Jorn van Drimmelen (30) was bezig aan zijn tiende seizoen in de selectie bij V.V. Drechtstreek. Hij begon op zesjarige leeftijd met voetballen bij V.V. Papendrecht. Op zijn achttiende maakte hij zijn debuut in het eerste elftal van V.V. Papendrecht. Op zijn negentiende maakte hij de overstap naar V.V. Alblasserdam, omdat hij bij V.V. Papendrecht in het tweede elftal speelde. Hier maakte hij na een jaar de overstap naar zijn huidige club V.V. Drechtstreek, waar hij het na tien seizoenen in de selectie nog steeds enorm naar zijn zin heeft.

Het seizoen verliep wisselvallig voor V.V. Drechtstreek. ´´Tegen concurrenten en ploegen die onder ons in de stand stonden hadden we het vaak moeilijk. Terwijl we tegen de bovenste ploegen in de competitie goed spel lieten zien en ook resultaat haalden. Dit had vooral te maken doordat wij tegen de onderste ploegen het spel moesten maken en tegen de bovenste ploegen hun het spel lieten maken. Dit laatste spel lag ons een stuk beter. De negende plaats geeft de juiste plek weer, waar we staan in deze competitie.´´

Persoonlijk was het een lastig seizoen voor Jorn. ´´Tijdens de voorbereiding is mijn schouder uit de kom gegaan, waardoor ik pas in november mijn eerste competitiewedstrijd heb gespeeld. Tijdens mijn afwezigheid heeft Mart Wielaard fantastisch gespeeld op de rechtsback positie en terecht een basis plek verdiend. Hierdoor heb ik in het begin op meerdere posities gespeeld (rechtshalf, centraal achterin), waarna ik uiteindelijk weer op mijn vertrouwde plek speelde. Mart Wielaard schoof een plek door naar de rechtshalf positie, wat goed werkte. Ik denk dat ik de rest van het seizoen constant heb gespeeld en daar wel tevreden op terug mag kijken.´´

Een echte uitblinker aanwijzen was voor Jorn een lastige keuze. ´´Voor mij kunnen dit meerdere spelers zijn, zoals Ties van Aggelen of Mart Wielaard. Maar er springt er voor mij één al jaren uit en dat is Ton Groffen. Dit was zijn eerste jaar als aanvoerder wat hij fantastisch invult en daarnaast een enorme belangrijke schakel is in onze elftal. Hij is de balans op het middenveld en knapt enorm veel werk op voor zijn ploeggenoten.´´

Jorn doet verschillende activiteiten om fit te kunnen blijven, nu het seizoen vroegtijdig is stopgezet. ´´Op het moment doe ik drie keer in de week hardlopen om mijn basisconditie op pijl te houden. Ook doe ik veel aan krachttraining in de tuin. Het hardlopen wil ik straks ook gaan combineren met sprintoefeningen.´´

De ervaren rechtsback van V.V. Drechtstreek kijkt hoopvol naar het komende seizoen. ´´Ik denk dat wij volgend seizoen er op papier beter voor zullen staan, door de nieuwe spelers die erbij komen. Ik ben vooral benieuwd naar de inbreng van Paul Koster. Door een nieuwe trainer en nieuwe spelers zal iedereen in de selectie op nul beginnen, waardoor iedereen scherp aan het nieuwe seizoen zal starten!´´

Klik hier voor meer informatie over V.V. Drechtstreek.

Voor een ander artikel over V.V. Drechtstreek, klik hier.

Gert-Jan Geschiere (55) is al een hele lange tijd verbonden aan Dubbeldam. Vroeger voetbalde hij zelf ook, dit was eerst bij oranje wit. Na een tijdje vertrok Gert-Jan al naar Dubbeldam, hier is hij dan ook niet meer weggegaan.

De geboren Dordtenaar was naar eigen zeggen nooit echt een top voetballer. “Ik bleef vaak hangen in de B-selectie en vond ook regelmatig de derde helft het leukst.” Op negenentwintig jarige leeftijd stopte Gert-Jan met voetballen. “Dit was al aardig vroeg en kwam door een knie die niet meer meewerkte. Ik kon ondanks de blessure het voetbal niet missen.” Vanaf die tijd is hij leider geworden van verschillende elftallen. “Ik werd trainer van senior elftallen onder andere van het vijfde, zesde en zevende. Dat heb ik gedaan tot een jaar of vijf, zes geleden. Hierna bleef ik nog wel in contact met de club.”

De clubman sloot zich uiteindelijk aan bij de activiteiten commissie van de vereniging. “Dit ging over het organiseren van feestavonden, toernooien, kindercarnaval en eigenlijk alles in grote lijnen wat daar bij komt kijken.” Ook stond Gert-Jan nog een tijdje achter de bar in de kantine van Dubbeldam, wat hij inmiddels niet meer doet tenzij de club het echt nodig heeft. “Wel ben ik nog steeds actief in de activiteiten commissie van de club, want wat is er nou leuker dan feesten organiseren.”

Gert-Jan werd rond 1985 lid van de vereniging. Hij is dan ook een lange tijd hier verbonden en heeft daarom een goede band weten op te bouwen met de club uit Dordrecht. Wij waren benieuwd wat hij nou zo mooi vind aan de club. “Ik denk toch het dorpse wat ik nog altijd ervaar. En natuurlijk ook die vriendschap en gezelligheid die heerst op deze mooie club.”

Wat de toekomst brengt voor Gert-Jan weet hij nu nog niet precies. “Ik heb het hier echt naar mijn zin. Ik ben ook lid van de club van honderd, om de vereniging te steunen. Kortom dat gaat nooit meer kapot.” Aldus Gert-Jan Geschiere.

Klik hier voor meer informatie over Dubbeldam

Voor een ander artikel over de club, klik hier.

Edward de Groot (35) is in de jeugd begonnen bij V.V. de Zwerver. Vanuit de B1 maakte hij de overstap naar de selectie van ASWH. Na twee prachtige jaren bij ASWH maakte hij een transfer naar VVGZ. Vervolgens kwam hij via VVGZ bij V.V. Nieuw-Lekkerland terecht. Dit seizoen had zijn dertiende en tevens laatste seizoen geweest. Echter scheurde Edward in februari 2019 zijn kruisband af en wachtte hem een lange revalidatie. Nu hij weer fit begint te worden besloot hij om er nog een jaar aan vast te plakken. Hij wilt het niet op deze manier afsluiten bij Nieuw-Lekkerland.

De Groot begon op zijn vijfde bij De Zwerver met keepen.
“Ik ben hier tot en met de B-jeugd actief geweest. Ik speelde hier altijd op hoog niveau. Hierdoor heb ik in deze tijd veel geleerd. Op een gegeven moment kwam ASWH op mijn pad en kon ik vervroegd de overstap maken naar hun selectie. Ik heb er toen voor gekozen dit te doen en ben toen op jonge leeftijd naar het hoogste amateur niveau gegaan. Dit was een hele mooie stap!”

Als jonge jongen kwam Edward in de selectie van ASWH terecht. Hier werd hij voor de leeuwen gegooid en moest hij keihard aan de bak. Ook al zat hij vaak op de bank, was dit een hele gave periode om mee te maken.
“Ik heb in deze twee jaar heel veel meegemaakt. Allereerst de wedstrijden tegen grote clubs als Katwijk en IJsselmeervogels zijn bijzonder om mee te maken. Hiernaast hebben we in deze periode het landskampioenschap weten te pakken. Het was heel gaaf om mee te maken, maar ik had er zelf natuurlijk weinig aandeel in. Het is een mooie herinnering, maar niet mijn ultieme hoogtepunt.”

Na twee bijzondere jaren bij ASWH maakte De Groot de overstap naar VVGZ. Hier belandde hij in het eerste elftal en speelde hij eerste klasse.
“Het eerste jaar liepen we net het kampioenschap mis. In de laatste wedstrijd moesten wij winnen van onze concurrent en zij hadden aan een gelijkspel genoeg. We stonden voor, maar net voor tijd maakte zij de gelijkmaker. Dat was heel zuur. Voor de rest heb ik hier vooral geleerd op eigen benen te staan. Bij ASWH zat ik erbij, maar was ik net niet goed genoeg. Hier stond ik wel twee jaar lang onder de lat voor het eerste elftal. Dat was toch een stuk anders.”

Via VVGZ is Edward bij V.V. Nieuw-Lekkerland terecht gekomen. Sinds dat moment is hij hier nooit meer vertrokken. Ook hier heeft hij in al de jaren veel leuke momenten gekend.
“Ik denk dat in de twee jaar bij VVGZ en mijn eerste vier jaar bij Lekkerland ik van de zes seizoenen vijf keer nacompetitie heb gespeeld. Dat zijn altijd hele gave wedstrijden. Vooral op het oude complex van Nieuw-Lekkerland tegen de sporthal aan was het altijd een gekkenhuis. Die tijden mis ik soms wel haha. Ik merk dat de sfeer die er toen was wel langzaam terug begint te komen.”

Toen De Groot in februari vorig jaar zijn kruisband afscheurde, besloot hij voor zichzelf nog een jaar door te gaan. Dit moest een jaar vol plezier worden.
“Ik wilde nog één seizoen vlammen bij Nieuw-Lekkerland en een mooi afscheidsseizoen draaien. Voor teamgenoten waar ik jaren mee heb gespeeld werd dit ook het laatste seizoen, dus wilde ik het met hen mooi afsluiten. Helaas verliep dit anders en werd alles stop gezet door de coronacrisis. Ik was goed op weg met het revalideren, dus zou dit seizoen nog mijn rentree maken. Echter werd alles stopgezet en kon ik er dus geen mooi afscheid van maken. Ik wilde het niet op deze manier afsluiten.”

Edward de Groot besloot er kort geleden voor om er nog eens een jaar aan vast te plakken.
“Als ik dit seizoen nog had kunnen spelen, al waren het maar tien minuten, had ik zeer waarschijnlijk gewoon gestopt. Misschien is de coronacrisis voor de club wel een gelukje geweest, want daardoor plak ik er nog een jaar aan vast haha. Ik heb heel lang hard gewerkt om fit te worden. Dan wil je jezelf natuurlijk belonen. Ik ben heel vaak bij Ruud Ouweneel (sportfysiotherapeut) geweest en die heeft mij goed begeleid. Ook de verzorger van Nieuw-Lekkerland, Ralph van der Aar, heeft veel voor me betekend deze periode. In november stond ik al met hem op het veld en heb ik veel één op één begeleiding van hem gehad. Op dit moment was ik er bijna aan toe om de groepstraining met het eerste te hervatten.”

De Groot heeft natuurlijk nooit stil gezeten en is ook in deze tijd keihard bezig geweest met revalideren. Dit om te zorgen dat hij klaar is voor aankomend seizoen.
“Sinds kort mag er ook weer getraind worden. Daar ben ik heel blij mee. Verder heb ik voor mezelf altijd kracht oefeningen gedaan en deed ik aan hardlopen. Ik moet natuurlijk zorgen dat mijn knie weer sterk wordt en ik er volledig op kan vertrouwen. Dit zodat ik niet terugval.”

Het staat voor Edward wel vast dat het na dit seizoen definitief klaar is. Wat hij dan gaat doen is voor hem nog niet duidelijk.
“Ik vind dat het na het aankomende seizoen wel goed is geweest. Ik heb ruim dertig jaar gevoetbald en vind het zo wel prima. Ik train mijn zoontje in de onder-8 wat ik hartstikke leuk vind. Daar krijg ik dan wat meer tijd voor. Of ik ooit mijn trainerspapieren ga halen zie ik dan wel. Ik denk dat ik het eerste seizoen even helemaal niks doe haha. We zien wel hoe het loopt. Op dit moment ben ik vooral bezig met het zorgen dat ik klaar ben voor mijn rentree!”

Klik hier voor een ander artikel over V.V. Nieuw-Lekkerland.

Voor meer informatie over V.V. Nieuw-Lekkerland, klik hier.

Stefan Bakker (26) speelt al zijn hele voetbalcarrière bij De Alblas. Hier begon de aanvallende middenvelder op tienjarige leeftijd met voetballen. Toen hij zeventien jaar oud was maakte hij zijn debuut in de hoofdmacht, onder leiding van Bart Toom. Het afgelopen seizoen was alweer zijn achtste jaar in het eerste elftal van de club.

Voordat het seizoen van start ging wist De Alblas dat zij een moeilijk jaar tegemoet zouden gaan. ‘’Er waren ten opzichte van het jaar ervoor acht basisspelers vertrokken en/of gestopt. We hadden veel kwaliteit ingeleverd! Al deze spelers moesten we opvangen met jongens uit de eigen jeugd. Dit resulteerde in een heel jong elftal met een aantal jeugdige talenten. Deze jeugdigheid zag je terug in het veld. We speelden gedeeltes van wedstrijden leuk voetbal maar misten de ervaring en de slimmigheid om de drie punten over de streep te trekken. De jeugdigheid, het gebrek aan ervaring en kwaliteit zorgden ervoor dat we dit seizoen moesten strijden tegen degradatie.’’

‘’FC Perkouw was bij ons al zo goed als gedegradeerd. Wij moesten met V.V. Schelluinen, V.V. Groot-Ammers, VVAC en V.V. Lekkerkerk uitvechten wie er in de derde klasse zouden blijven. Voor de corona stop wonnen wij van FC Perkouw, en zouden er belangrijke wedstrijden aankomen tegen V.V. Lekkerkerk , V.V. Schelluinen en VVAC. Vanwege het corona virus zijn deze wedstrijden nooit gespeeld. Op de ranglijst, die later ongeldig werd verklaard, zijn wij op de twaalfde positie geëindigd. (promotie/degradatie plaats) Desondanks waren wij ervan overtuigd dat, wanneer het seizoen uitgespeeld zou worden, wij ons zouden handhaven in de derde klasse.’’

Persoonlijk kijkt Stefan terug op een leerzaam jaar. ‘’Dit seizoen was ik één van de weinige ervaren spelers binnen ons jonge elftal. Mede hierdoor werd ik dit seizoen verkozen tot aanvoerder.

Het was (en het is nog steeds) voor mij een eer om verkozen te worden tot aanvoerder van de club waar ik al mijn hele leven actief ben. Tegelijkertijd nam het ook de nodige verantwoordelijkheid met zich mee. Van mij werd verwacht dat ik het team nog meer moest coachen en het verlengstuk  moest vormen van de trainer.’’

Dit resulteerde voor Stefan ook in een positieverandering op het veld. ‘’Ik ging van de nummer tien positie naar een controlerende positie, nummer 6. Hier vanuit zou ik het team beter kunnen coachen en kon ik onze jonge en onervaren defensie beter ondersteunen. De positieverandering vergde wat aanpassingen in mijn speelstijl. Normaal gesproken stelde ik mij in dienst op van het elftal en dook ik altijd, met mijn loopvermogen, op voor de goal. Nu moest ik zelf dominanter worden aan de bal en was ik meer gebonden aan mijn controlerende positie.’’

Naarmate het seizoen vorderde kwam Stefan steeds beter in deze rol. ‘’Echter voelde ik mij op deze positie nooit echt helemaal thuis. De laatste wedstrijden speelde ik weer vanaf mijn favoriete nummer tien positie en kwam ik beter tot mijn recht.’’

‘’Ik ben vele ervaringen rijker geworden dit seizoen. Ik heb mogen meemaken hoe het voelt om te voetballen tegen degradatie.  Ook heb ik ervaren hoe het is om in een heel jong elftal te voetballen. Op persoonlijk vlak heb ik mij verbeterd in het coachen van spelers en heb ik ervaring opgedaan op een andere positie.’’

De keuze voor uitblinker dit seizoen viel voor Stefan op Natanja de Haan. ‘’Natanja geldt zonder meer als het grootste talent van De Alblas. (19 jaar) Aan hem kan je zien dat hij in de jeugd bij FC Dordrecht op hoog niveau heeft gevoetbald. Natanja is technisch zeer vaardig, heeft een goed schot en heeft bovendien een echte winnaarsmentaliteit! Dit seizoen heeft hij dat ook een aantal keren laten zien. Met zijn acties en schoten zorgde hij vaak voor veel dreiging. Ondanks dat vele clubs interesse toonde in Natanja blijft hij, gelukkig voor ons, volgend jaar nog gewoon te bewonderen bij De Alblas.’’

Stefan heeft de afgelopen periode niet stil gezeten. ‘’Tijdens de coronastop heb ik mijn conditie voornamelijk op peil gehouden met hardlopen. Gelukkig mogen we vanaf 19 mei, onder restricties, weer een balletje trappen bij De Alblas.’’

De aanvoerder van V.V. De Alblas kijkt met goede moed naar het aankomende seizoen. ‘’Sinds afgelopen seizoen is er een Technische Commisie (TC) samengesteld met hierin diverse ‘Alblas’ leden. Ze hebben een duidelijke visie naar de toekomst toe en ze luisteren naar de vragen vanuit de spelersraad. In deze spelersraad zitten jongens uit de selectie. Een belangrijk punt van de TC is dat zij hun doelen willen bereiken met zoveel mogelijk eigen jongens of met jongens die een verleden hebben gehad bij De Alblas.

Door goed werk vanuit de TC hebben wij voor aankomend seizoen een zestal spelers aan ons weten te binden.

• Erwin van der Heijden (ex- Alblas)
• Delano Wiltenburg (ex-Alblas)
• Remco van der Burgh (ex-Alblas)
• Jari Zijderveld (ex-Alblas)
• Youri Groenendijk
• Luke van Eck

Ook heeft onze keeper René de Ruijter besloten om nog één jaartje door te gaan. Gelukkig gaan er geen spelers weg en behouden we de jonge talenten. Onder het bewind van een nieuwe trainer, Maarten van Gastelen, en de zes nieuwelingen zouden wij minimaal in de middenmoot moeten kunnen meedraaien. Ook is het niet ondenkbaar om een periode te kunnen pakken!’’

Klik hier voor meer informatie over V.V. De Alblas.

Voor een ander artikel over V.V. De Alblas, klik hier.