Home Blog Pagina 1219

Unitas gaat heel gericht opleiden

0

François Chambone is bij GVV Unitas naast lid van het hoofdbestuur, sinds 2016 ook voorzitter van de steeds groeiende jeugdafdeling. Hij is voorstander van een betere en gestructureerde jeugdopleiding.

GORINCHEM – ,,Ik ben drie jaar geleden aangetreden als voorzitter van de jeugdafdeling. Er was best wat aan te merken op de wijze waarop deze, voor Unitas zo belangrijke, poot werd aangestuurd. Daarom bleven resultaten uit. Er was een plan, maar niemand kwam eraan toe dit te realiseren. Men vond het wel prima dat de meeste standaardteams bij de jeugd in de eerste of tweede klasse uitkwamen. Dat past niet bij Unitas, wij zijn anders gewend. De top van het amateurjeugdvoetbal zullen wij zoals in vroeger jaren niet zomaar gaan halen, maar je moet wel het hoogst mogelijke niveau nastreven.”

Unitas had eindelijk JO13-1 op divisieniveau. Dat is een talentvolle lichting. ,,Dan zie je dat zo’n groep met een goede trainer als Michael Nijst, een eind kan komen. Overigens hebben wij meerdere goede lichtingen, want ook JO17-1 deed het uitstekend. Maar Unitas wil doorpakken. De JO19-1 moet zeker naar divisieniveau omdat het moet aansluiten bij het eerste elftal, dat hoofdklasse speelt. Wij halen alleen een hoger niveau als je volume hebt. De discipline hebben wij aangescherpt en er is steeds meer aandacht besteed aan prestatief voetbal. Wij vragen van onze hoofdtrainer om jonge spelers kansen in het eerste elftal te geven. En dan bedoel ik niet alleen op die momenten dat ze dit veilig kunnen doen. Het G-team wordt binnen Unitas behandelt als een jeugdteam hoewel veel spelers al wat ouder zijn. Dus houd ik mij ook nadrukkelijk bezig met die tak binnen Unitas. Dankbaar werk overigens.” Hij vervolgt: ,,Wij moeten ervoor zorgen dat jonge voetballers die een keuze voor een club moeten maken, vinden dat Unitas een reële optie is. Wij kunnen ze nu maximale faciliteiten bieden en dat is wel eens anders geweest. Drie jaar geleden gaf ik ons een vijfje. Nu zijn we opgekrabbeld tot een 7.5.”

VISIE
Jeroen van Bezouwen, de hoofdtrainer gaat volledig mee in die visie. ,,Samen met hem is een talentenpoule ontwikkelt, met jonge spelers die met onze zondagselectie meetrainen. Zij krijgen speeltijd in de oefenwedstrijden en EM Cup. Later gaan zij weer aansluiten bij hun eigen jeugdteam. Door met de grote namen van de zondagtak mee te trainen en te voetballen, worden ze betere spelers. Daar wordt dan hun eigen team weer beter van. Lukt het met een speler niet, dan verlaat hij de talentenpoule.” In de onderbouw groeit Unitas met drie elftallen per jaar. De verwachting is dat dit nu effect krijg op de bovenbouw. Chambone: ,,Een snellere groei als deze is niet wenselijk, want wij blijven op zoek naar kwalitatief goede trainers zodat niet steeds goedwillende vaders aan de slag moeten. Er zijn goede voorbeelden. Jeroen van den Dool speelde hier lang in het eerste elftal en is een uitstekende trainer. Daar willen wij er nog wel een paar van hebben. Jonge talentvolle trainers zoals Jasper van Dijk leiden wij zelf op en oude rotten in het vak, zoals Arion Bosch en Romano Calor, hebben ook hun logische rol. Oud-profspeler Elroy Asmus en eerste-elftalspelers als Kevin Cornet en Fabian van Horssen verzorgen ook een team. Alles bij elkaar meer dan dertig trainers die geweldig werk verrichten.”

VERANTWOORDELIJK
Unitas richt het zo in dat er een hoofdcoach per leeftijdsgroep actief wordt. De hoofdtrainer van JO17-1 is ook verantwoordelijk voor de twee andere teams in deze leeftijdsgroep. Daar is een overdracht aan kennis. De tien leeftijdscoördinatoren doen alles wat niet voetbal gerelateerd is. ,,Wij evalueren eens in de zes weken een leeftijdsgroep. De verantwoording ligt wel steeds bij die trainers. Ons toverwoord binnen Unitas wordt vanaf nu passie. Als je dat als speler hebt, kom je op alle fronten verder.” Unitas gaat in de ondersteuning en begeleiding van jonge spelers steeds verder. ,,Wij zitten bij de KNVB in een certificeringstraject. Wij zijn op de helft. In september wordt Unitas tegen het licht gehouden. Ook medisch moet alles kloppen. Dat zit met de samenwerking met Fysio PP wel goed. Elk lid vanaf twaalf jaar krijgt per week een half uur extra ondersteuning. Dit alles gedragen door een uitstekend hoofd jeugdopleiding, Hans Bos, moet Unitas flinke stappen vooruit kunnen brengen.’’

Unitas zit nu in een fase dat het voor ouders van jeugdleden vanzelfsprekend moet zijn dat zij iets bij de club doen. “Vorig jaar zijn wij begonnen met bardiensten voor ouders. Dat is bij de hockey en korfbal heel normaal. Het voetbal zal een omslagpunt moeten maken.”

Het SNS Gorcum Street Soccer sluit het jaar feestelijk af

0

Woensdag 17 juli sloten de SNS bank, The Mall Jongerenwerk, Stichting Jeugd & Jongerenwerk Midden-Holland (STJJMH) en Gorinchem Beweegt het seizoen van het SNS Gorcum Street Soccer feestelijk af. Door een gezamenlijk evenement te organiseren in de Van Rappardhal bezorgden zij 80 jongeren een onvergetelijke middag. De SNS bank ondersteunt sinds 2016 het Gorcum Street Soccer project, waarbij jongeren de kans krijgen zich te ontwikkelen door het inzetten van sport als middel.

Corné van Rosmalen, buurtsportcoach van Gorinchem Beweegt, vertelt; “De ondersteuning van de SNS bank heeft ons erg geholpen en voor een kwaliteitsimpuls van het project gezorgd. Dankzij deze steun hebben wij nieuw materiaal kunnen aanschaffen waardoor wekelijks 150 jongeren in de wijken kunnen sporten. Wij zijn erg blij dat de SNS Bank het project een warm hart toedraagt”.

SNS GORCUM STREET SOCCER
SNS Gorcum Street Soccer is een voetbalproject met een sociale gedachtegang. “Jongeren die anders in de wijk rondhangen, bieden wij nu een kans om bezig te zijn met sport.

Respect, fairplay en eigen verantwoordelijkheid zijn speerpunten in het programma”, legt Van Rosmalen uit. De wekelijkse Street Soccer activiteiten dragen bij aan de sociale ontwikkeling in de wijken. Daarnaast is er een samenwerking ontstaan met het in Gorinchem actieve jongerenwerk.

 

FEESTELIJKE AFSLUITING
Tijdens de feestelijke afsluiting op woensdag 17 juli in en rondom de Van Rappardhal kwamen 80 fanatieke jongeren uit verschillende wijk van Gorinchem samen om met elkaar het seizoen van het “Street Soccer” gezamenlijk af te sluiten. Door verschillende partners werden leuke voetbal gerelateerde activiteiten georganiseerd. Zo zorgde het Jongerenwerk (STJJMH en The Mall) voor een echte voetbalkooi waar bij de panna’s je om de oren vlogen.

Verder werd er binnen fanatiek FIFA en tafelvoetbal gespeeld De SNS bank zorgde, onder het genot van een fl esje water en stukje fruit, voor een heuse kennisquiz over geld waarbij de kinderen extra punten konden verdienen.

Op het reuze voetvolleyveld bij Gorinchem Beweegt werd aan de techniek gewerkt. Daarnaast was er uiteraard ook ruimte voor een gewoon partijtje voetbal zoals wekelijks in de verschillende wijken plaatsvindt.

Al met al een toffe middag! Partners en jongeren, bedankt voor het afgelopen seizoen en tot na de zomervakantie. Kijk voor het overzicht van de SNS Gorcum Street Soccer activiteiten op: https://gorinchembeweegt.nl/ik-wil-meedoen.

 

 

 

Gerrit Molenaar schrikt van kracht tegenstanders

0

HSSC’61-trainer Gerrit Molenaar – hij begint aan zijn derde seizoen bij de derdeklasser uit Hei- en Boeicop – had er al rekening mee gehouden dat zijn team het komend seizoen terug zou keren naar district West I .

HEI- EN BOEICOP – ,,Ik ben er niet blij mee, maar door de geografische ligging kon je het wel een beetje uitrekenen. In mijn eerste seizoen zijn wij ook in deze competitie ingedeeld geweest. Toen eindigden wij als vijfde, maar nu is de tegenstand veel en veel groter. Wij krijgen te maken met clubs als Jonathan uit Zeist, met meer dan 1500 leden. Ook DESTO en Houten schaal ik hoog in. Maar gelukkig spelen wij nog wel een aantal derby’s. Het uit de tweede klasse gedegradeerde Brederodes zal een geduchte tegenstander zijn. En dan is er natuurlijk de superderby tegen SC Everstein. Daar zal de schrik er op voorhand wel goed inzitten, want wij wonnen de laatste vier onderlinge duels van de buren. Mijn conclusie is dat deze afdeling wel veel zwaarder is dan alle zuidelijke derde klassen.”

Molenaar gaat de publieke belangstelling missen. ,,Vorig  seizoen speelden wij regelmatig voor vijfhonderd toeschouwers en waren wij heel dicht bij promotie. Die grote belangstelling bij de wedstrijden ga ik missen en onze penningmeester ook. Zo veel volk komt er straks niet mee naar ons op ’t Plein. Dat gaat niet gebeuren. Op de een of andere manier leeft het voetbal over de Lek minder dan in het zuiden.”

Gerrit Molenaar combineert zijn werk bij de Nederlandse krijgsmacht met het trainerschap bij HSSC’61. Hiervoor deed hij dat zeven seizoenen bij ASH in het piepkleine Hellouw en bij Kozakken Boys, waar hij zich twee jaar bezighield met de jeugdopleiding. Kozakken Boys profiteerde van de kennis van Molenaar.  Samen met technisch manager Kees Spaan dacht Molenaar na over het opleidingsbeleid dat op termijn vruchten moest gaan afwerpen. De in Hank wonende Molenaar keek al eens in de keuken bij betaald-voetbalorganisaties als RKC en Willem II, waar hij de C-junioren onder zijn hoede had. Molenaar loopt al even mee in het trainersvak.

Hij begon in een ver verleden bij Sliedrecht. Daarna werkte hij bij Arkel, Herovina, Be Ready, RKC, Willem II en dus heel lang bij ASH en Kozakken Boys. Molenaar: ,,Werken bij ASH, waar de halve bevolking van het nog geen duizend zielen tellende dorp lid is, was heel bijzonder. Wij stonden op een moment tweede in de derde klasse. Het hele dorp stond op zijn kop.”

Meubelgigant Van der Wal sponsort in voetbalwereld

0

Het komend voetbalseizoen staat in het teken van het lustrumfeest van de EM Van der Wal Cup, met daaraan gekoppeld de derde Jacco Sport Cup voor vrouwen. De vijfde editie dus voor het mannentoernooi. Een succesformule voor vrijwel alle voetbalclubs in de regio.

LEERDAM – Mark Timmer is eigenaar van het gerenommeerde Van der Wal Interieurs in Leerdam, dat volgend jaar 160 jaar bestaat. Timmer werd benaderd om partner van het mannentoernooi te worden en samen met Ronald Rietveld van EM Kantoorsystemen zijn zij nu de naamgever van deze voetbalhappening. Timmer: ,,De naam EM Van der Wal Cup is mogelijk wat lang, maar ik proef nu al dat het mijn bedrijf veel goodwill brengt en dat is wat ik wil. Ik hoor dat voetbalclubs het toernooi vooral waarderen omdat zij doordeweeks wat andere dingen kunnen uitproberen. Wij zullen er niet direct heel veel meer stoelen of bedden door verkopen, maar wij bewegen ons graag in het voetbalwereldje. Mijn zoons voetballen en wij zijn actief bij verschillende voetbalclubs omdat wij veel klanten uit dat wereldje hebben.” De zaterdag is al een drukke dag in de showroom in Leerdam maar het wordt pas écht druk als een deel van het voetbalprogramma is afgekeurd. ,,Wij steunen verenigingen waar mogelijk via sponsoring. Dat maakt ons deelgenoot van deze streek. Op het gebied van meubelverkoop vormen wij het hart in een gebied van Culemborg naar Gorinchem. Onze kracht is dat wij als meubelzaak ook de stoffering erbij hebben. Onze beddenspecialisatie mag uniek genoemd worden. Wij denken heel goed te zijn in het aanbrengen van toplagen van vloeren. Wij werken met eigen monteurs en stoffeerders. Zo hebben wij het altijd gedaan omdat dit bij deze streek past. Het gaat ons om het vertrouwen dat wij van onze klanten krijgen.”

GOEDE MERKEN
Met 5.000 m2 showroom kan Timmer niet helemaal uit de voeten. Hij wijst naar een wand die gaat verdwijnen. Dat geeft weer meer mogelijkheden. Van der Wal Interieurs toont de meubelen royaal. Dat is naast het adviseren ook de kracht van het bedrijf. ,,Ik denk dat wij de goede merken voeren zoals onder meer Leolux, Gelderland en Auping.” Timmer, aanhanger van voetbalclub HSSC’61, wordt voor advies even bij een klant geroepen. ,,Dit vind ik dan weer zo leuk. Daar staat een dochter van een goede klant van ons. Het feit dat zij ook hier gaat kopen bewijst dat Van der Wal Interieurs ondanks de leeftijd niet stoffig is. Ik adverteer  regelmatig richting jongeren. Daardoor hebben wij ook veel klanten onder hen, vaak ook sporters, die onder andere  graag rugklachten voorkomen. Het is ook een leuke groep om voor te werken. Sportmensen zijn immers leuke lui.”

VoetbalJournaal Barendrecht, Najaar 2019

Lees hier de krant</

VoetbalJournaal Etten-Leur , Najaar 2019

Lees hier de krant</

R.W.B. loopt in de val bij Baardwijk.

In de poulefase van de KNVB-beker werd zondag 8 september de wedstrijd RWB – Baardwijk gespeeld. Nadat NEO’25 op zaterdag had gewonnen van Olympia’60 had alleen de winnaar van de derby nog kans om door te gaan naar de knock-out fase van de beker. Met de 1-2 winst is er voor Baardwijk nog hoop, maar dan moet RWB zaterdag 14 september wel winnen bij NEO’25 en Baardwijk zelf met liefst ruime cijfers winnen van Olympia’60.

Baardwijk was naar Besoyen gekomen met de opdracht van trainer Emiel Heefer om het achterin dicht te houden, ver in te zakken en te proberen de stand zolang mogelijk op 0-0 te houden. Dat zag er in het eerste half uur niet naar uit want RWB voetbalde goed en kreeg ook de ene na de andere kans. Als RWB in die fase had gescoord dan had de Baardwijk tactiek in de prullenbak gekund en was het waarschijnlijk een heel andere wedstrijd geworden. Doordat de voorwaardsen van RWB echter het vizier nog niet op scherp hadden staan bleef Baardwijk overeind en was het bij rust nog steeds 0-0.

Na rust was het spelbeeld hetzelfde maar werd het voor RWB steeds moeilijker om in de kleine ruimtes die er waren een opening te vinden. RWB begon daarom steeds meer risico te nemen werd ongeduldig en voetbalde met steeds meer mensen voor de bal. Dat laatste speelde Baardwijk in de kaart, want rond de 60eminuut speelde Baardwijk tot twee keer toe een counter perfect uit en waren het Rob van Ravenstein en Bart Rombouts die er voor zorgden dat Baardwijk zomaar met 0-2 voor stond. Baardwijk hoefde door de confortabele voorsprong dus geen risico meer te nemen en maakte de ruimtes alleen maar kleiner. Dat de 1-2 uit een spelhervatting tot stand kwam was dus niet zo raar. Voor de 1-2 die in de 70eminuut uit een corner werd gemaakt tekende invaller Bram van Iersel. In de slotfase probeerde RWB het nog wel en dirigeerde trainer Larry van Ommen laatste man Serhan Eyupoglu naar de spitspositie maar verder dan een afgekeurde goal kwam RWB niet meer.

Zaterdag 14 september worden in Groep 2-73 dus de laatste wedstrijden gespeeld. Baardwijk speelt uit tegen Olympia’60 en RWB gaat op bezoek bij de buren op De Gaard, NEO’25. Beide wedstrijden beginnen om 17.00 uur.

Tekst: RWB
Foto: ADP Fotografie

Victoria’04 komt niet verder dan gelijkspel

0

De Broekpolder derby tussen CION en buurman Victoria’04, die in het teken stond van de opening van de nieuwe CION kantine, heeft geen overwinning opgeleverd. De bekerderby eindigde in een 1-1 gelijkspel, waarbij beide doelpunten vielen in de eerste helft.

Victoria’04 trachtte in de openingsfase met aanvallend spel de tegenstander te overrompelen. Het hoge druk zetten betekende inderdaad, dat CION het accent op de verdediging moest leggen. Echter bleken de gastheren in de omschakeling niet ongevaarlijk. Victoria’04 kwam in die openingsfase goed weg, toen door een hoge voorzet de bal via de binnenkant van de paal in de handen van doelman Jens Valk belandde. Naar mate de wedstrijd vorderde ontstond er een spannend duel, waarin beide ploegen niet voor elkaar onder deden.

Halverwege de eerste helft zette CION over de rechterflank een counter op. De lage voorzet werd door de inglijdende Jordi de Kimpe in het eigen doel gewerkt: 1-0. Victoria’04 bleef op jacht naar doelpunten. En die kwam er ook! Vlak voor de rust. Vincent van den Bogerd kreeg ruimte op het middenveld, waarna een voorzet op maat op het hoofd van Roy Meerten belandde, die diagonaal afrondde: 1-1.

In het tweede bedrijf bleven beide poloegen strijden voor de winst. Halverwege de tweede helft moest Victoria’04, door 2 rode kaarten (Dempsey Varela en Michael Asmus, beide 2 maal geel) met 9 man het gelijke spel zien vast te houden en dat lukte. Het had zelfs weinig gescheeld of het 9-tal was er vandoor gegaan met de winst, maar doelman Bryan Struis redde een aantal malen knap en wist kort voor tijd het antwoord op een prachtige omhaal van Denzel Asmus.

Opstelling Victoria’04:  Jens Valk, Lars Kortleven, Jordi de Kimpe, Dempsey Varela, Nailey Girigorie, Vincent van den Bogerd (46: Remon van Prooijen), Gianluca Been (85: Oscar Knecht), Miquel Asmus, Bob Planken, Roy Meerten, Michael Blok (60: Denzel Asmus).

Tekst en Foto: Victoria’04

In gesprek met Kadir Ulasli

Het is voor veel amateurvoetballers de ultieme droom, doorbreken en professioneel voetballer worden. Voor de achttienjarige Kadir Ulasli uit Zevenbergen is dit afgelopen zomer werkelijkheid geworden. Hij liet het eerste team van V.V.Virtus achter voor een avontuur in Turkije.

Kadir Ulasli was vanaf jongs af aan te vinden bij de velden van Virtus uit Zevenbergen. Hij doorliep alle jeugdelftallen van Virtus, waarna hij op zestienjarige leeftijd zijn debuut maakte voor het eerste van Virtus. Hij zat in JO17-1 waar hij het nieuws te horen kreeg, dat hij zou doorstromen naar JO19-1. In de periode dat Ulasli voetbalde in JO19-1, trainde hij één keer in de week mee met het eerste, waarna hij afgelopen jaar zijn opwachting mocht maken in het eerste van Virtus.

Vorig jaar augustus stond er een scout van Beşiktaş aan de zijlijn om speciaal voor Ulasli te komen kijken. “De scout was komen kijken, omdat hij veel andere scouts over mij had gehoord. Het is en blijft toch wel speciaal, dat er een scout helemaal uit Turkije komt om te kijken of ik kan voetballen”. Hij werd uitgenodigd voor twee keer een trainingsstage met het eerste team, wat werd beloond met een contract.

Ulasli heeft zijn ouderlijk huis verlaten op zeer jonge leeftijd wat wennen was voor hem. “Ik zag ze normaal dagelijks, dit is nu anders. Ik houd nu contact met mijn ouders, familie en vriendin via FaceTime en Instagram. Zij supporten me door dik en dun.” Hij woont nu op het complex van Sakaryaspor, daar zijn faciliteiten om te kunnen wonen.

Trainer Şenol Güneş vertelde aan Ulasli dat hij eerst ervaring moest op doen. Deze ervaring doet hij nu in de TFF 2 op, bij Sakaryaspor. “Als de trainer denkt dat dit beter voor mijn ontwikkeling is, vind ik dat alleen maar fijn dat hij met mij meedenkt. Zo kan ik mij zelf beter ontwikkelen en omhoog werken.” De TFF 2 is vergelijkbaar met de Tweede Divisie in Nederland.

“De stap van het eerste van Virtus naar een Tweede divisionist in Turkije is een totaal andere wereld”. Zo moet Ulasli zich aan een aantal regels houden, waaronder fitheid en gewicht. “Als je hier een paar kilo te zwaar bent, sta je er op de wedstrijd dag gewoon naast. “Ik hoop dat ik over een week of twee wedstrijd fit zal zijn. Ik streef daarnaartoe en probeer iedere dag steeds meer te wennen aan het niveau. De sfeer is hier op de training, in de kleedkamer en in de groep heel anders. Iedereen focust zich de hele week op de wedstrijd en heeft graag wat afleiding zoals het luisteren naar muziek luisteren of gamen op de playstation, een kantinesfeer zoals bij Virtus kan je in het professionele voetbal uit je hoofd zetten.

“Als ik mijn uiteindelijke doelen wil bereiken, zal ik tussenstappen moeten maken. Ik kan niet zomaar in de basis worden opgesteld bij bijvoorbeeld Beşiktaş. Ik zal stapje voor stapje aan het niveau moeten wennen en elke dag moeten blijven trainen.”

Kane Looyschelder

LRC Leerdam tegen Heukelum eindigt maar net in gelijkspel

0

Heukelum speelde zaterdag in Leerdam voor de KNVB amateurbeker verdienstelijk met 2-2 gelijk tegen LRC. Al was het achteraf een tegenvaller omdat Heukelum tot één minuut voor tijd een 1-2 voorsprong verdedigde, maar deze niet kon vasthouden.

Opnieuw, voor het derde seizoen achtereen, stond de derby tegen LRC op het programma. En opnieuw, voor het derde seizoen achtereen, speelde Heukelum in Leerdam. Nu met het in aanbouw zijnde hoofdgebouw van het nieuwe sportcomplex Glaspark op de achtergrond. Het was een weerzien van spelers met een achtergrond bij beide clubs. Zo stonden Ricardo Papilaja en Ferry Meijdam aan de aftrap namens LRC en stonden aan Heukelumse zijde Rick van Loo, Brennan Bieri en Jeffrey van der Heiden. Spelers die deze zomer de overstap maakten naar Heukelum.

Beide ploegen waren verre van compleet. Voor Heukelum ontbraken onder andere Giomaro Sihasale (blessure) en Lars van Honk (vakantie). Hiernaast ontbreekt nog steeds Sil van Putten, die herstellende is van een langdurige blessure. Het is twijfelachtig of Van Putten er bij de seizoensopening tegen Tricht fit bij kan zijn.

Onder regenachtige omstandigheden schotelden beide teams het publiek een zeer matte eerste helft voor. Heukelum moest de thuisploeg aan de bal laten, maar de Leerdammers deden bar weinig met dit voordeel in statistiek vooral ook omdat Heukelum slim de ruimtes klein hield. Heukelum was in de beginfase dichtbij een opening toen Wilfried Prigge na zeven minuten een corner voorlangs kopte. LRC antwoorde direct met een bal op de paal en halverwege de eerste helft moest keeper Yoerik van’t Pad de bal wegtikken voor een inkomende Leerdammer. Verder kwamen beide keepers niet in verlegenheid.

Na rust spatte de spanning van de wedstrijd af. Wilfried Prigge bracht Heukelum op voorsprong. Hij kopte een vrije trap bij de tweede paal binnen. Het Heukelumse antwoord in Leerdamse dienst (even overnieuw lezen) duurde niet lang, want drie minuten later passeerde Ferry Meijdam Yoerik van’t Pad met een keurige lob en bracht de 1-1 op het fraaie Leerdamse scorebord. Heukelum kreeg een aantal schoten van LRC te verduren, maar doelman Yoerik van’t Pad zag de inzetten ongevaarlijk over of naast zijn doel gaan. Waar LRC moeite had de bal binnen de palen te mikken, had Benjamin Meijdam daar twaalf minuten voor tijd geheel geen moeite mee. Meijdam kwam via een één-tweetje met de ingevallen Tim Schwebke het strafschopgebied van LRC binnen en rondde met een schuiver tussen een aantal LRC-benen af. 1-2 en Heukelum weer op voorsprong.

De thuisploeg ging op zoek naar de gelijkmaker maar leek machteloos. Tot één minuut in blessuretijd Ferry Meijdam een afgeslagen voorzet richting de verre hoek plaatste. De meegelopen Serdar Akkanat kon bij de tweede paal dit buitenkansje verzilveren en tekende zo voor de 2-2 eindstand. Zo was Heukelum dichtbij een overwinning in Leerdam en was er achteraf enige teleurstelling, hoewel een gelijkspel tegen het sterker geachte LRC natuurlijk een goed resultaat is. Zo dacht ook trainer Jerome Ceton, die constateerde dat de selectie een goede ontwikkeling doormaakt. De spelers leren snel, zijn gretig en worden steeds meer een hecht team.

Al met al een nuttige bekerwedstrijd, waarbij Heukelum zeker nog kansrijk is om de volgende ronde te bereiken. Met het gelijkspel tussen IJFC en VVIJ (0-0) staat Heukelum op de 2e plaats, waarbij alles teams nog kans maken om door te gaan naar de volgende ronde. Volgende week tegen IJFC in IJsselstein zal een overwinning voldoende zijn. Ook een gelijkspel kan voldoende zijn, al moet dan wel de andere wedstrijd tussen VVIJ en LRC in een gelijkspel eindigen. Hierbij zijn het doelsaldo en het aantal gescoorde doelpunten bepalend. In ieder geval zal Heukelum in IJsselstein om 14:30 uur aftrappen. Langs het veld zal er ongetwijfeld belangstelling aanwezig zijn vanuit het Leerdamse kamp, aangezien LRC op hetzelfde sportcomplex Groenvliet (de hoofdvelden van IJFC en VVIJ liggen op een slordige 25 meter afstand) om 17:00 uur aftrapt tegen VVIJ.

Bron: Marco van Honk 

Fotobron: LRC Leerdam