In het verleden speelden de meiden bij VCK ‘gewoon’ tussen de jongens. In 2014 begon met VCK MO13 het eerste meidenteam aan de competitie en sindsdien zijn er flinke stappen gezet in Koudekerke. Er zijn nu liefst vier meidenteams actief, een enorme groei in een relatief kort tijdsbestek. “Eigenlijk komt er elk jaar een team bij”, vertelt trainer David Scheermeijer van VCK MO19-1.

David Scheermeijer : “Als ik het me goed herinner hebben Renske de Jonge en Paul de Bruijn het team opgezet en ingeschreven in de competitie. Daarna is het hard gegaan. Ouders raakten enthousiast en gingen de training doen, ook op zaterdag was er veel support langs de lijn. Ook ik heb mijn hart verknocht aan dit team, waar ook mijn dochter in speelt. Ik ben nooit meer weggegaan en heb uiteindelijk de coaching overgenomen van Renske, die zelf
ook nog voetbalde en er dus niet altijd kon zijn.”

PROMOTIE
VCK probeert nog meer meiden enthousiast te maken voor het voetbal. Scheermeijer: “Zo nodigen we rondom de schoolvoetbaltoernooien alle meiden van de basisscholen uit om te komen trainen voor het schoolvoetbal.” Ook de
mond-tot-mondreclame doet z’n werk, vervolgt de trainer: “In Koudekerke zijn wij de enige voetbalvereniging en er is op het dorp verder niet heel veel keus in teamsporten. We zijn ook een supergezellige vereniging, dit klinkt cliché maar is echt zo. We hebben zo veel lol en vriendschap onderling, daar wil je gewoon bij horen. Speelsters nemen vriendinnen mee naar de trainingen en zo groeien de teams.” Inmiddels vier teams dus, die alle vier laten spelen lukt volgens Scheermeijer alleen door elkaar te helpen waar nodig. “We moeten echt speelsters van elkaar lenen om zo alle teams te kunnen laten spelen. We hebben toch gekozen om vier teams in te schrijven in de hoop en verwachting dat er nog wat nieuwe meiden bij komen. Die zijn altijd welkom!”

DE ORANJE LEEUWINNEN
De invloed van het succes van de Oranje-vrouwen op de aanwas van meiden is moeilijk te meten, meent de trainer: “Maar de Oranje-vrouwen konden niet op een beter moment pieken. Ik denk dat zij voor veel meiden het voetbal onder de aandacht brengen. We hebben ook een paar keer een wedstrijd van de Oranje Leeuwinnen bijgewoond en dat is een geweldige happening.”

Meer informatie over VCK? Klik hier.
Lees hier een ander artikel over VCK.

In totaal was hij ruim 25 jaar actief in met name het jeugdvoetbal bij Zeelandia Middelburg, waar hij altijd de selectie-elftallen onder zich had. De laatste drie jaren was Peter Tahitu er betrokken bij het meisjes-en vrouwenvoetbal. Dit seizoen maakte hij de overstap naar JVOZ, waar hij actief is bij de MO15.

,,Uit het meisjesvoetbal is nog zóveel uit te halen, en waar kan dat beter dan bij JVOZ”, begint Peter Tahitu zijn verhaal. Na al die tijd bij de groen-witten was hij wel toe aan een nieuwe uitdaging, en de manier van werken bij de opleidingsclub paste direct in zijn straatje, zo ervoer hij tijdens de kennismakingsgesprekken.

Drie jaar geleden werd hij al benaderd door de Vlissingse club, maar toen had hij zich ook net voor drie jaar verbonden aan Zeelandia Middelburg om daar het meisjesvoetbal smoel te geven. ,,Ik ben bij de JO17 gestart en ben daarna met dat team doorgestroomd naar vrouwen 1. Dat was toen in de vierde klasse. We zijn een keer
kampioen geworden en nog een keer gepromoveerd.”

Het meisjes-en damesvoetbal bevalt Peter Tahitu, al was het enigszins wennen geblazen bij zijn eerste kennismakingen. ,,Oh man, vijf minuten voor het begin van de training meldden ze zich soms af vanwege een verjaardag van hun oma. Een afmelding hoort er een dag van te voren al te zijn, vind ik.”

Met het vertrek van Peter Tahitu eindigde ook het bestaan van dames 1, tot zijn grote spijt. Het team is een samenwerkingsverband aangegaan onder de naam van FC Dauwendaele. Dat zijn echter geen zorgen meer voor Tahitu. De Middelburger komt met zijn meiden uit in de tweede klasse (jongenscompetitie). En bij JVOZ geniet hij.

Bijvoorbeeld van een spelprincipe dat wekelijks centraal staat en waar door alle teams op wordt getraind. ,,Zoiets geeft houvast. Een principe is bijvoorbeeld het creëren van een overtal, of het hoog drukzetten. De training die je geeft hang je altijd op in het trainershome. Oefeningen worden dus gedeeld; heerlijk werken.” Het spelprincipe wordt ook meegenomen naar de zaterdag. ,,Bij de wedstrijdbespreking is dat dan mijn kernpunt. En je ziet het terug in de wedstrijden hè, zo prachtig.”

Meer informatie over JVOZ? Klik hier.
Lees hier een ander artikel over JVOZ.

De nog maar 28-jarige Anthony Orprecio, die op dit moment de studie Pedagogiek aan het afronden is, is al heel lang actief voor SV Walcheren. Eerst als speler vanaf de F1 tot en met het eerste elftal, en daarna als trainer. In oktober werd hij – na het vertrek van John Bentschap Knook – voor twee seizoenen aangesteld als trainer van het eerste elftal.

In zijn jeugdjaren speelde hij zelf heel graag het spelletje, maar al snel had hij door dat het trainersvak hem meer in de vingers zat. Orprecio is op dit moment al zes jaar trainer bij de club uit Walcheren.

,,Ik heb me eerst rustig kunnen ontwikkelen bij JO191. Daarnaast heb ik met Erwin Franse stage gelopen bij JVOZ, dit was om mijn UEFA-B te behalen. Hierna heb ik het tweede elftal van Walcheren mogen trainen en ben nu erg blij en trots dat ik de kans krijg om het eerste elftal te mogen trainen.”

Als trainer is hij nu echt meer op zijn plek. ,,Als speler ben ik op een gegeven moment het plezier in het spelletje verloren. Ik ging gefrustreerd naar trainingen toe en was vaak geblesseerd. Dit heeft me er zeker toe geholpen om het trainersvak in te stappen.”

Zelf heeft Orprecio al veel mooie momenten beleefd als trainer en heeft hij geen moment spijt er van dat hij zelf gestopt is met voetballen. ,,Het derde seizoen als trainer van JO19-1 was echt iets om nooit te vergeten. De groep die wij op dat moment hadden was echt prachtig. Ze gingen echt voor elkaar door het vuur, dat vind ik schitterend. Jammer dat we dan net om promotie af te dwingen verloren.” Als nog jonge trainer valt er nog veel te verbeteren, maar ook veel te leren. ,,Alle facetten van het trainerschap kan ik nog ontwikkelen. Ik denk dat je als trainer voortdurend aan het leren en verbeteren bent. Ik reflecteer niet alleen de wedstrijden, maar ook mijzelf. Dat werkt voor mij het beste om uiteindelijk een goede trainer en persoon te zijn.”

Als trainer heb je altijd doelen, niet alleen persoonlijk, maar ook voor het team dat je traint. ,,De grootste doelstelling van mij is om dit jaar vooral plezier te hebben. Uiteindelijk wil ik na mijn studie nog UEFA-A gaan halen en dan zien we wel waar het schip strandt.

”Het lijkt me ooit ook nog wel eens leuk om ergens een JO9-1 te trainen. Die kinderen zijn zich van geen kwaad bewust en hebben zoveel plezier als ze achter die bal aan hobbelen. Dat is pas echt genieten!”

Wil je meer informatie over de club SV Walcheren? Klik hier.
Lees hier ook ‘Jay Cosijn voelt zich prettig bij Walcheren’