Chantal Blommers is een van de nieuwe gezichten in het bestuur van de Culemborgse club CVV Vriendenschaar dit seizoen. Als secretaris heeft ze een aardig takenpakket, dat ze met plezier uitvoert. “Na 25 jaar krijg je een blauw-zwart hart.”

Eigenlijk was Chantal Blommers van plan wat meer naar de achtergrond te verdwijnen bij CVV Vriendenschaar. Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en toen voorzitter Huub van Oorschot haar vroeg voor het bestuur, ging ze na een korte bedenktijd toch akkoord. “Ik vind het niet meer dan logisch dat je wat voor je club doet.”

25 jaar geleden kwam de inmiddels 40-jarige Blommers al bij Vriendenschaar. Haar man Alex keepte daar en dus stond ze regelmatig langs de lijn. Ze is nooit meer weggegaan. Inmiddels loopt zoontje Youri (13) ook al vanaf zijn zevende bij de club rond. En ook hij staat tussen de palen. “En ik ben niet het type dat alleen maar haar kind afzet en langs de kant gaat staan. Sterker nog, ik kan mee heel erg aan die houding ergeren. Een vereniging draait op vrijwilligers.”

Pauze
Blommers begon in de activiteitencommissie en liep ook een paar keer per jaar achter de vuilniswagen aan om wat extra geld op te halen voor de club, door oud papier op te halen. Die activiteitencommissie slokte echter zo veel van haar tijd op, dat ze vanaf afgelopen juli even een pauze nam. “Ik woonde bijna bij Vriendenschaar.” Maar nog geen vijf maanden later trok Van Oorschot al aan de bel. Hij had nog een secretaris nodig voor zijn bestuur. “Dat vond hij op mijn lijf geschreven, aangezien ik ook werk doe wat daarop lijkt.” Ze heeft er even over nagedacht en thuis overleg gehad. “Maar het kriebelde weer heel erg. Je bent zaterdags sowieso al de hele dag op de club om bij het eerste en je zoontje te kijken, dus was het ook wel logisch om dan iets te gaan doen als vrijwilliger. Ik ben eerst even mee gaan lopen, maar heb toen al snel besloten de taak aan te nemen. In maart ben ik gekozen.”

Voetballen is overigens niets voor haar. “Ja, om te kijken, maar niet om zelf te doen”, vertelt ze grinnikend.

Kortom, Blommers woont weer bijna aan de Pinksterbloem in Culemborg. “Het voelt als een familie hier, je krijgt na 25 jaar toch een blauw-zwart hart.” Er liggen genoeg plannen waar ze de komende jaren aan mee gaat werken. “We zijn al bezig met een toekomstvisie, er komen nieuwe velden met kunstgras, een extra staantribune en ledverlichting. Op naar een duurzaam park. Het is hier al zó leuk, maar wordt alleen nog maar leuker.”

Focus’07 pakt 29 juni uit met een groot jeugdtoernooi. Acht clubs uit de regio komen met hun selectieteams in de pupillen naar het sportpark Parijsch, om uit te maken wie de beste is. Het is de eerste editie van het toernooi, het doel is om een nieuwe traditie op de kalender te zetten.

Gültekin Saybas (45) is de initiatiefnemer van het pupillentoernooi van Focus’07. De selectieteams van de JO9, JO10, JO11 en JO12 van acht clubs uit de regio strijden op 29 juni om de felbegeerde wisselbeker. “Het idee is vorig jaar ontstaan, nadat we zelf mee hadden gedaan aan een toernooi voor aanvang van het seizoen. Daar zag je de nieuwe selecties voor het eerst met elkaar voetballen, wij geven clubs nu aan het einde van het jaar al de kans om pupillenteams in de samenstelling voor het nieuwe seizoen te laten spelen. De indelingen zijn dan namelijk al bekend.” En dat op een aardig niveau, want Saybas heeft de grotere clubs uit het aanbod benaderd. Hij bracht een longlist terug tot twaalf, uiteindelijk zijn daar acht namen uit gerold. Verenigingen uit de regio, wat ook zorgt voor binding. Veel bekenden komen elkaar tegen op sportpark Parijsch, op 29 juni. Daarnaast zijn het teams die gelijkwaardig in worden geschat. “Zo kun je zien waar je als vereniging staat in de regio, ten opzichte van clubs met een vergelijkbare ambitie”, aldus Saybas.

Het is voor de naamsbekendheid van Focus’07 ook prettig. De jonge fusieclub had nog niet zo’n groot evenement. “Zo kunnen we onszelf op de kaart zetten.” De samenwerking met FC Utrecht is bij het toernooi ook zichtbaar. Focus’07 is een partner van FC Utrecht, de Culemborgse vereniging is een zogenoemde RAC-club. RAC-clubs krijgen ondersteuning vanuit FC Utrecht met een technisch beleidsplan, opleidingen voor de jeugd en clinics. De eredivisionist profiteert van de korte lijntjes om talentvolle spelers uit de regio op te sporen. De e-sporter van de profclub komt een kijkje nemen bij het toernooi en ook zullen er twee mascottes aanwezig zijn. Daarnaast staan over het sportpark verspreid spelletjes en eettentjes voor de bezoekers, om de dag een mooie aankleding te geven. Inschrijfgeld wordt overigens niet gevraagd aan de verenigingen.

Het is de bedoeling dat kinderen vol plezier met hun favoriete sport bezig zijn. “En voor het publiek is het hartstikke mooi om deze rasvoetballertjes aan het werk te zien. Je kunt een sportieve strijd verwachten, aangezien het de selectieteams zijn. Iedereen wil met die wisselbeker naar huis.” De bedoeling is dat het toernooi jaarlijks terugkomt op de laatste zaterdag van juni.

Al meer dan 25 jaar wordt er G-voetbal gespeeld bij TEC en nog altijd is die tak een belangrijke afdeling binnen de Tielse Eendracht Combinatie. Dankzij veel sponsoren wordt alles op en top geregeld voor de spelers van de twee elftallen en de teams betalen dit ook terug in mooie resultaten. Want de G-spelers halen een behoorlijk hoog niveau, zo leert een bezoekje aan sportpark De Lok.

Wie deze zaterdag het voetbalcomplex van TEC opwandelt aan de Laan van Westroijen, hoort een hoop kabaal op het kunstgras. Dat geluid komt niet van de rechterkant van het veld, waar twee meisjesteams het tegen elkaar opnemen, maar overduidelijk vanaf de linkerkant. Daar speelt TEC G2 tegen Bavel G1 en dat gaat er allerminst rustig aan toe. Spelers vechten pittige duels uit, zonder bal is er af en toe een opstootje en de ijverige voetballers schreeuwen bovendien veel naar elkaar. “Ze zijn allemaal bloedfanatiek, niemand wil verliezen”, zegt John de Vries, wiens zoon Thomas op het veld staat. “Maar het zijn allemaal sportieve gasten, iedereen geeft elkaar na een korte uitspatting direct een handje. Dat is kenmerkend voor G-voetbal”, zegt hij vanuit de dug-out.

Hij kan het weten, want De Vries is al erg lang betrokken bij het G-voetbal bij TEC. Al meer dan 25 jaar bestaat die afdeling bij de club en dat heugelijke feit werd een paar maanden geleden nog groots gevierd met een toernooi. Zo’n dertig spelers, variërend van 15 tot 60 jaar oud, vormen samen de G-afdeling van TEC. Sommigen hebben een geestelijke aandoening en anderen een lichamelijke beperking, maar ze hebben één ding gemeen: liefde voor het voetbal. Verdeeld over twee teams spelen ze op een half veld wekelijks hun wedstrijden in het oranje-witte tenue van TEC en op woensdagavond krijgen ze training. De club doet er sowieso alles aan om het de voetballers naar hun zin te maken en kan daarbij rekenen op de steun van een flinke groep sponsoren. Onlangs werden de teams nog compleet in het nieuw gestoken. “De jongens worden in de watten gelegd, dat is prachtig”, zegt De Vries. “Ze hebben tenues, trainingspakken, schoenen, tassen en soms reizen we met gesponsorde busjes naar verre uitwedstrijden. Voor het G-voetbal staan de sponsoren altijd klaar, dat is geweldig.”

Qua prestaties gaat het ook erg goed met de G-afdeling van TEC. De mannen van de G1 mochten al vele kampioenschappen vieren en ook de G2 kan behoorlijk ballen, zo blijkt vandaag tegen Bavel. De bezoekers staan met de rust nog met 0-1 voor, maar in de tweede helft draait de thuisclub, aangemoedigd door de gediplomeerde begeleiding, de score om in een 2-1 zege voor TEC. De zege is verdiend, want het elftal speelt een goede tweede helft. De sterke spits houdt veel ballen vast, op de flanken heeft het team een paar snelle spelers en de 58-jarige keeper houdt enorm veel ballen tegen. Na de spannende slotfase viert de G2 want het elftal speelt een goede tweede helft. De sterke spits houdt veel ballen vast, op de flanken heeft het team een paar snelle spelers en de 58-jarige keeper houdt enorm veel ballen tegen. Na de spannende slotfase viert de G2 terecht een klein feestje, zoals dat hoort na een overwinning. “Het is elke week weer genieten om de mannen te zien spelen”, glundert voetbalvader De Vries. “Ik ben trots op de jongens en trots op de hele G-afdeling van TEC, die staat als een huis.”