Home Blog Pagina 937

In gesprek met Rachid El Khalifi van SC Emma

Op zijn 41ste begint Rachid El Khalifi dit seizoen aan nog maar een hoofdstuk in zijn voetballeven. Hij is neergestreken bij het Dordtse SC Emma. ,,Na een lange periode in Rotterdam was ik toe aan een nieuwe uitdaging in een nieuwe omgeving’’, merkt de oud-profvoetballer van (vooral) FC Dordrecht monter op.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
DORDRECHT – Tijdens een oefenduel van SC Emma valt Rachid El Khalifi te midden van zijn nieuwe ploeggenoten al snel op. Sleets is hij bepaald nog niet. Nee, de geboren Rotterdammer springt juist in het oog dankzij zijn techniek. Hij is immer sterk aan de bal en als aanvoerder in de frontlinie neemt hij zijn overwegend jonge teamgenoten op sleeptouw. ,,Ondanks mijn leeftijd, geeft mijn lichaam het nog niet op. Vorig jaar had ik al een keer contact met trainer Roy de Bruin, maar toen kwam het uiteindelijk niet van een overgang. Uiteindelijk besloot ik langer bij mijn oude club te blijven. Roy ken ik al langere tijd. Deze zomer ging de transfer alsnog door. Ik heb een mooie rol in dit elftal, dat bestaat uit veel jonge, onervaren spelers. Samen met Michael Potkamp, die komt van zondaghoofdklasser IFC, en Vincent de Klerk breng ik ervaring in deze selectie.’’

Ervaring heeft El Khalifi zeker. Hij speelde betaald voetbal bij FC Dordrecht (voorheen Dordrecht’90) en ruilde die club na vijf seizoenen in voor FC Emmen. Na twee jaar vertrok hij naar SC Cambuur, dat hij ook twee seizoenen diende. Bij Real Salt Lake in de Verenigde Staten beleefde hij een buitenlands avontuur. El Khalifi speelde slechts vier duels in een seizoen waarin Salt Lake de Major League Soccer won. Daarna keerde hij terug naar Nederland. Hij speelde daarna bij SC Feyenoord en HOV/DJSCR in Rotterdam.

In zijn eerste weken bij SC Emma bevalt het El Khalifi prima bij SC Emma. ,,Natuurlijk was het even wennen. Ik kende de trainer, maar verder eigenlijk niemand uit het elftal. Behalve natuurlijk de jongens die met mij zijn meegekomen van HOV/DJSCR’’, doelt El Khalifi op Lorenz Mowiabaks en Sofian Dohour. ,,In totaal zijn er zes nieuwe spelers bij het elftal aangesloten. Dan kost het even tijd om aan elkaar te wennen. Bovendien heeft iedereen natuurlijk lang stilgezeten doordat vorig seizoen werd gestaakt vanwege het coronavirus. We konden veel te lang niet voetballen, dat miste ik echt. Wel heb ik in die periode voor mijzelf getraind. Dat deed ik vooral door veel te gaan hardlopen. Dat heb ik wel nodig om fit te blijven.’’

Bij SC Emma treft El Khalifi voorin onder meer Michel van Pelt als ploeggenoot. Voor de zomer vroeg Van Pelt overschrijving aan naar zijn oude club Dubbeldam, waar hij herenigd zou worden met zijn broer en doelman Davey van Pelt. Uiteindelijk trok Michel van Pelt de overschrijving in en sloot hij voor de voorbereiding ‘gewoon’ aan bij SC Emma.

Klik hier voor meer informatie over SC Emma
Klik hier voor meer artikelen over SC Emma

In gesprek met Rachid El Khalifi van SC Emma

0

Op zijn 41ste begint Rachid El Khalifi dit seizoen aan nog maar een hoofdstuk in zijn voetballeven. Hij is neergestreken bij het Dordtse SC Emma. ,,Na een lange periode in Rotterdam was ik toe aan een nieuwe uitdaging in een nieuwe omgeving’’, merkt de oud-profvoetballer van (vooral) FC Dordrecht monter op.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
DORDRECHT – Tijdens een oefenduel van SC Emma valt Rachid El Khalifi te midden van zijn nieuwe ploeggenoten al snel op. Sleets is hij bepaald nog niet. Nee, de geboren Rotterdammer springt juist in het oog dankzij zijn techniek. Hij is immer sterk aan de bal en als aanvoerder in de frontlinie neemt hij zijn overwegend jonge teamgenoten op sleeptouw. ,,Ondanks mijn leeftijd, geeft mijn lichaam het nog niet op. Vorig jaar had ik al een keer contact met trainer Roy de Bruin, maar toen kwam het uiteindelijk niet van een overgang. Uiteindelijk besloot ik langer bij mijn oude club te blijven. Roy ken ik al langere tijd. Deze zomer ging de transfer alsnog door. Ik heb een mooie rol in dit elftal, dat bestaat uit veel jonge, onervaren spelers. Samen met Michael Potkamp, die komt van zondaghoofdklasser IFC, en Vincent de Klerk breng ik ervaring in deze selectie.’’

Ervaring heeft El Khalifi zeker. Hij speelde betaald voetbal bij FC Dordrecht (voorheen Dordrecht’90) en ruilde die club na vijf seizoenen in voor FC Emmen. Na twee jaar vertrok hij naar SC Cambuur, dat hij ook twee seizoenen diende. Bij Real Salt Lake in de Verenigde Staten beleefde hij een buitenlands avontuur. El Khalifi speelde slechts vier duels in een seizoen waarin Salt Lake de Major League Soccer won. Daarna keerde hij terug naar Nederland. Hij speelde daarna bij SC Feyenoord en HOV/DJSCR in Rotterdam.

In zijn eerste weken bij SC Emma bevalt het El Khalifi prima bij SC Emma. ,,Natuurlijk was het even wennen. Ik kende de trainer, maar verder eigenlijk niemand uit het elftal. Behalve natuurlijk de jongens die met mij zijn meegekomen van HOV/DJSCR’’, doelt El Khalifi op Lorenz Mowiabaks en Sofian Dohour. ,,In totaal zijn er zes nieuwe spelers bij het elftal aangesloten. Dan kost het even tijd om aan elkaar te wennen. Bovendien heeft iedereen natuurlijk lang stilgezeten doordat vorig seizoen werd gestaakt vanwege het coronavirus. We konden veel te lang niet voetballen, dat miste ik echt. Wel heb ik in die periode voor mijzelf getraind. Dat deed ik vooral door veel te gaan hardlopen. Dat heb ik wel nodig om fit te blijven.’’

Bij SC Emma treft El Khalifi voorin onder meer Michel van Pelt als ploeggenoot. Voor de zomer vroeg Van Pelt overschrijving aan naar zijn oude club Dubbeldam, waar hij herenigd zou worden met zijn broer en doelman Davey van Pelt. Uiteindelijk trok Michel van Pelt de overschrijving in en sloot hij voor de voorbereiding ‘gewoon’ aan bij SC Emma.

Klik hier voor meer informatie over SC Emma
Klik hier voor meer artikelen over SC Emma

Hoe blijf ik fit met Thiemo Moes van Terneuzense Boys

Thiemo Moes (23) speelt al heel zijn leven bij Terneuzense Boys. Hij is er begonnen toen hij zes was en hij is er nooit meer weggegaan. Thiemo heeft eerst alle jeugdelftallen gehad en hij is nu bezig aan zijn vijfde seizoen in de selectie.


Thiemo is net zoals vele anderen treurig over het feit dat het amateurvoetbal stilligt, toch blijft hij realistisch. ‘’Ik vind het erg jammer dat wij niet meer kunnen voetballen, maar als dit de oplossing is waardoor wij met zijn alle corona hopelijk kunnen stoppen, dan moeten wij met iedereen het beste ervan maken. Ik hoop heel erg dat wij snel weer mogen starten, want het blijft toch de sport waar je elke week met plezier naar toe gaat.’’

Het seizoen was nog maar net gestart, maar tot nu toe ging het goed. ‘’Vergeleken met vorig jaar ging het goed met het team. Wij zijn meerdere keren samen gekomen en ons zelf afgevraagd: Wat willen wij dit seizoen? Hoe gaan wij dit doen? Willen wij net als vorig jaar onderaan bungelen of gaan wij ervoor? Wij begonnen het seizoen met 4 punten uit drie wedstrijden en dat is voor ons een lekkere start. Vorig seizoen stonden wij na drie wedstrijden nog altijd met lege handen, dus slechter kon het niet.’’

Sinds kort doet Thiemo aan fitness om zijn conditie op peil te houden. ‘’Ik geef meerdere keren per week gymles en daar doe ik zelf al te graag aan mee. Zo blijf je in bewegen en voel je jezelf ook fitter. Daarnaast snowboard ik ook graag of pak ik de mountainbike om een lekker tochtje te maken. Sinds kort ben ik gaan fitnessen om te zorgen dat mijn conditie niet verdwijnt en als centrale verdediger sterker worden is nooit verkeerd.’’

De meesten zijn altijd fit als ze moeten spelen, maar er steken er altijd wel een paar bovenuit. ‘’Er zijn meerdere spelers in het team die zich buiten het voetbal bezighouden met fit blijven of sterker worden. Bijvoorbeeld Wouter Faasse, die is afgelopen maanden veel bezig geweest om zich extra fit te krijgen, om goed aan het seizoen te kunnen beginnen. Daarbuiten zijn er nog meer spelers die zich erg bezig houden met het sterk en fit houden van hun lichaam, zoals Ewoud van Troost en Justin van Rossem. En zo zijn er nog meerdere spelers die zich fit houden. Bart Gort houdt zich buiten te voetbal veel bezig met bijvoorbeeld hardlopen. Wanneer de training of wedstrijd afgelast is, dan is Bart Gort degene die direct zijn loopschoenen aan trekt en een stuk gaat lopen. Ik denk dat heel het team zich op hun eigen manier fit houden en er alles aan doen om fit te blijven, nu zeker tijdens deze vervelende tijd zonder voetbal.’’

Thiemo geeft een belangrijke tip als het om voeding gaat. ‘’Zelf ben ik veel bezig met voeding, door een gezonde voeding voel je jezelf fitter en zit je lekkerder in je vel. Sinds een paar weken combineer ik dit met fitnessen en probeer ik dit zo goed mogelijk bij te houden. Drink vooral veel water, zodat je lichaam continu slechte afvalstoffen afvoert.’’

Sergio Ramos is Thiemo zijn voorbeeldvoetballer, als het om fitheid gaat. ‘’Mijn voorbeeld is dan toch echt Sergio Ramos. Hij is natuurlijk een centrale verdediger en als je ziet hoeveel hij bezig is met zijn lichaam en wat hij er allemaal voordoet om fit te blijven op zo’n leeftijd is dat heel knap. Daarbuiten is het gewoon een fantastische verdediger.’’

Tot slot vroegen we nog wanneer Thiemo denkt dat de competitie hervat wordt. ‘’Ik ben bang dat wij pas na de winterstop weer mogen gaan voetballen en dat ze ervoor gaan kiezen om een halve competitie te gaan spelen in plaats van twee keer tegen elkaar. Het is helaas niet anders, maar voor alles is er een oplossing te verzinnen.’’

Klik hier voor meer informatie over Terneuzense Boys
Klik hier voor meer artikelen over Terneuzense Boys

 

In gesprek met Philip Vet van VV Sliedrecht

Philip Vet (50) is al sinds 2007 actief bij VV Sliedrecht. Op dit moment is Vet trainer van de JO11-3 en is hij teammanager bij de JO19-1.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
Wij vroegen Philip om een korte introductie van zichzelf te geven. ‘’Eigenaar, samen met mijn broer Peter, van All-Om Interieurrealisatie. Ons bedrijf heeft vijfentwintig medewerkers en vijfentwintig zzp’ers in dienst. Ik ben getrouwd met Miranda en samen hebben wij twee kinderen, Jaimie en Rody.’’

Het huidige seizoen verloopt prima voor Vet. ‘’Met mijn oudste zoon gaat het prima ondanks de corona. De JO19-1 staat derde in de competitie en zitten nog in de beker. Mijn jongste zoon staat vierde in een competitie met allemaal JO11-1 elftallen waar alle spelers bijna tweede jaars zijn en ons elftal is volledig eerste jaars. Ik ben echt apetrots op de mannetjes.’’

Philips voorbeeldvoetballer is een van de legendes die in 88’ het Europees Kampioenschap won. ‘’’Frank Rijkaard is mijn grootste voorbeeld. Enorm veel respect voor hem als voetballer en als mens.’’

Naast het voetbal is Vet natuurlijk ook bezig met een andere dingen. ‘’Mijn werk voelt ook als een van mijn hobby’s. Ik kijk graag naar diverse sporten. Naast het kijken, heb ik op een redelijk hoog niveau snooker gespeeld.’’

Voetbal is heel belangrijk voor Philip. ‘’Het is het leukste wat er bestaat buiten je familie en gezin om. Een leven zonder voetbal kan ik me niet voorstellen. Dankzij de voetbal heb ik enorm veel leuke mensen leren kennen die nu een deel uit maken van mijn leven.’’

Tot slot vroegen we Vet wat hij verwacht wanneer de competities weer hervat worden. ‘’Door Corona is het natuurlijk een vreemd seizoen. JO19-1 kan kampioen worden en heel ver komen in de beker. Er staat een heel talentvol team en ik heb daar dus ook alle vertrouwen in. JO11-3 doet het ook geweldig en daar straalt het plezier iedere training en wedstrijd van af. Hopelijk kan ik een bijdrage leveren om de jongens individueel beter te maken.’’

Foto: Ton den Dunnen

Klik hier voor meer artikelen over VV Sliedrecht
Klik hier voor meer informatie over VV Sliedrecht

In gesprek met Theo de Wit van VVAC

Theo de Wit had vroeger helemaal niets met voetbal. Tot hij verkering kreeg en het hem duidelijk werd dat zijn huidige vrouw en haar familie waren ondergedompeld door ‘Koning Voetbal’. Hij raakte geïnfecteerd en zet zich nu al jaren in voor VVAC, de voetbalclub die de dorpen Ottoland, Goudriaan, Molenaarsgraaf, Wijngaarden, Brandwijk en Bleskensgraaf verbindt.

banner_koningsport_small_VJ

OTTOLAND – Theo de Wit woont in de kern Brandwijk. ,,Toen mijn zoon werd aangemeld bij VVAC werd ik leider van het F-team. Ik ben vijf jaar leider geweest en ben ‘gepakt’ door het spelletje. En dat niet eens door het voetbal zelf, maar vooral door alles er omheen. Het is een enorm sociaal gebeuren en VVAC bleek een heel gezellige club. Toen mijn dochter ging voetballen, ben ik haar team gaan begeleiden. Na weer vijf jaar ben ik coördinator van de gehele meisjes- en vrouwenafdeling van VVAC geworden.”

Zoals in heel Nederland groeit ook bij VVAC het meisjes- en vrouwenvoetbal explosief. ,,Toen ik begon als coördinator hadden wij één vrouwenteam en twee meisjesteams. Nadat ik vorig jaar stopte hadden wij binnen elke leeftijdsgroep een meisjesteam, twee seniorenteams en veterinnen.” Op een bepaald moment was hij zover dat hij zelf de kicks onderbond en ging voetballen bij de veteranen.

Inmiddels heeft De Wit al een behoorlijke staat van dienst bij de VoetbalVereniging Alblasserwaard Centrum. Vanaf 2019 is hij teammanager bij het eerste mannenelftal, dat sinds augustus 2019 wordt getraind en gecoacht door Miguel Muñoz. ,,De trainer en de groep hebben in het begin uiteraard aan elkaar moeten wennen, maar gaandeweg het seizoen is het gaan lopen. Half februari en begin maart wonnen wij van Groot-Ammers en Ameide en hadden wij de weg naar boven weer gevonden.” De komst van het Covid 19-virus maakte een bruut einde aan de competitie.

De Wit heeft honderd procent vertrouwen in zijn team. ,,Die gasten bewijzen nu al dat zij goed kunnen voetballen en met een geweldige inzet gaan wij zeker voldoende punten halen.” VVAC doet het vooral met eigen jongens en passen steeds jongens uit de eigen jeugdopleiding in. ,,Om ons heen zien wij dat clubs zich weer behoorlijk hebben versterkt. Kenners stellen dat wij het daarom heel zwaar krijgen, maar ik weet zeker dat wij met onze teamgeest en het temperament van onze Spaanse trainer Muñoz ver kunnen komen. Als wij meer regelmaat in onze prestaties krijgen, kunnen wij goed mee in het linkerrijtje van deze mooie, regionale derde klasse.”

Theo de Wit en Miguel Muñoz hebben een heldere taakverdeling afgesproken. ,,Miguel is de baas op het veld, ik regel alles buiten het veld, zoals het wedstrijdformulier, trainingskamp tot aanspreekpunt voor de arbitrage en bestuur. Ik faciliteer de zaken om het voetbal heen en probeer de sfeer binnen het team te bewaken.”

Waar in Nederland clubs omvallen door het gebrek aan vrijwilligers heeft VVAC dat probleem niet. ,,Dat vind ik ook zo bijzonder bij deze club. Onlangs is nog eens vastgesteld dat maar liefst ruim tweehonderd vrijwilligers zich regelmatig voor VVAC inzetten. Dat is uniek”, besluit De Wit.

In gesprek met Nicky Maas van RSC Alliance

Vandaag zijn we in gesprek met Nicky Maas (36) van RSC Alliance. Nicky is op zesjarige leeftijd begonnen met voetballen bij Alliance. In de jeugd heeft Nicky een uitstapje gemaakt naar RBC, waar hij ook zijn debuut in de selectie heeft mogen maken. Dit was een debuut om snel te vergeten, want na twee keer geel mocht Nicky er met rood vanaf.

HappyPoint_desinfectie

We vroegen Nicky om zichzelf even voor te stellen. ‘’Ik ben Nicky Maas, 36 jaar, tegenwoordig woonachtig aan ongeveer ‘de overkant van d’n Bult’. Ik woon samen met mijn vriendin Noortje en onze twee zoons Sam (vijf jaar) en Jax (twee jaar). Daarnaast komt het derde boefje eraan ergens in november. Ik houd niet van stilzitten, daarom ben ik altijd graag actief bezig. Zodoende kan ik goed mijn overmatige energie kwijt bij de voetbal, bij sociale activiteiten of in de kroeg. Ik kijk ook graag series of films. Voor mijn werk ben ik actief als gedragswetenschapper en leefgroepmanager bij Via Almata, een jeugdzorg plus instelling. Dynamisch, intensief, interessant en mooi werk! Inmiddels werk ik daar al bijna elf jaar.’’

Echte ambities voor de toekomst heeft Nicky niet echt. ‘’Ik wil voorlopig met veel plezier en inzet bij de selectie blijven voetballen. Vervolgens zien we als daar een eind aan komt wel wat en hoe, als het maar met veel plezier is en het liefst binnen Alliance!’’

Het seizoen begon goed voor Alliance. ‘’Door de corona is dit gehele seizoen anders dan anders. De voorbereiding is apart begonnen, doordat het vorige seizoen in het voorjaar abrupt gestopt is.

We zijn toen in mei gaan trainen, we hebben een stop gehad en daarna zijn we in de zomer weer begonnen. We begonnen de voorbereiding goed met een o.a. een gelijkspel tegen Halsteren en overwinning tegen Sprundel. De eerste wedstrijd van de competitie hebben we verloren van de broer van Aruna Kone. Daarna hebben we, voordat de competitie door coronamaatregelen werd stilgelegd, gelijkgespeeld en twee maal gewonnen. Al met al een hadden we aardige start, waar we met 7 uit 4 op een vierde plek staan. Nu ziet het er naar uit dat er pas weer wedstrijden na de winterstop gespeeld zullen gaan worden.’’

Iedere speler heeft zijn hoogte- en dieptepunten. ‘’Mijn hoogtepunten zijn de buitenlandse toernooien in de jeugdelftallen (met alles daarbij wat het leuk maakte). De diverse nacompetitie en promotie feestjes. Het kampioenschap Alliance en het kampioenschap RBC waren echt mijn hoogtepunten. Mijn dieptepunt is dat de nieuwe trainer na de winterstop mijn telefoonnummer zogenaamd kwijt was.’’

Nicky heeft twee voorbeeldvoetballers. ‘’De eerste is Matteo Materazzi, gewoon meedogenloos zijn voor je tegenstander. De tweede is Thomas Müller, wat heeft hij een inzet.’’

Nicky is erg lovend over Dennis Voermans. ‘’Gekscherend zeggen we weleens: Welke functie heeft Dennis nu niet binnen de vereniging!? Uiteraard zijn hier allerlei bijpassende bijnamen bij geformuleerd, maar zonder mensen als Dennis kan een vereniging als Alliance niet draaien.’’

Tot slot vroegen we nog om een blik op het seizoen te geven. ‘’Ik denk aan een hele lange winterstop. Vervolgens zou het zo kunnen zijn dat we in februari/maart weer mogen starten met competitiewedstrijden. Hoe, wat, waar, zal moeten blijken, maar ik hoop dat we op een bepaalde manier er na de winterstop toch nog een leuk voetbalseizoen met de selectie van kunnen maken. En dit te doen met een feestweekend op locatie!’’

Klik hier voor meer informatie over Alliance
Klik hier voor meer artikelen over Alliance

Hoe blijf ik fit met Justin Goverde van VV DHV

Justin Goverde (19) is op zijn derde begonnen in de jeugd bij Virtus uit Zevenbergen. Daar heeft hij zijn hele jeugd met heel veel plezier gevoetbald. Vanaf de F1 heeft hij ieder jaar in het selectieteam gezeten van die leeftijdscategorie. Als hoogtepunt de promotie naar de hoofdklasse in de C1 wat Justin Goverde daarna erg goed heeft gevierd met zijn vele voetbalvrienden die ik binnen Virtus heb gemaakt. Sinds vorig jaar keept hij in de selectie van DHV.

HappyPoint_desinfectie

Bij het eerste van Virtus was zijn kans op speeltijd erg klein door 3 ervaren goede keepers voor hem. “Bij een feestje met Martin (voorzitter) in gesprek gekomen over een eventuele overstap naar DHV. Ik moest snel beslissen want het was de laatste dag dat er overgeschreven kon worden in de A-categorie. Geen moment spijt gehad van mijn keuze. Leer iedere week veel van veel goede spelers om mij heen en mijn concurrent/vriend luc. We jagen elkaar iedere week weer op en zijn erg aan elkaar gewaagd wat ons beide beter maakt en de trainer alleen maar moeilijker.”

Het voetbalseizoen was goed begonnen voor Justin Goverde hij begon in het eerste van DHV. “Het is niet anders, Wel erg zonde want voetbal is heel erg belangrijk voor mij. Ik doe niets liever en vooral de wedstrijden mis ik heel erg.”

De start van het seizoen was erg goed voor DHV! In de beker waren ze ongeslagen en in de competitie ook. “Tot nu toe een lekker gevoel overgehouden aan het eerste deel van de competitie. Met veel beter voetbal dan vorig jaar en een goede sfeer in het team gaan we vol voor de bovenste plaatsen dit jaar!”

Voor de corona deed Justin Goverde al veel om zijn conditie op pijl te houden. “Veel hardlopen met de hond en thuis wat met gewichten trainen. Ook heeft mijn oma sinds kort een hardloopband waar ik regelmatig gebruik van maak! Ook speel ik graag een potje tennis en werk ik naast mijn opleiding Commerciële economie bij een meubelbedrijf waar ik veel aan het sjouwen ben.”

Justin Goverde heeft voor u thuis ook tips om fit te blijven tijdens deze corona stop. “Probeer iedere dag iets te doen en probeer niet in te kakken en dingen uit te stellen of ‘ik ga morgen wel’ een rondje lopen.”

Justin Goverde heeft ok voorbeeld keepers die groot waren toen hij begon met voetballen. “Edwin van de Sar en Pepe Reina waren vroeger mijn voorbeelden. Waren de beste keepers van de wereld toen ik begon met voetballen en hebben dat niveau erg lang vastgehouden. Op dit moment zijn Ronaldo en Zlatan wel voorbeelden die laten zien dat als je fit bent je lang met de absolute top mee kan.”

Justin Goverde hoopt dat hij nog een hele competitie uit kan voetballen met zo veel mogelijk wedstrijden, want daar doe je het voor. “Mijn voorspelling is dat we via de nacompetitie promoveren naar de 3e klasse waar DHV thuis hoort!”

Hoe blijf ik fit Kevin van Andel van VV Klundert

Kevin van Andel is een 28 jarige speler van VV Klundert. Hij is op zijn tiende begonnen, waarna hij de gehele jeugd heeft doorlopen. Na een degradatie heeft Kevin de overstap gemaakt van Klundert naar RBC. Hij won hier de bronzen schoen en heeft er 3 mooie seizoenen gespeeld. Na deze drie jaar werd de overstap naar MOC’17 gemaakt. Hier is hij omgetoverd tot rechtsback. Dit jaar is hij weer terug bij Klundert, om hier zijn carrière te stoppen over een aantal jaar.

verfhuys-breda

Kevin zag eigenlijk wel aankomen dat het amateurvoetbal zou worden stop gezet. “Het is een goede maatregel die is genomen. Het is wel balen dat je net een nieuw seizoen bent begonnen. Je begint allemaal fit te raken en dan wordt het seizoen stil gelegd. Je had dit van te voren ook al wel kunnen voorspellen. De ene club had strengere maatregels dan de andere. Wat ook soms best frustrerend was. We weten ook vanaf vandaag dat het seizoen voor dit jaar eigenlijk klaar is. Dus het is een vroege winterstop”.

Het is zonder publiek lastig om een goede pot neer te zetten, ook Klundert heeft dat gemerkt. “We hebben een hele korte voorbereiding gehad door de Corona. Maar we hebben hele goede en sterke bekerronde doorlopen met op papier een hele jonge groep die het allemaal goed oppakken en het niveau aankunnen. Positief dus om aan de competitie te beginnen. Helaas dan voor ons om bij Duiveland meteen te verliezen. Daarna goed herpakt tegen Seolto, we stonden collectief heel erg goed en speelde sterk. En zo wonnen we deze derby met 2-0. Daarna tegen WHS een gelijkspel neergezet. Zonder publiek of support is het toch minder aantrekkelijk en lastig om een goede pot neer te zetten. Tegen Noad’67 een mooie overwinning neergezet om zo de winterstop in te gaan”.

Kevin hoopt na de winterstop weer zo fit mogelijk aan de slag te kunnen met Klundert. “Extra fit blijven. Dat komt niet in mijn woordenboek voor. Ben dit seizoen begonnen met wat blessures en daar kan ik nu goed van herstellen. Samen met de fysio en in de sportschool, elke week. Zodat ik na de winterstop weer volledig fit en inzetbaar ben. Ik denk dat de jonkies wel het fitste zijn van het team. Je kan altijd zien met conditie en sprint oefeningen wie dit het langste volhouden en dus elke keer vooraan lopen. Het is ook leuk om te zien dat de jongens die je vroeger altijd heb getraind, dat die nu meedraaien in de selectie. Maar als ik 1 iemand specifiek moet noemen is het: Jeffrey van Wingerden. Vanaf de eerste training lijkt het of hij heeft geoefend om een marathon te rennen”.

De speler van Klundert heeft twee spelers waar hij heel erg naar opkijkt. “Ik doe wel me best om fit te blijven. In de sportschool en samen met mijn Fysiotherapeut. En soms buiten een rondje hardlopen. Voeding is ook zeker belangrijk en hier probeer ik in deze tijd ook zeker op te letten. Vond het altijd mooi om naar Kuyt en Robben te kijken. Kuyt vooral om zijn werkvermogen en wilskracht. Liep heel veel vuile meters. Robben om zijn acties en gouden linkerbeen. En vooral ook zijn blessureleed waar ik dus ook de laatste jaren mee worstel”.

Maar wat zijn de verwachtingen voor de rest van het seizoen. “Gewoon beginnen op 0 en doorgaan waar we de laatste wedstrijd mee geëindigd zijn. Hopelijk dat alles weer vanouds wordt en we dus gewoon zonder te stoppen door kunnen voetballen tot aan de zomer. Je mist het toch wel, even op zaterdag de wei in, een malibuutje na de wedstrijd, aangezien bier niet lekker is en daarna in de avond een afzakkertje doen”.

Meer informatie over VV Klundert? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen van VV Klundert

In gesprek met Gilbert de Wildt van EBOH

Gilbert de Wildt heeft de voorbereiding op het nieuwe seizoen goed kunnen gebruiken om zijn nieuwe club EBOH en de spelersgroep te leren kennen. ,,En dat bevalt uitstekend. Ik voel me hier direct thuis. De regio is nog nieuw voor mij, maar de voetbaltaal is overal hetzelfde.”

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
DORDRECHT – De Wildt (62) is een zeer ervaren trainer, maar is in de regio Dordrecht nog een vrij onbekende naam. De geboren Vlaardinger was al voor zijn dertigste trainer, maar heeft de afgelopen vijfendertig jaar altijd bij clubs in de regio Rotterdam gewerkt. De voormalig horeca-ondernemer en beveiliger werkte eerder onder meer bij Poortugaal, Deltasport, Zwervers, Hellevoetsluis, DHZ en XerxesDZB. Bij zijn laatste club Leonidas was hij succesvol in het zondagvoetbal, maar door een knieoperatie moest hij begin 2019 gedwongen even afstand nemen van het voetbal.

In januari werd bekend dat De Wildt de nieuwe trainer van EBOH zou worden, waar hij succescoach Ries Fok – nu coach van buurman Dubbeldam (zondag) – heeft opgevolgd. Fok keerde in 2017 terug bij EBOH en zorgde samen met René Ebbers en met een aantal teruggekeerde clubjongens voor het kampioenschap in de derde klasse in zijn eerste seizoen. De afgelopen twee seizoenen deed EBOH mee om de bovenste plekken in de tweede klasse, maar het missen van veel kansen brak de ploeg regelmatig op. ,,Het plan was om in de tweede seizoenshelft lekker vaak te gaan kijken en de club en spelers zo al goed te leren kennen, maar ik ben uiteindelijk maar drie keer geweest. Begin maart kwam het voetbal helaas compleet stil te liggen. Toen het in mei weer mocht is Jeffrey Monster, mijn assistent, met een groep gretige gasten al lekker weer het veld op gegaan. Dat geeft wel aan dat het allemaal echte liefhebbers zijn, daar hou ik van.”

EBOH won in de voorbereiding het eigen Ries Fok-toernooi, waarbij het in de finale met 3-1 won van DFC. ,,Je eigen toernooi moet je altijd winnen. Het was helemaal leuk dat we dat met goed voetbal voor flink wat publiek hebben kunnen doen. Die finale was onze derde wedstrijd in vijf dagen, maar dat gaf mij ook de kans om veel spelers aan de slag te kunnen zien. Ik heb de voorbereiding ook gebruikt om de club en de spelersgroep goed te leren kennen.”

Klik hier voor meer informatie over EBOH
Klik hier voor meer artikelen over EBOH

In gesprek met Gilbert de Wildt van EBOH

0

Gilbert de Wildt heeft de voorbereiding op het nieuwe seizoen goed kunnen gebruiken om zijn nieuwe club EBOH en de spelersgroep te leren kennen. ,,En dat bevalt uitstekend. Ik voel me hier direct thuis. De regio is nog nieuw voor mij, maar de voetbaltaal is overal hetzelfde.”

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
DORDRECHT – De Wildt (62) is een zeer ervaren trainer, maar is in de regio Dordrecht nog een vrij onbekende naam. De geboren Vlaardinger was al voor zijn dertigste trainer, maar heeft de afgelopen vijfendertig jaar altijd bij clubs in de regio Rotterdam gewerkt. De voormalig horeca-ondernemer en beveiliger werkte eerder onder meer bij Poortugaal, Deltasport, Zwervers, Hellevoetsluis, DHZ en XerxesDZB. Bij zijn laatste club Leonidas was hij succesvol in het zondagvoetbal, maar door een knieoperatie moest hij begin 2019 gedwongen even afstand nemen van het voetbal.

In januari werd bekend dat De Wildt de nieuwe trainer van EBOH zou worden, waar hij succescoach Ries Fok – nu coach van buurman Dubbeldam (zondag) – heeft opgevolgd. Fok keerde in 2017 terug bij EBOH en zorgde samen met René Ebbers en met een aantal teruggekeerde clubjongens voor het kampioenschap in de derde klasse in zijn eerste seizoen. De afgelopen twee seizoenen deed EBOH mee om de bovenste plekken in de tweede klasse, maar het missen van veel kansen brak de ploeg regelmatig op. ,,Het plan was om in de tweede seizoenshelft lekker vaak te gaan kijken en de club en spelers zo al goed te leren kennen, maar ik ben uiteindelijk maar drie keer geweest. Begin maart kwam het voetbal helaas compleet stil te liggen. Toen het in mei weer mocht is Jeffrey Monster, mijn assistent, met een groep gretige gasten al lekker weer het veld op gegaan. Dat geeft wel aan dat het allemaal echte liefhebbers zijn, daar hou ik van.”

EBOH won in de voorbereiding het eigen Ries Fok-toernooi, waarbij het in de finale met 3-1 won van DFC. ,,Je eigen toernooi moet je altijd winnen. Het was helemaal leuk dat we dat met goed voetbal voor flink wat publiek hebben kunnen doen. Die finale was onze derde wedstrijd in vijf dagen, maar dat gaf mij ook de kans om veel spelers aan de slag te kunnen zien. Ik heb de voorbereiding ook gebruikt om de club en de spelersgroep goed te leren kennen.”

Klik hier voor meer informatie over EBOH
Klik hier voor meer artikelen over EBOH