“Groot hé”, zegt Pleun Onderdelinden als hij van de kantine naar de bestuurskamer loopt. Het lid van het managementteam van CWO spreekt van een ‘luxe-uitvoering’ clubgebouw. “Het is eigenlijk veel te groot voor ons.”

Daarom ging de club op zoek naar partijen die gebruik wilden maken van het gebouw. “Toen dit gebouw werd gebouwd hadden we met fusieclubs HSC, HVO en RKWIK nog zo’n achthonderd leden samen. Maar toen we onze intrek namen, hadden we dat aantal al lang niet meer. We hebben zelfs een paar jaar 450 leden gehad. Inmiddels zitten we weer in de lift, plukken we de vruchten van de nieuwe wijk hier voor de deur en tikken we de zevenhonderd leden aan.”

Maar het gebouw waar CWO is gehuisvest is nog altijd groot genoeg om multifunctioneel te gebruiken. “Het leent zich uitstekend om het huis van de buurt te zijn. Het park is ook open. Buurtbewoners kunnen gebruik maken van onze velden, waarom zouden de organisaties dan niet gebruik kunnen maken van het gebouw. Zo heeft iedereen er profijt van.”

CWO biedt inmiddels onderdak aan biljarters en bridgers en sinds tweeënhalf jaar aan Vlaardingen In Beweging (VIB). “Dat is een grote vis”, zegt Onderdelinden. De verzorger van sportbeweging in de stad huurt in het gebouw een ruimte waar drie medewerkers werken. “Het is ideaal hier”, zegt directeur Marvin Visser. “We kunnen gebruik maken van de algemene ruimten. Beneden hebben we een opslagruimte voor al onze materialen. Vanmorgen hadden we een vergadering met al onze medewerkers.”

Binnenkort krijgt CWO een nieuwe huurder: een buitenschoolse opvang. Onderdelinden: “Dat is geweldig toch?. Dit is voor die kids een perfecte locatie. Ze zetten één stap buiten de deur en ze staan op het voetbalveld.”

Het multifunctionele gebruik heeft volgens Onderdelinden nog een ander voordeel: “Er is meer sociale controle. Er is altijd iemand aanwezig op het complex.”

Visser beaamt dat. “Vorige week liepen hier wat jochies te schooieren. Ik heb een bal gepakt voor ze en gevraagd of ze wilden voetballen. Dat wilden ze wel. Die ventjes een leuke tijd, wij ons doel dat jeugd meer gaat bewegen bereikt.”

Het zou zomaar een reclameslogan kunnen zijn: Voetbalsgoal, wie is er bij CWO niet groot mee geworden? Bij de Vlaardingse fusieclub is voetbal voor de allerkleinsten al jaren een hit. De afgelopen twee jaar heeft de Voetbalsgoal een extra impuls gekregen. “Het wordt nu wel heel druk.”

Een half uur voor de woensdagmiddagtraining loopt Willem van Hoof al door de catacomben van het clubgebouw van CWO. Hij is met Pleun Onderdelinden één van de twee ‘voetbalopa’s’, die met andere trainers zich ontfermen over de jongste jeugd bij CWO. De één meldt zich als hij vier jaar is, de ander sluit aan bij zeven. “Daarom heb je ook veel trainers nodig. Een groep van dertig kinderen is niet te doen, zeker met al die niveaus en leeftijden door elkaar”, zegt Van Hoof, die overloopt van het enthousiasme. “Het slurpt energie, maar het is zó leuk. Ik zeg heel vaak dat ik mijn roeping heb gemist. Ik had in mijn beroepsmatige leven iets moeten doen met kinderen.” Van Hoof, inmiddels gepensioneerd, telde jarenlang het geld bij een grote bank in Nederland. Hij was erbij toen de Voetbalsgoal – je spreekt het uit als voetbalschool – het levenslicht zag. “Cock Steenhorst, een echte RKWIK’er, heeft het bedacht. Cock is ons helaas ontvallen, maar zijn gedachte blijft voortleven in de voetbalschool.”

Als Van Hoof even later aanstalten maakt om naar het trainingsveld te gaan, loopt hij langs een foto aan de muur van zijn oude voetbalvriend. Buiten geeft hij ieder voetballertje een aai over de bol, verwelkomt de nieuwe talenten (‘wie hebben we daar?’) en maakt een praatje met de ouders. Opvallend: alle jongens en meisjes dragen een trainingspak met achterop de voornaam.

“Lekker makkelijk, want inmiddels ben ik op een leeftijd gekomen dat ik minder goed namen kan onthouden. Zeker als er iedere week weer drie, vier nieuwe kinderen voor je neus staan.”

De ‘uniformiteit’ dient ook nog een ander doel, legt voetbalvader en coördinator Jordy Leewis even later uit. “Het is een mooie manier om de kids te binden. Je maakt met je trainingspak wel meteen de blits. Ze kunnen hier in de buurt uit vele clubs kiezen. Wij hebben gekeken waar wij het verschil kunnen maken.”

Een ander verschil is dat er twee trainingsmomenten worden aangeboden. Naast woensdagmiddag wordt de beginnende voetbaljeugd de beginselen van het spel op zaterdagmorgen bijgebracht. “Daar zijn we uniek in”, weet Leewis.

Uniek is ook dat de kids van de Voetbalsgoal in de winterstop, als het buiten wat onaangenamer wordt, de sporthal ingaan. “Bij ons voetbal je het hele jaar.”

Dat aanbod en de komst van een nieuwe wijk naast het CWO-complex heeft gezorgd voor meer aanloop. “Er stroomt straks weer een team van acht, negen kinderen door naar de reguliere competitie”, vertelt Leewis. “Die zijn al wat ouder en meer ervaren. We bereiden hen en hun ouders voor. Ze gaan de JO8-4 vormen.”