Dylan Cornelisse (19) is een linkspoot uitkomend op de linksachter positie bij V.V. Alblasserdam. Hij woont al zijn hele leven in Alblasserdam en is dan ook begonnen met voetballen bij de plaatselijke trots. Op zeventienjarige leeftijd maakte hij zijn debuut in het eerste elftal. Na een zware knieblessure aan het begin van 2019 is hij nu weer klaar om de strijd aan te gaan. Met zijn VVA 1 wil hij aankomend seizoen mee gaan doen voor de titel!

Dylan begon rond zijn zevende met voetballen bij V.V. Alblasserdam. De keuze voor deze club was niet moeilijk.
“Je hebt bij mij in de buurt natuurlijk ook nog De Alblas en De Zwerver. De keuze voor Alblasserdam was echter niet moeilijk. M’n vader is hier nog steeds actief en vroeger zijn mijn beide opa’s hier actief geweest. Het voetballen is er met de paplepel ingegoten haha! Ook veel goede vrienden speelden daar, dus wilde ik erg graag naar VVA.”

Cornelisse heeft met veel plezier alle jeugdelftallen doorlopen. In deze periode heeft hij het enorm naar zijn zin gehad.
“Ik had echt een hele leuke en goede lichting die bijna ieder jaar bij elkaar bleef. Ik geloof dat ik in de jeugd kampioen ben geworden met de E4 en C1. Dat is natuurlijk altijd feest. Een aantal wedstrijden uit je jeugd blijven je ook altijd bij. Zo weet ik nog heel goed dat wij in de beker Sportclub Feyenoord op een 0-0 wisten te houden. Na de verlenging te hebben overleefd, wisten we ze via penalty’s uit te schakelen. Dit soort momenten zijn er om nooit te vergeten. Het was een gekkenhuis in de kleedkamer. Ik geloof dat dit in de B1 was. Wat hadden we toen een goed team!”

“Verder weet ik nog goed dat we in de B1 nacompetitie hebben gespeeld voor promotie naar de vierde divisie. Hier hebben we nog tegen Sydney van Hooijdonk gespeeld die inmiddels een aantal keer in NAC 1 heeft gespeeld. Zijn vader, Pierre van Hooijdonk, was op dat moment ook de trainer. We hebben hen toen verslagen, maar helaas werden we in de halve finale uitgeschakeld door TSC. Ondanks het mislopen van de promotie was dat een hele gave ervaring.”

Dylan heeft veel verschillende trainers gehad in de jeugd. Met iedere trainer kon hij goed opschieten. Alle trainers waren op hun eigen manier goed voor zijn ontwikkeling.
“Ik heb echt veel verschillende soorten trainers gehad. Toen we in de C1 kampioen werden was onze trainer Hugo Boel. Dit was een hele rustige en aardige man. Vergeleken met de trainers Ton Lemans en Dennis Gerritsen die hem opvolgde was het een wereld van verschil. Zij waren heel fanatiek en wat harder in de aanpak. Ook hier houd ik wel van haha. Mijn huidige trainer Dennis Schoonewil was ook mijn trainer in de B1. Onder hem speelde we destijds met vijf man achterop en moest ik als linker vleugelverdediger op een andere manier leren voetballen. Hier heb ik veel van geleerd.”

Cornelisse kon een jaar bij de B-jeugd overslaan, maar besloot dit niet te doen. Hij had het te erg naar zijn zin in het team waar hij op dat moment actief was.
“Ik heb altijd een fantastisch team gehad in mijn jeugd. Toen ik in de B1 zat werd mij gevraagd of ik vroegtijdig de overstap wilde maken naar de A1. Ik vond het natuurlijk mooi dat ze het zo in me zagen zitten. Toch heb ik toen besloten het niet te doen. Ik speelde met al mijn vrienden en we waren erg succesvol. Ik wilde daar niet vertrekken. Eenmaal in de JO-19 was Michel Stoppelenburg mijn trainer en begon ik mezelf enorm te ontwikkelen. Hij gaf me veel vertrouwen en had veel aandacht voor me. Het laatste jaar in de jeugd werd ik aanvoerder van JO-19 en begon ik minuten te maken in het eerste.”

Dylan maakte op zeventienjarige leeftijd zijn debuut in het eerste van Alblasserdam. Voor hem was dit tot nu toe wel één van de hoogtepunten.
“Het was zeker mooi om op zo’n jonge leeftijd al mijn debuut te maken. Ik weet nog dat ik best zenuwachtig was haha. Gelukkig ging dit super goed en kreeg ik veel complimenten. Mijn trainer Dennis kende ik natuurlijk al vanuit de jeugd en gaf altijd al aan dat hij vertrouwen in me had. Dat gaf me wel een stuk rust. Na mijn debuut werd ik steeds vaker gevraagd voor het eerste elftal. In het laatste jaar van mijn jeugd speelde ik op een gegeven moment meer bij het eerste dan bij de jongens onder 19. Na de winterstop werd besloten dat ik officieel aan zou sluiten bij het eerste elftal.”

Op 29 januari 2019 speelde Cornelisse een bekerwedstrijd tegen Philippine 1. Vanaf dit moment maakte hij officieel deel uit van het eerste elftal. Helaas verliep het anders dan hij had gehoopt.
“Ik weet het nog heel goed. We moesten 135 kilometer reizen, naar het zuiden van Zeeland. In de kleedkamer vertelde de trainer aan de groep dat ik vanaf dit moment deel uit maakte van de selectie. Ik startte in de basis, maar na tien minuten was de wedstrijd voor mij voorbij. Ik wilde een speler aan de bal blokken. Hij knalde vol op m’n knie en ik wist eigenlijk direct dat het foute boel was. Ik had nog nooit zoveel pijn gehad. De weken na dit moment heb ik het nog een tijd rust gegeven, maar er was weinig verbetering. Uiteindelijk besloot ik een MRI te maken en bleek dat mijn voorste kruisband volledig was afgescheurd.”

Dylan is het jaar dat volgde keihard bezig geweest met revalideren. Op dit moment is hij weer fit en klaar voor zijn rentree. Helaas werd dit uitgesteld door het coronavirus.
“Op 8 april ben ik geopereerd en toen begon het lange proces. Ik ben drie keer in de week actief geweest bij mijn sportfysiotherapeut Stephan Kolijn in Dok11. Hij heeft mij deze periode super goed begeleid. Ik was er afgelopen maand klaar voor om weer minuten te gaan maken. Helaas is mijn rentree uitgesteld naar volgend seizoen. Ik baalde hier natuurlijk erg van, maar ik kan er nu wel voor zorgen dat mijn knie nog sterker wordt!”

Het afgelopen seizoen stond V.V. Alblasserdam bovenaan in de derde klasse. Echter hadden zij een wedstrijd meer dan de directe concurrent SVW. De KNVB besloot dat SVW voorrang kreeg en mocht promoveren naar de tweede klasse.
“Ik heb dit seizoen natuurlijk geen wedstrijd gemist. Het was soms wel lastig om te zien. Ik wilde daar zelf natuurlijk super graag staan en deel uitmaken van dit mooie team. Ik heb dit seizoen echt genoten van de jongens. We waren goed op weg om een prijs te pakken dit seizoen, maar helaas is het anders afgelopen dan gehoopt. Afgelopen week kregen we te horen dat SVW mocht promoveren en wij in de derde klasse bleven. Ik vind het erg jammer, maar ze hebben het verdiend. Aankomend seizoen wil ik met de jongens voor het kampioenschap gaan. Met een knallend feest en een mooi kampioenschap promoveren naar de tweede klasse zou een stuk mooier zijn!”

Klik hier voor meer informatie over V.V. Alblasserdam.

Voor een ander artikel over V.V. Alblasserdam, klik hier.

Koen Lighaam (27) zal vanaf komend seizoen te zien zijn in het tenue van V.V. Drechtstreek. Hij zal over komen van V.V. Papendrecht.

Koen begon op zesjarige leeftijd met voetballen bij V.V. Alblasserdam. Na een aantal jaar maakte hij de overstap naar Feyenoord (Amateurs), waar hij vervolgens tot zijn vijftiende heeft gespeeld. Vervolgens vertrok hij naar V.V. Papendrecht, waar hij op achttienjarige leeftijd mocht debuteren in de zondag hoofdklasse.

In het seizoen 2011/2012 maakte hij de overstap naar V.V. Alblasserdam, waar hij drie jaar heeft gevoetbald in de eerste klasse. Vanaf seizoen 2014/2015 keerde hij terug bij V.V. Papendrecht, om bij de zaterdag afdeling in de tweede klasse te spelen. Vorig seizoen hebben ze via de nacompetitie promotie weten af te dwingen naar de eerste klasse.

De inmiddels al ervaren aanvaller vertrekt dus nu naar Drechtstreek. ‘’Ik wil na zes seizoenen V.V. Papendrecht, overigens met veel plezier, een keer iets anders. V.V. Drechtstreek is voor mij een bekende club met bekende spelers. Ik ben woonachtig in Papendrecht en het niveau is ook erg goed. De keuze was snel gemaakt.’’

Koen kijkt terug op een mooie periode bij zijn oude club ‘’In de seizoenen bij V.V. Papendrecht heb ik mij sterk ontwikkeld en vooral de seizoenen 2017/2018 & 2018/2019 waren voor mij persoonlijk succesvol. Het was een leuke groep met altijd de intentie om goed verzorgt voetbal te spelen. Dit sprak mij enorm aan!’’

Koen wil bij zijn nieuwe club belangrijk kunnen zijn voor het team. ‘’Ik hoop dat ik met mijn ervaring van toegevoegde waarde kan zijn. Ik wil altijd het maximale eruit halen en hoop dat we voor de prijzen kunnen spelen. Dit is dan ook de doelstelling voor het komende seizoen!’’

Wat hij gaat missen bij zijn oude club is het hoofdveld gedurende de zonnige periodes. ‘’Dit is één van de fijnste velden om in die tijd op te spelen!’’

Afbeelding door: Guillaume Kortekaas

Klik hier voor een ander artikel.

Klik hier voor meer informatie over V.V. Drechtstreek.

Klik hier voor meer informatie over V.V. Papendrecht.

Sem van der Pijl (23) zal komend seizoen VV Sliedrecht komen versterken. De centrale verdediger komt over van hoofdklasser Achilles Veen. De talentvolle verdediger begon al op vierjarige leeftijd met voetballen bij Altena waarna hij werd gescout door Feyenoord.

Sem speelde vanaf zijn elfde in de jeugdopleiding van Feyenoord. Ook maakte van der Pijl op zeventienjarige leeftijd zijn officieuze debuut in het eerste van Feyenoord. Na zijn tijd bij Feyenoord verkaste de verdediger op achttienjarige leeftijd naar Kozakken Boys waar hij anderhalf jaar actief was. In dit anderhalve jaar werd de Nieuwendijker op negentienjarige leeftijd nog een half jaar verhuurd aan VV Dongen. In dat jaar besloot Sem Werkendam achter zich te laten voor Achilles Veen waar hij de afgelopen jaren actief is geweest.

Sem hoopt bij Sliedrecht nieuwe stappen te maken als centrale verdediger. ‘’De belangrijkste keuze voor de overstap is het spelen op de juiste positie centraal in de verdediging om mijn kwaliteiten optimaal te benutten en weer lekker in mijn vel te zitten. Daarnaast was er nog een verschil in visie gericht op het voetbal tussen mij en de technische staf die niet helemaal overeenkwam.’’

Met zijn overstap sluit de talentvolle voetballer een vreemde periode af. ‘’Mijn periode bij Achilles Veen was een periode die niet soepel verlopen is en waar ik meer van had verwacht. Ik had aardige teamgenoten die altijd in waren voor een lolletje.’’ Ook het vertrek van toenmalig trainer Giovanni Franken was niet optimaal voor de situatie van Sem. ‘’Het wegsturen van de hoofdtrainer halverwege het seizoen maakte de situatie niet makkelijker. Daarbij komt kijken dat er moet worden geschakeld door heel de groep, omdat een nieuwe trainer aangesteld werd. Met de komst van Johan van Bijsterveld maakte ik voor het eerst mee dat er in het seizoen een nieuwe trainer werd aangesteld.’’

Ook op het veld verliep het seizoen van de verdediger niet vlekkeloos. ‘’Ik heb veel blessures op de verkeerde momenten gehad. Daardoor kon ik telkens weer achteraan in de rij aansluiten. Verder heb een prima tijd gehad met mijn teamgenoten, echter heb ik wel een tijdje minder plezier gehad in het spelletje door omstandigheden die zich voordeden.’’

Bij Sliedrecht hoopt Sem weer het plezier te hervinden en dat te combineren met goede prestaties. ‘’ komend seizoen wil ik kampioen worden en gewoon simpelweg weer lekker voetballen met optimaal plezier, waardoor ik beter in mijn vel ga zitten en weer kan genieten van het spelletje. Daarnaast kijk ik er naar uit om een goede band op te bouwen met mijn nieuwe teamgenoten waarbij visie, winnaarsmentaliteit en plezier samen hand in hand gaan.’’

Ondanks zijn vertrek is de verdediger dankbaar voor de inspanningen die de Fysio van Achilles Veen voor Sem heeft gedaan. ‘’Masseur en half fysio Doc. Berry Bert Verbeek. Die altijd voor mij klaar stond om op vrije trainingsavonden naar de club te komen en voor mij oefeningen uit te zetten, zodat ik kon trainen. Dit nam toch altijd wel een tijdsbestek in van anderhalf uur waarvoor ik erg dankbaar ben.’’

Foto: Site Rijnvogels

Klik hier voor een andere Tranfertalk.
Klik hier voor meer informatie over Achilles Veen.
Klik hier voor meer informatie over VV Sliedrecht.