SPUI – Hij keerde dit seizoen terug in het eerste elftal om hen, vanwege urgente spelersnood, uit de brand te helpen. Maar nu stopt Remco Hamelink (40) definitief. Een onwillige enkel speelt hem teveel parten. Verder stopten ook oudgedienden Arnoud Hamelink, Mark Otterloo en Yorick Koekoek als voetballer.

Het kwartet spelers was al tientallen jaren actief bij Spui en speelden jarenlang in de hogere elftallen van de club. Dit jaar stonden ze allemaal weer paraat om de club te hulp te schieten. “Omdat er afgelopen zomer ineens een grote spelersnood was hebben we ons alsnog beschikbaar gesteld voor het eerste elftal. Mijn broer Arnoud en ik speelden namelijk een stapje lager in het tweede, Mark voetbalde niet altijd meer in verband met lichamelijke klachten. Klachten waarmee ook Yorick kampte, waardoor hij nu vanwege die onwillige knieën eveneens stopt”, zegt Remco Hamelink.

Zelf is het nu voor de aanvaller, osteopaat van beroep, ook voorbij als speler. “Ik heb ook al een paar heel zware blessures gehad aan mijn knie, lies en mijn enkel. Daaraan ben ik een jaartje of zeven geleden geopereerd. Er is een stukje bot afgebroken aan het steungewricht en ook heb ik daar kraakbeenletsel. Misschien ben ik langer doorgegaan met voetballen dan er feitelijk verstandig was. Momenteel heb ik zoveel pijn aan de enkel, dat het me tijdens mijn werk en dagelijks leven parten gaat spelen. Dan is er maar één oplossing en dat is stoppen helaas.”

Die keus is dus wel met een stukje pijn in het hart. Logisch ook want Hamelink is al zo’n vijfendertig jaar lid bij de zaterdagvierdeklasser en heeft er alles meegemaakt. “Maar als het fysiek niet meer gaat, dan is dat zuur. Ik heb noodgedwongen dit seizoen nog een serie wedstrijden gespeeld. Echter ging ik tijdens een van die wedstrijden door mijn enkel, waardoor ik niet kon brengen wat ik wilde. Toch hebben we het gedaan om de club te helpen. Want als er ineens zoveel man vertrekt, dan krijg je het als kleine vereniging natuurlijk lastig.”

Wel blijft hij betrokken bij de club, sowieso als supporter en toeschouwer. Maar als de nood aan de man is kan men ook een beroep op hem doen als fysiotherapeut/verzorger. “Dan wil ik af en toe wel eens bijspringen. Dat laatste heb ik na de winterstop ook gedaan, samen met het meespelen in het eerste daar waar nodig. Als ik me dan niet meer als speler verdienstelijk kan maken, dan graag op een andere manier. En dan is die van verzorger voor mij, gezien mijn achtergrond, een vanzelfsprekende.”

En blessures, die waren er dit seizoen bij Spui helaas meer dan ze konden gebruiken. Het leverde dus een fiks gebrek aan spelersmateriaal op gedurende de competitie. “Daardoor zijn wij allemaal moeten terugkeren en bijspringen. Dat was dramatisch natuurlijk om zo weinig mensen beschikbaar te hebben. Er komt mondjesmaat iets door vanuit de jeugd en hopelijk komt er wat man bij. Dat is noodzaak om niet zo’n seizoen weer te hebben na de zomer en alle drie onze seniorenteams wat meer ‘lucht’ te geven. Toch ben ik blij dat ik mijn steentje heb kunnen bijdragen op het veld, al is doorgaan met deze pijn het niet meer waard.”

Zaterdag-derdeklasser VV Zaamslag behaalde voor het tweede seizoen op rij een periodetitel. Dat heeft het mede te danken aan topschutter Niek Luime. De 25-jarige spits vertrekt na dit seizoen echter naar het Belgische KSV Eendracht Bazel, op zo’n veertig minuten rijden van zijn woonplaats Hulst.

Luime stapte in 2014 over van HVV’24 naar de destijds tweedeklasser. De eerste drie seizoenen waren wisselend, en even leek het er zelfs op dat Luime leek te kiezen voor een terugkeer. Maar met name in zijn laatste twee seizoenen ontpopte hij zich tot de ware aanvalsleider van de groen-witten. Illustrerend was zijn goal van vorig seizoen tegen Kapelle. Na een prachtige aanname kapte Luime zich vrij en schoot hij de bal met zijn mindere linker vol in de kruising. Het doelpunt werd genomineerd voor ‘Zeeuws doelpunt van het jaar’.

Je lijkt pas echt te zijn opgestaan na het vertrek van clubtopscorer Peter Dieleman?
 ,,Klopt, ik kwam als jong ventje bij Zaamslag in de tijd van ‘de gouden lichting’. Ik studeerde nog en voetballen was bijzaak. Twee jaar had ik nodig om me aan te passen aan het team en mezelf als voetballer te ontwikkelen. Met sommige spelers heb je nu eenmaal geen klik in het veld, en dat was het geval tussen mij en Peter. Peter was echt verweven met Jordy Bakker en dat zag je in alles. Naast hem kon ik niet echt m’n ei kwijt, maar ik had mezelf als doel gesteld om op te staan op het moment dat Peter zou stoppen. En dat is mij gelukkig ook gelukt. Het gekke is wel dat als Peter in geval van nood soms nog mee doet, die klik er tussen ons nu wel is.”

Waarom de keuze voor België?
 ,,Ik heb altijd de ambitie gehad om hogerop te geraken en mij naam zong al vaker rond bij de grotere verenigingen in de regio. Op de een of andere manier werd dat nooit echt heel concreet. De afgelopen twee seizoenen was er wel al interesse vanuit België, maar nu pas was het voor mij het perfecte moment. Daarbij speelt het ook een rol dat de helft van mijn schoonfamilie in België woont én ik sinds afgelopen april mede-eigenaar ben geworden van drie winkels in België.”

 En waarom Bazel?
,,Via via kwam ik in contact met mensen van de club, en ik besloot eens te gaan kijken. Op dat moment zag ik mezelf er echt niet voetballen, maar na een aantal keren veranderde dat gevoel. Ze hebben een sportief slecht jaar achter de rug en speelden zich pas op de laatste speeldag veilig, terwijl ze het seizoen ervoor nog als derde eindigden. Een familiale club ook, net als Zaamslag. Dat spreekt me enorm aan.”

Het voorjaar is weer in het land. Tijd voor voetbal d’r bie om naar buiten te gaan na een winter in de zaal gevoetbald te hebben.

Voetbal d’r bie? Wat is dat? Voetbal d’r bie is onderdeel van commissie d’r bie. Naast voetbal worden ook zwemlessen, paardrijden en uitstapjes vanuit de commissie georganiseerd. Commissie d’r bie is ontstaan, doordat enkele ouders van een kind met een functiebeperking opmerkten dat er voor hun kinderen geen vrije tijdsactiviteiten georganiseerd werden. De naam, commissie d’r bie, is gekozen omdat men graag wil dat deze kinderen niet langs de zijlijn staan, maar er echt bij horen door mee te kunnen doen met activiteiten. Erbij zijn, of op z’n Cadzands, d’r bie!

EIGEN NIVEAU
Voetbal d’r bie is aan het vierde seizoen bezig. Elke tweede woensdag van de maand wordt er een uur getraind met een trouwe groep jongens op het voetbalveld van SV. Oostburg. In de winter lekker warm in de zaal. Ieder voetbalt op zijn eigen niveau. Beperkingen zijn geen enkel probleem. Als je wilt kan je (bijna) alles!. De trainingen hebben altijd een vrolijke toon maar natuurlijk moeten de oefeningen wel zo goed mogelijk uitgevoerd worden. De trainingen worden gegeven door Patrick de Sutter en Jeroen Hertogh. Overigens speelt het team geen wedstrijden. Het gaat voornamelijk om het plezier in het voetballen, lekker bewegen en samen sporten.

Nieuwe voetballers zijn altijd welkom. De doelgroep is van 6 tot 26 jaar. Informatie en aanmelden kan via email jeroenhertogh@zeelandnet.nl.

Met twee dameselftallen en een meidenelftal is het damesvoetbal ontzettend populair in IJzendijke. Het eerste damesteam van vv IJzendijke gooit hoge ogen in de eerste klasse van het damesvoetbal. Na een stroeve start draait het elftal van trainer Eric Vanhijfte bovenin mee.

Het damesvoetbal bestaat in IJzendijke (in de volksmond “Tieke”) nu elf jaar. Inmiddels mag het eerste elftal zich, met een klassering in de top van de eerste klasse, het hoogst spelende team van Zeeland noemen. “Het niveau heeft een grote aantrekkingskracht op veel meiden”, aldus de trainer. “Veel meiden willen meedoen op het niveau waarop wij spelen.”

De uitstekende prestaties zijn volgens Vanhijfte voornamelijk te danken aan het feit dat er nauwelijks blessures en schorsingen zijn. “Zodoende kunnen we meestal met dezelfde basis spelen, met veel Voetbal d’r bie? Wat is dat? Voetbal d’r bie is onderdeel van commissie d’r bie. Naast voetbal worden ook zwemlessen, paardrijden en uitstapjes vanuit de commissie georganiseerd. Commissie d’r bie is ontstaan, doordat enkele automatismen tot gevolg. Ook het collectief, de vriendschap, is een ijzersterk punt van deze ploeg.”

AMBITIES
Een trainingskamp in Valencia als voorbereiding op de tweede seizoenshelft verraadt de ambities van de speelsters. “We proberen dit seizoen goed af te sluiten met een periodetitel, maar dat is geen must”, aldus de trainer die 45 jaar geleden startte als jeugdtrainer bij VV Terneuzen. “Volgend seizoen moet deze groep meedoen in de top van het linkerrijtje.” Vanhijfte zelf daarentegen staat volgend seizoen voor de groep bij de mannen, iets waar hij veel zin in heeft: “een nieuwe uitdaging met een jonge selectie.”

VERSCHIL
“Het verschil zit hem vooral in het fysieke, mannen zijn lichamelijk sterker. Ook op techniek zijn de meeste spelers van het eerste elftal bij de mannen iets verder. Dat heeft er vooral mee te maken dat jongens al op zesjarige leeftijd met voetbal beginnen en de meiden later. De derde helft daarentegen is voor de dames, die is daar nog heftiger!” Ook qua kilometers winnen de dames: vorig jaar maakte het team van Vanhijfte de meeste kilometers van alle Zeeuwse ploegen. Vanhijfte: “Volgens mij 5300 km in 11 wedstrijden. Da’s meer dan Hoek, Vlissingen of Goes”.