Home Blog Pagina 982

In gesprek met straatvoetballer Kazim Tuzcu

Kazim Tuzcu (19) kun je misschien wel kennen van de filmpjes op 433. Tuzcu is namelijk straatvoetballer en komt regelmatig voor op de Instagram pagina met dertig miljoen volgers. Kazim begon met voetballen bij VV Sliedrecht, hier stopte hij mee toen hij zeventien was. Dit was het moment dat hij begon met straatvoetbal. 

Kazim heeft zeven jaar gevoetbald bij VV Sliedrecht, raar genoeg als keeper. Bij een straatvoetballer zou je niet aan de positie keeper denken. ”Ik was tien toen ik begon bij VV Sliedrecht en stopte toen ik zeventien was. Ik miste het voetbal maar wilde eigenlijk niet meer voor een club spelen. Dit was de tijd dat ik begon met straatvoetbal, ik vond dit relaxed aangezien ik nu niet vastzat aan een club met verplichtingen. Ik kan gewoon lekker doen wat ik zelf wil. Daarnaast blijf ik lekker in beweging en en maakt het straatvoetbal mijn hoofd leeg.”

Kazim begon zijn straatvoetbalcarrière dus op zijn zeventiende. ”Ik ben nu bijna twee jaar bezig als straatvoetballer. Mijn doel is om een professionele straatvoetballer te worden. Ik sta regelmatig op de grote Instagram pagina’s, bijvoorbeeld op die van 433. Hiermee hoop ik meer bekendheid te werven zodat ik van het straatvoetbal echt me werk kan maken. Op dit moment heb ik ongeveer 2000 volgers op Instagram.”

Naast het voetbal is Kazim ook een motivatiebron. ”Ik weet nog toen ik begon met straatvoetbal, veel mensen zeiden dat ik dat niet moest doen en dat het me toch niet ging lukken. Nu twee jaar later ben ik nog steeds elke dag bezig. Ik probeer mensen te motiveren om hun doelen te bereiken net zoals ik mezelf elke dag motiveer om beter te worden.”

Kazim’s doelen zijn duidelijk. ”Mijn doel is om de grootste straatvoetballer van Nederland te worden en als dit is proberen wereldwijd groter te worden. Daarnaast wil ik zoveel mogelijk mensen mensen motiveren met wat ze doen, zowel binnen als buiten het voetbal.” Het grootste voorbeeld voor Kazim is de Nederlandse straatvoetballer Nasser Lhajoui, op Instagram beter bekend als Nasser el Jackson. ”Ik leer veel van Nasser zijn filmpjes en heb ook regelmatig contact met hem. Hij zegt dan meestal dat ik goed bezig ben en zo moet doorgaan.”

 

In gesprek met Tijn Krempel van RKVV Jeka JO19-1

Tijn Krempel (17) speelt al vanaf zijn zesde bij Jeka in Breda. Tijn is ook een echte Bredanaar, want hij leeft daar al heel zijn leven en heeft niet voor niets al heel lang een seizoenskaart bij NAC. Hij speelt nu in de JO19-1 van Jeka. Tot nu toe heeft hij in bijna alle selectie elftallen van de jeugd gespeeld. De controlerende middenvelder heeft zijn debuut in het eerste van Jeka nog niet mogen maken.
banner_koningsport_small_VJ
Tijn begon bij de mini pupillen en stroomde vervolgens door naar de O8 en O10. ”Ik had daar een erg leuk en succesvol team. We wonnen vaak en werden zelfs een keer kampioen. ” In die teams zat Tijn nog niet in de selectie. ” Vanaf de D-jeugd mocht ik in de selectie gaan voetballen. Het seizoen daarna was ik als één van de weinige die was afgevallen bij de selectietraining van de D1. Hierdoor kwam ik dus in de D2 terecht en ik baalde hier heel erg van.” Daarna kwam Tijn in de O14-1, O15-1, O17-2, O17-1 en nu dus in de O19-1.

Tijn heeft altijd al dezelfde ambitie gehad. ”Ik heb altijd al profvoetballer willen worden. Dit is af en toe wel moeilijk, vooral omdat ik ook klasgenoten heb gehad op mijn middelbare school die bij NAC of FC Dordrecht voetballen. Profvoetballer worden is gewoon mijn droom en dat is ook mijn doel. Deze droom heb ik al van jongs af aan.”

Tot nu toe verloopt het seizoen goed. ”We hebben een erg goed en nieuw team. We moesten in de voorbereiding erg aan elkaar wennen, maar dat is nu wel voorbij. Nu kunnen we goed gaan bouwen met het team en goed gaan trainen. Persoonlijk gaat het ook goed. Ik doe mijn ding op de linksback/rechtsback en middenveld positie. Ik wil graag nog beter worden en veel leren.”

Iedereen heeft hoogte en -dieptepunten meegemaakt. Zo is dit dus ook het geval bij Tijn. ”Mijn hoogtepunt is dat we de beker met de O17-2 hebben gewonnen. Het was toen een erg warme dag met een ongelofelijk spannende wedstrijd. Ik heb nog nooit zo’n spannende wedstrijd gespeeld. Achteraf hoorde ik dat er een vader was weggelopen, omdat hij de spanning niet meer aankon. We kwamen twee minuten voor tijd door een penalty op een 3-2 voorsprong. We wonnen die wedstrijd ook met 3-2.”

Een dieptepunt van Tijn is dat hij vaak geblesseerd is aan zijn enkel. ”Mijn enkelbanden zijn veel te ver uitgerekt, dus is het het beste om met een brace aan te voetballen of ik moet mijn enkel steeds intapen. Je zou dus kunnen zeggen dat de blessure voor er voor altijd is. De pijn gaat wel steeds weg, maar zodra ik hem dubbelklap of overbelast is de pijn er weer gelijk.”

Zlatan Ibrahimovic is Tijn zijn voorbeeldvoetballer. ”Hoe sterk hij mentaal is, dat is echt heel gaaf! Je kan geen enkele wedstrijd winnen als je mentaal niet sterk bent. Hij staat niet op dezelfde positie als ik, maar dat maakt mij niks uit. Het is een goede, sterke spits die zich niet zomaar laat gek maken.”

Tijn is erg lovend over Jeka. ”Het is de grootste amateurvereniging uit Breda. De club probeert zich altijd te verbeteren en te investeert goed in het bijvoorbeeld aanleggen van nieuwe velden of de grote clubactie.”

Voetbal is enorm belangrijk voor Tijn. ”Voetbal geeft mij altijd een fijn en bijzonder gevoel. Dit heb ik al sinds vroeger. Niet uit school even wat drinken, maar gelijk met de bal tussen mijn armen gaan voetballen. Ook ging ik altijd naar NAC met mijn vader, die voetbal ook heel belangrijk vond. Laat opblijven toen je zeven was om voetbal te kijken. Het allerleukste is natuurlijk zelf voetballen. De stress die je buiten het voetbal hebt vergeet je gewoon en je bent alleen maar gefocust op het geen wat je leuk vindt om te doen. Alle kleine dingen in het voetbal maken het voetbal. Respect, derby’s, rode en gele kaarten, supporters, juichen, geluk en oneerlijkheid.” Daarom is het volgens Tijn, ‘The beautiful game’.

Klik hier voor meer informatie over Jeka
Klik hier voor meer artikelen over Jeka

Romy (15) maakt haar debuut in DESK VR1

Mooi nieuws van eigen bodem: de 15-jarige Romy van der Lee, al heel wat jaren actief bij DESK, heeft zondag haar debuut gemaakt in DESK VR1. Romy speelt normaal gesproken op zaterdag haar wedstrijden bij DESK JO17-2, maar zondag gunde hoofdtrainer Ronny Birdja haar het debuut in de bekerwedstrijd tegen FC Eindhoven VR3.
banner_koningsport_small_VJ
Schitterend nieuws, zeker gezien de leeftijd. Romy is pas 15 jaar, maar mag nu al meespelen bij de ervaren DESK-dames. En dat deed ze uitstekend: het DESK-talent maakte indruk en liet zien dat ze heel goed kan voetballen.Dat weten we bij DESK als geen ander. Al jaren speelt Romy in de jeugd, dit seizoen dus bij de jongens van DESK JO17-2. Romy doet niets liever dan voetballen en heeft de droom om ooit professioneel voetbal te spelen. De kans dat die droom uitkomt, wordt steeds groter. Romy is bijna zes dagen in de week met voetbal bezig; naast haar trainingen en wedstrijden bij DESK, voetbalt ze ook bij de talenten van de KNVB in Eindhoven en ze traint mee met de grootste talenten van Sparta Rotterdam. Daar speelt ze ook nog eens één keer in de maand een oefenwedstrijd mee met de beloften. Kortom: Romy timmert hard aan de weg om de top van het vrouwenvoetbal te halen.En daar zijn we als DESK-zijnde natuurlijk hartstikke trots op. Romy geldt als jaren als toptalent bij DESK en wat gunnen we haar een mooie carrière. Maar eerst nog even DESK aan successen helpen, Romy!Klik hier voor meer informatie over DESK.
Klik hier voor meer artikelen over DESK.

Onder de lat met Max van Herk van FC Dordrecht

Max van Herk (21) Speelde heel zijn leven voor V.V Spirit en heeft dit seizoen de overstap gemaakt naar de prof tak van FC Dordrecht, hier gaat Max zich verder ontwikkelen in het derde jaar van zijn senioren carrière. Op zijn vierde is Max al begonnen met voetballen bij V.V. Spirit, waar hij daar op negentienjarige leeftijd zijn debuut maakte in het eerste elftal.

Max is gaan keepen om een hele simpele reden, “ik vond het gewoon heel leuk alleen had ons team toen al een keeper en stond ik daardoor dus nog in het veld. Toen onze toenmalige keeper stopte, kon ik het gelukkig overnemen wat direct resulteerde in een uitnodiging van Excelsior”.

De voorbereiding is al een tijdje bezig voor van Herk, “Ik denk dat ik kan zeggen dat ik een beetje stroef ben begonnen aan het seizoen. Ik moest een beetje wennen aan de intensiteit en aan het niveauverschil. Ik heb mezelf gelukkig goed kunnen herpakken en ik heb vervolgens weer mijn niveau kunnen halen wat toch een prettig gevoel geeft. Dus kan ik wel stellen dat ik tot nu toe tevreden ben met hoe het gaat”.

Als ik Max naar zijn kwaliteiten vraag dan is hij hier snel over uit. “Ik denk dat ik met hoge ballen en het lezen van het spel wel het beste uit de bus zou komen. Meestal zie ik snel welke ballen gegeven worden en kan ik hierdoor alert reageren. Tevens ben ik verbaal ook wel sterk alleen is het op dit niveau iets lastiger, omdat er meer dingen van je gevraagd worden”.

De stelling ‘keepers zijn gek’ vind Max altijd een beetje lachwekkend. “Ik vind het namelijk een onjuiste stelling. Keepers zijn individuen binnen een voetbalteam, zij doen hun eigen warming-up, ze hebben andere trainingen en andere regels, etc. Keepers zijn zeker anders dan de rest van het team, maar ik denk niet dat je gek moet zijn om keeper te zijn. Ik ben ook geen bijgelovig type dus heb ik verder geen vaste rituelen. Ik doe wel iedere wedstrijd dezelfde warming-up, maar ik kan niet echt spreken van rituelen”.

Een ambitieuze van Herk spreekt vervolgens ook een mooi toekomst plan uit: “Ik hoop dat ik het betaalde voetbal via FC Dordrecht kan bereiken om vervolgens wellicht mooie stappen te maken. Het belangrijkste vind ik toch wel dat ik plezier houd in het voetbal dan speel ik namelijk op mijn best”.

Klik hier voor meer artikelen over FC Dordrecht
Klik hier voor meer informatie over FC Dordrecht

Onder de lat met Max van Herk van FC Dordrecht

Max van Herk (21) Speelde heel zijn leven voor V.V Spirit en heeft dit seizoen de overstap gemaakt naar de prof tak van FC Dordrecht, hier gaat Max zich verder ontwikkelen in het derde jaar van zijn senioren carrière. Op zijn vierde is Max al begonnen met voetballen bij V.V. Spirit, waar hij daar op negentienjarige leeftijd zijn debuut maakte in het eerste elftal.

Max is gaan keepen om een hele simpele reden, “ik vond het gewoon heel leuk alleen had ons team toen al een keeper en stond ik daardoor dus nog in het veld. Toen onze toenmalige keeper stopte, kon ik het gelukkig overnemen wat direct resulteerde in een uitnodiging van Excelsior”.

De voorbereiding is al een tijdje bezig voor van Herk, “Ik denk dat ik kan zeggen dat ik een beetje stroef ben begonnen aan het seizoen. Ik moest een beetje wennen aan de intensiteit en aan het niveauverschil. Ik heb mezelf gelukkig goed kunnen herpakken en ik heb vervolgens weer mijn niveau kunnen halen wat toch een prettig gevoel geeft. Dus kan ik wel stellen dat ik tot nu toe tevreden ben met hoe het gaat”.

Als ik Max naar zijn kwaliteiten vraag dan is hij hier snel over uit. “Ik denk dat ik met hoge ballen en het lezen van het spel wel het beste uit de bus zou komen. Meestal zie ik snel welke ballen gegeven worden en kan ik hierdoor alert reageren. Tevens ben ik verbaal ook wel sterk alleen is het op dit niveau iets lastiger, omdat er meer dingen van je gevraagd worden”.

De stelling ‘keepers zijn gek’ vind Max altijd een beetje lachwekkend. “Ik vind het namelijk een onjuiste stelling. Keepers zijn individuen binnen een voetbalteam, zij doen hun eigen warming-up, ze hebben andere trainingen en andere regels, etc. Keepers zijn zeker anders dan de rest van het team, maar ik denk niet dat je gek moet zijn om keeper te zijn. Ik ben ook geen bijgelovig type dus heb ik verder geen vaste rituelen. Ik doe wel iedere wedstrijd dezelfde warming-up, maar ik kan niet echt spreken van rituelen”.

Een ambitieuze van Herk spreekt vervolgens ook een mooi toekomst plan uit: “Ik hoop dat ik het betaalde voetbal via FC Dordrecht kan bereiken om vervolgens wellicht mooie stappen te maken. Het belangrijkste vind ik toch wel dat ik plezier houd in het voetbal dan speel ik namelijk op mijn best”.

Klik hier voor meer artikelen over FC Dordrecht
Klik hier voor meer informatie over FC Dordrecht

Unitas’30 jo10-2 wint net van RKVV Jeka jo10-2

De competitie kreeg vandaag een start met een duel tussen de jo10-2’s van Unitas’30 en RKVV Jeka. Na twee nederlagen in de voorbereiding was het de taak om wel met een overwinning te starten in de competitie. Het veld hoefde niet gesproeid te worden want het regende in Etten-Leur paar uur voor de wedstrijd. Het bleef gelukkig droog waardoor de paraplu in de auto’s kon blijven. Aanvoerder Siem wisselde een vaantje uit en zo kon de wedstrijd beginnen.

banner_koningsport_small_VJ

Unitas’30 koos voor een andere tactiek. Finn, Devran en Tobias kregen meer verdedigende rol zodat de vrije man achterin Siem een positie opschoof naar het middenveld. Flamboyante buitenspeler Coert zette een sterke aanval op aan de linkerkant en schoot hard voorlangs.Jesper kon net niet zijn voet zetten tegen de bal. Achterin was Finn de opvallende man. Steeds greep de gretige verdediger op het juiste moment in. Tobias kreeg de kans om door het midden een aanval op te zetten en kreeg de bal nog bij goalgetter Jesper maar zijn poging werd goed gered door de goalie van Jeka. Keeper Yessin kwam op tijd uit waardoor hij zijn goal klein maakte en een doelpunt voorkwam. Het waren toch de gasten uit Breda die de score opende.0-1. Binck die nog op tijd hersteld was van een blessure zorgde voor meer dreiging aan de rechterkant. Een knappe voorzet van Binck werd netjes afgemaakt door Jesper.1-1. Een mooie solo werd goed afgemaakt van Jeka. 1-2. Finn die achterin geen stukje ruimte gaf aan de tegenstander raakte de tegenstander en kwam op de bon bij de scheidsrechter. Siem kreeg de bal goed in de loop mee van Tobias die de 2-2 op zijn rekening nam. De aanvoerder schoot van ver waar de tegenstander niet erbij kon.

De tweede helft begon Jeka sterker. Yessin kwam goed uit en trapte de bal op tijd weg. Ook Tobias kwam op de bon. Hij voorkwam een tegendoelpunt door een tactische overtreding. Unitas’30 nam de leiding met een doelpunt van Tobias. 3-2. Al snel viel de gelijkmaker.3-3. Coert zag dat de keeper stukje uit zijn goal stond en schoot vanaf het middenveld de 4-3 binnen. Van iets dichter bij werd op de lat gemikt door Coert. Jeka gaf niet op en kwam 5 minuten voor einde op gelijke hoogte.4-4. Jesper moedigde zijn medespelers aan om nog alles te geven. De linkspoot kapte mooi zijn tegenstander weg en schoot de bal in de kruising..5-4 stond op het scoreboard. De toeschouwers hebben weer een wereldgoal mogen bewonderen. De eerste drie punten zijn binnen en volgende week staat het uitduel tegen The Gunners op het programma!

 

klik hier voor meer artikelen over Unitas’30 en hier voor meer informatie over Unitas’30.

Pechvogel Damian van Toer van VV Dubbeldam

Damian van Toer heeft al op vroege leeftijd een einde moeten maken aan zijn ‘voetbalcarrière’. De nu pas 17 jarige keeper heeft een moeilijke beslissing moeten nemen na terugkerende knieproblemen. In Januari 2020 was het voor de derde keer raak na een ongeluk op een roltrap. Van Toer speelde in de jeugd van Oranje-wit en Dubbeldam en kijkt terug op een bewogen tijd.


Damian kijkt terug op zijn tijd als keeper bij Oranje-wit en heeft daar gemixte gevoelens over. “Ik heb 11 seizoenen gespeeld bij Oranje Wit en nog een half jaar bij Dubbeldam. Het hoogtepunt was het jaartje selectie in de F1. Toen hebben we nog een toernooitje mogen spelen bij Feyenoord. Dat zijn dingen die je niet zo snel vergeet. Daarnaast zijn we ook twee keer kampioen geworden met Oranje-wit. Helaas heb ik wel tijdens mijn carrière altijd last gehad van knie-problemen. Zeker de afgelopen 3 jaar en dat heeft mijn voetbalcarrière vermoord. Als je op een moment komt dat je eigenlijk meer met je knie bezig bent dan met de trainingen en de wedstrijden dan weet je dat het moment is gekomen om er mee te stoppen. Voordat ik die keuze kon maken raakte ik voor de derde keer zwaar geblesseerd aan mijn knie. Dat was het einde voor mij als voetballer in de kelderklasse.

Het is niet de eerste keer dat van Toer geblesseerd raakte aan de knie. “3 jaar geleden raakte ik tijdens een keeperstraining voor het eerst zwaar geblesseerd aan mijn knie. Een stukje bot was tijdens een trainingsoefening losgeschoten. Ik heb echt nog nooit zoveel pijn gehad. Dat je echt schreeuwt van de pijn. Het was echt verschrikkelijk. Uiteindelijk ben ik geopereerd aan mijn knie en was de kans op herstel 100%”.

De toekomst leek er goed uit te zien voor de keeper van Oranje-wit, maar niets is minder waar. “Ik had alleen een ander probleem. Ik durfde bijna niks meer. Het heeft uiteindelijk 14 maanden geduurd om weer terug op het voetbalveld te komen. Ik heb toen nog een jaar bij Oranje Wit gevoetbald totdat ik weer geblesseerd raakte. Ik was uitgegleden op een roltrap en daardoor was mijn knie uit de kom geraakt. Dat is echt verschrikkelijk. Dat is een beeld die je nooit vergeet. De periode daarna was ook erg moeilijk om weer terug te vechten. In de zomer van vorig jaar wisselde ik van Oranje Wit naar Dubbeldam. Alleen kreeg ik steeds minder plezier in het voetballen. Ik was meer bezig met m’n knie dan met het voetballen. Ik heb uiteindelijk mijn rentree en debuut mogen maken bij Dubbeldam en nog 5 wedstrijden mogen spelen in shirt van Dubbeldam. Maar in Januari raakte mijn knie weer uit de kom. Als je dan voor de derde keer zwaar geblesseerd raakt dan heb je geen zin meer om te voetballen, daarom ben ik gestopt. Al mijn plezier verloren door de blessures”.

Pas toen van Toer 16 was werd er wat meer duidelijk over het ontstaan van de steeds terugkomende blessure. “Het blijkt dus dat mijn knie al sinds de geboorte een probleem is. Een stuk bot is kleiner en daarnaast is door de twee ongevallen schade aan mijn knie vastgesteld. Daarom moet ik geopereerd worden. Dat gaat gebeuren in Nijmegen bij een specialist in dit vak. Gezien mijn volle agenda gebeurt dat nog niet nu maar volgend kalenderjaar. De hoop is dat door die operatie de problemen zijn opgelost en het meer zekerheid biedt voor in de toekomst. Maar of dit dan ook betekent dat ik weer op het veld ga staan bij Oranje-wit of Dubbeldam is nog lang niet zeker”.

Ook mentaal is het een lastige periode geweest voor van Toer na meerdere tegenslagen. “Mijn knie is op dit moment heel kwetsbaar. Daardoor is elk risico gevaar voor mij extra gevaarlijk. Het is oppassen. Dat is best moeilijk omdat je heel erg voorzichtig bent in bewegen en je dingen doen. Maar doordat ik de laatste maanden hard getraind heb met de fysiotherapeuten voel je je steeds sterker worden. Nu voor komende maanden is het plan om heel voorzichtig te doen, en dan volgend jaar de operatie”.

Over de toekomst is Damian heel duidelijk. “Ik heb geen ambities om ooit weer te kunnen voetballen. Ik mis wel de zaterdagen en het wedstrijdgevoel die je altijd hebt. Bij Dubbeldam en Oranje Wit zijn er teams die niet in de selectie zitten, en die komen altijd dingen tekort. Soms hebben sommige teams zelfs geen trainer. Dus als ooit mijn knie weer normaal is dan zou ik best als trainer aan de slag willen bij een club. Aan de andere kant, is de bondscoach positie van het Nederlands Elftal ook nog vrij. Misschien heb ik nog tijd vrij in mijn agenda”.

Wij wensen Damian van Toer een spoedig herstel van zijn blessure!

Klik hier voor meer informatie over VV Dubbeldam
Voor meer artikelen over VV Dubbeldam klik hier

Pechvogel Damian van Toer van VV Dubbeldam

Damian van Toer heeft al op vroege leeftijd een einde moeten maken aan zijn ‘voetbalcarrière’. De nu pas 17 jarige keeper heeft een moeilijke beslissing moeten nemen na terugkerende knieproblemen. In Januari 2020 was het voor de derde keer raak na een ongeluk op een roltrap. Van Toer speelde in de jeugd van Oranje-wit en Dubbeldam en kijkt terug op een bewogen tijd.


Damian kijkt terug op zijn tijd als keeper bij Oranje-wit en heeft daar gemixte gevoelens over. “Ik heb 11 seizoenen gespeeld bij Oranje Wit en nog een half jaar bij Dubbeldam. Het hoogtepunt was het jaartje selectie in de F1. Toen hebben we nog een toernooitje mogen spelen bij Feyenoord. Dat zijn dingen die je niet zo snel vergeet. Daarnaast zijn we ook twee keer kampioen geworden met Oranje-wit. Helaas heb ik wel tijdens mijn carrière altijd last gehad van knie-problemen. Zeker de afgelopen 3 jaar en dat heeft mijn voetbalcarrière vermoord. Als je op een moment komt dat je eigenlijk meer met je knie bezig bent dan met de trainingen en de wedstrijden dan weet je dat het moment is gekomen om er mee te stoppen. Voordat ik die keuze kon maken raakte ik voor de derde keer zwaar geblesseerd aan mijn knie. Dat was het einde voor mij als voetballer in de kelderklasse.

Het is niet de eerste keer dat van Toer geblesseerd raakte aan de knie. “3 jaar geleden raakte ik tijdens een keeperstraining voor het eerst zwaar geblesseerd aan mijn knie. Een stukje bot was tijdens een trainingsoefening losgeschoten. Ik heb echt nog nooit zoveel pijn gehad. Dat je echt schreeuwt van de pijn. Het was echt verschrikkelijk. Uiteindelijk ben ik geopereerd aan mijn knie en was de kans op herstel 100%”.

De toekomst leek er goed uit te zien voor de keeper van Oranje-wit, maar niets is minder waar. “Ik had alleen een ander probleem. Ik durfde bijna niks meer. Het heeft uiteindelijk 14 maanden geduurd om weer terug op het voetbalveld te komen. Ik heb toen nog een jaar bij Oranje Wit gevoetbald totdat ik weer geblesseerd raakte. Ik was uitgegleden op een roltrap en daardoor was mijn knie uit de kom geraakt. Dat is echt verschrikkelijk. Dat is een beeld die je nooit vergeet. De periode daarna was ook erg moeilijk om weer terug te vechten. In de zomer van vorig jaar wisselde ik van Oranje Wit naar Dubbeldam. Alleen kreeg ik steeds minder plezier in het voetballen. Ik was meer bezig met m’n knie dan met het voetballen. Ik heb uiteindelijk mijn rentree en debuut mogen maken bij Dubbeldam en nog 5 wedstrijden mogen spelen in shirt van Dubbeldam. Maar in Januari raakte mijn knie weer uit de kom. Als je dan voor de derde keer zwaar geblesseerd raakt dan heb je geen zin meer om te voetballen, daarom ben ik gestopt. Al mijn plezier verloren door de blessures”.

Pas toen van Toer 16 was werd er wat meer duidelijk over het ontstaan van de steeds terugkomende blessure. “Het blijkt dus dat mijn knie al sinds de geboorte een probleem is. Een stuk bot is kleiner en daarnaast is door de twee ongevallen schade aan mijn knie vastgesteld. Daarom moet ik geopereerd worden. Dat gaat gebeuren in Nijmegen bij een specialist in dit vak. Gezien mijn volle agenda gebeurt dat nog niet nu maar volgend kalenderjaar. De hoop is dat door die operatie de problemen zijn opgelost en het meer zekerheid biedt voor in de toekomst. Maar of dit dan ook betekent dat ik weer op het veld ga staan bij Oranje-wit of Dubbeldam is nog lang niet zeker”.

Ook mentaal is het een lastige periode geweest voor van Toer na meerdere tegenslagen. “Mijn knie is op dit moment heel kwetsbaar. Daardoor is elk risico gevaar voor mij extra gevaarlijk. Het is oppassen. Dat is best moeilijk omdat je heel erg voorzichtig bent in bewegen en je dingen doen. Maar doordat ik de laatste maanden hard getraind heb met de fysiotherapeuten voel je je steeds sterker worden. Nu voor komende maanden is het plan om heel voorzichtig te doen, en dan volgend jaar de operatie”.

Over de toekomst is Damian heel duidelijk. “Ik heb geen ambities om ooit weer te kunnen voetballen. Ik mis wel de zaterdagen en het wedstrijdgevoel die je altijd hebt. Bij Dubbeldam en Oranje Wit zijn er teams die niet in de selectie zitten, en die komen altijd dingen tekort. Soms hebben sommige teams zelfs geen trainer. Dus als ooit mijn knie weer normaal is dan zou ik best als trainer aan de slag willen bij een club. Aan de andere kant, is de bondscoach positie van het Nederlands Elftal ook nog vrij. Misschien heb ik nog tijd vrij in mijn agenda”.

Wij wensen Damian van Toer een spoedig herstel van zijn blessure!

Klik hier voor meer informatie over VV Dubbeldam
Voor meer artikelen over VV Dubbeldam klik hier

Voortgang kunstgrasveld VV Alblasserdam

Koos van Steenis praat ons weer bij over de voortgang van de aanleg van het kunstgrasveld op het sportpark van vv Alblasserdam.

Maandagmorgen werd al vroeg begonnen met het uitrollen van het ondertapijt van het kunstgras in de lengterichting van het veld. Daarna werd het echte kunstgras in de andere richting van het veld uitgerold. Een heel mooi gezicht om het veld van kleur te zien veranderen en het gras te zien groeien.

Ook werd begonnen met het terugplaatsen van de de staantribune, waarbij we geholpen werden door de mensen die aan het veld bezig zijn. Nadat de delen op de betonplaten waren gezet, kwam het spannende werk, hoe krijgen we ze aansluitend zodat we de delen aan elkaar kunnen koppelen. Maar dat had Richard al van te voren uitgedacht, dus dat kwam goed. Buurman en buurman,  Piet en Henk gingen aan de slag om de delen aan elkaar te hechten d.m.v. ons oude lasapparaat.
 Later in de week zie je op de groene mat de eerste witte lijnen verschijnen, op veld 3 en 4 werden ook lijnen gezet, maar wel op een heel andere manier en met een andere man achter de belijningswagen.
Je ziet de tegelpaden groeien en voor het terras worden de tegels in rap tempo gelegd tot aan de kassa bij de toegangspoort. Het is een hele klus voor de stratenmakers om alle tegels passend te maken in het gedeelte waar de bocht naar de poort wordt genomen.
Ondertussen worden er gaten in de betonnen platen van het pad rondom het veld geboord en worden de staanders van het leunhek en de ballenvangers de grond in getrild.
De strook aan de achterzijde van het clubgebouw, waar Arie nog niet zo lang geleden met bloed zweet en tranen tegels heeft gelegd, heeft Arie zijn tegels weer opgeraapt en afgevoerd. Dat kostte geestelijk en lichamelijk erg veel moeite. Kijk maar hoe hij na de laatste tegels bij de kruiwagen staat.
Rinus Verkaik heeft bij de kleedkamers gezorgd voor een corona-route, want veiligheid en gezondheid is erg belangrijk! Ook zorgt Rinus ervoor dat de mensen van het nieuwe veld blijven, een rood/wit lint en een brief er op doet wonderen.
Richard last nog wat hoekijzers aan de staantribune voor het bevestigen van een meterkastje en Rinus Vogel zet de laatste betonplex platen in de grondverf. Zo gaan we richting de eindstreep.
Op 1 september werd direct begonnen aan veld 4, waar de camperplaats moet komen, dus de trainingen werden vanaf dat moment op veld 2 en 3 gedaan.
Dinsdag 8 september is, na het inbrengen van speciaal zand, het veld weer gekeurd. Na goedkeuring is men begonnen met het opbrengen van de kunststof korrels.
Koos van Steenis
Klik hier voor meer artikelen over VV Alblasserdam
Klik hier voor meer informatie over VV Alblasserdam

In gesprek met Natanja de Haan van VV de Alblas

Natanja de Haan (19) begon als kleine jongen met voetballen bij VV de Alblas. Toen de Haan twaalf was maakte hij de overstap naar rivaal VV Alblasserdam. Natanja werd bij VV Alblasserdam gelijk gescout door FC Dordrecht. Na 4 jaar bij de schapenkoppen te hebben gespeeld, keerde de Haan terug bij zijn jeugdclub VV de Alblas. 

HappyPoint_desinfectie

Al vroeg was Natanja verliefd op het spelletje. ”Als kind voetbalden we altijd op straat. In Alblasserdam, in onze buurt. Maar we gingen ook regelmatig naar het veld van VV De Alblas om daar een balletje te trappen. Hier begon ik op vier jarige leeftijd al met voetballen.” Hier maakte de Haan op zijn zestiende zijn debuut in het eerste elftal.  ” Toen ik 12 was ging ik voor een jaartje naar Alblasserdam. Ik werd toen gescout door FC Dordrecht en hier heb ik uiteindelijk vier jaar gespeeld. In het laatste jaar ging de lol er een beetje vanaf. Er was discussie in welk elftal en op welke positie ik moest spelen. Ik ging met steeds minder plezier naar de training. Dat was wel vier keer in de week. Ik besloot toen om terug te keren bij VV De Alblas. Ik begon in de JO19-1 maar mocht na een aantal weken debuteren in het eerste elftal. Door een knieblessure besloot ik in de JO19-1 te blijven spelen. Dit wordt dus mijn derde seizoen als eerste elftal speler.”

Natanja heeft deze zomer geprobeerd zo fit mogelijk te blijven om goed te beginnen aan het seizoen. ” Ik heb veel buiten gevoetbald en heb daarnaast ook veel krachtoefeningen gedaan. Hierdoor was ik op de eerste training niet gelijk kapot na een half uur.”

De negentienjarige middenvelder doet zijn voorspelling voor dit seizoen. ”We hebben een uitgebreide selectie dit jaar met veel goede spelers wat er voor zorgt dat de concurrentie hoog is en iedereen 110% geeft. Ik verwacht een goed en gezellig seizoen waar wij als team zijnde goede resultaten zullen behalen. Persoonlijk wil ik veel goals maken dit jaar, belangrijk zijn voor het team en een show weggeven aan de aanwezige supporters.”

Wij wensen VV de Alblas en Natanja de Haan veel succes in de competitie!

Foto: Rick den Besten

Klik hier voor meer informatie over VV de Alblas
Klik hier voor een ander artikel van VV de Alblas