Home Blog Pagina 1076

In gesprek met Marvin Reuvers KNVB scheidsrechter

Marvin Reuvers (32) is sinds 5,5 jaar scheidsrechter bij de KNVB. Hiervoor voetbalde hij bij zijn lokale voetbalclub VV Noordhoek. In de tijd dat hij voetbalde heeft hij in de jeugd al eens een wedstrijdje gefloten, maar had hij niet direct de intentie om scheidsrechter te worden. Een kruisband blessure bracht hier verandering in. Omdat hij het voetbalspelletje te leuk vond om er afstand van te doen, besloot hij de fluit opnieuw ter hand te nemen en hierin heeft hij zich intussen aardig ontwikkeld.

Voor Marvin was het vanzelfsprekend dat hij hiermee startte bij zijn eigen vereniging. Na een tijdje liep dit best lekker en werd hij ook benaderd door iemand die hem vroeg of hij de scheidsrechters-opleiding wilde gaan volgen. Hier had hij zelf ook al over nagedacht. Hij besloot om de opleiding te doen en kwam zo bij de KNVB in beeld. Marvin besloot om jeugdteams te gaan fluiten, omdat hem dat het meest aanspreekt en omdat hij bij voorkeur op zaterdag actief is.

Dat verliep steeds beter, in de eerste vijf seizoenen promoveerde hij viermaal aan het einde van het seizoen. Zo kreeg hij steeds grotere uitdagingen en mocht hij gaan fluiten bij steeds grotere clubs. Dit brengt hem tot vandaag mooie wedstrijden en heeft ervoor gezorgd dat hij dit seizoen al wedstrijden van onder meer Feyenoord, PSV, Sparta en AZ heeft mogen leiden.

Als scheidsrechter moet je soms natuurlijk om kunnen gaan met commentaar of aanmerkingen. Marvin ziet dit niet als een belemmering. “Vanuit emotie en met een gekleurde bril heb je allemaal je eigen belangen in de wedstrijd” zegt hij. Zo heeft Marvin ook bepaalde punten die hem motiveren. “In het dagelijks leven werk ik in het onderwijs. Waar ik altijd van kan genieten is dat je kinderen of jongeren met een bepaalde uitdaging kunt helpen om samen een stap te kunnen maken. Zo zie ik mijn rol als scheidsrechter ook. Laatst floot ik een wedstrijd waarbij de spelmaker van het team zichtbaar gefrustreerd was door nalatige teamgenoten. Dit uitte hij in zijn eigen acties. Bij een dood spelmoment tikte ik hem op zijn schouder en zei hem dat de wedstrijd gelopen was, dus dat hij moest zorgen dat hij geen geel zou pakken. We hebben als scheidsrechters hier en daar ook een opvoedende rol denk ik, zeker bij jeugdspelers.” Zelf vindt Marvin dat je na een wedstrijd meestal zelf wel aanvoelt of de wedstrijd goed verlopen is. “Maar een compliment van de technische staf is natuurlijk altijd leuk.”

Het kan ook voorkomen als scheidsrechter dat je moet omgaan met bepaalde druk. Marvin is ervan overtuigd dat zolang je het uit kan leggen er geen sprake is van druk. “Als ik uit kan leggen wat ik heb gezien dan neem ik een beslissing en dan blijf ik hierbij. Je neemt beslissingen ook in een split-second. Ik vind het vooral belangrijk dat je jezelf blijft en dat er goed gecommuniceerd wordt. Als het even kan ontspannen en met wederzijds respect. Je kunt tijdens de wedstrijd overbrengen dat je zelf ook snapt hoe zo’n speler een wedstrijd beleeft. Zonder daarbij inconsequent te worden natuurlijk.”

Een goede voorbereiding van een wedstrijd is belangrijk. Marvin krijgt meestal anderhalve week voorafgaand een wedstrijd toegewezen. Hij zoekt dan op wat de plek is op de ranglijst van die clubs, of ze al tegen elkaar hebben gespeeld en ook wat er deze wedstrijd op het spel staat. “Vaak zijn de wedstrijden tussen clubs in degradatiezorgen of met titelkoorts het spannendst. Zeker als de underdog op voorsprong komt. De verbetenheid en wilskracht die dan vrijkomt, is heerlijk. Hoewel het natuurlijk ook erg frustrerend voor die jongens kan zijn.”

Wat de toekomst voor Marvin brengt weet hij nog niet precies. Voorlopig heeft hij er nog plezier in en legt zichzelf ook geen verplichtingen op. “Zo lang ik er plezier in heb en fysiek nergens last van heb, geniet ik van de wedstrijden die ik mag leiden. En voorlopig heb ik geen reden om aan te nemen dat het niet leuk blijft, dus ik zie mezelf nog wel even doorgaan.”

Lees hier een ander artikel met een KNVB scheidsrechter.

Binnenmaas laat twee dure punten liggen tegen SVS

0

Op een zonnig sportpark de lage weide stond de 1e competitiewedstrijd van FC. Binnenmaas op het programma. SVS uit Capelle werd eerder dit seizoen met 1-2 verslagen maar resultaten uit het verleden bieden geen garanties.

Met John Mayers weer terug in de basis op het middenveld start de formatie van trainer Michel van Noort rommelig aan het duel met SVS. Veel balverlies en onzuivere passes. Toch komt het eerste gevaar van Binnenmaas. Een vrije trap van Thomas gaat rakelings over het doel. Toch is het SVS wat een aantal keren gevaarlijk voor het doel van Thijs en in de 15e minuut resulteert dat in de 0-1.

Na deze tegenvaller zakt SVS wat verder in en krijgt Binnenmaas wat meer grip op de wedstrijd. Omdat het tempo en de zorgvuldigheid bij Binnenmaas ontbreekt valt de gelijkmaker van Lars toch een beetje uit de lucht. Met een 1-1 ruststand mag eigenlijk niemand klagen.

Na de rust stond er een ander Binnenmaas. SVS werd vastgezet op eigen helft en het tempo lag een stuk hoger. Een kwartier na rust was het dan ook dik verdient toen Riccardo op mooie wijze de bal achter de uitstekende keepende Bart de Keijzer, een oude bekende bij Binnenmaas. Vanaf dat moment golfde de wedstrijd op en neer en uit een van de spaarzame momenten dat SVS op de helft van Binnenmaas kwam in de 2e helft was het raak. Ondanks de strijd die FC. Binnenmaas in het laatste deel nog leverde was puntverlies niet meer te voorkomen. De 2-2 uitslag zorgt ervoor dat Binnenmaas een plekje zakt op de ranglijst. Volgende week de uitwedstrijd tegen Delta Sport waar nog iets recht te zetten is. Binnenmaas verloor eerder deze competitie de thuiswedstrijd van de Vlaardingers met 0-1.

Meer informatie over Binnenmaas? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over Binnenmaas.

Verhaart nieuwe hoofdtrainer eerste vrouwenelftal Bavel

Voetbalvereniging Bavel is voor de 29-jarige trainer Jim Verhaart geen onbekend terrein. Meerdere competitiewedstrijden werkte hij met zijn teams op Bavelse bodem af. “Een open, gezellige dorpsclub”, vat hij samen tijdens het kennismakingsinterview.

Via speelster Pleun van Ginneken raakte Verhaart wat aan de praat over v.v. Bavel. Toen hij de vacature voor trainer van het eerste vrouwenteam op het internet zag staan, pakte hij gelijk door. “Ik heb positieve en goede gesprekken gehad met onder andere technische mensen, maar ook met de speelsters.”

Zijn trainerscarrière begon ooit bij de meidenelftallen van Virtus. “Ik werd trainer bij het team van mijn zusje, de meiden C1. Daarna ben ik ook bij de meiden B1 en meiden A1 en het eerste vrouwenelftal op zaterdag als trainer gebleven van dat team. Toen ben ik er een jaartje tussenuit gegaan, het zaterdagteam werd namelijk overgeheveld naar de zondag. Dat was op dat moment geen optie voor mij.”

Al snel ging het weer kriebelen bij Verhaart. “Mijn vriendin speelde in het eerste zondagteam waardoor ik toch altijd ging kijken. De trainer van destijds vroeg of ik niet wilde vlaggen, dat vond ik prima om te doen.” Het balletje begon toen sneller te rollen. “Ik werd gevraagd als assistent-trainer en de bedoeling was dat ik het seizoen erop mijn UEFA Trainer/Coach 3 zou halen met hem als begeleider. Hij vertrok echter, waarop ik de keuze maakte om met hem mee te gaan. Zodoende werd ik assistent-trainer bij zaterdagclub SNS uit Stad aan ’t Haringvliet en was ik plots ook hoofdtrainer bij de dames van Virtus.”

In dat jaar haalde Verhaart de benodigde papieren en werd hij direct kampioen met de vrouwen uit Zevenbergen. “Hoofdtrainer blijven van het eerste vrouwenelftal van Virtus was een logische stap. Een groot deel van die meiden ken ik al meer dan twaalf jaar.” Toch besloot de oefenmeester om na drie jaar op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging. “Op een gegeven moment wordt het te eigen, dan moet je op zoek naar iets nieuws.” Verhaart voetbalt zelf ook nog, zij het bij zaterdagclub Seolto. “Bij Virtus voetbalde ik op zondag, dat was met het trainerschap niet meer te combineren. Vandaar dat ik nu in een vriendenelftal bij de andere club uit Zevenbergen voetbal. Ik ben lid van beide verengingen.”

“Vrouwenvoetbal is veel uitdagender dan mannenvoetbal’’, vervolgt de spraakzame trainer. “In een vrouwenelftal heb je bijvoorbeeld heel veel meningen, je moet iedere speelster ook op een andere manier benaderen. Bij mannenvoetbal gaat dat allemaal wat makkelijker, dat is allemaal directer.” Ik denk dat mijn sociale karakter gecombineerd met communicatieve vaardigheden momenteel beter passen bij het vrouwenvoetbal dan bij het mannenvoetbal.”

De nieuwe trainer volgt het vrouwenvoetbal op de voet. “Het Nederlands elftal, de Eredivisie vrouwen, de eindtoernooien, ik probeer het allemaal te volgen. Het is ook leuk om met het team of een aantal speelsters een wedstrijd te bezoeken.”

V.V. Bavel timmert natuurlijk al jaren aan de weg, maar wil blijven doorpakken. “Het ideaalbeeld is dat speelsters uit de eigen jeugd straks in selectieteams gaan spelen. De club is daar druk mee bezig en hopelijk kan ik mijn steentje daaraan bijdragen. Ik heb veel zin in de nieuwe uitdaging”, sluit hij ambitieus af.

Meer informatie over Bavel, klik hier.

Gerard van Gameren dé verzorger van LRC Leerdam

Spelers kwamen en gingen, trainers arriveerden en vertrokken, maar één man bleef op zijn post bij LRC Leerdam. Verzorger Gerard van Gameren is bezig aan zijn 24ste seizoen bij de hoofdmacht. Zijn einde is wel nabij. “Ik heb altijd gezegd dat het nieuwe complex mijn eindstation is. Eerst de verhuizing en daarna stop ik. Tenminste, zo denk ik er nu over.”

Hij masseerde sinds 1996 honderden benen van spelers van LRC Leerdam. Voor Gameren (65) was het vak van verzorger cq. sportmasseur een roeping. “Ik heb zelf ook gevoetbald. Later ben ik gaan hardlopen en in die periode ben ik mij meer gaan verdiepen in blessures, omdat ik zelf ook een blessure kreeg. Die interesse is erin uitgemond dat ik in 1988 mijn diploma tot verzorger heb gehaald.” Hij was bij LRC zes jaar verzorger in de jeugd, maar stapte in 1994 over naar het eerste van Arkel. Daar was hij twee seizoenen werkzaam totdat LRC hem vroeg verzorger van het eerste elftal te worden. “Als je aan zoiets begint weet je natuurlijk niet hoe lang je bij een club blijft. De tijd vliegt.”

Hij vindt niet dat er veel is veranderd aan zijn vak. “Hooguit ligt de nadruk wat meer op preventie. Spelers zijn fitter. Vroeger trainden ze en voetbalden ze een wedstrijd. Dat was het. Nu zitten veel jongens in de sportschool om sterker te worden.”Dat wil niet zeggen dat Van Gameren tegenwoordig minder spelers op zijn tafel heeft liggen. “Het is hier soms net een kippenhok”, zegt hij. “Ik moet af en toe wel optreden en wat mensen wegsturen. Ze vinden het tegenwoordig allemaal fijn om even gemasseerd te worden. Knie-, enkel- en spierblessures zijn van alle tijden. Het grote verschil met vroeger is dat we bij LRC een heel team van specialisten hebben. We hebben drie fysiotherapeuten, waarvan er altijd één bij de wedstrijd aanwezig is. Dat is een luxe. Vroeger was ik er en dat was het. Wat dat betreft is de medische begeleiding er enorm op vooruit gegaan.”

Wat wel hetzelfde is gebleven is de ‘mind’ van de speler. “Sommige pijntjes komen pas tevoorschijn als de prestaties niet zo goed zijn. Dat durf ik rustig te beweren.”De stand op de ranglijst in de eerste klasse is derhalve een perfecte barometer voor de blessurelijst. LRC Leerdam staat op de derde plaats. Van Gameren: “Het gaat best wel goed en daardoor zijn er nog weinig blessures geweest. Een paar, die er altijd wel zijn. Een enkel, een verrekking in het bovenbeen en de hamstring. Gelukkig geen zware blessures waardoor spelers er lang uit liggen.”

Van Gameren kan zich sowieso niet herinneren dat hij met zware ongevallen te maken heeft gehad. Meer zijn hem de sportieve hoogtepunten bijgebleven. Hij is dan wel verzorger, maar ook altijd supporter geweest. “We hebben een jaar mogen proeven aan de hoofdklasse met LRC, toén het hoogste niveau. We speelden tegen clubs als IJsselmeervogels en Spakenburg. We kwamen op complexen waar je je ogen uitkeek. Dat vond ik wel bijzonder.”

Op het nieuwe complex krijgt hij een prachtige nieuwe ruimte. Lang zal hij er niet gebruik van maken. Zijn afscheid loopt parallel met dat van zijn naderende pensioen als douanier. “Ik moet nog veertien maanden en twee dagen”, zegt hij op de dag van het interview. “Ik tel de dagen niet af hoor. Toevallig weet ik dat. Vijfentwintig seizoenen LRC, je moet ook een keer afscheid nemen.” Hij wil graag zijn handen vrij voor andere hobby’s. “Ik hou van fotograferen van de natuur. Op de fiets erop uit en insecten fotograferen.”

Meer informatie over LRC Leerdam, klik hier.

Michael Mettrop bewijst zich bij Brielle

0

De afstand tussen Stellendam op Goeree-Overflakkee en Brielle op Voorne-Putten is amper vijftien kilometer, maar qua voetbal zit er een mijlenver verschil tussen het dorpje en de vestingstad. Stellendams topscorer Michael Mettrop pakte de kans die door Brielle geboden werd met beide handen aan. Hij werkte zich in de eerste seizoenshelft toe naar een basisplaats.

Hij ging bij de keuze van zijn nieuwe club vorig jaar niet over één nacht ijs. Heel zorgvuldig zocht Mettrop de nieuwe bestemming voor zichzelf uit. “Al mijn vrienden zitten bij Stellendam, dat was altijd de reden om de stap niet te maken. Ik heb lang getwijfeld, maar ik wist dat ik om mezelf als voetballer te ontwikkelen Stellendam moest verlaten.”

Mettrop (24) is al een paar seizoenen de man van Stellendam. Ieder seizoen was hij goed voor 24, 25 goals. In zijn laatste jaar voor Stellendam beleefde hij met 33 doelpunten een bovengemiddeld seizoen. Dat leidt automatisch tot interesse van hoger spelende clubs. “Er is altijd wel interesse geweest van DBGC uit Oude Tonge en Den Bommel, maar ik had bij die clubs niet het goede gevoel.”

“Ik kende Luke Corver en Michel Lieshout van Brielle. Die zeiden: ‘kom gewoon eens meetrainen’. Dat heeft mij het laatste zetje gegeven.” Bij Stellendam was hij uitgeleerd en veel sportief perspectief was er niet bij de zaterdagvierdeklasser. “Stellendam speelt in de vierde klasse en dat is het wel zo’n beetje. We hebben één jaar in de derde klasse gespeeld, maar daar vlogen we meteen weer uit”, aldus Mettrop, die naarmate de jaren vorderde besefte dat zijn toekomst niet bij Stellendam lag. “Bij Stellendam deden ze niet moeilijk. Ze gunnen me deze stap. Veel mensen hadden gedacht dat ik al eerder zou vertrekken.”

“Bij Brielle hebben ze meteen gezegd dat ik een kans zou krijgen. Dat gebeurde ook. Ik moest me bewijzen natuurlijk, maar dat is logisch. Ik kreeg steeds meer speelminuten. Eerst als invaller, de laatste vier, vijf wedstrijden als basisspeler.”

Inmiddels lijkt hij zijn vaste stek te hebben gevonden in de rechtsbuitenpositie. “Bij Stellendam speelde ik vaak op tien, maar de vierde klasse is niet te vergelijken met de eerste. Het tempo bij Brielle is zo veel hoger, de ruimte beperkter. Als rechtsbuiten kom ik prima tot mijn recht. Ik ben snel en heb een aardige actie in huis. Met mijn doelgerichtheid zit het ook wel goed, al zijn de vier treffers die ik tot nu toe heb gemaakt wat magertjes voor mijn doen. Mijn voorzet is niet onaardig, maar moet ook nog beter. Kortom, ik ben nog hard bezig om aan mezelf te werken.” Dat kan Mettrop doen in een omgeving die hijzelf bestempelt als ‘warm’ . “De groep is heel hecht. We hebben een goede wedstrijdmentaliteit- en beleving.” Na twaalf speelronden staat Brielle op de derde plaats. “Ik weet het niet uit eigen ervaring, maar ik begreep dat er vorig seizoen meer individuele kwaliteit was, maar dat het teamgevoel een stuk minder was. Ik kan alleen praten over hoe het nu is. Die eensgezindheid is er binnen en buiten het veld. We staan niet voor niets derde.”

Of er meer inzit voor Brielle en Mettrop moet in de tweede competitiehelft blijken, meent de inwoner van Stellendam. “Poortugaal en Neptunus-Schiebroek staan boven ons. Uitgerekend tegen die teams waren de resultaten niet best. Tegen Neptunus hadden we een totale offday en verloren met 0-5. Tegen Poortugaal werd het 0-4, maar dat was geflatteerd. We kwamen zeer ongelukkig op 1-0 achter en incasseerden vervolgens een eigen goal en een rode kaart. Toen liep de score op naar 0-4.”

‘Verder volhouden zo’, is de boodschap van Mettrop aan zijn ploeggenoten voor deel twee van de competitie. “Wie weet levert dat nog wel een mooie bonus in de vorm van de nacompetitie op.”

Meer informatie over Brielle, klik hier.

NSVV haalt puntje uit tegen DCV

0

NSVV lijkt nog niet van de angst af om lekker vrijuit te spelen en de punten door goed voetbal vanzelf binnen te laten rollen. De eerste helft was in evenwicht met voor beide ploegen één grote kans. In de tweede helft werd de druk van DCV groter en was de voorsprong niet onverwacht. NSVV toonde veerkracht en maakte de gelijkmaker. Met nog een kwartier te spelen leek NSVV voor de winst te kunnen gaan spelen, maar toen kwam de ploeg met tien man te staan door een rode kaart. Hierdoor kon het Numansdops kwartiertje de prullenbak in en werd het overleven.

De eerste helft was een gelijk opgaande strijd. Sediq Walizada was op de linkshalf positie gezet en vanaf deze linkerkant kwam de meeste dreiging richting het DCV-doel. De grootste NSVV-kans was een solo van Sediq Walizada die een steekballetje gaf aan Lorenzo Pengel. Een verdediger van DCV kon de inzet van Lorenzo nog net van richting veranderen, zodat de bal net naast ging. DCV had ook één grote kans. Johan van Wageningen trok de bal laag voor en Carlo de Reuver nam de bal direct ode pantoffel. Zijn harde inzet was te dicht binnen de reikwijdte van NSVV-keeper Melvin Kruijthof.

De tweede helft nam DCV het initiatief en vooral Carlo de Reuver dook steeds gevaarlijker voor het doel van NSVV op. Het was uiteindelijk een afstandsschot van Carlo de Reuver die goed in de hoek zat, waardoor zelfs NSVV-keeper Melvin Kruijthof geen redding kon brengen. Positief was dat NSVV zich niet gewonnen gaf en weer aan voetballen toekwam. Het was uiteindelijk een vrije trap van Peter Jan Cazander die in eerste instantie gered werd door DCV-keeper Dennis Ensing. In de rebound kon Sediq Walizada de bal doortikken naar Lorenzo Pengel, die de bal erin kon rommelen. NSVV tankte vertrouwen en kon gaan aanzetten voor de winst. Er werd door scheidsrechter Mats Blaak een te enthousiaste inzet rond de middellijn bestraft met direct rood. De rollen draaide weer om en NSVV was blij met het eindsignaal.

Na de wedstrijd bleek het ene puntje voor NSVV voldoende te zijn om twee plekken te stijgen op de ranglijst. De schroom om de positie op de ranglijst is hiermee overboord en de Numansdopse selectie kan weer gewoon lekker gaan voetballen. De volgende wedstrijd is thuis tegen Spirit. De uitwedstrijd ging met twee nul verloren. Kortom vrij en lekker voetballen en de stijgende lijn kan verder vormgegeven worden.

Opstelling NSVV:
Melvin Kruijthof, Yoeron van der Ree, Michael Ouwens, Jessy Fortes, Kjetil Mol (55 e Nigel van der
Giesen), Sjoerd Hofstede (67 e Jeroen Voshart), Romano Niamut, Peter Jan Cazander (88 e Lars van der
Heiden), Sediq Walizada, Gijs van de Zande (82 e rode kaart), Lorenzo Pengel

Ruststand: 0-0
Eindstand: 1-1

Scoreverloop:
68 e min. 1 – 0 Carlo de Reuver
79 e min. 1 – 1 Lorenzo Pengel

Geschreven door: Bas Snijders

Meer informatie over NSVV? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over NSVV.

Groote Lindt walst over Dubbeldam

De eerste thuiswedstrijd in 2020 heeft voor Groote Lindt een grote zege opgeleverd. Na vorige week de winst in de uitwedstrijd in en tegen s’ Gravendeel te hebben gepakt werd zaterdag Dubbeldam verslagen. Na de aftrap, op de goed bespeelbare grasmat, was de eerste grote mogelijkheid voor Dubbeldam.  Lindt liet zich hierdoor echter niet afschrikken en bleef de aanval zoeken. Via een hoekschop was het Tim Willemstein die  Lindt koppend aan de voorsprong in de wedstrijd hielp: 1 – 0. Nog voor rust nam Groote Lindt nog verder afstand door Nasi El Arbaoui: 2 – 0. Direct na rust was het wederom Nasir El Arbaoui die na een voorzet in een rommelige situatie de bal achter de Dordtse doelman wist te krijgen: 3 – 0. In de loop van de tweede helft wist Dubbeldam iets terug te doen met een uitstekend doelpunt: 3 – 1. Met 15 minuten te spelen een driedubbele wissel bij Lindt. Op volle kracht werden de voorsprong verder uitgebreid naar 4 – 1 door JO19-speler Max Klop. Het laatste woord was aan Juthlen Castillo die met een afstandsschot de Dubbeldamse keeper wist te verslaan. Een prima en overtuigende overwinning dus voor  Lindt dat a.s. zaterdag op bezoek gaat bij DFC in Dordrecht.

Meer informatie over Groote lindt? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over Groote lindt.

 

Spirit in slotfase definitief langs Alexandria’66

0

Spirit heeft ook de 2 e wedstrijd van dit jaar gewonnen. De Ouderkerkers wonnen op eigen veld met 2-0 van Alexandria’66. 

In een niet hoogstaande wedstrijd creëerde de ploeg van Richard van Cappellen met name in de 1 e helft wel diverse kansjes, maar maakte pas halverwege het eerste bedrijf het verschil. Ruben Slooff werkte de voorzet van Tim van der Zee gretig achter de Rotterdamse doelman (1-0). Eerder kreeg de aanvaller al een kop kans en kopte Timme van Hof in de openingsfase naast.

In de 2 e helft namen de bezoekers wat meer het initiatief. Spirit leunde op de solide verdediging, die ook zaterdag nauwelijks kansen weg gaf.

Toch moest keeper Bastiaan Haasnoot een aantal keren redding brengen. De voormalige 1 e doelman heeft zich, na een goed gesprek in de winterstop, weer bij de selectie gevoegd en verdedigde zaterdag het doel omdat Max van Herk op vakantie was.

Na een uur spelen kwam Spirit wat meer in het spel. Met Amine Karroum als ‘verse’ kracht kwam er wat meer creativiteit naar voren. En ook nadat Raoul Haliwela en Ingmar Burema in het veld waren gekomen, werd de druk op het Rotterdamse doel vergroot. De laatste 2 invallers waren dan ook betrokken bij de bevrijdende 2-0. Stefan Bitter, die eerder een door hem genomen vrije trap met moeite uit het doel zag getikt, zette de aanval op. Via Timme van Hof kwam de bal bij Burema. Raoul Haliwela, die een minuut eerder te zacht intikte, verzilverde nu wel het buitenkansje (2-0).

Nadat vorige week op bezoek bij Rozenburg een ruime overwinning werd gepakt, hadden de geel- witten het zaterdag weer moeilijk om het net te vinden. Achterin werd wel de ‘nul’ gehouden, maar Spirit maakte het zichzelf tot het laatste moment moeilijk door niet eerder de wedstrijd op slot te gooien.

Met de overwinning nestelt Spirit zich steviger in de kleine middenmoot, dat eigenlijk uit 3 ploegen bestaat. Vitesse Delft (1-0 winst op CWO) staat 3 e . FC Binnenmaas (2-2 tegen SVS) en Spirit volgen op 1 punt. Sparta won met 1-0 van Strijen en blijft koploper. Charlois haalde flink uit tegen Deltasport (7-1) en volgt op 4 punten. Deltasport zag zijn concurrent De Zwerver winnen van Rozenburg (2-1) en heeft nu een achterstand van 11 punten. De nummers 6 tot en met 13 staan op een allerminst veilige plaats. DCV staat 6 e met 19 punten. De nummer 12, Strijen, heeft slechts 3 punten minder.

Volgende week moet Spirit op bezoek bij NSVV, dat uiteindelijk met 10 man een 1-1 gelijkspel behaalde op bezoek bij DCV.

Bron tekst: Eric de Vendt
Bron foto:  René Bitter Klik hier voor de foto’s van de wedstrijd.

Meer informatie over Spirit? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over Spirit.

N.I.V.O. Sparta stuurt Montfoort overtuigend terug naar huis

N.I.V.O.-Sparta is uitstekend uit de winterstop gekomen. De Spaanse zon heeft het team van Theo de Boon meer dan goed gedaan. Vandaag werd voor de tweede keer op rij dit kalenderjaar gewonnen. Op het eigen Sportpark De Watertoren werd Montfoort overtuigend met 3-0 naar huis gestuurd.

Met maar liefst acht spelers uit Zaltbommel en de nabije regio werd vandaag gestart. Het is bijna een unicum op dit niveau maar de technische staf heeft het voor elkaar gekregen. Die ploeg startte vandaag ook nog eens furieus. In het eerste kwartier, twintig minuten, wist Montfoort zich totaal geen raad met de thuisploeg. N.I.V.O.-Sparta was overal op het veld de baas en Montfoort mocht blij zijn dat het bij ‘slechts’ 1-0 bleef. Het was Mo Nikbahkt die de enige Bommelse treffer voor zijn rekening nam.

Na de eerste 15, 20 minuten was het Montfoort wat het initiatief nam. N.I.V.O.-Sparta had het bij vlagen moeilijk en kwam een aantal keren goed weg. Montfoort claimde een strafschop, terwijl ook doelman Goesten zijn bal schoon wist te houden. In die fase werd ook nog eens een doelpunt van Montfoort wegens buitenspel door het aangewezen arbitrale trio afgekeurd. N.I.V.O.-Sparta stelde er in die fase ook een aantal kansen tegenover. Er werd gerust met 1-0.

Na rust kwam Montfoort steeds minder in het stuk voor. N.I.V.O.-Sparta was op alle vlakken net iets slimmer, iets eerder of doortastender. Na een klein uur spelen was daar ook de terechte 2-0. Het was Christiaan Perrier die in de rebound scoorde en op de tribunes voor oplichting zorgde. Voor Perrier een jubileumgoal, zijn 150ste competitiegoal in zijn loopbaan. Niet veel later viel ook de 3-0. Frenk Schaap hield het overzicht en het was Mo Nikbahkt die van dichtbij scoorde.

Voor trainer Theo de Boon was de 3-0 voorsprong het sein voor publiekswissels. Nadat bij een 2-0 stand al Jordi Ruijsch was ingevallen, kwam na de 3-0 de talenten Roan van der Zalm en Djohan Leemans in de ploeg. Beide spelers lieten zich in de speelminuten nadrukkelijk gelden. Een mooie ontwikkeling voor N.I.V.O.-Sparta. Van der Zalm en Leemans zagen Montfoort met een man minder eindigen. Na herhaaldelijk commentaar kreeg een Montfoort aanvaller een tweede gele en dus rode kaart.

N.I.V.O.-Sparta wint dus opnieuw en klimt op de ranglijst. De ploeg van Theo de Boon en Nelis Heesbeen staat nu negende in de Eerste Klasse C. Ook staat het in de strijd om de Tweede Periode nu op een tweede plaats achter het ongenaakbare Kloetinge. Volgende week speelt N.I.V.O.-Sparta in en tegen Papendrecht, dat een positie en een puntje lager staat.

Meer informatie over N.I.V.O Sparta, klik hier.

Bron: N.I.V.O Sparta

Foto: M Oomenfotografie

Oirschot-Vooruit verliest in krankzinnig duel

In een krankzinnige wedstrijd met maar liefst 11 doelpunten, heeft Oirschot Vooruit zich wederom tekort gedaan. Het kreeg het voor elkaar om in de blessuretijd alsnog een doelpunt tegen te krijgen, waar minimaal 1 punt verdiend zou zijn.

Vanaf het begin af aan was dit een op en neer gaande wedstrijd waarin meestal Oirschot Vooruit de bovenliggende partij was. Zo scoorde Alex van Overdijk in de 5e minuut met een geweldig schot laag over de grond de 1- 0. Mierlo-Hout was niet van slag en vanuit een voorzet kon de volledig vrijstaande Richard Rooijakkers vijf minuten later de gelijkmaker scoren, 1-1.

Weer vijf minuten later was het wederom raak door dezelfde alert reagerende Rooijakkers die de losgelaten bal van keeper Timo van de Loo simpel kon intikken, 1-2. Een fractie van een seconde later werd het nog erger voor Oirschot Vooruit want na slecht uitverdedigen was het Dani Deelen die de derde treffer van Mierlo-Hout kon binnen tikken, 1-3. Dit zou ook de ruststand worden want ondanks drie grote mogelijkheden voor Oirschot Vooruit via Gijs Sebregts, Job van Gestel en zelfs een bal op de paal van Fons Meeuwis, lukte het Oirschot Vooruit niet om dichterbij te komen.

De tweede helft werd een waar spektakel waarin Oirschot Vooruit fel op zoek ging naar de aansluitingstreffer.  Deze kwam in de 60e minuut waarin de vrijstaande Gijs Sebregts keurig de bal binnenkopte uit een puike voorzet van Fons Meeuwis, 2-3. Vijf minuten later had Oirschot Vooruit geluk dat het geen strafschop tegen kreeg. De bal werd op de 16 meterlijn gelegd en gelukkig ging de vrije trap van Mierlo-Hout net langs het doel.

Ondanks verwoede pogingen moest Oirschot Vooruit beducht blijven voor de uitbraken van Mierlo-Hout en zo werd de achterstand in de 70e minuut weer groter door een vrije trap die zonder aangeraakt te zijn zo in het doel van Timo van de Loo vloog, 2-4.  Zo kreeg Oirschot Vooruit wel een strafschop wegens hands en de rustig blijvende Joris Swaanen plaatste de bal keurig in de hoek van het doel, 3-4 dus. Dit gaf weer moed en 3 minuten later was daar zelfs de gelijkmaker door wederom Alex van Overdijk die een voorzet van Bram Meeuwis keurig binnen tikte, 4-4.

Oirschot Vooruit was vanaf toen de voetballende ploeg en in de 80e minuut was het Alex van Overdijk die de bal veroverde op de middenlijn en deze gaf aan de opkomende Fons Meeuwis.  Hij haalde vanaf de rand van het strafschopgebied hard uit en de bal verdween keurig achter de doelman van Mierlo-Hout, 5-4 met nog 10 minuten op de klok. Hierna was het zaak om de wedstrijd in het slot te gooien en het einde te halen. Jip Stam kwam in het veld voor Daan Hagemeier en met nog twee minuten te spelen leek het dan eindelijk te gaan lukken voor Oirschot Vooruit. Echter keerde het noodlot zich tegen de hard werkende ploeg van trainer Piet Drijvers door een fout in de defensie en zo kon Thom Meeuwsen alsnog de gelijkmaker binnentikken namens Mierlo-Hout, 5-5. De scheidsrechter liet daarna nog vele minuten doorspelen en zo kon het zelfs gebeuren dat uit een laatste schot van Jeroen Rooijakkers op het doel van Oirschot Vooruit  in de 97e minuut de bal zomaar tegen het net belandde, 5-6.

Ondanks deze zware teleurstelling werd er nog niet opgegeven door de groenwitten en kreeg Jip Stam nog een kans, maar de teen van een verdediger zorgde ervoor dat de bal niet in het doel verdween.  In de 100e  minuut floot scheidsrechter van der Heijden dan eindelijk voor het eindsignaal en liep Oirschot Vooruit vol ongeloof over deze onverdiende nederlaag van het veld.

 Bron: Oirschot-Vooruit

Meer informatie over Oirschot Vooruit, klik hier.

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.