Home Blog Pagina 947

Hoe blijf ik fit met Sam Beekman van Groot-Ammers

Sam Beekman (21) voetbalt al sinds zijn vijfde bij Groot-Ammers. Beekman is Groot-Ammers altijd trouw gebleven en maakte in het seizoen 2015/2016 zijn debuut in het eerste elftal. Sam was toen zestien jaar oud. 

HappyPoint_desinfectie

Wij vroegen naar Sam zijn mening rondom het stilleggen van het amateurvoetbal. ”Ik baal er enorm van. Nadat vorig jaar het seizoen ook niet is afgemaakt had ik gehoopt dat we dit jaar wel alle wedstrijden konden spelen. Ik snap dat de maatregelen nodig zijn om het virus in te dammen en ik respecteer ze ook volledig. Toch had ik ergens hoop dat ze
misschien de competities door zouden laten gaan zonder publiek en gesloten kantines en kleedkamers. Met de oplopende besmettingen en ziekenhuisopnames ben ik bang dat we een hele vroege winterstop hebben dit jaar.”

Het begin van de competitie was niet optimaal, maar biedt wel potentie. ”Na een dramatische voorbereiding, waarin we alleen een punt pakten tegen Noordeloos, 0-6 verloren van Sparta’30 en 1-2 van Peursum was de stemming niet perfect in ons team. De eerste competitiewedstrijd moesten we gelijk tegen Alblasserdam, die vorig jaar tweede werden. We wisten dat we aan de bak konden. Na een zwaarbevochten wedstrijd sleepten we een punt uit het vuur wat in mijn ogen niet meer dan terecht was. Vervolgens verloren we helaas van Lekkerkerk en Schelluinen met minimale cijfers, dit was wel een domper voor ons. Na één punt uit drie wedstrijden wilden we tegen Perkouw weleens de drie punten mee naar huis nemen. Dit lukte helaas niet, maar iedereen was uiteindelijk tevreden met een punt. Hardinxveld zou de volgende wedstrijd zijn maar toen stopte de competitie. De week erna zouden we tegen VVAC moeten, wat altijd wel de mooiste potjes van het seizoen zijn. Weliswaar zonder publiek maar er is altijd veel strijd in deze wedstrijd wat het erg leuk maakt.”

Wij vroegen aan Sam wat hij normaal gesproken doet naast het voetbal om fit te blijven. ”Normaal gesproken doe ik niet zo heel veel naast de voetbaltrainingen. In de zomerstop ga ik een enkele keer naar de sportschool. Ik ga vooral hardlopen, ik probeer dan af te wisselen tussen een vast tempo en intervaltraining.”

Beekman kan de fitste van het team makkelijk aanwijzen. ”De basis elf en de wissels zijn allemaal wel redelijk fit. Sommigen hebben wat blessures maar kunnen vaak wel snel aanhaken. Als ik toch iemand moet kiezen denk ik dat de fitste in het team Koos Pott is. Hij maakt zoveel vuile meters en ruimt zoveel ballen op, daar vergis je je nog weleens in.”

Veel amateurvoetballers kijken op tegen de professionele voetballer die vaak op en top fit zijn. ”Ik kies dan denk ik voor Memphis Depay. Dat is op het eerste gezicht misschien een bijzondere speler om hier te noemen maar hoe hij zich teruggevochten heeft na een kruisbandblessure is heel knap. Ik heb zelf ook mijn kruisband afgescheurd dus ik weet hoe moeilijk het is om terug te komen op je oude niveau. Depay deed er alles aan om het EK te halen binnen een hele korte tijd en als het EK door was gegaan denk ik dat hij nog gespeeld had ook. Daar kan je alleen maar een hele diepe buiging voor maken.”

Klik hier voor een ander artikel van Groot-Ammers.

Voor meer informatie over Groot-Ammers, klik hier.

 

 

In gesprek met Jordy Wouters van Dubbeldam

Jordy Wouters, speler van Dubbeldam (zondag), is wel een beetje klaar met het coronavirus. ,,In het dagelijks leven, maar zeker ook op voetbalgebied kan ik er maar niet aan wennen. Maar daarin zal ik niet alleen staan, verwacht ik. Ik vind het ook zo jammer voor de club. Er zijn veel minder inkomsten in de kantine.”

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
DORDRECHT – Jordy Wouters spreekt zich uit in Terheijden, na de met 2-0 verloren bekerwedstrijd. ,,In Brabant is alles kennelijk anders. Daar hielden ze op het sportcomplex heel wat minder rekening met de anderhalvemeterregel. Iedereen staat er kennelijk anders in.”

Wouters is geboren in Krispijn maar opgegroeid in Dubbeldam. Hij was nog maar vijf jaar toen hij bij voetbalvereniging Dubbeldam aan de Schenkeldijk voor het eerst in teamverband tegen een bal leerde trappen. ,,Ik heb een heerlijke jeugdopleiding gehad. Alle teams vanaf de F1 tot en met de A1 doorlopen. Daarna moest ik even rijpen in het tweede en vandaar ben ik op zondag aangesloten bij het eerste elftal. Nee, ik heb nooit overwogen om voor de zaterdagtak te kiezen. Heel mijn familie, vanaf mijn opa en oma, is bij Dubbeldam opgegroeid met voetballen op zondag.”

Toch ziet ook Wouters de bui al hangen. ,,Steeds meer clubs kiezen voor voetbal op zaterdag. In Rotterdam is het zondagvoetbal op derde- en vierde-klasseniveau zelfs al verdwenen. Die clubs moeten nu naar het district Zuid I.” Wouters is hartstikke blij met de competitie-indeling waar in de derde klasse naast Dubbeldam nog vier Dordtse clubs zijn ingedeeld. ,,Emma heeft een aardig team. Clubs als de amateurs van FC Dordrecht en GSC/ODS ken ik minder. RCD is voor mij ook heel leuk om tegen te spelen. Die club ligt ons het beste. Zowel uit als thuis is het altijd gezellig tijdens en na de wedstrijden. In onze competitie zijn ook wat Rotterdamse clubs ingedeeld. Daar zijn wij over het algemeen niet zo weg van. Wij gaan liever de Moerdijk over naar Brabant, daar spelen ze meer het voetbal dat ons ligt.” Komend seizoen moet het gaan gebeuren. ,,Er staat bij ons een goed team. Ik vind dat wij moeten meedoen voor de prijzen.”

Clubman
Dat Jordy Wouters een echte clubman is bewijst hij wekelijks door trainingen van jeugdteams te leiden. Komend seizoen traint hij JO14-1 en samen met zijn voetbalmaatje Davey van Pelt traint en begeleidt hij het oudste jeugdelftal, JO19-1. ,,Zo leuk om te doen. Met name onder veertien is een heel talentvol groepje. Het team dat vorig seizoen nog door de helaas overleden Fred Koster werd begeleid. Het was emotioneel om te zien dat al deze jongens bij de uitvaart van Fred aanwezig waren. Zij zaten opeens zonder trainer en ik vond dat ik dat moest oppakken.” De dinsdag- en donderdagavond lopen voor Wouters goed vol. Hij traint eerst JO14, vervolgens JO19, om dan zelf bij trainer Ries Fok aan de gang te gaan. Op zaterdag en zondag gaat ook de meeste tijd naar zijn Dubbeldam.

Een schouderblessure hield hem het hele vorige seizoen aan de kant. ,,Het was al de tweede operatie aan de schouder. Ik hoop nu dat hij goed blijft. Ik moet geen gekke dingen doen. De laatste keer dat het misging, trachtte ik Robin van Persie na te doen. Je weet wel, die kopbal in een duikvlucht, toen ging de schouder weer uit de kom.”

Klik hier voor meer informatie over VV Dubbeldam
Klik hier voor meer artikelen over VV Dubbeldam

In gesprek met Jordy Wouters van Dubbeldam

Jordy Wouters, speler van Dubbeldam (zondag), is wel een beetje klaar met het coronavirus. ,,In het dagelijks leven, maar zeker ook op voetbalgebied kan ik er maar niet aan wennen. Maar daarin zal ik niet alleen staan, verwacht ik. Ik vind het ook zo jammer voor de club. Er zijn veel minder inkomsten in de kantine.”

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
DORDRECHT – Jordy Wouters spreekt zich uit in Terheijden, na de met 2-0 verloren bekerwedstrijd. ,,In Brabant is alles kennelijk anders. Daar hielden ze op het sportcomplex heel wat minder rekening met de anderhalvemeterregel. Iedereen staat er kennelijk anders in.”

Wouters is geboren in Krispijn maar opgegroeid in Dubbeldam. Hij was nog maar vijf jaar toen hij bij voetbalvereniging Dubbeldam aan de Schenkeldijk voor het eerst in teamverband tegen een bal leerde trappen. ,,Ik heb een heerlijke jeugdopleiding gehad. Alle teams vanaf de F1 tot en met de A1 doorlopen. Daarna moest ik even rijpen in het tweede en vandaar ben ik op zondag aangesloten bij het eerste elftal. Nee, ik heb nooit overwogen om voor de zaterdagtak te kiezen. Heel mijn familie, vanaf mijn opa en oma, is bij Dubbeldam opgegroeid met voetballen op zondag.”

Toch ziet ook Wouters de bui al hangen. ,,Steeds meer clubs kiezen voor voetbal op zaterdag. In Rotterdam is het zondagvoetbal op derde- en vierde-klasseniveau zelfs al verdwenen. Die clubs moeten nu naar het district Zuid I.” Wouters is hartstikke blij met de competitie-indeling waar in de derde klasse naast Dubbeldam nog vier Dordtse clubs zijn ingedeeld. ,,Emma heeft een aardig team. Clubs als de amateurs van FC Dordrecht en GSC/ODS ken ik minder. RCD is voor mij ook heel leuk om tegen te spelen. Die club ligt ons het beste. Zowel uit als thuis is het altijd gezellig tijdens en na de wedstrijden. In onze competitie zijn ook wat Rotterdamse clubs ingedeeld. Daar zijn wij over het algemeen niet zo weg van. Wij gaan liever de Moerdijk over naar Brabant, daar spelen ze meer het voetbal dat ons ligt.” Komend seizoen moet het gaan gebeuren. ,,Er staat bij ons een goed team. Ik vind dat wij moeten meedoen voor de prijzen.”

Clubman
Dat Jordy Wouters een echte clubman is bewijst hij wekelijks door trainingen van jeugdteams te leiden. Komend seizoen traint hij JO14-1 en samen met zijn voetbalmaatje Davey van Pelt traint en begeleidt hij het oudste jeugdelftal, JO19-1. ,,Zo leuk om te doen. Met name onder veertien is een heel talentvol groepje. Het team dat vorig seizoen nog door de helaas overleden Fred Koster werd begeleid. Het was emotioneel om te zien dat al deze jongens bij de uitvaart van Fred aanwezig waren. Zij zaten opeens zonder trainer en ik vond dat ik dat moest oppakken.” De dinsdag- en donderdagavond lopen voor Wouters goed vol. Hij traint eerst JO14, vervolgens JO19, om dan zelf bij trainer Ries Fok aan de gang te gaan. Op zaterdag en zondag gaat ook de meeste tijd naar zijn Dubbeldam.

Een schouderblessure hield hem het hele vorige seizoen aan de kant. ,,Het was al de tweede operatie aan de schouder. Ik hoop nu dat hij goed blijft. Ik moet geen gekke dingen doen. De laatste keer dat het misging, trachtte ik Robin van Persie na te doen. Je weet wel, die kopbal in een duikvlucht, toen ging de schouder weer uit de kom.”

Klik hier voor meer informatie over VV Dubbeldam
Klik hier voor meer artikelen over VV Dubbeldam

In gesprek met Wilmar van Bruggen van VV peursum.

GIESSENBURG – Bij Peursum is dit seizoen alles nieuw. Een fantastisch vernieuwd sportpark waar menig hoofdklasser jaloers op is. Een nieuwe hoofdtrainer en een deels vernieuwde spelersgroep. Volgend jaar hoopt de club het 70-jarig jubileum te vieren. Wie weet met een terugkeer naar de derde klasse, want in potentie staat er op dit moment aan het Sportplein in Giessenburg een voor vierde klasse-begrippen prima team. Dat heeft mede te maken met de terugkeer van aanvallende middenvelder Wilmar van Bruggen en doelman Timo Ponsen.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Wilmar van Bruggen, sinds juni 26 jaar, is in Giessenburg een bekend gezicht. Naast zijn sportieve activiteiten voor de plaatselijke voetbalclub, is hij supermarktmanager van de lokale AH-vestiging. Voetballend is hij van ver moeten komen. Begonnen bij Peursum maakte hij het stapje hogerop naar SV Meerkerk waar SteDoCo hem oppikte. En toen ging het snel met de ontwikkeling van de multifunctionele Van Bruggen. Trainers als Virgil Breetveld, Frans Adelaar en Gijs Zwaan zagen wat in hem en hij kreeg meer speeltijd dan verwacht. Domme pech zette een streep door zijn ontwikkeling. Binnen een jaar kreeg hij twee keer te maken met een zware kruisbandblessure.

 

Ik raakte jaren achterop en besloot terug te keren naar waar het allemaal begon.” Terug bij Peursum dus, waarmee hij een prima start kende met winst op Herovina. ,,Het is wel even wennen. Omdat ik een SteDoCo-verleden heb, word ik stevig aangepakt. Ik ben er voor rust met een pijnlijke enkel maar afgegaan. Het was echt niet leuk meer. Met mijn knie is gelukkig niets mis meer”, aldus Van Bruggen, die verwacht nooit meer bij deze club te vertrekken.

Met de nieuwe trainer, John den Dunnen, gaat Peursum op zoek naar een plaats bij de beste vier. Van Bruggen: ,,Wij willen genieten en liefst nacompetitie gaan spelen.” Peursum opende met winst op Herovina en ontvangt al snel Asperen. “Dan weten wij al zo’n beetje waar wij staan, hoor.”

In gesprek met Randy van Eden van SC Emma

In het voortijdig beëindigde seizoen 2019-2020 fungeerde Randy van Eden als captain van ‘zijn’ SC Emma. ,,Het maakte me trots’’, zegt hij over het dragen van de aanvoerdersban. Al sinds de F-pupillen draagt Van Eden het shirt van Emma en voorganger SC Reeland. ,,In al die jaren heb ik hier alles meegemaakt.’’

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
DORDRECHT – Randy van Eden begint te lachen, als hij vertelt over zijn ontwikkeling als voetballer in de periode dat hij in het eerste elftal speelt. ,,In de vijfde klasse begon ik als rechtsbuiten. Maar als aanvaller zat ik altijd op de bank eigenlijk. Totdat ik als rechtsback ging spelen. Sindsdien speel ik eigenlijk alles. En ben ik misschien ook wel de speler die de trainer als eerste op z’n opstellingsformulier noteert. Al is dat absoluut niet vanwege mijn voetballende kwaliteiten. Ik ben bij wijze van spreken al blij als ik een bal recht vooruit kan trappen. Ik moet het hebben van mijn mentaliteit en werklust. Daar is niets mis mee. Ik heb een schijthekel aan verliezen, dus ik doe alles om dat te voorkomen. Dat is ook wel zo prettig voor mijn vriendin, want na een nederlaag ben ik echt chagrijnig.’’

Van Eden toont zich een makkelijke prater. Bijvoorbeeld de jaargang, toen SC Emma succesvol was in de vierde klasse en uiteindelijk promoveerde. ,,In die periode maakte mijn vriendin mij zelden chagrijnig mee’’, grapt hij. Dan, verwijzend naar het huidige seizoen in de derde klasse: ,,Dat is nu wel even anders. Al ging het in de eerste duels natuurlijk nog prima, maar sindsdien is het met ons in de derde klasse bergafwaarts gegaan.’’

Heel even dacht men op sportpark Reeland als promovendus te kunnen verrassen. De selectie van de Dordtenaren was versterkt met spelers van buitenaf en na vier wedstrijden waren reeds tien punten verzameld. ,,Het is misschien niet slim, maar op dat moment ga je natuurlijk met elkaar wel kijken naar wat er mogelijk zou zijn. We hadden het al over onze kansen op de eerste periodetitel’’, bekent Van Eden. Maar aan dat puntentotaal werd slechts sporadisch  nog wat toegevoegd. De meeste zomeraanwinsten trokken in de winterstop de deur achter zich dicht, waaronder de ervaren Johan Versluis, waardoor een sterk verjongde selectie overbleef. Zoals bij zoveel gepromoveerde teams, was het daarna de blik naar beneden houden. Tot het seizoen opeens ten einde was. ,,In al die jaren bij deze club heb ik alles meegemaakt’’, vertelt Van Eden. ,,Behalve één ding. Ik ben nog nooit gedegradeerd en dat wil ik graag zo houden.’’

In de afgelopen maanden onderging de selectie van Emma een kwaliteitsinjectie met geroutineerde spelers. De groep is daarmee op peil, heel anders dan afgelopen seizoen. ,,De selectie kromp toen van 22 naar 13 man. Wekelijks werd dat aangevuld met nog jongere spelers dan dat we al hebben. Met mijn 25 jaar was ik toen al een van de ouderen. We hadden genoeg kwaliteit om het veel ploegen lastig te maken, maar we moesten het dan wel met z’n elven doen. In wedstrijden én op trainingen. Gelukkig hadden en hebben we in Roy de Bruin bepaald geen koekenbakker als trainer. Ik hou niet van lanterfanten en dat staat hij ook absoluut niet toe op de trainingen.’’ Emma bleef dus derdeklasser, met als resultaat dat het dit seizoen in een competitie is beland met de stadgenoten RCD, Dubbeldam, FC Dordrecht (amateurs) en GSC/ODS. Waarmee de wens van Van Eden ook uitkwam: het spelen van mooie derby’s spelen in de derde klasse.

Klik hier voor meer informatie over SC Emma
Klik hier voor meer artikelen over SC Emma

In gesprek met Randy van Eden van SC Emma

0

In het voortijdig beëindigde seizoen 2019-2020 fungeerde Randy van Eden als captain van ‘zijn’ SC Emma. ,,Het maakte me trots’’, zegt hij over het dragen van de aanvoerdersban. Al sinds de F-pupillen draagt Van Eden het shirt van Emma en voorganger SC Reeland. ,,In al die jaren heb ik hier alles meegemaakt.’’

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
DORDRECHT – Randy van Eden begint te lachen, als hij vertelt over zijn ontwikkeling als voetballer in de periode dat hij in het eerste elftal speelt. ,,In de vijfde klasse begon ik als rechtsbuiten. Maar als aanvaller zat ik altijd op de bank eigenlijk. Totdat ik als rechtsback ging spelen. Sindsdien speel ik eigenlijk alles. En ben ik misschien ook wel de speler die de trainer als eerste op z’n opstellingsformulier noteert. Al is dat absoluut niet vanwege mijn voetballende kwaliteiten. Ik ben bij wijze van spreken al blij als ik een bal recht vooruit kan trappen. Ik moet het hebben van mijn mentaliteit en werklust. Daar is niets mis mee. Ik heb een schijthekel aan verliezen, dus ik doe alles om dat te voorkomen. Dat is ook wel zo prettig voor mijn vriendin, want na een nederlaag ben ik echt chagrijnig.’’

Van Eden toont zich een makkelijke prater. Bijvoorbeeld de jaargang, toen SC Emma succesvol was in de vierde klasse en uiteindelijk promoveerde. ,,In die periode maakte mijn vriendin mij zelden chagrijnig mee’’, grapt hij. Dan, verwijzend naar het huidige seizoen in de derde klasse: ,,Dat is nu wel even anders. Al ging het in de eerste duels natuurlijk nog prima, maar sindsdien is het met ons in de derde klasse bergafwaarts gegaan.’’

Heel even dacht men op sportpark Reeland als promovendus te kunnen verrassen. De selectie van de Dordtenaren was versterkt met spelers van buitenaf en na vier wedstrijden waren reeds tien punten verzameld. ,,Het is misschien niet slim, maar op dat moment ga je natuurlijk met elkaar wel kijken naar wat er mogelijk zou zijn. We hadden het al over onze kansen op de eerste periodetitel’’, bekent Van Eden. Maar aan dat puntentotaal werd slechts sporadisch  nog wat toegevoegd. De meeste zomeraanwinsten trokken in de winterstop de deur achter zich dicht, waaronder de ervaren Johan Versluis, waardoor een sterk verjongde selectie overbleef. Zoals bij zoveel gepromoveerde teams, was het daarna de blik naar beneden houden. Tot het seizoen opeens ten einde was. ,,In al die jaren bij deze club heb ik alles meegemaakt’’, vertelt Van Eden. ,,Behalve één ding. Ik ben nog nooit gedegradeerd en dat wil ik graag zo houden.’’

In de afgelopen maanden onderging de selectie van Emma een kwaliteitsinjectie met geroutineerde spelers. De groep is daarmee op peil, heel anders dan afgelopen seizoen. ,,De selectie kromp toen van 22 naar 13 man. Wekelijks werd dat aangevuld met nog jongere spelers dan dat we al hebben. Met mijn 25 jaar was ik toen al een van de ouderen. We hadden genoeg kwaliteit om het veel ploegen lastig te maken, maar we moesten het dan wel met z’n elven doen. In wedstrijden én op trainingen. Gelukkig hadden en hebben we in Roy de Bruin bepaald geen koekenbakker als trainer. Ik hou niet van lanterfanten en dat staat hij ook absoluut niet toe op de trainingen.’’ Emma bleef dus derdeklasser, met als resultaat dat het dit seizoen in een competitie is beland met de stadgenoten RCD, Dubbeldam, FC Dordrecht (amateurs) en GSC/ODS. Waarmee de wens van Van Eden ook uitkwam: het spelen van mooie derby’s spelen in de derde klasse.

Klik hier voor meer informatie over SC Emma
Klik hier voor meer artikelen over SC Emma

Hoe blijf ik fit met Janno Swart van VV Almkerk

We beginnen ondertussen aan de derde week zonder amateurvoetbal. Sommige teams kiezen ervoor om in groepjes van vier en met de anderhalve meter regel te blijven trainen. In dit item gaan we bij spelers, trainers en verzorgers na hoe zij ervoor zorgen dat zij zelf of het team fit blijven. Dit keer zijn we het gesprek met Janno Swart (20) van VV Almkerk aangegaan.

HappyPoint_desinfectie

De linksback/linkermiddenvelder van VV Almkerk (op de foto in duel met zijn nieuwe teamgenoot, Angelo Puriel) woont in Dussen maar speelt al zijn hele leven voor VV Almkerk. Op zijn vijfde is hij begonnen bij de kabouters en hij speelt nu al zin derde seizoen bij de selectie. Janno kijkt erg nuchter naar het feit dat de competitie stil is gelegd. “Ik vind het jammer maar ik snap het wel, Er zijn veel corona besmettingen bij gekomen en dat moet juist minder worden.”

We kijken eerst even terug op de start van de competitie voor Janno en zijn team. Na vier wedstrijden staat Almkerk nu zesde met zeven punten. “We begonnen heel erg goed. De eerste twee wedstrijden gewonnen, de 3e gelijk gespeeld en helaas de 4e verloren.” De laatste wedstrijd werd, zoals Janno al zei, helaas verloren. Deze wedstrijd eindigde in 2-0 voor SVL uit Langbroek.

Veel voetballers sporten al extra naast het voetballen, dit doen zij met uiteenlopende redenen. We vroegen Janno wat hij voor de corona stop al extra deed. “Ik ging al 5/6 keer in de week naar de sportschool om fit te worden.” Nu de competitie stil ligt, wil je ervoor zorgen dat je fit blijft. “Ik ga nu extra naar de sportschool toe en om conditioneel fit te blijven ga ik nog 2 keer in de week hardlopen.”

Als voetballers kan je altijd van elkaar leren. O.a. hierom hebben we dit nieuwe item in het leven geroepen. We vroegen aan Janno wat zijn advies voor andere voetballers zou zijn. “Naar de sportschool gaan en gezond eten. Ik zou een voedingsschema voor je zelf maken om fit en gezond te blijven, daarnaast afspreken met je zelf wanneer je gaat sporten.” Een tip van de redactie is: doe vooral iets wat je leuk vind, zodat je niet met tegenzin gaat sporten.

Veel amateurvoetballers kijken op tegen de professionele voetballer die vaak op en top fit zijn. Voor Janno is Zlatan Ibrahimovic een voorbeeld. “Hij is 38 jaar oud en nog zo fit. Ik zou dat ook graag willen als ik zo een leeftijd heb.”

Tenslotte spraken we over het verdere verloop van de competitie. “Ik ben bang dat het eind december pas weer gaat beginnen. Ik hoop dat we eerder kunnen starten, maar ben bang van niet. De corona besmettingen gaan niet achteruit maar juist vooruit. Ik ben bang dat het nog heel lang gaat duren..”

Klik hier voor meer artikelen over VV Almkerk
Klik hier voor meer informatie over VV Almkerk

Corona advies met Jan den Hartog, voorzitter van SteDoCo

Vandaag lanceren we een “nieuw item: ‘Corona advies met’. We gaan in gesprek met onder andere voorzitters over hoe clubs omgaan met de corona regels van de overheid. We trappen af met Jan den Hartog, voorzitter van SteDoCo. Jan is al sinds zijn negende betrokken bij de club, een aantal jaar als speler van het eerste maar toch meer organisatorisch ingesteld. “Ambitie om trainer te worden heb ik nooit gehad. Mijn prioriteiten lagen meer in de organisatie, zoals jeugdleider, commissie en bestuurslid”.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020Eerst vroegen wij Jan om een korte introductie te geven van zichzelf. “Mijn naam is Jan den Hartog en ik woon al heel mijn leven in Hoornaar, heb een vrouw, drie kinderen en acht kleinkinderen. Vijf van deze kleinkinderen, twee jongens en drie meisjes, voetballen bij SteDoCo. Ik ben werkzaam bij de Veiligheidsregio Zuid-Holland Zuid als projectmedewerker Materiaal en Logistiek afd. Brandweer. Daarnaast ben ik gepiketteerd als Informatiemanager bij Grip Incidenten binnen Zuid-Holland Zuid. Eind april 2021 hoop ik met pensioen te gaan”.

“Vanaf 1988 ben ik bij de club ingestroomd als jeugdleider en ben toen ook jaren lid geweest van de Jeugdcommissie. In die periode floot ik als clubscheidsrechter ook regelmatig jeugd en senioren wedstrijden”. Vervolgens is Jan in 2002 als secretaris ingestroomd in het hoofdbestuur. Na 15 jaar, waarvan acht jaar als secretaris, vier jaar bestuurslid voetbalzaken en drie jaar verantwoordelijk voor de accommodatie. “Uiteindelijk ben ik eind 2017 teruggetreden uit het bestuur”.

“In de periode daarna heb ik nog wat organisatorische functies gedaan zoals Veiligheidscoördinator en andere zaken rond de wedstrijden van het eerste elftal. In maart 2019 ben ik door clubmensen gevraagd om voorzitter te worden, wat mij toch enigszins verraste. Na twee maanden van inleving en gesprekken met clubmensen, bestuur  en sponsoren over toekomstvisie, clubsterkte en toekomstbestendigheid ben ik tijdens een extra ingelaste algemene bestuursvergadering op 8 juli 2019 voorzitter geworden”.

SteDoCo heeft mooie ambities voor de toekomst: Gezonde organisatie blijven voor sportliefhebbers, veel sport organiseren voor de gemeenschap, samenwerking met de gemeente met een goed subsidiebeleid, aantrekkelijk blijven voor voetballiefhebbers, vrijwilligers en sponsoren. Als laatste wil Jan nog een stapje maken naar de tweede divisie met Heren 1.

SteDoCo is één van de 11 voetbalclubs uit de vanaf 1 januari 2019 heringedeelde gemeente Molenlanden. Elf voetbalclubs op 44.000 inwoners betekend dat er vooral gestuurd moet worden op plezier. Heerlijk sporten met daarbij veel plezier beleven is hun hoofddoelstelling. De aantallen leden staan niet toe om met jeugd door te kunnen selecteren naar hoofdklasse of divisie niveau. Dit neemt niet weg dat er niet op een prima niveau gevoetbald kan worden bij SteDoCo. Met een goed georganiseerde jeugdcommissie wordt er met 20 jeugdteams op een goed niveau en met veel plezier veel getraind en wedstrijden gevoetbald. Ook voor de lagere herenteams is plezier de hoofddoelstelling. Natuurlijk het liefst op een mooi niveau, met mogelijkheden om te voetballen in een team en naar behoefte te trainen en te team-builden. Gezelligheid tijdens en na de wedstrijden en na de trainingen op donderdagavond zijn ook mooie clubdoelstellingen.

“Voor heren 1 is het bij onze club anders zegt Jan. Jaren geleden is er bij SteDoCo voor gekozen om met heren 1 zo hoog mogelijk te presteren. Voetballen op een hoog amateurniveau en hiermee goed voetbal te presenteren aan de liefhebbers. Dit betekent dat er spelers worden gevraagd om bij SteDoCo op niveau te komen spelen, waar ook een technische staf en een technische en medische commissie op dit niveau zijn werk moet doen. Dat gaat natuurlijk niet zomaar. Om dit niveau te organiseren zijn middelen nodig waarmee deze ambitie ondersteund moet worden. Hiervoor heeft SteDoCo veel sponsoren, een businessclub en een Stichting Voetbalpromotie SteDoCo, die de bestuurlijke organisatie ondersteund in deze ambitie. Voor dit niveau voetbal is er bij SteDoCo veel belangstelling. Ruim 100 directe clubsupporters zijn dagelijks bezig met de selectie. Waar spelen we zaterdag, wat een slechte of goede wedstrijd, wie is er geblesseerd, wat vindt jij van die opstelling en wat voor een trainer is dat enz. enz. Het zijn niet alleen de voetballers waarvoor we wedstrijden organiseren. We doen dit ook voor de voetballiefhebbers en mensen die van de club houden. Ook daar ligt voor SteDoCo een sociale doelstelling”.

Het huidige seizoen verliep heel goed voor de club. Na zes gespeelde wedstrijden staat SteDoCo op een gedeelde eerste plaats in de Derde Divisie zaterdag van het amateurvoetbal. Ook in de voorronde van de KNVB beker zijn goede resultaten behaald en heeft SteDoCo zich geplaatst voor de 1e ronde van de landelijke KNVB beker. “De selectie is dit seizoen vooral in de breedte versterkt en hierdoor zijn ook de verwachtingen wat hoger als vorig seizoen. Helaas wordt de hele club net als alle amateurclubs in Nederland sportief en financieel hard getroffen door het Corona virus”.

We vroegen Jan op welke gebied de club het hardst getroffen is door het Corona virus. “SteDoCo wordt net als alle voetbalclubs hard getroffen door de genomen maatregelen om virus besmettingen te minimaliseren. Het gaat hierbij vooral om het sociaal aspect, maar ook financieel krijgen we harde klappen. De zomerstop met het vervroegd eindigen van de competitie was bijzonder vervelend, maar financieel nog wel te overzien. Nu we na de voorbereiding net aan de nieuwe competitie zijn begonnen en alles nu weer plat gaat, wordt het erg moeilijk om dat nog lang vol te houden. Er mag wel wat getraind worden, maar ouders of supporters mogen daar niet bij zijn. Dit heeft een heel grote impact op het plezier in de sport waar we met z’n allen zoveel behoefte aan hebben. Op dit moment is de grote vraag. Hoe lang gaat dit nog duren en hoe lang houden we dit nog vol”.

Wat doen jullie om de club overeind te houden was onze volgende vraag aan den Hartog. “We informeren en motiveren leden, vrijwilligers en sponsoren om zoveel mogelijk de motivatie er in te houden. De leden mogen nog trainen, maar of het nog leuk is, daar twijfel ik aan. Verder proberen we de uitgaven te beperken, maar dat doen we al jaren. Het was tenslotte al geen vetpot als je de contributie betaalbaar wil houden. Als club zijn we bezig om de kosten zoveel mogelijk te beperken. In de zomer toen de hele club op slot zat lukte dit nog wel enigszins. Er werd helemaal niets gedaan, onkostenvergoedingen konden worden beperkt en we gebruikten in de zomer ook weinig energie. Nu is het veel moeilijker, onkosten en energie gaan in grote lijnen door en de kantine opbrengsten zijn nul”.

Heeft u nog tips voor alle voetballiefhebbers in de amateur wereld? “Het advies wat ik zou willen geven aan alle leden, vrijwilligers en sponsoren is om rustig te blijven en na te denken en terug te kijken naar de mooie momenten op de vereniging die geweest zijn en ook weer komen gaan! Blijf zoveel als toegestaan binnen de regelgeving je sport beoefenen. Blijf van je club houden en ondersteunen en heb vertrouwen in de toekomst”.

Op anderhalve meter trainen is niet wat je wil maar binnen SteDeCo doen ze er alles aan om dit zo goed mogelijk te laten verlopen. De jeugd mogen nog normaal trainen al zijn de kleedkamers op slot. “De senioren mogen trainen in groepjes van vier. De selectie maakt hier 2 avonden per week gebruik van. Op maandagavond van 20.00 tot 21.00 uur 2 groepjes van vier spelers en één groepje van drie keepers en op diezelfde avond vanaf 21.00 uur tot 22.00 uur nog twee groepjes van vier spelers. Op de donderdagavond doen we dat nog eens op dezelfde manier. Iedere groep met ruime afstanden en begeleid door een trainer. Het is niet ideaal, maar binnen de regelgeving de beste oplossing om op kracht en conditie te blijven. Binnen de club zijn de besmettingen nul geweest in de periode van de zomer tot de laatste maatregelen. Dan is het erg jammer dat de maatregelen toch weer aangescherpt moeten worden”.

Tijdens de Corona crisis moet het complex ook onderhouden worden. Veel lof is er dus vanuit de voorzitter voor de mensen die nu ook op gepaste afstand dit werk uitvoeren. “Vrijwilligers die bezig zijn met de renovatie van de kleedkamers gaan binnen de regelgeving gewoon door met de ingezette werkzaamheden. Eind dit jaar hopen we klaar te zijn met de renovatie en verduurzaming van het gehele complex”.

We sluiten af met de vraag: Hoe ziet u de toekomst voor u in het geval van Corona en voetbal gecombineerd? Hoe nu verder. Hoe lang gaat dit duren en hoe groot zullen de klappen voor de club zijn? Allemaal dingen die nog onduidelijk zijn op dit moment. “Ik ga er van uit dat over een half jaar of eerder de rust terug zal keren. Een goed medicijn zal uitkomst moeten bieden.

“Maar hoe zal de toekomst zijn wanneer we dit voorlopig niet onder controle krijgen. Dit zou het einde van niet alleen het voetbal maar ook van alle teamsporten betekenen in heel de wereld.

Als Corona net zo besmettelijk blijft als het nu is, dan zullen we het met regelgeving nooit voor 100% onder controle krijgen. Mensen zijn tenslotte kuddedieren en kunnen moeilijk leven zonder aanrakingen en contacten. Wanneer het Coronavirus zo besmettelijk blijft zoals het nu is dan zal voetbal nooit meer zo worden als het was. Het gaat hierbij niet alleen over het voetbal op zich, maar vooral ook over de beleving om het voetbal heen. Wanneer dit weg is zal de algehele belangstelling voor deze sport volledig wegvallen en deze teamsport geen toekomst meer hebben en zeker niet zoals het was”.

Jan is er van overtuigd dat we het virus wel onder controle krijgen al weet hij ook niet precies wanneer dit zal gaan zijn. “ Ik ben er ook van overtuigd dat we straks weer veel plezier gaan beleven aan het voetbal. Helaas is dat nu even niet zo en moet er veel geïmproviseerd worden om de clubs organisatorisch niet te verliezen. Heel veel sterkte gewenst aan alle clubmensen in deze vervelende periode”.

Wij willen Jan bedanken voor zijn tekst en uitleg rond SteDoCo en de club veel succes wensen in deze lastige tijd.

Klik hier voor meer artikelen over SteDoCo
Klik hier voor meer informatie over SteDoCo

  

  

De Zwerver vindt weg omhoog.

De terugkeer in de tweede klasse van het Kinderdijkse De Zwerver gaat in ieder geval niet onopgemerkt voorbij. Een trainerswissel, frequent bezoek van het degradatiespook, een interim-trainer die impopulaire maatregelen niet schuwt en toch maar kortstondig zal blijven én een ingezette opmars zijn de ingrediënten die dit seizoen bijzonder kruidig maken.

banner_koningsport_small_VJ

KINDERDIJK – Waar gaat deze dolle achtbaanrit voor De Zwerver eindigen ben je geneigd je af te vragen als je het verloop van de voetbaljaargang 2019-2020 vanaf het prille begin tot nu bekijkt. De Kinderdijkers, die in 2019 via het traject van de nacompetitie en ten koste van laatste obstakel SV Meerkerk de derde klasse achter zich lieten en een trede op de voetballadder klommen, maakten al het nodige mee gedurende de afgelopen maanden.

Zo verliet in oktober Edward Knook, de trainer die De Zwerver vanuit de derde klasse omhoog had geleid, met onmiddellijke ingang bij de club. De samenwerking was van de ene op de andere dag voorbij in een seizoen, waarin het degradatiespook al een flink oogje op de Alblasserwaarders had laten vallen. Met Michel de Raad werd na een korte overbruggingsperiode een opvolger gevonden, die ervoor moest zorgen dat de Kinderdijkers zich uit de netelige situatie zouden werken. Meteen na de winterstop werd nog wel bij concurrent Strijen verloren, maar vervolgens ging het draaien bij De Zwerver dat met de week meer geloof in een goede afloop leek te gaan uitstralen.

Des te verrassender was de berichtgeving dat de samenwerking tussen De Zwerver en Michel de Raad de status van interim-periode niet zou overstijgen. De Raad gaf in een verklaring via de sociale mediakanalen van de club aan dat hij impopulaire maatregelen had moeten nemen waarbij nog niet alle hindernissen genomen waren. Voor een nieuwe trainer zou het een mooi moment om in het nieuwe seizoen met een schone lei te beginnen, argumenteerde De Raad.

De Zwerver zal dus opnieuw een zoektocht naar een nieuwe oefenmeester moeten gaan starten in een periode waarin het echt menens gaat worden. Na de korte onderbreking hervat de promovendus de competitie op een negende plek, meer dan toereikend om het hoofd boven water te houden. Grote vraag zal echter zijn of de rood-zwarten de lijn van de afgelopen weken stevig zullen kunnen doortrekken.

klik hier voor meer artikelen over De zwerver.

Kantinepraatjes met Bart de Man van VV Drechtstreek 11

Bart de Man (20) voetbalt al sinds zijn zevende bij VV Drechtstreek. Afgelopen jaar speelde Bart een seizoen bij VV Ablasserdam met de rest van zijn teamgenoten door omstandigheden. Nu is Bart weer terug bij Drechtstreek. 

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Wij vroegen Bart om een korte introductie van zichzelf te geven. ”Ik ben Bart de Man en ik ben een verdediger in het in het elfde team van VV Drechtstreek 11. Naast mijn rol in het veld ben ik ook betrokken bij de leiding van het team. Samen met twee andere teamgenoten: Twan de Hek en Tycho Verschoor, zorgen wij voor alle zaken rondom de voetbal. Van wedstrijdformulieren en scheidsrechters tot trainingen en moraal. Ik ben betrokken voor de wedstrijddag, zoals materiaal op orde maken en genoeg aanwezigen.”

Het team is een mix van oud selectiespelers en mensen die iets minder kunnen voetballen. ”Wij zijn een beetje bij elkaar gekomen door de jaren heen. Het begon met een groot aantal middelmatige voetballers, waar ik bij hoorde. Door de jaren heen begonnen er meer vrienden bij te komen die iets beter konden voetballen. Zo zijn we waar we nu zijn, met een groot aantal oud jeugdselectiespelers tussen onze linies. Vorig jaar moesten we naar een andere vereniging verhuizen omdat we niet als een team over konden naar de senioren, vandaar dat wij een seizoen bij Alblasserdam hebben gevoetbald.”

We vroegen aan Bart wat VV Drechtstreek 11 zo uniek maakt. ”Ons team is niet altijd even sterk in het veld, maar daarbuiten is het een diverse maar hechte groep vrienden. We kunnen het goed met elkaar vinden en zo komt het resultaat vanzelf. Ons team kan echt beter worden van elkaar en er heerst over het algemeen een goede mentaliteit om te winnen. Wij hebben ook unieke feesten en een uitstekend teammoraal, vooral na een avond bij Stefan. Ons team is ook uniek omdat iedereen belachelijk wordt gemaakt, zelfs onze sterren. Er heerst dus geen zeikcultuur.”

De koning van de derde helft kan maar één iemand zijn. ”Onze koning, keizer en admiraal moet Mike Hardam zijn. Mike kent geen grens in de derde helft en zorgt daarnaast voor een gezellige sfeer. Soms iets te gezellig op de vrijdag avond waardoor we zaterdag een mannetje missen, zowel fysiek als mentaal. Verder is Mike vaak onze rots in de branding, omdat hij op doel staat. Hij is ook niet bang om de derde helft dusdanig door te trekken dat we zo de avond in gaan, maar dat geldt er voor meer.

Klik hier voor meer informatie over Drechtstreek
Klik hier voor meer artikelen over Drechtstreek