Home Blog Pagina 1222

Maluku Friends toernooi hoopt op verbroedering

BAVEL – Zaterdag 15 juni brengt Burgemeester Paul Depla van Breda een bezoek aan het 2e Maluku Friends Toernooi 2019. Dit toernooi zal plaatsvinden op het sportcomplex “Tussen de Leijen” van RKVV JEKA. Burgemeester Depla zal om 16.00 uur de prijsuitreiking verzorgen in de leeftijdscategorie JO 13.

Meer dan voetbal Het Maluku Friends Toernooi 2019 is meer dan voetbal. Veel jongeren hebben nu vaak enkel onderling contact via social media. Door met elkaar te voetballen willen de vrijwilligers achter Maluku Friends de jongeren verbroederen en talenten stimuleren verder te ontwikkelen. Sportiviteit en wederzijds respect staan hierbij centraal. Daarnaast gaan we met dit toernooi

terug naar ouderwetse gezelligheid, Moluks eten, mooi voetbal zoals uit vroegere tijden maar dan in een nieuw jasje met een maatschappelijk karakter.

De publieke belangstelling voor het toernooi groeit met het toernooi mee. Dit jaar zullen er naast Maluku Friends met twee teams nog twaalf andere club -vriendenteams uit heel Nederland deelnemen en met elkaar de strijd aan gaan op het terrein van RKVV JEKA om de Benny Maipauw Cup. Deze wisselbeker is speciaal door Maluku Friends in het leven geroepen. De Benny Maipauw Cup is ter nagedachtenis van Benny Maipauw, Benny had net als alle Maluku Friends een grote passie. Voetbal! Helaas is Benny op 49 jarige leeftijd overleden aan de ziekte kanker. Maluku Friends zet zich dan ook tijdens en rondom het toernooi in om geld in te zamelen voor de stichting Kika.

 

Burgemeester Paul Depla reikt om 16.00 uur in de leeftijdstijdscategorie JO 13 naast de 1e, 2e en 3e plaats deze speciale wisselbeker uit.

 

Het in 2015 in Breda opgerichte vriendenteam Maluku Friends bestaande uit Molukse voetballers afkomstig uit en Breda en de rest van Nederland

is inmiddels is uitgegroeid tot een club van tweeëndertig voetbaltalenten. Zij spelen allemaal bij verschillende BVO of amateurclubs in heel Nederland.

Saffignani schiet Papendrecht naar finale nacompetitie

Door een doelpunt van Djerrel Saffignani in de blessuretijd van de verlenging heeft Papendrecht op zaterdag 8 juni Geinoord Nieuwegein in de tweede ronde van de nacompetitie met 2-1 verslagen. Hierdoor hebben de Slobbengorsbewoners de finale bereikt van de nacompetitie.

Net als een week terug stond Papendrecht op het eigen sportcomplex binnen een minuut op achterstand. Sem van Swieten opende de score na balverlies in de opbouw van Papendrecht. In tegenstelling tot vorige zaterdag trok Papendrecht dit snel recht. De prima spelende Jay Luciano tekende voor de gelijkmaker. Hij kon na een uitstekende steekbal alleen richting Geinoord-doelman Pascal Florie, die hem nog naar de buitenkant dreef, maar met een fraai diagonaal schot bracht Luciano de stand op 1-1.

Papendrecht was veruit de betere ploeg en kreeg genoeg mogelijkheden om op voorsprong te komen. Michael van Rooijen zag zijn kopbal van dichtbij net overgaan. Justin Beemsterboer kon alleen richting het Geinoord goal, maar het lukte ook hem niet om Pascal Florie te passeren. Een kopbal van Djerrel Saffignani verdween vlak voor de rust over het doel. Geinoord liet zich na de openingstreffer bijna niet meer zien voor het doel van Timo Kurpershoek.

Na de rust kwam Geinoord wat meer in het stuk voor. Papendrecht bleef echter het gevaarlijkste elftal, maar het lukte de thuisploeg in de tweede helft niet om de kansen te verzilveren. Of de schoten waren te onzuiver of de bal viel net niet goed. Nadat de ingevallen Mitch Dunne na een zware overtreding op Michael van Rooijen door scheidsrechter Eddy van Yren de rode kaart voorgehouden kreeg, groeven de gasten zich nog verder in. Geinoord hield stand en de verlenging was een feit.

In de verlenging had Geinoord maar één doel en dat was het halen van de strafschoppenserie. Papendrecht bleef maar op jacht gaan naar een treffer, maar ook in de eerste helft van de verlenging kwam de ploeg van Johan Sturrus niet tot scoren, ondanks kansen voor Jearlon Martina, Justin Beemsterboer en Jay Luciano. Ook in de tweede helft van de verlenging kreeg Papendrecht diverse kansen. De grootste was voor Justin Beemsterboer. In de 120e minuut schoot hij echter een harde voorzet van Jay Luciano van dichtbij over het lege doel.

Op het moment dat de vele toeschouwers zich gingen opmaken voor de strafschoppenserie, viel alsnog de bevrijdende treffer voor Papendrecht. Vlak na de start van de blessuretijd werd de bal in de zestien gebracht, waar die precies voor de voeten van Djerrel Saffignani viel. Zijn schot verdween tergend langzaam tegen het net bij de verre hoek, waarna de emoties losbarstten bij de complete selectie. Een ongelofelijke ontknoping van een bloedstollende wedstrijd.

Op zaterdag 15 juni mag Papendrecht vanaf 14.30 uur met NSVV uitmaken, wie volgend seizoen uitkomt in de eerste klasse. De finale van de nacompetitie vindt plaats bij VV Heerjansdam, op sportpark De Molenwei, Molenwei 1 in Heerjansdam (gemeente Zwijndrecht).

VoetbalJournaal Altena, Voorjaar 2019

Lees hier de krant</

De 14 jarige Bjorn Sala fluit zijn 50e voetbalwedstrijd

Omdat scheidsrechters binnen een voetbalvereniging onmisbaar zijn bij elke wedstrijd, en we wekelijks zien hoe belangrijk een goede scheidsrechter kan zijn bij het sportief en eerlijk verloop van een wedstrijd wilde vv de Alblas dat er een aantal jeugdige scheidrechters bij kwamen. Ook was er een redelijk tekort aan jeugdige scheidsrechters en men hoop dat de jeugdige scheidsrechter het zo leuk gaan vinden dat ze straks als ze wat ouder zijn ook doorstromen.

Zo werd de toenmalige 11-jarige Bjorn gevraagd om eens een wedstrijdje te fluiten, en dat gebeurde op 12 november 2016. Bjorn floot de Alblas JO 9 – 5 tegen ASWH JO 9 – 8 de uitslag was in het voordeel van de thuisploeg 5 – 2. Maar dat kon de pret voor Bjorn niet deren, hij vond het fluiten van voetbalwedstrijden wel erg leuk, en besloot hier verder mee te gaan.

Bjorn floot daarna nog twee wedstrijden op het Rabobank toernooi dat in december 2016 bij vv de Alblas werd georganiseerd. Zo kreeg hij het fluiten van voetbalwedstrijd te pakken.

In februari 2017 begon Bjorn weer te fluiten van wedstrijden en wel op 4 februari 2017 vv de Alblas JO 7 -1 tegen Pelikaan JO 7 – 1. Ook weer in het voordeel van de thuisploeg, je zou denken dat Bjorn een echte “thuisfluiter” was maar dat is zeker niet geval. Eind maart 2017 en wel op 31 maar de 12e verjaardag van Bjorn. Hij had toen in totaal 10 wedstrijdjes gefloten. Bjorn floot in 2017 11 wedstrijden van de JO 7 & tot de JO 9. Van de 11 wedstrijden die hij dit jaar heeft gefloten zijn er 8 waarvan de uitslagen nog bekend zijn. Vier keer winst voor de thuisploeg, een keer gelijk en drie keer verloren. Dus daaruit blijkt dat hij zeker geen thuisfluiter is. Bjorn maakte zich in der loop van de tijd geliefd bij de trainers van de thuisploeg, ondanks dat er wel eens een wedstrijdje werd verloren.

Eind 2017 Bjorn had toen in totaal 14 wedstrijdjes gefloten vroeg de club of Bjorn op scheidrechters cursus wilde, om het certificaat pupillen scheidsrechter te halen, zodat vv de Alblas gecertificeerde pupillen scheidsrechter had. Dit in het kader van de jeugdopleiding. In het begin stond er wel eens iemand van vv de Alblas langs de lijn om te kijken naar de nog jonge scheidsrechter, maar steeds meer en meer stonden de jonge scheidsrechters er alleen voor. Bij deze club hebben jonge scheidrechters weinig bergeleiding.

Op 13 januari 2018 fluite Bjorn zijn laatste wedstrijd zonder certificaat. De wedstrijd vv de Alblas 10 -2 tegen Sliedrecht JO 10 – 2 in dit geval.

Op 18 januari 2018 slaagde Bjorn voor zijn KNVB-pupillen spelbergeleider/ scheidsrechter certificaat.

Op zijn 13e verjaardag floot Bjorn zijn 19e wedstrijd vv de Alblas JO 11 – 4 tegen Groot- Ammers JO 11 -5. Die de thuisploeg helaas verloor met 1 – 5.

Een hoogte punt is nog prille carrière van deze jeugdige scheidsrechter is het fluiten van de ½ finale district bekerwedstrijd. Deze wedstrijd werd gespeeld op woensdag 18 april 2018 de Alblas JO 11- 2 tegen vv Asperen JO 11 – 2 De Uitslag was 1 – 5 , daarmee bereikte vv Asperen de finale.

Doordat de KNVB met ingang van het seizoen 2018 – 2019 de spelregels veranderde mag Bjorn vanaf dit seizoen de wedstrijdjes van de JO 11 & JO 12 fluiten, de JO 10 speel dan met een spelbergeleider. De JO 11 & JO 12 speelt dan 8 tegen 8.

 

 

Bjorn floot zijn 25e wedstrijd op zaterdag 29 september 2018 De Alblas JO 11 – 1 tegen IFC JO 11 – 1 de uitslag hiervan was 3 – 6.

Bjorn is ook nog speler van de Alblas JO 14 -2, en wat betreft zijn toekomst als scheidrechter zegt Bjorn eerst maar een goede pupillen scheidsrechter worden. Want met al die fanatieke ouders langs de lijn is het best wel eens lastig om je mannetje te staan en dat lukt steeds beter, Daarna wil hij graag door groeien om ook wedstrijden op groot veld te mogen fluiten, want nu fluit Bjorn nog steeds half veld. Ook als speler van vv de Alblas wil Bjorn graag door groeien. In totaal heeft Bjorn bij vv de Alblas 40 wedstrijden gefloten. Zijn 40e wedstrijd bij vv de Alblas was de Alblas JO 12 – 4 tegen ASWH JO 12 – 5 de uitslag hiervan was. 3 – 11.

In het voorjaar van 2019 heeft de nu 14 jarige Bjorn besloten na de zomerstop verder te gaan fluiten en voetballen bij vv Sliedrecht. Er werden bij vv Sliedrecht al enkele wedstrijden gefloten zodat de coördinator bij vv Sliedrecht kon zien hoe Bjorn floot. Er werd zelf voor het eerst een wedstrijd gefloten bij de M 13, Meiden onder de 13 , dat was best spannend om als jonge scheidsrechter tussen al de meiden te scheidsrechteren maar Bjorn deed het goed, en hij stond zijn mannetje. Bjorn werd zelf gevraagd om bij vv Sliedrecht het Internationale bekende BaggerCup toernooi te fluiten, een hele ervaring om jonge nationale en internationale JO 11 & JO 12 teams te fluiten. Deze teams spelen 1e klasse of hoger. Tijdens dit BaggerCup Toernooi floot de 14 jarige Bjorn zijn eerste “interland”. Toepasslijk was deze wedstrijd vv Sliedrecht U 12 tegen SK Londerzeel U 12 uit België. De wedstrijd werd beslist door de gasten België 0 – 2. Ook tijdens de BaggerCup mocht Bjorn zelfs een halve finale fluiten tussen Metropole UTD U 12 uit Antwerpen tegen Drechtstreek U 12 uit Papendrecht. Weer een “interland” Het voordeel in deze wedstrijd was voor Metropole UTD 1 – 4 Dit was Björns zijn 49 wedstrijd, maar zijn echte 50e wedstrijd was de wedstrijd tussen Drechtstreek U 11 uit Papendrecht tegen KFC Antonia U 11 uit Zoersel, België, ook weer een “interland” En ook deze wedstrijd werd gewonnen uit de gasten uit België 0 – 1

In totaal heeft de 14 jarige Bjorn nu 50 wedstrijden gefloten. 40 bij vv de Alblas en 10 bij vv Sliedrecht. Naar de zomerstop gaat Bjorn verder met het fluiten van wedstrijden bij vv Sliedrecht. vv Sliedrecht gaat de nog 14 jarige Bjorn verder begeleiden Tevens gaat hij daar spelen bij de JO 15. Bjorn wil zich verder ontwikkelen als speler en scheidrechter, en vv Sliedrecht geeft hem daarin alle mogelijkheden.

Als je 50 wedstrijden heb gefloten mag je op de foto met Allard Lindhout een scheidsrechter van de KNVB ( bijlage )

Lekkerkerk naar finale nacompetitie: 1-2 winst bij Victoria’04

Afgelopen zaterdag stond de tweede van drie finales op het programma om te bewerkstelligen dat Lekkerkerk ook volgend seizoen weer in de derde klasse speelt. De tegenstander was het Vlaardingse Victoria’04. Deze ploeg had in de eerste ronde met 3-1 gewonnen van Zestienhoven. In de reguliere competitie had Victoria op één punt het kampioenschap gemist. Een sterke tegenstander dus voor Lekkerkerk.

 Uit betrouwbare bronnen had Lekkerkerk vernomen dat Victoria een ploeg was die diverse systemen kan spelen, als counterploeg met twee snelle spitsen maar ook met verzorgd voetbal het spel opdringen aan de tegenstander. Het was dus sowieso voor Lekkerkerk zaak om de wedstrijd met strijd, beleving en passie te beginnen, om zo de bedoelingen duidelijk te maken aan de bezoekers, waarbij de intentie was om vanuit de omschakeling toe te slaan.

 Vanaf het eerste fluitsignaal van de scheidsrechter bleek dat goed voetbal lastig was. De snoeiharde wind, die in de lengte richting over het veld waaide, maakte het voetbal vooral tegen die wind in heel lastig. Lekkerkerk had bij de toss gekozen om tegen wind te beginnen. Ook Victoria had het, met de win in de rug, lastig om tot verzorgd voetbal te komen. In de eerste helft werd de gastheer enkel gevaarlijk bij vrije trappen en corners. Bij één van die vrije trappen in de 29e minuut moest invaller doelman Matthew Edwards zich helemaal strekken om de bal bij de tweede paal voor het hoofd van een instormende aanvaller weg te tikken. Ook bij een paar corners stond Matthew zijn mannetje en stompte elke bal die in zijn buurt kwam bekwaam weg. Als Mattew verslagen leek, stond het vizier van de aanvallers van de thuisploeg niet op scherp. Lekkerkerk kwam er maar sporadisch uit in de eerste helft. Mede door de harde tegenwind was goed countervoetbal erg lastig.

 Omdat Victoria ook geen vuist kon maken, leek de eerste helft af te steven op een ruststand van 0-0. Toch was dat niet zo. Bij een diepe bal richting het strafschopgebied van Victoria bleef de bal door de wind een beetje hangen net buiten het strafschopgebied. Door de inlopende aanvoerder Pim Molenaar raakte de keeper een beetje van zijn stuk en pakte hij de bal buiten de zestien met zijn handen. Hij schrok daar waarschijnlijk zelf ook van en snelde terug zijn strafschopgebied in. Daarbij botste hij met een meegelopen verdediger en liet daarbij de bal los. Pim Molenaar was er als de kippen bij om de bal in het lege doel te schieten. Zo stond het in de 45e minuut ineens 0-1 bij de eerste echte mogelijkheid voor Lekkerkerk. Na de goal blies de scheidsrechter direct voor rust. Een mooier moment was niet denkbaar voor Lekkerkerk.

 Na rust had Lekkerkerk de wind in de rug en leek het iets makkelijker te worden. In de rust was Roy den Besten vervangen voor Luke Sitskoorn. Bij de eerste actie van Luke werd hij van de bal gelopen en kon de rechtsbuiten van Victoria de bal meenemen. De aanvaller wist twee Lekkerkerkers uit te spelen en kwam zo ineens voor Matthew Edwards te staan. Ook de zeer sterk spelende keeper van Lekkerkerk was een antwoord schuldig op de poging. Zo stond het binnen een minuut na de aftrap weer gelijk. Toch ging Lekkerkerk niet bij de pakken neer zitten en probeerde na die snelle gelijkmaker toch wat meer de aanval te zoeken. In de 54e minuut werd Bart Sterrenburg diep gestuurd en stoomde hij op richting het strafschopgebied. De meelopende verdediger zag geen andere uitweg om Bart opzichtig aan zijn arm naar beneden te trekken. De scheidsrechter kon niet anders dan een vrije trap en een gele kaart geven. De vrije trap was een prooi voor de zeer sterk spelende Pim Molenaar. Pim krulde de bal met een mooie curve langs de muur en via de binnenkant van de paal plofte de bal achter de keeper van de thuisploeg. Zo stond Lekkerkerk weer met 1-2 voor.

 De thuisploeg ging vanaf de tweede goal van Lekkerkerk nadrukkelijker op zoek naar een tweede gelijkmaker. Daarbij werd Victoria een aantal keer gevaarlijk, maar de uitblinkende Matthew Edwards was niet van plan om nogmaals te capituleren. Elke bal in zijn nabijheid was voor Matthew. De mooiste redding maakt hij in de 83e minuut. Bij een mooie aanval van Victoria stond er ineens een speler met de bal aan zijn voet alleen voor Matthew. Met een katachtige reactie plukte Matthew de bal van de voeten van de aanvaller. In de resterende zeven minuten en vier minuten blessuretijd speelde Victoria alles of niets. Lekkerkerk kreeg daarbij in de omschakeling nog een grote kans op 1-3 maar de poging van Luke Sitskoorn belandde op de verre paal. Na 94 minuten floot de arbiter voor einde wedstrijd.

 Lekkerkerk plaatste zich met deze overwinning voor het tweede jaar op rij voor de finale van de nacompetitie. Na een wedstrijd die niet heel best was, uiteraard mede veroorzaakt door de snoeiharde wind, werd de overwinning over de streep getrokken door de Lekkerkerkse ploeg. Met een collectieve teamprestatie en twee uitblinkers, Pim Molenaar en Matthew Edwards, werd Lekkerkerk beloond voor de getoonde inzet, strijd en passie. Volgende week wacht de finale op neutraal terrein. Tegenstander in die finale is wederom Bergambacht. De buurgemeente wist de finale te bereiken na winst op respectievelijk Maense (4-0) en CKC (2-1). Lekkerkerk zal weer vol aan de bak moeten om ook volgend jaar in de derde klasse te spelen, maar met de beleving, strijd en passie die de laatste weken getoond werden is dat zeer goed mogelijk. Bergambacht is wel een sterke ploeg met veel voetballend vermogen, dus een zware kluif zal het zeker worden, maar onmogelijk is het zeker niet. De speelplaats en aanvangstijd zijn nog niet bekend.

Het nieuwe VVSB-complex heeft alle luxe en comfort

Het nieuwe complex, waarover VVSB in het derde kwartaal van 2021 kan beschikken, wordt er één dat voldoet aan alle wensen van de club. Meer kleedkamers, meer trainingscapaciteit, meer luxe en comfort. Zelfs een balkon voor een heuse balkonscene ontbreekt niet.

VVSB-voorzitter Arjan Broekhof kan niet wachten op de officiële opening van het nieuwe complex. Daarvoor moet hij nog wel even geduld uitoefenen, want pas in september 2021 is alles gereed. Tot die tijd zit de Voetbal Vereniging Sint Bavo in een bouwput.

Dat de Noordwijkse gemeenteraad akkoord ging met de plannen om sportpark De Boekhorst te transformeren, is volgens Broekhof een grote stap. Vierenhalf geleden, toen hij voorzitter werd van VVSB, maakte hij van de facelift van het sportpark, waar naast de voetbalclub TV Boekhorst en handbalvereniging Northa huizen, een belangrijk thema. Toch duurde het nog een paar jaar voordat reconstructie van het park het groene licht kreeg. “De aanleg van de weg naast het park heeft alles in een stroomversnelling gebracht”, zegt Broekhof.

VVSB heeft al jaren last van groeistuipen. Groeien op sportpark De Boekhorst kan alleen maar als het terrein anders wordt ingericht. “We hebben nog wel even gekeken naar een andere locatie, maar die opties vielen snel af. Als club voelden we er niet veel voor om deze unieke plek te verlaten.”

De herinrichting van het sportpark is een miljoenenproject. Het geld komt van de gemeenschap. VVSB heeft afstand gedaan van de opstallen die als wisselgeld fungeerden in de onderhandelingen met de gemeente. De club is straks huurder van de velden en nieuwbouw dat straks moet herrijzen.

Fase 1 van de werkzaamheden is inmiddels in volle gang. Eerst worden de velden aangepakt, later komen de gebouwen. Het hoofdveld wordt kunstgras. Daarnaast krijgt de club de beschikking over nog twee kunstgrasvelden en twee natuurgrasvelden. “We waren hard op weg naar een ledenstop”, schetst Broekho de situatie. “Met de huidige capaciteiten zouden we de toestroom van nieuwe leden op termijn niet meer aankunnen. Hiernaast komt een nieuwe wijk, Noordwijkerhout wordt steeds groter.”

Intussen telt VVSB 1050 leden, de club houdt er rekening mee dat dat aantal in de toekomst behoorlijk groeit. “Als we iedereen willen laten voetballen, moet er iets gebeuren.”

Het nieuwe clubgebouw, zoals door Van Egmond Architecten is ontworpen, oogt fraai. Dezelfde architect ontwierp het complex van Noordwijk.

De tribune is geïntegreerd in het complex. De kantine is met vierhonderd vierkante meter een stuk groter dan de oppervlakte van het huidige gebouw is. VVSB krijgt daarnaast een echt businesshome, honderdtachtig vierkante meter groot. Het aantal kleedkamers wordt verhoogd naar twintig. Geen overbodige luxe, volgens Broekhof. “Je wil niet weten wat voor puzzel de indeling op zaterdag nu is.”

Twee van de twintig kleedkamers zijn luxe. Eentje is voor het eerste elftal, eentje voor de bezoekers. Naast de eigen VVSB-kleedkamer bevindt zich een fitnessruimte.

IN HET PAARS
Architect Bart Wehkamp tekende 558 stoeltjes, uiteraard in het paars van VVSB, in op de tribune. “Dat was de minimale eis van de club”, aldus Wehkamp. “Tussen gebouw en tribune komt een soort terras, waar mensen staand kunnen kijken naar de wedstrijd van het eerste elftal.” In de ‘witte doos’, boven de andere kleedkamers, bevindt zich de kantine. “Een flinke ruimte”, geeft Broekhof toe. “Maar met onze achterban van gemiddeld achthonderd mensen zeker niet overdreven groot.” In het oog springend is ook het balkon, dat gericht staat op het voorplein. Volgens Wehkamp ideaal voor een balkonscene om successen en kampioenschappen te vieren. Broekhof: “Laten we ons eerst maar handhaven dit seizoen.”

Jeugdopleiding RKSV Halsteren moet kweekvijver worden voor senioren

HALSTEREN – In het verleden is gebleken, dat de sprong vanuit de jeugd naar de hoofdmacht bij RKSV Halsteren een vaak veel te grote was. Daar wil men vanaf en is een beleid ontwikkeld om via tussenstappen de sprong te kunnen maken.

“Het is in het verleden slechts een drietal spelers gelukt om direct door te stromen. Dat waren Carlo Tempelaars, Walter Bevelander en Melvin de Leeuw. De rest heeft de stap nooit direct weten te realiseren, al zijn er natuurlijk wel enkelen die via omwegen bij ons nu in het eerste team spelen zoals onder andere Thomas van der Spek en Nishant Jagernath”, zegt John van Elzakker, als bestuurslid belast met de portefeuille jeugd.

RKSV Halsteren telt zo’n vierhonderdvijftig jeugdspelers in alle categorieën, waarbij de selectieteams allemaal minimaal hoofdklasse spelen. Daarnaast is er recent voor gekozen om de JO19 door te schuiven naar Zaterdag 2, waar het team glansrijk de titel wist te veroveren.

“Bovendien hebben we als club er recent voor gekozen om te investeren in onze Zaterdag 1, die vorig seizoen de titel pakte in de vierde klasse en nu lekker meedraait in de derde klasse van het zaterdagvoetbal. Want door daar het niveau wat omhoog te brengen, kunnen we jeugdspelers een tussenstap aanbieden. Een stap ook van de geleidelijkheid, zodat het makkelijker wordt om talentvolle jongens te laten wennen aan en groeien binnen het seniorenvoetbal. Bovendien is het dan ook mogelijk om dat te doen binnen onze eigen club en hou je de talenten binnenboord.”

VERBINDING
Een belangrijk speerpunt binnen het beleid van Halsteren zit dan ook in de ‘verbinding’. Tussen de jeugd en het eerste en tweede zaterdagteam, maar zeker ook tussen de zaterdag- en zondagafdeling van de club. “Om te zorgen voor goede balans, doorstroming en een eigen gezicht. Dit om op termijn een stabiele hoofdklasser te worden en daar waar mogelijk nog een treetje hoger te spelen in wellicht de Derde Divisie. Maar vooralsnog zijn we tevreden met hoe de jeugd zich ontwikkelt en stappen maakt. Als we dan uiteindelijk in de toekomst daarmee kunnen realiseren dat de laatste sprong richting ons eerste elftal kan worden gemaakt, dan hebben we ons doel bereikt.”

PLEZIER
Momenteel is het zelfs zo, dat er veel spelers uit de zondagselectie als trainer of begeleider actief zijn binnen de selectieteams van de jeugd. “Ook dat is een stukje investeren. In kwaliteit en in verbinding. We merken dat dit aanslaat en dat is natuurlijk mooi. We hebben allemaal heldere afspraken, leven ze na en dan zie je dat het resultaat oplevert. En leuke resultaten zorgen uiteraard ook veel plezier, want dat moet natuurlijk altijd het allerbelangrijkste zijn als je voetbalt. Wanneer presteren en plezier hand in hand gaan, dan hebben we ons doel bereikt. We zijn op de goede weg in onze ogen, maar er is nog heel veel te winnen en daar blijven we hard aan werken met zijn allen.”

MEISJES- EN DAMESVOETBAL
Mooi is ook, dat er sinds kort binnen de club ook volop wordt geïnvesteerd in meisjes- en damesvoetbal. “Dat willen we inderdaad ook binnen RKSV Halsteren graag op de kaart gaan zetten. Enkele beleidsmakers hebben daarvoor een mooi plan gemaakt en dat wordt de komende maanden defi nitief uitgerold. Dus op diverse vlakken is de club volop in beweging.”

Kagia produceert alleen maar mooie geluidjes

De kampioenswedstrijd tegen ZSGO/WMS stond symbool voor de dominantie van Kagia dit seizoen in de derde klasse. De Lisserbroekse overmacht kwam tot uiting in een 6-1 overwinning.

Opvallend was dat aanvoerder Pascal Timmermans zich strompelend meldde om uit handen van een KNVB-functionaris de kampioenschaal te ontvangen. Timmermans was na twintig minuten met een knieblessure uitgevallen. “Ik had eigenlijk direct naar het ziekenhuis gemoeten, maar dit moment wilde ik niet missen”, reageerde de captain. “Ik was wel gek geweest. Als aanvoerder de schaal omhoog tillen, dat komt waarschijnlijk nooit meer voor. Dat bezoekje aan het ziekenhuis kon wel even wachten.” Dat hij een paar dagen later de uitslag kreeg dat het dit seizoen einde oefening is, is wel een last die Timmermans kon dragen. “Ik kan je vertellen dat van zo’n seizoen als dit je gemoedstoestand een boost krijgt. Iedereen in Lisserbroek is een stukje vrolijker. Een paar weken al.”

“Dit is het kampioenschap van de hele club”, omschrijft trainer René Ras ‘de overwinningstournee in de derde klasse’. Want dat was het. Als de competitie een wielrenwedstrijd was geweest, lag Kagia als veel te sterke renner van begin tot finish op kop. Het feit dat de oranjehemden tot de kampioenswedstrijd op 13 april ongeslagen waren, zegt alles over de suprematie dit seizoen. Overwinning na overwinning bleek de perfecte doping.

“Van zo’n seizoen kun je natuurlijk alleen maar dromen”, meent Ras. Ook hij kon niet bevroeden dat Kagia in zijn overwinningsdans de concurrentie het zwijgen oplegde. “Ik wist dat we een aardig team hadden. De ploeg was bij elkaar gebleven en er waren wat versterkingen gekomen. Maar een goede selectie is geen garantie voor succes, dat weet iedereen.”

“Er zat vanaf het begin muziek in en er bleven alleen maar mooie geluidjes uitkomen.” Dirigent Ras deed wel één belangrijkste aanpassen: hij veranderde de speelwijze van 4-4-2 naar 4-3-3. “Ik heb gekeken naar wat voor kwaliteit we in huis hadden. Ik kon het eigenlijk niet maken om niet met drie spitsen te gaan spelen.”

De spelers hadden zo hun bedenkingen. “We hadden het vorig seizoen ook wel eens gespeeld, maar vrij succesloos”, aldus Timmermans. De sterke start zorgde echter voor vertrouwen. “Dat heeft ons overtuigd.” Ras zag dat zijn ploeg alle wind in de zeilen had. “Geen schorsingen en ook nauwelijks blessures.” Als er al sprake is van een mindere periode, dan diende deze zich in eind februari- begin maart aan. “Het voetbal ging wat minder soepel, maar zelfs toen bleven we onze wedstrijden winnen”, aldus Timmermans.

“Kampioen worden is een kunst, maar dat ook nog eens ongeslagen doen, dat is héél knap”, blaast Ras de loftrompet over de prestaties van zijn pupillen. Volgens de oefenmeester, die in 2009 kampioen werd met Teylingen, stond de ongeslagen status twee keer onder druk. “Uit tegen Stormvogels speelden we 1-1, maar was Stormvogels de betere partij. Tegen IJmuiden zijn we door het oog van de naald gekropen. We kwamen daar 2-0 achter, maar maakten die achterstand goed. Twee minuten voor tijd hadden we de mazzel dat Sander Hogervorst een penalty stopte.” Ras is nog helemaal niet bezig met volgend seizoen, als Kagia in de tweede klasse speelt. Timmermans evenmin. “Ik wil zo lang mogelijk van dit succes genieten.” Hij reageert gevat op de vraag of Kagia iets te zoeken heeft in de tweede klasse. “Eén ding weet ik wel en dat is dat we niets meer te zoeken hadden in de derde klasse.”

“We hadden gehoopt vorig seizoen kampioen te worden in het laatste jaar van Anton Wijsman, maar blijkbaar waren we er toen nog niet rijp voor”, zegt Mark Scholte namens de technische commissie van de club. “De komst van René heeft ons net dat laatste duwtje gegeven dat nodig was. Anton heeft goed werk geleverd, maar de finishing-touch was van René.”

Volgen Scholte is het belangrijk dat de club meegroeit in niveau. “De kans is groot dat ons tweede volgend seizoen in de reserve tweede klasse speelt. Het derde, dat net als het tweede in de derde klasse speelt, kan het kampioenschap bijna niet meer ontgaan.”

Voormalig dissidenten Teylingen echte Cupfighters

Het hoogste zaterdagteam van Teylingen is niet meer dan een bescheiden middenmoter in de reserve vijfde klasse in het seizoen 2018/2019. Maar over het bekertoernooi van deze jaargang kan het vriendenteam nog jarenlang mooie herinneringen ophalen. Vooral de wedstrijden tegen ‘buur’ Ter Leede 4 en FC Rijnvogels 4 zullen nog regelmatig ter sprake komen tijdens de derde helft.

Coach Arno Joosten weet waar de kracht zit van het eerste zaterdagteam van RKVV Teylingen. “Een groot deel van het huidige team speelt al tien jaar samen in de senioren op zaterdag. En sommigen spelen al vanaf de F-pupillen met elkaar. De sfeer is optimaal met regelmatig teamuitjes. We kiezen er bewust voor om maar één keer per week te trainen, maar geven dan anderhalf uur lang alles.”

Tien jaar geleden werd de kern van het huidige team als dissidenten beschouwd binnen Teylingen, dat al jaren op hoog niveau speelt met eerste elftal op zondag. Joosten: “Er was tien jaar geleden een groep A-junioren die aangaf lekkerte willen stappen op zaterdag en uit te slapen op zondag. Die groep werd toen het tweede zaterdagteam. Omdat veel ouderen van het toenmalige eerste team stopten, zijn we uiteindelijk het vlaggenschip geworden.”

De bekercompetitie is in het seizoen 2018/2019 al maandenlang één groot feest voor Teylingen. “We hebben al flink wat reisjes achter de rug, onder meer naar Oudewater. Dat was in de poulefase, waarin we ook FC Zoetermeer en Voorschoten’97 troffen. Na FC Rijnvogels 5 moesten we tegen vierdeklasser FC Rijnvogels 4 in Katwijk bekeren. Toen zijn we met een partybus naar Katwijk gereden,” blikt Joosten lachend terug. “Sommigen hadden daarna namelijk een dancefeest in Amsterdam en de bus ging dus van Katwijk door naar Amsterdam en heel veel later op de dag terug naar De Roodemoolen.” Na het verslaan van Rijnvogels 4 werd vervolgens ook vierdeklasser Ter Leede 4 aan de zegekar gebonden. Dat was een overwinning met extra prestige, want Ter Leede is de andere bespeler van De Roodemolen. Joosten: “Na het verlies ging Ter Leede 4 eerst de kater wegspoelen in hun eigen kantine, maar later kwamen ze naar ons terras. Ze gaven ruiterlijk toe: ‘we hebben jullie onderschat’. Wij hadden vooraf al gespioneerd en gezien dat hun middenveld sterk was. Onze tactiek om diepe ballen over het middenveld te spelen pakte geweldig uit.” Vervolgens elimineerde Teylingen in de kwartfinales Quick Boys 5. “Binnen dertien minuten nam Quick Boys met 0-2 de leiding en dacht daarna ‘we zullen dat varkentje wel even wassen’. We repareerden de schade en wonnen alsnog met 6-2. Ons voordeel is dat we in de laatste bekerduels niets te verliezen hadden en hebben. Wij knokken voor elkaar en iedereen knapt het vuile werk voor elkaar op,” verklaart Joosten het succesvolle bekeravontuur. ,,Daarnaast zijn mede-coach Aad Rotteveel en ik de vaders van de spelers Joost (Rotteveel, red) en Kevin en Bryan (Joosten, red.) en is 1-5-2019 16:24:23 er dus ook een hechte band tussen de coaches en spelers. Wij hangen zelfs de kleding van onze spelers voor de wedstrijd klaar, want Aad en ik doen dit vooral met liefde en passie voor het spel.

Rein Dekkers openhartig over zijn droomtransfer naar Noordhoek 1..

Oud-Gastel, jaa u leest het echt goed Oud- Gastel. Ik begrijp wat u nu denkt en zal die gedachte zelf maar even voor u verwoorden. ‘’Nieuws uit Oud-Gastel dat is onmogelijk, toch?!’’ Het tegendeel wordt bewezen, er is nieuws en niet zomaar nieuws. De Messias van het 7e van S.C. Gastel, de beer van de Meer maar dan uit Gastel, de rots in de branding bij de nuchtere ploeg uit Brabant. (‘’Nouja, op zondag hoop ik maar dat iedereen zo nuchter is hoor’’) maakt plots een van de meest opmerkelijke regionale transfers. Rein Dekkers gaat namelijk van S.C. Gastel 7, in een directe weg richting het eerste team van Noordhoek. ‘’Laten we vooral niet overdrijven, ik behoor echt niet tot de goden van het voetbal, maar het is inderdaad wel erg mooi!’’

Jeugd
Rein begon met voetballen bij BSC in Roosendaal, hier speelde hij tot de O15 jeugd. Toen Rein na een kleine rondreis door heel Nederland (Verduidelijking: naast de rivier ging ook Rein Dekkers door heel Nederland) strandde (toepasselijk) hij uiteindelijk in het pittoreske Oud-Gastel, hij wist het al snel zeker: “Ik ga voetballen bij S.C. Gastel.’’ Hij speelde hier altijd in de hoogste jeugdteams, en belandde uiteindelijk in het tweede elftal van zijn dorpsclub.

Rein zijn voetbalcarrière maakt op het blote oog wat bijzondere stappen, vanuit het tweede elftal van S.C. Gastel ging hij namelijk richting het 5e elftal en verkaste na 2 seizoenen van het 5e elftal na het team waar hij momenteel actief is: het 7e van S.C. Gastel.

Overstap
Ik heb er misschien wat grapjes over gemaakt, maar hoe bijzonder is het wel niet? Vanuit een 7e team een overstap naar de hoofdmacht van Noordhoek. Een kans die Rein echt niet wil laten liggen. ‘’Ik ben momenteel 28, ik ga deze kans nooit meer krijgen.’’ Het niveauverschil tussen de twee teams is natuurlijk erg hoog, maar Rein kijkt er zeker niet tegenop “Ik ben momenteel fysiek echt topfit, ik sport nu al jaren 4-5 keer in de week. Het zal natuurlijk even wennen worden maar ik ben een vechter, ik ga keihard trainen. Opgeven zal ik nooit doen’’

Rein kwam terecht bij Noordhoek door zijn boezemvriend Willem van Eekelen, ‘’hij speelt linkshalf in het eerste van Noordhoek, ze zochten nog een linksback en toen riep ik gekscherend ‘dat doe ik wel even joh’.  Nu is die grap ook nog eens werkelijkheid geworden.. We zullen samen eens de gehele linkerkant bestrijken.. Ik heb er zin in!’’

S.C. Gastel 7
Natuurlijk zitten er niet alleen maar voordelen aan zijn overstap. Als aanvoerder en een erg belangrijke strohalm van het 7e, zal Rein een groot gemis worden bij S.C. Gastel. ‘’Ik ga me maatjes wel echt missen hoor, dat strijden op een weiland hopen dat iedereen toch fit is op zondag, dat is eigenlijk ook prachtig he!’’

Rein hoopt dat zijn vrienden volgend jaar gewoon lekker door blijven ballen. ‘’Misschien kan iemand die dit leest bij ze gaan voetballen, vrouwen of mannen maakt niet uit, alleen hebben we niet zoveel kleedkamers bij S.C. Gastel, dus is het wel gezamenlijk douchen denk ik haha.’’

Ambitie
Noordhoek speelt momenteel in de vierde klasse en heeft dit seizoen zelfs een bekeravontuur tegen S.C. Gastel (derde klasse) gehad. “Dat zou nog wel echt een droom van mij zijn, spelen tegen S.C. Gastel 1, en dan eigenlijk ook nog winnen. Al denk ik dat vierde klasse voor mij al lastig genoeg zal zijn hoor, daar ben ik wel eerlijk in..’’

Het is duidelijk dat Rein misschien niet de nieuwe linksback van het Nederlands elftal gaat worden, maar Rein is een echte vechter,  een doorzetter puur sang, Rein gaat keihard werken om volgend seizoen vaste waarde te worden bij zijn nieuwe club, Noordhoek 1!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.