Piershil nadert eerste succesje
Al anderhalf jaar is Piershil verstoken van een klein voetbalsuccesje. Na de degradaties uit de tweede en derde klasse snakt de rood-witte formatie hartstochtelijk naar het eerste puntje in ruim achttien maanden. In de vierde klasse H lijkt het er dan eindelijk van te gaan komen.
PIERSHIL – Trainer John van der Toorn werd er na de met 4-1 verloren derby tegen Goudswaardse Boys zelfs een beetje moedeloos van. Wéér niet voor Piershil, dat zo toe is aan een resultaat dat als morele steun kan fungeren.
Van der Toorn stapte vorig seizoen in bij Piershil, dat aan een onstuitbare vrije val op de voetballadder bezig was. De oefenmeester liet zich niet ontmoedigen, pakte met positivisme en enthousiasme de klus op in een seizoen in de derde klasse, waar de grote nederlagen zich aaneenregen als parels aan een collier. Even slikken en weer doorgaan leek het devies, in de vierde klasse zou alles anders worden in het volgende seizoen.
Inmiddels zijn er acht wedstrijden gespeeld door Piershil in de vierde klasse H maar staat de hatelijke nul nog steeds op het conto. Tegen Hekelingen (10-0) voltrok zich het gruwelscenario van de grote nederlaag, dat vorig seizoen schering en inslag was, in alle hevigheid, maar verder stabiliseerde de grootte van de verliespartijen zich. Tegen Pernis (3-4) gloorde op eigen veld zelfs het eerste puntje dat als een grote trofee omarmd zou zijn door Van der Toorn en zijn spelersgroep.
Ook tegen Goudswaardse Boys kreeg het vertrouwen dat het misschien wel eens zou kunnen gebeuren een boost. Na een trainingsweek die de hoop op een goed resultaat had gevoed, kwam Piershil door de uit El Salvador afkomstige Carlos Martinez op een vroege 1-0 voorsprong, Die marge bleef een half uur op het scorebord staan, maar voor de pauze moest de tot doelman omgeturnde Robin Roest tweemaal de trieste gang naar het net maken. De wedstrijd was gekenterd en zou ook niet meer in Piershilse handen belanden.
Met Martinez is één van de opvallende aanwinsten van Piershil genoemd, dat beschikt over een contingent spelers uit andere delen van de wereld. De belangrijke spil in het geheel is de in Piershil gevestigde Antonio Fernandes Costa Neto. De Braziliaan heeft een voetbalverleden bij ACV in Assen, maar belandde uiteindelijk vanuit het oosten aan de westkant van Nederland waarna hij belandde in de Hoeksche Waard. Hij zorgde ervoor dat Martins Palhano, die ook afkomstig is uit Brazilië, en Martinez met zijn landgenoot Oscar Ortega bij Piershil kwamen voetballen.
In het elftal van John van der Toorn zijn het aanwinsten, die er mede voor moeten zorgen dat de kentering echt vorm krijgt. Hoe te vaker je verliest, des te dichterbij komt het eerste succes blijft de gedachte die Van der Toorn en zijn team op de been houden. Het eerste punt lonkt aan de horizon, maar wanneer krijgt Piershil het in handen?
SDO’63 onaangenaam verrast door bericht
LAMSWAARDE – Het was tijdens het jaarlijkse Oktoberfest, toen de spelersgroep van SDO’63 onaangenaam verrast werd door een bericht op social media, dat hun toenmalige trainer Danny Magito aan de slag ging bij Veere. Een dag voor de derby Graauw-SDO’63. Die eindigde in 0 – 0, zónder Magito op de bank.
“Dat was een belachelijke situatie natuurlijk. Wij wisten als spelersgroep én van niets en dan krijg je zo’n bericht onder je neus geschoven. We hebben toen voor de wedstrijd tegen Graauw met een groep jongens en bestuur Danny Magito gesproken. Toen bleek al snel dat het beter was direct afscheid te nemen. Dat hebben we gedaan, waarna we besloten het als groep en resterende staf zelf op te pakken. En tot op heden gaat dat erg goed’, aldus middenvelder Jeffrey de Koning.
Hij is, samen met medespeler Yannick Brasser én keeperstrainer Willem Ruijtenbeek nu als interim-trainer verantwoordelijk voor trainingen, opstelling en begeleiding. “Dat hebben we als groep en bestuur zo afgesproken. We hebben van de KNVB voorlopig dispensatie gekregen, mede vanwege de bijzondere situatie. Het is nu aan ons om te kijken op termijn hoe we het structureel oplossen. We zouden een trainer willen, die het huidige seizoen afmaakt. Daarna willen we met een schone lei beginnen, eventueel met een nieuwe trainer. Tot die tijd proberen we met elkaar de bakens zo goed mogelijk te verzetten en resultaten te boeken.”
Vanuit de club wordt door de Technische Commissie de balans opgemaakt en zijn ze de opties aan het onderzoeken om de ontstane situatie op te lossen. Een situatie die volgens De Koning misschien wel voorkomen had kunnen worden. “Toen we vorig jaar gingen praten over verlenging van het trainerschap heeft Danny steeds om uitstel gevraagd. Achteraf hoorden we dat hij tientallen clubs ook zelf had gebeld. Wij hebben hem toen langer de tijd gegeven om te beslissen.
Eigenlijk hadden we toen al moeten besluiten om te stoppen, want een trainer die zo lang wacht wil liever elders werken. En dat bleek helaas ook in oktober. Maar dat is achteraf. Wij willen vooruit en proberen om voor onszelf een zo goed mogelijk seizoen te draaien. We hebben gelukkig qua spelers weer wat mensen erbij gekregen en we doen het niet onaardig. Dat laat zien dat we volwassen zijn en dat is alleen maar een compliment aan iedereen.”
Wil je meer informatie over de club SDO’63? Klik hier.
In gesprek met Evert van Huygevoort van TVC
Voor Evert van Huygevoort (29) begon het allemaal bij VHC, wat tegenwoordig niet meer bestaat. Op de grond van VHC, staat nu het complex van TVC. “Ik begon als zesjarige in het doel, waarna ik spits werd bij SAB. Hier heb ik ruim twaalf jaar met plezier gespeeld. Ik neem de beslissing om te vertrekken naar Boeimeer, wat ik een jaar volhield. Ik sloot aan bij de Gunners voor een half jaar en ben nu bezig aan mijn tweede jaar als speler van TVC. Sinds vorig seizoen, hadden ze dan ook mankracht nodig achterin bij TVC, waarna ik naar achter ben geschoven en mijn plek in de defensie heb verzegeld.”
Vorig seizoen kende de club uit Tuinzigt een minder seizoen, waarna dit seizoen de rollen zijn omgedraaid. “We hebben sinds dit seizoen een nieuwe groep, nieuwe trainers en weer plezier in het spelletje. Buiten de voetbal gaan we ook veel met elkaar, dus dit seizoen is echt hartstikke leuk.”
Drie jaar terugwon de naar eigen zeggen kop sterke spits, met Boeimeer de beker en het kampioenschap. “We waren niet eens een selectie elftal, maar een vriendenteam dat maakt het extra bijzonder. Het is zeker een hoogtepunt uit mijn carrière.
Hij is naast voetballiefhebber ook zanger. “Toen we met NAC promoveerde tegen NEC, is dat wel iets wat gegraveerd staat op mijn geheugen en netvlies. Ik mocht voor de wedstrijd optreden, waarna ik na de wedstrijd een bericht kreeg dat ik wéér op moest. Ik had zoveel gedronken uit spanning en mijn stem was weg door het schreeuwen. Ik dacht een ding, ook al ga ik vals zingen dat interesseert niemand op dit moment geen reed. Het was een groot feest. Heel die dag was zo speciaal. Mijn club promoveerde en ik mocht optreden voor twintigduizend supporters, dat was echt bizar. Het was tegelijkertijd een droom die uit kwam.”
Tijdens het seizoen 2017/18 schreef hij het populaire nummer: Ik spring voor NAC. “Ik ben al acht jaar zanger en ik schreef dit nummer, wanneer ze play-offs mochten spelen. Het bijzondere was dan ook dat ze promoveerde. In de stad en tijdens wedstrijden word ik vaak nog altijd herkend door mensen. Persoonlijk vind ik dat mooi om te zien, omdat ik er altijd hard voor moest werken en ik nu toch wel iets bereikt heb, wat beloond wordt.”
Het zingen is af en toe lastig te combineren met de wedstrijd die op zondag plaats vindt. “Het zingen is toch wel werk voor mij. Voor het zingen krijg ik betaald en voor de voetbal moet ik betalen, deze keuze is dan ook snel gemaakt. Hier ben ik heel makkelijk in. Natuurlijk is het wel jammer dat ik niet kan voetballen en dat werken uiteindelijk toch wel voor gaat, maar dat zijn prioriteiten stellen. Het was dan ook een voorwaarde, toen ik naar de club kwam.”
Samen met zijn broer delen ze dezelfde passie en dat is uiteraard, voetbal. “Mijn broer en ik gaan zo wel een á twee keer per jaar naar een wedstrijd in het buitenland. Het zijn vaak Engelse, Italiaanse en Duitse club, dit komt omdat wij de sfeer in die landen geweldig vinden. De wedstrijden die me echt zijn bijgebleven zijn Westham-Milwall en Inter-AC Milan.”
Wil je meer informatie over de club TVC Breda? Klik hier.
Lees hier ook ‘In gesprek met Willino van Venrooij van TVC.’
Club van de week: VV Papendrecht met Bram Blom
Bram Blom was 13,5 jaar voorzitter van VV Papendrecht. Blom is bij de club terechtgekomen vanwege zijn zoon die daar begon met voetballen. Zelf heeft Blom in zijn jeugd bij Overmaas en Zwart-wit’28 gevoetbald, want de oud-voorzitter komt uit Rotterdam.
Toen de zoon van Blom bij VV Papendrecht kwam werd hij benoemt tot Leider. “Op papier werd ik leider, maar ik had geen idee wat dat in hield. Nadat ik uitgevogeld had wat het betekent heb ik het een tijd gedaan, daarna werd ik gevraagd als coördinator van de toen nog genaamde D-jeugd. Ik heb deze functie maar kort aangehouden, want ik stroomde al snel door tot jeugdvoorzitter. Op een gegeven moment zocht VV Papendrecht een nieuwe voorzitter en ik zat al 11 jaar in het bestuur, omdat ik de voorzitter van de jeugd was en zo kwamen ze uiteindelijk bij mij terecht. Dat is kort gezegd hoe ik erin ben gerold.”
Blom was 13,5 jaar actief als voorzitter van VV Papendrecht en dat deed hij met veel plezier. “Ik zei dat ik het zou blijven doen zolang ik met plezier de trap afloop op het sportpark Slobbengors en dat heb ik altijd gedaan. Daarnaast wil ik ook graag dingen afronden, ik beug niet voor moeilijke dingen. Ik ben dan ook een hele andere voorzitter geweest dan mijn voorganger, hij was directer en ik ben meer een verbinder. Dat is ook waar ik mijn voldoening uit haal, het samen brengen van mensen via de club.”
In juni 2017 trad Blom af en gaf het stokje door aan Hans Jonker. “In 2017 wouden verschillende mensen de vereniging ombuigen. Kijkend naar de club heb ik gekeken wat beter zou zijn en heb toen in Hans Jonker mijn opvolger gevonden. Hij was zeer enthousiast en kwam met veel nieuwe ideeën. Dan vind ik dat je dit ook de kans moet geven. Toch ben ik wel actief gebleven bij VV Papendrecht, want ik ben nu voorzitter van de Business Club.”
De Business Club was verstoft, maar Blom wist er weer nieuw leven in te blazen. “Er was weinig animo voor de business club, door het terugvallen van voetballend niveau. De club versprong van de zondag hoofdklasse naar de zaterdag vierde klasse in die tijd. In drie jaar tijd zijn ze teruggekeerd naar de tweede klasse op zaterdag. Wat ook weer meer animo met zich meebracht voor de business club. Daarnaast heb ik mensen om me heen gezocht om de business club nieuw leven in te blazen.
Het pakte zeer positief uit, want Blom wist het ledenaantal van de businessclub te laten groeien. “Van de vijf á zes die over waren in de business club zijn het er nu weer 21 á 22. Het Krijgt dus weer vorm. Ik vind dat het niet moet gaan over geld, het moet een leuke avond worden. Daarom sla ik een totaal andere weg in, zoals meer dingen organiseren en er wordt dan niet gepraat over geld. Tuurlijk heb je ze nodig om je club te ondersteunen, maar het moet leuk blijven voor iedereen.”
De kracht van VV Papendrecht ligt volgens Blom bij de saamhorigheid. “We hebben nu ongeveer 800 tot 850 leden en de verbinding is dan van groot belang bij de vereniging. Wat zeker lastig is gekeken naar de maatschappij van tegenwoordig. Het is meer nemen dan geven. Maar ik vind het leuk om mensen bij elkaar te brengen. Zo ga ik ook al jaren met mijn vrouw en een grote groep tijdens de winter- en zomerstop naar het complex om daar gezelligheid te ervaren onder het genot van een hapje en een drankje.”
Blom ging altijd bij alle wedstrijden kijken van Zondag 1 en Zaterdag 1. “Soms was ik gewoon hele weekenden op pad en ik probeer nog steeds alle wedstrijden te zien, echter ging het dit jaar wat moeizamer in verband met mijn verhuizing. Tegenwoordig zit ik tijdens thuiswedstrijden in de radiokamer, een beetje geinen met de mannen.”
Zo hoopt de oud-voorzitter er ook bij te zijn als VV Papendrecht het opneemt tegen SV Montfoort. “Het eerste elftal is gepromoveerd dit jaar, waarbij een groot aantal spelers het eerste klasse niveau voor lange tijd aan en sommige niet. Toch vind ik het al fantastisch dat wij op dit niveau kunnen spelen zonder onze spelers te betalen. Dit jaar zie ik ze graag handhaven en dat gaat goed. Het is een goed team en als ze weer kunnen brengen wat ze op basis van inzet tegen Nieuw-Lekkerland hebben gedaan, dan winnen ze zeker van SV Montfoort en anders wordt het lastig. Ik gok op een kleine 0-1 overwinning, omdat we uitspelen.”
Meer informatie over VV Papendrecht vindt u hier terug.
Of lees hier het vorige artikel over club van de week: VV Papendrecht met Marc de Groen.
De voorbeschouwing met Sarah van Klinken van VV DSE Dames 1.
In de punt van de aanval bij de dames van VV DSE 1 speelt Sarah van Klinken. De spits begon op haar achtste met voetballen bij VV Internos. Hier mocht ze op 14-jarige leeftijd al aansluiten bij het eerste dames elftal. Na vier jaar actief te zijn geweest in de vijfde en vierde klasse vertrok ze op haar 18enaar VV DSE om te voetballen in de hoofdklasse.
De 20-jarige aanvalster had tijdens haar eerste seizoen veel last van blessures, waardoor ze weinig speelde. Dit seizoen wilt ze graag haar steentje bijdragen aan het team door meer te spelen en te scoren. “Persoonlijk zou ik dit seizoen graag willen scoren. Ik heb al veel kansen gehad dit seizoen, maar deze wist ik helaas niet te benutten. Daarnaast wil ik belangrijk zijn voor mijn team, door iedere wedstrijd hard te werken en mijn winnaarsmentaliteit door te zetten. Zo hoop ik aan het einde van het seizoen met het team te eindigen in de middenmoot. We hebben een goed en strijdlustig team, dus ik denk dat het makkelijk moet lukken.”
De vrouwen van VV DSE kregen afgelopen weekend bezoek van de vrouwen van SVO Fortuna’54. “Het was een belangrijke wedstrijd om te winnen, want we stonden maar twee punten boven ze. Daarom wouden we de drie punten in Etten-Leur houden. We begonnen de wedstrijd heel sterk en we hadden veel balbezit. In de eerste helft hebben we niet veel kansen gecreëerd. Uiteindelijk wist Fortuna’54 de 0-1 te forceren uit een hoekschop. Dit was tevens ook de ruststand.
Na de thee kwamen de vrouwen van VV DSE beter uit de kleedkamer. “We zijn de tweede helft ingegaan en scoorde al snel de 1-1. De goal kwam uit een prachtige vrije trap van Sharona. In de tweede helft hebben we veel kansen gehad. Ik heb 2 keer 1 op 1 gestaan met de keeper. Deze kansen heb ik helaas niet benut. Gelukkig scoorde Eefje de winnende goal. Het doelpunt kwam uit een hoekschop, waarbij de bal in de chaos werd gekopt en Eefje de bal er in schoot. We waren 90 minuten lang strijdlustig, we hebben voor elkaar gewerkt en dat heeft ons drie punten opgeleverd.”
Van Klinken vond Eefje van Haperen de woman of the match. “Eefje staat altijd haar mannetje. Ook In deze wedstrijd heeft ze het verdedigend geweldig gedaan en ze wist uiteindelijk de bevrijdende 2-1 te scoren. Mede dankzij haar wisten we de drie punten te pakken. Al waren we als team ook gewoon goed.”
Aankomende zondag spelen de vrouwen van VV DSE uit tegen de vrouwen van Witkampers.
Van Klinken denkt aan een overwinning, maar het zal geen monsterzege worden. “Deze wedstrijd gaan wij met dezelfde strijd in als alle wedstrijden. Ik verwacht dat wij ook hier weer drie punten gaan halen. Het zal geen gigantische score worden, maar ik denk dat we met 1-2 gaan winnen.”
Het duel tussen VV DSE VR1 en Witkampers VR1 zal aankomende zondag om 14:00 plaatsvinden op sportpark Leussinkpark. S. Buitink staat op het formulier als scheidsrechter, hij zal samen met zijn assistenten de wedstrijd in goede banen leiden.
Meer informatie over de vrouwen van VV DSE vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over VV DSE.
De voorbeschouwing met Sophie Heijnen van Unitas’30
Sophie Heijnen voetbalt al 11 jaar voor Unitas’30. Ze begon op haar negende bij de jongens en sloot het jaar aan bij de meisjesafdeling toen deze werd opgericht. Samen met haar team is Heijnen de grondlegster van Unitas’30 dames 1. Hier debuteerde, ze tegelijkertijd met haar team, op 18-jarige leeftijd.
Tegenwoordig speelt de centrale middenveldster al twee jaar voor de dames van Unitas’30. In die twee jaar heeft Heijnen al veel geleerd, maar ze wilt zich nog verder ontwikkelen komend seizoen. “Wat ik persoonlijk wil bereiken dit seizoen is meer het spel gaan verdelen. Van onze trainer krijgen we op het middenveld vaak te horen dat we meer rust in het team moeten brengen en de bal meer moeten opeisen. Dit vind ik dan ook een mooie uitdaging om mee aan de slag te gaan.”
Aan het eind zou Heijnen graag hoog in het linker rijtje willen staan. “Ik denk dat we een team hebben waar zeker genoeg potentie in zit om bij de bovenste zes te eindigen. Aan promoveren naar de derde klasse moeten we nog niet denken, maar ik denk dat wanneer we blijven voetballen, wij een prima team zijn voor de middenmoot. We proberen iedere wedstrijd weer zo hard mogelijk te werken en zo de nodige puntjes binnen te halen om uiteindelijk toch zo hoog mogelijk te eindigen.”
Afgelopen weekend gingen de dames van Unitas’30 op bezoek bij de dames van NVS.
“Ondanks het nog witte, met bladeren bedekte veld, wat bij verschillende speelsters voor angst op glijpartijen zorgde, begonnen we de wedstrijd erg sterk. We tikten de bal goed rond en hierdoor kregen we veel kansen. Deze kansen verzilverde we ook, want we stonden in de eerste helft al met 0-4 voor. De tweede helft behaalden we niet meer ons gewenste niveau en zakten we in. Hierdoor lieten we NVS steeds meer in hun spel komen. We kregen het nog een aantal keer moeilijk, waardoor NVS toch nog een doelpuntje mee kon pakken. Gelukkig scoorden we er zelf ook nog één bij in de tweede helft. Waardoor de drie punten mee gingen naar Etten-Leur.”
Heijnen kon geen woman of the match aanwijzen, want ze vond dat het hele team hard gewerkt had voor dit mooie resultaat. “Het dynamische duo op het middenveld legde de balletjes magistraal achter de verdediging van NVS, waardoor de buitenste middenveldsters de bal goed voor konden geven en er op fenomenale wijze kon worden afgewerkt door de aanvalsters. Ook onze verdediging stond goed opgesteld, waardoor we de eerste helft weinig weggaven. Maar ook onze keepster heeft zich weer goed bewezen nadat wij haar wat meer werk bezorgden in de tweede helft, omdat ze in de rust aangaf dat ze het toch wel koud begon te krijgen. Al met al een teamprestatie dus. Ook de geblesseerden mogen we niet vergeten die ondanks de barre kou en het vroege tijdstip toch weer voor de nodige mentale steun zorgden.”
Aankomend weekend komen de dames van VVR op bezoek bij sportpark de Lage Banken.
VVR staat maar drie punten boven Unitas’30, daarom hoopt Heijnen op een mooie wedstrijd. “VVR staat momenteel drie punten voor op ons met één wedstrijd minder gespeeld. Ze draaien op dit moment goed en daarom denk ik ook zeker dat het geen makkelijke wedstrijd voor ons gaat worden. Uiteraard heb ik er vertrouwen in dat we deze wedstrijd naar ons toe kunnen trekken en we de drie punten op de Leur kunnen houden!”
Het duel tussen VVR dames 1 en Unitas’30 dames 1 wordt gespeeld op zondag acht december en zal onder leiding staan van scheidsrechter J.Frauenfelder, om stipt 13:00 zal er worden afgetrapt.
Meer informatie over de dames van Unitas’30? Neem hier eens een kijkje op de website.
Of lees hier een ander artikel over Unitas’30.
In gesprek met Bryan de Vos van SC Gastel
Bryan de Vos (26) is vlagger bij SC Gastel. Hij is zes jaar geleden begonnen met vlaggen bij de JO15- 1, daar heeft hij twee jaar gevlagd. Daarna heeft hij ook 2 jaar gevlagd bij de JO17-1 en de JO19-1. Vorig jaar vroeg de vlagger van het eerste of hij daar wilde vlaggen. ‘‘Daar heb ik ja op gezegd en sindsdien ben ik vaste vlagger van SC Gastel 1.’’
De Vos vind het voetbal zelf erg leuk ‘’ Ik wist van tevoren dat er heel weinig scheidsrechters en assistenten bij de KNVB zijn, ik wilde hun ook een beetje helpen. ’’De zijlijn papieren heeft de vlagger nog niet maar hij wilt ze wel gaan halen. ‘’Ik wil nog wel een stapje hoger dan SC Gastel gaan, SC Gastel is derde klasse, maar ik zou graag in de hoofdklasse willen vlaggen in de toekomst. En als het dan helemaal goed gaat zou ik wel in de tweede divisie willen vlaggen.’’
Als je vlagger of scheidsrechter bent kan je nog wel wat commentaar naar je toe krijgen, maar de Vos zegt dat je dat gewoon moet negeren. ‘’Ik sluit me daar gewoon van af, ik heb geleerd dat je geconcentreerd moet zijn op het spelletje en er niet op moet reageren wat ze ook zeggen, want je krijgt het toch wel naar je hoofd toe.’’
De leukste wedstrijd die de Vos heeft mogen vlaggen was tegen RCS. ‘’ Dat was samen met SC Gastel en toen kreeg ik een rode kaart, dat kwam doordat er een speler van Gastel op het veld geblesseerd lag, toen was er iemand van het andere team die trapte na en dat zag ik. Toen stormde ik het veld op en ik wilde hem daar weghalen, daarna kreeg ik een rode kaart van de scheidsrechter. Dit is ook wel een leermoment voor mij geweest, want als ik straks hogerop wil kan ik dat zeker niet zomaar doen.’’
De Vos heeft altijd al interesse gehad in het scheidsrechter beroep. ‘’Mijn opa heeft ook altijd gevlagd bij Gastel en Kogelvangers. Daarnaast is hij ook scheidsrechter in de zaal geweest, waar hij eredivisie heeft geleid, hierdoor heb ik interesse gekregen in het vlaggen.’’
Het leukste aan vlaggen vindt de Vos toch wel als zijn eigen team wint. ‘’Ik kan niet partijdig zijn, maar als SC Gastel 1 een wedstrijd wint dan haal je daar wel je voldoening uit, want je haalt toch wel die drie punten binnen en als je verliest ga je zelf toch wel denken had ik niet beter kunnen vlaggen of de situatie beter kunnen inschatten. Het fijnste vind ik toch wel als de scheidsrechter op het einde van de wedstrijd naar je toekomt en zegt dat ik goed heb gevlagd, want dan heb ik mijn voldoening eruit gehaald.’’
Naast het vlaggen heeft de Vos ook nog andere hobby’s. ‘’Ik vind het leuk om met de kinderen van mijn vriendin naar het bos te gaan en daarnaast om met vrienden een pilsje drinken.” Op zaterdag voetbalt de vlagger in een vriendenteam bij SC Gastel 2. ‘’Het niveau is heel anders dan het eerste, maar het is gewoon voor de lol.’’
De Vos wilt nog minimaal vijf jaar vlaggen bij SC Gastel 1 ‘’Ik wil daar alles nog leren zodat ik mezelf het beste kan ontwikkelen, maar volgend jaar wil ik wel al gaan starten met de cursussen voor de hoofdklasse en de tweede divisie, dus ik hoop dat dat gaat lukken.’’
Wil je meer informatie over de club SC Gastel? Klik hier.
Lees hier ook ‘Bart Bus loert geduldig op zijn kans bij SC Gastel 1’
Bron foto: Benno Elsenaar
Lekkerkerkse vrouwen voetballen op zaterdag door
Het vrouwenvoetbal in Lekkerkerk heeft een geschiedenis die ver teruggaat in de tijd. “Daar zijn we trots op”, reageert André van der Wouden, die met Cheryl Ritskes de damescommissie van de Nederlekse club vormt.
“Inmiddels zitten we aan bijna 45 jaar. Een paar jaar geleden hebben we ons veertigjarig jubileum gevierd. In al die jaren hebben we onafgebroken vrouwenvoetbal gehad. Andere clubs, die er vroeg bij waren, bestaan al jaren maar mét tussenpozen.”
Lekkerkerk speelt dit seizoen wel voor het eerst op ‘zaterdag’. Een bewuste keuze, waar lang over nagedacht is, volgens Van der Wouden. “Er was steeds meer behoefte om ook naar de zaterdag te gaan. Dat had niet zo zeer te maken met de wens van de speelsters voor een andere speeldag, maar meer met de bezetting op zondag. Alle mannenteams spelen tegenwoordig op zaterdag. De meiden misten een beetje reuring. Het was stil in de kantine.”
Daarnaast gingen de oplopende reistijden voor uitwedstrijden steeds meer een rol spelen. “Soms zaten we voor een uitwedstrijd driekwartier tot een uur in de auto. En dat twee keer, want we moesten na de wedstrijd ook nog terug.”
“De overstap naar de zaterdag is een goede keuze geweest”, zegt Cheryl Ritskes, zelf speelster is van het vrouwenteam. “We hebben de voorkeur in de groep geinventariseerd. Voor de meeste speelsters maakten zaterdag óf zondag niet uit. Voor twee was het met de beschikbaarheid wel lastig. Eén was al van plan te stoppen, bij de ander houden we rekening met de thuiswedstrijden. Zij werkt tot één uur op zaterdag. Thuiswedstrijden plannen we wat later in de middag in, zodat ze gewoon kan meedoen. Bij de uitwedstrijden hebben we dat niet in de hand, maar meestal zijn die ook in de middag.”
Ritskes zelf is de komende maanden gedwongen toeschouwer. Ze kampt met een ernstige knieblessure. “Ik ben begin november geopereerd”, vertelt ze. “De orthopeed heeft mij verzekerd dat ik straks weer kan spelen. Dat zal wel met een brace moeten gebeuren.” Ritskes wacht eerst een maandenlang revalidatietraject. “Ik weet wat het is, want ik heb het al eerder meegemaakt. Er staan negen maanden voor en veel sneller zal ik niet op het veld staan. Het belangrijkste is dat ik terug kom.”
Dat Lekkerkerk op het laagste niveau moest beginnen was geen belemmering om de zaterdag als speeldag te kiezen. “We spelen nu lekker in de buurt”, weet Ritskes. “Dilettant, Gouderak, Spirit, Jodan Boys, Moerkapelle. Prima,” vult Van der Wouden haar aan. “Dit is een leuke afdeling. Duurzaam óók. We zouden naar sommige clubs op de fi ets kunnen.”
Volgens de 40-jarige Van der Wouden is het geen overbodige luxe dat de twee teams van Lekkerkerk – naast een volledig elftal is er een 30-plus zeven tegen zeven-team – vertegenwoordigd worden door een commissie. “Er komt al genoeg op het bordje van het dagelijkse bestuur. Die aandacht is ook nodig”, meent Van der Wouden. “Het vinden van een trainer is nooit makkelijk, maar voor een vrouwenelftal is dat nog een stukje lastiger. Dit seizoen staan Henk Snoeij en Chris de Hoedt voor de groep. Ze waren al eens eerder trainer.”
Met het meisjesvoetbal wil het nog niet écht vlotten bij Lekkerkerk. Van der Wouden: “We hadden een MO13-team, maar dat is helaas ter ziele gegaan. Er zijn twee, drie meisjes naar Spirit gegaan en wat meisjes gestopt. Het zou goed zijn als we in de toekomst weer een meisjesteam krijgen.”
Wil je meer informatie over de club Lekkerkerk? Klik hier.
Lees hier ook ‘Lekkerkerk wil jeugdtak een boost geven’
Lekkerkerk wil jeugdtak een boost geven
Met het aantreden van een nieuwe jeugdcommissie is er nieuwe energie in Lekkerkerk gekomen. “We willen doorpakken”, zegt jeugdvoorzitter Erik-Jan Heuvelman. “We hebben nu de mankracht om één en ander te bewerkstelligen.”
Het gebrek aan leden in de jeugdcommissie was lang het probleem bij Lekkerkerk. De vorige jeugdcommissie, met aan het hoofd Jeroen Arendonk, bestond uit maar drie personen. “Dat was gewoon te weinig. Genoeg om het gewone werk aan te pakken, niet genoeg om vernieuwingen door te voeren”, aldus Heuvelman, die zich de afgelopen jaren verdienstelijk maakte als trainer en leider in de jeugd.
Met een jeugdcommissie van vijf mannen en één vrouw heeft Lekkerkerk nu wel de mogelijkheid om, zoals Heuvelman aangeeft, stappen te zetten in de talentontwikkeling. Daarbij wordt gemikt op kwantiteit én kwaliteit. “Ja, we zetten hoog in”, reageert hij. “Het zijn forse doelstellingen die we hebben, maar in onze ogen wel haalbare.”
Op de eerste plaats wil Lekkerkerk het aantal jeugdleden vergroten. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, weet ook Heuvelman (43). “We moeten zorgen dat we meer in de picture komen. We gaan meer activiteiten opzetten naar buiten toe. Je moet dan denken aan clinics op scholen of andersoortige evenementen. Wij denken dat er meer voetbalpotentie is in Lekkerkerk. We hebben nu bijvoorbeeld drie JO8-teams, een paar jaar geleden waren dat er vijf. We moeten terug naar een stevigere basis.”
Lekkerkerk wil zich ook meer gaan inspannen om het ledenverloop bij de oudere jeugd tegen te gaan. “Ook wij hebben last van die landelijke tendens”, zegt Heuvelman. “Tot en met de JO13 blijft het redelijk stabiel, daarna zie je dat veel spelers stoppen. Wij hebben dit seizoen niet eens een JO19. Dat is een zorgelijke ontwikkeling omdat we als club voor een groot deel afhankelijk zijn van de doorstroming naar de senioren.”
“We willen ook voor die oudere groep meer activiteiten organiseren. Het was lang zo dat die activiteiten vooral gericht waren op de jongere kinderen.”
Derde speerpunt van de nieuwe jeugdcommissie, en zeker niet de onbelangrijkste, is het verhogen van de kwaliteit van de trainingen en trainers. “Wij denken dat dat mede zal bijdragen aan het terugbrengen van het aantal spelers dat stopt. We willen het plezier ermee verhogen. Tegelijkertijd willen we trainers een handvat en instrumenten bieden bij het geven van trainingen. De meeste trainers zijn goedwillende vaders die vroeger hebben gevoetbald en die op hun manier de training invullen. Die willen we een handje helpen. Vandaar dat we in zee gaan met een voetbalacademie die ons kan helpen bij het geven van goed gestructureerde trainingen en het uitstippelen van de trainingslijn.”
“Daarbij is het niet de inzet om dat voor altijd te doen. Het liefste vul je dat als club zelf in, maar voordat we zelf de kennis hebben en die kunnen toepassen hebben we de hulp van specialisten nodig om de goede weg in te slaan”, aldus Heuvelman.
“Het idee is om in blokken aandacht te besteden aan verschillende aspecten van het voetbal. Blok 1 aanval, blok 2 verdedigen en hoe zet je druk? Daar moet je aan denken.”
Wil je meer informatie over de club Lekkerkerk? Klik hier.
Lees hier ook ‘Lekkerkerk wint na sterk slot bij De Alblas’