Walter Heijkoop (23) is al twee seizoenen actief in het eerste elftal van VV Nieuw-Lekkerland. Hiervoor speelde de rechtsback voor VV De Albas. De huidige selectiespeler begon op zijn vijfde met voetballen en maakte op achttienjarige leeftijd zijn debuut.

Walter is over het algemeen redelijk tevreden over het seizoen die hij speelde met VV Nieuw-Lekkerland. “Het was aan het begin van het seizoen duidelijk dat we een sterke selectie hebben, wat resulteerde in een goede fase aan het begin van de competitie. Na wat blessures en pechmomenten verloren we een paar wedstrijden op rij en de laatste wedstrijden voor het vroegtijdig eindigen van het seizoen draaide het team weer goed en werd er weer gewonnen. Het schijnt dat dit niet de eerste keer is dat een seizoen zo verloopt, aangezien ik het binnen de club vaak hoor dat dit het zoveelste seizoen is wat zo verloopt. Ergens zijn we er wel luchtig over, omdat we over het algemeen echt een goed seizoen hebben gedraaid” Uiteindelijk werd de competitie stilgezet toen Walter en zijn team op de derde plek stonden. Hier is de club uit Nieuw-Lekkerland dan ook geëindigd dit seizoen.

Vorig jaar werd de rechtsback getroffen door een blessure aan zijn heup. Hierdoor lag hij een tijdje stil en was het wel even inkomen toen Walter weer begon met voetballen. ” ik heb vorig seizoen weinig kunnen spelen, op een paar oefen- en bekerwedstrijden na aan het begin van het seizoen. Begin dit seizoen ben ik steeds fitter geworden en heb voornamelijk competitiewedstrijden met het tweede gespeeld om meer wedstrijdritme te krijgen. De oefen- en bekerwedstrijden heb ik wel bij het eerste gespeeld en heb mijn kans af moeten wachten. Toen Ruben Munoz, die het overigens heel het seizoen goed gedaan heeft op de rechtsbackpositie, geblesseerd raakte, heb ik hem tot aan de wedstrijd tegen Kloetinge vervangen. Al met al ben ik allang blij dat ik wedstrijden in het eerste heb kunnen spelen, iets wat ik vorig jaar niet zo snel had gedacht.” Heijkoop is dan ook tevreden over het herstel van zijn blessure.

Toen we Walter vroegen om een uitblinker van het seizoen, wist hij niet gelijk een speler op te noemen. Hij was enthousiast over meerdere teamgenoten. “Uiteraard is het lastig om een echte uitblinker te noemen, aangezien er veel spelers zijn die een goed seizoen hebben gehad. Wel kan ik onze keeper Jesper Harmans als een uitblinker noemen en volgens mij denken een paar van mijn teamgenoten er ook zo over. Toch zijn de oudere, zeer ervaren spelers bijna heel het seizoen constant geweest en dus zeer belangrijk voor de ploeg.”

De selectiespeler probeert zichzelf fit te houden door oefeningen te doen of te gaan hardlopen. Wel geeft Walter aan dat dit niet hetzelfde is en dat hij niet kan wachten tot het echte voetbal weer begint. “Ik probeer een paar keer in de week hard te lopen en ik doe oefeningen om ervoor te zorgen dat mijn blessure niet terugkomt. Wel merk ik dat dit vrij lastig is om bij te houden, aangezien het nieuwe seizoen nog ver weg is. Ik wil wel graag snel weer het veld op want elke keer hetzelfde rondje gaat snel vervelen.”

Heijkoop heeft zin in het nieuwe seizoen en is dan ook gebrand om er goed aan te beginnen. “Doordat er nogal jongens wat stoppen of een uitdaging bij een andere club hebben gevonden, leveren we flink wat aan kwaliteit in. Wel zijn er veel jongens aangetrokken van buitenaf en komt er een nieuwe trainer, dus iedereen begint weer op nul. Ik kijk ernaar uit om weer een vol seizoen te kunnen spelen en van waarde te kunnen zijn voor de ploeg. Eerst deze lange periode tot het nieuwe seizoen uitzingen en dan gaan we weer volle bak aan de slag.”

Klik hier voor meer informatie over vv Nieuw-Lekkerland.
Voor een ander artikel over vv Nieuw-Lekkerland klik hier.

In deze rubriek gaan wij opzoek naar de toppers van de laagste regionen. De elftallen die het voetbal zo mooi maken. Niet vanwege de kwaliteiten in het veld, maar vooral de kwaliteiten buiten het voetbal. Vandaag spraken we met, Marc Commandeur leider en trainer van Papendrecht 3.

Marc is eveneens als Niels ook sinds zijn zesde bij de club betrokken. “Na een aantal jaren actief te zijn geweest in het 2e elftal heb ik met andere de stap gemaakt naar recreatief voetbal. Dit deden we wel met de bedoeling om echt nog te gaan presteren. Dit hebben we ook gedaan met meerdere kampioenschappen en een bekerwinst. We hebben inmiddels eigen prijzenkast gecreëerd in de kantine, al wordt het weer tijd om hem aan te vullen. Sinds eind vorig jaar heb ik het bedrijf van mijn vader overgenomen en heb ik samen met Niels het bedrijf De Barossa. Met de Barossa hebben we onder andere het jubileumbier voor de voetbal ontwikkeld.”

Volgens Marc is de groep een stel volwassen die zich als pubers gedragen. “Na elke oefeningen ballen random richting de goal trappen. Je denkt dan van als ze allemaal op de goal zijn dan kan je er mee leven en maak je er het beste van, alleen ze gaan vaker tegen de ballenvanger of belanden zelfs in de sloot dan dat ze in de goal gaan (zonder een keeper op doel). Verder moet er iemand de rest zoveel mogelijk iedereen op de juiste plek zetten en vooral de juiste mensen op de bank zetten, of zelfs op de tribune als dat kan. Sinds dat ik begin van het jaar geblesseerd raakte aan mijn hamstring ben ik ingestapt als teammanager en sindsdien heb ik in 4 wedstrijden meer punten gehaald als de hele eerste seizoenshelft. Ik denk dat er een succescoach in mij schuilt, als vv Papendrecht genoeg betaalt wil ik het best blijven doen.”

“Je ziet spelers echt groeien. Een voorbeeld is Niels van Peteren die ik persoonlijk ontwikkeld heb als een loopwonder. Hij is zo ambitieus geworden dat die nu de Rotterdamse marathon wil gaan uitlopen in minder dan 3,5 uur. Hij zegt meerdere keren per week tegen me hoe dankbaar hij is dat ik dit in hem naar boven heb gehaald. Een ander voorbeeld van waar ik van kan genieten als parttime trainer is de ontwikkeling van Raymon Suijker. Hij is het typische voorbeeld van iemand met een mooie trap waar andere volgens sommige trainers nog weleens goed naar moeten kijken. Zonde alleen dat hij een essentieel onderdeel van het voetbal al voor z’n 30e verloren is, zijn loopvermogen.”

Volgens de trainer is er veel meegemaakt met het team. Het gekste is volgens hem dan toch wel dat er gele kaarten uitgedeeld werden tijdens wedstrijden voor het uitlachen van de beslissing van de scheidsrechter, volgens Reinier de ‘ref’. “Die wedstrijd was symbolisch voor het niveau waarin we actief zijn. Rode kaart voor te laat reageren om een bal weg te trappen en gele kaarten voor lachen, klappen en gepeperde uitspraken als “het is geen ballet” of “sjonge jonge waar ben je nou mee bezig”. Uiteindelijk gewoon met 4-1 verlies van het veld gestapt om het allemaal compleet te maken. Vervolgens een minuut boos zijn en dan paar biertjes om het allemaal te verwerken.”

Als het aan Marc ligt is de bijzonderste speler binnen de groep Misha. “Met stijgende verbazing heb ik iemand zo vaak binnen een week z’n eigen ongelijk zien bewijzen. Hij is denk ik al vaker te laat geweest dan alle andere spelers in heel hun voetbalcarrière. Dat ik z’n moeder weer aan de lijn had om te vragen of ze alsjeblieft hem wakker wilde maken, omdat die moest komen voetballen. Aan de andere kant heeft die een aantal jaar laten zien dat die met z’n snelheid en fanatisme veel doelpunten kan scoren. Ook heb ik hem onmogelijke ballen zien missen, maar zoals zijn vader zegt; “hij stond er wel, dat moet jij nog maar eens voor elkaar krijgen.”. Met iets meer techniek en motivatie had die best meer uit z’n carrière kunnen halen als voetballen op een winderig en drassig veld 5 met het 3e elftal.”

Wilt u nou ook met uw team in de schijnwerpers staan bij het VoetbalJournaal stuur dan een mail naar voetbaljournaalnl@gmail.com.

Meer informatie over Papendrecht vindt u hier.

Wilt u Papendrecht 3 op de voet blijven volgen, dan klikt u hier.
Of lees hier een ander artikel over Papendrecht.