Home Blog Pagina 1131

SC Emma geeft overwinning uit handen tegen VV Zigo

Op een waterkoude zondagmiddag moest SC Emma aantreden in Tilburg tegen ZIGO. Een voor ons totaal onbekende tegenstander waar nog nooit tegen gespeeld is.

De manschappen van Roy de Bruin kwamen sterk uit de startblokken en stonden na een minuut of 20 op een verdiende 0-2 voorsprong door goals van Jesse Harris en Shendro Cristina. Bij de eerste de bal tussen de palen van ZIGO scoorde de handige voorhoede de aansluittreffer 1-2. In dezelfde minuut wist Enes Ak de marge weer op 2 doelpunten te zetten 1-3. Dit was tevens de ruststand.

Wat er in de rust is gebeurd weten we niet maar in de 2e helft een heel ander Emma. Nadat SC Emma eerst nog enkele grote kansen op 1-4 gemist te hebben scoorde ZIGO de 2-3. Na deze goal zakte het team als een plumpudding in elkaar. Elke bal die ZIGO naar voren schoot leverde een kans op en we mochten in onze handen knijpen dat het halverwege de 2e helft slechts 3-3 stond. Elk duel werd verloren, geen pass kwam meer aan en in tegenstelling tot vorige week werd er niet voor elke meter geknokt.

Na enkele omzettingen stond het iets beter en wist de net ingevallen Johan Versluis op schitterende wijze de 3-4 te scoren in blessuretijd. Waar iedereen dacht dat SC Emma de 3 punten binnen zal halen gebeurde toch nog het onmogelijke. Na de aftrap wist ZIGO toch nog de gelijkmaker te scoren. De was ook gelijk de eindstand.

Respect voor de supporters die deze slechtste wedstrijd van het seizoen bezocht hebben en tot het bittere einde langs de lijn bleven staan.

Opstelling:

Van der Leer

Van Eden – Witter – Vigelius – Harris

Cleef – Barends – Maciek

Van Pelt – Cristina – Ak

Wissels Versluis voor Barends en Stiegelis voor Ak.

Afwezig: Nijenhuis – Manizares – Steenbakker

Volgende week de laatste thuiswedstrijd voor de winterstop tegen UVV.

Aanvang 14.00 uur.

Eindstand 4-4.

Meer informatie over SC Emma vindt u hier terug.
Of lees hier een ander artikel over SC Emma.

Het drukke leven van Kevin Hollander van Vlissingen

Met zijn UEFA A-diploma op zak zal Kevin Hollander het vast rustiger hebben. Niet meer stad en land afreizen voor de trainerscursus, meer thuis zijn.. Die gedachte valt echter vies tegen. De hoofdtrainer van Vlissingen en JVOZ JO17 maakt immers nog steeds lange dagen.

De gedeelde Google Agenda met zijn vriendin is voor het gezin Hollander een welkome uitvinding. Alle trainingen, wedstrijden en de zogenaamde POP-gesprekken met spelers zijn erin verwerkt. En wanneer de JVOZ-trainingen rond 15.00 uur aanvangen heeft de Vlissinger er óók al een hele werkdag opzitten. In Hoogerheide werkt hij bij de Koninklijke Marechaussee. ,,Daar heb ik kunnen regelen dat ik om 14.00 uur stop. De wekker gaat wel al om 5.15 uur, en om 6.30 uur start ik.” En de mening van zijn vriendin? ,,Ze heeft helemaal niks met voetbal, al toont ze wel interesse. Het is juist wel lekker dat het thuis niet om voetbal draait.”

UITWEDSTRIJD
Wanneer de training bij JVOZ rond 16.30 uur klaar is haast Hollander zich naar huis, om vervolgens om 18.30 uur weer bij zondag-eersteklasser VC Vlissingen op het veld te staan. ,,Je hebt daarna wel nog iets aan je avond. Op maandag-en woensdagavond ben ik vrij, maar vaak staat dat ook nog in het teken van analyseren. Maar als we een uitwedstrijd hebben gespeeld probeer ik de beelden van cameraman Renz Bömer al meteen in de bus terug te kijken. Van m’n hobby een deel van mijn beroep gemaakt? Dat kun je zeker zo stellen”

ONDERSCHAT
Met JVOZ traint Hollander vier keer per week, met Vlissingen drie. Ook de beide weekenddagen zijn door de wedstrijden bezet. ,,Van te voren heb ik het misschien iets onderschat. Je bent met bijna veertig gasten bezig die ook allemaal hun privé-dingen hebben. Je wil ze allemaal evenveel aandacht geven, en met name bij JVOZ probeer je een luisterend oor te zijn. Dat kost gewoon heel veel energie en tijd. Vorig jaar was ik trainer bij Walcheren en liep ik ook stage bij Goes. Maar dan draag je toch minder verantwoordelijkheid met je mee.”

WALCHEREN
Hollander maakte deze zomer als hoofdtrainer de overstap van Walcheren naar buurman te Vlissingen. Samen met zijn assistent Renaldo Jacobs (al vrienden vanaf de F’jes) hoopte hij afscheid te nemen met een kampioenschap, maar na een goede seizoenstart was er vervolgens een gedwongen vertrek. In de fi nale van de nacompetitie tegen Zaamslag was hij echter wel als toeschouwer van de partij. ,,Ik was blij voor die jongens dat ze alsnog promoveerden, maar het vertrek heeft me wel pijn gedaan.”

RISICOVOL
Was de start bij Walcheren vorig jaar goed, daar ging het bij Vlissingen niet meteen van een leien dakje. ,,In de competitie leek er een andere druk te zijn, waren spelers banger om fouten te maken. Sommige ballen werden dan niet ingespeeld, maar ik hou van verzorgd en risicovol voetbal. Niet te snel die lange bal hanteren, maar een bal van ‘net wel net niet’ mogen ze van mij best geven.

Foto: Frans van Pagee

Wil je meer informatie over de club VC Vlissingen? Klik hier.
Lees hier ook ‘Doelman van VC Vlissingen: de missie van Karim Ben Sellam’

Club van de week: VV Papendrecht

VV Papendrecht is de komende dagen de club van de week. Deze week gaat u lezen over het eerste elftal, de club, de historie en waar de kracht van de club ligt. De informatie krijgt u van voorzitter Hans Jonker, leider eerste elftal Marc de Groen en clubicoon Bram Blom.

De club is opgericht op 1 augustus 1920 en ging toen door het leven als PVV. Dit gebeurde door fabrieksarbeiders van machinefabriek en scheepswerf v.d. Schuit. Er werd een bal aangeschaft en de club was daarmee een feit, simpel als dat.

Het eerste succes werd op 1928 binnen gehaald, want VV Papendrecht werd kampioen in de derde klasse van de Dordrechtse Voetbalbond. Daarna wist Papendrecht wederom te promoveren, naar de eerste klasse. Ook in de eerste klasse was de rood-zwarte formatie succesvol, want weer werd er een kampioenschap behaald op 23 april 1933. Dit betekende dat VV Papendrecht uit mocht komen in de vierde klasse van de KNVB.

In de loop van de jaren werden er meerdere succes geboekt. Zo mocht de club voor meerdere periodes spelen op het hoogste amateurvoetbal in Nederland. Toen der tijd (1972) met spelers zoals Arie van der Linden die de eerste speler van Papendrecht was die voor het Nederlands amateurelftal werd uitgenodigd en later bij Feyenoord een contract tekende.

Het eerste elftal van Papendrecht komt op dit moment uit in de eerste klasse C op zaterdag. Nadat er vorig jaar in een promotiewedstrijd tegen NSVV werd gewonnen. De rood zwarte formatie speelt haar thuiswedstrijden op sportpark Slobbengors en op dit moment staat Papendrecht negende in het klassement.

De club bestaat bijna 100 jaar en heeft buiten het eerste elftal om vijf vrouwenteams, veertien pupillenteams, zeven juniorenteams, tien seniorenteams en één G-elftal opgebouwd in de loop der jaren opgebouwd. Naast voetbal biedt VV Papendrecht ook andere activiteiten zoals een soos, feesten en partijen en meer.

Morgen kan u het eerste artikel verwachten met voorzitter Hans Jonker.

Meer informatie over de geschiedenis van VV Papendrecht vindt u hier terug.
Of lees hier een ander artikel over VV Papendrecht.

Bron foto en tekst: VV Papendrecht.

Bijna 90-jarig Zwervers staat midden in samenleving

Bij Zwervers wordt alles uit de kast gehaald om het aanstaand jubileum in stijl te vieren. De club, die volgend jaar zijn negentigste verjaardag viert, pakt groot uit. “Als je een feestje organiseert, moet je het goed doen”, zegt Kees Seip, die met Paul Geleijnse in het bestuur is aangewezen om de viering van het 90-jarig jubileum te coördineren.

“Er zijn clubs die denken ‘oh, het 100-jarig bestaan komt eraan, laten we het maar rustig aan doen’. Zo denken wij niet. Ook het 90-jarig bestaan is een mijlpaal en daar mag je best eens goed bij stilstaan, vinden wij.”

Dat Zwervers alle toeters en bellen tevoorschijn haalt, heeft ook te maken met de recente geschiedenis. In het laatste decennium onderging de club in uiterlijk en in uitstraling een ware metamorfose.

Het huidige bestuur begon zijn klus op het oude sportpark Couwenhoek, zo’n zes jaar geleden. Zwervers was toen een club die worstelde met zijn identiteit. Het had grote moeite om koers te houden in een wijk van Capelle waar inwoners met diverse achtergronden wonen. Organisatorisch was het moeilijk de zaken goed op de rit te krijgen. “Zwervers had toen geen slechte, maar zeker ook geen goede naam in de regio. Er was geen structuur, ondanks dat vorige besturen met heel veel goede bedoelingen dat wel probeerde te realiseren”, zegt Seip. Hij behoorde tot de groep criticasters die vonden dat het anders moest. “We zagen de club afglijden en dat deed pijn.”

Als je a zegt moet je ook b doen. Met die groep werd het nieuwe bestuur gevormd. Vanaf dat moment werd een nieuwe koers bepaald. “We moesten onszelf opnieuw uitvinden als club”, zegt Seip. Vanaf het begin zette het bestuur vooral hoog in op waarden en normen. “We hebben gedragsregels ingevoerd die voor iedereen gelden. Hou je je daar niet aan, dan is er geen plaats voor je bij Zwervers.”

Het betekende ook dat er lastige keuzes gemaakt moest worden. “We hebben ook afscheid moeten nemen van vrijwilligers die we niet vonden passen in onze lijn. Zeker in het begin hebben we veel kritiek gehad. We zouden de club te zakelijk leiden. In het bestuur zitten inderdaad de nodige mensen met een zakelijke achtergrond, maar een voetbalclub van 750, 800 leden runnen vertoont veel vergelijke- nissen met een bedrijf. We leiden strak en zitten er bovenop. Daardoor hebben we wel de stappen kunnen nemen die we wilden nemen.”

Het ledenbestand is gemêleerd, zegt Seip. “Op die diversiteit zijn we enorm trots. We willen een voetbalclub zijn waar iedereen zich welkom en thuis voelt, mits hij of zij zich aan onze regels conformeert.”

De club vindt het daarnaast belangrijk dat iedereen gelijk is. “Op het veld is iedereen hetzelfde. Dat willen we ook uitstralen.” Daarom is de inkoop van wedstrijd- en trainingskleding centraal geregeld. “De contributie van twintig tot dertig procent van onze jeugdleden wordt betaald via het jeugdsportfonds. Die kinderen kunnen er niks aan doen dat er thuis minder geld is.”

Dat oog voor het maatschappelijk belang komt ook terug in de shirtsponsoring. Sinds vorig seizoen prijkt op alle shirts de naam van de stichting ‘Vrienden van het Sophia’. Daarvoor liepen de spelers van Zwervers met ‘Spieren voor Spieren’ op de borst. “Wij zijn betrokken en willen dat graag met onze leden uitdragen.”

Sportpark Couwenhoek was ooit een verzamelplaats van menig club, maar na de herstructurering heeft Zwervers het rijk alleen. Het ‘nieuwe’ complex omvat vier velden en een prachtig clubhuis. Seip: “We hebben het geluk dat de gemeente Capelle enorm sportminded is. Sportief Capelle, het sportbedrijf in Capelle, denkt altijd mee met de clubs. Onlangs nog zijn er vier nieuwe kleedkamers bijgebouwd.”

Voor Zwervers begint de viering van de negentigste verjaardag op 4 januari met de nieuwjaarsreceptie. Op 21 februari, de dag van de officiële oprichting, vindt er een jubileumreceptie plaats. De grote finale is op 20 juni. Seip: “Dan hebben we een dagvullend programma met activiteiten waaronder een groot feest voor de leden.”

Wil je meer informatie over de club Zwervers? Klik hier.
Lees hier ook ‘Kleedkamers helpen Zwervers uit de stress’

EFC gaat er tegen Oirschot Vooruit met de winst vandoor

De uitwedstrijd  tegen EFC uit Eersel was een wedstrijd waar beide ploegen de intentie hadden om de punten bij de eigen ploeg te houden. Het is dan ook een open wedstrijd geworden waarbij beide ploegen waren gekomen om te winnen. Het werd een boeiende wedstrijd met twee felle ploegen, maar daardoor ook vele foutieve passes. 

In de 4e minuut was er al een eerste kans voor de thuisclub toen door gerommel en klutsballen in het strafschopgebied twee/drie keer de bal binnen geprikt leek te worden, maar dit gebeurde niet. EFC was wel meer in de aanval, ze vonden elkaar beter dan de ploeg uit Oirschot en ze zochten bovendien zo snel mogelijk het doel van de tegenstander. Oirschot Vooruit probeerde het ook, maar er gingen teveel passes mis. Toch was het toch Oirschot Vooruit dat voor de rust de beste kansen kreeg.

In de 17e minuut was er een snelle aanval, maar het schot van Fons Meeuwis kwam buiten bereik van de keeper helaas op de lat. EFC zette daar verschillende corners tegenover, zonder dat die gevaar opleverden. In de 28e minuut was er weer een snelle uitval van Oirschot Vooruit. Met een prima steekpass en een perfecte loopactie van Max van Kollenburg die oog in oog kwam te staan met de doelman van EFC. Deze bracht echter redding. EFC bleef de aanval zoeken, maar de aanvallers uit Eersel waren toch niet echt gevaarlijk.  

De volgende kans voor de groen-witten kwam in de 38e minuut toen Daan Hagemeier alleen op de keeper kon afgaan. Zijn beoogde lob was helaas niet goed en dus een makkelijke prooi voor de keeper van EFC. De rust brak aan met een 0-0 stand.

Meteen na de thee leek EFC het beste uit de startblokken te komen. In de 50e minuut was er een snelle aanval overlinks. Het schot dreigde binnen te gaan, maar Niels Stockman, keeper van Oirschot Vooruit, redde subliem. In de loop van de tweede helft zette EFC steeds meer druk op de Oirschotse achterhoede. Aanval na aanval werd opgezet en de achterhoede moest alle zeilen bijzetten om een doelpunt te voorkomen.  Dankzij volle inzet leek dat ook te gaan lukken, zij het met kunst en vliegwerk.

Oirschot Vooruit trainer Piet Drijvers  bracht in de 77e minuut Tim Neggers in het veld voor de moegestreden Dorus Kemps. Met lange ballen probeerde Oirschot Vooruit toch gevaar te stichten in de achterhoede van EFC. Helaas kwam dat effect er niet. Uiteindelijk kwam in de 80e minuut toch het doelpunt voor EFC. Het was aanvoerder Mike Thijssen die de bal binnen werkte,  1-0. Dit ondanks felle protesten van alle spelers van Oirschot Vooruit en het vlagsignaal van de grensrechter omdat er duidelijk sprake was van buitenspel. 

Toch bleef de jonge scheidsrechter Teun Martens bij zijn besluit. In de 85e minuut voorkwam Niels Stockman met een formidabele redding nog een 2-0 achterstand. In de 88ste minuut kwam Bram van Straten nog in het veld voor Rick Meeuwis maar in de stand kwam geen wijziging meer, ofschoon Oirschot Vooruit. in de vijf minuten blessuretijd nog fel aandrong. Zo eindigde deze sportieve wedstrijd in een 1-0 winst voor de thuisploeg EFC.

Zondag aanstaande speelt Oirschot Vooruit weer een thuiswedstrijd tegen de Valk uit Valkenswaard, hopelijk dan wat meer geluk en dezelfde strijdlust als vandaag!

Bron: Oirschot Vooruit

Erwin den Hartog is een duizendpoot bij Ammerstol

Voorzitter Michel Rabouw vaart blind op hem en ziet hem als zijn rechterhand. Erwin den Hartog vertolkt binnen Ammerstol een spilfunctie. Hij is bij thuiswedstrijden van het eerste elftal gastheer van de scheidsrechter, de bezoekende partij en staat de pratende en schrijvende pers te woord.

Ook beheert de website en andere sociale media en is woordvoerder namens de club richting de KNVB. Alsof dat nog niet genoeg is, ontfermt hij zich ook over de pupil van de week. “Gelukkig hebben we weer een nieuwe lading pupilletjes, dus hebben we de pupil van de week weer ingevoerd.” Regelmatig is zijn stem op Radio Krimpenerwaard te horen. “Dan probeer ik zo objectief mogelijk verslag te doen.”

De energieke Den Hartog (53) draait er niet omheen. ‘Zijn’ Ammerstol bevindt zich op een kritiek punt in het bestaan. Het vertrek van spelers heeft een hap uit het ledenbestand genomen. “We zijn in een paar jaar tijd twee van de vier seniorenteams kwijtgeraakt. Een aantal spelers speelt weliswaar in de 7 tegen 7-competitie, maar we hebben zeker dertig, veertig procent minder voetballers. Ook hebben we geen vrouwenelftal meer. In één klap was dat weg. Er stopten zeven meiden.”

Wat rest zijn, behalve twee elftallen (één op zaterdag en één zondag) en een zeven tegen zeven-team, vijf jeugdteams. “Vorig seizoen hadden we vier jeugdteams, dus we groeien weer iets. Daarnaast hebben we weer een JO19 waarvan we hopen dat de spelers in de toekomst doorstromen naar de senioren.”

“We lagen kritiek en aan de beademing, maar inmiddels verkeren we al weer een tijdje in een stabielere situatie”, maakt Den Hartog de vergelijking. “Het ledenbestand blijft op peil. We hopen de komende jaren zelfs weer wat te groeien. Er is een nieuwe wijk gebouwd in Ammerstol. We hopen op een babyboom.” Volgens Den Hartog heeft ASV een belangrijke functie in Ammerstol (1600 inwoners). “Onze kantine wordt ook voor andere doeleinden gebruikt.” Hijzelf kwam na een vorige ‘babyboom’ bij de roodwitte club terecht. “Mijn zoon wilde voetballen, dus ik met hem mee. Ik was al snel leider. En het mooiste: hij had het na een jaar al gezien. Ik bleef hangen.”

Officieel is Den Hartog bestuurslid, maar zijn takenpakket is zo divers dat hij ook genoegen neemt met de beschrijving ‘manusje van alles’. “Ik pak zaken op die om wat voor reden dan ook blijven liggen. Door de schaalgrootte van onze club is dat overzichtelijk.”

Hij is er altijd bij als het eerste elftal speelt. Onenigheid in het veld probeert hij snel in de kiem te smoren. Bij de thuiswedstrijd tegen Moerkapelle moest hij de scheidsrechter van dienst bijstaan die zich gekwetst voelden bij opmerkingen vanuit het publiek. “De één is daar gevoeliger voor dan de ander”, zegt Den Hartog. “Dat ik dan een soort verzoener ben, vind ik stiekem wel heel leuk. Ik ben wel iemand die partijen bij elkaar kan brengen.”

Hij was eind oktober getuige van het ernstige incident in de uitwedstrijd tegen Moordrecht waar speler Thijs Schmidt door een tegenstander een gebroken kaak werd geslagen. “Vreselijk”, zegt hij. “Wij zagen het vanaf de bank voor onze ogen gebeuren. Wat bezielt zo’n iemand? Eén speler verpestte het voor de rest. Wat voor straf die dader ook krijgt, het staat niet in verhouding met de ellende van Thijs. Voordat hij weer kan spelen, zijn we een paar maanden verder.”

“Wij waren aangeslagen, maar ook Moordrecht. Ik heb vrijwilligers zien huilen in de kantine. Uit onmacht én schaamte. Zo’n zaterdag hoop ik niet meer mee te maken.”

Wil je meer informatie over de club Ammerstol? Klik hier.

SJC moet de punten in Watergraafsmeer laten

“Onze ploeg traint slechts twee keer in de week, terwijl de andere teams vaak drie tot vier keer per week trainen. Onze tegenstanders denken dan ook: die oude ploeg spelen we in de tweede helft wel even zoek”. Deze opvallende uitspraak deed JOS Watergraafsmeer-trainer Cor ten Bosch na de 3-1 winst van zijn ploeg op SJC. Een wedstrijd waarin de werkelijkheid liet zien dat er van wegspelen geen sprake kon zijn.

Net als vorige wedstrijden oogden de spelers van SJC, met deze keer Melvin  van Stijn voor de zieke Abbas el Tamimy ,gelaten. Hoewel er in het eerste kwartier er over en weer niet veel hoogstandjes te noteren waren bleek wel dat JOS Watergraafsmeer een uitstekende en vooral complete eenheid is. De genoemde mindere trainingsarbeid was aan het spel van de Amsterdammers zeker niet af te zien. Hun veldspel was uitstekend verzorgd maar tot grote mogelijkheden leidde dit aanvankelijk niet. SJC  kreeg eveneens slechts een enkele mogelijkheid. Het was  pas in de 28eminuut dat Mostava Frederik een venijnig schot op doel kon afleveren.

Direct daarop viel er een doelpunt aan de andere kant. Een uitstekende voorzet werd al even uitstekend koppend verzilverd: 1-0 . En binnen enkele minuten was de achterstand ook nog eens verdubbeld. Nu kwam de voorzet van de andere kant maar opnieuw moest  keeper Haggerty toezien hoe ook deze kopbal in het net verdween: 2-0. Hierop toonde SJC nog even veerkracht. Eerst zagen we een afstandschot van Timo Ruigrok net over getikt. En op slag van rust kon de achterstand dan toch worden teruggebracht tot 2-1. Nigel Hardenberg werd even de ruimte gegeven die hij zo graag krijgt en het was raak ook.

De thee bracht deze keer niet de ommekeer die vorige week in de thuiswedstrijd tegen Hoogeveen zo duidelijk zichtbaar werd gemaakt. Want ook na de rust  was JOS Watergraafsmeer de dominerende ploeg. Eerst nog kon Nick Lim met een goede actie voor opluchting zorgen. Maar vanuit de corner  die hierop volgde viel de de 3-1. En opnieuw werd de verdediging inclusief keeper Haggerty koppend verslagen. De wedstrijd bleek hierna feitelijk gespeeld. Vooral ook omdat het middenveld van de zwartwitten geen rol van betekenis kon vervullen. De inbreng van Demir Strojil veranderde daar niet al teveel aan.

Daartegenover stelde JOS Watergraafsmeer gedegen combinaties en bleek via de duels ook inzet te willen tonen. De twee gele kaarten die dit hen opleverden namen ze gelaten in ontvangst. In de slotfase brachttrainer  Wolf ook nog de snelle Lucas Coopmans. Een paar fraaie acties langs de lijn leverde enkele hoopgevende voorzetten op.  Waarvan er een door Wesley Haasnoot ternauwernood werd gemist.

SJC poogde met opportunistisch voetbal nog iets te forceren. Maar de ervaren spelers van Jos Watergraafsmeer, (het team telt een zestal voormalig voetbalprofs), gaven de wedstrijd niet meer uit handen.

Zondag speelt SJC thuis tegen RKAVV. De Leidschendammmers wonnen met niet minder dan 4-1 van Quik ’20. En met 32 al gemaakte treffers tonen zij hun productiviteit wel aan. Maar SJC is natuurlijk niet kansloos tegen de ploeg die hen op de ranglijst tot op 2 punten genaderd is.

Meer informatie over SJC vindt u hier terug op haar website.
Of lees hier het vorige artikel over SJC.

Tekst: Wouter Leydes
Foto’s: Johanna Oskam

CWO in de slotminuut onderuit tegen SVS

0

Vooraf was al duidelijk dat dit voor CWO een belangrijke wedstrijd zou worden. SVS stond voorafgaand aan deze wedstrijd 1 plaats hoger met twee punten meer dan CWO. Tot grote teleurstelling van spelers en publiek deed de smaakmaker van dit seizoen Taha Kadri niet mee en nam plaats op de tribune. Hierdoor kon CWO veel minder gevaarlijk worden en kreeg ook nauwelijks kansen.

De eerste helft was erg saai en er kon slechts één mogelijkheid voor beide teams genoteerd worden. Een kopbal van een aanvaller van SVS ging net over het doel evenals een schot van Obeida Kadri.

In de tweede helft waren er niet veel meer mogelijkheden. Een afstandsschot van Mike van der Meer koste de keeper van SVS nog enige moeite. Aan de andere kant was het Elton Evora die redding bracht bij een schot van een SVS aanvaller. In de 88 e minuut was er nog een mogelijkheid voor Rick van der Struis die hard inschoot. De keeper van SVS kon echter nog net de bal met zijn voet van richting veranderen. In de 93 e minuut sloeg het noodlot toe voor CWO. Elton Evora probeerde aan de zijkant van het strafschop gebied bij de achterlijn een bal van een aanvaller van SVS te pakken en maakte een overtreding. De scheidsrechter wees onmiddellijk naar de stip. Deze buitenkans liet SVS niet onbenut en Elton Evora was kansloos 0-1. Er werd nog wel afgetrapt maar daarna floot de scheidsrechter af.

Foto: Klaas Bloem

Zaterdag om 17.00 uur staat de Vlaardingse derby uit tegen Delta Sport op het programma.
Opnieuw een belangrijke wedstrijd voor CWO.

Wil je meer informatie over de club CWO? Klik hier.
Lees hier ook ‘CWO onderuit bij rozenburg’

Hontenisse wil met jeugdig elan hogerop

KLOOSTERZANDE – Toen half juni bleek, dat de samenwerking tussen HVV’24 en Hontenisse niet zou verdergaan en het samengestelde JO19-team niet langer in de hoofdklasse actief zou zijn, toen werd er bij v.v. Hontenisse besloten de kaart van de jeugd te trekken voor wat betreft hun eerste elftal.

Zo werd besloten om alle talentvolle jeugdspelers uit de JO19 door te schuiven naar de eerste selectie en tweede selectie, die daardoor een flinke kwaliteitsimpuls kregen en waardoor beide teams ook fl ink ‘ruimer in de jas’ kwamen te zitten. Het resulteert vooralsnog op de velden, want het tweede elftal is koploper en het eerste heeft aansluiten bij de top van de vierde klasse A.

De 19-jarige Ties Kerckhaert, die al zou doorschuiven, kwam door de onverwachte wending ten aanzien van de JO19 alsnog met de helft van zijn voormalige teamgenoten in het eerste elftal te spelen. Een gewaagde keus, zeker omdat er door de koerswijziging een hoop aan seniorenervaring uit het elftal is verdwenen en dus heeft plaatsgemaakt voor jeugdig elan.

“Door de trainer is vanaf het begin een signaal afgegeven dat hij met jeugd wilt gaan werken. Je merkt op het moment dat er tussen voetballen in de jeugd en in de senioren grote verschillen zitten. Het is echt wel even wennen, zeker omdat er nog jongens bij zijn die eigenlijk nog in de JO19 horen te spelen. Je hoort vanaf buitenaf vaak dat er teveel jeugd in de ploeg staat. Er had misschien een iets betere balans moeten zijn tussen oud en jong, maar we zijn nu deze weg in geslagen en ik heb er al het vertrouwen in dat dit ons ook kan lukken, maar dat heeft misschien nog even tijd nodig. Maar ik weet zeker dat we over een tijdje de gewenste resultaten op de mat gaan leggen.”

En ondanks dat er in het begin wel wat punten zijn verspeeld, ziet Kerckhaert de puzzelstukjes steeds beter op zijn plek vallen. Zelf heeft hij inmiddels ook een andere rol in het elftal. “Omdat we in de eerste wedstrijden al wat punten hebben laten liggen, merk je dat er extra druk komt. Ik denk dat het vooral belangrijk is voor ons om lekker te blijven voetballen en wedstrijden te winnen. Nu zie je dat de ploeg begint te wennen en ook meer vorm krijgt. Ik zelf ook. Aan het begin van dit seizoen ben ik als centrale verdediger begonnen, maar de laatste wedstrijden ben ik doorgeschoven naar het middenveld. Het zou alleen allemaal nog wel wat constanter mogen en dan doel ik met name op mijn eigen prestaties, waar ik altijd erg kritisch op ben. Ik ben wel blij dat ik nu op het middenveld ben komen te spelen, waar ik denk ik toch net iets beter tot mijn recht kom. Het is jammer dat ik binnenkort voor een paar maanden naar Brazilië ga om stage te lopen waardoor ik een deel van het seizoen zal moeten missen. Maar ik hoop wel dat we uiteindelijk een prijs pakken en promotie weten te realiseren. Dat zou een mooie beloning zijn.”

Wil je meer informatie over de club Hontenisse? Klik hier.

Heerjansdam wint weer niet op de Molenwei

In het programmablad van de vv Heerjansdam stond boven het voorwoord van voorzitter Peter van der Linden de kop: “kan de thuisclub nog winnen?” Nee dus, want de wedstrijd Heerjansdam – SVL eindigde in 3-3. De laatste competitieoverwinning dateert van 19 oktober en wat verder opvalt is dat de vijf thuis wedstrijden slechts drie puntjes opleverden. . . drie. Door drie gelijke spelen en twee nederlagen. En zonder die wedstijden door een groen-zwarte bril te bekijken, in al die wedstrijden had er meer in gezeten, zonder echt te domineren.

Er zit bij de ploeg van trainer Ron Timmers een bepaald patroon in. In die fases van een wedstrijd dat het goed gaat wordt er (meestal) te weinig gescoord en als het minder gaat, krijgt het meestal direct een doelpunt tegen. Kortom, er is te weinig balans in het elftal en de linies liggen te veel uit elkaar. Een neutrale toeschouwer zal zeggen: ‘leuk, dat ge ren en gevlieg, met volop goals’. Een saaie, degelijke 1-0 overwinning zal je zo niet zien bij De Dammers.

Tegen SVL werd het ook weer een wedstrijd die op een gegeven moment alle kanten op kon en Heerjansdam, bij een 3-2 stand, verzuimde door te drukken en daarvoor later de rekening gepresenteerd kreeg.

Het scoreverloop: 0-1 (3) Willem Baaij, na een counter van SVL, 1-1 (23) Youri van Noort benut beheerst een penalty, 1-2 (36) Baaij uit een vrije trap die door keeper Sander Schreuder verkeerd werd beoordeeld, 2-2 (46) Ronald Ouwens hard en laag in de beneden hoek, 3-2 (47) Nedely Fortes, alleen op het doel af en beheerst binnen geschoten, 3-3 (74) lob van Baaij.

Rest nog te vermelden dat Giovanni Smit na een half uur spelen van 45 meter met een schitterend afstandsschot bijna de doelman van SVL verraste (had het ‘doelpunt van het jaar’ kunnen zijn) en dat Schreuder vlak voor tijd (bij een 3-3 stand) zijn ploeg met een knappe redding voor een nederlaag behoedde. En maakte daarmee zijn fout (tweede doelpunt) goed.

Meer informatie vindt u hier terug op de website van Heerjansdam.
Of lees hier het vorige artikel over Heerjansdam.

Bron tekst & foto: Heerjansdam

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.