Home Blog Pagina 1135

Toch weer een Derby voor SSC’55!

7 december gaat SSC’55 Berkdijk bestrijden. De krijgers uit de vorige eeuw staan niet meer tussen de kalklijnen. Geroemd en gevreesd door de stijl van spelen. Ze stonden altijd hun mannetje. Acteerden jaren in de hoogste, klassen van het zondag amateurvoetbal.

Eén van de uitblinkers was Theo Netten, hij zou eigenlijk een standbeeld moeten krijgen in Kaatsheuvel Zuid. Zou Theo in deze eeuw gespeeld hebben, dan zou hij een dik betaalde profvoetballer zijn. Ook Nico Donders was een getalenteerde speler. Niet de allergrootste, maar hij had maar een halve kans nodig, en de bal lag in het net. Berkdijk heeft ook jaren een zeer betrouwbare doelman gehad. Dennis Netten was zeer moeilijk te passeren. Een groot talent in de regio, werd door Kozakken Boys opgemerkt, en naar Werkendam gehaald. Waar hij diverse jaren met verve zijn doel verdedigde.

De rood zwarten, hebben tegen de geel blauwen vele jaren, pittige duels uit gevochten op de Eikendijk en de Kegelaar.  Vele duizenden voetbal liefhebbers bezochten deze enerverende wedstrijden. Maar de glorie jaren zijn voorbij gevlogen. De van Wanrooijen, Nettens, en Verduijnen zijn van het toneel verdwenen.

Dennis van der Pennen voormalig speler van Dordrecht, RKC en Desk, ook nog enige jaren bij SSC’55 gevoetbald, is de leider van het elftal dat 7 december af reist naar de Vrijhoeve. Ongetwijfeld zal alles aangewend worden om de punten mee naar Kaatsheuvel te nemen. Aan SSC’55 de taak om hoe dan ook dat te verhinderen. Om mee te doen voor promotie zullen de punten, in de Vrijhoeve moeten blijven, niet 1 maar alle 3. Nigel Branderhorst zal de spelersgroep op scherp moeten zetten, om de club uit kaatsheuvel zuid, zonder punten huiswaarts te laten gaan!!!

Wij hopen dat het een echte Derby wordt,
Tot ziens op het Sportpark van Wijlen SSC’55

Bron: SSC’55

In gesprek met Caner Ok van Kruisland

Caner Ok (26) doorliep de gehele jeugd van V.V. Virtus in Zevenbergen, inclusief de selectie elftallen. Hij maakte als 18-jarige zijn debuut in het eerste. Hij speelde in de jeugd voornamelijk op het middenveld, waarna Peter Vrins hem tot linksback heeft getoverd.

De overstap van Virtus naar Kruisland was geen verassing. “Kruisland volgde mij al vier à vijf jaar en ieder jaar kreeg ik een telefoontje van Mounir el Fahmi, of ik de overstap zag zitten. Ieder jaar kwam ik dan ook wel op gesprek, maar uiteindelijk bleef ik dan toch bij Virtus.” Uiteindelijk twee jaar terugkwam hij weer op gesprek. “Deze keer vond ik wel dat het tijd was voor een nieuwe uitdaging en om het ergens anders te laten zien. Ik gaf dan ook mijn woord aan Kruisland.”

Caner is zeer te spreken over de club en met de name zijn teamgenoten bij de selectie. “Het verschil tussen een tweede en derde klasse is niet zo veel, maar ik voetbal met jongens die allemaal hoog hebben gevoetbald. Ik speel zo met jongens als Peter Gommeren. Zo heeft Peter zijn debuut gemaakt voor NAC. Ahmed Didi maakte deel uit van het Nederlands zaalvoetbal team.”

Onder Peter Vrins had Virtus volgens Caner een goede lichting. “Wij waren als JO19-1 bekerkampioen geworden, speelde we hoofdklasse en waren we tweede geëindigd. Hij heeft dan van mij een linksback gemaakt en zo debuteerde ik ook. Uiteindelijk heb ik dan ook zeven jaar in het eerste van Virtus gevoetbald.”

Het grote verschil tussen Virtus en Kruisland is dan ook niet te missen. “Bij Kruisland is alles net iets professioneler, dan bij Virtus. Op de club hebben wij ook andere materialen om mee te trainen, zo hebben wij ook een test om te meten hoe fit je bent. Het is meer dan alleen voetbal bij Kruisland. Op donderdag eten we met de selectie elftallen, waardoor je het gevoel krijgt, dat je er al tien jaar speelt.”

Twee jaar terug speelde Caner een belangrijke wedstrijd met een dubbelgevoel. “Ik speelde nog bij Virtus en we speelde voor promotie. Ik wist al wel dat ik volgend seizoen uit zou komen voor Kruisland, maar de drang was gewoon zo hoog om te promoveren met Virtus. Uiteindelijk promoveerde ik niet met Virtus.”

Bij Kruisland wist de behendige linksback dat hij het lastig zou krijgen. “Ik zat mijn eerste vier wedstrijden dan ook op de bank, wat uiteraard frustrerend was. Ik moest me dan ook aanpassen, om een vaste waarde te worden. Zelf ben ik gemotiveerd genoeg om hard te blijven werken en mezelf hierdoor in de basis te knokken. Ik probeer dan ook iedere training het beste uit me te halen, wat ik voor het team ook uiteraard wilt doen.

Persoonlijk en als team heeft hij zijn doelen op een rijtje gezet, ze luidde als volgt. “Ik wil mezelf terug knokken in de basis. Met het team wil ik promoveren naar de eerste klasse, waarna we daar als team kunnen kijken hoever we het daar kunnen schoppen en wat ons plafond is. Ik denk ook dat we dit jaar zeker kans maken om te promoveren. Als ik naar de club kijk, zie ik dat het een club is die aan het groeien is, dat doet me goed om te zien. Kruisland is dan ook echt familie voor mij.”

In het dagelijks leven is hij zowel jongerenbegeleider als trajectbegeleider. Hij zorgt ervoor dat ook deze mensen een nieuwe kans krijgen in de maatschappij. “Het leuke aan mijn werk is dat ik mensen een nieuwe kans geef en daarnaast dat samen kan doen met zes teamgenoten van mij bij Kruisland.”

Vaak bij Kruisland drinkt het eerste nog een drankje. “We drinken na afloop van de wedstrijd nog altijd even een drankje. Als ik terug in Zevenbergen ben en het is bij Virtus gezellig, dan rol ik daar vaak ook nog even binnen.

Caner weet niet of hij zijn carrière bij Virtus wilt afsluiten. “Ik zou het heel mooi vinden, omdat ik daar ook ben begonnen, alleen heel cliché, je weet het nooit in het voetbal. Mijn broertje Mircac, speelt bij Virtus 2 en mijn andere zit in de JO15-1. Ik zou het heel gaaf vinden om tegen hun of met hun te kunnen voetballen. Ik ben dan ook zeker trots op deze jongens en geef ze ook tips.”

Voor meer informatie over de club en de wedstrijd klik hier.

De Voorbeschouwing met Bodine Mathon van Unitas’30

De éénentwintig jarige centrale verdedigster Bodine Mathon speelt al elf jaar voor Unitas’30. Met de oprichting van de damesafdeling is zij hier eigenlijk direct mee begonnen. Met veel teamgenoten speelt ze al haar hele voetbalcarrière samen, maar is dit ook genoeg om dit jaar mee te doen om de bovenste plekken?

Helaas was het vorige week niet goed genoeg om er een overwinning uit te slepen. Met de tegenstander die op het programma stond was dit dan ook geen verplichting. Er werdt namelijk aangetreden tegen de nummer één, Roosendaal Dames 1. ‘’De eerste 20 minuten van de wedstrijd ging het gelijk op. Beide partijen werkten hard en hadden een aantal aanvallen. Na 20 minuten viel het eerste tegendoelpunt. Vervolgens volgde al snel meer doelpunten tegen door veelal persoonlijke fouten. Uiteindelijk hadden we een uitslag van 0-5 in de rust. Na een toespraak in de rust, wilden wij als team ervoor zorgen dat er niet nog meer doelpunten vielen en kregen wij de opdracht om dit als een training te zien voor de volgende wedstrijd. De tweede helft was vooral verdedigen. Wel is er nog een doelpunt gemaakt door Anisah. Helaas kregen we de tweede helft nog twee doelpuntjes tegen.’’

Na de wedstrijd is er maar besloten om de wedstrijd snel te vergeten en te denken aan het vervolg van de competitie.

De Woman of the Match was er echter wel. Dit was namelijk Sjerrelin van Akkooi. ‘’Sjerrelin is sinds dit jaar ons team komen versterken en staat momenteel rechtsback. De meeste speelsters hadden deze wedstrijd een off-day, maar dit was voor Sjerrelin niet het geval. Sjerrelin had een van de lastigste tegenstanders maar zorgde ervoor dat haar tegenstander nauwelijks de kans kreeg om te voetballen. Sjerrelin zat kort op haar man, was fel en had de juiste instelling, wat nog het belangrijkste is. Hierdoor is zij voor mij de beste van de wedstrijd.’’

De winterstop nadert en de eerste doelen zijn voor sommigen al behaald of worden nog even aangescherpt. ‘’Dit seizoen wil ik persoonlijk groeien op het gebied van handelingssnelheid en het meer voetballend oplossen. Vorige seizoenen was het vooral de bal wegschieten maar mijn doel is het om het nu meer voetballend op te lossen door overzicht te behouden en de bal rond te laten gaan. Dit is een aspect waar ik zelf nog moeite mee heb maar ik ben hard op weg om dit te verbeteren.’’

Vorig jaar zijn de dames gedegradeerd uit de derde klasse. Gelijk gaan voor promotie daar denkt Mathon nog niet aan. ‘’ Voor onszelf is het belangrijk om dit seizoen zo goed mogelijk te presteren. Het doel is dan ook om niet te degraderen maar ik vind dat wij niet onder de zevende plek mogen komen. Er zijn nog diverse aspecten waar wij als team aan moeten werken, maar als wij blijven voetballen is het mogelijk om boven de zevende plek te eindigen.’’

Aankomend weekend moet NVS Dames 1 verslagen worden, of dit gaat lukken? Maar natuurlijk! ‘’NVS is een tegenstander die we al eens eerder zijn tegengekomen. Momenteel staat NVS onder ons in de competitie, dit zou moeten betekenen dat de kans aanwezig is dat we deze wedstrijd gaan winnen. Om deze wedstrijd te kunnen winnen, moeten wij de juiste instelling hebben en de tegenstander niet onderschatten. Zelf heb ik er vertrouwen in dat het mogelijk is en daarom voorspel ik dat wij de 3 punten mee naar de Leur gaan nemen.’’

Voor meer informatie over de wedstrijd klik hier.

De Voorbeschouwing met Mario Nuijten van DHV

 

Mario Nuijten (20) begon met voetballen bij VV Klundert. Hij kwam terecht in de JO9-1, waar hij begon met voetballen. In zijn periode bij Klundert heeft hij alle jeugdelftallen doorlopen tot aan de JO19-1. De toenmalig linksbuiten mocht dan ook als 18-jarige zijn debuut maken in de hoofdmacht van club. Sinds twee jaar zit de omgetoverde aanvallende middenvelder bij DHV, waar hij eerst aan sloot in het derde en hij nu deel uit maakt van de selectie.

Mario is ervan overtuigd dat DHV 1, het dit seizoen moet laten zien. “Ik vind, dat we met de spelers die we hebben in de top drie moeten en kunnen eindigen. Er zijn redelijk wat nieuwe voetballers bij gekomen, die aardig kunnen ballen. We beginnen steeds meer als team te voetballen en te werken voor elkaar.” Mario maakt sinds dit jaar uit van de selectie. “Ik ben blij dat ik deze kans heb gepakt en een vaste waarde ben geworden op het middenveld. Mijn persoonlijke doel is daarom al bereikt. Als team wil ik nu het gezamenlijke doel behalen en dat is in de top drie eindigen.”

Met een terugblik op de vorige wedstrijd, tegen koploper Internos is Mario met het gespeelde spel tevreden. Het werd jammer genoeg 1-2 voor de club uit Etten-Leur. “We speelden sterk, net als de weken daarvoor. We werken steeds meer voor elkaar, wat belangrijk is binnen een team. Helaas verloren we met een doelpunt verschil. We hebben de tegenstander weinig kansen laten creëren, waarna de twee goals ongelukkig waren. Onze goal viel helaas te laat, om nog op gelijke stand te komen.” Volgens Mario, is er maar een ‘man of the match’ en dat is het hele team. “Ik vond niemand als individu een uitblinker. We speelden als team heel goed, wat voor mij belangrijker is. Iedereen leverde werklust op.”

De aankomende wedstrijd neemt DHV 1 het op tegen Boeimeer 1 in Breda. Mario voorspelt dat de uitslag 1-3 voor de ploeg die uit ‘Den Hoek’ komt. “Als ik terugblik op onze laatste twee wedstrijden ben ik ervan overtuigd dat wij aan het langste eind trekken en drie punten mee nemen. We zijn ijzer sterk als team, iedereen zijn taak goed uitvoert en de bal het werk laat doen dan verwacht ik verder geen problemen tijdens deze wedstrijd.”

Voor meer informatie over de club en de wedstrijd klik hier.

 

Lees hier ook de vorige Voorbeschouwing van DHV.

De Voorbeschouwing met Jon van de Kamp van NEO’25

Normaal gesproken bevat De Voorbeschouwing veel spelers die al lang bij een club voetballen. Jon van de Kamp (26) is echter nog nieuwe kracht van NEO’25 en speelt dit jaar zijn eerste seizoen voor de club. Van de Kamp is eigenlijk ‘opgegroeid’ bij RWB Waalwijk. Hier is hij op zijn vijfde begonnen en op zijn 18e zijn eerste speelminuten in het eerste gemaakt. Hij heeft er echter voor gekozen een nieuwe uitdaging aan te gaan bij NEO’25.

Bij zo’n frisse start komen ook nieuwe doelen kijken. Van de Kamp heeft deze duidelijk op een rijtje. ‘’Mijn eerste doelstelling heb ik al behaald tot nu toe en dat is direct een basisplaats afdwingen bij mijn nieuwe club. Je moet jezelf opnieuw bewijzen dus dit is altijd maar de vraag. Nu is het zaak om in het elftal van toegevoegde waarde te zijn. Dit probeer ik te doen door veel te coachen en mijn ‘ervaring’ over te brengen op de wat jongere jongens. Daar waar het kan een verlengde te zijn van de trainer in het veld!’’

Vorige week speelde NEO’25 tegen Zwaluwe. Door het maken van een klassieke fout kon er geen winst behaald worden. ‘’We hebben als team slecht gepresteerd en zijn geen moment in de wedstrijd geweest. We moeten het hebben van het voetballen, opbouwen van achteruit, de combinatie zoeken en zo de aanvallers aan het werk zetten. Dit was afgelopen zaterdag niet het geval. We gingen mee met het spel van Zwaluwe; de lange bal hanteren. Het was van beide kanten een slechte wedstrijd maar ik denk dat Zwaluwe gezien het spelbeeld de terechte winnaar is, helaas.’’

Gezien het teleurstellende resultaat was er geen speler die de titel Man of the Match verdiende. Deze prijs behoorde toe aan iets of iemand anders. ‘’Niemand bij ons heeft een ‘voldoende’ gehaald. Daarom denk ik dat het niet meer dan normaal is dat we de vaste kern supporters, die door weer en wind bij uit- en thuiswedstrijden ons steunen, mogen bedanken voor hun support elke week!’’

NEO’25 wil dit jaar een prijs pakken, maar hiervoor zullen de handen uit de zakken moeten en werk worden verricht. ‘’Ik denk dat als we realistisch zijn we wellicht aan het einde van het seizoen meekunnen doen voor periode 3 en we proberen daarnaast te eindigen op plek 4 of 5, wellicht hebben we dan geluk met het doorschuiven van een plek voor de nacompetitie voor promotie.’’

Voor de volgende wedstrijd is de tegenstander Noad’32. Een wedstrijd waar waarschijnlijk allebei de ploegen mooi voetbal kunnen laten zien, maar waar uiteindelijk de winst uit moet gaan naar wie het toebehoord, NEO’25. ‘’Ik ga er van uit dat Noad’32 een voetballende ploeg is, gezien de stand op de ranglijst (plaats 3). Wij hebben laten zien dat we beter presteren tegen voetballende ploegen. Voetballende ploegen geven vaak meer ruimtes weg waar wij vaak optimaal gebruik van maken. Onze kracht is voetballend tussen de linies erdoorheen komen. Ik verwacht een leuke wedstrijd. Waar uiteindelijk wij met de 3 punten zullen staan.’’

Voor meer informatie over de club en de wedstrijd klik hier.

Lees hier ook de vorige Voorbeschouwing van NEO’25.

Dennis Bodegom is belangrijk geworden bij Perkouw

Op de officiële Facebook-site van FC Perkouw circuleert een filmpje van Dennis Bodegom die de jeugd van de club leert ‘hoe een lange bal te geven’. Het zegt veel over de status van de 26-jarige inwoner van Bergambacht, die dit seizoen zelfs promoveerde, korte tijd weliswaar, tot aanvoerder van de zaterdagderdeklasser.

Vier wedstrijden had hij de band om zijn arm, toen zijn trainer besloot deze door te schuiven naar Rick Bogaard. Dennis Bodegom, nu tweede aanvoerder, stond hem zonder morren af. “Ik ben niet het type dat over dat soort zaken moeilijk gaat doen”, zegt hij. “De trainer was mening dat er een andere aanvoerder moest komen. Prima, ik ben wie ik ben. Ik ga me niet anders gedragen door die band.”

De rustheid zelve is hij ook als hij doceert op de Rotterdamse Hoge School bij de opleiding Logistics Egineering. Hij geeft er onder andere marketing, communicatie en bedrijfseconomie. “Ik heb het er perfect naar mijn zin. Na een dag sluit ik de deur en rij naar de Krimpenerwaard.” Hemelsbreed maar een paar kilometer, maar qua beleving een wereld van verschil. Dat merkt Dennis Bodegom vooral dit seizoen omdat Perkouw in de derde klasse is ingedeeld met voornamelijk clubs uit de Alblasserwaard. “Qua mens en qua voetbal zijn dat vergelijkbare clubs als Perkouw”, weet hij. “Alleen voor Schoonhoven, Lekkerkerk en Lopik hoeven we de pont niet te nemen.”

Hij moest in Berkenwoude lang wachten op zijn kans, nadat hij na één jaar seniorenvoetbal Stolwijk de rug had toegekeerd. Toenmalig trainer Harm Spijker verwelkomde Bodegom met open armen, maar koos wel steevast voor het verdedigingsduo Eelco van Viersen/Maarten Adriaanse. Pas als er één van de twee geschorst of geblesseerd was, kwam Bodegom in beeld voor een basisplaats. “Ik heb inderdaad het nodige geduld moeten hebben”, zegt hij. “Een trainer heeft nu eenmaal zijn voorkeur.”

Bij Bodegom ging zeker niet de vlag uit toen Spijker na het seizoen 2017/2018 vertrok. “Onze verstandhouding was altijd prima. Ik wist dat mijn kans een keer zou komen.”

Dat gebeurde vorig seizoen onder Mark Buijs en later Kees Smits, die de vertrokken Buijs tijdelijk opvolgde. “Ik speelde iedere week wel in de basis. Vaak als rechtsback, soms als centrale verdediger.”

Afgelopen zomer kreeg FC Perkouw te maken met een voor de club ongekende uittocht. Acht spelers stopten of besloten hun heil ergens anders te zoeken. Daardoor moest met het trainersduo Wouter Goosens/Frans Schaap een vernieuwsslag worden gemaakt. Bodegom kwam eindelijk vast op zijn voorkeurspositie terecht, in het hart van de Berkenwoudse verdediging waar hij bij balbezit naar hartenlust kan strooien met lange passes.

“Er staat een heel nieuw elftal”, zegt Bodegom. “Er zijn spelers teruggekomen naar Perkouw die elders speelden en drie spelers, onder wie Mark van der Laan van Moordrecht, bijgekomen. Met elkaar zijn we hard bezig om een team te gaan vormen. Ik vind dat proces van teamvorming geweldig. Je merkte in het begin dat we nog heel lief voor elkaar waren, maar inmiddels durven we elkaar ook de waarheid te zeggen als er dingen fout gaan. Ik geniet daar echt van, maar een lastig seizoen zal het zeker gaan worden.”

Meer informatie over FC Perkouw? Klik hier.
Lees hier een ander artikel over FC Perkouw.

Supportersvereniging VV Schoonhoven is er voor de leuke dingen

Zonder de supportersvereniging zou VV Schoonhoven. een stuk minder leuk zijn geweest, beweert Patrick de Bondt. “Wij zijn er voor de leuke dingen, de extraatjes.”

Bij een supportersvereniging denktmen al snel aan fanatieke fans bij wedstrijden van het eerste elftal. “Het eerste elftal staat inderdaad centraal, maar we doen veel meer dan dat”, zegt het 24-jarige bestuurslid. “We hebben ons eigen jaaragenda, gevuld met verschillende evenementen allen ten behoeve van de vereniging en het eerste elftal. Het ene evenement organiseren we zelf, voor het andere zorgen we voor de ondersteuning in samenspraak met de Voetbalvereniging en/of de Business Club VV Schoonhoven. ”

De supportersvereniging werd in 2011 opgericht en inmiddels telt de club driehonderd leden. “Op dat aantal zijn we best trots”, vervolgt De Bondt. “We vinden het ook belangrijk dat het lidmaatschap voor iedereen betaalbaar is. Zo zijn er twee tarieven waarvoor je lid kan worden, het silvermember-tarief van een tientje, of een goldmember-tarief van € 25.-”

De inkomsten worden verdeeld over diverse activiteiten. “Wij zijn er niet om bijvoorbeeld een kleedkamer of een andere verbouwing te sponsoren. Dat is meer iets voor de businessclub. Wij zijn opgericht met het doel om de sfeer en onderlinge binding tussen club, eerste elftal en supporters te stimuleren.”

Zo draagt de supportersvereniging zorg voor de sfeeracties bij thuiswedstrijden van het eerste team. “We hebben ervoor gezorgd dat de spelers een eigen tune en clublied hebben als ze het veld opkomen. Inmiddels is dat traditie geworden. Natuurlijk moedigen we de spelers iedere wedstrijd aan, maar we hebben niet een harde kern ofzo. Ja, we hebben de Kok-side, dat bestaat uit een supporter of tien, dat er bij iedere thuis- en uitwedstrijd is.” “We bemoeien ons helemaal niet met het beleid van de club. Van ons hoef je geen witte zakdoekjes te verwachten als het sportief even tegenzit. We ondersteunen het team op positieve wijze”, benadrukt hij.

Daarnaast organiseert de supportersvereniging jaarlijks een aantal evenementen. Eén daarvan is de voetbalquiz. “Dat is een enorme hit op de club”, verzekert de laatste jaarsstudent Creative Business. “Vorig jaar zat de kantine bomvol. We hadden zoveel aanmeldingen dat we stoelen en tafels in de gang hebben gezet om iedereen een plaats te kunnen geven. Zo’n avond is natuurlijk goud. Niet alleen omdat het ontzettend gezellig is, maar ook omdat het voor de club een mooie bijverdienste is qua baromzet.”

De supportersvereniging probeert de activiteiten te verdelen over de hele club. “We zijn er voor iedereen, voor jong en oud. Zo houden we binnenkort een graffiti-middag voor de jeugd. Een graffiti-artiest komt samen met de jeugdleden van de club een groot spandoek maken.”

“Een paar jaar geleden hebben we speciale clubsjaals ontwikkeld. Op een gegeven moment werd het een spel om met die sjaal op vakantie op de foto te gaan. Het werd gekker en gekker. We hebben iemand die in duikpak in Egypte diep onder water met zijn sjaal boven zijn hoofd staat.”

Vanwege zijn studie en zijn beginnende bedrijf voetbalt De Bondt zelf niet meer. “Dit is mijn manier om betrokken te blijven bij de club. Ik probeer er altijd bij te zijn, ook bij uitwedstrijden, al lukt dat door mijn werk niet altijd. Wat dat betreft is het wel fijn dat het eerste elftal nu is ingedeeld bij clubs in de Alblasserwaard. Veel jongens hebben speciaal daarvoor een kaart gekocht voor de pont.”

Meer informatie over supportvereniging VV Schoonhoven? Klik hier.
Lees hier nog een artikel over VV Schoonhoven.

Club van de Week: VV Spirit met Arie Lingen

Arie Lingen is een echte man van de club. Momenteel is hij assistent scheidrechter van VV Spirit 1, maar heeft al veel gedaan voorafgaand aan deze functie. Het avontuur bij VV Spirit begon voor Lingen toen hij negen jaar was met voetballen in de jeugd.

Hij bleek iemand te zijn met talent in zijn voeten en mocht na het doorlopen van de jeugd al snel spelen in het eerste elftal VV Spirit. ‘’Ik heb ruim 17, bijna 18 jaar in het eerste gevoetbald. Met maar liefst 412 wedstrijden. We speelden dan gewoon bindende wedstrijden als KNVB beker, competitie en nog een aantal cups. Daar ben ik best trots op. Ik ben begonnen als linkshalf, maar heb daarna gespeeld op de mid-mid positie met de punt naar achteren.’’ Dat Lingen een eerlijke speler was blijkt wel uit het feit dat hij in zijn tijd bij één nog nooit een gele kaart heeft gepakt.

Dat het scheidrechterschap iets voor Lingen was kreeg hij al vroeg te horen. Toen hij eenmaal oud genoeg was begon hij met het volgen van cursussen wat hem goed beviel. ‘’Iedereen zei al toen ik begon bij de club dat ik er aanleg voor had. Toen ik eenmaal lessen ging volgen bij de KNVB promoveerde ik het ene na het andere jaar, omdat ik zelf gewoon wist wat er in het voetbal leefde.’’

Met al die jaren in dienst van VV Spirit is er natuurlijk een mate van liefde voor de club ontstaan. ‘’Ik doe best veel en de club zit daarom deels in mijn hart. Ik ben er even twee jaar uit geweest vanwege een blessure aan mijn knie, maar ik kwam graag weer terug. De mentaliteit niet moet alles kan dat vind ik fijn. Niet alles gaat altijd 100% hoor, maar het gaat zo gemoedelijk.’’

Lingen is nu al lang in dienst van de club, maar is zeker niet van plan het rustiger aan te doen. Buiten zijn functie als assistent scheidsrechter is hij op de dinsdag en donderdag avond ook assistent van de hoofdtrainer bij 1 en fluit hij nog steeds wedstrijden in de jeugdelftallen. ‘’Afgelopen zaterdag sta ik weer om 8:30 op het veld om te fluiten. Dan komen ze mensen tekort en dan neem ik die taak wel op mij.’’

De hoogtepunten uit de carrière liggen toch wel in het verleden toen Lingen zelf nog speelde. ‘’Ik heb gespeeld tegen ploegen als Rijnsburgse Boys, Lissen en Nieuw Lekkerland speelde toen ook nog op een hoog niveau. Toen was ik ook nog maar een jongen van 17 á 18 jaar dus ja dat maakte wel indruk.’’

Lingen is eigenlijk altijd wel betrokken geweest bij het eerste elftal. Zeven jaar geleden is hij er echter even mee gestopt, omdat hij zich niet helemaal kon vinden bij de mentaliteit van het elftal destijds. ‘’Het was na de wedstrijd als snel lachen na verlies en de eerste plannen voor de avond werden alweer gemaakt. Daar kon ik niet helemaal mee leven. Er werd wel tegen mij gezegd laat het toch gaan, maar als ik vroeger verloor kon ik daar het weekend ook echt mee zitten.’’

Dit seizoen is dat echter wel anders. VV Spirit heeft dit seizoen een jonge, enthousiaste ploeg met veel jong talent. ‘’Ik moet eerlijk zeggen we dit jaar ook wel een goede trainer hebben die het in goede banen lijdt. Hij zorgt voor rust, enthousiasme en maakt de jongens weer trots dat ze in het shirt van VV Spirit mogen voetballen. Dit seizoen moeten wij voor de top 3 kunnen gaan. Ik denk dat Laurens Visser een belangrijke rol gaat spelen, van zijn acties kan ik soms echt genieten’’

Aanstaande zaterdag moet de ploeg aantreden tegen promovendus van vorig jaar Charlois. ‘’Het is een goede ploeg. Dat blijkt ook wel uit hun prestaties tot zover, weinig goals tegen, maar ook weinig voor. In dat opzicht lijken ze wel op ons. Ik denk dat wij toch wel 0-2 winnen. Het ligt allemaal heel dicht bij elkaar dit jaar dus je kan zomaar twee keer verliezen en je staat weer onderaan.’’

Foto: wijntjesfotografie.nl

Mike Chen een voetballende toppianist

Kevin de Bruyne zou er één kunnen zijn, Hakim Ziyech ook en Mike Chen ook. Voetballers met een fluwelen touch, toppianisten in spé. Spelers die met het juiste gevoel op de juiste toetsen weten te drukken.

Bij een pianist denk je dus snel aan een nummer 10, aan iemand die gevoel in zijn spel legt. Laat Mike Chen (19) dan net de uitzondering op de regel zijn. De Oostburgenaar is namelijk goed op weg om professioneel pianist te worden, maar staat bij de plaatselijk SV én in de keuken van zijn ouders nou niet echt bekend als een sierlijke spelverdeler. Mike Chen: ,,Op het veld ken ik niemand.”

38 minuten duurt het traject Brussel-Gent, een reis die Chen op doordeweekse dagen steevast maakt. Brussel, de stad waar hij sinds deze zomer inwoont bij zijn tante. Gent, de plaats waar hij zich op universitair niveau hoopt te ontwikkelen tot concertpianist. ,,Dat ik hier zit dat kan eigenlijk helemaal niet.” Dat laatste behoeft natuurlijk uitleg. Zoals bij vele jongetjes trok de bal hem in eerste instantie meer dan een muziekinstrument. Chen begon dan ook meteen in de F-pupillen van Aardenburg met voetballen. Pas op zijn veertiende kwam hij in aanraking met de piano. ,,Muziek zit ook totaal niet in de familie. Maar ik begon te oefenen en leerde snel. Vaak zat ik acht uur op een dag te spelen. Kijk, al mijn klasgenoten in Gent zijn vanaf jongs af aan begonnen met spelen, dus daarom heb ik soms nog steeds het gevoel dat ik hier niet tussen pas.”

Mike Chen begint – niet voor het eerst – te lachen. Want: zijn voetbalvrienden zouden hem soms eens bezig moeten zien. ,,Ze zouden echt denken van: ‘Wat doet Mike hier, waar gaat dit over?’ Soms heb ik daar zelf ook moeite mee hoor, het is zó’n andere wereld. Maar tijdens de pianolessen bloei ik dan weer helemaal op.” Zo vaak als hij tijdens het gesprek zijn lachspieren aanspant, zo resoluut is zijn blik binnen de krijtlijnen. ,,Ik laat dan ook echt een ander gezicht van mezelf zien. Ik speel niet vies, maar ik wil wel gewoon winnen.” Het is ook de reden dat Oostburg-trainer David Almekinders zijn muzikant graag opoffert om de beste of snelste man van de tegenstander te bedwingen. ,,Taakbewust, maar nooit een groot talent geweest’, zo vat de verdediger – die wel uitkwam voor de West Zeeuws-Vlaamse Jeugdselectie – zijn speelstijl kort samen. ,,Dit spelletje is echt mijn uitlaatklep en ik hoop het nog een tijdje te kunnen blijven doen.” Want, er kleven natuurlijk wel de nodige risico’s aan zijn hobby. ,,Inderdaad, ik heb al eens m’n pols gebroken. Toen moest ik wekenlang stukken spelen die bedoeld zijn voor één hand.” Mede daardoor probeert Chen, bezig aan zijn derde seizoen in het keurkorps, ook een wat andere speelstijl aan te nemen. Met broer en ploeggenoot Davy heeft hij er het er vaak over. ,,Ik stap vaak heel snel in, en dat neemt natuurlijk risico’s met zich mee. Maar ik speel zeker niet met angst.”

Vervolgens verschuift het gesprek toch weer naar het onderwerp piano. ,,Ik wil dus altijd winnen, zoals ik ook concertpianist hoop te worden. Het zal er waarschijnlijk niet inzitten, maar het zijn niet altijd de besten die het schoppen tot concertpianist. Net als bij voetbal speelt ook geluk een belangrijke factor. En doorzettingsvermogen. Kijk, met dat instrument kun je iets overbrengen wat met woorden niet kan. Dat blijft voor mij het mooiste van piano.”

Meer informatie over SV Oostburg? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over SV Oostburg.

 

VV IJzendijke heeft unieke trainerswissel

Aan het eind van vorig seizoen ontstonden twee vacatures in de trainersstaf van VV IJzendijke. Zowel Eric Vanhijfte (de trainer van de dames) als Nico Knol (de trainer van VV IJzendijke 1) hadden eerder al aangegeven te stoppen. Na intern overleg wisselden beiden van positie, waardoor een tamelijk unieke trainerswissel plaats vond.

“We hebben voorafgaand aan het seizoen uiteraard ervaringen uitgewisseld”, vertelt Vanhijfte. Knol vult aan: “Over zaken als de spelers/speelsters, hoe ze functioneren als team en hoe je ze het beste kunt triggeren.” Vanhijfte: “Daarnaast heb ik veel wedstrijden van de mannen gezien. Die spelen op zondag, dus zo kon ik mooi alvast een kijkje in de keuken nemen.”

SEIZOENSSTART
De dames zijn als koploper in de 1e klasse uitstekend uit de startblokken gekomen. Knol: “We hebben kwalitatief zo’n goeie selectie dat we voor het kampioenschap moeten gaan.” De mannen zijn wat moeizamer van start gegaan. “Dit is deels te wijten aan de voorbereiding, veel spelers werken dan aan de kust,” zo geeft Vanhijfte aan. “Ik heb er alle vertrouwen dat we gaan stijgen op de ranglijst.”

TEAMBELANG
“Ik heb in de jaren dat ik trainer ben altijd wel een team weten te smeden, daar ben ik nu ook druk mee bezig”, aldus Nico Knol. Je kunt individueel nog zulke goeie speelsters hebben, als ieder voor zich bezig is zal dat op den duur zijn weerslag hebben op de prestaties.” Vanhijfte: “Ik wil het team naar een hoger niveau brengen. Minder de lange bal, meer op balbezit spelen en de jeugdspelers leren wat het verschil is tussen jeugdvoetbal en mannenvoetbal. Er wordt op die vlakken zeker al progressie geboekt.”

BELEVING
Volgens Knol is de beleving bij de dames uitstekend. “Als ik alleen al de trainingsopkomst zie…. Er zijn iedere training minimaal achttien dames, dat is heel leuk trainen hoor! Ik heb me in het begin best verbaasd over het niveau. Ze kunnen echt goed voetballen. Waar nog aan gewerkt moet worden is de invulling van het systeem. Positief is dat ze wel meedenken over alles: trainingen, wedstrijden, opstelling enz. Dat houdt je als trainer ook scherp!” Bij de mannen is Vanhijfte eveneens te spreken over de beleving, al kan die altijd beter. “Zo zou de trainingsopkomst op dinsdag beter kunnen. Maar een aantal spelers studeert nu eenmaal buiten Zeeland. Op vrijdag speelt dat probleem niet, en is de trainingsopkomst dan ook uitstekend.”

AMBITIES
Knol weet van zichzelf een hele slechte verliezer te zijn. “Dus het is simpel: ik wil zoveel mogelijk winnen. Het niveau waarop je traint is belangrijk maar zolang ik plezier heb in datgene wat ik doe, vind ik dat ondergeschikt. En ik vind het nog altijd geweldig om iedere week op het veld te staan en wedstrijden te coachen.” Vanhijfte spreekt ook de ambitie uit om speelsters altijd beter te willen maken. “We hebben een jong team waar nog veel rek in zit.”

Meer informatie over IJzendijke? Klik hier.
Lees hier een ander artikel over IJzendijke.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.