Home Blog Pagina 1186

Club Van De Week: V.V. Nieuwerkerk met Bart Slob

VoetbalJournaal
-
0
Club Van De Week: V.V. Nieuwerkerk met Bart Slob

Slob (31) geboren en getogen in Nieuwerkerk aan den IJssel en al sinds zijn 5e lid bij de club. Inmiddels is het al zijn veertiende jaar bij de selectie als vaste kracht op het middenveld. ‘’Ik ben begonnen als spits tot de JO19-1, maar uiteindelijk op het middelveld toch mijn beste positie gevonden. Hier kan ik lekker mijn energie in kwijt en constant voor de goal uitkomen, dat vind ik toch het leukst.’’

Clubliefde

Iedereen die betrokken is bij V.V. Nieuwerkerk heeft veel over voor de club. Wat we altijd van de mensen horen is dat er een echt ‘ons’ gevoel leeft. De trouwe band die leden en vrijwilligers met elkaar hebben is wat de club door de jaren heen groot heeft gemaakt. Slob heeft ook een aantal jaar jeugdteams getraind en daar zag hij ook achter de schermen wat er gedaan werd voor de vereniging. ‘’Iedereen heeft een passie voor de club en van bijna alle mensen die ik er in mijn jaren heb ontmoet kan ik zeggen dat zij het hart op de goede plaats hebben zitten. Het zijn ook niet zomaar vijf mensen die wat doen, maar er zijn echt ontzettend veel vrijwilligers en mensen rondom de club die V.V. Nieuwerkerk draaiende houden wat de meeste mensen niet zien.’’

De overgang van selectievoetbal op de zondag naar de zaterdag was voor iedereen even schakelen. Het bracht voor de spelers en het bestuur ook spanning met zich mee. Bijna heel de geschiedenis van V.V. Nieuwerkerk heeft de club op zondag gespeeld en het team moest nu bewijzen waardig te zijn voor deze nieuwe competitie. Het kampioenschap in de 4e klasse van vorig jaar heeft dan ook veel goeds betekend voor de club en het team. ‘’Vorig jaar denk ik dat we een heel hecht team zijn geworden, zeker het feit dat we het hele jaar door hebben gepresteerd zorgt toch voor een fijne sfeer. Ik speel het spelletje ook niet alleen voor het voetbal, maar ook het plezier en zien hoe iedereen weer zijn trots terug krijgt voor het eerste. V.V. Nieuwerkerk moet staan voor gezelligheid en kwalitatief goed voetbal.’’

Promotie als hoogtepunt

De promotie naar de hoofdklasse is voor Slob toch wel zijn hoogtepunt geweest in zijn carrière bij de club. ‘’We hadden met zijn allen al het doel gesteld dat we ooit nog eens de hoofdklasse wilde behalen. Toen dit ook daadwerkelijk gebeurde was dat toch wel een kleine droom die werkelijkheid werd. Op persoonlijk gebied zou ik zeggen dat vorig jaar voor mij wel een heel goed seizoen was kijkend naar wat ik heb kunnen bijdragen aan de uitslagen van het team. Ik denk ook dat hoe verder ik terug kijk naar ons prestatieverleden hoe mooier het eigenlijk wordt. Soms besef je namelijk achteraf pas wat je hebt gedaan met elkaar.’’

Een nieuw seizoen, een nieuw begin

Voor aankomende weekend is er maar één uitkomst acceptabel en dat is winst. ‘’We willen zaterdag winnen en ik weet zeker dat we dit ook kunnen. We hebben de kwaliteit en we hebben de wilskracht. Ik denk dat iedereen V.V. Nieuwerkerk ook hoog heeft zitten dus iedereen zal  alles tegen ons gaan geven, nu maar hopen dat we dit aankunnen. Ik heb er in ieder geval vertrouwen in.’’

Kwekkers willen meedoen om een ‘prijsje’

VoetbalJournaal
-
0
Kwekkers willen meedoen om een ‘prijsje’

Roy van der Graaf maakte de 1-2 tegen Groeneweg.

VFC is dit seizoen een ploeg om rekening mee te houden. Dat zal trainer Raymond de Romph niet hard van de dakken schreeuwen, maar ‘meedoen om een prijsje’ is het doel van de Vlaardingse zondagtweedeklasser.

De start was in elk geval een vliegende te noemen. In Zevenhuizen werd op de eerste speeldag afgerekend met Groeneweg, dat vorig seizoen via de nacompetitie uit de eerste klasse werd gewipt. “Er zijn makkelijkere wedstrijden denkbaar om te beginnen”, zei De Romph. “Daarom is dit een fantastisch resultaat.” VFC won in Zevenhuizen met 2-3, maar in werkelijkheid was het krachtsvershil met de thuisploeg veel groter.

In voetballend opzicht was VFC de baas, alleen duurde het lang voordat de Kwekkers het technische overzicht cijfermatig wisten uit te drukken. “We waren op alle fronten beter. We waren van tevoren wat bang voor de kracht van Groeneweg bij dode spelmomenten, maar uitgerekend onze eerste goal viel uit een corner”, aldus De Romph, die Mark van der Sloot, Roy van der Graaf en Tim Gudde zag scoren.

De overwinning in de Zuidplaspolder was voor De Romph een bevestiging wat hij na de zomer zag ontstaan bij VFC: “Een team dat aardig staat.”

Met de komst van Jeffrey Shu en de broers Tim en Jesper Gudde kreeg zijn selectie een kwaliteitsimpuls. “We zijn dit seizoen weer begonnen met een tweede elftal. Dat betekende wel dat er veel nieuwe spelers moesten bijkomen. Van de groep van vorig seizoen waren er zestien van de negentien over. We moesten naar 37 spelers.”

Aanwaaien

Die spelers kwamen volgens De Romph ‘overal en nergens’ vandaan. “Er is veel jeugd doorgeschoven, maar er zijn ook jongens zo maar komen aanwaaien.”

Door de ‘aanwaaiers’ zag De Romph VFC niet alleen in aantal, maar in kwalitatief opzicht groeien. Hij durft daarom gerust te stellen dat de Vlaardingers er veel beter opstaan dan een jaar geleden. “We hebben er in iedere linie minimaal één speler bijgekregen die het elftal direct beter maakt of zorgt dat er in die linie meer concurrentie is gekomen.”

Tim en Jesper Gudde zijn belangrijke basisspelers, maar ook Jeffrey Shu speelde zich in de eerste elf. De Romph is blij dat het broertje van Michael Shu volledig beschikbaar is. “Vorig seizoen zat hij op zondag altijd in Limburg waar hij werkte in de cafetaria van zijn ouders.”

“Een meer dan nuttige speler”, noemt hij de back. “Eentje die de bal naar de goede kleur speelt. Wat ik bedoel: hij is functioneel en is daarnaast net als de rest van de ploeg technisch goed onderlegd.”

VFC is nog één van de weinige clubs in West II met een standaardelftal op de zaterdag en zondag. “Dat gaat prima zo”, meent De Romph. “Niemand lijdt onder de situatie. Er is ook helemaal geen haat en nijd. Het merendeel van de spelers van de zaterdag en zondag zijn groot geworden bij VFC. Ook de staf van beide elftallen komen voort uit de club.”

Bron: VFC

Achterdeur moet op slot bij Vianen

VoetbalJournaal
-
0
Achterdeur moet op slot bij Vianen

VIANEN – De wisselvalligheid wegnemen. Dat is het belangrijkste doel van Vianen. Na een afwezigheid van een seizoen komen de ‘tricolores’ nu voor het tweede seizoen op rij uit in de vierde klasse.

Trainer Marcel urAkkerman zag zijn spelersgroep groeien. Inmiddels beschikt de club over twee volwaardige selectieteams. ,,Van concurrentie wordt iedereen beter’’ aldus Akkerman Vianen beleefde een wisselvallig eerste seizoen in de vierde klasse. De ploeg van Akkerman draaide mee in de middenmoot, maar kwam duidelijk tekort tegen de bovenste teams. ,,Dat verschil was te groot. Voor dit seizoen is ons doel om in elk geval minder tegendoelpunten te krijgen. Vorig seizoen kregen we echt te veel tegendoelpunten’’, aldus Akkerman. Zijn ploeg incasseerde 87 treffers. Komend seizoen gaat wat Akkerman betreft de achterdeur op slot. ,,We willen geslotener spelen, de organisatie beter voor elkaar krijgen en zelf blijven scoren.’’ Akkerman zag zijn spelersgroep deze zomer flink groeien. Vianen beschikt nu over twee selectieteams. ,,Enkele oude bekenden zijn teruggekeerd. Bijvoorbeeld Dusty Louwaars en Mitchell Vanenburg, die bij JSV in een vriendenelftal speelden. Zij hebben al een verleden bij deze club. Maar daarnaast zijn er ook jongens die echt nieuw zijn bij de club’’, aldus Akkerman. Naast de versterkingen van buitenaf schuiven ook vanuit de jeugd en lagere elftallen enkele spelers door naar de selectie. ,,De keuze is ruimer geworden en dat is positief. De concurrentie is groter, iedereen moet hard werken om z’n plekje te behouden of te verdienen. Van zo’n concurrentiestrijd wordt uiteindelijk iedereen beter.’’

Het rood en wit van BVV Barendrecht zit weer vertrouwd bij Stanley Husen

bvv Barendrecht
-
0
Het rood en wit van BVV Barendrecht zit weer vertrouwd bij Stanley Husen

In het seizoen van de wederopstanding is een belangrijke rol weggelegd voor de routiniers van Barendrecht. Met twee seizoenen Kozakken Boys en drie seizoenen ASWH in zijn rugzak neemt Stanley Husen (30) bij zijn terugkeer nog meer ervaring met zich mee dan toen hij in 2014 de poort op sportpark De Bongerd achter zich sloot.

“Het voelt echt als thuiskomen”, zegt de in Rotterdamcentrum woonachtige Husen. “Toen ik mij voor de eerste training meldde hier was alles weer lekker vertrouwd. Ik ken elk hoekje en gaatje van het complex.”

Dat Husen dat gevoel had, was niet vreemd. Hij was nog een E-tje toen hij met zijn ouders naar Barendrecht verhuisde en hij De Musschen inruilde voor Barendrecht. Buiten een uitstapje van twee jaar naar de Feyenoord-jeugdopleiding droeg hijaltijd het rood en wit van Barendrecht. “Toen ik hier vijf jaar geleden vertrok om bij Kozakken Boys te gaan spelen heb ik al geweten dat ik hier weer een keer zou terugkeren. Alleen het moment stond niet vast.” Dat hij dit seizoen weer op De Bongerd in het hart van de Barendrechtse verdediging te bewonderen is, had te maken met twee redenen. Na twee jaar Kozakken Boys en drie jaar ASWH was het tijd om terug te keren, vond hij. “Ik wilde destijds mijn horizon verbreden. Kozakken Boys bood mij die kans.” Hij werd met de Werkendammers kampioen van de Topklasse. “Op De Bongerd nog wel”, lacht hij om te onderstrepen dat Barendrecht een rode draad in zijn voetballeven was. “We verloren die dag wel van Barendrecht, maar omdat Spakenburg ook verloor, waren we toch kampioen.”

Hij beleefde ook bij ASWH prima jaren, maar zijn roodwitte ‘thuis’ riep. “Ik kon bij ASWH blijven en had het er naar mijn zin.” Alle seinen bij Barendrecht kwamen echter op groen te staan toen Husen herenigd kon worden met trainer Jack van den Berg. “Dat heeft zeker een belangrijke rol gespeeld bij mijn besluit om terug te keren”, zegt Husen. “Ik heb Jack als trainer én mens hoog zitten. Prestatie bij hem is belangrijk, maar hij acht er ook waarde aan dat je na afloop van de wedstrijd of training dingen samen doet. Zo zit ik er ook in. We zijn geen profvoetballers, hoewel veel mensen dat misschien denken. Ik speel omdat ik plezier heb in het spelletje. Jack weet daarin altijd goed de balans te houden. Daarnaast is hij natuurlijk een goede trainer.”

Van den Berg kon Barendrecht vorig seizoen echter niet behoeden voor degradatie uit de tweede divisie. “Toen ik in januari mijn jawoord gaf aan de club stonden ze er nog redelijk voor”, vervolgt Husen. “Barendrecht heeft een slecht jaar gehad, maar ik heb er geen spijt van dat ik ben teruggekeerd. De tweede en derde divisie zijn sterke competities. De verschillen zijn zó klein dat je bij een minder jaar de pineut kan zijn. Zeker als je het, zoals Barendrecht, met een bescheiden budget moet doen.”Garanties dat Barendrecht een trapje lager een hoofdrol gaat spelen, kan Husen niet bieden. “Ik loop zelf lang genoeg op divisieniveau mee om te weten dat de krachtsverschillen zeer beperkt zijn. De ploegen in het linkerrijtje van de derde divisie zijn niet of nauwelijks minder dan die in het rechterrijtje van de tweede divisie”, tempert hij te hoge verwachtingen.

Hij wijst naar de kracht van de concurrentie. “Ik verwacht VVSB, dat ook gedegradeerd is, DOVO, maar zeker ook DVS’33 bovenaan.” DVS’33 noemt Husen als grootste kampioenkandidaat. “Dat had al een uitstekende ploeg en heeft dan ook de middelen om Joshua Patrick, de nummer één van de topscorerslijst in de derde divisie, aan te trekken. Zij zullen de te kloppen ploeg zijn. Wij zullen in het seizoen moeten groeien. Makkelijke wedstrijden zijn er niet in de derde divisie.”

Roman Witting gretig eerste klasse in met Unitas’30

VoetbalJournaal
-
0
Roman Witting gretig eerste klasse in met Unitas’30

Roman Witting (22) kende een droomjaar bij Unitas’30. Niet alleen werd de ploeg kampioen in de tweede klasse, de spits maakte ook nog eens 25 doelpunten. En dat in zijn eerste seizoen als basisspeler op de Leur.

Ongeduldig wachtte Roman Witting in 2017 en 2018 op zijn kans. Hij voelde zich sterk, trainde goed en was belangrijk op de momenten dat hij speeltijd kreeg. Toch bracht trainer Kees de Rooij hem niet vaak in het veld. “Ik wilde toen al graag spelen, maar kwam steeds niet verder dan één duel. Ik speelde bijvoorbeeld in de na competitiewedstrijd tegen RBC heel goed, maakte twee doelpunten, maar zat het duel daarna weer op de bank. Dat was lastig.”

Hij bleef echter hard werken en wachten op zijn kans. Die kwam aan het begin van vorig seizoen. Aanvoerder Jordy Bollaart verkaste van de punt van de aanval naar de positie van laatste man, waarmee hij ruimte maakte voor Witting. “Ik kreeg de opdracht om mezelf te laten zien, dat is wel gelukt. Met de beker erbij kwam ik rond de dertig doelpunten uit, mijn doel was eigenlijk de vijftien halen. Het was heerlijk om geen wedstrijd te missen.”

9-1
Witting is geen jongen van Unitas’30, speelde in de jeugd bij profclub RBC en toen die failliet ging enkele jaren voor Internos. “Die club voetbalde in die tijd nog op een hoger niveau met de jeugdelftallen. Ik heb daar twee jaar gespeeld, toen ging het rommelen en daardoor bergafwaarts. We zijn vervolgens met een groepje van vier of vijf jongens naar Unitas’30 gegaan, dat twee niveaus lager speelde met de JO19-1. Na twee promoties was dat rechtgezet, we zijn Internos toen ook nog tegengekomen in de competitie en versloegen ze met 9-1.”

Samen met Justin Kwee maakte hij een paar jaar geleden de overstap naar het eerste elftal. Waar Kwee eerder zijn kans kreeg, moest Witting geduld hebben. De beloning voor het wachten was echter mierzoet: niet alleen de topscorerstitel, maar ook het kampioenschap in de tweede klasse. In de kampioenswedstrijd deed de 22-jarige goaltjesdief wat hij het hele seizoen al deed: scoren. Hij nam de eerste twee doelpunten voor zijn rekening, in de wedstrijd die met 3-0 gewonnen werd. “Tot de 1-0 was het een vrij saai duel, die goal zorgde daarom voor heel veel ontlading.” Hij loste een belofte aan zijn neefje in: scoren én zijn shirt uittrekken om het te vieren. “Ik wist niet dat je daarvoor bij de amateurs ook een gele kaart zou krijgen, de scheidsrechter zei nog dat hij die zou schrappen. Maar die kaart is toch blijven staan en het was mijn vijfde, daardoor ben ik nu de eerste competitiewedstrijd geschorst.”

EERSTE KLASSE
Dat terwijl Unitas’30 hem hard nodig heeft: de geel-zwarten staan voor een fikse uitdaging in de eerste klasse. “Ik ben benieuwd, het zal geen gemakkelijk jaar worden. De tegenstanders kennen ons niet, dat kan een voordeel zijn, maar wij hen ook niet.” Hij hoopt zelf weer belangrijk te zijn en minstens vijftien doelpunten te maken. “Ik heb er zin in, heb hard gewerkt om mezelf fysiek te ontwikkelen. Ik wil het hoogst mogelijke niveau bereiken en ben blij dat ik me nu in de eerste klasse kan laten zien.”

WCR wil geen grijze muis zijn op zaterdag

rksv WCR
-
0
WCR wil geen grijze muis zijn op zaterdag

Aan de blauwgele kant van sportpark Omloop in Rhoon houdt men niet van verstoppertje spelen. Na de zaterdagtransformatie zet WCR hoog in. “Wat ons betreft blijft de vierde klasse van zeer korte duur”, aldus Jan de Groote.

Het bestuurslid technische zaken heeft nog steeds rode oortjes van het vele bellen en afgesleten vingertopjes van de tientallen verstuurde app’jes. De Groote maakte samen met Martin van de Grindt, die dit seizoen elftalleider van WCR 1 is, de nodige uren om een WCR-waardige selectie samen te stellen.

“Toen duidelijk werd dat het zondagverhaal op zou houden, hebben we eerst met alle spelers van de zondag en zaterdag gesproken”, zegt De Groote. “Van de zaterdag was al snel duidelijk dat het merendeel van de jongens zou blijven, van de zondag hebben uiteindelijk zes spelers ja gezegd tegen het project. Dat zestal, Kevin Francois, Jeremy van der Ent, Kevin de Groote, Mitchell Kelkes, Sharondy Joaquin en Mauro de Jong, zorgde meteen voor body. Daarnaast hebben goed onze oren open gehouden en zijn wij om ons heen gaan bellen. Je kunt wel wachten dat er wat gaat gebeuren, maar zelf het initiatief nemen werkt toch het beste. We hebben heel veel spelers benaderd. Een deel daarvan is gekomen.”

Het heeft ervoor gezorgd dat WCR een voor de vierde klasse een meer dan gemiddelde selectie heeft met Colin Goudt (Rijnmond Hoogvliet Sport), die twee seizoenen geleden nog met Oude Maas in de eerste klasse speelde, als meest in het oog springende naam. “We hebben daarnaast een aantal spelers die ervaring hebben in de tweede en derde klasse. Er staat een goede selectie. We hebben er bewust voor gekozen om de groep niet te groot te maken. We willen iedereen speeltijd geven. Ik zie en hoor dat selecties bij andere clubs wel eens bestaat uit 42 spelers. Wij hebben 34 spelers. Dat is misschien aan de krappe kant, maar we kunnen alle spelers speelminuten garanderen.”

Met het aantrekken van Richard van der Werff (van Simonshaven) als trainer van het tweede elftal laat WCR bovendien zien dat het ook werk wil maken van het tweede team. De Groote: “Ik ken Richard uit het verleden. Hij is perfect in staat om een tweede elftal te begeleiden. Hij weet jongens te motiveren die een teleurstelling moeten verwerken.”

WCR had vorig seizoen met Henri van Zeist (zondag) en Cor Waalboer (zaterdag) twee trainers onder contract staat. “We hebben afscheid van Henri moeten nemen, want hij is op zaterdag door zijn werk niet beschikbaar. Cor is vorig seizoen gekomen en heeft de basis voor het nieuwe team, dat van Poortugaal was overgestapt, gelegd.”

Voor Waalboer (58) was het zijn vuurdorp als trainer van een seniorenselectieteam. “Ik heb altijd jeugd getraind, maar het is mij vorig seizoen goed bevallen. De resultaten waren wat minder dan gehoopt, maar de sfeer is altijd goed gebleven. Het zegt genoeg dat negentig procent van de spelersgroep graag wilde blijven.”

Hij vindt het ‘logisch’ dat WCR zichzelf tot een kampioenskandidaat uitroept voor het nieuwe seizoen. “We hebben een behoorlijke kwaliteitsimpuls gekregen. Het gaat er nu om van drie stromingen, de zaterdag van vorig seizoen, de zondagspelers en de nieuwkomers, één geheel te maken. Daarom zijn we ook vroeg met trainen begonnen. Een plaats bij de bovenste drie vind ik geen gekke doelstelling.”

De Groote: “Club en spelersgroep willen naar de derde klasse.”

Internationaal jeugdtoernooi Brederodes is mooie traditie

VoetbalJournaal
-
0
Internationaal jeugdtoernooi Brederodes is mooie traditie

Het internationaal jeugdtoernooi bij Brederodes beleeft volgend jaar de 45ste editie. Nu al is het organisatiecomité onder leiding van voorzitter Nick van der Berg druk met de opzet. Zodat het tijdens Pinksteren, in het laatste weekeinde van mei, voor de deelnemende teams weer een feest is.

VIANEN – Niet alleen brengt het internationaal jeugdtoernooi bij Brederodes honderden jeugdvoetballers op de been, in heel Vianen en omstreken zijn mensen betrokken bij het evenement. Zo wordt een deel van de voetballertjes van buitenlandse teams ondergebracht bij gastgezinnen in Vianen en Lexmond. ,,Andere teams slapen in legertenten op het terrein van Brederodes’’, vertelt Van der Berg, die zelf komend seizoen als selectievoetballer nog eens de draad oppakt na blessureleed aan zijn knie. Gedurende het toernooi is het zodoende drie dagen en nachten een drukte van belang op het sportpark Blankestein. ,,Op zaterdag- en zondagavond houden we feestavonden voor de voetballers en alle mensen die betrokken zijn.’’

Onder de deelnemende teams zijn enkele vaste gasten. Zo stuurt Madese Boys al 40 jaar deelnemende teams richting Vianen. Het Engelse Hereford was zelfs al 43 keer van de partij. ,,Zij sturen elk jaar een selectie voetballers uit de regio. Om een plekje in het team te krijgen, moeten die voetballers zich in het jaar daarvoor maatschappelijk hebben ingezet voor de Lions-stichting. Deelname aan ons toernooi is dus een soort beloning’’, vertelt Van der Berg. In tegenstelling tot alle andere teams, die op vrijdag in Vianen arriveren, verschijnen de Engelsen altijd op donderdag al. ,,Zodat zij op vrijdag ruimte hebben voor een uitje. Afgelopen voorjaar zijn ze naar de Johan Cruijff Arena geweest, om het jaar bezoeken we de Efteling met die teams. Het mooie is dat dankzij het toernooi een vriendschapsband met Hereford is ontstaan. Zo gaan elk jaar in oktober teams van Brederodes en Lexmond, waar wij goede banden mee hebben, naar Engeland.’’

Tijdens de laatste editie stonden naast Engelse, Belgische en Nederlandse teams ook twee Russische teams van FC Kaliningrad op de deelnemerslijst. De elftallen onder 13, onder 15, onder 17 en onder 19 werken op zaterdag en zondag de poulewedstrijden gespeeld, op pinkstermaandag volgt de knock-outfase. ,,Uniek aan ons toernooi is dat er behalve per leeftijdscategorie ook een overall prijs is. Het idee is dat elke club in alle categorieën meedoet. Helaas lukte dat afgelopen jaar niet, maar voor komend seizoen is dat wel weer ons doel. Alle resultaten tellen we dan bij elkaar op en zo komt de beste vereniging naar voren’’, legt Van der Berg uit. Sinds drie jaar is het toernooi niet langer het domein van jongens. ,,Tegenwoordig hebben we ook een toernooi voor meisjes onder 15. Afgelopen editie deden negen meisjesteams mee. Zij kwamen twee dagen in actie.’’

Als commissielid is Van der Berg al elf jaar betrokken bij het internationaal jeugdtoernooi. De afgelopen vier edities als voorzitter. ,,Het mooie is dat de organisatie van zo’n toernooi echt teamwork is. Dat kun je zeker niet alleen. Begin september is altijd al de eerste vergadering voor de volgende editie en daarna komen we elke zes tot acht weken bij elkaar. In januari hopen we het deelnemersveld rond te hebben. Speciale activiteiten voor de 45ste editie staan niet op stapel, maar voor het 50-jarig jubileum zal dit zeker wel het geval zijn.’’

Leon Evers kan niet zonder Rood-Wit

Rood Wit
-
0
Leon Evers kan niet zonder Rood-Wit

Na zijn bescheiden voetbalcarrière is Leon Evers (37) altijd verbonden gebleven aan ‘zijn’ RoodWit. Hij was als fysiotherapeut en teammanager al nauw betrokken bij het eerste team, maar de man uit Sint-Willebrord richt zich ook op het kersverse beleidsplan van de eersteklasser.

Leon Evers kwam als speler nooit verder dan drie reservebeurten op de bank bij Rood-Wit 1, maar toch zijn er weinig clubmensen die de afgelopen jaren meer betrokkenheid toonden bij het vlaggenschip van de selectie dan de Willebrorder. De laatste tien seizoenen was Evers namelijk bijna elke wedstrijd paraat als het eerste team een wedstrijd moest spelen. De fysiotherapeut, die een verleden heeft bij onder meer NAC Breda en RBC Roosendaal, was maar liefst acht jaar verzorger van de selectie en ook was hij een tijdje hersteltrainer. De laatste twee voetbaljaargangen was Evers elftalleider bij Rood-Wit 1 en ook die taak nam de clubman zeer serieus.

PERFECTIONISTISCHE TEAMMANAGER
Bij Rood-Wit zijn de zaken voor de selectiespelers altijd prima geregeld en de laatste twee voetbaljaargangen zorgde Evers er samen met andere stafl eden voor dat het de voetballers aan werkelijk niets ontbrak. “Om 11.00 uur zijn wij meestal op de club om de kleedkamers te poetsen en de tribune schoon te vegen. Daarna maken wij voor elke speler een setje kleren en zorgen wij ervoor dat de bidons, hesjes, pionnen en bekertjes thee klaarstaan.” Evers is van mening dat een goede staf alles regelt voor spelers en trainers. “Als een speler bij wijze van spreken vraagt of iemand aan zijn linkeroor wil trekken, dan doen we dat, maar om half drie moeten zij er alles aan doen om de punten binnen te halen”, zegt hij. “Verder is de staf verantwoordelijk voor het regelen van trainingskampen, alternatieve trainingen bij afgelastingen en teamuitjes. Ook houden we de statistieken van spelers bij in Excelbestanden. Ik vind het een compliment als een speler af en toe zeurt over kleine dingen. Dat betekent namelijk dat hij over belangrijke zaken tevreden is.”

BELEIDSPLAN
Dit voetbalseizoen heeft Evers een bredere rol binnen de club. Hij is een soort manusje-van-alles bij de club. De functies van teammanager en verzorger laat hij aan anderen over, de clubman richt zich op andere zaken. Met andere gepassioneerde vrijwilligers richt hij zich op het toepassen van een nieuw beleidsplan bij Rood-Wit, boordevol plannen voor de komende vijf seizoenen. De afgelopen seizoenen was het een komen en gaan van spelers binnen de selectie van de eersteklasser en de vereniging wil dit patroon doorbreken. “Binnen nu en vijf jaar moet onze selectie voor 80 tot 90 procent bestaan uit zelfopgeleide spelers. Natuurlijk mag iedereen zich aanmelden bij Rood-Wit, maar we hopen dat onze eigen jeugd stappen gaat zetten. De toon is gezet. Dit seizoen heeft de volledige JO19-1 de overstap gemaakt naar de senioren en die spelers vormen hopelijk de basis van ons toekomstige eerste team. Sowieso vindt iedereen het hier heel belangrijk dat er een team staat dat voor elke grasspriet knokt. Die mentaliteit past bij Rood-Wit.”

Evers loopt dus al een hele tijd rond bij Rood-Wit, lang genoeg om van alles te weten over het roemruchte verleden van de club uit ’t Heike. Vroeger kwamen tegenstanders nooit graag naar sportpark De Gagelrijzen. Allereerst omdat deze uitwedstrijd simpelweg moeilijk te winnen was en op de tweede plaats omdat er regelmatig spelers over de scheef gingen van de thuisclub. “Lang geleden hebben we een cultuuromslag gemaakt”, benadrukt Evers. “Rood-Wit wordt al vele jaren terecht gezien als een gezellige, nette vereniging. We komen niet snel af van het imago ‘beruchte’ club, maar excessen komen hier al lang niet meer voor.”

POSITIEF IMAGO
Rood-Wit profiteert van het positief veranderde imago. NAC Breda maakt al jaren elke zomer in de voorbereiding graag gebruik van de mooie accommodatie aan de Emmastraat om te sparren met andere profclubs en het jaarlijkse internationale Rood-Wit Onder-10 toernooi geniet een ongekende populariteit. Op zondag 2 juni 2019 kroonden de jeugdspelers van Ajax zich tot winnaars van de vijfde editie van het toernooi, waaraan ook topclubs als Feyenoord, Liverpool FC en Paris Saint-Germain deelnamen. “Bij veel clubs ligt het verenigingsleven stil in de zomermaanden, maar wij hebben het dan erg druk. Het siert de club dat we telkens de zaken ook in de zomermaanden goed voor elkaar hebben. Zowel het jeugdtoernooi als de wedstrijden van NAC zijn altijd een daverend succes.”

Fietskoerier Marcel Herrewijn: bekend én duurzaam

VoetbalJournaal
-
0
Fietskoerier Marcel Herrewijn: bekend én duurzaam

Je hebt het Voetbaljournaal voor de regio Gorinchem en Leerdam weer in je hand. Daar gaat een heel traject aan vooraf. Een onmisbare schakel is de distributie. Bij de vele clubs in de regio is een pak kranten afgeleverd door Marcel Herrewijn, de Gorkumse Fietskoerier.

GORINCHEM – Actief van Gorinchem tot Vianen en Waardenburg. Herrewijn is bijna twee jaar als fietskoerier bezig. Hij is in en rond Gorinchem inmiddels een bekende verschijning. ,,Toen ik dit in oktober 2017 oppakte, had ik niet verwacht dat het zo’n gezond en zo’n leuk beroep zou zijn. Ik was 25 jaar accountmanager, waarvan het grootste deel in de grafische industrie, maar moest door de opkomst van het internet op zoek naar wat anders en dan is duurzaam wel het toverwoord. Het is dus fi etskoerier geworden.” Herrewijn hoefde het wiel niet meer uit te vinden. In zestig steden zijn fietskoeriers. Er is een landelijk netwerk waardoor zij onderling pakketten kunnen verzenden via fietskoeriers.nl . Er is landelijk ook een centraal distributiecentrum, in Amersfoort, van waaruit door een auto, die rijdt op groen gas, pakketten via een netwerk verdeeld worden over de regionale fietskoeriers.

Marcel Herrewijn begon op 23 oktober 2017 met nul klanten en dus geen omzet. Zijn eerste vijftien klanten waren bedrijven die door de fietskoerier dagelijks hun post vanuit de postbus aangeleverd krijgen. ,,Dat is een heel belangrijke basis voor de fietskoerier gebleken. Ons verdienmodel is vierledig, want wij krijgen bij die bedrijven post terug voor Gorinchem en daarbuiten wat door Intrapost uit Den Bosch wordt verzorgd. Groot voordeel is het gemak voor de bedrijven en natuurlijk straal ik duurzaamheid uit.”

 

De voorbeschouwing met Stephan Netten van The White Boys

VoetbalJournaal
-
0
De voorbeschouwing met Stephan Netten van The White Boys

Stephan Netten (32) centrale verdediger van The White Boys heeft in de loop der jaren een mooie C.V. opgebouwd.

Zo is hij op zijn 5de begonnen bij BVV uit den Bosch, daar heeft hij alle eerste jeugdelftallen doorlopen. Op zijn 18de mocht de verdediger zijn debuut maken in het eerste elftal. Het jaar daarop werd hij benaderd door NIVO Sparta om in de hoofdklasse te gaan spelen. Ook heeft hij nog bij Achilles Veen en RKJVV gespeeld, daarna kwam hij weer terug bij BVV en nu is hij actief bij The White Boys. “Ja, het is een heel rijtje clubs. Ik heb het langst rondgelopen bij NIVO Sparta namelijk 6 jaar. Maar nu speel ik in Waspik voor The White Boys”.

Door zijn ervaring in de hoofdklasse wilt Stephan het team helpen binnen en buiten het veld.
“Dit seizoen wil ik graag een belangrijke rol spelen voor het elftal en ook voor de club. Ik hoop met mijn kennis de jongere spelers te helpen en te ondersteunen. Ook wil ik graag met dit team een leuk sportief jaar tegemoet gaan”.

Bij The White Boys spelen jongens met veel kwaliteit waardoor Stephan dit seizoen graag kampioen wilt worden. “Het is een uitstekend elftal met veel talent. Zonder eventuele blessures of schorsingen zouden wij alle wedstrijden moeten winnen. Zodat wij dit seizoen en het seizoen daarop kunnen promoveren. Het klinkt misschien arrogant, maar als ik nu al zie dat wij met een compleet nieuw elftal clubs uit de 2de t/m de 4de klasse kunnen verslaan dan is dit een mooi streven”.

Afgelopen weekend werd de eerste competitiewedstrijd met 3-2 verloren van S.S.W.
“We speelden niet vanuit de volste concentratie en er werd ook snel te geforceerd gevoetbald. Daarbij kwam ook een stukje onderschatting kijken denk ik, omdat alle wedstrijden tot nu toe werden gewonnen met grote uitslagen. Als wij als team vol gefocust beginnen aan iedere wedstrijd en pas bij een groot verschil nieuwe dingen gaan proberen kunnen wij zeker kampioen worden”.

Komende wedstrijd maken The White Boys thuis hun opwachting tegen Advendo.
“Voor komende wedstrijd ga ik ervanuit dat het goed komt. Na de domper van de afgelopen wedstrijd hebben wij met het hele team rustig met elkaar gesproken en gezegd dat wij zaterdag een nieuwe start maken. Iedereen uit het team weet wat er van hem verwacht wordt en wat hem te doen staat en dat is gewoon winnen.”

De nieuwsgierige lezer kan aankomende zondag de wedstrijd komen kijken om 14:30 uur op sportpark de Lindenheuvel in Waspik.

1...1.1851.1861.187...1.492Pagina 1.186 van 1.492

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.