge leeftijd al eens een uitstapje naar GJS maar keerde teug op De Kol. Een nieuw avontuur buiten Herwijnen zit er voorlopig niet in. ,,Ik ga mijn studie afmaken en zie niet waarom ik bij Herovina zou moeten vertrekken. Ik kijk er naar uit om in de derde klasse tegen regioclubs als Haaften en Vuren te spelen.”

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.