Home Blog Pagina 1065

In gesprek met KNVB scheidsrechter Jester Francisca

0

Jester Francisca (28) is al vanaf zijn drieëntwintigste actief als scheidsrechter bij de KNVB. Zijn carrière in het voetbal begon echter al eerder. De in Zwijndrecht woonachtige Francisca was in het verre verleden actief als speler én als keeper in de jeugdafdeling van E.B.O.H. en speelde twee jaar in de senioren bij Dubbeldam. De oud-leerling van het CIOS is al vijfenhalf jaar werkzaam als fitness instructeur en daarnaast verzorgd hij huis aan huis personal training voor bedrijven.

Voordat Jester op drieëntwintigjarige leeftijd begon met fluiten was de Zwijndrechter voetbaltrainer. Vanwege zijn toenmalige opleiding sport & bewegen is Jester in het trainersvak gerold. Hij was tien jaar lang actief als trainer bij de jeugd van E.B.O.H. en Oranje Wit. Het laatste jaar van zijn trainerscarrière was Jester assistent-trainer van het tweede elftal van Oranje Wit. Dit jaar was Jester alleen aanwezig op de doordeweekse trainingsavonden omdat hij een nieuwe passie had gevonden op de zaterdagen. Francisca was namelijk begonnen met fluiten. ‘’Ik was destijds het plezier in het training geven aan het verliezen. Ik denk dat dat kwam, omdat ik de binding met de jongere generatie verloor. In mijn tijd voetbalde je buiten tot het donker was en tegenwoordig ligt de prioriteit bij de jeugd toch meer op zaken als een smartphone en de opleiding. Dit vind ik wel begrijpelijk, maar het lukte me niet meer om spelers echt te raken. Daarom heb ik het hoofdstuk als trainer ook afgesloten voor mezelf.’’

Toen de passie voor het training geven minder werd, kwam het fluiten op zijn pad. ‘’Voor het CIOS moest ik een vrije ruimte invullen’’. Toen zag Jester een oproep van niemand minder dan Danny Makkelie op zijn Facebookpagina langs komen. ‘’Ik besloot voor de grap een bericht te sturen naar Danny met het idee dat hij toch niet zou reageren, aangezien hij het erg druk had. Tegen mijn verwachting in reageerde Makkelie en vertelde hij me dat hij het leuk vond dat ik mee wilde doen en waar ik me in kon schrijven voor de cursus.’’ In deze cursus, waar Danny Makkelie toevallig ook zijn docent was, leerde Jester alles over het scheidsrechtersvak wat er in acht avonden te leren viel.

Na het volgen van de curcus ging Jester er niet van uit dat hij het fluiten zo leuk zou vinden. ‘’Ik dacht even de vrije ruimte voor mijn opleiding in te vullen’’. Echter vond de arbiter een passie die hij tot op de dag van vandaag nog steeds voelt. ‘’Je zou kunnen zeggen dat ik toevallig in het scheidsrechters vak gerold ben, maar ik ben ook wel een betweter dus het is ook wel iets dat altijd bij mij heeft gepast.’’

‘’Om scheidsrechter te kunnen zijn heb je denk ik wel een bepaald karakter nodig.’’ Een oud-trainer was daar belangrijk in voor jester. ‘’Hij zei altijd: je moet met plezier het veld in gaan, maar je moet wel alles kunnen en willen zien.’’ Jester benadrukt ook dat het functioneren als scheidsrechter geen makkelijke taak is. ‘’De nadruk wordt tegenwoordig heel erg op de arbitrage gelegd op het moment dat het niet loopt of als er een belangrijke wedstrijd verloren wordt. Het is ook niet makkelijk om daarmee om te gaan.’’

Jester, die het belangrijk vindt om rust uit te stralen in het veld, is positief over dit seizoen. ‘’Voor mijn gevoel gaat het redelijk, Ik heb geen reden om te klagen.’’ Tegenwoordig is de arbiter actief op het één na hoogste niveau bij de jeugd. ‘’Bij de jeugd fluit ik op landelijk niveau, de top amateurploegen en BVO’s tot aan de eerste divisie.’’ Daarnaast is de Zwijndrechter ook actief op de zondag. ‘’Op de zondag fluit ik senioren elftallen in de reserve hoofdklasse en in de derde klasse. Soms fluit ik ook wel eens een wedstrijd in de tweede klasse.’’

Over het fluiten van twee wedstrijden in een weekend is Jester enthousiast. ‘’Ik kan niet stil zitten en ik heb conditie zat. Af en toe denk ik na een wedstrijd, is dit alles? Dan heb ik het wel over het loopwerk natuurlijk. Als scheidsrechter vind ik het erg belangrijk om fit te zijn en dat ook uit te stralen.’’ Al is de fysieke gesteldheid niet alles volgens Jester. Een oud-trainer van hem had hier een mooie uitspraak over. ‘’Harde lopers zijn doodlopers’’ Deze opmerking is Jester in al die jaren bijgebleven en nog steeds begint hij te lachen als hij het er over heeft. ‘’Je moet er natuurlijk voor uitkijken dat je niet te fanatiek over komt, anders kom je al snel chaotisch over.’’

Het hoogtepunt van Jester tot nu toe is de wedstrijd Oranje Wit 1 – Wieldrecht 1. ‘’De omstandigheden waren minder fijn, want ik moest een scheidsrechter gaan vervangen die al in de 31e minuut uitviel vanwege een blessure aan de hamstring. Het was de wedstrijd Oranje Wit tegen Wieldrecht in de knock-out fase van de beker. De drukbezochte wedstrijd stond op dat moment nog 0-0. Ik werd uit het publiek gehaald. Normaal ga je natuurlijk niet naar een wedstrijd met het idee dat je in kan gaan vallen. Ik had die dag al een wedstrijd gefloten en ik dacht laat ik eens lekker naar een wedstrijdje gaan kijken in de buurt. Uiteindelijk ging het gewoon goed en kreeg ik de complimenten van beide ploegen.”

Naast een mooi hoogtepunt kent Jester ook een vervelend dieptepunt. ‘’Een aantal jaar geleden tijdens de wedstrijd van het toenmalige OMC tegen Raamsdonk. Ik toonde een speler van OMC de rode kaart, omdat ik hem hoorde vloeken met een hele lelijke ziekte. Vervolgens kwam hij verhaal halen, haalde hij me onderuit en schopte hij me twee keer tegen het hoofd. Voordat hij me een derde keer kon raken was ik op tijd weg en toen moest ik echt even rennen.’’ Na dit vervelende incident ontving Jester veel steun van collega-scheidsrechters, vrienden en familie. ‘’Ik ben daarna kort in traumatherapie geweest en dat heeft me goed geholpen.’’ Het weekend na het incident is Jester gelijk weer gaan fluiten. ‘’Vanuit de KNVB werd er de weken daarna begeleiding meegestuurd naar de wedstrijden. Hier ben ik de KNVB erg dankbaar voor.’’

In de toekomst hoopt Jester in de eredivisie van de jeugd te gaan fluiten en in de senioren hoopt hij ooit de tweede en derde divisie te bereiken. ‘’ik hoop ooit wekelijks de 0-19 van clubs als Feyenoord, PSV en Ajax te mogen fluiten.’’ Of hij ooit zijn ambities gaat waarmaken weet Jester niet. ‘’Ik hoop het op termijn wel te bereiken, maar je weet het nooit zeker.’’

Francisca kijkt graag naar de scheidsrechters in de eredivisie. ‘’Natuurlijk vind ik Bjorn Kuipers de beste scheidsrechter die we hebben, maar ook kijk ik graag naar Danny Makkelie, Serdar Gözübüyük, Dennis Higler en Bas Nijhuis.’’ Maar Jester heeft andere voorbeelden. ‘’Echte voorbeelden voor mij zijn toch Pierluigi Collina en Massimo Busacca. Die straalde vroeger al een bepaalde autoriteit uit. Niet dat ze macht wilde uitoefenen, maar ze straalde uit dat ze een natuurlijke gezaghebber waren. Dat is iets wat ik hartstikke mooi vind om te zien.’’

Als afsluiter heeft Jester een mooie boodschap voor alle beginnend scheidsrechters. ‘’Je moet weten waar je talenten en kwaliteiten liggen. Kies niet één specifiek voorbeeld en probeer van iedereen wat te leren. Je bent namelijk jezelf en daarom moet je ook je eigen persoonlijkheid ontwikkelen.’’

lees hier het vorige artikel over KNVB scheidsrechter Sam van de Graaf.

Stéphane Cépèro nieuwe trainer MZVC

Het bestuur van MZVC is verheugd te kunnen melden dat Stéphane Cépèro de nieuwe hoofdtrainer is voor het seizoen 2020-2021. Hiermee is een zeer geschikte opvolger gevonden voor de vertrekkende hoofdtrainer, Jacques Blijlevens.

 

Cépèro is voor MZVC geen onbekende. Bij de oprichting van de club, 20 jaar geleden, was hij als speler actief en tussen 2011 en 2014 was hij al eens trainer. Met twee promoties van de vierde naar de tweede klasse was dat een zeer succesvolle periode.

Dit seizoen fungeerde hij bovendien al een aantal maanden als interim- trainer, toen Blijlevens om gezondheidsredenen tijdelijk uit de roulatie was.

Recent gaf Blijlevens te kennen dat hij na dit seizoen zou stoppen bij MZVC.

Meer informatie over MZVC? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over MZVC.

Club van de week: VV Oostkapelle met Remco van Welsum

Remco van Welsum (23) speelt sinds 2 seizoenen voor VV Oostkapelle. De middenvelder begon op zijn vijfde met voetballen bij Dauwendaele, waarna hij vertrok voor naar JVOZ. Na drie seizoen bij JVOZ gespeeld te hebben besloot Remco weer terug te gaan naar Dauwendaele, waar hij ook zijn debuut maakte in het eerste elftal. Hier speelde van Welsum drie seizoenen en besloot daarna om naar VV Oostkapelle te gaan.

De reden waarom Remco de overstap maakte van Dauwendaele naar Oostkapelle was duidelijk. “Na een aantal seizoen bij Dauwendaele merkte ik dat bij mijn intentie meer ambitie lag. Ik wilde meer groeien in het voetbal. Toevallig was er op dat moment een speler van Oostkapelle (Sjoerd Verhulst) waar ik ook eerder bij JVOZ mee had gevoetbald, en hij vroeg mij of ik interesse had om naar VV Oostkapelle te komen. Hier ging ik op in en zo ben ik hier dus beland.” Inmiddels zit van Welsum anderhalf jaar bij de club uit Oostkapelle, en hij voelt zich al helemaal thuis. “Ik zit inmiddels echt op mijn plek en iedereen heet je hier ook van harte welkom.”

Vorig seizoen verliep voor het eerste team van VV Oostkapelle heel goed tot de winterstop. “We gingen de winterstop in met de eerste plek, toen overkwam ons iets waar je in het voetbal altijd voor moet oppassen: onderschatting. We dachten de tweede seizoenshelft te makkelijk over de wedstrijden, en zo eindigde we op de tiende plek.” Dit kan volgens Remco volgende keer voorkomen worden als niemand meer de tegenstander onderschat en iedereen scherp blijft.

Dit seizoen verloopt voor de geelblauwe formatie uit Oostkapelle redelijk goed. De club staat op een vijfde plek op de ranglijst (met 2 wedstrijden minder). “ik denk dat we nog wel moeten werken aan onze mentale weerbaarheid zodat we beter kunnen herstellen na een verliespartij. We hebben nou eenmaal een redelijk jonge ploeg dus dit is best normaal.” Remco is wel van mening dat ze het voetballend goed doen dit seizoen. “Op voetballend vlak doen we het dit seizoen goed. De kracht van ons team vind ik dat we een hele hechte groep zijn, want met een goede teambuilding kan je ver komen.”

Wat de toekomst brengt voor de middenvelder weet hij nu nog niet. Het is een speler die altijd het maximale wil bereiken, maar hij zou nooit zomaar Oostkapelle verlaten. “Ik probeer zoveel mogelijk te bereiken, en ik weet nu nog niet wat er op mijn pad komt. Maar momenteel zou ik Oostkapelle niet verlaten omdat ik het zo naar mijn zin heb hier.” Zei van Welsum overtuigend.

Laatst is het eerste elftal van Oostkapelle op trainingskamp geweest naar Barcelona. Dit is een geweldige locatie voor een trainingskamp en Remco zegt dat hij hier ook zeker van heeft genoten. “Het was een geweldige ervaring om dit met je team te doen. Het was natuurlijk niet alleen voetballen, in de avond gingen we ook nog op stap.” Wel speelde Oostkapelle nog een oefenwedstrijd tegen Alphia. Deze wedstrijd eindigde in een 4-1 nederlaag voor de club uit Oostkapelle.

De eerst volgende wedstrijd van Oostkapelle is tegen Nieuwenhoorn. Dit is een bijzonder affiche, want deze wedstrijd duurt namelijk nog maar twintig minuten. Dit komt omdat de wedstrijd vorige keer werd stil gelegd. De scheids besloot de wedstrijd te staken bij een 1-4 achterstand van Oostkapelle. dit kwam omdat de scheidsrechter het gevoel had dat hij te veel commentaar kreeg. Het wordt dus een lastige poging om deze wedstrijd nog om te buigen naar een overwinning. Zelf was Remco het niet echt eens met de beslissing van de scheids. “Er werd wel wat commentaar geleverd maar ik vond het persoonlijk een beetje overdreven”

Meer informatie over de club vindt u hier.

Lees hier een ander artikel over VV Oostkapelle.

Opmars Dosko voorlopig niet te stuiten

Bij het binnen gaan van de bestuurskamer in Delft was de herkenning er meteen. Bekend gezicht, dat hebben we regelmatig in die bestuurskamers maar ditmaal betrof het de scheidsrechter. Maar waar hadden we elkaar al meer gezien? Lang hoefden we niet na te denken want John de Frel wist zich meteen de uitwedstrijd tegen Den Hoorn te herinneren toen hij als grensrechter van dienst minutenlang met zijn vlag omhoog bleef staan bij een in zijn ogen onterecht goedgekeurd doelpunt van Den Hoorn. Uiteindelijk trok Den Hoorn met 3-2 aan het langste eind. Meteen was duidelijk dat discussies over scheidsrechterlijke beslissingen vanmiddag maar beter niet gevoerd konden worden, dat zou alleen maar in het nadeel uitpakken. Een stap naar de Dosko kleedkamer was een logisch gevolg.

Waarschijnlijk had  de DHC trainer deze gratis voorinformatie ook graag gehad, zo zou later blijken. Het had hem zeker een gele kaart bespaard maar hierover straks meer.

Cruciaal gistermiddag waren de slotfases van zowel de eerste als de tweede helft. Ondanks de straffe wind die schuin over het veld woei en waarvan DHC in de eerste helft het meest voordeel had, schotelden beide ploegen de weinige toeschouwers een acceptabele wedstrijd voor die tot het laatste fluitsignaal ook nog eens spannend is gebleven.

Een slordigheid in de 44e minuut bij een balaanname halverwege de eigen helft kostte Dosko een tegentreffer en onnodige achterstand bij rust. Op een harde schuiver in de benedenhoek moest Dosko keeper William Koelewijn het antwoord schuldig blijven.

Zoals ook in de eerste helft, bleven beide ploegen ook in de tweede helft aan elkaar gewaagd. Dosko ging uiteraard op jacht naar de gelijkmaker en verscheen mede door het voordeel van de wind in de rug regelmatig voor het DHC doel. Doordat van de DHC aanvallen steeds dreiging bleef uitgaan, ontstond een opwindend en vooral spannend voetbal gevecht waarvan niet te voorspellen was wie uiteindelijk aan het langste eind zou trekken.

Daar kwam een kleine tien minuten voor het verstrijken van de officiële speeltijd meer duidelijkheid over. Met een sublieme balaanname met rechts, haalde Salah Jaddi vervolgens met links verwoestend uit. Tot verbijstering van vriend en vijand verdween de bal hoog in de kruising. Een beauty van een doelpunt, maar daar heeft Salah wel meer patent op.

De Dosko supporters koesterden op dat moment de gelijke stand. Toch bleek het echte venijn in de absolute slotfase van de wedstrijd te zitten. Met nog drie minuten op de klok bleef een discutabele overtreding in het Dosko penalty-gebied onbestraft. Nauwelijks één minuut later gevolgd door opnieuw een discutabele overtreding op de rand van het DHC zestien meter gebied. Dit tot groot ongenoegen van de DHC trainer die, op advies van de grensrechter, door de scheidsrechter op geel werd getrakteerd. Met ingehouden woede zag de DHC trainer Rob de Lange maar tot groot enthousiasme van de Dosko supporters dat Marouan Moukouh de toegekende vrije trap stijlvol over de muur in het DHC doel krulde.

Conclusie over de twee confrontaties tussen Dosko en DHC: Het zit wel eens mee, het zit wel eens tegen, wel eens zon en wel eens regen. En vanmiddag kwam daar ook nog wel eens wind bij. Allebei de ploegen drie winstpunten maar ook allebei op het verkeerde moment tot stand gekomen. “Maar goed mee te leven”. Dat was ook de mening van trainer Rob de Lange toen hij ver na de wedstrijd tot bezinnen was gekomen. En dat sierde de sportman die in hem schuil gaat. Natuurlijk had hij een punt om opgewonden over te worden, omgekeerd had onze van Bree waarschijnlijk niet veel anders gereageerd. Zo eerlijk moeten we zijn.

Tot slot. Beide Dosko doelpunten vechten nog steeds om de schoonheidsprijs!  Voor Moukouh sr. bestaat hierover hoogstwaarschijnlijk geen enkele twijfel. Hij danste na de wedstrijd de horlepiep, sloeg het hele Dosko bestuur de schouders stuk en stak in één diagonale streep het veld over om junior rond zijn nek te vliegen en hem te vertellen dat zijn krul de mooiste was. Wat kan een potje voetbal toch mooi en tegelijk aandoenlijk zijn!

Eerstvolgende wedstrijd is op 1 maart a.s. thuis tegen Den Hoorn. (niet onbelangrijk voor het kampioenschap van de tweede periode

Meer informatie over SV Dosko? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over SV Dosko

R.W.B. maakt zich op voor Carnaval 2020

Voor de voetballers van RWB Waalwijk staat er dit weekend even geen competitievoetbal op het programma. Dit weekend staat alles bij RWB in het teken van Carnaval. Het programma voor Carnaval is bij RWB zodanig in elkaar gedraaid dat door elke leeftijdscategorie wel Carnaval gevierd kan worden.

De start van het Carnaval bij RWB is donderdagavond, dan wordt begonnen met het 7 tegen 7 voetbaltoernooi voor mannen en vrouwen. Deelnemers, en dat zijn zowel teams van RWB als teams uit de omgeving, worden om 19.00 uur verwacht zodat om 19.30 uur gestart kan worden met het toernooi. Na het toernooi barst het feest los en gaat de PRE PARTY van start. Muziek zal worden verzorgd door DJ TAHVO.

Vrijdag gaat het Carnaval van start met de Eerste ûûrkes vûrraf en wordt het feit gevierd dat RWB inmiddels 112 jaar bestaat. De kantine is deze vrijdagavond geopend van 18.00 tot 00.00 uur. Muziek wordt dan gedraaid door DJ Randy&Hugo. Op deze avond is er een shotjesbar met spelactiviteiten en is de Groene Krokodil aanwezig.

Zaterdag 22 februari is het tijd voor het jaarlijkse Kindercarnaval bij RWB. Vanaf 14.11 uur is jong en oud welkom om er een feestje van te maken. DJ Arno Timmermans verzorgt zoals voorgaande jaren de muziek en wie weet loop jij de polonaise wel achteruit. Voor de kinderen is er een traktatie en gratis drinken.

Zondagochtend om 10.00 uur staat het traditionele Frühshoppen op het programma. Ook dit jaar is de Torfgraber Kapelle van de partij om de muziek te verzorgen. Tussendoor gaat Alexander de Peffer nog ouderwets carnavalplaatjes draaien, op vinyl natuurlijk!! Onder het genot van een heerlijk ontbijtje en wat snaps kan iedereen weer opladen voor een nieuwe dag Carnaval. Maar dan niet meer bij RWB want die sluit om 14.00 uur de deuren om daarna de optocht in het centrum van Waalwijk te gaan bekijken.

Meer informatie over RWB? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel van RWB.

RVVH vrouwen 2 zoekt trainer voor komend seizoen

Na vier seizoen nemen RVVH vrouwen en Patrick van der Veen afscheid van elkaar. Dat betekent dat de club op zoek is naar een passende vervanger voor het tweede vrouwenteam.

Na vier seizoenen waarin Patrick van der Veen met het tweede vrouwenteam van RVVH onder meer de KNVB beker won en promoveerde naar de eerste klasse, nemen RVVH vrouwen en van der Veen aan het eind van dit seizoen afscheid van elkaar.  Dit betekent dat RVVH op zoek is naar een trainer, of trainster, met ambitie.

De nieuwe man of vrouw wordt onderdeel van de technische staf van de RVVH vrouwenselectie waarvan het eerste team in de Topklasse speelt. Er wordt verwacht dat hij/zij met het tweede team de aansluiting houdt met het eerste team en in de landelijke klassen, eerste- of hoofdklasse, blijft voetballen.

RVVH heeft ambitieuze ideeën voor de toekomst waar een nieuwe trainer deel van gaat uitmaken en een inbreng in zal krijgen.

Voor meer informatie en sollicitaties kan contact op genomen worden met de technisch coördinator van RVVH vrouwen, Tom Westerink via.t.westerink@gmail.com

Meer informatie over RVVH? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over RVVH.

Foto: Pott Fotografie

R.W.B. op zoek naar Jeugdtrainer voor JO19

Voetbalvereniging RWB heeft op dit moment een talentvolle jeugd waarbij de selectieelftallen allen uitkomen in de KNVB Hoofdklasse. RWB JO19 is daarbij het hoogste Jeugdelftal wat om de doorstroming zo goed mogelijk te laten verlopen een onderdeel is van de RWB-Selectie.

RWB JO19 speelt in de voorjaarscompetitie in de winnaarspoule wat betekent dat ze ook volgend seizoen minimaal uitkomen in de Hoofdklasse.

Dit seizoen wordt RWB-JO19 getraind door Nicky Ligtvoet maar deze heeft besloten volgend seizoen een jonger RWB-elftal te gaan trainen. Naast trainer vervult Nicky nog een aantal andere belangrijke vrijwilligerstaken zoals wedstrijdsecretaris en is lid van de TC-jeugd en het Hoofdbestuur. Al deze taken zijn voor Nicky niet goed te  combineren met trainer zijn van RWB-JO19 en doet om die reden een stapje terug.

RWB gaat dus op zoek naar een trainer met TC3 die de capaciteit heeft om zoveel mogelijk talentvolle jeugdspelers klaar te stomen voor de RWB-selectie. Interesse? Stuur een mail naar secretaris@rwbwaalwijk.nl

Klik hier voor meer informatie over RWB.

Voor meer artikelen over RWB, klik hier.

In gesprek met Rob van Gils DVV’09

Rob van Gils (50) trekt de hele wereld rond als veiligheidsmanager bij Shell, maar is daarnaast al elf jaar voorzitter van DVV’09. Hij is nog steeds actief als speler, en heeft in het verleden een hoop meegemaakt in de voetballerij. 

Rob begon in de jeugd bij MSV Flakkee Middelharnis. Toen hij zeventien jaar was, werd het al duidelijk dat hij makkelijk mee kon met de senioren. Op deze leeftijd werd hij gevraagd om bij het 1e van VV Dirksland te komen voetballen. Daar heeft hij toen twee seizoenen gespeeld, waarna hij toen is overgestapt naar DES’67. VV Dirksland speelde namelijk op zondag haar wedstrijden, en aangezien het voetbalniveau op zondag hard achteruit ging, was het voor Rob makkelijk om deze keuze te maken. Bij DES’67 heeft Rob maar liefst twintig jaar gespeeld. “Mijn favoriete trainer was Bertus Streefland. Met hem heb ik erg veel plezier beleefd, en heb ik erg veel van deze man mogen leren”.

Als hoogtepunt in zijn carrière benoemt Rob het behalen van de finale van de ‘Ons Eiland Cup’. Dat is een strijd tussen alle teams uit Flakkee. “Helaas hebben wij deze finale wel verloren, maar voetballen voor een publiek van 2000 man voelde geweldig!” Daarnaast heeft hij ook een aantal jaar in het Flakkees elftal gespeeld. Dit team speelde altijd een openingswedstrijd tegen de profs van SBV Excelsior.

Zelf is Rob altijd al gek geweest van de sport. “Ik adem en leef echt voor voetbal”. Hij heeft 4 kinderen, waarvan drie jongens. Deze jongens zijn net als hun vader actief binnen DVV’09, en knettergek van voetbal. Uiteraard kan Rob zich niks mooiers wensen. Zijn jongste zoon is keeper bij JO-17 1. Zijn andere zoon is 21 en speelt in het 1e elftal van DVV’09. Tot slot is zijn andere zoon clubscheidsrechter en vaste vlagger van het 1e. Helaas heeft hij een blessure gehad aan zijn schouder, waardoor hij helaas niet meer op niveau kan voetballen. Wel heeft hij zijn plezier hierin teruggevonden, en heeft de ambitie om KNVB scheidsrechter te worden.”

Helaas heeft de huidig voorzitter van DVV’09 ook een aantal dieptepunten meegemaakt. In 1993 heeft hij tijdens de wedstrijd een zware beenbreuk opgelopen, waardoor hij een jaar lang moest revalideren. “Ik ben toen letterlijk door midden geschopt”. Dit weerhield hem er niet van om door te gaan met voetbal. Toch was dit niet het enige blessure geval. Toen Rob 44 jaar oud was voetbalde hij in het 4e van DVV”09. Zij speelde toen een wedstrijd tegen het 2e van NTVV wat een selectie elftal was. “Die keeper vond het niet leuk dat iemand met grijze haren een doelpunt tegen hem maakte, en schopte mij zo ondersteboven dat ik al me kruisbanden had afgescheurd”. Wonder boven wonder kwam Rob sterk terug en was hij na zeven maanden al weer fit genoeg om te voetballen. Tot op heden heeft hij hier weinig tot geen last meer van.

Toen Rob wat ouder werd is hij het bestuur van DES’67 in gegaan. Hier merkte hij dat de vereniging tegen bepaalde dingen aanliep, zoals een ledentekort. In 2009 is hij medeverantwoordelijk voor het fuseren van DES’67 en VV Dirkland. Hier is toen DVV’09 ontstaan. Aangezien Rob bij beide clubs gevoetbald  heeft, kwam de uitgesproken mening naar voren dat Rob van Gils voorzitter moest worden. “Inmiddels kan ik met trots zeggen dat ik al elf jaar voorzitter ben van de club. Veel mensen waren bang dat door de fusie een hoop leden zouden vertrekken, echter was iedereen voor en heeft niemand zijn lidmaatschap opgezegd”. Hier is Rob dan ook erg trots op. Het ledenaantal is ook gestegen tot meer dan 500 leden. “Tot op de dag van vandaag is DVV’09 een fantastische club”.

Meer informatie over DVV’09? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over DVV’09.

R.W.B. wint en houdt Waspik op afstand

Voetballen met storm Dennis is lastig, voor RWB thuis tegen WDS’19 nog lastiger daar RWB als favoriet begon aan de wedstrijd. WDS’19 was niet naar Waalwijk gekomen voor goed voetbal maar om te proberen één puntje over te houden aan deze wedstrijd. De druk lag daardoor bij RWB want de intentie van RWB was om het verschil met de nummer twee van de ranglijst Waspik op 7 verliespunten te houden.

RWB had het zich al heel snel gemakkelijk kunnen maken als het ẻ van de twee kansen die het in de beginfase had gekregen had gemaakt. Door deze niet te maken bleef WDS’19 lang in de wedstrijd en hoop houden op succes. Bij rust was het dus nog streeds 0-0 en na rust met de wind in de rug voerde RWB de druk nog verder op. Na ruim een uur spelen mocht RWB vanaf rechts een vrije trap nemen, de lichte touch van Serhan Eyupoglu was voldoende om RWB op voorsprong te brengen en de ban te breken. Drie minuten daarna was de wedstrijd beslist, Kevin Remie kreeg in de 16 meter de bal met wat toeval voor zijn voeten en bedacht zich geen moment waardoor het 2-0 was. Invaller Bram van Iersel bepaalde de eindstand op 3-0.

Waspik bleef dit weekend ook ongeslagen door uit met 0-4 te winnen van Raamsdonk, het verschil tussen RWB en Waspik blijft dus in stand. Volgende week wordt er door het Carnaval in het Zuiden niet gevoetbald, de week daarna speelt RWB uit de inhaalwedstrijd uit tegen VCW in Wagenberg.

Klik hier voor meer informatie over RWB.

Voor een ander artikel over RWB, klik hier.

Papendrecht als herborene de eerste klasse in

Papendrecht is op weg naar z’n honderdste verjaardag, op 1 augustus van dit jaar. Een cadeautje heeft de club al gekregen met de promotie vorig seizoen naar de eerste klasse. Het eersteklasserschap maakt de transformatie van de voormalig zondagclub compleet.

In 2012 maakte Papendrecht de keuze om de zondag in te wisselen voor de zaterdag. 94 seizoenen stond het prestatievoetbal op zondag op één. “Het was op die manier zoals het ging niet meer te doen”, kijkt voorzitter Hans Jonker (55) terug op de periode, waarin de overstap speelde. “We speelden in de hoofdklasse, maar we moesten voor iedere uitwedstrijd wel naar Meerssen of Geldrop. Er ging op een gegeven moment geen supporter meer mee. Als je op dat niveau speelt, ben je aangewezen op spelers van buiten. We hebben een periode gehad dat sponsors dat wilde bekostigen. Dat verdween. Een band tussen spelers en publiek was ook minder. Het was een elftal vreemden.”

Papendrecht besloot het roer helemaal om te gooien. Op zaterdag wordt niet meer betaald. “We hebben meteen gezegd: tachtig procent van de spelers in de selectie moet een VV Papendrecht-identiteit hebben. Dat is fantastisch uitgepakt. We hebben bijna alleen maar jongens vanuit Papendrecht zelf. Ik durf gerust te zeggen: 99 procent. Als ik dat vertel in andere bestuurskamers krijg ik vaak te horen dat het bijzonder is wat wij hebben gedaan.” Jonker doelt daarmee ook op de sportieve opmars die werd ingezet. “Ik ben ook geweldig trots dat we in zeven jaar tijd van de vierde naar de eerste klasse zijn gepromoveerd.”

De promotie afgelopen seizoen bracht een enorm enthousiasme teweeg. “We misten het kampioenschap op een punt, maar ik had de nacompetitie voor geen goud willen missen. De apotheose, de finale tegen NSVV, was fantastisch. Ik geniet nóg als ik aan die dag en het feest vooral terugdenk.”

Met het honderdjarig bestaan voor de deur – er zal in juni een feestweek en in aanloop naar de officiële oprichtingsdatum van 1 augustus een ‘oudejaarsavond’ worden georganiseerd – , is het volgens Jonker ook belangrijk om de blik op de toekomst te houden. Met een stabiel ledental ‘van 800-plus’ hoeft de club zich geen zorgen te maken. “De aantallen in de jeugd is de afgelopen jaren wat minder geworden, maar gelukkig slagen wij er goed in jeugd dat overgaat naar de senioren te behouden”, zegt Jonker. “Dat loopt als een trein. We luisteren goed naar de wensen. Als een jeugdelftal een vriendenteam wil vormen bij de senioren moet je ze de gelegenheid ook bieden. Dat maatwerk kost veel tijd, maar zorgt ervoor dat het ledental op peil blijft en we een vitale club blijven.”

Trots is hij ook op de ontwikkeling van de meisjestak. Dit seizoen is Papendrecht gestart met een heuse meisjesacademie. “Daar valt nu nog alleen de MO19 onder, maar het is bedoeling dat we het uitbreiden met de MO17, MO15 en MO13.” De accommodatie is wel een punt van zorg, erkent Jonker. Papendrecht zit al sinds 1956 op sportpark Slobbenkors. “We hebben onze kantine en kleedkamers al tussentijds vertimmerd, maar de accommodatie is aan de oude kant. We staan voor de keuze om nieuw te bouwen of compleet te renoveren. Daarbij zitten we niet vast aan onze huidige locatie. Verkoop van deze gronden zou interessant kunnen zijn voor de gemeente, maar voor het huidige college van B & W heeft het geen prioriteit.”

Een kunstgrasveld heeft Papendrecht niet. “We hebben drie grasvelden en twee zogenaamde hybride velden. We hebben echter geen trainingsveld, waardoor we genoodzaakt zijn op de velden te trainen. Dat is allesbehalve ideaal. Een kunstgrasveld zou ons probleem voor een groot deel kunnen verhelpen, maar vooralsnog krijgen we geen gehoor bij de gemeente.”

Meer informatie over Papendrecht? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over Papendrecht

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.