Home Blog Pagina 1038

Als de G1 scoort, juicht Daniella te Pierik mee

Daniella te Pierik heeft op vrijdag een tafel vol papieren voor haar liggen. “Ik ben volop bezig het kamp te regelen”, zegt ze. “We gaan dit jaar weer naar Diessen. Dat doen we al vijf jaar. Vroeger gingen ze ook nog wel eens naar het buitenland, maar in Diessen hebben we alles bij de hand: mooi gebouw en een prachtig grasveld ervoor. Daar vermaken we ons opperbest.”

Te Pierik (45) is één van de drijvende krachten van de G-afdeling van voetbalvereniging Barendrecht. “We zijn met zes, zeven enthousiaste mensen. De meeste doen dit al jaren. Voor volgend seizoen hebben we wat versterking nodig, want een aantal heeft aangegeven te willen stoppen.”

Barendrecht is nog bezig het gat op te vullen dat Henk Vermeer heeft achterlaten. “Henk is mister G-afdeling. Hij heeft twintig jaar van alles geregeld. Hij was, hoe noem je dat, een sieraad voor de club. Zijn taken hebben wij verdeeld onder elkaar.”

Te Pierik heeft zelf een dochter en zoon die in het reguliere voetbal uitkomen. “Mijn man loopt hier ook nog ergens”, zegt ze de volgende dag als de G1 van Barendrecht aanstalten maakt om de bus te betreden die de spelers en begeleiding naar VV Delft brengt voor een competitiewedstrijd.

Voor Te Pierik was het een vanzelfsprekendheid dat ze in de begeleiding bij de G-afdeling kwam. “Dat was een jaar of acht geleden. Het toeval wilde dat ik in die periode ook net ben overgestapt in mijn werk van de ouderenzorg naar de gehandicaptenzorg. Vroeger was het heel lastig om daar tussen te komen, het waren in feite twee afgesloten werelden. Toen ik de kans kreeg als invalkracht, heb ik die kans met beide handen aangepakt.”

Haar ‘verloren tijd’ haalt ze in bij Barendrecht. “Nou, dat zie ik zo niet hoor. Ik vind deze doelgroep gewoon hartstikke leuk. Ze zijn recht voor de raap. Als ze iets dwars zitten, dan zeggen ze het meteen. Achter je rug om lullen, dat kennen ze niet.”

“Onze vrijwilligers hebben bijna geen achtergrond in de gehandicaptenzorg. Er zijn ook vrijwilligers bij die het doen omdat ze het belangrijk vinden dat deze doelgroep zich op deze manier kan ontwikkelen. Dat is ook mijn drijfveer. Ik geniet als ik ze samen lol zie hebben. Voetbal verbroedert.”

In de voorjaarscompetitie speelt de G1 – Barendrecht heeft twee G-teams – in de eerste klasse. “Maar niet meer in de hoogste afdeling”, zegt Te Pierik opgelucht. “We zitten nu in de derde afdeling. Dat is veel beter. Voor de winterstop moesten onze jongens op hun tenen lopen. We verloren veel, kregen veel doelpunten tegen. Dat leidde hier en daar tot wat frustratie. Er kwamen negatieve emoties los. Vandaar dat ik zeg: lekker hoor die degradatie.”

Ze hoop dat de G-tak nog lang onderdeel is van Barendrecht. “Mensen hebben vaak het idee dat we heel begeleiders moeten hebben. Dat valt reuze mee. Thuis hebben we een leider, uit zijn we wel vaak met zijn tweeën. Dat heeft er meer mee te maken dat niet iedereen in de bus kan en ik er in mijn auto met nog twee spelers achterna rijd.”

Meer informatie over BVV Barendrecht? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Barendrecht.

Kantinepraatjes met Wim-Jelle Vastenhout van Drechtstreek 4

In deze rubriek gaan wij opzoek naar de toppers van de laagste regionen. De elftallen die het voetbal zo mooi maken. Niet vanwege de kwaliteiten in het veld, maar vooral de kwaliteiten buiten het voetbal. Vandaag spraken we met, Wim-Jelle Vastenhout leider van Drechtstreek 4.

Naar eigen zeggen is Wim-Jelle een van de oudste van de groep. “Ik ben een regelneef en daardoor, naast speler ook een soort van leider. Je zou denken dat volwassen mannen geen leiding nodig hebben, maar dat valt toch vies tegen in dit team. De meeste hebben een hoge intrinsieke luiheid en zijn door moeders erg lang vertroeteld. Er komt weinig uit in ieder geval als er wat geregeld moet worden, vaak gebeurd alles op het laatste moment. Zij vinden het lekker makkelijk zo en ik vind het prima hoor! Ik regel materiaal, contact met de club en andere teams, opstellingen en af en toe een nieuwe speler. Het laatste pakt in mijn geval eigenlijk vaak slecht uit. Opstellingen trouwens ook” grapte Wim-Jelle.

In het dagelijks leven is hij werkzaam bij een groothandel als Salesmanager Benelux. Hier werkt hij nog maar kort. “In oktober 2018 verloor ik mijn baan en na een korte periode van solliciteren kwam het idee van een wereldreis weer boven drijven en dat hebben we met beide handen aangegrepen. Met mijn vrouw en zoon van toen tweeënhalf zijn we vijf maanden in Azië geweest. Sri Lanka, Maleisië, Borneo, Singapore, Bali en de Filipijnen. Erg een prachtige ervaring om nooit te vergeten. Helaas voor de jongens hier moesten ze het vijf maanden zonder mij doen en dat is met heel veel horten en stoten toch goed gekomen. Op wat shirts en ballen die kwijt geraakt zijn, en een boete voor het cancelen van een wedstrijd na dan. Het werd me niet in dank afgenomen en moet voortaan in overleg met het hele team, werd door Sint dit jaar in het jaarlijkse gedicht benadrukt.

Vijf jaar geleden is hij bij het team terechtgekomen en nog staat hij elke wedstrijd met een glimlach op het veld. “. Het is een team van mensen die in de selectie gezeten hebben en leuk kunnen voetballen. Daarnaast zijn het mensen die ik ook al jaren kende. Al met al een leuke groep gasten die al jaren bij elkaar speelt. Eerst in de vijfde klasse en nu vanuit de tweede klasse al twee jaar in de derde klasse actief. We worden helaas allemaal ouder. Ik zou zeggen dat de vierde klasse onze volgende halte is. De sfeer is gewoon nog goed en we schelden af en toe ook goed op elkaar in het veld. Alleen Ruben heeft het er na de wedstrijd nog steeds over, dan zit de rest normaal gesproken al aan het bier. Trainen is nog wel een dingetje. Door de absurde trainingstijden bij ons, zien wij het niet zitten om nog te gaan trainen. Dat is op donderdagavond kostbare tijd die de meeste dan liever besteden aan gezamenlijk drinken van een pilsje of het roken van een of meerdere joints.”

De wedstrijd die voor Vastenhout in het geheugen gegrift staat, is de wedstrijd tegen Heerjansdam voor promotie naar de tweede klasse. Deze maakte hij alleen wel aan de zijlijn mee. “Ik was toen supporter, omdat ik het jaar daarna erbij zou komen. Echt een te bizar veld met gigantische plassen en deze werd ter nauwer nood gewonnen door onder andere een fantastische goal naar Frank M. heeft sindsdien ook nooit meer een knikker geraakt trouwens.”

Binnen het team is Mark Roos de belangrijkste pion en is Ruben een tank, hij legt graag uit waarom. “Onze middenvelder heeft longen als een paard, is beresterk, keihard en kan ook gewoon voetballen. Hij neemt conditioneel gezien het team op sleeptouw. Ruben is een tank die overal doorheen loopt en blijft gaan, maar bij de iron is het lichaam ook een beetje op en zelfs hij begint het zelf ook te beseffen, en dat zegt wat hoor.  Een iemand benoemen die echt de slechtste is dat valt niet mee en past ook niet. Weet je, we zijn allemaal slecht en worden steeds slechter, anders voetballen we niet op dit niveau. We hebben nog wel lol en dat is het belangrijkste voor ons.”

Wilt u nou ook met uw team in de schijnwerpers staan bij het VoetbalJournaal stuur dan een mail naar voetbaljournaalnl@gmail.com.

Meer informatie over Drechtstreek vindt u hier.

Wilt u Drechtstreek 4 op de voet blijven volgen, dan klikt u hier.
Of lees 
hier een ander artikel over Drechtstreek.

Kantinepraatjes met Wim-Jelle Vastenhout van Drechtstreek 4

In deze rubriek gaan wij opzoek naar de toppers van de laagste regionen. De elftallen die het voetbal zo mooi maken. Niet vanwege de kwaliteiten in het veld, maar vooral de kwaliteiten buiten het voetbal. Vandaag spraken we met, Wim-Jelle Vastenhout leider van Drechtstreek 4.

Naar eigen zeggen is Wim-Jelle een van de oudste van de groep. “Ik ben een regelneef en daardoor, naast speler ook een soort van leider. Je zou denken dat volwassen mannen geen leiding nodig hebben, maar dat valt toch vies tegen in dit team. De meeste hebben een hoge intrinsieke luiheid en zijn door moeders erg lang vertroeteld. Er komt weinig uit in ieder geval als er wat geregeld moet worden, vaak gebeurd alles op het laatste moment. Zij vinden het lekker makkelijk zo en ik vind het prima hoor! Ik regel materiaal, contact met de club en andere teams, opstellingen en af en toe een nieuwe speler. Het laatste pakt in mijn geval eigenlijk vaak slecht uit. Opstellingen trouwens ook” grapte Wim-Jelle.

In het dagelijks leven is hij werkzaam bij een groothandel als Salesmanager Benelux. Hier werkt hij nog maar kort. “In oktober 2018 verloor ik mijn baan en na een korte periode van solliciteren kwam het idee van een wereldreis weer boven drijven en dat hebben we met beide handen aangegrepen. Met mijn vrouw en zoon van toen tweeënhalf zijn we vijf maanden in Azië geweest. Sri Lanka, Maleisië, Borneo, Singapore, Bali en de Filipijnen. Erg een prachtige ervaring om nooit te vergeten. Helaas voor de jongens hier moesten ze het vijf maanden zonder mij doen en dat is met heel veel horten en stoten toch goed gekomen. Op wat shirts en ballen die kwijt geraakt zijn, en een boete voor het cancelen van een wedstrijd na dan. Het werd me niet in dank afgenomen en moet voortaan in overleg met het hele team, werd door Sint dit jaar in het jaarlijkse gedicht benadrukt.

Vijf jaar geleden is hij bij het team terechtgekomen en nog staat hij elke wedstrijd met een glimlach op het veld. “. Het is een team van mensen die in de selectie gezeten hebben en leuk kunnen voetballen. Daarnaast zijn het mensen die ik ook al jaren kende. Al met al een leuke groep gasten die al jaren bij elkaar speelt. Eerst in de vijfde klasse en nu vanuit de tweede klasse al twee jaar in de derde klasse actief. We worden helaas allemaal ouder. Ik zou zeggen dat de vierde klasse onze volgende halte is. De sfeer is gewoon nog goed en we schelden af en toe ook goed op elkaar in het veld. Alleen Ruben heeft het er na de wedstrijd nog steeds over, dan zit de rest normaal gesproken al aan het bier. Trainen is nog wel een dingetje. Door de absurde trainingstijden bij ons, zien wij het niet zitten om nog te gaan trainen. Dat is op donderdagavond kostbare tijd die de meeste dan liever besteden aan gezamenlijk drinken van een pilsje of het roken van een of meerdere joints.”

De wedstrijd die voor Vastenhout in het geheugen gegrift staat, is de wedstrijd tegen Heerjansdam voor promotie naar de tweede klasse. Deze maakte hij alleen wel aan de zijlijn mee. “Ik was toen supporter, omdat ik het jaar daarna erbij zou komen. Echt een te bizar veld met gigantische plassen en deze werd ter nauwer nood gewonnen door onder andere een fantastische goal naar Frank M. heeft sindsdien ook nooit meer een knikker geraakt trouwens.”

Binnen het team is Mark Roos de belangrijkste pion en is Ruben een tank, hij legt graag uit waarom. “Onze middenvelder heeft longen als een paard, is beresterk, keihard en kan ook gewoon voetballen. Hij neemt conditioneel gezien het team op sleeptouw. Ruben is een tank die overal doorheen loopt en blijft gaan, maar bij de iron is het lichaam ook een beetje op en zelfs hij begint het zelf ook te beseffen, en dat zegt wat hoor.  Een iemand benoemen die echt de slechtste is dat valt niet mee en past ook niet. Weet je, we zijn allemaal slecht en worden steeds slechter, anders voetballen we niet op dit niveau. We hebben nog wel lol en dat is het belangrijkste voor ons.”

Wilt u nou ook met uw team in de schijnwerpers staan bij het VoetbalJournaal stuur dan een mail naar voetbaljournaalnl@gmail.com.

Meer informatie over Drechtstreek vindt u hier.

Wilt u Drechtstreek 4 op de voet blijven volgen, dan klikt u hier.
Of lees 
hier een ander artikel over Drechtstreek.

De tussenstand met Dinh Vo van WDS’19

Nu het seizoen stopgezet kunnen we niet meer vooruitblikken op de komende wedstrijden. Daarom gaan we de komende tijd in gesprek met de toppers om terug te blikken op het seizoen tot nu toe.

Dinh Vo (25) was tien jaar oud toen hij begon met voetballen bij WDS’19. Daar heeft hij vanaf de E-jeugd tot en met de D-jeugd gespeeld. Al snel werd opgemerkt dat Dinh erg talentvol was, en werd hij gevraagd om bij NAC Breda te komen voetballen. Hier heeft hij een aantal jaren gespeeld tot de B1. Hij keerde toen weer terug bij WDS’19. Hier mocht hij op zijn zeventiende zijn debuut maken in het eerste elftal.

Voordat het seizoen begon waren er hoge verwachtingen. WDS’19 had een aanatal nieuwe spelers en een nieuwe trainer aangetrokken. ‘’Vorig seizoen speelde wij nacompetitie voor promotie, en de groep is op enkele spelers na intact gebleven. Onze doelstelling voor dit seizoen was dus weer voor promotie te spelen.’’

WDS’19 was gerangschikt op de elfde plaats. ‘’Het seizoen was wisselvallig. Wij hebben wedstrijden gehad dat we domineerden en goed positie spel lieten zien. Jammer genoeg was dit niet terug te zien in de resultaten. Je ziet wel dat de meeste tegenstanders zich op ons aanpassen. De selectie is grotendeels intact gebleven, alleen jammer genoeg kwam het dit seizoen niet echt uit.’’

Hoewel er meerdere uitblinkers waren dit seizoen, wil Dinh er één benoemen. Jisk Flikweert. ‘’Hij voetbalt al twee jaar bij WDS’19. Het is een goed voetballende verdediger die mee opkomt en risico’s durft te nemen. Verder staat hij altijd z’n mannetje en blijft hij altijd ervoor gaan!’’

Sinds kort is er eindelijk duidelijkheid over het restant van de competitie. De KNVB schrapt alle amateurcompetities van dit seizoen. Geen degradanten, maar ook geen kampioenen. Dit is een behoorlijke teleurstelling voor een aantal clubs, waar andere clubs misschien wel opgelucht zijn.

Hierdoor is het voor WDS’19 niet meer mogelijk om te promoveren of degraderen en begint het volgend seizoen opnieuw in de vierde klasse.

Klik hier voor meer informatie over WDS’19.

Voor een ander artikel over WDS’19, klik hier.

De tussenstand met Merlijn Bax van N.I.V.O.-Sparta

Nu het seizoen is stopgezet kunnen we niet meer vooruitblikken op de komende wedstrijden. Daarom gaan we de komende tijd in gesprek met de toppers om terug te blikken op het seizoen tot nu toe.

Merlijn Bax (19) is een echte N.I.V.O.-Sparta jongen. Hij begon hier met voetballen toen hij vijf jaar oud was. Sindsdien heeft Merlijn de hele jeugdopleiding doorlopen in de representerende elftallen (D1 t/m A1). Op zijn zeventiende debuteerde de rechtsback in het eerste elftal, thuis tegen Drechtstreek gedurende het seizoen ‘17/’18.

‘’Mijn debuut verliep goed en heb in dat seizoen ook een groot aantal wedstrijden bij de selectie gezeten. Ook heb ik toen behoorlijk wat wedstrijden gespeeld, ondanks dat ik dus eigenlijk nog aanvoerder was van de A1 en daar zo veel mogelijk speelde. Tijdens dat seizoen scheurde ik echter mijn kruisband af en ik ben pas sinds dit seizoen weer fit en terug bij de selectie. Je zou dus kunnen zeggen dat dit mijn tweede seizoen is, met een onderbreking van zestien maanden waarin ik geen wedstrijd heb kunnen spelen. Ook miste ik precies het kampioensjaar.’’

N.I.V.O.-Sparta had begin dit seizoen een reële doelstelling: handhaven! ‘’De verwachting en ook de uitgesproken doelstelling aan het begin van dit jaar was handhaving in de eerste klasse. Na het kampioenschap van afgelopen jaar moesten we als nieuwkomer eerst ervoor zorgen dat we een stabiele eersteklasser werden. Daarvoor moesten we handhaven in deze klasse waarin de middenmoot heel groot is en altijd dicht bij elkaar staat. Eventuele extra’s waren altijd welkom, maar zaten niet in de doelstelling.’’

De club uit Zaltbommel stond op een tiende plaats in de eerste klasse. ‘’We begonnen dit seizoen matig, hebben ons goed hersteld en zijn uiteindelijk in een goede flow gekomen. Het seizoen begon dramatisch. Dit kwam vooral doordat er de eerste paar wedstrijden acht of negen selectiespelers op de tribune zaten vanwege een blessure. Ook ikzelf was in die periode nog niet fit genoeg. Deze slechte start is echter na de 5-1 winst tegen Oranje Wit thuis omgezet in een hele goede reeks om onszelf weer te positioneren waar we horen.’’

‘’Onze reeks was op een gegeven moment zo sterk dat de mogelijkheid ontstond om de tweede periode te pakken. Dit geeft het verschil aan met periode 1, waarin we laatste werden. Echter zat het niet mee en verloren we op de beslissende dag tegen Sliedrecht. Het was een leuk extraatje geweest, al denk ik dat we er met deze corona omstandigheden niet veel aan hadden gehad. Als ik kijk naar ons team denk ik namelijk ook dat wij, mits het grootste deel fit is uiteraard, niet minder zijn dan de meeste teams. Alleen Kloetinge en Sliedrecht steken er wat mij betreft bovenuit. Ook LRC draait erg goed, maar ik ben ervan overtuigd dat wij ook daarvan kunnen winnen!’’

De keuze van Merlijn voor man van het seizoen viel op Kevin Nikolov. ‘’Kevin kwam dit seizoen terug naar zijn oude club, na een lange periode bij FC den Bosch en RKC. In het begin moest hij vanwege blessures bij anderen op meerdere posities spelen, terwijl hij zelf ook niet 100% fit was. Hierdoor moest hij zijn draai vinden. Echter is hij de laatste tijd echt een rots in de branding achterin en heeft elke aanvaller, ook op de training, een erg lastige dag tegen hem. In het begin van het seizoen kregen we veel doelpunten tegen en ik denk dat een belangrijk onderdeel van onze goede reeks de defensieve zekerheid was. Daar is Kevin een belangrijk onderdeel van.’’

Sinds kort is er eindelijk duidelijkheid over het restant van de competitie. De KNVB schrapt alle amateurcompetities van dit seizoen. Geen degradanten, maar ook geen kampioenen. Dit is een behoorlijke teleurstelling voor een aantal clubs, waar andere clubs misschien wel opgelucht zijn. Hierdoor is het voor N.I.V.O.- Sparta niet meer mogelijk om te promoveren of degraderen en begint het volgend seizoen opnieuw in de eerste klasse.

Klik hier voor meer informatie over N.I.V.O.- Sparta.

Voor een ander artikel over N.I.V.O.- Sparta, klik hier.

 

In gesprek met Driss El Akchaoui van ZVV Pelikaan

Driss El Akchaoui (36) heeft als voetballer de jeugd van Feyenoord doorlopen. Na actief te zijn geweest bij andere mooie clubs heeft hij door gezondheidsproblemen noodgedwongen een punt moeten zetten achter zijn loopbaan. Op dit moment is hij hoofdtrainer bij Z.V.V. Pelikaan die uitkomen in de tweede klasse zaterdag.


Na te zijn begonnen bij V.V. Alblasserdam heeft El Akchaoui wat mooie clubs achter zijn naam staan. Samen met zijn broer Youssef El Akchaoui werd hij gescout door Feyenoord en heeft hij hier de gehele jeugd doorlopen. Na Feyenoord heeft hij een jaar voor Spijkenisse gevoetbald. Vanuit Spijkenisse is El Akchaoui naar Jong FC Utrecht vertrokken, hier heeft hij twee jaar gevoetbald. AGOVV volgde en voor deze club is hij een jaar actief geweest. Na AGOVV tekende hij voor drie jaar bij Helmond Sport, maar moest hij helaas al vroeg zijn contract inleveren.

“In de periode dat ik bij Helmond Sport zat, moest ik helaas noodgedwongen stoppen met voetballen. Ik ben tijdens het voetballen een aantal keer flauwgevallen. Ik heb altijd het geluk gehad dat ik iedere keer op tijd wakker werd. Na een aantal onderzoeken heb ik groen licht gekregen om te voetballen alleen ik koos ervoor om te stoppen, omdat er geen 100% garantie gegeven kon worden, wat logisch is. Helaas heb ik er toen voor moeten kiezen om mijn contract bij Helmond Sport in te leveren.”.
El Akchaoui heeft er wel voor gekozen om nog even door te voetballen op amateur niveau. “Ik heb vijf jaar bij DOTO gespeeld en nog een jaartje bij RVVH. Ik ben hierna al op vrij jonge leeftijd gestopt en ben toen voor een trainerscarrière gegaan.”.

Driss El Akchaoui heeft veel cursussen gedaan voor een loopbaan als trainer. “Ik ben in bezit van de diploma’s tot en met UEFA A. Hiermee kun je in principe alle clubs op amateur niveau trainen.”
Als hoofdtrainer is El Akchaoui begonnen bij SV DRL. Hier heeft hij vier jaar gezeten en is daarna vertrokken naar Alexandria’66. Na een jaar bij Alexandria’66 is hij vertrokken naar Z.V.V. Pelikaan waar hij nu bezig is aan zijn tweede seizoen. Ambities om hogerop te gaan als trainer zijn er wel, maar hij heeft hiervoor wel een voorwaarde.
“Zolang ik het kan combineren met mijn werk heb ik wel ambities om hogerop te trainen. Nadat ik mijn contract als speler heb moeten inleveren ben ik verder gaan studeren aan de lerarenopleiding. Op dit moment ben ik docent bedrijfseconomie op het Willem de Zwijger college in Papendrecht. Ik haal hier zo enorm veel plezier uit dat wanneer ik hogerop zou gaan als trainer, ik het zeker nog wil kunnen combineren met mijn huidige baan.”

Op dit moment heeft El Akchaoui het enorm naar zijn zin bij Z.V.V. Pelikaan. Spelers stappen zien maken in hun ontwikkeling is waar hij vooral zijn voldoening uit haalt. “Het leukste aan het trainerschap vind ik het contact met de spelers en het team zien te ontwikkelen. Je hebt meestal een selectie van twintig spelers wat betekend dat je mensen moet teleurstellen. Ook aan deze spelers probeer ik zoveel mogelijk aandacht te besteden.”.

Als speler heeft El Akchaoui mooie momenten mee mogen maken. “Ik heb het nationale elftal van Marokko gehaald wat voor mij zeker een hoogtepunt was. Hiernaast heb ik natuurlijk betaald voetbal gespeeld wat ik ook echt gaaf vond, ondanks het best wel kort was.”
Ook als trainer weet hij een hoogtepunt op te noemen. “Toen ik trainer was bij DRL zijn we gepromoveerd van de tweede naar de eerste klasse. Dit was voor mij zeker een hoogtepunt als trainer.”.

Het dieptepunt in zijn carrière was natuurlijk het moeten stoppen met betaald voetbal. Het was een moeilijke beslissing, maar toch stond El Akchaoui hier erg rustig in. “Ik heb heel rationeel die beslissing genomen. Ik heb een hele mooie familie en iedere keer maakte mijn ouders zich zorgen of ik wel of niet thuis kwam van de voetbal. Als ik door had gegaan met voetballen had ik het ook egoïstisch gevonden van mezelf. Met al die factoren bij elkaar heb ik toen besloten te stoppen en daar heb ik geen seconde spijt van gehad.”.

Driss is heel hoopvol wat betreft de huidige situatie omtrent de coronacrisis. “Ik hoop dat we hier met z’n alle goed uitkomen. Ik probeer het zo positief mogelijk te bekijken en zoals je merkt brengt het ook mensen samen. Het respect voor de zorg is enorm gestegen en mensen hebben veel meer respect gekregen voor de dagelijkse dingen die zij normaal zonder na te denken deden. We worden met de neus op de feiten gedrukt van héy, hecht waarden aan wat je allemaal hebt.”

Inmiddels is bekend dat al het amateurvoetbal is stop gezet en niet meer zal worden hervat.
Dit seizoen zal helemaal opnieuw worden gespeeld, niemand degradeert en promoveert. Volgens El Akchaoui was dit de enige mogelijkheid. “Ik zie geen ander scenario dat makkelijk is uit te voeren. Alles opnieuw doen is denk ik de beste optie, ook al zullen er clubs zijn die hier enorm van balen…”.

Meer informatie over ZVV Pelikaan? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over ZVV Pelikaan.

Club van de week: SV Buren met Jan Kruisbergen

Jan Kruisbergen (62) is voorzitter van SV Buren. Dit wordt zijn tweede periode als voorzitter. Hiervoor was Jan negen jaar lang voorzitter bij de club uit Buren waarna hij door gezondheid problemen drie jaar lang er tussen uit ging. Inmiddels is Jan weer terug als de functie voorzitter.

Vroeger voetbalde Kruisbergen zelf ook dit was alleen niet bij SV Buren en hij stopte dan ook al op zeventien jarige leeftijd. De huidige voorzitter kwam later bij SV Buren terecht doordat zijn dochter hier ging voetballen. “Ik ging best vaak kijken en zo kwam je in steeds meer contact met de mensen van de club. Even later werd ik gevraagd om voorzitter te worden.” Zo is Jan hierna negen jaar lang voorzitter geweest. Even later, toen Kruisbergen drie jaar gestopt was als voorzitter, werd hij weer benaderd om deze functie te vervullen. Het toenmalige bestuur stapte namelijk op en zo moest er snel een nieuwe komen.

Op dit moment is er dus een nieuw bestuur bij SV Buren en Jan meld dat hij hier zeer tevreden over is. “Het is een nieuw jong bestuur dat snel samengesteld moest worden. Ondanks dat denk ik dat we een goed team hebben en ben ik er zeer positief over.”

We vroegen aan Jan wat hij momenteel allemaal uitvoert als voorzitter van de club. “Ik moet representatief zijn en zorgen dat alles in goede banen loopt. Ook de communicatie tussen iedereen moet goed gaan. Maar dit doe ik zeker niet alleen maar met een goed team.” Ook probeert de voorzitter bij alle wedstrijden aanwezig te zijn.

Wat Jan zo mooi vindt aan de club is vooral het familie gevoel bij SV Buren. “De eigenwijsheid van de mensen zelf is heel mooi, dat klinkt raar maar is wel zo. Ik ben zelf geen echte ‘Buurser’ maar op een gegeven moment voel je je verbonden met die mensen en lijkt het net een hechte familie. Dat vind ik zo mooi aan de club.”

Wat de toekomst brengt voor de voorzitter is nu nog niet duidelijk. “Zolang mijn gezondheid het toe laat en iedereen nog tevreden is over mij als voorzitter, zal ik zeker nog niet weggaan. Ik kijk wel wat de toekomst mij brengt maar voorlopig ben ik nog niet weg te denken bij deze mooie club.” Aldus Jan Kruisbergen.

Klik hier voor meer informatie over SV Buren.

Voor een ander artikel over SV Buren, klik hier.

Geschiedenis herhaalt zich na 80 jaar voor R.W.B.

Seizoen 1939-1940, precies 80 jaar geleden, bracht RWB het zo lang begeerde kampioenschap. Dat jaar, toen dreigende oorlogswolken zich boven Europa samenpakten en RWB een aantal mensen moest missen door het uitbreken van de mobilisatie, werd RWB kampioen. Doordat de KNVB er door de oorlogshandelingen een noodcompetitie van had gemaakt werden de promotiewedstrijden afgeschaft. Jammer want ongetwijfeld zou RWB met dit elftal een goede kans gemaakt hebben op te promoveren. Tijd om te genieten van dit eerste kampioenschap was er niet want in mei brak toen in alle hevigheid de oorlog uit. Gaat de geschiedenis zich na 80 jaar herhalen? Er is in Europa dan wel geen oorlog maar de uitbraak van het coronavirus zorgt anno 2020 voor veel onzekerheden waarbij inmiddels duidelijk is geworden dat de KNVB net als 80 jaar geleden de competitie heeft stilgelegd en beslist heeft dat niemand promoveert en degradeert. Net als 80 jaar geleden is het heel begrijpelijk dat de competitie is stilgelegd, voetbal is weliswaar de belangrijkste bijzaak in het leven maar gezondheid is vele malen belangrijker. Voor RWB dat in de competitie 10 punten voor stond op de nummer 2 Waspik wel heel zuur.

Belgisch model.

Natuurlijk is RWB niet de enige vereniging die er van baalt dat 9 maanden hard werken niet beloond wordt. Ook Oss’ 20 dat zelfs 17 punten voor stond en EFC Eersel waar oud RWB-trainer Roland Schuermans 7 punten voor stond zijn andere voorbeelden. Overigens zijn het niet de huidige nummers 1 die teleurgesteld zijn, ook verenigingen die zonder overwinningen onderaan bengelden staan niet te trappelen om volgend jaar weer een vervelend seizoen in te gaan, voorbeelden genoeg. Al deze verenigingen zouden het beter hebben gevonden als de KNVB het Belgisch model had gevolgd waarbij de huidige nummer 1 promoveert en de nummer laatst degradeert. Natuurlijk zijn hier tegenargumenten voor te verzinnen zoals dat niet ieder team twee keer tegen elkaar heeft gespeeld en niet iedereen evenveel wedstrijden heeft gespeeld. Geen enkele keuze is vrij van tegenargumenten maar bij de top en de onderste plaatsen van de competities wordt het Belgisch model het meest omarmt.

Intussen zal RWB en al deze andere verenigingen moeten dealen met het KNVB-besluit. RWB is daardoor dubbel gedupeerd want naast RWB-1 stond ook RWB-2 in de Reserve 3e klasse dik bovenaan.

Een kleine strohalm die de KNVB heeft genoemd in de contacten die RWB had met de Voetbalbond is de optie dat er elk jaar opengevallen plekken opgevuld dienen te worden. Of en hoe deze plekken opgevuld worden zal uiterlijk 1 juni door de KNVB met de betreffende verenigingen gecommuniceerd worden. Afwachten voor RWB en de verenigingen die in deelde situatie zitten, RWB houdt er voorlopig rekening mee dat het volgend seizoen weer start in de 4e klasse, dan kan het niet nog een keer tegenvallen.

Meer informatie over RWB? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over RWB.
Bron: R.W.B.

 

Kantinepraatjes met Michel Bezemer van Drechtstreek 4

In deze rubriek gaan wij opzoek naar de toppers van de laagste regionen. De elftallen die het voetbal zo mooi maken. Niet vanwege de kwaliteiten in het veld, maar vooral de kwaliteiten buiten het voetbal. Vandaag spraken we met Michel Bezemer, speler van Drechtstreek 4.

Michel is in het dagelijks leven Accountmanager bij Breeman Automotive, wat handelt in Jaguar’s, Land Rovers, BMW’s en MINI’s. “Jaren geleden toen we elke donderdag nog fanatiek trainde, trainde ik altijd mee als niet-lid. Sindsdien ben ik op een gegeven moment ook lid geworden. Ik werd officieel speler van dit sterrenelftal en de rest is geschiedenis.” Met zijn twee meter schoon aan de haak, steekt hij ruim boven de groep uit. “De jongens weten wat ze aan me hebben, de hoge ballen zijn vaak alleen voor mij” grapte Bezemer.

Met het team zijn er uiteraard, hoe kan het ook anders, teamuitjes. Bij Drechtstreek kunnen deze natuurlijk niet ontbreken. “We hebben een aantal keer per jaar leuke activiteiten buiten het voetbal om. Zo zijn we begin dit jaar naar Valkenburg geweest waar we met 30 man in een groot huis verbleven. Naast alle gezelligheid (bier drinken, stappen, lol hebben) hebben we natuurlijk ook wat cultuur gesnoven. Zoals mountainbiken door de grotten, bowlen en quizen geleidt door onze Quizmaster Matthijs Kuil. Dit geeft weer een enorme boost aan onze teambuilding en kunnen we zodra de tweede helft van het seizoen start weer er vol tegenaan.”

Volgens de boomlange speler, is de sfeer meer dan fantastisch. “De sfeer is fantastisch! Voor de wedstrijd is iedereen altijd met van alles en nog wat bezig wat totaal niet met voetbal te maken heeft. Zodra wij het veld opgaan en de scheidsrechter fluit voor aanvang, dan gaat er bij ons allemaal een “knopje” om en is de wil om de winnen enorm groot!”

De wedstrijd die op zijn netvlies geschreven staat is de wedstrijd tegen SC Emma. “Als speler vergeet ik nooit meer ons kampioenschap. Het kostte ons minimaal een pallet AA-flesjes, maar zo lieten we VV Papendrecht toch mooi op de tweede plek met lege handen staan. Ik denk dat Emma nog steeds aan het genieten is van deze pallet.”

“De gekste van onze groep is onze leider Wim Jelle. Helaas kan ik niet te veel in details treden, de slechtste (heeft ook de meeste excuses om niet te spelen of om altijd gewisseld te worden) en steekt op dat gebied ver boven iedereen uit. Zijn naam mag groot geschreven worden: Michael Bovekerk. Onze belangrijkste pion is ook nog eens de captain van de 3de helft Mocs, echte naam Mark Roos. Deze man heeft meer longinhoud dat het hele team bij elkaar en verzorgt het middenveld in zijn eentje. Je komt hem negentig minuten lang wel honderd keer tegen. Het is een verrijking om met hem te mogen spelen.”

Wilt u nou ook met uw team in de schijnwerpers staan bij het VoetbalJournaal stuur dan een mail naar voetbaljournaalnl@gmail.com.

Meer informatie over Drechtstreek vindt u hier.

Wilt u Drechtstreek 4 op de voet blijven volgen, dan klikt u hier.
Of lees 
hier een ander artikel over Drechtstreek.

Kantinepraatjes met Michel Bezemer van Drechtstreek 4

In deze rubriek gaan wij opzoek naar de toppers van de laagste regionen. De elftallen die het voetbal zo mooi maken. Niet vanwege de kwaliteiten in het veld, maar vooral de kwaliteiten buiten het voetbal. Vandaag spraken we met Michel Bezemer, speler van Drechtstreek 4.

Michel is in het dagelijks leven Accountmanager bij Breeman Automotive, wat handelt in Jaguar’s, Land Rovers, BMW’s en MINI’s. “Jaren geleden toen we elke donderdag nog fanatiek trainde, trainde ik altijd mee als niet-lid. Sindsdien ben ik op een gegeven moment ook lid geworden. Ik werd officieel speler van dit sterrenelftal en de rest is geschiedenis.” Met zijn twee meter schoon aan de haak, steekt hij ruim boven de groep uit. “De jongens weten wat ze aan me hebben, de hoge ballen zijn vaak alleen voor mij” grapte Bezemer.

Met het team zijn er uiteraard, hoe kan het ook anders, teamuitjes. Bij Drechtstreek kunnen deze natuurlijk niet ontbreken. “We hebben een aantal keer per jaar leuke activiteiten buiten het voetbal om. Zo zijn we begin dit jaar naar Valkenburg geweest waar we met 30 man in een groot huis verbleven. Naast alle gezelligheid (bier drinken, stappen, lol hebben) hebben we natuurlijk ook wat cultuur gesnoven. Zoals mountainbiken door de grotten, bowlen en quizen geleidt door onze Quizmaster Matthijs Kuil. Dit geeft weer een enorme boost aan onze teambuilding en kunnen we zodra de tweede helft van het seizoen start weer er vol tegenaan.”

Volgens de boomlange speler, is de sfeer meer dan fantastisch. “De sfeer is fantastisch! Voor de wedstrijd is iedereen altijd met van alles en nog wat bezig wat totaal niet met voetbal te maken heeft. Zodra wij het veld opgaan en de scheidsrechter fluit voor aanvang, dan gaat er bij ons allemaal een “knopje” om en is de wil om de winnen enorm groot!”

De wedstrijd die op zijn netvlies geschreven staat is de wedstrijd tegen SC Emma. “Als speler vergeet ik nooit meer ons kampioenschap. Het kostte ons minimaal een pallet AA-flesjes, maar zo lieten we VV Papendrecht toch mooi op de tweede plek met lege handen staan. Ik denk dat Emma nog steeds aan het genieten is van deze pallet.”

“De gekste van onze groep is onze leider Wim Jelle. Helaas kan ik niet te veel in details treden, de slechtste (heeft ook de meeste excuses om niet te spelen of om altijd gewisseld te worden) en steekt op dat gebied ver boven iedereen uit. Zijn naam mag groot geschreven worden: Michael Bovekerk. Onze belangrijkste pion is ook nog eens de captain van de 3de helft Mocs, echte naam Mark Roos. Deze man heeft meer longinhoud dat het hele team bij elkaar en verzorgt het middenveld in zijn eentje. Je komt hem negentig minuten lang wel honderd keer tegen. Het is een verrijking om met hem te mogen spelen.”

Wilt u nou ook met uw team in de schijnwerpers staan bij het VoetbalJournaal stuur dan een mail naar voetbaljournaalnl@gmail.com.

Meer informatie over Drechtstreek vindt u hier.

Wilt u Drechtstreek 4 op de voet blijven volgen, dan klikt u hier.
Of lees 
hier een ander artikel over Drechtstreek.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.