Home Blog Pagina 1121

Metin Yavuz wil kampioen worden met Breskens

In de vierde klasse van het zondagvoetbal behoort VV Breskens tot één van de titelkandidaten. De ploeg van Soufi an Dooms wordt getipt voor het kampioenschap. Volgens routinier Metin Yavuz moet Breskens ook ambitieus zijn. “Met deze selectie moeten we voor promotie gaan.”

De 31-jarige Yavuz is geen onbekende in Breskens en heeft de club hoog zitten. “Ik ben op mijn dertiende vanuit Istanbul naar Breskens verhuisd. Ik woon inmiddels zeventien jaar in dit prachtige dorp en de voetbalvereniging betekent heel veel voor mij. Esad Osmanovski is voor mij een rolmodel geweest, die jarenlang, fanatiek en met liefde voor de club heeft gevoetbald. Daarnaast heeft de vereniging mijn integratieproces, indirect, zeer beïnvloed.”

De verdediger voelt zich inmiddels heel erg thuis in het dorp. “De vissersmentaliteit is bij sommigen nog sterk aanwezig. Ze hebben hun mening altijd klaar en zullen zeker niet verzwijgen om deze uit te spreken. Je moet er aardig wat tijd, geduld en energie in steken om hun respect te verdienen. Als je er eenmaal bij hoort, dan wil je nergens anders wonen.” De 31-jarige verdediger voetbalt al meer dan tien jaar bij Breskens en is zeer geliefd bij de club. “Ik voetbal al twaalf jaar bij deze club. Ik vind het schitterend om te zien hoe belangrijk de club voor het dorp is. Als je dan op de zondag goed speelt, word je op handen en voeten gedragen. Speel je niet goed, krijg je het ook direct te horen. Dat kan ik enorm waarderen.”

Yavuz heeft nog één grote droom bij Breskens en hoopt deze dit seizoen te kunnen verwezenlijken. “Ik ben al die jaren nog nooit kampioen geworden met deze club. We hebben een goede mix van jong en oud. Afgelopen jaar sloten Jordan Gouka, Joris Blaakman, Twan van Exter, Justin Houtzager als jonkies aan bij het team. Deze jongens zullen nu en in de toekomst veel voor de vereniging kunnen betekenen.“ Als de ploeg van Soufi an Dooms een serieuze gooi wil doen naar het kampioenschap, moet de ploeg op een aantal vlakken nog stappen maken.

“De nieuwe basiself van het team bestaat voor een deel uit nieuwe spelers die dit seizoen naar VV Breskens zijn gekomen. Het lijkt nog een zoektocht naar elkaars kwaliteiten. We zijn aardig op weg, maar zijn er zeker nog niet.

Als we kampioen willen worden, moeten we conditioneel beter zijn dan de rest. Ook daarin moeten we ons verbeteren.”

Daarnaast heeft Breskens het traditioneel lastig tegen de mindere ploegen. “Wij hebben het altijd lastig tegen ploegen die zich massaal ingraven. De huidige vierde klasse bestaat maar uit elf ploegen, dat betekent dat je niet teveel misstappen mag maken. Om ook van de kleintjes te winnen, is het belangrijk dat er genoeg strijd geleverd wordt.”

Wil je meer informatie over de club Breskens? Klik hier.
Lees hier de hele krant van Zeeuws Vlaanderen.

Marcel van Wieren geeft spelers de ruimte

0

“Vroeger werd alles voorgekauwd voor je als speler. Daar ben ik niet van”, zegt Marcel van Wieren als hij net terug is van de training uit Maasland. Normaal gesproken is vrijdag een vrije avond, maar deze vrijdag heeft de trainer van het tweede elftal van MVV’27 een extra training gegeven. “Mijn laatste man had deze week vanwege zijn werk een training gemist, maar wilde wel heel graag trainen. We zijn een half uurtje bezig geweest met zijn tweeën. Ik doe dat graag, zeker als het initiatief van een speler zelf uit gaat.”

Zelflerende en -corrigerende spelers. Van Wieren (53 en in bezit van TC II) is er gek op. “Ik draag altijd uit dat we het samen moeten doen. Het is niet de trainer vraagt en de spelers draaien. Dan krijg je alleen maar spelers die als een stel robots een opdracht uitvoeren. Ik wil juist dat ze bewust nadenken over waarom ze iets doen. Ze moeten zichzelf steeds de vraag stellen: waarom doe ik dit. Ik ben ervan overtuigd dat je op die manier betere spelers krijgt. Als trainer ben je een richtingsaanwijzer.”

Van Wieren streek afgelopen zomer voor het eerst neer op sportpark De Commandeur. “Het is prima toeven hier”, zegt hij over zijn verblijf bij de dorpsclub. “MVV is HVC-achtig. Het is gemoedelijk. Sfeer en prestatie gaan hand in hand. Dat is een cultuur waar je vooral vanaf moet blijven, maar ik denk wel dat spelers zich bewuster kunnen worden van het spel. Dat hoeft heus niet te bijten met die typische MVV-cultuur.”

Voor dat geluid werd Van Wieren, die assistent-trainer was van HVC’10, ook binnengehaald door MVV’27. “Wij vinden het heel belangrijk dat wij onze spelers, maar ook onze trainers goed opleiden”, reageert voorzitter Pieter van Rijs. “Marcel past qua mentaliteit en mens heel goed bij ons en is bovendien met zijn specifieke vaardigheden een aanvulling op de kwaliteiten die de andere leden van de technische staf bezitten.”

Niet spelsystemen, maar spelprincipes staan bij de training van Wieren centraal. “Je moeten spelers helpen in de wedstrijden de goede keuzes te laten maken. Dat kan alleen als je ze er ook over laat meedenken.”

Zo roept hij regelmatig twee spelers van MVV 2 bij de wedstrijdbespreking naar voren om te praten over de tactiek van de dag. “Ik dwing ze constant om na te denken over situaties. Wat doen we tegen twee spitsen? Hoe wordt je strijdwijze tegen drie aanvallers? Als je spelers onderdeel maakt van de oplossing zullen ze zich ook eerder betrokken voelen. Ik wil graag dat ze inzien van wat ze kunnen en hoe ze dat het beste kunnen benutten.”

Gezien de resultaten van zijn team lijkt Van Wieren en collegatrainer Arno van Nierop daarin snel geslaagd, want op het moment van het schrijven staat MVV 2 gedeeld eerste in de reserve tweede klasse. “Het team is vorig seizoen gedegradeerd. Resultaat is belangrijk, maar zeker niet het belangrijkste. Als tweede team heb je vooral als taak om spelers te laten doorstromen naar je eerste. Voor MVV, dat het van de eigen jeugd moet hebben, is dat erg belangrijk.”

Hij was zelf nog geen hoofdtrainer, maar zegt wel de ambitie te hebben om in de toekomst op eigen benen te staan. “Dat moet wel binnen een paar jaar gebeuren”, beseft hij dat de tijd dringt. “Ik hoop dat die kans nog komt.”

Polat geniet van taak als aanvoerder bij Corn Boys

SAS VAN GENT – Het was in de voorbereiding van het seizoen, dat Mustafa Polat van trainer John Moes de aanvoerdersband kreeg uitgereikt. Blij verrast was de Corn Boys-verdediger met de extra verantwoordelijkheid. “Het is toch een eervolle taak en ik geniet ervan dat ik dat vertrouwen krijg.”

Als aanvoerder ziet hij van achteruit daarin een taak om de medespelers te coachen en te sturen. En een verlengstuk van zijn trainer te zijn. “De nieuwe taak als aanvoerder zie ik vooral als een eer om te mogen vervullen. En om in het veld iets meer verantwoordelijkheid te nemen. Dat doe ik zo goed mogelijk en daar geniet ik van.”

Polat is bij de oranjehemden, uitkomend in de vijfde klasse A, bezig aan zijn tweede seizoen waarin de 24-jarige centrale verdediger voor een stuk ervaring en coaching moet zorgen. “Ik was zo’n vier seizoenen gestopt als voetballer, toen ik werd gevraagd om bij Corn Boys te gaan spelen. Daarvoor woonde ik in België en speelde voor Assenede. Maar na mijn verhuizing heb ik de voetbalschoenen bij Corn Boys terug aangetrokken. En tot op dit moment zonder spijt.”

Want ondanks dat dit seizoen de resultaten niet best zijn, heeft Polat het prima naar de zin. Een verklaring voor de stroeve start van zijn ploeg, die na twee maanden pas de eerste overwinning boekte tegen Hoofdplaat, kan hij wel enigszins vinden. “Er zijn in de zomerperiode een aantal nieuwe jongens bijgekomen. Vorig jaar dachten we na de winter de juiste vorm te pakken te hebben en dat resulteerde in nieuwe jongens die interesse hadden in het meerjarenplan bij de club. Ze kwamen uit Terneuzen en Sluiskil naar ons en dan kost het toch weer tijd om aan elkaar te wennen. Maar ik zie nu dat dit steeds beter gaat binnen het veld. Naast het veld was het al direct prima, al kwam het nog niet tot uiting in onze prestaties.”

Corn Boys beleefde een goede voorbereiding en bekerserie, maar in de competitie liep het niet. “We hadden moeite om onze vorm te vinden. Als we de kans krijgen om zelf ook te voetballen dan gaat het wel, maar in de vijfde klasse wordt soms wat anders gevraagd en daarin hebben we vooralsnog teveel fouten gemaakt. Ik heb er wel vertrouwen in, dat we eenzelfde scenario gaan beleven als vorig seizoen en na de winter weer naar boven kunnen kijken.

Op trainingen lukt het allemaal wel, maar in wedstrijden jammer genoeg niet. De club is weer opnieuw begonnen. Met jeugd en nieuwe spelers, een nieuwe meerjarige visie en dat proces is in ontwikkeling. We hebben nog altijd de ambitie om op termijn weer terug te keren in de vierde klasse. En dat gaat met vallen en opstaan. Ik heb echter de overtuiging dat we daarin gaan slagen.”

Wil je meer informatie over de club Corn Boys? Klik hier.
Lees hier de rest van krant Zeeuws Vlaanderen.

Kleedkamers sluitstuk renovatie MVV’27

0

MVV’27 verandert eind deze maand van een voetbalclub in een sloopbedrijf. Vrijwilligers van de Maaslandse vereniging maken de weg vrij voor renovatie van de zestien kleedkamers. Medio februari moet MVV’27 op sportpark De Commandeur in het nieuw zitten.

“We zitten er al een paar jaar tegen aan te hikken”, zegt voorzitter Pieter van Rijs. “Maar de renovatie is een dermate grote klus dat je dat niet in een paar weken geregeld hebt. De financiering vraagt gewoon veel tijd en moeite.”

De renovatie van de zestien kleedkamers (veertien teamkleedkamers, twee scheidsrechtersruimten) kost bijna vier ton. MVV deed een beroep op gemeentelijke en Rijkssubsidies en kreeg ook geld vanuit diverse fondsen. Een groot deel wordt door de club zelf, via een hypothecaire lening, bekostigd. “We hebben toevallig begin deze maand tijdens de ledenvergadering afscheid genomen van Arthur Paping. Hij is acht jaar penningmeester geweest en heeft enorm goed werk verzet. Toen hij aantrad, stonden we er als club een stuk minder rooskleurig voor dan nu.”

Mede door de verbeterde financiële positie zette MVV in op vernieuwing van het complex. “We hebben al het nodige gedaan”, vervolgt Van Rijs. “We hebben een nieuw terras, de kantine is aangepakt en ook de toiletgroepen zijn vernieuwd. De renovatie van de kleedkamers vormt eigenlijk het sluitstuk van de hele operatie.”

Een operatie die nogal wat teweeg brengt, want midden in het seizoen kleedkamers renoveren zorgt uiteraard voor overlast. “Ons originele plan was ook de zomer, maar we hadden toen nog niet de garantie van de subsidie van het ministerie, hoewel we die al in januari hadden aangevraagd. En zolang de kosten niet gedekt zijn, wilden we niet aan de slag. Omdat geld uit de fondsen binnen een jaar gebruikt moet worden, konden we niet tot volgende zomer wachten.”

Omdat het voetbalseizoen gewoon doorloopt, heeft MVV wel kleedkamers nodig. De aannemer zal daarom gefaseerd gaan renoveren. Daarnaast kunnen we gebruik maken van de accommodatie van korfbalvereniging ODO, dat naast veld vier ligt.”

Van Rijs weet zeker dat de verbouwing straks de moeite waard is. “Op tekeningen en 3D-printen ziet het er geweldig uit.” Alles wordt dan ook vernieuwd. “Alleen het casco blijft staan. Zelfs de binnenmuren sneuvelen. Er komt een volledig nieuwe indeling. Er zijn kleedkamers die zelf nog geen eigen douche hebben. Spelers moeten gebruik maken van een gezamenlijke douche. Daar zit ook onze winst. Als de kleedkamers zijn opgeleverd, hebben we een snelle doorlooptijd. Teams zijn sneller klaar met douchen. Zeker op piekmomenten kunnen we dat goed gebruiken.”

In gesprek met Linda Lips van VV Wolfaartsdijk

Linda Lips is inmiddels al 18 jaar in trouwe dienst als vrijwilliger voor VV Wolfaartsdijk. Ze is ooit begonnen achter de bar, maar houdt zich nu voornamelijk nog bezig met de schoonmaak en help bij bijzondere gelegenheden.

Het leven achter de bar was voor VV Wolfaartsdijk al een normale zaak voor Lips. ‘’Ik heb eigenlijk altijd al achter de bar gewerkt in het café in Goes, in Nationale onder andere. Toen heb ik in Vlissingen bij de voetbalvereniging nog geholpen, omdat mijn schoonouders daar de kantine beheerden. Toen kwam ik hier en ja.. Mijn man voetbalde hier, dan rol je er vanzelf in.’’

Iedere maandag probeert ze op de vereniging te zijn om de vereniging weer schoon achter te laten voor de rest van de week. ‘’Dan doe ik een grote schoonmaak. Vaak ben ik er dan toch wel een uur of drie mee bezig. Vanaf de bestuurskamer tot aan de wc’s moet ik stofzuigen en dweilen. Alleen de bar doen ze zelf.’’

Momenteel is haar man trainer van de JO11 en haar dochter speelt ook al vanaf haar 5e voor de vereniging, een echte voetbalfamilie dus. ‘’Vroeger heeft mijn man nog mijn dochter getraind, maar ze is nu op een leeftijd dat ze zo iets heeft van: ‘waarom zou ik nog luisteren?’. Verteld ze lachend. ‘’Ik probeer op de zaterdag altijd langs de lijn te staan, maar ik heb ook nog mijn eigen bedrijf. Daar moet ik de zaterdag soms ook voor weg.’’

De club is een echte dorpsvereniging. Iedereen kent elkaar en dat maakt het vrijwilliger zijn voor de club ook zo leuk. ‘’Het lekker onder de mensen zijn. Als je mekaar tegen komt is dat elke keer weer op een andere manier. Je moet is een keer op de zaterdag langskomen. Dan is het hartstikke gezellig.’’

Een activiteit die ieder jaar weer georganiseerd wordt is het Einde seizoenfeest. ‘’Dan proberen we alle clubs uit Wolfaartsdijk bij elkaar te brengen. Dan hebben we hier bijvoorbeeld stormbanen staan, penalty schieten. Gewoon allemaal dingen die met de voetbal te maken hebben.’’

Hoe gezellig het ook kan zijn op de club, het vrijwilligerswerk heeft niet alleen maar pluspunten. ‘’Ik kom nog wel eens binnen om schoon te maken, maar voordat ik kan beginnen moet ik eerst nog een half uur á drie kwartier dingen van mensen opruimen dat op de zaterdag al gedaan had moeten worden. Ja dan kan ik nog wel eens een beetje giftig.’’ Lacht ze.

Club van de week: VV ’s-Gravendeel met John Nobel

John Nobel is op dit moment al acht jaar de penningmeester van VV ’s-Gravendeel. Daarmee is Nobel verantwoordelijk voor het financiële huishouden van de club. Hij moet ervoor zorgen dat VV ’s-Gravendeel financieel gezond is en blijft.

Nobel heeft vroeger ook gevoetbald, maar nooit bij VV ’s-Gravendeel. “Ik begon bij RKSV Aeolus in Rotterdam, waar ik op dat moment nog woonde. Daarna ben ik vetrokken naar GOZ, waar ik het heb geschopt tot de JO17. Ik ben nooit een echte voetballer geweest, ik was altijd beter in het organiseren van dingen. Daarom stond ik dan ook maar net waar ze me nodig hadden. Toentertijd speelden we met selecties van 13 a 14 man. Drie wissels en dat was het.”

Na zijn avontuur bij GOZ verhuisde de penningmeester naar ’s-Gravendeel in Hoeksche Waard. “Bij GOZ ben ik nog penningmeester geweest voordat ik ben verhuisd. In ’s-Gravendeel wou mijn zoon graag gaan voetballen en zo ben ik terecht gekomen bij de club. Ik werd als leider gebombardeerd van het elftal van mijn zoon. Daarna werd ik in no time lid van de jeugdcommissie, bestuurslid jeugdzaken, secretaris en zelfs voorzitter en nu ben ik al acht jaar penningmeester. Mijn beiden zoons voetballen tegenwoordig niet meer, maar pa is gewoon blijven

De penningmeester van een vereniging houdt alle financiële inkomsten en uitgaven in de gaten. “Je moet denken aan contributies, kantineopbrengsten, de trainers moeten betaald worden, etc. Daarnaast moet je op de hoogte zijn van de wet en regelgeving, want een vereniging is net als een bedrijf. Het is een flinke klus, maar doe het al jaren met veel plezier. Creatief boek houden zit er dus niet in.” Reageert Nobel lachend.

In 2016 werd Nobel benoemd tot erelid vanwege zijn inzet voor VV s’-Gravendeel. “Ik had er totaal niet opgerekend en het was een leuke verassing. Ik vind het hartstikke fijn dat het gewaardeerd wordt, maar je doet het nooit alleen. We doen het met elkaar, want we zijn allemaal maar een klein radartje in het grote geheel. Ik vind ook dat als je kind gaat voetballen en je in een kern zoals ’s-Gravendeel woont je actief moet zijn voor de club, want je maakt met elkaar je omgeving beter, sterker en leefbaarder. Zonder vrijwilligers draait geen enkele vereniging.”

Het eerste elftal van VV s’-Gravendeel draait goed mee bij de bovenste vier en Nobel denkt dat de bovenste vier ploegen uitgaan maken wie er kampioen wordt. “In deze competitie kan iedereen van elkaar winnen. Daarom moeten we oppassen voor onderschatting. Vorig jaar een iets minder seizoen gedraaid, maar dit jaar zijn we weer op de goede weg naar boven. We willen nu in de top drie meedoen en misschien een periodetitel pakken en dan doorbouwen met dit jonge team. Ik hoop dat ze volgend jaar uitkomen in de tweede klasse.”

Bij VV s’-Gravendeel zijn er veel doorgroeimogelijkheden en dat zie je dit jaar ook terug bij het eerste elftal. “De meeste spelers zijn uit eigen jeugd en daarnaast is het een vrij jong elftal. Dit komt doordat de trainers van het eerste, tweede en de O19-1 uitstekend samen werken. Dat zie je ook terug in de resultaten, alle drie de teams, daarom hopen we aan het eind van het seizoen op een mooi kampioensfeest, maar wel met de platte kar.” Lacht Nobel.

Aankomend weekend speelt VV s’-Gravendeel tegen Dubbeldam. Nobel denkt aan een zware wedstrijd.  “Dubbeldam is een gevaarlijke ploeg, want de ene keer verliezen ze en de andere keer winnen ze. VV s’-Gravendeel gaat altijd voor de drie punten. Daarom voorspel ik een 1-3 overwinning.”

Lees hier ook het vorige artikel over Club van de Week met Gerrit de Regt

Club van de week: VV ’s-Gravendeel met John Nobel

John Nobel is op dit moment al acht jaar de penningmeester van VV ’s-Gravendeel. Daarmee is Nobel verantwoordelijk voor het financiële huishouden van de club. Hij moet ervoor zorgen dat VV ’s-Gravendeel financieel gezond is en blijft.

Nobel heeft vroeger ook gevoetbald, maar nooit bij VV ’s-Gravendeel. “Ik begon bij RKSV Aeolus in Rotterdam, waar ik op dat moment nog woonde. Daarna ben ik vetrokken naar GOZ, waar ik het heb geschopt tot de JO17. Ik ben nooit een echte voetballer geweest, ik was altijd beter in het organiseren van dingen. Daarom stond ik dan ook maar net waar ze me nodig hadden. Toentertijd speelden we met selecties van 13 a 14 man. Drie wissels en dat was het.”

Na zijn avontuur bij GOZ verhuisde de penningmeester naar ’s-Gravendeel in Hoeksche Waard. “Bij GOZ ben ik nog penningmeester geweest voordat ik ben verhuisd. In ’s-Gravendeel wou mijn zoon graag gaan voetballen en zo ben ik terecht gekomen bij de club. Ik werd als leider gebombardeerd van het elftal van mijn zoon. Daarna werd ik in no time lid van de jeugdcommissie, bestuurslid jeugdzaken, secretaris en zelfs voorzitter en nu ben ik al acht jaar penningmeester. Mijn beiden zoons voetballen tegenwoordig niet meer, maar pa is gewoon blijven

De penningmeester van een vereniging houdt alle financiële inkomsten en uitgaven in de gaten. “Je moet denken aan contributies, kantineopbrengsten, de trainers moeten betaald worden, etc. Daarnaast moet je op de hoogte zijn van de wet en regelgeving, want een vereniging is net als een bedrijf. Het is een flinke klus, maar doe het al jaren met veel plezier. Creatief boek houden zit er dus niet in.” Reageert Nobel lachend.

In 2016 werd Nobel benoemd tot erelid vanwege zijn inzet voor VV s’-Gravendeel. “Ik had er totaal niet opgerekend en het was een leuke verassing. Ik vind het hartstikke fijn dat het gewaardeerd wordt, maar je doet het nooit alleen. We doen het met elkaar, want we zijn allemaal maar een klein radartje in het grote geheel. Ik vind ook dat als je kind gaat voetballen en je in een kern zoals ’s-Gravendeel woont je actief moet zijn voor de club, want je maakt met elkaar je omgeving beter, sterker en leefbaarder. Zonder vrijwilligers draait geen enkele vereniging.”

Het eerste elftal van VV s’-Gravendeel draait goed mee bij de bovenste vier en Nobel denkt dat de bovenste vier ploegen uitgaan maken wie er kampioen wordt. “In deze competitie kan iedereen van elkaar winnen. Daarom moeten we oppassen voor onderschatting. Vorig jaar een iets minder seizoen gedraaid, maar dit jaar zijn we weer op de goede weg naar boven. We willen nu in de top drie meedoen en misschien een periodetitel pakken en dan doorbouwen met dit jonge team. Ik hoop dat ze volgend jaar uitkomen in de tweede klasse.”

Bij VV s’-Gravendeel zijn er veel doorgroeimogelijkheden en dat zie je dit jaar ook terug bij het eerste elftal. “De meeste spelers zijn uit eigen jeugd en daarnaast is het een vrij jong elftal. Dit komt doordat de trainers van het eerste, tweede en de O19-1 uitstekend samen werken. Dat zie je ook terug in de resultaten, alle drie de teams, daarom hopen we aan het eind van het seizoen op een mooi kampioensfeest, maar wel met de platte kar.” Lacht Nobel.

Aankomend weekend speelt VV s’-Gravendeel tegen Dubbeldam. Nobel denkt aan een zware wedstrijd.  “Dubbeldam is een gevaarlijke ploeg, want de ene keer verliezen ze en de andere keer winnen ze. VV s’-Gravendeel gaat altijd voor de drie punten. Daarom voorspel ik een 1-3 overwinning.”

Lees hier ook het vorige artikel over Club van de Week met Gerrit de Regt

VoetbalJournaal Altena, najaar 2019

Lees hier de krant</

Kruijthof maakt jacht op eigen erfenis

0

HOEKSCHE WAARD – Ook in het seizoen 2019-2020 dingen de topschutters in de Hoeksche Waard weer naar de hoogste eer in het Spiering Goaltjesdiefklassement van Omroep Hoeksche Waard, dat wekelijks op zatermiddag en op woensdag in het sportprogramma van de presentatoren Frank Dijkman en Dick Coppens aandacht krijgt. In het afgelopen seizoen was Marco Kruijthof van derdeklasser ’s-Gravendeel de meest trefzekere speler van het eiland, gevolgd door NSVV’er Lorenzo Pengel en Michael Mathilda van FC Binnenmaas. Uit handen van wethouder Paul Boogaard van de gemeente Hoeksche Waard kreeg het drietal de prijs voor de geleverde schutterskwaliteiten overhandigd. Kruijthof bemachtigde de Freek Schut-wisselbokaal, vernoemd naar de roemruchte voormalig voorzitter van het Numansdorpse NSVV die ook als presentator aan de omroep verbonden was.

Dit seizoen lijkt het of Kruijthof jacht maakt op zijn eigen erfenis, want ook dit seizoen is hij koploper in het klassement. Ook Lorenzo Pengel heeft zich wederom in de kopgroep gemeld, terwijl Niels de Visser van vierdeklasser GOZ in de voorlopige tussenstand op een derde plaats staat. De verschillen zijn echter na het begin van het seizoen nog zo marginaal, dat ook in dit klassement de komende maanden nog van alles mogelijk is.

Jacht op minimaal een periode

0

Oud-Beijerland maakte vorig seizoen vergeefs jacht op het tweedeklasserschap. OSV naderde de promotie tot op één duel, maar strandde uiteindelijk na strafschoppen tegen Rozenburg dat zich daardoor plaatste voor de finale. De Oud-Beijerlandse jacht gaat echter dit jaar verder.

OUD-BEIJERLAND – De pijn van de gemiste gang naar de tweede klasse is afgeschud. De eliminatie vanaf de strafschopstip door Rozenburg, dat uiteindelijk ten koste van Zuidland wel de stap naar de een hoger niveau kon maken, is vergeten. Wat nu nog telt is slechts het heden voor Oud-Beijerland dat onder de nieuwe trainer Ramon Hageraats een nieuwe poging doet om zich uit de derde klasse te manoeuvreren naar een hogere trede op de voetballadder.

De eerste poging daartoe strandde net. Oud-Beijerland moest de eerste periodetitel op doelsaldo aan Nieuwerkerk laten. Ook de Hoeksche Waardse gemeentegenoot SSS had het nakijken in de strijd om de eerste prijs van het seizoen 2019-2020. ,,We zijn Nieuwerkerk nog niet tegengekomen dit seizoen, maar het is inmiddels wel duidelijk dat daar een aardige ploeg staat met jongens die van de zondag op zaterdag zijn gaan voetballen’’, weet Loek Visser, één van de vaste krachten van Oud-Beijerland.

Vissers terugblik op de eerste periode van Oud-Beijerland is er één met gemengde gevoelens. Als je alleen kijkt naar de resultaten – acht wedstrijden negentien punten – dan doen we het zeker niet slecht tot nu toe. Alleen hebben we ons beste spel nog niet laten zien. We spelen meestal één helft goed, maar we kunnen dat nog niet 90 minuten lang volhouden. Dat geldt ook voor mezelf: het kan nog beter, want ik heb het niveau van vorig seizoen nog niet aangetikt.’’

Met Ramon Hageraats aan het roer staat er in Oud-Beijerland iemand voor de groep die in ieder geval een snaar heeft weten te raken binnen de spelersgroep, zo stelt Loek Visser. ,,Ramon Hageraats is een trainer die fanatiek is en er bovenop zit. Je merkt aan alles dat hij erg graag wil en daardoor scherp is. Hij heeft een brede groep bij OSV tot zijn beschikking en kan dus ook afwezigen vanwege vakanties of schorsingen makkelijk vervangen als het nodig is.’’

Oud-Beijerland startte het seizoen met een 3-1 nederlaag bij VVOR, maar zette vervolgens een ongeslagen reeks neer die met de late 2-2 bij ’s-Gravendeel voortduurde. ,,Maar dat bleek dus uiteindelijk niet genoeg voor de periodetitel’’, beseft Visser. ,,Al denk ik dat we met die 2-2 in ’s-Gravendeel goed weggekomen zijn. Bij VVOR hebben we ons laten verrassen op de eerste speeldag en dat heeft ons dus uiteindelijk opgebroken. Toch vind ik dat we minimaal voor een periodetitel moeten gaan.’’

Ook Marco van Daalen is die mening toegedaan. Het uitgangspunt bij Oud-Beijerland is opnieuw om de status van tweedeklasser proberen te veroveren. Van Daalen ontbrak echter in het eerste deel van het seizoen enkele weken. ,,Ik ben na de wedstrijd tegen De Zwervers zestien dagen op vakantie geweest, naar Aruba. En bij deze trainer betekent het dan dat je vervolgens op de bank beland en dat je daarna een invalbeurt krijgt’’, geeft hij aan.

Dat heeft ook alles te maken met de samenstelling van de selectie. ,,Ik denk dat we ten opzichte van het vorig seizoen wel sterke zijn. Er zijn wat jongens bijgekomen, zoals Kenzo Sanches en Edinho Piqué. We hebben daardoor ook een bredere selectie in vergelijking met vorige jaren. De komst van een andere trainer is voor mij persoonlijk ook wel fijn, dat zorgt toch weer voor iets nieuws. We trainen dit seizoen heel anders, dat vind ik een groot voordeel. Toch hebben we naar mijn mening in de wedstrijden nog niet helemaal laten zien waartoe we echt in staat zijn. Ik denk dat er genoeg voetbal in de ploeg zit maar dat dat er nog niet altijd uitkomt. Wel zijn we meer een team, met een hoop goede voetballers die op een hoger niveau hebben gespeeld en die met elkaar meer een eenheid vormen.’’

Dat moet de succesfactor worden voor Oud-Beijerland, dat in elk geval goed is begonnen aan de aanloop richting tweede klasse. De eerste prijs is weliswaar naar Nieuwerkerk gegaan, maar in Oud-Beijerland weten ze na vorig seizoen – in juni kwam de vorige jaargang pas ten einde – dat het seizoen nog heel lang duurt.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.