De kleine oogjes op het werk, het ‘snachts wakker worden met een ontiegelijke dorst, de hoofdpijn in de auto en de smacht naar frisse lucht. Zomaar wat symptomen waar de meeste met een blauw-wit hart op de maandagochtend last van hebben gehad.
Er gaan zelfs geruchten dat ‘De Faab’ zondagavond zijn broek in bed heeft gelegd en zelf over de stoel is gaan hangen. Dit alles met een en dezelfde oorzaak: Het kampioenfeest van D.S.E.

De wedstrijd:
De opkomst van de ploegen was er een om je vingers bij af te likken. Een prachtig spandoek verzorgd door supportersvereniging: The Blue White Army, sprong bij iedereen al snel in het oog. De voorzitter van de supportersvereniging zegt er het volgende over: ‘’Daar zitten heel wat uurtjes knutselen in, alles is handwerk, maar met een mooi resultaat.’’ De om en nabij 300 supporters sloegen de handen in een en zorgden voor een luid gejuich. Dit alles werd nog versterkt door vele fakkels, en laten we het houden op een aantal ‘knalerwtjes’. Dan kun je niet slecht beginnen.. toch?

Toen de fakkels net opgerookt waren gebeurde het onmogelijke, D.S.E kwam na 3 min 1-0 achter tegen het scherpe N.S.V. Ging daar het kampioensfeest dan al, zou het dan toch verkeerd gaan aflopen?  Er moest iemand opstaan bij D.S.E, er moesten goals gemaakt worden. Toen was hij daar, de Messias van D.S.E, De tovenaar van de Olympiade: Pjotr Hendrickx.
Als u nog niet ontbeten heeft vandaag, zou ik u adviseren om eens een navraag te doen na het ontbijtmenu in huizen Hendrickx. Wat had de familie zondagochtend toch gegeten? Pjotr nam namelijk samen met zijn broer Kjell, de volledige goalproductie op zich met samen welgeteld 4 treffers.
Pjotr mocht de wedstrijdbal meenemen met zijn 3 goals, Kjell pikte ook zijn goal mee door een vrije trap achteloos in de bovenhoek te plaatsen. Het feest kon beginnen, D.S.E wint met 4-1, D.S.E is kampioen!

Het feest:
De flessen champagne konden gepopt worden, en de eerste kratjes bier gingen over de toonbank. Een blik op het sportpark verraadde al erg veel, alle parkeerplekken bestemd voor auto’s hadden plaats gemaakt voor de fietsen. Of iedereen met de fiets ging om het milieu te besparen? dat betwijfel ik nog een beetje.
Het feest begon buiten en bestond vooral uit felicitaties en gezellig bijkletsen.
Toen was daar MC Pjeeet (speler van het 2^e elftal) hij sleurde iedereen in de kantine, en het feest barstte uit zijn voegen. Jong en oud sprong als een kind zo blij de lucht in om het kampioenschap te vieren.

De spelers stonden op de tafels en het bier werd rijkelijk door de gehele kantine leeggespoten. Het was onvergetelijk om mee te maken, het was echt een kampioensfeest dat lang in ieder zijn geheugen gegrift zal staan.

Toen was daar de beurt aan de leider van het schip, de kapitein van Etten, de rots in de branding van V.V. D.S.E: Alex van Dorst. Hij had een mooie speech maar wist dat hij het niet te lang moest maken, er moest door gefeest worden.
Voorzitter Corné Lauwen kon tijdens zijn speech, zijn tranen nog maar net in bedwang houden, zijn clubhart stond in vuur en vlam en zo zie je maar wat een club voor iemand kan betekenen.

In de kantine was het (hoe kan het ook anders) druk en iedereen was welkom, er waren spelers van Unitas’30, Sprundel en ook nog van N.S.V. Niemand wou het spektakel aan de Olympiade missen. En dan houd iedereen toch van de sfeer bij D.S.E. want deze vind je eigenlijk nergens.

Wij als VoetbalJournaal willen D.S.E ook hartelijk feliciteren met hun kampioenschap, en het beste wensen in de derde klasse.

Fotograaf: Elly Jansen

Ik was klaar met de week, mijn taak was voldaan. 3 interviews die erg leuk opgepakt zijn! Ik voelde mezelf als het vis in het water en kon haast niet lopen door alle veren in mijn kont. Tot de telefoon ging ‘tring’ ‘tring’ ik zag groots staan Jeffrey Mathijssen dus nam snel op. ‘’Hey, even een vraagje zou je Fabian ook wellicht kunnen interviewen? Die moeten we namelijk tevreden houden, anders is de kantine binnen een jaar failliet.’’ Okee, dan maar een extra interview dacht ik..

Cas Nooren waarschuwt mij gelijk als ik contact wil zoeken met Fabian. Cas: ‘’Hoe laat wil je bellen?’’ Ik reageer met dit zal waarschijnlijk rond een uur of 10;00 ‘sochtends zijn. Cas: “Jaa dat is meestal een slecht tijdstip bij de Faab, dan zit die net in het plaatselijke café van Etten-Leur, De Klomp!”

Familie
Het voetbal werd hem al met de paplepel ingegoten, zijn vader Corné is namelijk trainer van Unitas’30 zaterdag 1, en heeft ook wel de bijnaam ’De Leurse generaal’ Fabian kreeg op tactisch vlak alle aanwijzingen van een van de aller grootste voetbalprofessoren die Etten-Leur telt. Dit betaalt zich nu allemaal uit. Een plek in het eerste van D.S.E is niet misselijk, toch?

Jeugd
Als een klein jochie was Fabian al actief bij D.S.E. hij had een haardos waar Elsa van de film Frozen jaloers op kon zijn, maar kon wel bijzonder goed voetballen. Fabian zocht na 7 jaar sportief een stap hogerop en kwam bij Unitas’30 terecht. Hier stond hij altijd in de hoogste jeugdteams, maar toen hij de overstap naar de senioren mocht maken. Koos hij voor een terugkeer naar D.S.E.
tegenwoordig staat hij als rechtshalf in het eerste team, en staat iedere wedstrijd aan de aftrap.
Als ik hem vraag wat zijn kwaliteiten zijn: ‘’Slim, knap, bijzonder gespierd.. Moet ik nog even doorgaan?” De moed zakt in mijn schoenen en geef de hoop op een serieus interview wederom op..

Wie is ‘De Faab’
Fabian is eigenlijk altijd de rust zelve, een man van weinig woorden. Maar zoals het oude spreekwoord luid ‘Stille wateren hebben diepe gronden’ komt dit ook overeen met Fabian. ‘’Jaa, ik hou wel van een keertje stappen, ook lust ik wel eens een koud biertje.’’
Fabian is een vaste gast in het nachtleven van de stad Breda. Hier dartelt hij rond bij alle nachtclubs, en helpt bij de meeste cafés na sluitingstijd de deuren dicht te doen. Zijn nachtleven bestaat ook uit een ander belangrijk aspect: het vrouwelijk geslacht. Fabian probeert met zijn grootste charmes en imposante torso de vrouwen om zijn vinger te binden. ‘’Het lukt alleen niet altijd, dat is wel zonde.’’

Hoogtepunt
De meeste spelers kiezen voor een sportief hoogtepunt met bijvoorbeeld een prachtig kampioenschap, of een grandioze overwinning. ‘’Nou, mijn hoogtepunt was denk ik de party bus terug na de wedstrijd tegen BSC. Mooi was dat jonge. We wonnen de wedstrijd in de laatste minuut , de sfeer was optimaal toen!’’ Iedereen binnen de club concludeerde het al maar ‘Faab’ meldt zich niet snel af voor een avond bomvol gezelligheid. ‘’Nou ik denk dat er iets mis is met mijn navigatie, als ik intyp dat ik naar huis wil, stuurt die mij altijd naar het dichtstbijzijnde café. Misschien dat daar het probleem zit.’’

Kampioensfeest
‘’Okee je mag best weten, ik ben niet vaak serieus maar ik ben echt heel zenuwachtig voor zondag’’ Ik begrijp hem, en besef dat het een hele spannende wedstrijd wordt. Ik reageer met, verwacht je dan dat je de wedstrijd gaat verliezen? “Ooh de wedstrijd.. Nee joh, ik ben zenuwachtig voor het kampioensfeest. Er zal veel van mij verwacht worden hoor. Maar de gehele dag moet een teamprestatie worden, van het eerste fluitsignaal tot het bittere eind, zijn we een team, zijn we V.V. D.S.E!’’