Home Blog Pagina 1187

De voorbeschouwing met Serhan Eyupoglu van RWB Waalwijk

Serhan Eyupolgu (30) die zowel als centrale verdediger en als spits kan functioneren, mag dit seizoen zijn wedstrijden spelen in het shirt van RWB Waalwijk.

Op zijn 5de is Serhan begonnen bij WSC, waar hij op zijn 17de zijn debuut mocht maken.
Daarna kwam hij via SC ’t Zand, Sliedrecht en SV Capelle bij RWB terecht.
“Ik heb 12 jaar selectie voetbal gespeeld en altijd grote ambities gehad die ik ook bij RWB Waalwijk wil waar maken”.

Serhan speelt voor het eerst in de 4de klasse, maar is niet van plan daar lang te blijven.
“Ik wil RWB weer terugbrengen naar de 3de klasse, waar de club thuishoort. Het moet een teamprestatie zijn, daarom wil ik de talentvolle jeugd op technisch, tactisch en mentaal gebied wat bij brengen”.

De doelstelling van de alleskunner is om dit jaar in de top 3 te eindigen met RWB.
“Op basis van onze selectie, waar veel potentie ligt bij de jonge jongens, denk ik dat wij mee moeten doen om de strijd bovenin het linker rijtje”.

Afgelopen wedstrijd werden de punten tijdens een spannende pot gedeeld met PCP Breda.
“Wij begonnen de wedstrijd met een aantal goede mogelijkheden zonder echt dreigend te zijn. Wel kwamen wij hierdoor op voorsprong door een assist van mij op Kevin Remie. Daarna lieten wij PCP het spelletje spelen, waar ze sterk in zijn en dat resulteerde ook in de 1-1. Na de 2-1 kreeg PCP nog een aantal mogelijkheden om de score uit te bouwen, maar dat lieten ze na. Waardoor wij als team erin bleven geloven dat er nog wat te halen viel.
Dit resulteerde uiteindelijk in de 2-2, omdat we tot de laatste minuut als collectief opzoek gingen naar de gelijkmaker”.

Door het gelijke spel was er niet echt een uitblinker bij RWB vond Serhan.
“Wel vond ik Alex Huijbs man of the match, omdat hij in blessuretijd de gelijkmaker wist te maken”.

Aankomende wedstrijd wordt er gevoetbald tegen Berkdijk, die ook gelijkspeelde afgelopen zondag. “Als ik dan een gokje moet wagen dan denk ik dat wij met 3-1 zullen winnen. Dat zijn wij denk ik ook wel verplicht met het oog op onze selectie”.

De nieuwsgierige lezer kan aankomende zondag om 14:30 terecht op sportpark de Gaard.
Om dan de wedstrijd RWB – Berkdijk bij te wonen.

De voorbeschouwing met Ate Zijlmans van SV Capelle

Ate Zijlmans (29) linksbuiten en aanvallende middenvelder van SV Capelle speelt al sinds zijn 5de voetbal en mag dit seizoen beginnen aan zijn 7seizoen bij SV Capelle.

Bij WSC is Ate begonnen, daar heeft hij in elk selectie elftal gespeeld. Van een doorbraak in het eerste kwam het helaas niet, daarom verliet hij WSC op zijn 21ste. “Samen met mijn maatje Mark Klinkhamer ben ik toen vertrokken naar SV Capelle. Na twee goede seizoenen bij het eerste heb ik nog één keer de overstap gemaakt naar WSC waar ik toen één jaar heb gespeeld. Nadat jaar ben ik weer teruggekomen naar SV Capelle”.

Vorig jaar kon de aanvaller helaas niet volop meedraaien en moest verplicht stoppen in verband met zijn werk. Maar dit seizoen is hij weer terug bij het eerste elftal. “Ik kon het voetballen nog niet missen en daarnaast de Capelse saamhorigheid natuurlijk! Dit seizoen wil ik laten zien dat ik nog steeds belangrijk kan zijn voor SV Capelle. Ik voel me er verantwoordelijk voor om ons aanvallend de juiste impulsen te geven en het team op sleeptouw te nemen, samen met de andere meer ervaren spelers”.

Arte is ambitieus en wilt dit seizoen verassen met SV Capelle. “Ik zou met het team graag willen gaan voor het linker rijtje, met een uitschieter naar een top 5 klassering. Met name thuis, gesteund door de trouwe aanhang reken ik op veel overwinningen”.

Afgelopen zaterdag werd er met 3-0 verloren van ONI, een lastige uitwedstrijd vind Ate zelf.
“ONI is een sterke tegenstander en dat wisten wij van te voren ook. We speelden absoluut geen slechte wedstrijd en maakte het ONI op sommige momenten ook lastig, maar wij hadden pech in de afronding. ONI scoorde wel makkelijk en na een 2degele kaart voor onze centrale verdediger Christian van Hilst was de wedstrijd gespeeld”.

Bij een 3-0 nederlaag hoort geen man of the match vindt Ate, maar als hij iemand moest aanwijzen waren het twee spelers. “Ik vond onze keeper Remon erg goed spelen, hij hield de schade beperkt na de rode kaart. Ook was ik zeer te spreken over het spel van Tygo de Jong die zijn basisdebuut maakte in de spits op 16-jarige leeftijd”.

Aankomend weekend speelt SV Capelle haar eerste thuiswedstrijd tegen MVV’58.
Ondanks het verlies tegen ONI kijkt Ate positief naar komende wedstrijd. “Ook al hebben wij verloren we zagen toch een paar aanknopingspunten voor de wedstrijd tegen MVV’ 58. Al moet ik wel zeggen dat MVV’ 58 een nog onbekende tegenstander is. Daarbij heb ik gehoord dat ze vorig jaar gepromoveerd zijn dus die zitten er nog lekker in. Toch gaan wij gewoon winnen kijkend naar de goede mix van ervaring en jong talent binnen ons team. Ik gok op een nipte 2-1 overwinning”.

Club Van De Week: V.V. Nieuwerkerk met Ton Boonekamp

0

Vroeger werd er bij V.V. Nieuwerkerk nog niet getraind op de woensdagavond. Tot er op een dag een team op de woensdagavond ging trainen en daarvoor de kantine geopend moest zijn. Toen heeft Boonekamp lacherig aangeboden dat hij deze dienst wel zou doen. Die dag is inmiddels al 20 jaar geleden, maar de 69 jarige Boonekamp is uitgegroeid tot de trouwe kantinebeheerder van Nieuwerkerk waar hij elke dag van de week aanwezig is. ‘’Het is dus eigenlijk begonnen met een uit de hand gelopen grap.’’

Zelf heeft Boonekamp nooit de sport beoefend, maar zijn liefde voor de club heeft hij ergens anders vandaan gehaald. ‘’Ik ben eigenlijk via mijn kinderen bij de vereniging terecht gekomen. Wel heb ik altijd al van voetbal gehouden. Zelf ben ik ook jarenlang naar wedstrijden van Feyenoord geweest.’’ Zijn eigen kinderen zijn inmiddels alweer gestopt, maar ook de kleinkinderen hebben de smaak van het voetbal te pakken.

Dat Boonekamp zo vaak op de club te vinden is zegt wel hoe veel hij voor de club over heeft. In je eentje een kantine beheren is dan ook geen makkelijke taak. Van inkoop tot schoonmaken, het wordt allemaal geregeld door deze vaste trouwe kracht van de vereniging.

Boonekamp weet zelf ook dat hij niet voor altijd zijn werk voor de club kan doen. Ook de jonge generatie zal zijn steentje moeten bijdragen om de club draaiende te houden. Vrijwilligerswerk is namelijk de ruggengraat van de vereniging en is ook wat zorgt voor de vriendelijke en ‘ons kent ons’  cultuur van de club. Een kleine oproep aan de nieuwe vrijwilligers van V.V. Nieuwerkerk. ’’Iedereen is welkom bij ons. Je rolt er vanzelf altijd wel in en vind je het leuk dan blijf je, is het toch niks dan ben je net zo makkelijk weer weg. Het is vaak wel zo dat je met een fijne groep mensen samenwerkt en dat maakt het werk dan weer ontzettend leuk.’’

In Club Van De Week is ook altijd het eerste elftal een onderwerp van het gesprek. In het seizoen  2014/15 is V.V. Nieuwerkerk gepromoveerd naar de zondag Hoofdklasse A wat de club toen een stuk dichter bij elkaar heeft gebracht. Voor die tijd was het echte clubgevoel iets vervaagd en na wedstrijden liep de vereniging al snel leeg. Helaas degradeerde het eerste elftal het seizoen daarna weer naar de zondag Eerste klasse A. Hierdoor verviel de club weer terug in het oude patroon. Het bestuur heeft toen het besluit genomen om de overstap te maken van de zondag competitie naar de zaterdag. Dit heeft goed uitgepakt en het clubgevoel heeft zijn comeback gemaakt. ‘’Het is nu weer een leuke groep. Veel meer mensen blijven na de wedstrijden en trainingen gezellig in de kantine, dat hoort er ook bij vind ik.’’ Zeker als kantinebeheerder is dat natuurlijk een fijne ontwikkeling om te zien.

Nog een kleine voorspelling van de wedstrijd tegen DFC van aankomende zaterdag om mee af te sluiten. ‘’Ik zou echt geen stand durven te geven, maar ik ga natuurlijk ervan uit dat ze hem gewoon gaan winnen.’’

Seolto leeft toe naar tweede editie van Moerdijk International Cup U11

Na een geslaagde vuurdoop in 2018 gaat er vrijdag 6, zaterdag 7 en zondag 8 september 2019 een wens van Seolto in vervulling. In die periode beleeft de Moerdijk International Cup (MIC) in de leeftijdscategorie ‘JO11’ een tweede editie en dus valt er in dat weekend weer een hoop te beleven op sportpark De Meeren.

Voor het 78 jaar oude Seolto vormde de eerste editie van het MIC een nieuw hoogtepunt in de imposante clubhistorie. Jeugdspelertjes van Seolto, buurman Virtus en het via een toernooi gekwalifi ceerde VV Stiphout Vooruit speelden vorig jaar tegen (internationale) profclubs en beleefden een fantastisch weekend. Dit was te danken aan vele inspanningen van clubvrijwilligers, sponsoren en de gemeente. Na een evaluatie stonden de lichten op groen voor een tweede editie en dus is men op sportpark De Meeren alweer druk in de weer om ervoor te zorgen dat het de vele gasten in Zevenbergen wederom aan niets ontbreekt.

STERK DEELNEMERSVELD
“We hebben vele complimenten ontvangen”, zegt Casper Scholten namens het organisatiecomité, die enorm uitkijkt naar editie twee. “Vrijwilligers, toeschouwers en de spelers genoten van een geweldig toernooi, dat werd gewonnen door de talenten van Ajax. Dat veel aansprekende profclubs terugkeren naar ons, maakt ons als Seolto heel trots.” Het woord ‘leuk’ is een understatement. De deelnemerslijst is indrukwekkend. Verdeeld over vier poules strijden PSG, AZ, KRC Genk, VV Seolto, RSC Anderlecht, PSV, FC Nordsjaelland, NAC Breda, Manchester City, Feyenoord, Sparta Rotterdam, een gekwalifi ceerd amateurteam, Ajax, FC Utrecht, Hammarby IF en vv Virtus om de titel. “Vorig jaar ontbraken Feyenoord, PSV en PSG en het is geweldig dat deze clubs met hun jeugdteams naar Seolto komen. Deze clubs hebben de toernooien voor het uitkiezen en komen naar Zevenbergen, een groter compliment kun je niet krijgen.”

ZELFDE DRAAIBOEK
Het inkleuren van het deelnemersveld en het vastleggen van speeldata zijn essentieel voor een toernooi, maar het binden van sponsoren was nog veel belangrijker voor de organisatie van de Moerdijk International Cup. “We hebben onze sponsoren wederom bereid gevonden om ons te helpen, daar zijn we ze heel dankbaar voor”, zegt Scholten. Partners vanuit de hele regio hebben opnieuw hun naam verbonden aan het toernooi, mensen in de omgeving stellen hun huis beschikbaar als logeeradres van spelertjes en vrijwilligers van Seolto staan klaar om allerlei taken uit te voeren. “We moeten wederom veel organiseren, maar kunnen het draaiboek van vorig jaar als leidraad gebruiken, dat is fijn. Bovendien hebben we geleerd van dingen die vorig jaar beter konden. Zaterdagochtend stonden er bijvoorbeeld in alle vroegte al spelers voor ons sportpark terwijl van ons nog niet iedereen aanwezig was. Dat moet dit jaar anders.”

Niet alleen voor de vele gasten belooft het een prachtig weekend te worden op sportpark De Meeren. Ook op ‘Seoltogebied’ valt er genoeg te genieten op het fraaie complex in Zevenbergen in het tweede weekend van september. Oud-NAC neemt het op tegen Oud-Seolto en het toeval wil dat het vlaggenschip van de oranjehemden zaterdagmiddag thuis voor de beker speelt tegen buurman Virtus. “Het gaat dus ongetwijfeld weer een mooi weekend worden”, voorspelt Scholten.

‘Herkenbaarheid ook terugzien in technische structuur’

SV Poortugaal is zijn tweede seizoen ingegaan na de fusie tussen Oude Maas en PSV Poortugaal. Dat de nieuwe club een eigen gezicht moet vormen, moet vooral tot uiting komen in de technische structuur en opbouw, vindt Aad Baas. De 62-jarige oudspeler van Oude Maas en TSB is sinds dit seizoen in het bestuur verantwoordelijk voor de technische zaken.

In sportief opzicht verliep het eerste seizoen in het zwart en blauw van de nieuwe fusieclub niet bepaald vlekkeloos. Trainer Henk Dirven werd ontslagen, waarna met interim-coach Marco van Rijn maar net het eersteklasserschap werd veiliggesteld. “Het was heel moeizaam, zegt dat wel”, reageert Baas, die vooral vooruit wil kijken met de club. Volgens hem staat Poortugaal pas aan het begin van een transformatie. “We moeten als nieuwe club een eigen identiteit gaan ontwikkelen. Oude Maas en PSV Poortugaal hadden hun eigen cultuur, zoals de nieuwe club dat ook moet krijgen. Die identiteit is er niet in één keer. De afgelopen tijd is er veel tijd en energie gaan zitten in de fusie en ‘Herkenbaarheid ook terugzien in technische structuur’ het neerzetten van de organisatie. Dat is logisch, maar het wordt nu ook tijd om een voetbal-identiteit te ontwikkelen.”

Die ideeën waren er al en vormden twee jaar geleden het beginpunt van het fusieproces. “We willen herkenbaar zijn als club, met al het goede van een dorpse sfeer”, vat Baas het samen. Op voetbaltechnisch gebied vertaalt zich dat in een herkenbaar eerste elftal waarin in de toekomst minimaal vijf, zes spelers uit de gemeente Albrandswaard moeten spelen. “We hebben er een percentage aangehangen van zestig procent. Dat is een richtgetal. We willen minimaal eerste klasse spelen en dan ontkom je er niet aan dat je altijd spelers van buitenaf nodig hebt. Helemaal zelf voorzienend kun je op dit niveau niet zijn. Dat is anders als je derde of vierde klasse speelt.”

Poortugaal voldoet nu nog niet aan die missie van zestig procent. Baas: “We hebben maar een paar spelers uit Poortugaal. We zijn de organisatie nu zo aan het inrichten dat onze jeugdopleiding straks in spelers voorziet. Voordat het zover is, moeten we nog wel fl inke stappen zetten. In die fase zitten we nu.”

Nadat eerder al Ronald Attema was aangesteld als hoofd jeugdopleidingen voor de bovenbouw werd Karim Absalem in een vergelijkbare rol aangetrokken voor de onderbouw. Alles met tot doel de kwaliteit van de jeugdopleiding te verbeteren. “Uit een scan kwam duidelijk naar voren dat Ronald onmogelijk de onder- en bovenbouw samen kon doen. Dat is gewoon te veel werk. Vergis je niet in het aantal teams. We hebben alleen al 64 jeugdelftallen.”

Daarbij blijft Poortugaal oog houden voor de ‘dorpse’ cultuur. “Dat wil zeggen dat we onszelf het liefst van binnenuit willen ontwikkelen. Als club kan je kiezen om trainers van elders te halen, maar dat heeft niet onze voorkeur. Wij leiden zoveel mogelijk liever eigen trainers op, ook al hebben deze trainers misschien in het begin nog niet het gewenste niveau. Op langere termijn denken we er op die manier een betere continuïteit te kunnen garanderen.”

Dat Poortugaal serieuze stappen aan het maken is met de ontwikkeling van haar eigen jeugd, is o.a. nu al te zien in de vorming van een talentenpool. In deze ‘pool’ zijn de beste spelers van de JO17 en JO19 samen gebracht. Samen met jeugdige talenten uit de selectie wordt er op maandag een extra training verzorgd onder leiding van de nieuwe hoofdtrainer Peter Klomp. Baas: “Het tweede elftal bestaat al voornamelijk uit jonge spelers. En deze ‘tussenstap’ zal samen met de inschrijving van een onder de 23-elftal, een bijdrage gaan leveren bij een prima aansluiting tussen jeugd en eerste elftal.”

Benjamin Meijdam blijft Heukelum nog trouw

 Benjamin Meijdam begint bij Heukelum aan zijn achtste seizoen. Hij maakte in 2012 als junior-debutant bij Heukelum de promotie naar de derde klasse mee. In 2016 volgde na de gedenkwaardige wedstrijd bij SC Amstelwijck promotie naar de tweede klasse.

HEUKELUM – Op dat niveau speelt Heukelum nog steeds. De club acteert straks voor het vierde seizoen in de interessante tweede klasse. In Heukelum willen zij het matige vorige seizoen graag vergeten. Meijdam: ,,Echt alles zat tegen. We hadden heel veel blessures. Wij moesten spelers uit de lagere elftallen halen om het seizoen af te kunnen maken.” De 26-jarige Benjamin Meijdam was steeds samen met zijn oudere broer Ferry superbelangrijk voor de club uit het krakelingenstadje. ,,Ferry maakt nu de overstap naar eersteklasser LRC Leerdam. Ik heb ervoor gekozen nog zeker een seizoen bij Heukelum te blijven. Zeker nu er zo veel wisselingen waren wilde ik niet vertrekken, hoewel ik ook met LRC heb gesproken.” Heukelum boekte met trainer Marco Verbeek progressie, maar moet nu dus met ook een nieuwe trainer, Jerôme Ceton, opnieuw gaan bouwen. ,,Wel leuk dat ik straks, begin september, in het bekertoernooi met Heukelum tegen LRC uitkom. Voor het eerst tegen mijn broer voetballen.”

Meijdam vervolgt: ,,Voor Heukelum is dit toch een mooi niveau. Wij doen dat zonder vergoedingen voor spelers en dan weet je dat het bijna niet te doen is om nog een stap te maken. Wij moeten het hebben van eigen spelers en wat jongens van buitenaf die graag bij ons willen voetballen. Een goed voorbeeld is onze keeper, Yoerik van ‘t Pad, die jaren geleden vanuit Leerdam naar ons kwam en nu naast zijn keeperswerk ook een bestuursfunctie bekleedt. Naast Yoerik van ’t Pad behoren Sil van Putten en Lars van Honk tot de oudgedienden.’’

OVERSTAP
Broer Ferry Meijdam koos dus voor een overstap naar zaterdag-eersteklasser LRC Leerdam. ,,Ik begrijp hem wel, hij is iets ouder en weet dat het zijn laatste kans is om op hoger niveau te acteren. Daar wordt hij nog beter aangespeeld. Ik hoop voor hem en LRC dat hij er dertig maakt.”’ Benjamin Meijdam blijft zijn club Heukelum dus trouw. ,,Ik kon destijds met Ferry mee naar IJsselmeervogels. Daar heb ik niet voor gekozen. Elk jaar word ik door clubs benaderd, maar ik vertrek nog niet. Hoewel, zeg nooit nooit, want wie weet kies ik er over een jaar wel voor om met mijn broer te kunnen voetballen.” Hij vervolgt: ,,Ik heb vertrouwen in de club en de nieuwe trainer, Jerôme Ceton. Hij heeft een goed verhaal. Ik vind het knap van ons cluppie dat wij steeds weer trainers met een UEFA A-diploma aan ons kunnen binden. Dat zegt toch ook wel iets over Heukelum.” Sil van Putten heeft na zijn achillespeesoperatie de trainingen weer hervat. Hij hoopt eind september bij de start van de competitie bij de groep aan te sluiten. Een seizoen waarin Heukelum te maken krijgt met sterke tegenstanders als VVGZ en GJS. Ploegen die vorig seizoen nog eersteklasser waren. Meijdam: ,,Arkel en Sleeuwijk, nieuwkomers uit de derde klasse, sla ik ook hoog aan. Als wij ergens rond plaats zes tot acht kunnen eindigen doen wij het met die nieuwe ploeg goed, denk ik.”

Hoofdtrainer Peter Klomp voelt bij sv Poortugaal het gras weer

Na een eerste seizoen dat maar net goed afliep wordt er door Poortugaal minder hoog van de toren geblazen. Dromen hebben op sportpark Polder Albrandswaard plaatsgemaakt voor realiteitszin. “Laten we eerst maar rustig gaan bouwen aan het elftal”, aldus nieuwe trainer Peter Klomp (55).

De fusieclub haalde met de inwoner van Voorburg een ervaren trainer in huis die aan ‘deze kant’ van het Rotterdamse minder bekend is. Klomp verdiende zijn sporen in de Haagse regio, bij RKDEO (Nootdorp), RKAVV (Leidschendam), DSVP (Pijnacker) en vooral Vitesse Delft.

Bij die laatste club stond hij maar liefst negen seizoenen aan het roer als trainer, verspreid over twee periodes. Hij kende er grote successen, promoveerde er naar de hoofdklasse en leek voorbestemd om voor nog langere tijd aan de Delftenaren verbonden te blijven. Zijn nieuwe functie, die van technisch manager, was echter niet wat hij ervan verwachtte. “Ik miste het gras en alles wat met het trainen van een elftal te maken heeft”, zegt Klomp over zijn niet geslaagde uitstapje. “Ik wist dat wat ik ging doen anders was, maar dat weet je pas als je het ook gedaan hebt. In de beginperiode heb je het nog wel druk met van alles regelen en doen, maar ik kwam er al snel achter dat ik het trainen miste. Met een elftal ergens aan werken en naar toe leven, dat past mij veel beter.”

Poortugaal past wel in het rijtje clubs die Klomp eerder onder zijn hoede had. Paralellen zijn eenvoudig te vinden. “Het zijn allemaal clubs die qua omvang fors zijn, dicht bij een grote stad zitten, maar wel hun eigen identiteit hebben behouden. Poortugaal is een interessante club met veel potentie. De club is in alle opzichten in ontwikkeling. De club wil ook graag en staat open voor goede, frisse ideeën. Er is een plan om volgende stappen te zetten. Niet ieder jaar een lading nieuwe spelers van buitenaf halen, maar gerichte versterkingen die kunnen helpen bij de ontwikkeling van eigen opgeleide spelers.”

Dat bleek ook wel uit de afgelopen transferperiode. Vijf spelers kwamen, van drie werd er afscheid genomen. “We zijn gericht gaan kijken wat we nodig hebben voor welke positie. Ik geloof niet in compleet nieuwe elftallen. Een team bouw je geleidelijk op, steentje voor steentje.”

Dat in Poortugaal de voorzichtigheid troef is als het gaat om verwachtingen en voorspellingen voor het nieuwe eerste klasse-seizoen, begrijpt Klomp wel. “Iedereen was heel optimistisch vorig seizoen. Een groepje spelers van Poortugaal, een plukje van Oude Maas, aangevuld met wat nieuwelingen van buitenaf. Dat moet wel klikken in het veld, misschien is dat onderschat.”

Over de kracht van Poortugaal dit seizoen doet Klomp geen ‘grote’ uitspraken. “Het is een onsje eraf, misschien twee onsjes erbij”, geeft hij een signaal dat de blauw-zwarten wellicht wat sterker zijn geworden. “Ik ken de afdeling niet goed genoeg om daar op dit moment iets zinnigs over te zeggen. Wat ik wel weet dat deze groep potentie heeft en dat er bij de club volop aandacht is voor talentontwikkeling. Het is belangrijk dat er niet alleen oog is voor het eerste team, maar ook voor wat er daarachter komt.”

Klomp pakt daarin ook zijn deel. Hij traint op maandag de talentenpool, waarin de talenten van de JO17 en JO19 zitten. “Op deze manier is er een extra station gecreëerd. Een soort springplank naar de JO21, JO23 en Jong Poortugaal.”

Vrouwen ZVG/Cagemax debuteren in eredivisie

ZVG/Cagemax is op weg zich tussen de bolwerken van het nationale zaalvoetbal te voegen. De vrouwen komen al uit op het hoogste niveau, de eredivisie. De mannen willen naar dat niveau toe. Vorig seizoen lukte het net niet te promoveren. Nu is het kampioenschap en de stap naar de eredivisie het belangrijkste doel. De vrouwen dienden als voorbeeld. Met Adnan Abdi, trainer/ coach van de vrouwen, praten wij bij over de stormachtige ontwikkeling van zijn team.

GORINCHEM – Het vrouwenteam is pas 24 maanden bij elkaar. In het eerste seizoen draaiden zij mee in een minicompetitie van de Proxsys League. Abdi is zich gaan verdiepen in het vrouwenvoetbal. ,,Ik ben alle zaterdagen op de voetbalvelden gaan kijken. Vooral bij de bolwerken SteDoCo, GJS en Sleeuwijk. Van daaruit ben ik de meiden gaan benaderen en zijn wij in de KNVB-competitie gaan spelen. Gezien ons niveau konden wij meteen in de hoofdklasse instromen. In een aantal oefenwedstrijden bleek dat er potentie genoeg was. Vanaf dag één stonden wij bovenaan. Niemand wist aanvankelijk raad met onze speelstijl, want wij zetten vol druk. Wij waren niet te stoppen en werden kampioen.”

Abdi werkt met dertien speelsters en twee keepsters. ,,Vaak moesten wij rouleren omdat er slechts vijf speelsters tegelijk in het veld kunnen.” Abdi, geboren in Somalië, vraagt veel van zijn speelsters. ,,Ik wil dat zij in de wedstrijden alles geven. Zij moeten na afl oop in de spiegel kunnen kijken en constateren dat dat ook gebeurd is. Ik koppel ook terug naar mijzelf. Een keer heeft de groep een bekerwedstrijd verloren vanwege een tactische fout van mij. Dat heb ik mijzelf echt aangerekend. Ik heb mijn excuses aan de groep aangeboden.” Adnan Abdi is ervan overtuigd dat hij de beste vrouwen uit de regio in zijn team heeft. ,,Er ontgaat mij niets, dus weet ik dat er elders geen meiden lopen die nu aan zouden kunnen sluiten. Ik kijk wel naar jonkies, want de jeugd heeft ook bij mij de toekomst.”

Volgend seizoen wordt de ervaren trainer/coach Johan van der Hoek aan het vrouwenteam toegevoegd. ,,Daar ben ik blij mee, want ik ben nog steeds een beginnend trainer. Van Johan kan ik nog veel leren. Wij willen het vrouwenvoetbal echt op de kaart zetten en wij willen de meiden beter maken.” ZVG/Cagemax wil met de vrouwen hogerop.

Dat in tegenstelling tot veel clubs uit andere hoofdklassen. “Wij gaan wel die verre reizen maken en wij kunnen het niveau aan, dat is bewezen in een oefenwedstrijd tegen TPP/ Rotterdam. Van de voormalig landskampioen werd gewonnen. Het team is zo leergierig. Als ik op het bord looplijnen uitleg, wordt dat meteen opgepakt. Bijzonder is dat voor een aantal vrouwen van ons team Oranje in beeld komt.

Abdi combineert zijn trainerschap bij ZVG/Cagemax komend seizoen met het trainerschap van het vrouwenteam bij tweedeklasser GJS. ,,Het is een jong team met potentie. Vorig seizoen hebben zij zich nipt veilig gespeeld. Dat moet beter.”

Doorgeschoven Siva Ken Aigbosuria wil ook imponeren met Virtus 1

Hij is ‘al’ 42 jaar en is dit seizoen toch pas begonnen aan zijn eerste klus als hoofdtrainer. Siva Ken Aigbosuria was altijd jeugdcoach, kreeg vorig jaar de kans als trainer van Virtus 2 en de clubleiding schoof hem afgelopen zomer naar voren als oefenmeester van het vlaggenschip van de derdeklasser uit Zevenbergen.

Virtus 2 beleefde afgelopen seizoen een vliegende seizoenstart. Onder leiding van de nieuwe trainer Siva Ken Aigbosuria verloor het elftal in de eerste seizoenshelft slechts eenmaal. Daarna kreeg de oefenmeester te maken met een situatie die herkenbaar is voor veel trainers die een tweede elftal coachen: het vlaggenschip kampte met de ene na de andere blessure en schorsing, waardoor hoofdtrainer Jorco de Kock telkens een beroep deed op de spelers van Aigbosuria. “Handig voor het eerste, maar minder leuk voor ons”, zucht de in Dordrecht woonachtige coach. “Na de winterbreak ging het met ons tweede team stukken minder. Wij moesten op onze beurt gebruikmaken van jeugdspelers. Niets mis mee, maar we zakten hierdoor helaas wel hierdoor naar de vijfde plaats op de ranglijst.”

TWEEDE SEIZOEN
Gelukkig zijn de rollen dit seizoen voor Aigbosuria omgedraaid wat het uitwisselen van spelers betreft. Nadat De Kock zijn afscheid aankondigde, zag de clubleiding in de Dordrechtenaar de ideale opvolger, wat Aigbosuria zag als een enorm compliment. “Ik vind het een eer dat ik de kans krijg om aan de slag te gaan als coach van Virtus 1. Ik heb vorig jaar een heel mooi eerste seizoen gehad bij de club. Ik ken de spelers van de selectie en de jeugdspelers en weet wat de club graag wil: goed presteren in de derde klasse. Met z’n allen gaan we ons uiterste best doen om dit voor elkaar te krijgen. Ik wil van de selectie een hechte eenheid maken, jeugdspelers kansen geven in het eerste en ervoor zorgen dat iedereen geniet van de trainingen en wedstrijden.”

JEUGDCOACH
Aigbosuria had in eerste instantie nooit de intentie om hoofdtrainer te worden. Hij vond het jarenlang veel leuker om jeugdelftallen te trainen. Maar als jeugdcoach van het Rotterdamse Xerxes begon het toch te kriebelen: de trainer behaalde zijn TC2-diploma en is nu dus begonnen aan zijn eerste jaar als eindverantwoordelijk van een eerste team. “Voetbal is mijn alles en ik vind deze uitdaging geweldig. Ik volg de binnenlandse en buitenlandse competities op de voet en sta zelf ook het liefst elke dag op het veld.” Aigbosuria is overigens niet het type dat graag over spelsystemen praat. “Ik spreek niet vaak over 1-43-3 en 1-4-4-2, ik vind het veel belangrijker dat iedereen zijn persoonlijke taken goed uitvoert. Wat doe je bij balverlies? Wat doe je bij balbezit? Daarover laat ik mijn spelers nadenken. Ik voer veel een-op-een-gesprekken en vind het interessant om een team te smeden van een groep individuen.”

Virtus eindigde vorig seizoen achtste, het jaar daarvoor werd de blauw-witte formatie tweede. Wat is de doelstelling van Aigbosuria en zijn mannen? “We willen bovenin meedraaien in de derde klasse. Ik hoop dat iedereen veel plezier heeft, ikzelf heb er in ieder geval heel veel zin in. Elke training sta ik lachend op het veld.”

De voorbeschouwing met Nicky van Wanrooij van Neo’25

Nicky van Wanrooij (19) is de links midden van NEO’25. Hij is vorig jaar doorgestroomd vanuit de O19 en mag nu aan zijn tweede seizoen beginnen in de selectie.

Er staan al veel clubs op het lijstje van Nicky’s voetbalcarrière. “Ik begon op mijn 5de met voetballen bij SSC’55. Na 2 jaar ben ik naar Blauw-Wit’81 gegaan waar ik 9 jaar heb gevoetbald. Tot slot heb ik toen de overstap gemaakt naar NEO’25, waar ik nu al weer 4 jaar voetbal. Bij het eerste elftal van NEO’25 mocht ik op mijn 17de  mijn debuut maken tegen BLC.”

Ondanks zijn jonge leeftijd is Nicky een belangrijke factor geweest voor het eerste elftal vorig jaar. “Ik had 8 keer gescoord voor NEO’25, maar ik wil komend seizoen nog belangrijker zijn voor mijn team. Ik richt mezelf op meer assist en doelpunten leveren, zodat wij als team meer wedstrijden kunnen winnen.”

Aankomend seizoen hoopt hij met NEO’25 in de top mee te draaien:
“Ik heb vertrouwen in komend seizoen, wij zijn een goede ploeg en wij weten wat we kunnen. Als wij dat elke wedstrijd kunnen laten zien dan denk ik dat de top 3 haalbaar moet zijn.”

Afgelopen zaterdag werd er uit met 4-1 verloren van BLC. Het was de eerste competitiewedstrijd voor beide teams. “Tijdens de wedstrijd zelf hebben wij te weinig gegeven, te veel duels verloren en kwamen wij niet in ons spel. Daarbij is het nooit fijn om de eerste wedstrijd te verliezen, want je hoopt op een goede seizoenstart. Maar als je kijkt naar vorig jaar, toen begonnen wij hetzelfde, zijn wij in de loop van het seizoen ook weer omhoog geklommen. Het team is goed en wij kunnen uitstekend voetballen. Ik heb er daarom ook alle vertrouwen in dat wij dit in de loop van de wedstrijden kunnen laten zien.”

De beste speler aan de kant van NEO’25 was Robin Rosebrand, vond Nicky.
“Robin speelde een goede wedstrijd want hij was belangrijk bij de 1-1. Daarnaast moest hij door uitvallen van onze linksback die plaats overnemen. Dat deed Robin goed aangezien hij belangrijk was met een paar goede tackles en weinig duels verloor. Terwijl hij nog nooit op die positie had gespeeld.”

Volgende wedstrijd wordt er thuis om 15:00 uur afgetrapt tegen GDC. Een geduchte tegenstander want GDC wist afgelopen wedstrijd met 5-2 te winnen van NOAD’32.
Maar Nicky is gebrand om te winnen: “Als we gaan kijken naar waar onze fouten lagen tegen BLC en daarvan leren door daarop te trainen. Dan kunnen wij winnen van GDC. Daarom gok ik op een 3-1 overwinning voor NEO’25.”

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.