Hij verkaste als D-pupil naar VV Dongen vanwege de geroemde jeugdopleiding, maar Frank Claassen is blij dat hij sinds dit seizoen gewoon weer bij Blauw Wit’81 speelt. De achttienjarige middenvelder vormt direct een belangrijke speler in het team van Joey Verhoeven, dat hoge ogen hoopt te gooien in de vierde klasse.

Frank Claassen komt uit Dongen, maar toch zette hij zijn eerste stappen als voetballer op de velden van Blauw Wit’81 uit het nabijgelegen De Moer. “Dat was de club waar mijn moeder altijd speelde”, zegt Claassen. “Bij die club is meidenvoetbal altijd al populair geweest en ze speelde er jaren met veel plezier. Dankzij haar werd ik lid van Blauw Wit’81 en dat vond ik prima. Het is een leuke, gemoedelijke club en vanuit Dongen ben je er ook zo op de fiets”, zegt de middenvelder. “Ik vond het heerlijk om daar te spelen.”

SELECTIETEAMS
Toch vertrok Claassen als D-pupil naar de grootste club van zijn woonplaats: VV Dongen. “De jeugdteams van Blauw Wit’81 speelden destijds allemaal in lage competities, terwijl de selectie-elftallen van Dongen op divisieniveau uitkwamen. Dat was interessant voor mij als jong ventje: ik kon me daar ideaal ontwikkelen.”

Zo geschiedde ook. Claassen doorliep alle selectieteams van Dongen en speelde bovendien op allerlei posities: van centrale verdediger tot linksbuiten. Doorbreken bij Dongen 1 is tegenwoordig heel lastig: het vlaggenschip van de club komt uit in de Derde Divisie. Bovendien merkte Claassen dat er betere spelers dan hij rondliepen in de JO19-1, waar hij tot vorig seizoen uitkwam. Na zes jaar besloot de middenvelder dat hij toe was aan een nieuwe uitdaging.

AANPOTEN
Dat nieuwe avontuur beleeft hij op vertrouwd terrein, want Claassen keerde afgelopen zomer terug naar Blauw Wit’81, waar hij een belangrijke pion vormt in het vlaggenschip van Joey Verhoeven. Claassen is herenigd bij de hechte dorpsclub met veel oude bekenden, maar moet wel wennen aan het seniorenvoetbal. “Fysiek is het fl ink aanpoten en je merkt dat ervaren voetballers soms heel slim spelen, dat is leerzaam voor me. Ik speel in het team als verdedigende middenvelder, op die positie sta ik graag.” Vorig seizoen eindigde Blauw Wit’81 knap op een verdienstelijke vierde plaats en ook dit jaar wil het team van Joey Verhoeven meestrijden om de bovenste plaatsen. “Het zou mooi zijn als we een periode kunnen pakken, maar het is nog te vroeg in het seizoen om te oordelen of dit gaat lukken”, zegt Claassen.

Het is voor de middenvelder in ieder geval niet te vroeg om al te stellen dat hij geen spijt heeft van zijn terugkeer. “Blauw Wit’81 is namelijk een hele leuke club. Iedereen kent elkaar en staat voor elkaar klaar, er worden veel leuke feestjes georganiseerd en een vaste kern van supporters is erg betrokken bij het eerste team.” Claassen is pas achttien jaar oud en wie weet is zijn eerste seizoen in Blauw Wit’81 het startpunt voor een hele lange carrière in het vlaggenschip. “Dat zou zomaar kunnen, ik zie mezelf nog jarenlang hier voetballen. Ik ben blij om terug te zijn.”

Wil je meer informatie over de club Blauw Wit’81? Klik hier.

Drie jaar, zo oud was Noah van Caem toen hij al begon met voetballen. Als klein ventje begonnen bij NEO’25 en zo opgegroeid als jongen van de club. Inmiddels is hij 19 jaar en speelt hij als aanvallende middenvelder in het vlaggenschip van de vereniging.

De laatste wedstrijd was thuis tegen Altena. Tot het laatste kwartier werd er door NEO’25 goed stand gehouden, maar het ging hierna snel bergafwaarts. ‘’Afgelopen weekend was de bekerwedstrijd tegen Altena die we ietwat geflatteerd met 2-5 hebben verloren. Ik denk dat we als team verdedigend goed compact stonden, waardoor Altena niet al te veel kansen creëerde. Bij vlagen konden we zelf gevaarlijk worden met goede combinaties. We hebben nog op een 2-1 voorsprong gestaan door mooie goals van respectievelijk Laurens en Django en tot aan de 75^e minuut stond het nog 2-2. Hierna was ons verzet echter gebroken en werd het in de laatste minuten nog 2-4 en 2-5.’’

Van Caem zit nog niet lang bij de selectie en heeft nog niet veel tijd gehad om zich echt te kunnen bewijzen, maar dit seizoen hoopt hij in ieder geval een vaste plek in de opstelling te bemachtigen. ‘’Persoonlijk zou ik graag een basisplaats willen veroveren. Verder wil ik me als voetballer blijven ontwikkelen.’’

De eerste seizoenshelft zit er al bijna op en de eerste goede voorspellingen voor het einde van het seizoen beginnen zich te vormen. ‘’Na een moeizame eerste periode denk ik dat we moeten proberen bij de top 5 aan te sluiten. Een eventuele periode pakken zou hier een mooie bijkomstigheid bij zijn. Als we voetballend constanter worden en vaker laten zien wat we in huis hebben met deze jonge ploeg, heb ik er alle vertrouwen in dat dit haalbaar is.’’

Een uitwedstrijd tegen Zwaluwe, dat is de volgende ploeg op het programma van NEO’25. Zwaluwe is een directe concurrent van de ploeg uit Waalwijk. Van Caem hoopt natuurlijk op winst en met de ploeg waar het over beschikt moet dit zeker mogelijk zijn. ‘’Zwaluwe staat momenteel 6^e  in de competitie met evenveel punten als wij. Ik denk dat het een gelijk opgaande pot gaat worden, die twee kanten op kan vallen. Om bij de top 5 aan te sluiten, zullen wij deze wedstrijd naar ons toe moeten trekken. Ik gok op een nipte 1-2 overwinning.’’

Voor meer informatie over de wedstrijd en NEO’25 klik hier.

Lees hier ook de vorige Voorbeschouwing met Niels Hamers

Het was een winterse dag in januari 2005 dat Johan de Jong de verantwoordelijkheid als kantinebeheerder van Corné Sleenhoff overnam. Johan, sowieso de man die Baardwijk helpt waar nodig, stortte zich vol op zijn taken die te maken hebben met het aanvullen van bier flesjes, het vullen van bierglazen en het aansluiten van bierfusten en alle andere zaken die met eten, drinken en de kantine in z’n algemeen te maken hebben.

Rots in de kantinebranding
Al die clubavonden, feestavonden, zaterdagochtenden, zondagmiddagen, Champions-League-kijk-avonden, sinterklaasavonden en zelfs de hele vroege ochtenden (om 04:45 uur) voor er vertrokken werd op trainingskamp waar Johan bij was, zijn naar alle waarschijnlijkheid nog niet op 1.000 handen te tellen. Want wat er ook gebeurde, als Johan er moest of kon zijn, dan was hij er. Maar, aan alle mooie dingen komt een eind, zo ook aan de kantinecarrière van Johan bij v.v. Baardwijk. Maar liefst 15 (voetbal)seizoenen na zijn aanstelling heeft het bestuur in overleg met Johan besloten dat het tijd is om het stokje over te dragen.
Goed om te weten! Johan blijft (natuurlijk) actief bij Baardwijk, in de toekomst zal hij zich namelijk gaan ontfermen over alle zaken omtrent Sportpark Olympia in de in de vorm van terreinbeheerder. Namens het bestuur willen wij Johan dan ook heel hartelijk danken voor al die jaren waarin hij zich ingezet heeft als kantinebeheerder. Uiteraard zal er op een passende manier afscheid worden genomen van Johan als kantinebeheerder; meer informatie hierover volgt later!

De nieuwe beheerder
Ad van Gelder. Misschien ken je hem niet direct, want hij is een tijdje weggeweest, dus hier even een korte voorstelronde: hij is 54 jaar jong en geboren én getogen in Borruk (in hetzelfde nest als Mario en Twan van Gelder overigens), dus met dat geel-zwarte hart zit het wel goed. Na zijn jeugd, is hij een cafetaria begonnen in Heusden, waarna hij verhuisd is naar Oostkapelle, alwaar hij 22 jaar lang een succesvol pannenkoekenrestaurant heeft uitgebaat. Ad ademt horeca en schaart het door de gezelligheid die ermee gepaard gaat onder één van zijn hobby’s. Het kan zijn dat je hem sinds de verkoop van zijn restaurant wat meer in Borruk hebt gezien. Als vrijwilliger bij Borkpop, Wollukstock of bij RKC bijvoorbeeld. We zijn er bij het bestuur van overtuigd dat we in Ad een waardig opvolger hebben gevonden als kantinebeheerder, dus waarschijnlijk wordt hij een bekend gezicht in de kantine.
In januari zal het stokje overgedragen worden.

Bestuur v.v. Baardwijk

Foort Cove functioneert als vice-voorzitter, is lid van de technische commissie van de jeugd en geeft training aan de allerkleinste voetballers bij RWB, de kanjers. Een flinke lijst met veel verschillende activiteiten, die Cove nog altijd met veel plezier verricht.

Cove is al bijna 50 jaar lid bij RWB. Hij begon op zijn achtste met voetballen als linksback en rechtsback. “Ik zal heel eerlijk zijn, want ik kon vroeger niet zo goed voetballen. Het echte voetbal heb ik pas geleerd toen ik trainingen ben gaan verzorgen en coördinator werd van de jeugdteams tot de JO10 en JO11.”

De vice-voorzitter is begin jaren ’90 betrokken geraakt bij de commissies van RWB. “Bij de allereerste grote loterij actie kon je een gloednieuwe auto winnen en je kon meedoen bij een inleg van 200 gulden. Omdat ik een technische opleiding had genoten dachten ze dat ik wel mee kon helpen bij de organisatie. Zo ben ik eigenlijk een beetje in de evenementencommissie beland.”

Zo is Cove ook meegegaan met jeugdkamp dat ieder jaar werd georganiseerd voor de jongere voetballers. “In mijn eerste jaar was ik assitent leider, maar uiteindelijk heb ik het stokje overgenomen en ik organiseer het nog steeds. Tegenwoordig is het wel iets veranderd, want de animo is minder dan eerst, waardoor ik van een week een weekend heb gemaakt. Daarbij is het nu op het complex van RWB en zetten we een paar tenten neer.”

Naast de evenementencommissie geeft Cove ook training en is coördinator van de allerjongste voetballers van RWB. “Als coördinator stuur ik de trainers en leiders aan en verzorg ik externe cursussen. Bij de jeugd letten we vooral op Techniek zoals een bal aannemen, want als je een bal niet fatsoenlijk kan aannemen wordt het nooit iets. Vooral Cock van Dijk geeft vaak fantastische techniektrainingen.”

Het werk van Cove is niet onopgemerkt gebleven, want hij werd op 2 februari 2018 benoemt tot lid van de orde van Oranje-Nassau vanwege zijn verdiensten voor RWB. “Ik vond het een hele eer en was echt heel verbaast toen ik hem kreeg. Vooral omdat mijn vrouw het bijna een jaar geheim wist te houden voor mij. Het is een stuk waardering, maar de grootste waardering het is het terugzien van de jeugd die doorstroomt in het eerste of de JO19. Daarbij spelen veel selectieteams nu eerste klasse of hoofdklasse. Maar we doen het met meerdere mensen, samen mogen we trots zijn op wat we bereikt hebben.”

Cove wilt uiteindelijk dat de eigen jeugd kan voetballen in het eerste elftal en dan het liefst zo hoog mogelijk. “Daarin moeten we wel realistisch zijn, want clubs om ons heen hebben meer jeugdleden dus ook een grotere vijver om uit te vissen. Daarom streven we er nu naar om een stabiele derde klasser te worden.

Het eerste elftal van RWB is goed gestart aan de competitie, want ze wisten de periodetitel binnen te slepen. “De combinatie tussen jonge en oude spelers is goed en de klik is ook aanwezig. Aan het begin van het seizoen zijn er een aantal ervaren spelers van buitenaf aangetrokken, om de talenten te helpen in hun ontwikkeling. Het werkt goed, want er wordt leuk en verzorgd voetbal gespeeld en de sfeer is ook goed binnen het team geloof ik.”

De mannen van trainer Larry van Ommen wisten de titel binnen te slepen door WDS’19 met 2-4 te verslaan. “Eerste helft was op zich prima, maar de tweede helft was echt drama. Uiteindelijk gewoon gewonnen en de titel binnen gesleept. Dus volgende week praat niemand er meer over “lacht Cove.

Eerstvolgende wedstrijd speelt RWB tegen Right’Oh een interessant affiche, want ook Right’Oh bevindt zich in de bovenste regionen. “De doelstelling is om kampioen te worden, dus ik ga ervan uit dat we gewoon blijven winnen. Het kan zeker, want er zit heel veel voetballend vermogen in wat ook leuk is voor de toeschouwers. Om die reden denk ik aan een 4-1 overwinning voor RWB.”

Meer informatie over RWB? Klik dan hier.
Of lees hier het artikel van de vorige keer over de club van de week: RWB.