Home Blog Pagina 1130

In gesprek met Luc van de Klundert van DHV

Luc van de Klundert voetbalt al sinds de kabouters bij DHV. De keeper vindt het een gezellige en warme club. ‘’Als je op de zaterdagavond de kantine binnenloopt word je altijd met open armen ontvangen.’’

Van de Klundert heeft acht jaar lang de keepersacademie gedaan en heeft daardoor een goed niveau keepen bereikt. ‘’Ik heb aan de keepersacademie meegedaan toen ik bij de JO13 zat tot ongeveer twee jaar geleden. Eerst altijd op zondag en toen ben ik bij de vrijdagavond gegaan. We hadden een klein groepje met keepers en dan was je continu bezig met van alles en alle punten die je als keeper zijnde in een wedstrijd kreeg die zaten dan allemaal in anderhalf uur tijd over 30 vrijdagavonden zaten die dan wild.’’

Het mooiste moment in zijn carrière, wat van de Klundert nooit meer zou vergeten is zijn eerste thuiswedstrijd tegen DFC. ‘’Ik pakte alles wat los en vast zat en ik liet niks door dus dat was wel een wedstrijd voor mij om nooit meer te vergeten. Aan de andere kant heb ik ook een dieptepunt gehad en dat was de degradatie, dat was een moeilijk moment voor mij en vergeet ik ook nooit meer.’’

Naast het voetbal heeft de keeper ook nog andere hobby’s. ‘’Ik werk als DJ bij een club, want zelf muziek maken vind ik heel erg leuk om te doen, soms draai ik ook op de voetbalclub zelf. Op de donderdagavond hebben we bij DHV een dartcompetitie en daar doe ik zelf ook aan mee. Het is vaak meer dan darten en het is altijd gezellig.’’

De sfeer bij DHV is altijd goed ‘’Iedereen kent elkaar, ook al als je net nieuw bent is dat geen probleem bij DHV. De eerste weken kijk je elkaar wel even aan, van hoe heette hij ook al weer? In die paar weken leer je elkaar kennen en uiteindelijk sta je met z’n alle een biertje te drinken in de kantine.

Sterke punten waar de keeper goed in is, is lijn keepen. ‘’Ik ben een echte lijn keeper, met mijn reflex is ook niks mis mee en het aansturen van de verdedigers gaat ook vanzelf. Dat zijn wel de drie punten waar ik echt wel het sterkst in ben. Ik ben denk ik wel echt een keeper die een visie op het spelletje heeft. Ik weet precies wat ik moet doen en hoe ik mijn verdediging moet aansturen.

Een hoogtepunt voor Van de Klundert was het uitje naar Keulen met het hele team. ‘’We hebben daar zoveel meegemaakt als team. Over tien jaar praten we nog steeds over dit teamuitje. Het was dan ook zo gezellig en dus een moment om nooit te vergeten.’’

Wil je meer informatie over de club DHV? Klik hier.

RWB komt tweede helft op stoom

Bij rust van de wedstrijd RFC – RWB zag het er niet naar uit dat RWB deze wedstrijd met grote cijfers zou winnen. De 0 – 4 overwinning zou vermoeden dat RWB een gemakkelijke zege heeft geboekt, niets is echter minder waar.

RFC had tegen koploper RWB een tactiek uitgestippeld waarbij veel mensen achter de bal bleven, de ruimtes klein gehouden werden en kort werd gedekt. In de eerste helft had de club uit Waalwijk het grootste gedeelte van de tijd de bal, maar gekeken naar de kansen die beide ploegen kregen waren het aantal kansen van RFC zeker niet minder en ook niet minder groot dan die van RWB. Bij balbezit schakelde RFC razendsnel om. Keeper Luuk van Beerendonk moest dan ook regelmatig optreden en zag ook een RFC speler alleen voor hem opduiken maar hield de nul op het scorebord. Na rust werden gaandeweg de ruimtes wat groter en kon de rood-wit-blauwe formatie via een assist van Alex Huijps en de goal van Kevin Remie de score openen. Met deze stand moest RFC wel wat meer risico gaan nemen en meer de aanval gaan zoeken. Dat deed het ook en RWB had met een bal op de lat en wederom een goede redding van Luuk van Beerendonk in die periode geluk dat het 0 – 1 bleef. RWB was een stuk effectiever met de kansen die het kreeg en maakte na ruim een uur de 0 – 2. Een copie van de 0 – 1 met wederom topscoorder Kevin Remie als eindstation.

Toen Onur Ulusan een kwartier voor tijd met een kanonskogel van buiten de 16 meter de 0-3 aantekende was het verzet van RFC gebroken. Twee minuten voor tijd bepaalde Kevin Remie de eindstand op 0-4, nu kwam de assist van de goed ingevallen Brent van Look en maakte Kevin Remie daarmee zijn hattrick vol.

RWB behield daarmee zijn ongeslagen status en gaat proberen dit ook de laatste twee wedstrijden voor de winterstop te behouden. De laatste twee wedstrijden dit jaar voordat de winterstop begint zijn beide thuis, zondag 8 december komt daarvoor Dussense Boys naar RWB en de laatse wedstrijd dit jaar is vervolgens 15 december thuis tegen Blauw Wit ’81.

Meer informatie over RWB kan u hier terugvinden op hun website.
Of lees hier het vorige artikel over RWB.

Bron tekst & foto: R.W.B.

VoetbalJournaal Hoeksche Waard, najaar 2019

Lees hier de krant</

Nieuwe jeugdopleiding Capelle vormt zich

Hij is nu bijna een jaar aan de slag als hoofd jeugd opleidingen: Brian Zalmijn ziet Capelle stappen maken in de talentontwikkeling van de club. “Een kwaliteitsslag is niet binnen een dag geregeld”, weet hij echter ook.

Als trainer van de JO11 is hij op zaterdagmorgen tijdens de wedstrijd tegen SHO uit Oud-Beijerland vooral ‘positief’ in zijn kritieken op spelers. Het ‘goed zo’ en ‘klasse’ rolt van zijn lippen. En als een actie van één van zijn pupillen mislukt, klinkt het ‘jammer, volgende keer beter’ uit zijn mond. “Ik ben altijd van het positieve coachen”, reageert Zalmijn. “Plezier bij die jongens en meisjes staat altijd voorop. Voetballen is iets leuks en dat mag je als trainer best extra benadrukken. Als er plezier is, is het ook makkelijker om dingen aan te leren.” Zijn opdracht is niet mals: de jeugdopleiding bij Capelle naar een hoger niveau brengen. De club ziet nog liever vandaag dan morgen eigen jeugdspelers in het eerste elftal. Zalmijn is realistisch: “Hoe hoger je eerste elftal speelt hoe groter de uitdaging is om spelers met succes te laten doorstromen. In één keer de stap van de jeugd naar het eerste maken is loodzwaar, maar dat kan ook via een omweggetje. We hebben wekelijks overleg over de selectie en de A-jeugd over de ontwikkeling van spelers.”

De eerste maanden vergaderde hij meer dan hij lief had. “Ik zat meer in een vergaderruimte dan dat ik op het veld stond. Dat was niet het beeld dat ik voor ogen had toen ik ja zei. Maar ik wist ook: dit was noodzakelijk. Gelukkig ben ik nu veel op en rond het veld. Ik zie trainingen, wedstrijden en praat veel met trainers. Ik beschouw het ook niet als mijn product, maar als het product van ons allemaal. Dat probeer ik ook zo naar buiten te brengen. Als we veranderingen doorvoeren dan moet dat breed gedragen worden.”

Hij geeft het voorbeeld van de trainingen van de JO8 en JO9. “Eén van de twee vaste trainingen doen we gezamenlijk met alle teams. Dat gaat in parcoursvorm. Het grote voordeel is dat je verbondenheid krijgt. Trainers kijken in elkaars keuken, spelertjes ontmoeten elkaar omdat alle teams door elkaar heen lopen. Tegelijkertijd bestaat er nog steeds de behoefte om meer teamtrainingen te hebben. Daar moeten we dus met elkaar een goede modus in vinden. Binnenkort gaan we de bevindingen evalueren. Het kan best zijn dat we naar één sessie in de twee weken gaan.”

De vele gesprekken zijn ook nodig om tot een toekomstige visie te komen. Qua speelstijl bijvoorbeeld. Zalmijn: “Wat hoofdlijnen betreft ligt dat wel vast: verzorgd voetbal, dynamisch spel en veel positiewisselingen. Hoe daar te komen is veel interessanter. Je hebt nog altijd te maken met een amateurclub en veel vrijwilligers. We zijn geen bvo. We spelen als Capelle wel op hoog niveau, het is niet zo dat onze middelen tot het plafond reiken. Veranderingen hebben tijd nodig.”

Daar hoort volgens Zalmijn in ieder geval een goed niveau van de jeugdteams bij. “Het streven moet zijn om de hoogste teams in de divisie te hebben spelen. De JO19 voldoet aan de eis met de vierde divisie, de JO17 en JO15 zitten er tegenaan. Je moet je wel realiseren dat niveau niet het doel is, maar een middel om spelers nog een beter platform te bieden waarop ze zich kunnen ontwikkelen.”

Wil je meer informatie over de club Capelle? Klik hier.
Lees hier ook ‘Capelle verademing voor Julian Agatowki’

Capelle verademing voor Julian Agatowski

Het leven van Julian Agatowski speelt zich sinds een jaar af binnen een paar kilometer. Hij woont, werkt én voetbalt in Capelle. “Ik zou alles fietsend kunnen doen”, zegt de middenvelder van de zaterdaghoofdklasser, die vorig seizoen op het nippertje degradatie wist te voorkomen. “Je weet nooit hoe het in het voetbal loopt, maar ik zie mezelf voorlopig wel aan Capelle verbonden blijven.”

Zijn autoritjes naar Werkendam, waar hij de kleuren verdedigde van tweededivisionist Kozakken Boys, konden hem naar verloop van tijd gestolen worden. “Als je speelt, neem je die uurtjes voor lief, het wordt anders als dat niet het geval is. Het is ook anders als je in je nadagen van je carrière zit. Ik was 25 jaar. Dan moet en wil je spelen. Daar verandert het niveau, al speel je in de hoogste amateurklasse, ook niks aan.”

Agatowski had dan ook geen seconde bedenktijd nodig toen Capelle belde en informeerde of de voormalige middenvelder van RVVH interesse had in een overstap naar sportpark ’t Slot. “Ik werkte toen al als fysiotherapeut bij gezondheidscentrum De Rozenburcht. Dat ligt op achthonderd meter van de club vandaan. Ik woon ook in Capelle, hoe mooier kan je het krijgen?”

De belangrijkste reden om de lokroep van Capelle te beantwoorden was de sportieve uitdaging. “Capelle stond er toen heel slecht voor, maar heeft nog altijd een grote naam in het amateurvoetbal. Ik kreeg weer de kans om iedere week te spelen. De keuze was niet heel moeilijk, al wist ik wel dat het niet ideaal was om midden in het seizoen over te stappen. Uiteindelijk heeft het voor iedereen goed uitgepakt. We hebben ons einddoel bereikt: handhaving.”

Toen Capelle nog midden in de degradatiestrijd was verwikkeld, was al duidelijk dat voor dit seizoen het roer omging. De selectie werd behoorlijk ‘ververst’. Zo kwam er een hele enclave van Zwaluwen Vlaardingen. Zelf heeft hij zich opgeworpen als een soort leermeester voor de jeugd. Hoewel hij zelf ook nog maar 26 jaar is, voelt hij zich goed in die rol. “Ik hoop in het veld een verlengstuk te zijn van de trainer en jonge spelers wegwijs te maken. Ik heb bij mijn vorige clubs de nodige ervaring opgedaan.” Namens Fysio 2 Go houdt hij twee avonden in de week spreekuur voor jeugdleden van VV Capelle. “Van zes tot zeven op maandag en donderdag kunnen ze binnenlopen voor advies. Capelle maakt een professionaleringsslag bij de jeugdopleiding  en daar hoort mijn aanwezigheid als fysiotherapeut ook bij.”

Capelle heeft de ambitie uitgesproken om op termijn terug te keren in de derde divisie. ‘Even’ promoveren in de sterke hoofdklasse is echter niet eenvoudig, weet ook Agatowski. “Er zijn veel goede teams. Dat zie je terug in een grote, sterke middenmoot. Voor ons zaak om zo lang mogelijk aan te haken bij de subtop van het klassement.”

Wil je meer informatie over de club VV Capelle? Klik hier.
Lees hier ook ‘Spirit wint na strafschoppen van VV Capelle’

Mannaert wil met Clinge gaan voor het kampioenschap

CLINGE – Na één seizoen in de derde klasse zat voor v.v. Clinge het avontuur op een niveau hoger er na het behaalde kampioenschap in 2018 er alweer op. Waar eerst de top-drie het doel was, daar durft Maykel Mannaert nu wel wat anders uit te spreken. “Ik denk dat we vol voor de titel moeten spelen.”

Klare taal van de rechterverdediger, die in 2008 als 16-jarige debuteerde in de derby uit bij v.v. STEEN. Daarna was hij van seizoen 2011/2012 tot en met het seizoen 2014/2015 actief voor VV Poolster uit het Groningse Spijk. “Dat was mede door veel blessureleed nooit een echt succes. Sinds 2015 speel ik weer terug voor v.v. Clinge. Met een kampioenschap en een degradatie zaten daar wel enkele seizoenen van uitersten tussen.”

Op dit moment is Mannaert met zijn ploegmaats de ongeslagen en trotse koploper in de vierde klasse, een niveau wat hij na dit seizoen weer hoopt te verruilen voor een niveau hoger. “Na de degradatie hebben we eerst een realistische doelstelling afgesproken met elkaar. Top-drie en eventueel een periode pakken. Maar nu denk ik dat we zo goed bezig zijn, dat we vol voor de titel moeten meedoen. We laten wekelijks zien dat we een goede en uitgebalanceerde ploeg zijn en er is moeilijk tegen ons te scoren. Als je kijkt naar de 8 officiële wedstrijden dit seizoen, beker en competitie, zijn we nog steeds ongeslagen en hebben we zelfs een half dozijn wedstrijden de nul weten te houden. We zouden nog wel meer mogen scoren, zodat we het ons eigen nog wat makkelijker kunnen maken.”

Vorig seizoen werd Mannaert met Clinge in de nacompetitie uitgeschakeld, nadat in de competitie 29 punten niet voldoende bleek voor handhaving. “Dat gaf aan dat we ook daar ons mannetje konden staan. Het zat ons echter op de beslissende momenten niet mee en dat brak ons uiteindelijk op. Nu zitten we in een competitie met eigenlijk veel te weinig ploegen. Het is daarbij nu aan ons om zo scherp en geconcentreerd mogelijk te zijn en aan het eind van de rit weer feest te kunnen vieren.”

De weinige clubs, het is een issue voor alle teams uit de vierde klasse, ook voor Mannaert. Toch is hij blij met de alternatieve Pluym Cup. “Het zorgt ervoor dat je als ploeg toch in het ritme blijft, het zijn mooie wedstrijden, je speelt ergens voor en dat houdt je alert.

”Het is toch belangrijker dan een vriendschappelijk potje en dat maakt het leuk. Maar er gaat natuurlijk niets boven de échte competitiespanning. Daarin moeten we laten zien de beste te zijn en dan kunnen we terug omhoog kijken. Want het spelen op een hoger niveau is mij wel prima bevallen..”

Wil je meer informatie over de club V.V. Clinge? Klik hier.
Lees hier ook ‘Sven d’Hooge roemt ondanks de degradatie het kameraadschap bij Clinge’

Handhaven voornaamste doel voor FC Axel

AXEL – Een turbulent en tegenvallend jaar, zo laat 2019 zich nog het beste typeren voor FC Axel. De ambitieuze tweedeklasser zag zich ternauwernood het vege lijf redden, de hoofdtrainer vertrok evenals een achttal basisspelers. Met Jeroen van den Broeke als opvolger van Cees Houtepen is FC Axel begonnen met een andere doelstelling in de tweede klasse E.

“Als er zoveel basisspelers vertrekken in de zomerperiode en eigenlijk sportief gezien het geloof totaal uit de groep was, dan kan het niet anders dan dat je heel realistisch je doelstellingen moet bijstellen. Handhaven is dit seizoen het voornaamste doel. We hebben voor de ervaren basiskrachten die zijn weggegaan vooral jongere spelers uit het tweede elftal én spelers uit eigen jeugd daarvoor aan de selectie toegevoegd. En ook zijn enkele ervaren jongens zoals Maik de Wolff en recent nog Marco Plasschaert teruggekeerd in het elftal. Dat is wel een positieve ontwikkeling, want je ziet toch dat een elftal niet zonder ervaring kan. Daarin is vooral het zoeken naar een goede balans erg belangrijk.”

Van den Broeke was eerder assistent bij Terneuzense Boys en anderhalf seizoen hoofdtrainer bij RIA W. Daar wist hij met zijn ploeg degradatie uit de vierde klasse op de laatste speeldag af te wenden. Nu staat hij aan het roer bij FC Axel, een club vol ambitie die nu in de ogen van de hoofdtrainer stilaan weer in een rustiger vaarwater terecht komt. “Ze maakten een bizar en sportief rampzalig seizoen mee en dan werkt dat door in alle geledingen binnen de club. Nu zie je dat men een omslag heeft gemaakt en dat werkt positief. De groep doet alles wat in hun macht ligt om zo goed mogelijk te presteren. En dat gaat met vallen en opstaan. Maar dat is verklaarbaar met zoveel jonge spelers.”

Vooralsnog zien Van den Broeke en assistent-trainer Kieran O’Shea zichzelf terug in de onderste regionen en wacht het nog op de broodnodige overwinning. “We hebben nu enkele keren gelijk gespeeld, ook tegen nummer twee Oostkapelle/ Domburg. Toen speelden we goed voetbal. Maar om de boel echt die boost te geven, dan zou het lekker zijn om een overwinning te pakken. Die kans moet je dan vooral pakken tegen concurrenten zoals Walcheren, waar we echter gelijk tegen speelden. Dit soort wedstrijden moeten we dan over de streep trekken, wat helaas nog niet gebeurde. Toch heb ik er vertrouwen in, dat we het uiteindelijk zullen redden. We moeten gewoon keihard blijven werken met elkaar en de juiste mentaliteit tonen. Als we dat doen en ons handhaven, dan hebben we het uitstekend gedaan.”

Wil je meer informatie over de club FC Axel? Klik hier.
Lees hier ook ‘Piet de Vries en Niek de Meijer genieten van hun rol bij FC Axel 2’

 

In gesprek met Tjeu Bömers van VV Klundert

Tjeu Bömers (37) traint en leidt de JO9-1 van Klundert, dit doet hij samen met Dennis Suaréz, zijn zoon speelt ook in het team. Sinds zijn kinderen op voetbal zitten is hij erbij en traint hij de jongens. Het team komt uit in de eerste klasse, waar de trainer trots op is. Zelf heeft hij het tweede van Klundert gehaald.

Als er iets is wat Tjeu belangrijk vindt bij een vereniging, dan is dat wel de jeugd. “We hebben het nu leuk aangepakt en doen naast het voetbal ook leuke dingen met de kinderen. Ik vind het dan ook leuk, dat een vereniging als Klundert veel jeugdelftallen heeft rondlopen.”

Dennis en ik hebben de trainingen, die wij geven afgekeken. “Mijn zoon heeft op de voetbalschool gezeten en Dennis zijn zoon heeft mogen meetrainen bij RBC. Wij hebben naar deze trainingen gekeken en onze eigen draai eraan gegeven. De kinderen vinden het hartstikke leuk. Bij aanvang van de training of wedstrijd is ieder kind ook verplicht om een handje te geven. We willen ze graag een stukje respect meegeven. Ik hoop dat ik zolang mogelijk de jongens training kan geven, want ze willen allemaal en zijn zeer gedreven.”

De trainingen zijn op de club ook niet onopgemerkt gebleven. “Iedere jeugdspeler in dezelfde leeftijdscategorie wilt graag bij ons komen spelen. Gelukkig hebben wij het team bij elkaar kunnen houden, waardoor het ook vriendjes van elkaar zijn geworden, dat is leuk om te zien dat ze naast het voetbal ook met elkaar omgaan. We zijn ook al twee keer kampioen geworden en doen nu aardig mee in de eerste klasse. Ik vind dat een prestatie opzich.”

Teamspirit is wat de trainer belangrijk vindt. “Als ze niet naar elkaar overspelen of ik zie dat een jongen geen zin heeft, dan haal ik hem eruit. Ik haal hem naar de kant om even na te denken, daarnaar mag hij er weer in. Het is een teamsport en dan vind ik de teamspirit ook zeker belangrijk.”

“Eerste klasse is een aardig niveau, zeker voor jongens uit een team als de JO9-1. Ik maak de jongens dan ook duidelijk dat het niet alleen om voetbal gaat. Tijdens de wedstrijd moet er wel ‘gebuffeld’ worden en strijd worden getoond. Ik ben dan ook trots dat er al zeven keer is gewonnen dit seizoen. Ik wil hoe dan ook op dit niveau blijven spelen, want hier worden de kinderen alleen maar beter van. Ik heb ook vaak met mijn vuist op tafel moeten slaan om de jongens bij elkaar te houden.”

Zelf heeft hij vier kinderen, waarvan er twee op voetbal zitten. “De oudste zit bij mijn in het team, zijn broertje zit een team lager. Het is best moeilijk om de tijd te verdelen en ze uiteraard allemaal even veel aandacht te geven. Alle uren die ik vrij ben, ga ik kijken bij mijn dochter, want die speelt korfbal. Als mijn zoon die niet bij mij in het team zit, eerder speelt dan wij en wij spelen thuis, dan ben ik ook altijd aanwezig. Daarnaast heb ik nog een eigen bedrijf.”

De trainers steken veel tijd in het team, wat hij alleen maar leuk vindt. “We steken er veel tijd in, wat het uiteindelijk dan ook waard is. Zo gaan we af en toe zwemmen en past er een moeder op. Als afsluiting van het seizoen gaan we dan een potje bowlen of laser gamen en dat vinden de jongens ook hartstikke leuk.”

Wil je meer informatie over de club VV Klundert? Klik hier.

Pakjesdief gepakt bij Sinterklaasfeest RWB

Sinterklaas was vrijdag 30 november op bezoek bij de Jeugd van RWB. Ondanks zijn drukke agenda weet hij ieder jaar toch tijd vrij te maken om op Sportpark De Gaard de jeugd te bezoeken.

Al vroeg in de avond was de gehele kantine gevuld met kinderen en werd het wachten op de Sint volgemaakt met wat te drinken, eten van pepernoten, spelletjes en zingen van Sinterklaasliedjes. Ook de politie moest er nog aan te pas komen want de gezochtte pakjesdief was bij RWB gesignaleerd. Gelukkig liep dit allemaal goed af en kwam de Sint met al zijn kadootjes op tijd aan. Na het uitpakken van de kadootjes ging iedereen weer voldaan terug naar huis en keerde de rust terug op Sportpark De Gaard.

Meer foto’s kan u hier terugvinden op de site van RWB.
Of lees hier een ander artikel over RWB.

Bron: R.W.B.

Nieuwenhuijse koos bewust voor De Meeuwen

Na vier seizoenen en een kampioenschap in zijn laatste jaar bij ’s-Heer Arendskerke was Adriaan Nieuwenhuijse toe aan iets nieuws. Hij had verschillende opties, maar koos bewust voor De Meeuwen. Die club degradeerde juist naar de tweede klasse, waardoor hij dit seizoen zijn oude club treft. De eerste maanden bevallen in ieder geval goed.

De zestigjarige oefenmeester loopt ondertussen al meer dan twintig jaar mee in het vak en dus kent hij veel van de Zeeuwse clubs inmiddels wel. Vroeger had hij de ambitie om eens trainer te worden bij Arnemuiden, maar ook De Meeuwen stond op dat lijstje.

Dit seizoen werd die wens dus ingewilligd, hij legt zelf uit waarom het in zijn ogen een goede combinatie is. “Meeuwen is een gezellige club, waar alles goed geregeld is, maar waar ook ambitie is. Daarnaast komen er altijd veel supporters kijken, dat geeft iets extra’s.”

START
Tot nu toe bevalt het dus uitstekend, maar dat heeft voor een deel natuurlijk ook te maken met de goede start. Nieuwenhuijse merkt dat er, ondanks de degradatie van afgelopen seizoen, een positieve sfeer hangt. “Ik ga met veel plezier naar de club. De klik met de spelers is er en die jongens gaan goed met elkaar om. Het is echt een hecht team.” Dat positieve gevoel heeft volgens hem ook te maken met de komst van een aantal nieuwe spelers. “Na zo een seizoen moet je verversen, nieuw elan binnen je groep. Dat hebben ze goed gedaan, iedereen moet weer vechten voor zijn plaatsje.” Nu De Meeuwen dus weer terug is in de tweede klasse, zullen veel mensen verwachten dat de club direct bovenin mee gaat draaien. Daar is Nieuwenhuijse het voor het grootste gedeelte wel mee eens. “De doelstelling is top vijf. Als we daarin kunnen eindigen, ben ik tevreden.”

WEERZIEN
De degradatie van De Meeuwen en de promotie van Arendskerke, betekent dat Nieuwenhuijse dit seizoen tegenover zijn oude club komt te staan. Een ontmoeting waar hij nu alvast naar uitkijkt. “Dat is toch wel bijzonder. Ik ben daar op een goede manier weggegaan en kan die gasten goed, dat is altijd leuk.” Vooralsnog ziet hij vooral overeenkomsten tussen zijn oude en huidige club. “Ik pas bij dit soort clubs. Het zijn allebei dorpsclubs, maar hebben wel ambitie. Een goede groep, die al lang samenspeelt.” Toch ziet hij één duidelijk verschil, al wil hij Arendskerke voor het onderling treffen niet te veel op scherp zetten. “Ik moet natuurlijk uitkijken wat ik zeg, maar ik denk dat bij De Meeuwen iets meer kwaliteit zit.” Toen bekend was dat hij dit seizoen in Zoutelande aan het roer zou staan, volgde hij zijn nieuwe club natuurlijk op de voet. De degradatie kwam wat dat betreft dan ook niet als een verrassing, jammer vond hij dat wel. “Je zag het aankomen, maar de eerste klasse had wel mooi geweest. Je wil toch altijd op het hoogst mogelijke niveau actief zijn.” Desondanks gaat hij dit seizoen genieten van de vele mooie wedstrijden in de tweede klasse, want spijt van zijn keuze voor De Meeuwen heeft hij zeker niet. “Ik verwacht veel mooie wedstrijden, je speelt veel derby’s. Daar komen veel supporters op af, dat is alleen maar mooi.” Hij wil als trainer de komende jaren in Zeeland blijven, maar dat wil niet zeggen dat hij niet de ambitie heeft om hogerop te gaan. “We proberen natuurlijk de eerste klasse weer te halen, maar Nieuwenhoorn is wat mij betreft kampioenskandidaat nummer één.”

Wil je meer informatie over de club De Meeuwen? Klik hier.
Lees hier ook ‘De meeuwen verlaat eerste klasse met opgeheven hoofd’.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.