Home Blog Pagina 1221

Papendrecht naar de 1e klasse

Op sportpark De Molenwei in Heerjansdam heeft Papendrecht de eerste klasse bereikt door met 1-2 te winnen van NSVV. In de openingsfase van de aantrekkelijke finale ging het gelijk op. Beide ploegen creëerden echter geen echte kansen. De eerste grote kans was voor NSVV. Na balverlies op het middenveld bij Papendrecht kon op links Mitchel Louwerens naar de achterlijn. Zijn voorzet werd door Lorenzo Pengel over het lege goal gegleden.

Halverwege de eerste helft nam de druk op het NSVV-doel hand over hand toe. Met schoten uit de tweede lijn van Michael van Rooijen en Nick Kamerling en enkele snelle aanvallen werd Papendrecht steeds gevaarlijker. In de 35e minuut viel de dik verdiende 0-1. Een ingooi halverwege de helft van NSVV werd prima meegenomen door Justin Beemsterboer, die in de zestien met een strak schot NSVV-doelman Melvin Kruijthof passeerde. Niet veel later lag ook de 0-2 in het net. Een mooie aanval van Papendrecht eindigde in de zestien bij de vrijstaande Djerrel Saffignani. Zijn schot kon nog gekeerd worden door Kruijthof. Op de rebound had de doelman echter geen verweer meer. NSVV, dat vooral de lange bal hanteerde, kon alleen gevaarlijk worden uit standaardsituaties. Toch kwam de ploeg uit Numansdorp op 1-2. Vlak voor rust werd een voorzet van links bij de tweede paal geweldig binnengekopt door Kelvin van der Giessen.

In de tweede helft pakte Papendrecht de draad direct weer op en zette NSVV weer flink onder druk. De rood-zwarten kregen dan ook de beste kansen. De grootste was voor Jay Luciano. Nadat Justin Beemsterboer op de lat had gekopt, kon Luciano de bal vlak voor de lijn echter niet binnenkoppen.

NSVV ging in het laatste kwartier volledig op de aanval spelen en zorgde vooral uit corners en vrije ballen voor gevaar. Papendrecht had nog steeds het meeste balbezit en was met een schuiver van de rand van de zestien van Jerrel van der Zeeuw dicht bij de 1-3. Met een geweldige redding voorkwam Kruijthof, dat de wedstrijd gespeeld was. In de 7 minuten blessuretijd kreeg NSVV nog enkele vrije ballen, die voor hachelijke situaties voor het doel van Timo Kurpershoek zorgden. De Papendrecht-defensie hield gelukkig stand. Nadat scheidsrechter Maurik van Dijk had afgefloten, barstte het feest in het Papendrecht-kamp los.

BSM-trainer Willem Admiraal voelt zich bevoorrecht

Willem Admiraal mag dan al jaren geleden afscheid genomen hebben van zijn jeugd, de energie die hij als kind had, bezit hij als volwassene nog steeds. “Daar plukt BSM de vruchten van”, zegt de 35-jarige beveiligingsmedewerker lachend.

Admiraal werd dit seizoen gerekruteerd door hoofd jeugd opleidingen Wim de Jong om training te geven bij de Bennebroekse club. Hij traint het team van zijn zoontje Julian en dochter Esmee. “Ik vind het prachtig om te doen. Ik beschouw het echt als voorrecht met mijn kinderen zo veel lol en plezier te maken. Ik snap dan ook niet dat er ouders zijn die, als ze gevraagd worden, bedanken voor de eer. Of ze weten niet wat ze missen of ze zijn gewoon niet slim.”

Admiraal was als klein jongetje een groot fan van Wim de Jong, die deel uitmaakte van het gouden Noordwijk. “Grappig, hé. Dat we elkaar nu op deze manier tegenkomen. Ik was vroeger een fanatiek supporter van Noordwijk. Ik was er al tijd. Ik knipte alle krantenartikelen uit. Die knipsels heb ik nu nog. Wim moest daar wel om lachen toen ik dat vertelde.”

Voetballen deed Admiraal zelf ook. Niet onverdienstelijk, maar verder dan Noordwijk 3 kwam hij niet. “Ik ben op relatief jonge leeftijd onregelmatig gaan werken. Dat is funest voor je trainingsopkomst en dan kan je het schudden voor de selectie.”

Hij zat altijd al vol energie. Naast voetballen deed hij actief aan schaatsen. Ook daar is er een Noordwijk-link. “Ik heb anderhalf jaar achter Kees Zethof, de huidig Noordwijk-trainer, geschaatst.”

Daarna was hij jarenlang niet op een voetbalveld of schaatsbaan te vinden. In vrije tijd deed hij aan wielrennen en hardlopen. Het voetbal kwam weer in beeld toen zijn kinderen gingen voetballen. “Ze spelen dit seizoen voor het eerst. Julian is eerst lid geworden, daarna Esmee. We wonen in Hoofddorp dus was het logischer geweest als ze lid waren geworden van HBC. Maar mij trekt een dorpsclub veel meer. Bij BSM ben je geen nummer. Het sociale aspect vind ik minstens zó belangrijk als het sportieve element.”

Dat komt ook tot uiting in zijn trainingsaanpak waarbij er aandacht is voor iedere speler. “Talent of geen talent, we proberen iedereen op zijn of haar niveau te verbeteren. Het gaat ons op TOP: Team Ontwikkeling Plezier. Plezier is daarbij in mijn ogen het allerbelangrijkste. Dat lerende vermogen zit in kinderen. Wij drammen niet, wij vragen. Waarom doe je dit, waarom doe je zo? Als kinderen vragen waarom we een oefening doen leg ik dat de ene keer uit en de andere keer zeg ik: doe het maar eerst, dan kom je er vanzelf wel achter waarom.”

Vrouwen van FC Rijnvogels krijgen een Topklasse-plaats niet cadeau

Als de vrouwenhoofdmacht van FC Rijnvogels goed presteert de laatste competitieduels dan gloort het debuut in de Topklasse. Uniek, want vier jaar terug waren de vogels niet meer dan een onopvallende tweedeklasser.

“We hebben het meeste kwaliteit van de Hoofdklasse A in onze selectie zitten”, beweert trainer Wim Bouckaert stellig. “Maar we zijn al een paar maanden niet compleet. Tegen Berkel brak ons dat onlangs op. We domineerden het duel, maar Berkel had aan vijf kansen genoeg om vier goals te maken, terwijl wij te veel kansen misten. Daardoor leden we een onnodige nederlaag en liep Berkel in tot op vijf punten,” blikt de oud-speler van FC Lisse terug.

Opvallend was dat Rijnvogels pas zeven tegengoals incasseerde tijdens de eerste zeventien duels, maar tegen Berkel dus plots viermaal de gang naar het net moest maken. Een 2-4 nederlaag op de eigen Kooltuin was het gevolg. Bouckaert: “We hebben onszelf een grote druk opgelegd en dat wordt in deze fase van de competitie ook een tegenstander voor ons. Maar ik kan niet 1,2,3 de vinger op de zere plek leggen. Het mentale aspect speelt zeker mee, maar het niet geheel fit zijn van de gehele selectie is denk de grootste makke momenteel.”

FC Rijnvogels begon fris aan het seizoen en had tot voor kort zelfs even een voorsprong van acht punten op voornaamste concurrent Berkel. De zes nieuwe aanwinsten dit seizoen droegen daar een flink steentje aan bij. Doelvrouw Daniëlle Hornes hield meer dan de helft van de duels de nul. Drita Celaj, Lavinia Poku, Jeanny Harders, Ramona van der Harst en Romy Scherpenzeel leverden een flink aandeel in de productie van de Katwijkse competitiegoals, gemiddeld drie per wedstrijd.

De laatste weken gaat het moeizamer bij de Katwijkse ploeg. “Momenteel mis ik spits Lavinia Poku wegens een blessure en Wilan Gies Broesterhuizen is al drie weken geblesseerd. Dat is niet optimaal. Ook is het gat met het tweede team te groot, waar de betere speelsters juist ook met fysieke ongemakken kampen.”

Rijnvogels nam daarom rust in het Paasweekeinde. “Vanaf 25 april zijn we echter weer volle bak gaan trainen.” Het resterende programma is zeker geen sinecure. Alhoewel de Katwijksen de titel willen pakken is er altijd een escape mocht het mis gaan. Rijnvogels heeft namelijk al een periodetitel op zak. Bouckaert: “Dat heeft niet onze voorkeur, maar dat lijkt me logisch.”

Stiekem kijkt de staf al vooruit naar een volgend seizoen op een hoger niveau, in de Topklasse. Bouckaert: “We zijn zeker om ons heen aan het kijken. Stilzitten is immers achteruitgang.” Aanmeldingen zijn er nog niet ondanks de goede prestaties en lonkende titel. “Vrouwen beslissen vaak pas laat in het seizoen wat ze het volgende voetbaljaar gaan doen. We moeten ons eerst focussen op het veroveren van de titel.”

Succes veiling toont draagvlak Hillegom

SV Hillegom hield voor de tweede keer in de geschiedenis van de club een veiling. Er kon geboden worden op 192 kavels. Het spekte de clubkas met duizenden euro’s.

Het clubhuis op sportpark De Zanderij zat onlangs propvol. Meer dan tweehonderd aanwezigen waren afgekomen op de veiling. Van sponsors tot gemeentebestuur. “Een uniek evenement”, noemt Gert Jan van der Put, die lid is van de zevenkoppige veiling commissie, de SV Hillegom-veiling. “Het is een enorme klus om zo’n aanbod aan kavels te realiseren. Als je dan ziet dat er goed op geboden wordt, is dat heel fi jn voor alle mensen die er veel tijd ingestoken hebben.” Vanwege die tijd, volgens Van der Put een marathonklus, is het ondoenlijk om ieder jaar een veiling te organiseren. Drie jaar geleden was de eerste editie. Bij die veiling werd voor 35.000 euro opgehaald. “Maar daar zat ook een grote loterij bij”, vertelt Van der Put. “Dat was een enorm werk. We hadden loten die een tientje kosten. Het bleek niet heel simpel om alle loten aan de man te brengen. Vandaar dat we dit jaar geen loterij doen.”

Wél werd de deur platgelopen bij ondernemend Hillegom. “Met één bezoekje ben er niet. Vaak heb je drie, vier contactmomenten. Het is intensief werk”, aldus Van der Put die trots was op het resultaat: een programmablad met 192 kavels. Van kleine tot grote. “Van de bekende Hema-worst tot een verblijf in een vakantiehuis in Spanje ter waarde van vijftienhonderd euro.”

Ook de burgemeester behoorde tot de kavels. Van der Put: “De hoogste bieder mag een dagje meedraaien. Ja, de burgemeester weet ervan.”

Hoewel Hillegom een fi nancieel gezonde club is, is het geld welkom. “We zijn niet armlastig, maar iedere keer als de penningmeester op het park loopt wordt hij wel door iemand aangeschoten of er geld is voor dit of dat. We hebben vijftienhonderd leden. Het geld gaat naar de gehele club. De jeugd, de G-afdeling en ook naar de selecties.”

Over die selecties gesproken, op de avond van de veiling was er voor de leden van de diverse voetbal- en handbalselecties een prominente rol: ze zaten in de bediening. Van der Put: “Een soort tegenprestatie voor de privileges die je als selectielid bij Hillegom hebt.”

Illustere namen sieren Hillegoms voetbal

Volgend jaar wordt gevierd dat het voetbal in Hillegom honderd jaar oud is. VV Hillegom, VV Hillijnen, Concordia en SIZO brachten illustere namen voort. Ze komen allemaal terug in het vuistdikke boek dat door een groepje vrijwilligers wordt samengesteld. Eén van de auteurs is Jules Rotteveel. “Je zou met alle toppers een aardig elftal kunnen samenstellen.”

FRANS VAN DER HULST
Rotteveel: “Frans van der Hulst is ongetwijfeld de grootste voetballer die Hillegom heeft voortgebracht. Hij ging als topscorer van Hillegom in 1935 naar Haarlem. Daar speelde hij lange tijd met Kick Smit, de beste voetballer van Haarlem aller tijden. Frans was aanvaller, maar speelde in de wedstrijd tegen het Heerenveen van Abe Lenstra op het middenveld. In die wedstrijd werd Haarlem, dat met 2-0 won, kampioen van Nederland. Hij heeft nooit gespeeld voor het Nederlands elftal, maar wel voor het zwaluwen-elftal. Dat was het Nederlands B-team.”

LOEK VAN BRAAM
“Hij heeft lange tijd bij RCH in Heemstede gespeeld. RCH was in die jaren een topclub. Op een gegeven moment is Loek teruggekomen naar VV Hillegom. Een leuke anekdote is dat Hillegom hem overhaalde om terug te keren door te zorgen dat het schildersbedrijf van zijn vader, bij wie hij als schilder werkte, veel werk kreeg in toen nieuwbouwwijk Elsbroek.”

BOB DE JONG
“In de jaren zestig speelde VV Hillegom een periode in de hoogste klasse van het zondagamateurvoetbal, enkele jaren later deed SIZO dat in de hoogste klasse van het zaterdagvoetbal. Bij beide teams stond Bob de Jong in de spits. Hij was snel en had een hard en zuiver schot.”

EEF VAN DER WAAL
“In de jaren zestig waren er lange periode goede keepers bij SIZO, Hillegom en Concordia. Eef van der Waal had een spectaculaire stijl. Ik ging regelmatig bij hem kijken. Hij was erg atletisch, maar was ook niet vies van psychologische oorlogsinvoering. Bij een strafschop deed hij er alles aan om de penaltynemer uit het evenwicht te brengen. Hij huppelde dan van rechts naar links op doellijn. Ik zie het nog helemaal voor me. Hij heeft drie jaar als prof gespeeld bij VV Alkmaar, de voorloper van AZ’67. Hij kon daarna nog naar Blauw-Wit en Telstar.”

PATRICK VAN DAM
“Ik heb Patrick bij Concordia zien opgroeien. Hij maakte op zijn zeventiende zijn debuut in het eerste, een jaar later werd hij door FC Haarlem opgepikt. Daar viel hij op, kreeg een contract, waarna Ajax hem kocht. Voor die transfer heeft Concordia nog tienduizend gulden opleidingsvergoeding gehad. In 1995 maakte Patrick deel uit van de selectie van Ajax. Hij is niet doorgebroken. Louis van Gaal vond hem niet goed genoeg. Hij kon naar Telstar, FC Dordrecht en terug naar Haarlem, maar op advies van Edwin van der Sar is hij naar Noordwijk gegaan. Daar heeft hij nog grote successen beleefd. Onder Ruud Bröring is hij met Noordwijk nog landskampioen bij de amateurs geworden.”

ROGIER KOORDES
“Rogier is laat ontdekt. Hij speelde bij Hillegom waar hij pas op zijn 22ste werd weggehaald door Telstar. Hij heeft daar van 1994 tot en met 1997 onder contract gestaan. Daar na is hij naar Engeland gegaan om bij Port Vale te gaan spelen. In 1999 is hij teruggekeerd in Nederland bij TOP Oss, waar Lex Schoenmaker zijn trainer was. Daarna speelde hij nog bij FC Haarlem en voordat hij terugkeerde bij Hillegom bij Ter Leede. In 2007 heeft hij nog bij FC Rijnvogels gevoetbald.”

SIMON KISTEMAKER
“Hij is maar een jaar trainer geweest, maar is wel in Hillegom, bij mijn vroegere club Concordia begonnen. In het boek ‘De laatste culttrainer’ wordt zijn periode bij Concordia nog aangehaald. Kistemaker, die uit IJmuiden kwam, zegt daarover: “Olieboeren of bollenboeren, het is dezelfde mentaliteit.” Hij deed in die periode het CIOS en liep stage bij ons. Ik heb als jeugdspeler nog training van hem gehad. Ik kan me nog herinneren dat hij de nadruk legde op conditie. Ik weet nog dat-ie aan het begin van de training twintig ballen rond de middenstip had neergelegd. Aanraken deden we die ballen niet. Hij liet ons rennen, de hele training.”

DICK VAN EGMOND
“Dick is van origine een echte Concordiaan. Zijn vader is jarenlang wedstrijdsecretaris geweest van Concordia. Dick zelf haalde het derde elftal. Hij heeft zich al vroeg gestort op het fluiten. Hij is internationaal scheidsrechter geworden. Inmiddels is hij de scheidsrechtersbaas van de KNVB. Ik moet hem nog interviewen voor ons jubileumboek. Hij heeft mooie verhalen. Hij vertelde dat hij een keer een competitietopper heeft moeten fl uiten in de Albanese competitie. Scheidsrechter zijn tijdens die wedstrijd was te gevaarlijk voor Albanezen. Eén scheidsrechter was doodgeschoten. Dick is zelf gaan kijken op het kerkhof. Daar lag inderdaad zijn voorganger.”

Meidenvoetbal FC Lisse heeft ‘body’ gekregen

Het meidenvoetbal bij FC Lisse zit in de lift en om die lift in beweging te houden is actie een vereiste. “We moeten het ijzer smeden nu het heet is”, zegt coördinator Marco Elderbroek een paar dagen na de vriendinnendag die op Ter Specke plaatsvond.

Op de vriendinnendag kwamen 45 meisjes af, waarvan vijftien nog niet voetballende ‘vriendinnen’. “Dat is een aardige respons. We hebben geflyerd en op scholen en supermarkten posters opgehangen”, reageert Elderbroek, die zich echter nog niet in de handen wrijft. “Het is de vraag hoeveel meisjes er blijven hangen. Als de helft lid wordt, zijn we spekkoper.”

De laatste twee jaar is het aantal voetballende meisjes bij FC Lisse fors gegroeid met bijna veertig procent. “We zijn van 75 naar 120 leden gegaan. Het dreigt nu een beetje te stagneren, vandaar dat we wat acties op touw hebben gezet waaronder dus een vriendinnendag.”

Elderbroek is tevreden over de groei, maar zegt er ook meteen bij dat FC Lisse er nog niet is. “We zijn op zoek naar een stevige basis. Daarvoor moet je verder groeien, naar een ledental van ongeveer 175 leden. Anders blijf je een wankel evenwicht houden omdat je dan vaak te veel speelsters hebt voor één team en net te weinig voor twee teams.”

De wens van Elderbroek en de club is in alle leeftijdscategorieën twee teams. Van dat doel is FC Lisse nu nog even verwijderd, al worden acht teams (twee onder zeventien, één onder vijftien, twee onder dertien, twee onder elf en één onder negen gekoesterd. “We hebben dit seizoen bijvoorbeeld geen MO19. Voor je doorstroming naar de dames is dat wel belangrijk. Dit seizoen hebben we wel weer voor het eerst een dames 1. Dat is positief. Uiteindelijk willen we op niveau gaan spelen met de dames. Ik zie niet in waarom wij niet kunnen wat FC Rijnvogels nu doet.”

Het technische niveau moet daarvoor meegroeien. Dat gebeurt volgens Elderbroek. “De MO15-1 en MO13-1 spelen in de eerste klasse. We werken aan een stevig fundament. Buiten meer leden en meer teams zijn we de organisatie langzaam aan het uitbouwen. Beleidsmatig maken we stappen, al is het niet altijd even makkelijk om een goed kader te vinden.”

Er is veel aandacht voor de techniek. Cor Bouckaert heeft zich ontfermd over alle jeugdspeelsters. Elderbroek: “Hij heeft geen vast team, maar verzorgt bij alle teams extra techniektraining. Dan is hij bij het ene team, dan bij het andere. Hij pikt er een groepje tussenuit en gaat met die meiden aan de slag.

Het resultaat van die individuele training zien we terug in het veld.” “We hebben duidelijk meer body gekregen. De beleving is groot. Tijdens het WK voor vrouwen in Frankrijk gaan we met een bus met 65 meisjes en ouders naar de poulewedstrijd van Nederland tegen Kameroen in Valenciennes.”

‘Straks prachtige accommodatie op prachtige locatie’

0

Met de goedkeuring van de algemene ledenvergadering voor het plan is de laatste stap gezet naar realisering van een nieuwe accommodatie voor FC Lisse. Op sportpark Ter Specke herrijst tussen zomer 2019 en eind 2021 een nieuw complex.

Bij voorzitter Leon Annokkee heerst blijdschap en opluchting. “Blijdschap omdat we straks een prachtig nieuw huis krijgen voor de FC Lisse-familie, opluchting omdat het einde van het traject nu in zicht is. Niets staat de bouw meer in de weg.”

De nieuwbouwplannen van FC Lisse zijn al van 2012. In die zeven jaar vonden vele onderhandelingen met de gemeente plaats. Dat ging over het eigendomssituatie van het complex en een rechtstreeks gevolg daarvan was de financiering van de plannen. Eind vorig jaar kwam het groene licht van de gemeenteraad. “We kunnen nu deze bladzijde omslaan”, zegt Annokkee. “We kunnen ons richten op het belangrijkste: een nieuw complex voor FC Lisse. Dat is hard nodig. Het huidige complex heeft altijd uitstekend dienst gedaan, maar het is uit de tijd. Het is veertig jaar oud. Dan mag het vervangen worden.”

“We zitten hier op een prachtige locatie en straks komen we te zitten in een prachtige accommodatie. Daar kunnen we weer veertig jaar mee vooruit.”

De financiële bijdrage van FC Lisse is fl ink. De club betaalt zelf het grootste deel van de nieuwbouw. “De financiële risico’s zijn gedekt”, stelt Annokkee. “Als het niet te dragen was, hadden we het plan niet aan onze leden voorgelegd.”

Vanuit de gemeente komt driekwart miljoen, FC Lisse betaalt zo’n twee miljoen euro. “We gaan een deel van dat bedrag proberen zelf op te halen, een deel komt van een lening van de bank.”

FC Lisse heeft zichzelf tot doel gesteld om eenmalig 350.000 euro in te brengen. Het wil dit bedrag op tafel krijgen door een lening van minimaal tienduizend euro, obligatielening vanaf 1000 euro en sponsoring van een bouwsteen van 250 euro. De komende periode wordt gestart met de acties. Een aantal bedrijven, dat FC Lisse een warm hart toedraagt, heeft al een bedrag van 110.000 euro toegezegd.

De voorbereidingen voor de nieuwbouw zijn al begonnen. De bouw zal gefaseerd plaatsvinden. “We hoeven niet te kamperen op ons eigen complex”, verzekertAnnokkee. “De nieuwe sporthal wordt als eerste gebouwd. Daarna zal de huidige sporthal met de aanliggende kleedkamers worden gesloopt. De nieuwe kantine komt op de eerste verdieping bovenop de kleedkamers die op de plek van de huidige sporthal komen.” Het is het streven dat de nieuwe accommodatie eind 2021 in gebruik kan worden genomen. Bij de bouw wordt ook rekening gehouden met extra duurzaamheidsmaatregelen. Het is de bedoeling dat de nieuwe accommodatie energieneutraal wordt. Ook komen er nieuwe buitenkleedkamers.

Weggestopte techniek komt terug bij Walking Football

0

Bijna aan het einde van de wekelijkse Walking Football-meeting laat Peter Heemskerk nog even wat hoogstandjes zien. Het gemak waarmee de gepensioneerde docent marketing (68) kapt en draait en baas blijft over de bal verraadt ervaring.

“Klopt”, zegt hij even later, als hij nipt aan een glaasje water in de bestuurskamer van voetbalvereniging Noordwijk. “Ik heb tot mijn vijftigste gezaalvoetbald. Die techniek is jarenlang weggestopt geweest.”

De geboren Leidenaar is één van de negen deelnemers die deze woensdag op sportpark Duinwetering meedoen aan de wekelijkse sessie. “We zijn in totaal met zijn veertienen, maar er zijn altijd wel mensen op vakantie óf geblesseerd”, legt Leo Kruithof (64) uit. Het bestuurslid nam samen met Ger Oostermeijer het initiatief om bij Noordwijk Walking Football van de grond te krijgen. “Ik werd gebeld door Johan Anema van het Ouderenfonds met de vraag of wij er iets voor voelden om Walking Football te introduceren bij de club. Hij heeft ons ook geholpen bij het opstarten en gezorgd voor een trainer de eerste weken.” “We hebben eerst ons ledenbestand doorgelopen en daarbij gekeken naar mogelijke kandidaten. Dat leverde zes spelers op. Inmiddels is de groep met kennissen, familie en vrienden uitgebreid naar veertien.” Sportief bezig zijn en lol hebben met elkaar, daar het gaat om bij Walking Football. “Als je echt fanatiek wil zijn, moet je dit niet doen”, zegt Heemskerk.

Wat dat betreft was de speciale promotiewedstrijd die de Noordwijkse lopende voetballers speelden voor de derde divisie-kraker Noordwijk-ODIN’59 geen promotie. “Het ging er veel te fanatiek aan toe”, blikt Theo Meijer terug. “We waren nog geen dertig seconden bezig of die gasten van ODIN schoten de bal van grote afstand in het doel. Daarmee zetten ze meteen de toon”, aldus de oud-speler van het eerste van DoCoS en Blauw-Zwart. “Toen ik dat zag, werd ik ook giftig.” Niet rennen is best lastig, stelt Aad van der Riet (70). “Soms komt de bal net niet goed, en dan zie je mensen toch even een klein sprintje doen. Dat is toch het aard van het beestje”, lacht de penningmeester van Noordwijk. Humor is ook deze woensdag een belangrijk ingrediënt in de bestuurskamer waar de groep voor en na haar training een ‘bakkie’ doet. In het veld valt vooral Jan Bemer op. Niet vanwege zijn voetbalkunsten (‘die zijn niet bijzonder’), maar wel door zijn outfit: hij draagt een Liverpool-shirt. “Daar gaat ons hele budget aan op”, reageert Peter Heemskerk gevat. De Noordwijkse Walking Footballers spelen in hun eerste jaar nog gratis, maar dat gaat veranderen, meldt Kruithof. “Een klein bedragje waarschijnlijk. Een aantal jongens is al lid.” Noordwijk ziet de wandelende voetballers niet als verdienmodel. “We hoeven ook niet per se tientallen leden te hebben”, zegt Kruithof. “Als we maar een wedstrijdje kunnen spelen”, vult Rob Hogenhuis (60), jeugdvoorzitter van Noordwijk, aan. “Vier tegen vier of vijf tegen vijf. Eigenlijk eindigen we zoals we bij de jeugd zijn begonnen”, constateert hij.

“Met iets meer spelers zouden we wel twee wedstrijdjes kunnen spelen, dan zouden we een soort onderlinge competitie kunnen houden”, zegt Meijer.

Het woord ‘competitie’ is gevallen. Over twee dagen wordt meegedaan aan een Walking Football-toernooi bij VVSB. Kruithof: “Zeven wedstrijden van een kwartier. Dat wordt een aanslag op onze fysieke gesteldheid.” Van Peter Heemskerk hoeft het allemaal niet. “Hier bij Noordwijk is het leuk, maar bij zo’n toernooitje wordt het toch weer te fanatiek.”

VoetbalJournaal Zeeuws Vlaanderen, Voorjaar 2019

Lees hier de krant</

Moustafa Mohammad, publiekslieveling en kind van Baronie

Hij proefde even aan de Derde Divisie bij Dongen, maar bij Baronie heeft hij zijn echte draai weer gevonden. Moustafa Mohammad keerde het afgelopen seizoen terug op het oude nest en dat heeft hem goed gedaan.

“Weer voetballen met mijn vrienden, maar zeker ook de werkwijze van trainer Jurriaan van Poelje, zijn de belangrijkste redenen dat ik terug ben gekomen,” zegt Moustafa Mohammad. Zijn terugkeer was voor velen een verrassing omdat de aanvaller verre van mislukte bij de Kanaries uit Dongen. Hij werd clubtopscorer met twaalf goals en scoorde in een enkele wedstrijd maar liefst zesmaal, een unieke prestatie op dat niveau. Noem het heimwee naar de Bredase mentaliteit, het nestgevoel bij Baronie of de vrijheid die hij krijgt van Van Poelje. Een ding staat als een paal boven water: Mohammad voelt zich bij Baronie thuis en Baronie, op zijn beurt, koestert zijn pupil.
Mohammad is zo’n speler waarvoor je op zondagmiddag naar het voetballen gaat. Hij werd het afgelopen seizoen door Van Poelje op verschillende posities ingezet. Als centrumspits speelde hij uitstekende wedstrijden, maar de echte voorkeur heeft Mohammad voor de linkervleugel. Vandaar kan hij de bal in zijn voeten ontvangen, naar binnen dribbelen of zijn befaamde crosspass verzenden. Zijn traptechniek is van grote kwaliteit. Met vijftien assists en negen goals achter zijn naam kan hij gezien worden als Baronie’s MVP, Most Valuable Player, in het seizoen 2018-2019. Maar zijn echte Unique Selling Point is wel zijn oog-voet coördinatie. Sneller dan anderen ziet hij wat hij wil doen met de bal en voert dit dan ook nog eens tot in de perfectie uit. Daarbij is Mohammad geen luie spits en heeft de arbeid die hij, ook verdedigend, verzette aanzienlijk bijgedragen aan het succesvolle jaar dat Baronie kende.
Baronie miste op een haar na de nacompetitie voor promotie naar de Derde Divisie en Mohammad was een van de spelers die daar het meest van baalde. Want ‘Mus’ is een winnaar, nooit helemaal tevreden met zijn eigen spel of dat van zijn ploeg. “Het kan altijd beter,” is dan ook zijn motto. En beter dan het afgelopen seizoen moet het ook, volgens Mohammad. Baronie zette prestaties neer die boven verwachting waren, stond lange tijd bovenaan in de hoofdklasse, maar aan het einde van de rit ook met lege handen. “Natuurlijk hebben we een mooi jaar gehad, maar het feit blijft dat we geen prijs hebben gepakt. En ik vind dat die prijs er wel ingezeten had,” aldus de publiekslieveling. “Dus ja, volgend seizoen willen we weer echt gaan meedoen voor de prijzen en ook iets winnen. Met dit elftal moet dat ook gewoon kunnen.”
Artikel: Robert Daniels
Foto: Marcel Mol

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.