Home Blog Pagina 1039

Club van de week: SV Buren

Deze week is SV Buren de club van de week! Daarom gaat u deze week artikelen lezen over de club uit Buren. U kunt interviews verwachten met club icoon, Ruud Drost, voorzitter Jan Kruisbergen en eerste elftal speler, Ryan van Essen.

SV Buren is opgericht in 1947 Net na de tweede wereldoorlog was er voor de jeugd uit Buren weinig te beleven op het gebied van sport. Totdat de familie Mol in Buren kwam wonen en zoon Piet een echte leren Bal in zijn bezit had. Zo ontstond in zijn vriendenkring de drang om te gaan voetballen.
Er werd een club opgericht onder de naam “ Klein maar Dapper “ spelend in een tenue met de kleuren zwart-wit. Zo speelde de Burense club tegen een aantal verenigingen, zelfs al tegen BZS maar deze verenigingen konden niet terug gevraagd worden want zelf beschikte ze niet over een eigen speelveld. Dit kon natuurlijk wel geregeld worden en de toenmalige burgemeester R.A. van Sandick zorgde ervoor dat “Klein maar Dapper” een stukje weiland in bruikleen mocht nemen van Dhr. J v. Coevorden met als voorwaarde dat de club het veld vrijhield van distels.

De burgemeester deed meer. Hij ging met een aantal mensen rond de tafel zitten met de bedoeling om een sportvereniging op te richten. Zo ontstond op 8 januari 1947 in zaal Verhoeks, tegenwoordig “de Pannekoekenbakker”,  sportvereniging “Ontspanning Na Arbeid”.
ONA was een vereniging die bestond uit twee afdelingen , voetbal en gymnastiek . De kleding van de voetballers bestond uit een blauw shirt met een oranje kraag, een zwarte broek en zwarte kousen met een oranje boord. Kort hierna verhuisde voetbalvereniging “ONA” naar een eigen accommodatie in het plantsoen en kwam er een splitsing tussen de afdelingen gymnastiek en voetbal. Vanaf nu is het voetbalvereniging SV Buren.

Tot de dag van vandaag is Sportpark ’t Hulster het onderkomen van onze vereniging en hebben ze beschikking over 3 speelvelden en 6 kleedkamers, telt de vereniging ongeveer 250 leden en komt het eerste elftal momenteel uit in de 4e klasse E (zondag).
Het fundament van de vereniging zijn de vrijwilligers die sinds de oprichting in 1947 tot op heden er voor zorgen dat de vereniging al ruim 70 jaar bestaat. (bron)

Klik hier voor meer informatie over SV Buren

Voor een ander artikel over de club, klik hier.

Lucas Sanders gaat van vriendenteam naar vriendenteam bij Cluzona

Lucas Sanders (23) hoopt na de zomer wederom terug te keren in de selectie van Cluzona 1. De allrounder schreef vorig seizoen weer in bij de dorpsclub uit Wouw, speelt daar momenteel in een lager elftal en wil zich volgend voetbaljaar in de basis van het vlaggenschip voetballen.

Lucas Sanders zit in een opvallende positie binnen Cluzona. Doordeweeks traint hij samen met de selectiespelers die hoge ogen gooien in de tweede klasse, in het weekend speelt hij met Zaterdag 2 tegen teams als Internos 4 in de reserve derde klasse. “Vorig seizoen kreeg ik te weinig speeltijd in het eerste, daarom besloot ik om bij mijn kameraden op een lager niveau te gaan spelen”, zegt hij. “Dat is erg gezellig, maar ik heb eerlijk gezegd een beetje spijt van die keuze. Ik ben pas 23 en vol ambitie. Ik wil graag volgend jaar terugkeren in het eerste en ben blij dat ik van hoofdtrainer Marcel van de Sloot mag meetrainen. Zo blijf ik mezelf ontwikkelen.”

Tweede terugkeer
In het seizoen 2020-2021 hoopt Sanders voor de tweede keer terug te keren in het elftal van zijn jeugdclub. In het jaar 2016/2017 was hij onderdeel van het kampioensteam in de derde klasse, maar vertrok daarna naar Alliance. “Het niveau is enorm gegroeid bij Cluzona en ik wilde per se spelen.” Toch wilde hij na een seizoen in Roosendaal maar één ding: terug naar Cluzona. “Ik kom daar al van kleins af aan, het is echt mijn club. De sfeer binnen de vereniging is geweldig en de feesten zijn top. Er gaat niets boven Cluzona.”

Tussenjaar
Sanders heeft nu een tussenjaar. Hij speelt in een vriendenteam, maar is ook nauw betrokken bij Cluzona 1. De middenvelder, die ook in de verdediging op alle posities uit de voeten kan, bezoekt nagenoeg alle wedstrijden van het vlaggenschip. “Het eerste is ook een hecht team. Ik hoop dus volgend jaar de overstap te maken van het ene naar het andere vriendenteam. Ook met de jongens van het eerste heb ik een goede klik. Ik wil zorgen dat ik volgend jaar vanaf de start van het seizoen fit ben, want ik mik op een plaats op het middenveld.” Sanders beseft dat hij moet aanpoten om een basisplek af te dwingen, helemaal als Cluzona naar de eerste klasse promoveert. Hij gelooft erin dat promotie mogelijk is. “Het team is goed genoeg.”

JO15-1
Niet alleen binnen de lijnen is Sanders actief bij Cluzona. Hij vormt samen met Toon Jochems de staf van de JO15-1 van de blauw-witten. “We hebben de eerste drie potjes na de winterstop direct gewonnen in de nieuwe competitie. Maar dat is niet het belangrijkste. Het is veel relevanter dat de jongens plezier hebben en natuurlijk progressie boeken. Hopelijk schitteren onze jongens over een aantal jaar in Cluzona 1.” Maar eerst wil Sanders dat zelf weer doen. “Ik ben veel te fanatiek voor een vriendenteam, dat hebben mijn huidige teamgenoten ook door. Ik ga volgend jaar weer voor een kans in het eerste.”

Meer informatie over Cluzona? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Roosendaal.

Kantinepraatjes met Drechtstreek 4

In deze rubriek gaan wij opzoek naar de toppers van de laagste regionen. De elftallen die het voetbal zo mooi maken. Niet vanwege de kwaliteiten in het veld, maar vooral de kwaliteiten buiten het voetbal om die meestal plaatsvinden in de kantine. De vorige week spraken we met de mannen van SC Gastel 7,  deze keer is het aan de mannen van Drechtstreek 4.

Drechtstreek 4 komt uit op de zaterdag in de derde klasse en vertegenwoordigt de vijfde plaats op de ranglijst in de competitie. Na vijftien wedstrijden te hebben gespeeld wisten ze zeven keer te winnen, speelden ze één keer gelijk en verloren ze de overige zeven wedstrijden. Dit brengt ze op een puntentotaal van tweeëntwintig punten uit vijftien wedstrijden.

In de komende dagen kunt u interviews verwachten met de speler Michel Bezemer, ‘captain derde helft’ Mark Roos en leider Wim-Jelle Vastenhout. Deze trainer en spelers, met ieder zo zijn eigen taak, nemen ons mee in de wonderlijke wereld van de onderste regionen van het amateurvoetbal.

De mannen van Drechtstreek 4 nemen ons mee in het rijke verleden en het heden van het befaamde elftal. Deze week komen onderwerpen aanbod zoals kampioenschappen en activiteiten buiten het voetbal. Daarnaast komen de voetbalweekenden in Zandvoort ter sprake. De trainer en aanvoerders gaan ons meenemen in zijn manier van het elftal onder controle houden en de manier hoe hij zijn ploeg voorbereid. Tot slot zal de derde helft natuurlijk ook niet onbesproken blijven.

Wilt u nou ook met uw team in de schijnwerpers staan bij het VoetbalJournaal stuur dan een mail naar voetbaljournaalnl@gmail.com.

Meer informatie over Drechtstreek vindt u hier.

Wilt u Drechtstreek 4 op de voet blijven volgen, dan klikt u hier.
Of lees 
hier een ander artikel over Drechtstreek.

Kantinepraatjes met Drechtstreek 4

In deze rubriek gaan wij opzoek naar de toppers van de laagste regionen. De elftallen die het voetbal zo mooi maken. Niet vanwege de kwaliteiten in het veld, maar vooral de kwaliteiten buiten het voetbal om die meestal plaatsvinden in de kantine. De vorige week spraken we met de mannen van SC Gastel 7,  deze keer is het aan de mannen van Drechtstreek 4.

Drechtstreek 4 komt uit op de zaterdag in de derde klasse en vertegenwoordigt de vijfde plaats op de ranglijst in de competitie. Na vijftien wedstrijden te hebben gespeeld wisten ze zeven keer te winnen, speelden ze één keer gelijk en verloren ze de overige zeven wedstrijden. Dit brengt ze op een puntentotaal van tweeëntwintig punten uit vijftien wedstrijden.

In de komende dagen kunt u interviews verwachten met de speler Michel Bezemer, ‘captain derde helft’ Mark Roos en leider Wim-Jelle Vastenhout. Deze trainer en spelers, met ieder zo zijn eigen taak, nemen ons mee in de wonderlijke wereld van de onderste regionen van het amateurvoetbal.

De mannen van Drechtstreek 4 nemen ons mee in het rijke verleden en het heden van het befaamde elftal. Deze week komen onderwerpen aanbod zoals kampioenschappen en activiteiten buiten het voetbal. Daarnaast komen de voetbalweekenden in Zandvoort ter sprake. De trainer en aanvoerders gaan ons meenemen in zijn manier van het elftal onder controle houden en de manier hoe hij zijn ploeg voorbereid. Tot slot zal de derde helft natuurlijk ook niet onbesproken blijven.

Wilt u nou ook met uw team in de schijnwerpers staan bij het VoetbalJournaal stuur dan een mail naar voetbaljournaalnl@gmail.com.

Meer informatie over Drechtstreek vindt u hier.

Wilt u Drechtstreek 4 op de voet blijven volgen, dan klikt u hier.
Of lees 
hier een ander artikel over Drechtstreek.

Cluzona keeper Tim Romijn leidt spelers op voor zijn eigen team

Doelman Tim Romijn (19) wacht zijn kans af om basisspeler te worden bij Cluzona 1. Ook houdt hij zich als trainer/coach van de JO19-1 bezig met het opleiden van nieuwe talenten voor de Wouwse hoofdmacht.

 

Voor het derde opeenvolgende seizoen maakt Tim Romijn onderdeel uit van de selectie van Cluzona. Een vaste basisplaats in het eerste heeft hij nog niet weten af te dwingen, maar toch maakte de clubjongen al behoorlijk wat minuten in de hoofdmacht. “Door blessures mocht ik al redelijk vaak in actie komen en in oefenduels kan ik laten zien wat ik kan”, zegt Romijn. “Maar met eerst Damian van Nijnatten en nu Nick Lodiers heb ik zware concurrentie en dus zit ik in principe elke zondag op de bank. Ik heb een dubbel gevoel over mijn positie. Ik baal dat ik langs de lijn zit, maar voel me wel prettig in het team. Keeperstrainer Karel de Wit maakt me beter en op de trainingen laat ik tweemaal in de week zien wat ik kan.”

Middenvelder en keeper
Romijn is niet alleen een talentvolle keeper, maar ook een goede voetballer. Hij begon in de F-jeugd bij Cluzona als keeper en besloot op een gegeven moment om zijn handschoenen in de kast te leggen. “Met mijn huidige teamgenoot Max Bellemans heb ik nog op het middenveld gespeeld in onze beste jeugdteams. Dat ging me goed af.” In de JO19-1 besloot Romijn de handschoen toch letterlijk en figuurlijk weer op te pakken. Hij keerde terug onder de lat. “Ik vind keepen toch leuker dan voetballen. Je hebt veel overzicht vanuit je doel en een cruciale positie in een team, dat trekt me wel.” Prompt debuteerde hij in het vlaggenschip van zijn tweede periode als keeper door personele problemen als 17-jarige in het eerste van Cluzona. “Ik werd voor de leeuwen gegooid, maar speelde prima”, zo kijkt hij terug op zijn eerste duel.

JO19-1
Voor het eerst dit seizoen is Romijn naast keeper ook trainer van Cluzona. Hij is samen met Aaron Dekkers verantwoordelijk voor de JO19-1 van de club en maakt op dinsdag en donderdag lange avonden op het complex met de voor hem toepasselijke naam: sportpark De Doelen. Ook op zaterdag is hij nauw betrokken bij het talententeam. “We hebben een leuke groep met veel potentie. Ik vind het leuk om met de jongens de hele week toe te leven naar de wedstrijd op zaterdag en het is gaaf om te zien dat spelers beter worden. ‘Mijn speler’ Lukas Dingemans is in de winterstop doorgeschoven naar het eerste en ook andere jongens mogen regelmatig meedoen.”

Romijn noemt zichzelf een meevoetballende keeper, die sterk is in één-op-éénsituaties. De verwerking van hoge ballen noemt hij een verbeterpunt waar hij aan sleutelt op de training. De clubjongen wil dolgraag eerste keeper van Cluzona worden, al beseft hij dat dit een doelstelling is die hij misschien pas op de lange termijn kan waarmaken. “Ik weet hoe het is om eerste keeper te zijn in de jeugd ik wil graag weer in die positie komen in het eerste. Misschien moet dat via een omweg, maar het blijft mijn streven. Ik hou van Cluzona.”

Meer informatie over Cluzona? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van roosendaal.

Meisjes- en vrouwentak heeft plek bij SV Poortugaal gevonden

De meisjes- en vrouwentak van SV Poortugaal pikt zijn graantje mee in de groei van de club. Meer dan honderd meisjes en vrouwen staan intussen op de ledenlijst. “We groeien ieder jaar met vijf à tien procent. Omdat het geleidelijk gaat is dat voor ons als organisatie goed te behappen”, zegt coördinator Sandra de Heer (52).

SV Poortugaal heeft dit seizoen voor het eerste drie seniorenteams op de been. Veel andere clubs zullen daar jaloers op zijn. “Eén team is doorgeschoven vanuit de MO19. Ons tweede had tijdens dit seizoen wat spelersproblemen, waardoor ze in de acht-tegen-acht competitie uitkomen. Zo zal je altijd maatwerk moeten leveren”, stelt De Heer.

Dat geldt ook voor de jeugd, waar Poortugaal een M011, MO13, twee MO15-teams en een MO17-team heeft. “Het meest ideale scenario is dat we twee teams per leeftijdscategorie hebben. Dat kun je de betere meiden bij elkaar zetten en iedereen naar niveau indelen. Ook nu komen we er mee uit hoor. Een talentvolle speelster proberen we snel door te schuiven naar een hogere leeftijdscategorie.”

De Heer voetbalde zelf bij PFC in Geervliet. “Ik dacht dat mijn dochter weinig in voetbal zag. Ik trapte vroeger toen ze klein was nog wel eens een balletje, maar ze had weinig interesse. Totdat ze zei dat ze graag bij de voetbal wilde gaan kijken. Nu is ze er al een paar jaar helemaal gek van.”

“Ze is zo’n verdedigster die je drie keer voorbij moet en als je er dan voorbij komt, krijg je een duw”, lacht ze. “Of ik wat in haar van mezelf terugzie? Nou, ik was als voetbalster snel en aanvalster. We hadden aardig pittige duels uitgevochten als we elkaar als voetbalsters tegen waren gekomen.”

Volgens De Heer heeft de meisjes- en vrouwentak haar plaats gevonden bij Poortugaal. “We hebben dezelfde faciliteiten als de jongens. Er zit geen onderscheid tussen de MO15-2 en de JO15-4 ofzo. Door het beperkt aantal teams hebben we geen selecties. Winnen is bij ons ook geen doel op zich. Een pre is wel de gezelligheid en goede sfeer.”

Meer informatie over SV Poortugaal? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Barendrecht.

Abrupt einde voetbalcarrière Sander Schreuder van V.V. Heerjansdam

Sander Schreuder, al jaren keeper bij de vv Heerjansdam, had al voor de winterstop besloten zijn actieve voetballoopbaan aan het einde van dit seizoen te beëindigen (moeilijk te combineren met zijn drukke baan). Door het coronavirus wordt de competitie niet meer afgemaakt en zal de Voetbal Rijnmond Cup niet meer hervat worden dus was de laatste wedstrijd (op een koude dinsdagavond, 10 maart 2020) een oefenwedstrijd uit tegen Slikkerveer (3-3) voor een handvol toeschouwers (met één, misschien twee Heerjansdamsupporters). Wat natuurlijk een triest einde is, van een behoorlijk lange carrière.

Een aantal vragen aan de geboren en getogen ‘Ambachter’.

Je bent bijna 30 jaar. Is dat niet wat vroeg om te stoppen?

Ja misschien wel. Het is alleen mooi geweest. Ik ben iemand die altijd dingen goed en met volle overgave wil doen. De situatie is nu eenmaal dat ik dit seizoen al minder kon trainen dan de rest van de groep. Ik denk dat ik de club en de groep tekort doe wanneer ik maar ‘’half’’ actief en aanwezig kan zijn en daarom is dit wellicht wat vroeg maar wel het juiste moment.

Gespeeld bij ASWH (drie keer een periode) RBC Roosendaal, Alblasserdam en Heerjansdam (5e seizoen was dit). Welke wedstrijd (met en tegen wie) is je het meest bijgebleven?

Ik heb prachtige wedstrijden gespeeld. In de jeugd tegen spelers die nu international zijn en de Champions League hebben gewonnen maar over de laatste jaren was het kampioen worden met Heerjansdam het absolute hoogtepunt. Als team en individu was dat een prachtig seizoen met het kampioenschap als beloning.

Wat was de beste speler met wie je hebt gespeeld?

Wellicht niet overall de beste maar wel het leukste. Ik vond het geweldig de laatste jaren met mijn beste vriend Paul Scheurwater in een eerste elftal te spelen.

Wie was de beste trainer onder wie je hebt gespeeld?

Ik denk dat iedere trainer plus- en minpunten heeft. De periodes onder Fop Gouman heb ik over het algemeen als heel prettig ervaren. Ook met zijn trainingsstof is het een zeer geschikte trainer voor keepers. Zelf had hij vroeger stiekem ook wel keeper willen zijn vermoedde ik soms.

De laatste wedstrijd (Slikkerveer) is uiteindelijk (zonder dat je het toen wist) je laatste geworden. Dat moet een vreemd gevoel geven?

Het voelt wel vreemd. Het was zeker leuker geweest een ‘’echte’’ laatste wedstrijd te spelen maar het is niet anders in de huidige situatie.

Ambieer je een andere functie in ‘de voetballerij’ ?

Loslaten kan ik het toch niet. Ik zal zeker een andere functie gaan vervullen. Ik vermoed dat dat richting het technische beleid binnen een vereniging zal zijn.

Tenslotte, wat wil je nog kwijt?

Het einde is vreemd, al gaan we proberen dit seizoen wanneer de gelegenheid er weer is als team nog mooi af te sluiten met een activiteit. Wat overheerst zijn de mooie herinneringen en de volledige jaren op het veld!

We zullen elkaar nog zeker tegenkomen langs de velden maar voor nu wil ik iedereen bedanken die hebben bijgedragen aan het plezier wat ik altijd heb gehad in het voetbal. Er zijn altijd een paar mensen waar je een speciale band mee hebt opgebouwd en zonder namen te noemen weten die zelf ook wel dat ik ze enorm waardeer!

*** Sander Schreuder speelde vanaf het seizoen 2015 – 2016 tot maart 2020  in totaal (dus alles bij elkaar opgeteld) 167 wedstrijden voor de vv Heerjansdam en we bedanken hem voor de inzet en beleving die hij daarbij toonde.

 

Klik hier voor meer informatie over VV Heerjansdam

Voor een ander artikel over Heerjansdam, klik hier.

Transfernieuws: Jari Langermans naar V.V. Waspik

Jari Langermans (24) maakt volgend seizoen de overstap naar V.V. Waspik. De spits uit Geertruidenberg speelt al vanaf zijn zestiende in de hoofdmacht van FC Right Oh. Hier scoorde hij in de afgelopen seizoenen aan de lopende band.

De gedreven aanvaller is vernoemd naar oud profvoetballer Jari Litmanen. Van jongs af aan kwam Jari al in contact met de sport. ‘’Heel mijn familie is gek op voetbal. Ook ben ik opgegroeid achter de velden van FC Right Oh. Hierdoor liep ik al snel met een bal aan mijn voet.’’

Jari is werkzaam bij Langermans Reiniging. Dit is een klein familiebedrijf dat reeds negentien jaar allerlei soorten schoonmaakwerkzaamheden uitvoert door heel Nederland. Het bedrijf is eigendom van zijn ouders en hij werkt hier met veel plezier.

De doelpuntenmachine uit Geertruidenberg heeft naast het voetbal nog een andere hobby. Als een rasechte Brabander is hij twee á drie keer per week bezig met het bouwen van een carnavalswagen. Dit doet hij samen met zijn vrienden. Elk jaar doen zij mee aan verschillende optochten in de regio.

Volgend jaar is Jari dus in het shirt van V.V. Waspik te bewonderen. Deze keuze kwam vooral door de nieuwe uitdaging die hij wil aangaan. ‘’Ik heb een hele mooie tijd gehad bij FC Right Oh, maar ik ben toe aan iets nieuws. Uit diverse gesprekken heb ik ervoor gekozen om volgend jaar bij V.V Waspik te gaan spelen. Dit is een leuk elftal, die voor elkaar door het vuur gaan. Ook heb ik in het verleden veel met en tegen deze jongens gespeeld.’’

V.V. Waspik stond dit seizoen op een tweede plaats en had de mogelijkheid om te promoveren. Helaas is dit door de huidige omstandigheden tenietgedaan. ‘’Het is zonde, maar volgend seizoen hebben we weer een nieuwe kans.’’

Voor komend seizoen heeft Jari de volgende ambities. ‘’Uiteraard wil ik eerst mijn plek bemachtigen bij de eerste elf van V.V. Waspik. Ik wil belangrijk kunnen zijn voor het team. Daarnaast willen we ervoor zorgen dat we via het kampioenschap of de nacompetitie promoveren naar de derde klasse. Dit is waar de club thuishoort!”

 

Klik hier voor meer informatie over V.V. Waspik.

Voor een ander artikel over V.V. Waspik, klik hier.

 

De tussenstand met Kevin Tilroe van VV Papendrecht

Nu het seizoen is stopgezet kunnen we niet meer vooruitblikken op de komende wedstrijden. Daarom gaan we de komende tijd in gesprek met de toppers om terug te blikken op het seizoen tot nu toe.

Kevin Tilroe (21) is al zijn hele voetbalcarrière actief bij VV Papendrecht. De snelle vleugelaanvaller begon op zesjarige leeftijd met voetballen bij de Papendrechts vereniging en doorliep daar de gehele jeugdopleiding. Op twintigjarige leeftijd maakte hij zijn debuut in de hoofdmacht in de uitwedstrijd tegen Roda Boys. Momenteel is Kevin bezig aan zijn derde jaar in de selectie.


Dit jaar was het de taak van de nieuwkomer in de eersteklasser om zich te handhaven en zich neer te zetten als een stabiele eerste klasser. Daarnaast richt Kevin zich ook op zijn eigen ontwikkeling. ‘’Op persoonlijk vlak wil ik mijzelf ontwikkelen en zoveel mogelijk minuten maken in het eerste elftal.’’

VV Papendrecht heeft dit seizoen ook laten zien dat het alle potentie heeft om een stabiele eerste klasser te worden. Na zeventien gespeelde wedstrijden is Papendrecht uitgekomen op éénentwintig punten en een knappe negende plaats. Over het verloop van dit seizoen heeft Kevin het volgende te zeggen. ‘’In de eerste seizoenshelft hebben we het te vaak in de slotfase laten liggen waardoor we aardig wat punten zijn misgelopen. Desondanks laten we ook goed voetbal en veel vechtlust zien en staan we op een mooie negende plaats. Persoonlijk is het een ietwat teleurstellend seizoen tot nu toe. Ik heb mede door een aantal kleine blessures nog niet het niveau kunnen halen wat nodig was en wat ik dit seizoen hoopte te halen.’’

Volgens de snelle vleugelaanvaller is Sven van der Net de uitblinker van het seizoen voor Papendrecht. “Wij hebben dit seizoen een aantal jongens die uitblinken, maar voor mij is Sven van der Net de uitblinker tot nu toe. Hij valt niet zo erg op maar is zowel aanvallend als verdedigend een hele belangrijke speler binnen de ploeg.’’

Sinds deze week is er eindelijk duidelijkheid over het restant van de competitie. De KNVB schrapt alle amateur-competities van dit seizoen. Geen degradanten, maar ook geen kampioenen. Dit is een behoorlijke teleurstelling voor een aantal clubs, waar andere clubs misschien wel opgelucht zijn. Hierdoor is het voor VV Papendrecht niet meer mogelijk om te degraderen en begint het volgend seizoen opnieuw in de eerste klasse.

Klik hier voor meer informatie over VV Papandrecht.
Voor een ander artikel over VV Papendrecht klik hier.

In gesprek met Thomas Mangelaars jeugdtrainer van MOC’17

Thomas Mangelaars (34) is in het dagelijks leven uitvoerder bij een bouwbedrijf, maar sinds het begin van 2019 is hij bij MOC terecht gekomen. “Ik deed toen ook nog Halsteren erbij voor mijn studie UEFA B assistent. Na de winter heb ik twee clubs te gelijk gedaan dit kwam, omdat de trainer van JO17-1 vertrok bij MOC ik was inmiddels al rond om dit seizoen de JO19-1 te gaan doen, wat uitkomt in de vierde divisie. Inmiddels ben ik een tweejarig contract aangegaan met MOC voor de seizoenen 2020-2021 (JO19-1) en 2021-2022 (nog open).”

De trainer vindt het leuk om met zijn huidige ploeg samen te werken. “Het grootste deel van de huidige JO19-1 selectie heb ik vorig seizoen ook gehad in de JO17-1. Hiermee speelde ik vorig seizoen nog nacompetitie voor promotie naar de derde divisie, helaas is die missie niet geslaagd. Ik vind deze groep ook erg speciaal, omdat deze groep is speciaal aangezien dat het eigelijk gewoon een grote vriendengroep is die elkaar al jaren trouw is. Ik hoop echt dat deze groep ooit de kans gaat krijgen in het eerste dit zijn spelers die binnen maar ook buiten het veld alles voor elkaar over heeft.”

Thomas vindt het leuk om op dit podium zijn kunsten als trainer te laten zien. “Dit niveau qua spelers en tegen tegenstanders is echt top. We spelen tegen grote clubs zoals Kozakken Boys en Smitshoek, waarvan het eerste elftal hoofdklasse of divisie speelt dat zegt ook wat over het niveau van hun JO19-1 elftallen en daar kunnen wij ons goed mee mengen. Anderzijds is het prachtig om jongvolwassen jongens de laatste stapjes bij te brengen en daarna af te geven aan een eerste elftal, tuurlijk zijn jongvolwassen niet altijd de makkelijkste maar dat houdt het een beetje spannend uiteindelijk staan we er allemaal met dezelfde missie en dat is wedstrijden winnen.”

Buiten het voetbal om, wordt er hier en daar ook ontspannen. “Eind vorig seizoen hebben we met de groep gebarbecued bij een van de spelers thuis, Ik heb daarvan genoten spelers die in hun vrije tijd super goed met elkaar kunnen omgaan. Afgelopen winter zijn we op drie daags trainingskamp geweest naar Mierlo in een speciaal sport hotel met alle faciliteiten daar direct omheen het was letterlijk de straat oversteken en we stonden op het trainingsveld. Natuurlijk hebben we de nodige activiteiten daar gedaan zoals bowlen, stappen maar ook serieuze dingen zoals een praat sessie over het afgelopen half jaar.”

Over de sfeer is hij Mangelaars dan ook zeer te spreken. “In het begin was het even zoeken met eerste en tweede jaars die bij elkaar kwamen. De uitslagen hielpen ook niet mee. Heel de voorbereiding een wedstrijd verloren, maar de eerste zeven wedstrijden verloren we in de competitie dat komt de sfeer nooit ten goede. Hierna waren we zes wedstrijden ongeslagen wat bijna een periode op leverde, toen werd de sfeer natuurlijk wel beter maar al met al mogen we spreken van een prima sfeer binnen de groep. Tuurlijk worden er dingen tegen elkaar gezegd maar dat hoort bij voetbal als je na de wedstrijd elkaar maar weer normaal kan aan kijken is er verder niks aan de hand.”

De wedstrijd die hij als trainer nooit zal vergeten, zijn er niet een, maar twee. “De eerste wedstrijd was vorig seizoen bij de unitas’30 uit, die met uit een uitslag van meer dan 10 doelpunten verschil werd verloren en Unitas die toen de titel binnen sleepte, misschien met enig tegen zin maar mijn spelers konden het na afloop wel opbrengen unitas te feliciteren en een erehaag te vormen voor hen dit was zeker een kippenvel momentje en daar kregen wij al team alle lof voor van Unitas spelers, staf, supporters en bestuur daarna was het snel vergeten en is het nog erg laat geworden bij Unitas om het mee te vieren. De tweede wedstrijd dat we officieus kampioen werden met RKSV Halsteren Dames 1, uit bij Axel. We reisde af met een volle bus en een hoop auto’s vol met spelers en ouders/supporters. Ik schat dat er zeker tussen de vijftig a zeventig supporters mee waren. Na de wedstrijd heeft de buschauffeur zeker twee keer moeten stoppen, omdat ik moest plassen en de nieuwe lading bier onder uit het ruim moest halen daarna hebben we in het dorp nog lang door gefeest.”

Thomas heeft onlangs voor twee jaar getekend bij MOC’17, waar hij de JO19-1 gaat leiden. “Het seizoen 2021-2022 is nog niet bekend welk elftal ik ga doen. Na meerdere gesprekken met andere clubs om ergens aan de slag te gaan als trainer van een eerste elftal heb ik bewust gekozen om nog bij MOC te blijven. Mijn doel is nog wel om richting de senioren te gaan maar dan het liefste wel bij een club met ambitie en een niveau van het liefste derde klasse, maar dat kan uiteraard ook binnen MOC zijn om door te groeien. Dat zou ik eigenlijk het liefst willen, want ik wil hier voorlopig nog niet weg heb reuze naar mijn zin. Deze club heeft even een dalletje gekend met de terug valt vanuit de eerste klasse naast de derde klasse maar er wordt nu hard gewerkt om de club weer op een hoger niveau te krijgen.

Jeugdtrainers worden voor langere tijd aan de club verbonden en die continuïteit zorgt ervoor dat het niveau hoger wordt binnen de vereniging, ook met Ger Musters hebben we een uitzonderlijk goede trainer binnen gehaald voor dit niveau. Ik ben erg blij om samen te mogen werken met Ger Musters en Erwin Verschilt (vertrekkend trainers naar Borgvliet) deze drieluik van heren een, twee en jo19-1 werkt erg nou samen zo zitten we wekelijks in overleg om bepaalde zaken te behandelen.”

Meer informatie over MOC’17? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over MOC’17.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.