Home Blog Pagina 1130

Frank Hendriks even trainer van 1 én 2 HHC’09

Plotseling werd Frank Hendriks (47) eind september gebombardeerd tot hoofdtrainer van HHC’09. De afgelopen jaren werkte hij in de luwte als coach van het tweede, nu moest hij zijn manschappen ineens klaarstomen voor de belangrijke derby tegen Elshout.

Op het moment van schrijven is Frank Hendriks de spreekbuis van het eerste elftal van HHC’09. En we spreken hem op een pikant moment: vlak voor de burenruzie tegen Elshout. “Dat team wordt geleid door mijn beste vriend, Gilbert de Fijter. Wij speelden op ons zestiende al samen bij HHC’09, het is wel speciaal om elkaar nu op deze manier te treffen.”

DIPLOMA
Het kwam niet in Hendriks’ plannen voor 2019-2020 voor: het combineren van het eerste en tweede elftal. Nadat Senad Hadzic afscheid nam van HHC’09, werd hij naar voren geschoven. “Ik heb geen papieren, dus mag van de KNVB niet trainer van het eerste blijven. De cursus waarmee ik dat diploma kan halen is ook al begonnen, dus daar kan ik me volgend seizoen pas weer voor inschrijven. En eigenlijk heb ik die ambitie niet echt.”

Hij voelde zich wel de geschikte man om het gat tijdelijk op te vullen. “Ik heb zelf heel wat jaren in het eerste van HHC’09 gespeeld en ken veel jongens uit dat team al van kleins af aan. Ze nemen veel van me aan, de trainingen gaan goed.”

SMALLE TOP
HHC’09 moet tijdens het seizoen gaan bouwen: de club zag in de voorbereiding plotsklaps meer dan de helft van het basiselftal er de brui aan geven. “Daardoor hebben we nu jongens uit het tweede elftal moeten doorschuiven naar het eerste en moet het tweede putten uit het derde en zelfs de JO17-1. Het is lastig. Ik heb alle vertrouwen in deze spelers, maar het is wel wennen voor ze. Het is toch een ander niveau en een ander systeem.”

Hij verwacht een strijd tegen degradatie. “Als we erin blijven, hebben we het supergoed gedaan. In deze competitie ligt het onder de smalle top heel dichtbij elkaar, maar ik heb echt vertrouwen in onze ploeg. Ik denk dat wij genoeg punten kunnen halen voor behoud.”

HENSKENS
We spreken hem een week later nog even kort. HHC’09 heeft een nieuwe trainer gevonden in de persoon van Ger Henskens. Hendriks gaat hem assisteren waar nodig. En de wedstrijd tegen Elshout, die ging met 1-4 verloren.

Wil je meer informatie over de club HHC’09? Klik hier.
Lees hier ook het artikel over Gilbert de Fijter

Foto: AlexanderdePeffer

Trainer Ercument Metin wilt niet meer weg bij Haarsteeg

Met Ercument Metin (43) heeft Haarsteeg een trainer die zich als een vis in het water voelt bij een dorpsclub. Hij bouwde negen jaar lang aan een stevig fundament bij VCB in Biezenmortel, om vervolgens na één seizoen bij het Tilburgse ZIGO te concluderen dat hij de saamhorigheid van een dorp miste. Bij Haarsteeg voelt hij zich vanaf dag één welkom.

“Ik kende Haarsteeg vanuit mijn tijd bij VCB, wist dat het een leuke en gezellige vereniging is. De laatste jaren was het misschien wat minder qua prestaties, maar ik hoorde ook dat er een nieuw bestuur zat met een frisse visie. Ze willen gaan bouwen en dat spreekt mij aan.”

Ercument Metin is niet bepaald het type clubhopper: hij zit liever lang in een goedlopend huwelijk, dan dat hij van de ene in de andere kortstondige romance terechtkomt. “Of ik ook negen jaar bij Haarsteeg zou kunnen werken? Waarom niet? Een goedlopend huwelijk ga je toch niet beeindigen? Ik wil als trainer graag iets bouwen, daar heb ik ook bij VCB van genoten. Het geeft me ontzettend veel voldoening om jongens beter te maken, een team te laten groeien.”

En dan het liefst in een dorp. “De saamhorigheid is daar veel groter, de club leeft ook meer dan in een stad. Je kunt echt gaan bouwen, er is bijna geen verloop, terwijl het in een stad ieder jaar maar weer afwachten is welke spelers blijven.”

Metin begon met een missie: voor eenheid zorgen in de selectie. “Daar ontbrak het nog weleens aan, terwijl er echt genoeg potentie is. Tot nu toe mag ik niet klagen: we hebben geen wedstrijd in de voorbereiding verloren en hebben echt al fl ink wat progressie geboekt. Op de trainingen en in de wedstrijden stralen we al eenheid uit.”

De oefenmeester verwacht ook genoeg veerkracht in zijn selectie te vinden om een tegenslag op te vangen. Haarsteeg wist zich vorig jaar ternauwernood te handhaven, via de nacompetitie. “De doelstelling voor dit seizoen is de middenmoot en dan het liefst het linkerrijtje. We zijn alleen Sebastiaan van Bakel kwijtgeraakt aan FC Den Bosch, verder hebben we er wat jeugdspelers bijgekregen. Deze spelersgroep beseft ook wel dat het anders moet dan vorig jaar. Als we in het linkerrijtje eindigen, kunnen we terugkijken op een goed seizoen.”

Wil je meer informatie over de club Haarsteeg? Klik hier.

Foto: AlexanderdePEffer

In gesprek met David Almekinders van SV Oostburg

Op de foto: David Almekinders in actie als keeper van SV Oostburg

David Almekinders is de penningmeester van SV Oostburg en zet zich met hart en ziel in voor de Rood Zwarte uit Zeeland.

De penningmeester is mede woonachtig in Oostburg en heeft zelf ook gevoetbald in de jeugd bij de club als keeper. Daarnaast gaf hij training aan de jeugd en was hij assistent-trainer bij het eerste elftal. Sportpark Velterspark is voor hem dan ook geen onbekend terrein, vaak is Almekinders hier nog ieder weekend terug te vinden om wedstrijden van het eerste bij te wonen.

Almekinders komt uit de financiële wereld, waardoor de functie als penningmeester hem goed ligt. “Ik weet hoe ik om moet gaan met cijfers door mijn achtergrond en doe het dan ook met veel plezier. Als penningmeester beheer ik alle inkomsten en uitgaven van de club. Daarbij moet u denken aan contributies, de baromzet, investeringen etc.”

Het vlaggenschip van SV Oostburg komt dit seizoen uit in de vierde klasse A in de regio Zeeland.Echter draait het eerste elftal nog niet zo goed als vorig jaar, toen de tweede plek werd bereikt. “Het elftal is vrij jong en mist soms wat volwassenheid, waardoor we dit seizoen al een paar keer net aan hebben verloren. Wel is dit goed voor de ontwikkeling van de talenten, maar we hadden gehoopt op weer een plekje bovenin. Vooral in deze competitie is het lastig om na een paar verliespunten aansluiting te vinden. We zitten namelijk met 10 andere teams in de competitie en dat betekent dus dat we maar maximaal 20 wedstrijden spelen.”

Toch levert de competitie veel mooie wedstrijden op, zoals de derby tegen Breskens van afgelopen weekend. “Ik denk dat dit één van de mooiste edities was tussen Breskens en Oostburg. Wel verloren nipt, maar de wedstrijd had alles. Breskens speelde vol op de aanval, waardoor Oostbrug gevaarlijk kon zijn in de omschakeling. Hierdoor wisten Jochem van der Meulen en Arjan Versluys tot twee keer toe de goal te vinden. Helaas kon Oostburg niet verder uitlopen, want Breskens wist door een blunder van doelman Catsburg terug te komen in de wedstrijd. Daarna scoorde Jochem van der Meulen via een prachtig schot de 3-1. Wederom wist Oostburg dit niet vast te houden, want vlak voor rust kon Breskens de score weer terugbrengen tot 3-2.”

Oostburg had de wedstrijd op slot kunnen gooien bij de 3-1, maar raakte het houtwerk waardoor de 4-1 uitbleef. “Na rust ging het lang gelijk op totdat Breskens een kwartier voor tijd de 3-3 maakte. Daarna braken er spannende minuten aan en scoorde Breskens uit een mooi geplaatste vrijetrap de 3-4. Het was een beladen wedstrijd waar iedereen van genoten heeft. Het was een wedstrijd met mooi voetbal, een leuke tegenstander, maar wel met een bittere nasmaak. Bij een 3-3 had ik een prettiger gevoel gehad.”

Oostburg kan zich de volgende wedstrijd revancheren tegen Koewacht. Almekinders gaat ervan uit dat er gewonnen gaat worden tegen de hekkensluiter van de competitie. “Als we in het linker rijtje willen blijven moeten we deze wedstrijd winnen. Koewacht heeft afgelopen weekend wel voor het eerst punten gepakt tegen IJzendijke, dus we moeten ze niet onderschatten.”

Wilt u meer informatie over SV Oostburg? Klik hier.
Of lees hier een ander artikel over SV Oostburg.

 

In gesprek met Errol Sint Jago van Deltalent

Errol Sint Jago is talentcoach bij meidenvoetbal Deltalent. De Bonairiaan heeft gestudeerd in Nederland bij het CIOS, terwijl hij in de eerste klasse voetbalde bij IJmuiden. Daarna heeft hij bij Telstar in de eerste divisie gevoetbald. Tijdens zijn studiejaren wist hij ook zijn UEFA-A diploma in Zeist te behalen en is daarna weer teruggegaan naar Bonaire, waar hij 21 jaar lang voor de overheid heeft gewerkt.

Sint Jago is in 2003 weer in Nederland terechtgekomen, waarna hij bij de KNVB de docentenopleiding heeft gedaan en gewerkt heeft bij District Breda in regio Zeeland en Roosendaal als talentcoach tot 2015. Door fusering van de KNVB viel zijn functie weg en kwam zo terecht bij Deltalent.

De talentcoach zit nu voor het derde seizoen bij Deltalent en heeft het nog steeds naar zijn zin. ‘Dit heb ik ook 11 jaar lang bij de KNVB in Tilburg mogen doen, samen met de topsportopleiding Tilburg heb ik daar ook vrouwelijke talenten van de spelersbeurs getraind die nu actief zijn in bijvoorbeeld de eredivisie voor vrouwen. Ik ben blij dat ik mee mocht helpen bij de ontwikkeling van verschillende talenten, want sommige van de meiden die ik mocht trainen spelen nu niet alleen in Nederland maar ook in het buitenland. Dat vind ik mooi om terug te zien.’

De oud-spits was niet alleen een grote speler in Nederland. ‘Ik heb ook voor de Antilliaanse elftallen verschillende keren kwalificatiewedstrijden voor de wereldkampioenschappen gespeeld onder leiding van Rob Groenen, daarmee hebben we gevoetbald in Costa Rica, Amerika en Haïti.’ Toen Sint Jago op Bonaire woonde was hij ook trainer bij de club Juventus. ‘Daar zijn we verschillende keren kampioen geworden en we hebben ook deelgenomen aan de CONCACAF wedstrijden op Caribisch gebied, dat is een soort Europacup maar dan bij de Caribische gebieden voor landen. Dat was wel een hoogtepunt voor mij.’

Toen Sint Jago op het CIOS kwam heeft hij gekozen voor specialisatie in voetbal. ‘Mijn ambitie was meer om mensen op te leiden en om training te geven aan de jeugd en zo ben ik trainer geworden. Het mooiste aan training geven is na afloop wanneer ik de vraag stel: wat hebben jullie geleerd? En dat ze dan heel specifiek kunnen aangeven wat ze hebben geleerd. Af en toe ga ik de wedstrijden bekijken en dan zie ik sommige dingen terugkomen tijdens de wedstrijd en dat is dan voor mij een hele grote voldoening.’

Het belangrijkste wat Sint Jago wilt meegeven aan de mensen zijn vier aspecten. ‘Het eerste aspect is tijdens de training draag je bij aan de groep, want we zijn 1 geheel. Het tweede is dat je persoonlijke doelen moet stellen, zodat je jezelf telkens kan verbeteren. Als derde denk aan je lifestyle. Ga vroeg naar bed, eet gezond en het allerbelangrijkste van de vier is dat je studie altijd voorgaat en daarna komt het voetbal.’

Wil je meer informatie over Deltalent? Klik hier.
Lees hier ook het artikel van Voetbalschool Rivierenland.

 

 

De Voorbeschouwing: Denise van Endhoven van Unitas’30 VR1

Denise van Endhoven is speelster bij Unitas’30. Dit 19 jarige talent speelt het liefst als aanvallende middenvelder waar zij de aanvallers wegstuurt op zoek naar doelpunten. Vanaf der zesde is ze al actief in de voetbalwereld, in die tijd nog spelend in je jongens elftallen en in de JO13 de overstap gemaakt naar de vrouwen afdeling. Uiteindelijk op zestien jarige leeftijd begonnen met voetballen bij de Vrouwen 1.

Het team heeft dit seizoen genoeg voetballend vermogen om in de bovenste regionen mee te doen. Als het aan van Endhoven ligt een plek in de top 5. ‘’ We hebben een aantal keer al laten zien dat we goed kunnen voetballen en als we dit vasthouden, weet ik zeker dat we hoog kunnen eindigen dit seizoen.’’ Dit seizoen wil van Endhoven het beste eruit halen wat er in zit en proberen om zo hoog mogelijk te eindigen.

Vorige week werd er gespeeld tegen de vrouwen van NSV. Unitas’30 speelde niet op het niveau wat het gewend is van zichzelf, maar kon desondanks een keurig resultaat neerzetten. ‘’Het was niet onze beste wedstrijd, maar wel heerlijk om dan toch ruim te winnen. De eerste helft speelde zich vooral af op de helft van NSV, maar we wisten niet snel tot scoren te komen. Uiteindelijk gingen we rusten met een 2-0 voorsprong, dat was lekker. In de tweede helft hebben we dit vast weten te houden en mooi drie punten weten te pakken.’’

Kim Suijkerbuijk was de Woman of the Match, omdat zij in een moeilijke fase in de wedstrijd toch de doorslag kon geven en de wedstrijd doen keren in het voordeel van Unitas’30. ‘’Nadat de 2-1 werd gescoord en we het even lastig hadden wist Kim twee keer te scoren en was hiermee erg belangrijk.’’

De volgende wedstrijd is tegen Roosendaal VR1. Ook Roosendaal doet het goed in de competitie en het zal zeker geen makkelijke tegenstander worden. ‘’Roosendaal doet het erg goed en heeft nog geen wedstrijden verloren. Dus het zal zeker niet makkelijk worden voor ons. Maar op Super Sunday zullen wij er alles aandoen om te winnen.’’

De wedstrijd is te aanschouwen op Sportpark De Lage Banken in Etten Leur om 11:30.

Voor meer informatie over de wedstrijd en Unitas’30 VR1 klik hier.

In gesprek met Ankie Janiak van TVC

Ankie Janiak (30) speelt momenteel bij volksclub TVC in Breda. Deze selectieploeg komt uit in de vijfde klasse op de zondag. In de jeugd speelde hij voor SAB, wat tevens ook in Breda ligt. Hij verhuisde op jonge leeftijd naar Deventer, waardoor hij voetbal liet voor wat het was. Zijn broer voetbalde daar in een vriendenteam, waarna Ankie ook daarvoor werd gevraagd. Hij werd gevraagd bij DVV Davo om in het eerste te komen voetballen, wat hij drie jaar heeft gedaan zonder één wedstrijd te missen.

In het begon vond hij zijn verhuizing naar Deventer lastig. “Toen ik verhuisde naar Deventer, had ik daar wel moeite mee. Ik moest alles achterlaten in Breda. Ik was een jaar of achttien, waardoor je hele hebben en houden opeens wegviel. Ik moest ook mijn teamgenoten bij SAB achterlaten, wat ik uiteraard ook heel moeilijk vond.”

Hij verhuisde terug naar Breda, waar hij aansloot bij Boeimeer. De bedoeling was om daar in een vriendenteam te spelen, waarna de selectie een aantal jongens van dat team vroeg, waaronder Ankie. Na drie seizoenen actief te zijn geweest en twee keer kampioen te zijn geworden besloot hij te vertrekken. “Ik kreeg een telefoontje van TVC of ik daar wilde voetballen, daar ben ik op in gegaan en mijn besloot genomen om daaraan te sluiten.”

Het vriendenteam bij Boeimeer was gemengd met vrienden en familie. “We zagen elkaar in het team allemaal als familie, we waren voor elkaar een soort van neven. Dat is toch wel het leukste team waarin ik heb gespeeld. Door het vertrouwen van iedereen op de club, speelde ik daar ook denk ik mijn sterkste seizoen. Ik scoorde vaak en leverde veel assists.

Vorig seizoen was een minder seizoen voor TVC. Dit seizoen zijn er veel nieuwe jongens, waaronder jeugd dat is doorgeschoven naar de selectie. “De club wilt na wat mindere jaren terug naar de derde klassen en zo snel mogelijk uit die vijfde klasse. We hebben dit seizoen een leuk team. We spelen ook veel wedstrijden op karakter en dat is wat wij belangrijk vinden.”

Als kleine jongen, was Ankie altijd bezig met voetbal. “Als ik mijn deur uitliep, liep ik recht tegen een voetbalveld aan. Ik was daar dag en nacht voetballen met vrienden. Zelf vind ik het dan ook jammer, dat wanneer ik daar langs kom een leeg veldje zie. Ik vind dat oprecht, echt jammer om te zien.”

Een aantal weken terug was er een wedstrijd bij Molenschot, waarna er een groot feest was. “Wij gingen met de party bus daarheen, een groot feest natuurlijk. Na de wedstrijd gingen we gezellig daar nog wat drinken en met de bus terug. Afgelopen zaterdag hadden wij met het team een Hollandse avond. We doen dus als team ook nog veel met elkaar, naast het voetbal. Dat is zeker alleen maar gezellig!”

In zijn tijd bij VV Davo in Deventer speelde hij samen met zijn broer en twee neven in het elftal. “Ik zat in een ‘vriendenelftal’, maar speelde zo nu en dan al mee met het eerste. Ze benaderde mij later dan ook om daaraan te sluiten. Ik maakte het seizoen toch af bij het vriendenelftal, waarna wij de bekerfinale bereikte. Helaas verloren we die, maar voor mij was dat een moment om nooit te vergeten. Na de finale was er dan ook een groot feest. De kampioenschappen met Boeimeer vergeet ik ook nooit. Die kampioenschappen waren ook een groot feest met zangers, drank, kampioenshirtjes en teamgenoten. Dat was allemaal heel goed geregeld.”

Zelf is hij nog een half jaar actief geweest als trainer bij TVC, waar hij de JO19-1 leidde. “Ik heb dat een half jaar gedaan, maar ik had mij er zo in vergist hoeveel tijd en energie daarin gestoken moest worden. Ik kreeg ook een kleine, ik kon het ook dan niet maken om niet voor de klein er te zijn. Ik voetbalde uiteraard zelf ook nog, waardoor het voor mij nog lastiger werd.” De toenmalige trainer van de JO19-1 stopte er midden in het seizoen mee, waarna hij en een andere selectievoetballer werden gevraagd. “Die jongens hebben gezien dat ik voor hun klaar heb gestaan, ik merk ook nu dat zij ook altijd voor mij klaar staan. Ik vind dat heel mooi om te zien.”

Ankie hoopt dat zijn zoontje ook dezelfde interesses krijg in het voetbal. “Ik hoop dat hij ook geïnteresseerd raakt in het spelletje. Zelf zou ik het super vinden, om elke wedstrijd te komen kijken en hem aanwijzingen te geven. Ik ben al een trotse vader, maar dan ben ik ongelofelijk trots op mijn zoon. Lekker met hem voetballen, ja dat is echt wat mij leuk lijkt.”

Wil je meer informatie over de club TVC? Klik hier.

Club van de week: RWB met Serhan Eyupoglu

Serhan Eyupoglu is van vaste waarde voor de selectie van RWB. De 30-jarige verdediger brengt de nodige ervaring in het team van trainer Larry van Ommen. Wij spraken met hem over zijn voetbalcarrière, de club, het eerste elftal en het seizoen tot nu toe.

Eyupoglu is geboren in Waalwijk en begon om die reden ook bij WSC, waar hij de selectie haalde. In het hoogste senioren elftal speelde de centrale verdediger vier jaar, daarna ging hij opzoek naar een nieuwe uitdaging die hij vond bij ’t Zand uit Tilburg. “Ik heb vier jaar gevoetbald in het eerste van WSC. Bij ’t Zand speelde ik twee jaar en heb het daarna ook nog geprobeerd bij Sliedrecht. Echter kon ik me niet vinden in de mentaliteit van Sliedrecht. Wel in het niveau, maar ik vond het sociaal niet passen bij mij. Daarom keerde ik weer terug bij ’t Zand.”

Na zijn avontuur bij ’t Zand ging Eyupoglu het dichter bij huis zoeken en kwam zo bij SV Capelle terecht. “Bij ’t Zand speelde ik af en toe als pinchhitter in de spits en daar haalde ik zoveel plezier uit. Ik kon mijn energie kwijt in de spits en af en toe scoren vind iedereen leuk denk ik. Daarom deed ik een stapje terug op basis van het niveau om meer voor mijn plezier te voetballen bij SV Capelle. Na twee jaar kreeg ik een belletje van Larry van Ommen met de vraag of ik bij RWB wou komen voetballen. Ik had samen met hem gevoetbald en gunde het hem van harte in zijn eerste jaar als trainer. Zodoende ben ik bij RWB gekomen.”

Eyupoglu heeft het naar zijn zin bij RWB, omdat hij het een onwijs gezellige en leuke club vindt.  “Het is echt één club en dat zie je ook terug binnen het eerste elftal. Iedereen gunt elkaar wat binnen het team. Ik speel nu wel weer als verdediger, maar heb al zes keer gescoord in acht wedstrijden. Bij RWB er loopt veel jeugd met potentie rond. Hierdoor hebben we ook genoeg rek in de selectie, daarbij spelen er genoeg jongens in de jeugd die over een paar jaar zeker deel uit kunnen maken van het eerste elftal.”

RWB wist de eerste periode binnen te halen door de afgelopen wedstrijd met 2-4 te winnen van WDS’19. “Normaal moet ik na de wedstrijd meteen door naar me werk, maar het feestje kon ik natuurlijk niet missen. In de kleedkamer deden we muziek aan en na de wedstrijd werden wij bij terugkomst op het complex van RWB opgevangen door toeschouwers en fans om daar verder te feesten. De wedstrijd was niet geweldig, zeker de eerste helft was één van de slechtste die we ooit gespeeld hebben dit seizoen. WDS’19 wist het ons ook aardig lastig te maken, maar ik denk dat we met minder fouten daar makkelijk met 1-4 of 1-5 hadden kunnen winnen.”

Dit is een goede stap voor RWB om volgend seizoen weer terug te keren in de derde klasse. “RWB is jarenlang actief geweest in de derde klasse en hoort daar ook thuis vind ik. Daarbij hoop ik kampioen te worden dit jaar, want ik ben in mijn carrière nog nooit kampioen geworden, wel vaak periodekampioen. Dat zou toch mijn doelstelling zijn dit seizoen.

Volgende wedstrijd kan RWB de goede vorm thuis doorzetten tegen Right’Oh. “Kijkend naar de resultaten denk ik dat het een stugge ploeg is, maar thuis zijn we nog ongeslagen en dat hoop ik vol te houden. Verder weet ik niet veel over de tegenstander, als we goed spelen zoals de afgelopen weken kunnen we zeker winnen. Ik voorspel een 3-0 overwinning, want ik ben overtuigd van de kwaliteit in het team.”

Meer informatie over RWB? Bekijk hier dan de website.
Of lees hier het vorige artikel over de club van de week: RWB.

 

In gesprek met Jaap Roodnat van De Zwerver

Jaap Roodnat is voorzitter geweest bij De Zwerver. Hij is op zijn negende lid geworden bij de club en is gestopt op zijn dertigste. De 73-jarige Jaap heeft ook af en toe in het eerste gespeeld. “Dat was een andere tijd, toen was De Zwerver nog in staat om af en toe van een topamateurclub te winnen, maar dat is verleden tijd.”

Na vijf jaar voorzitter te zijn geweest, besloot Roodnat te stoppen in 2012. ‘Er waren dingen gebeurd die in mijn ogen niet konden en er werd onvoldoende naar mijn argumenten geluisterd, dus ik ben opgestapt.’ Daarna is hij meteen verder gegaan en is hoofd terreinen en opstallen geworden en dat doet hij nog steeds met plezier.

De voormalig voorzitter had ook andere taken, naast voorzitter had hij ook nog sponsoring op zich genomen. ‘Daar moet je eigenlijk helemaal niet aan beginnen als voorzitter, maar dat ben ik gaan doen omdat er helemaal niemand in de commissie sponsoring zat. Ik ben er trots op dat in de jaren dat ik dat deed het sponsorbedrag behoorlijk steeg. We gaven ook een presentatiegids uit met vele advertenties erin.’

Roodnat vindt het gezellig als er veel toeschouwers zijn. ‘Ik heb een keer meegemaakt dat bij De Zwervers bijna tweeduizend toeschouwers waren, maar dat kunnen mensen zich niet meer voorstellen. We hebben wel gemerkt dat nu De Zwerver afgezwakt is van de eerste klasse naar de derde klasse dat er veel minder mensen kwamen, omdat sommige mensen voor een leuke wedstrijd komen dan voor de club. Afzakken dat gebeurt wel is, maar het is helemaal niet makkelijk om weer terug te komen en daarom ben ik er ook trots op dat ze vorig jaar de promotie haalde in de nacompetitie en tweede klasse spelen.

De vrijwilliger vertelt verder: ‘De Zwerver had een behoorlijk hoge schuld toen ik voorzitter werd, want er was geleend om dit gebouw neer te zetten, en er was ook geleend voor de helft van de aanleg van het kunstgrasveld. Wat je leent moet je ook weer terugbetalen en dat botste een beetje.’

De voormalig voorzitter is nu vrijwilliger bij de club. ‘Als je voorzitter bent zie je al heel snel hoe de club draait op vrijwilligers en dat is niet alleen op de accommodatie maar ook achter de bar en qua jeugdtrainers. En je weet een ding zeker, als dat weg zou vallen is de hele club verloren. Toen ik geen voorzitter meer was, toen wilde ik toch nog wat blijven doen want die club zit wel in mijn hart. Ik ben er ongeveer 3/4 ochtenden per week en ik werk zelf het meest aan het hoofdveld, want wij moeten alles zelf doen. Wij huren deze accommodatie niet van de gemeente maar van een woningbouwvereniging. Dat betekent dat we alles zelf moeten doen, zelf moeten kopen en dat is een uitzonderlijke situatie als je naar de andere clubs in de Molenlanden kijkt.’

Roodnat vindt het ook heel fijn om op de club te zijn. ‘Je kan lekker je hoofd leegmaken, we hebben een leuk groepje van dertien mensen en ik ben erg blij dat er zoveel mensen zijn die zich goed inzetten voor de club. Ik ben er trots op dat in de afgelopen jaren de sportaccommodatie helemaal ge-upgrade is. We hebben een nieuwe omheining laten plaatsen, de bovenlaag van het kunstgras opnieuw laten plaatsen. De volgende klus is de renovatie van het hoofdveld. De organisatie en financiering daarvan in overleg met Gemeente Molenlanden is een hele klus waar ik veel tijd aan besteedt.

Wil je meer informatie over de club De Zwerver? Klik hier.

Zeelandia Middelburg verrast Ben Sellam met overstap

Dat de trainer van Zeelandia Middelburg zo om de week een wedstrijd zou missen was amper een half jaar geleden nog ondenkbaar. De club speelde op een respectabel niveau in de tweede klasse zondag – in 2015/2016 zelfs nog in de eerste klasse – maar zoals bekend is er veel veranderd. Voor trainer Salim Ben Sellam bleef de voor hem verrassende overstap naar het zaterdagvoetbal niet zonder gevolgen.

,,Ik snap dat alles in april in een stroomversnelling ging, maar dan nog. Neem mij mee in de communicatie. Teleurgesteld? Misschien wel een beetje”, zo spreekt Ben Sellam. Onderwerp van gesprek is natuurlijk de overstap naar het zaterdagvoetbal. Sinds oktober 2018 werden er een aantal visiebijeenkomsten georganiseerd. Er diende meer te worden geinvesteerd in de opleiding en begeleiding van de jeugd, het damesvoetbal, jeugdtrainers en faciliteiten. Ook kwam naar voren dat er met name op de zaterdagmiddag en zondag te weinig beleving werd ervaren en dat er een ‘eilandstructuur’ was ontstaan. Dat het eerste team in de Brabantse-klasse speelde – vorig seizoen werd het zesde – en de reiskosten de pan uitrezen was ook een negatief issue. 25 procent van de begroting ging naar het eerste elftal, iets wat niet als houdbaar werd ervaren.

In eerste instantie zouden de Middelburgers pas in het seizoen 2020-2021 overstappen, maar op aandringen van de selectie – die geen zin had in een overbruggingsjaar – gebeurde dit direct. Ben Sellam had alleen al een overeenkomst getekend bij JVOZ, dat zijn wedstrijden afwerkt op zaterdag. ,,Een hele verandering, dat zaterdagvoetbal. In de vierde klasse wordt zo onlogisch gevoetbald; een aparte klasse. Ik wilde de bal hebben als voetballer, maar de meesten hoeven de bal niet.” Ook apart is de wedstrijdvoorbereiding van het eerste elftal. Ben Sellam is dus niet altijd aanwezig waardoor hij twee spelers – Joost de Kubber en Sander Sander Ouwerkerk – vooraf instrueert hoe zij de wedstrijdbespreking dienen te doen. ,,Maar mijn assistent doet de wissels.”

Naast zijn werk bij JVOZ en Zeelandia Middelburg zet Ben Sellam zich ook nog in voor het meidenvoetbal. Namens zijn bedrijf Gold Event Zeeland staat hij op zondagochtend op het veld, samen met onder meer de ADO Den Haag-voetbalsters Sharona Tieleman en Ilham Abali. Ook is hij bij Groene Ster Vlissingen nog op de achtergrond actief op het gebied van sponsoring en activiteiten. ,,Ja, voor werken heb ik ook nog tijd”, lacht Ben Sellam. ,,Ik begeleid op het Scheldemond College moeilijk lerende kinderen. Het Scheldemond heeft een samenwerking met JVOZ, dus die combinatie gaat prima. Vaak trainen we om 14.30 uur, en ben ik om 16.00 uur klaar. Dat valt dus mee.”

Bij JVOZ is hij trainer van de JO15, dat uitkomt in de tweede divisie. Hoewel hij uit het onderwijs komt was het toch even wennen de eerste paar trainingen. ,,Je krijgt een groep pubers en probeert toch op je woordkeuze te letten. Wat je zegt moet ook blijven plakken, dus moet je creatiever zijn. Ik werk gelukkig ook met een groep waarin veel talent zit, en de houvast die JVOZ biedt qua trainingsdoelstellingen is heerlijk werken.”

En zet hij de huidige combinatie volgend seizoen voort? ,,Daar heb ik nog weinig over nagedacht. Het spookt soms door m’n hoofd om m’n UEFA A-diploma te halen, maar of dat realistisch is qua tijd etcetera, dat moet ik nog bekijken.”

Wil je meer informatie over de club Zeelandia Middelburg? Klik hier.

De Fijter heeft het naar zijn zin bij HHC’09 én SC Elshout

Gilbert de Fijter is een van de weinigen die zich thuis voelt bij zowel HHC’09 als SC Elshout. Hij is al bezig aan zijn zesde seizoen als hoofdtrainer van die laatstgenoemde vierdeklasser, maar staat ook bij HHC’09 weleens als coach op het voetbalveld.

Veel mooier wordt het niet voor Gilbert de Fijter. Met Elshout de derby spelen tegen HHC’09 is al ieder seizoen weer bijzonder, maar dat boezemvriend Frank Hendriks ook nog eens de interim-trainer van de rivaal was, maakte deze editie helemaal speciaal. “Dat was wel heel toevallig, de ochtend daarvoor stond ik nog samen met hem op het voetbalveld. Mijn zoontje voetbalt bij HHC’09 in de jeugd en wij trainen dat team.”

De Fijter (47) kent een bijzonder carrièrepad. Hij begon als trainer bij HHC’09 en schopte het daar tot het tweede elftal. “Het was de bedoeling dat ik trainer van het eerste zou worden, maar sommigen vonden het beter als ik elders ervaring op zou doen.” Elshout bood hem die kans. Dat De Fijter zes jaar later nog steeds als trainer bij de buren werkzaam zou zijn, hadden ze in Heusden waarschijnlijk ook niet verwacht. “Maar ik ben geen trainer voor de korte termijn. Toen ik bij Elshout begon, zat er weinig voetbal in het team. Ik kende de club natuurlijk wel en wist dat de sfeer er leuk was en ze een jonge spelersgroep hadden. Ik vond de uitdaging die er lag een hele mooie.”

Inmiddels geniet hij van de groei die zijn team heeft doorgemaakt. “Ik zie dit seizoen dingen waar ik vijf jaar aan heb gewerkt met de spelers, positioneel en qua positiespel. We hebben gewoon een hele leuke ploeg en krijgen er elk jaar weer jeugdspelers bij.” Hij hoopt die ontwikkeling ook in de prestaties terug te zien, met een plek in de top vier van de vierde klasse als doel. “Het zou heel mooi zijn om aan de nacompetitie mee te doen, we hebben dat toetje verdiend.” Voor een promotie is het nog net wat te vroeg, denkt De Fijter. “De ene keer winnen we met grote cijfers van een derdeklasser, de andere keer verliezen we. We zijn nog niet constant genoeg voor dat niveau.” Dat Elshout derdeklasser Haarsteeg vorig jaar in de voorbereiding met 6-1 klopte, zegt wel genoeg over de kwaliteiten die de selectie herbergt.

De Fijter geniet in Elshout. “De mensen hier zijn mijn vrienden geworden, ik heb het enorm naar mijn zin.”

Wil je meer informatie over de club HHC’09? Klik hier.
Wil je meer informatie over de club SC Elshout? Klik hier.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.