Home Blog Pagina 908

N.I.V.O. Sparta, Club van de week: Jos Kusters

Nivo Sparta
-
0
N.I.V.O. Sparta, Club van de week: Jos Kusters

Vandaag spreken we met een erelid van N.I.V.O. Sparta Jos Kusters (72). Op de nieuwjaarsbijeenkomst van 2017 heeft Kusters zijn onderscheiding tot erelid ontvangen. Hij heeft een enorme rol gespeeld in de jarenlange voorbereidingen en de uiteindelijke realisatie van het nieuwe moderne sportcomplex. Vandaag praten we met Jos over zijn verschillende taken binnen de club en over zijn band met de club.

HappyPoint_desinfectie

Jos heeft zelf heel kort gevoetbald. Vanaf zijn 18e begon hij bij VV Aquila in Dreumel, maar na 4 jaar heeft hij hier al een punt achter moeten zetten na een beenbreuk. Na deze beenbreuk heeft hij tot zijn 52e gebasketbald.

Jos is al sinds januari 2008 actief voor de club uit Zaltbommel. “Ik ben in januari 2008 begonnen om de vereniging te helpen in de contacten met de gemeente voor het realiseren van het nieuwe complex, dat in 2016 in gebruik werd genomen.” Hier bleef het natuurlijk niet bij. “Vanaf 2011 ben ik lid van de klussenclub en coördineer ik die. Ik werk in het groen. Ik leid de twee schoonmaakdagen van het gebouw. Ook begeleid ik twee mensen van de dagopvang op maandagochtend op het complex. In de zomer doe ik de beregening.

Als de beheerder afwezig is, maak ik de kleedkamers schoon. Ik onderhoud de contacten met de bedrijven voor het onderhoud.” Tenslotte is Jos ook nog reserveman voor wanneer anderen niet beschikbaar zijn.

Iedere vrijwilliger heeft zijn eigen reden om zijn handen uit de mouwen te steken voor de club. Wij vroegen Jos wat de club voor hem betekent. “In heel mijn leven heb ik in heel veel besturen gezeten. Ik ben een gemeenschapsmens. Net toen ik na 25 jaar stopte bij de woningstichting Woonlinie, vroeg NIVO-Sparta of ik ze wilde helpen.  Ik vind NIVO-Sparta heel belangrijk voor Zaltbommel, omdat zij zorgt voor binding in de gemeenschap en daarom heb ik ja gezegd.” Heel wat jaar later maakt Jos zich nog steeds hard voor de vereniging. “Intussen Is NIVO-Sparta een warm bad voor mij geworden. Ik ken heel veel mensen met totaal verschillende karakters maar in wie ik wel de liefde voor de club herken.”

Jos geeft aan dat N.I.V.O. Sparta op een goed moment bij hem kwam om hen te helpen. “Dat ik bij NIVO-Sparta ben gaan werken komt door het feit dat zij precies op het moment bij me kwamen, dat Ik ruimte had. En ik ben geen wegloper.” In de loop van de tijd heeft hij meerdere redenen gevonden om hier niet weg te gaan. “Zo’n grote vereniging die zo belangrijk is voor de leden en voor heel Zaltbommel heeft veel vrijwilligers nodig om te kunnen blijven bestaan. Een mooi complex is leuk, maar ook een grote last. En laten we eerlijk zijn: aan het werk zijn op het complex, alleen of met anderen, is zo rustgevend en bevredigend.”

Jos volgt het eerste nauwgezet, maar hecht ook waarde aan de andere teams binnen de vereniging. “Ik ga naar alle thuiswedstrijden, maar ik vind de andere teams ook belangrijk. Ik hou niet van voetbal waarin eindeloos wordt rondgespeeld. Op zulke momenten ga ik naar een van de lagere teams of de Onder 17 kijken in plaats van het eerste.” Ondanks het kwaliteitsverschil kijkt hij hier enorm graag naar. “Die teams zijn zeker kwalitatief veel minder, maar ze spelen met hun hart. Dat is voor mij het belangrijkste: bezieling en strijd, maar natuurlijk ook kwaliteit.”

Het eerste elftal van N.I.V.O. Sparta staat momenteel tweede met negen punten in de eerste klasse C. “Ze doen het heel goed. In het vorige seizoen begonnen ze door vele blessures zwak, maar herstelde zich later prima.” Jos vindt het vooral positief dat de eigen jeugd steeds meer terecht komt in dit eerste elftal. “Dit jaar is de lijn doorgetrokken om zoveel mogelijk met eigen jonge spelers te spelen.  Dat werkt goed: de resultaten zijn goed, de jonge spelers maken sprongen en de binding met het eerste wordt groter.”

Jos heeft duidelijk zijn titel ‘erelid’ dubbel en dwars verdiend. Hiermee sluiten we dit interview af. Morgen wederom een artikel met een persoon binnen de organisatie van N.I.V.O. Sparta.

Klik hier voor meer artikelen over N.I.V.O. Sparta
Klik hier voor meer informatie over N.I.V.O. Sparta

 

 

Vader Abe mist geen redding van zoon Rens

sv Warmunda
-
0
Vader Abe mist geen redding van zoon Rens

Het Warmunda-doel is het territorium van de familie Van der Zwet. Ruim twintig jaar na het afscheid van vader Abe staat zoon Rens tussen de palen van de dorpsclub. “Blijkbaar zit het in de genen.”

HappyPoint_desinfectie
Negentien jaar is hij, maar inmiddels al weer een kleine tweeënhalf seizoen vaste doelman van Warmunda 1. En dat terwijl Rens van der Zwet pas in de C-tjes keeper werd. “Ik ben in de jeugd jarenlang veldspeler geweest”, zegt de allroundwerknemer van een botenzaak. “We hadden altijd genoeg keepers. Totdat er bij het nieuwe seizoen geen keeper was. Ik ben in het doel gaan staan en er niet meer uitgegaan.”

Tot vreugde van vader Abe, die jarenlang doelman was van Warmunda 1. Hij zag al snel het talent van zijn zoon. “Een echte keeper haal je er wel uit. Dat was Rens al snel. Hij was niet bang en had een goed inzicht.”

Zelf speelde Abe van der Zwet tot zijn 33ste in het eerste elftal van Warmunda. “Ook ik was er vroeg bij, want in totaal ben ik zeventien jaar keeper geweest van het eerste. Met een onderbreking van anderhalf seizoen, dat wel. Ik botste met de toenmalige trainer en speelde eventjes in het vijfde.”

De 55-jarige Warmond was sterk in de lucht. “Ik vond het heerlijk om het zestien metergebied te heersen. Maar ik had ook mijn mindere punten. Eén tegen één vooral en mijn trap van de grond was niet geweldig. Achterballen liet ik altijd door een centrale verdediger nemen. Gelukkig mocht je in die tijd een terugspeelbal nog met je handen pakken.”

Dat zeggende komt hij tot de conclusie dat het keepersvak behoorlijk is veranderd. “Er worden tegenwoordig veel meer eisen aan een keeper gesteld. Hij moet goed kunnen meevoetballen. Dat gaat Rens goed af. Hij heeft de afgelopen sowieso grote stappen gemaakt.”

De huidige goalie van de Warmondse trots knikt instemmig. “Ik ben bijvoorbeeld een stuk mondiger geworden. Ik was nooit verlegen, maar als je als jong broekie met de grote jongens gaat meedoen, stel je jezelf wat bescheiden op.”

Zijn vader: “Hij moet van de ervaren jongens, zoals Sjoerd Winkelman, wat meer coachen. Dat gaat goed. Hij is veel nadrukkelijker aanwezig.”

Er staat nu een zelfverzekerde doelman onder de lat die weet wat hij kan. Ruim drie jaar geleden maakte hij zijn debuut in het eerste. “Ik was zestien en ging mee als reserve. In de warming-up kreeg de vaste keeper echter een blessure, waardoor ik ineens in de basis moest. Ik weet nog dat ik bloedzenuwachtig was, maar de wedstrijd ging goed. Ik maakte twee belangrijke reddingen, waardoor we 2-2 speelden tegen RKDES.”

Zijn naam was gemaakt, maar het duurde nog een tijdje voordat hij vaste keeper werd. “Dit is mijn derde seizoen. In het begin speelde ik dubbele wedstrijden. Op zaterdag met de jeugd, op zondag met het eerste.”

Het eerste seizoen op zaterdag bracht voor de jonge doelman en Warmunda nog weinig succes, maar in de huidige jaargang is de vierdeklasser uitstekend begonnen. “Vorig seizoen hadden ze een heel jong team. In de laatste drie wedstrijden voor de lockdownperiode zag je al iets moois ontstaan en met de komst van vier, vijf nieuwe en ervaren spelers is de balans nóg beter geworden”, zegt vader Abe, die geen minuut van zijn zoon mist. “Ik ben er bij elke wedstrijden en bij de training ga ik vaak een uurtje kijken en daarna met die jongens een biertje drinken. Met trainer Barry van Rijn heb ik zelf nog gespeeld.”

Rens: “Direct na de wedstrijd nemen we wedstrijd met zijn tweeën door. Hij zegt het als ik iets fouts, maar ook iets goeds heb gedaan.”

Toen speelronde drie en vier zonder publiek gespeeld moest worden, was senior er toch bij. “Vermomd als clubverslaggever”, aldus Rens. Abe: “Het valt eigenlijk niet goed te praten, maar ik moest Warmunda en Rens zien spelen.”

Klik hier voor meer informatie over Warmunda
Klik hier voor meer artikelen over Warmunda

Corona advies met Gert de Jong van GHVV’13

VoetbalJournaal
-
0
Corona advies met Gert de Jong van GHVV’13

Gert de Jong (61) is wedstrijdsecretaris bij de jeugd van GHVV’13. Zelf heeft Gert nooit gevoetbald maar is hij wel fan van de mooiste club van Nederland, Feyenoord!

haco_sport[1]

We vroegen Gert om een kleine introductie te geven van zichzelf. “In 1996 heb ik de stad achter de duinen verlaten, om in Heenvliet te gaan wonen. Een jaar later ging ik in op het verzoek van voorzitter, en oprichter van de vereniging, Maas Folsche, om als wedstrijdsecretaris toe te treden tot het bestuur van de Heenvlietse Voetbalvereniging Bernisse.” In diverse periodes heeft Gert deze functies vervuld. Ook bij de fusieclub heeft hij deze taak op zich genomen. Naast deze taken organiseerde Gert ook enkele seizoenen de voetbaltoernooien voor de jeugdteams.

Het huidige seizoen als we het zo nog kunnen noemen begon voor het vlaggenschip van GHVV’13 met drie punten uit drie gespeelde wedstrijden. “Bij de mogelijke hervatting van de  competitie zullen er twee nieuwe jeugdteams (JO10-1G en JO8-2G) van de partij zijn. Het bestuur vindt het een verrijking voor de vereniging, dat het dit seizoen drie g-teams (2 x jeugd, en 1 x senioren) heeft mogen verwelkomen.”

Binnen Gert zijn functie heeft hij een mooi hoogtepunt bereikt met het opstellen van het scheidsrechterbeleid. “De eerste stap was het aanstellen van een scheidsrechtercoördinator, die zorgt voor de aanstelling van scheidsrechters, de begeleiding tijdens wedstrijden, en het bieden van de mogelijkheid om, op kosten van de vereniging, een cursus te volgen. Aan de clubscheidsrechters zal een tenue beschikbaar worden gesteld.”

GHVV’13 wordt net als iedere andere vereniging getroffen door corona. Het gaat bij GHVV’13 vooral om het gemis van kantine-inkomsten, dit is een grote aderlating voor de club.

Om de club overeind te houden vraagt GHVV’13 korting aan de gemeente op de huur voor het complex en gezien het feit dat er niet gevoetbald wordt, vraagt men ook korting aan bij de KNVB op de afdracht van de contributie. “Op dit moment proberen we zoveel mogelijk de hand op de knip te houden en alleen noodzakelijke uitgaven te doen. Alle vrijwilligers zitten thuis, en hebben allemaal geaccepteerd, dat hun vrijwilligersvergoeding (tijdelijk) is stopgezet. Mede omdat we een nieuwe kledingleverancier hebben, is veel sportkleding, die was uit gesorteerd na de verhuizing naar ons nieuwe complex, via  facebook en onze website te koop aangeboden. Op sportpark Guldeland hebben we enkele ochtenden georganiseerd, om met name de leden de gelegenheid te geven om sportkleding aan te schaffen. Geld verdienen aan de verkoop van sportkleding is mooi, maar het bestuur van GHVV’13 hecht er echter meer aan om, zeker in deze tijd dat er niet gevoetbald kan worden, zoveel mogelijk contact te houden met haar leden.”

Iedereen kijkt uit naar het moment dat er weer normaal getraind kan worden, maar voor nu wordt er nog steeds in groepjes van vier personen getraind. “Hoofdtrainer Rob Vuik heeft voor de trainingen in kleine groepen een voortvarend plan gemaakt, dat nu wordt toegepast. Het blijft echter behelpen, zolang er geen gebruik kan worden gemaakt van de kleedkamers, douches en de kantine.”

Alle vrijwilligers blijven bereid om zich overal voor in te zetten. Er is alleen steeds minder te doen.   

In de huidige omstandigheden is het amateurvoetbal geen lang bestaan gegund. “We teren in op ons zuur verdiende spaartegoed. Ook voor de leden is het een hard gelag. Zij betalen contributie zonder wedstrijden te kunnen spelen, inclusief derde helft. Onze sponsors betalen voor reclame-uitingen, waar niemand naar komt kijken.”

Wij willen GHVV’13 veel succes wensen in deze tijd!

Klik hier voor meer artikelen over GHVV’13
Klik hier voor meer informatie over GHVV’13

Meidenvoetbal groeit en bloeit bij CVV Vriendenschaar

CVV Vriendenschaar
-
0
Meidenvoetbal groeit en bloeit bij CVV Vriendenschaar

Damesvoetbal had CVV Vriendenschaar al een flinke tijd, maar sinds een aantal jaren heeft de Culemborgse club ook een alsmaar groeiende meidenafdeling. Marcel de Kemp is vanaf de start betrokken bij de tak samen met Ramon de Jong en Debby Schellingerhout. Zij merken dat het niveau alsmaar stijgt bij de vijf jeugdelftallen.

Marcel de Kemp is al vanaf zijn vijfde lid van CVV Vriendenschaar. Hij speelde vele jaren met veel plezier bij de club van blauw en zwart en gelukkig voor hem raakte zijn dochter Laura ook besmet met het voetbalvirus. De club had al erg lang een vrouwenteam en enkele meidenteams, maar De Kemp en een aantal andere vrijwilliger maakten zich een flinke poos geleden sterk voor een verbreding en kwaliteitsimpuls van die afdeling. En zo werd De Kemp coach van zijn dochter, die met een leuke groep speelsters een C-elftal vormde van CVV Vriendenschaar. “Inmiddels zijn we vele jaren verder en speelt Laura in Vrouwen 2, het opleidingsteam van onze club. Die groep is vorig jaar vervroegd doorgeschoven naar de senioren en doet het daar fantastisch. We wonnen namelijk al onze vier competitieduels van dit seizoen tot de coronastop”, aldus de trotse trainer.

Individuele ontwikkeling
CVV Vriendenschaar telt een MO9, MO11, MO13, twee MO15-teams en twee vrouwelijke seniorenteams. Hopelijk speelt er volgend seizoen ook een MO19 op het Terwijde sportpark. De club vindt het voornamelijk belangrijk dat de meiden met veel plezier voetballen en hierdoor bij elkaar blijven, zodat Vriendenschaar ieder jaar goed gevulde elftallen heeft. Maar de club uit Culemborg-Zuid richt zich ook op de individuele ontwikkeling van de speelsters. “We zijn heel blij met de aanstelling van Tim Copper als hoofd jeugdopleiding”, zegt De Kemp. “Hij brengt ontzettend veel kennis met zich mee en zorgt voor ondersteuning en leuke oefenstof.” Behoorlijk wat meiden uit de vrouwenelftallen geven zelf ook training aan meidenteams, die allemaal op dinsdag en donderdag trainen. “Het is geweldig voor die jonge meiden dat ze getraind worden door speelsters uit de vrouwenteams, dat zorgt voor onderlinge verbondenheid.”

Ledenwerving
Ook op het gebied van ledenwerving zit CVV Vriendenschaar niet stil. De club organiseert vriendinnetjesmiddagen, clinics en onderlinge toernooitjes, zowel op het veld als in de zaal. In samenwerking met de UVVA (Utrechtse Vrouwenvoetbal Academie) worden er ook speciale trainingen gehouden op de velden van CVV Vriendenschaar, waar veel meiden van de club aan meedoen. “Op termijn hopen we dat één van onze vrouwenelftallen de stap naar de derde klasse kan maken. En we experimenteren nu met ons MO15-1 team. Dat speelt dit najaar in een competitie met jongensteams. De speelsters zullen er in ieder geval niet slechter van worden.”

De Kemp zit ook in de sponsorcommissie van CVV Vriendenschaar en kijkt vaak wedstrijdjes van zijn zoon Robbie, die keeper is in de JO17-3. “Ik ben heel graag bij onze mooie club, waar de sfeer goed is en iedereen voor elkaar klaarstaat.”

klik hier voor meer artikelen over CVV Vriendenschaar
Klik hier voor meer informatie over CVV Vriendenschaar

Focus’07 hoopt op Wintercup 2021: ‘De organisatie gaat door’

Focus 07
-
0
Focus’07 hoopt op Wintercup 2021: ‘De organisatie gaat door’

Traditiegetrouw luidt Focus’07 het jaar in met een nieuwe editie van de Wintercup. Ondanks de huidige coronamaatregelen hoopt de organisatie dat de elfde editie van het jeugdtoernooi gewoon kan doorgaan.

HappyPoint_desinfectie

Grootser dan ooit moet de elfde editie van de Wintercup bij Focus’07 worden. Corona of niet, dat blijft het oorspronkelijke plan van de zeer ervaren en gedreven organisatie. In totaal 138 teams van 73 clubs staan ingeschreven voor het toernooi, die verdeeld over de eerste twee weekenden van januari in veel verschillende leeftijdscategorieën strijden om de prijzen. Op zaterdag 2 en zondag 3 januari verwelkomt de club de JO8 tot en met de J012-teams op sportpark Parijsch en een week later reizen de JO13 tot en met de JO17-teams af naar Culemborg. “We hebben vier prachtige velden en een coronaprotocol. In principe moet het toernooi door kunnen gaan, maar we zijn natuurlijk afhankelijk van de overheid”, zegt Gültekin Saybas namens de organisatie. “Wij blijven doorgaan met de organisatie.”

Elfde keer
Al voor de elfde keer wordt de Wintercup gespeeld bij Focus’07. De fusieclub bestaat pas dertien jaar na het samensmelten van SV Culemborg’67 en Fortitudo in 2007, maar heeft mede dankzij het toernooi al een goede reputatie in het hele land. Het deelnemersveld bestaat in principe alleen maar uit ploegen die minimaal in de hoofdklasse spelen en dit zorgt ervoor dat de Wintercup deelnemers uit heel Nederland naar Culemborg lokt. “Ze komen uit Breda, Rotterdam, Alkmaar, Amsterdam en natuurlijk ook uit de omgeving Tiel”, zegt Barend van Nuijssenborgh, die ook in de organisatie zit. “Ons netwerk is door de jaren heen erg gegroeid en het enthousiasme onder de deelnemers is groot. Vorig jaar hadden we een recordaantal deelnemers. Dit aantal hadden we zelfs makkelijk kunnen overtreffen, maar daar hebben we niet voor gekozen, om de kwaliteit van het toernooi te waarborgen.”

Twintig minuten
Voetbaltoernooien worden meestal in de zomer gespeeld. Teams hangen vaak hele dagen rond op sportparken. Dat is bij Focus’07 absoluut niet het geval. Per leeftijdscategorie worden alle wedstrijden op één dagdeel gespeeld, zodat kinderen en ouders niet de hele dag op de velden van Focus’07 zijn. “In de zomer is het leuk om in het zonnetje naar andere teams te kijken, maar in de winter is dat anders”, zegt Saybas. “Het is onze kracht dat we in rap tempo alle duels spelen, zeker nu de kantine en kleedkamers misschien wel dicht blijven.”

Saybas en Van Nuijssenborgh zijn beiden al jarenlang met veel plezier betrokken bij de organisatie van de Wintercup. “Ik vind het geweldig om te zien hoeveel plezier de kids hebben tijdens de dagen”, zegt Saybas. “Ik geniet zelf ook enorm van het hoge niveau. Het is een behoorlijke prestatie om dit toernooi te winnen, vraag dat maar aan de jeugdteams van Focus’07. We hebben hele goede selectieteams, maar zij moeten altijd flink aan de bak op de Wintercup.”

De organisatie heeft al veel tijd en energie gestoken in de Wintercup 2021. Er is echter nog geen uitsluitsel van de overheid en veiligheidsregio gerelateerd aan het coronavirus, dus dat is nog even afwachten. “Het is hopen op goed nieuws”, besluit Saybas.

 

Klik hier voor meer artikelen over Focus’07
Klik hier voor meer informatie over Focus’07

In gesprek met Giovanni Smit van Heerjansdam

vv Heerjansdam
-
0
In gesprek met Giovanni Smit van Heerjansdam

Giovanni Smit is rechterverdediger bij Heerjansdam. Hij verbleef in november even in Florida. Daar combineerde hij een zakelijk verblijf met vertier aan het strand. Geen verkeerde voorbereiding op de herstart van het seizoen

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
HEERJANSDAM  –  ,,Na het moment dat ik bij Smitshoek de overstap naar de senioren maakte, had ik contact met Rob Snijders van Heerjansdam’’, doet Giovanni Smit ontspannen zijn relaas. ,,Hij houdt zich bij de ‘Dammers’ bezig met het samenstellen van de selectie. Daarnaast verdiende ik een zakcentje bij in restaurant Het Waaltje in Heerjansdam. Daar komen veel mensen die iets met de voetbalclub hebben. Ook uit die hoek werd er aan mij getrokken.”

Smit vond het niet gemakkelijk om bij Smitshoek, waar hij was opgegroeid, te vertrekken. ,,Pas toen ik van toenmalig trainer Richard Middelkoop geen kans kreeg om mij in het eerste elftal te spelen, heb ik de knoop doorgehakt en in 2018 voor Heerjansdam gekozen. Een keuze waar ik nog steeds volledig achter sta, want ik heb het reuze naar mijn zin. Het is wat kleiner en dorpser, dat vind ik wel wat hebben. Het was wel even een rare gewaarwording om op een dag een groen shirt aan te trekken wanneer je zoals ik vanaf je vijfde gewend was om in het ‘oranje’ te voetballen.”

Smit heeft inmiddels 24 kaarsjes uitgeblazen en bij Heerjansdam de nodige vrienden gemaakt. ,,Er zijn nog wat meer spelers van Smitshoek gekomen, dat maakt het voor mij nog gezelliger.” Smit werkte op sportpark De Molenwei eerst met trainer Patrick Kok, vervolgens kwam Ron Timmers en nu staat Jonathan Jonk voor de groep. ,,Eigenlijk wel opmerkelijk dat ik in mijn derde jaar al de derde trainer hier meemaak. Met Jonathan Jonk ben ik echt heel tevreden. Een jonge vent, die uitstekende trainingen aanbiedt. Hij ligt hier meteen goed vanwege zijn aanvallende speelstijl. Daarin gaat hij verder dan de vorige trainers. Hopelijk kunnen wij dit straks bij een mogelijke herstart weer oppakken.”

Fit blijven
Giovanni Smit was van origine aanvaller. Via het middenveld kwam hij uiteindelijk op de rechtsbackpositie terecht. ,,Dat is toch wel mijn plekkie geworden. De aanval zoeken waar mogelijk, maar er verdedigend natuurlijk wel altijd staan. Ik moet elke training en wedstrijd overigens vol gas geven, want de concurrentie is ook voor mijn positie groot. Ik moet dit seizoen echt weer knokken voor mijn plek en dat is prima.” Smit was er in november dus even tussenuit vanwege zijn verblijf in Florida, maar houdt zichzelf wel fit. ,,Dat was in Florida aan het strand niet echt moeilijk. Ik liep en loop voor mijzelf en heb ook aan work-out gedaan, want de weegschaal liegt niet.” Smit heeft inmiddels zijn hbo-opleiding afgerond en heeft het diploma in de pocket. Met de komst van corona is hij in de horeca gestopt en steekt hij samen met zijn compagnon Ruben Visscher al zijn energie in hun marketingcommunicatiebureau Swipe Communications.

Klik hier voor meer informatie over Heerjansdam
Klik hier voor meer artikelen over Heerjansdam

 

In gesprek met Willem Ploeg van VELO

sv Velo
-
0
In gesprek met Willem Ploeg van VELO

“Het is trekken, sleuren en ook zeuren”, zegt Wim Ploeg over zijn rol in de scheidsrechterscommissie van VELO. Ploeg regelt bij de Wateringse club alles wat maar een beetje te maken heeft met scheidsrechters. Zijn doel: elke zaterdag weer genoeg scheidsrechters vinden om alle wedstrijden door te laten gaan. “Hoe het lukt is niet belangrijk, als het maar lukt.”

HappyPoint_desinfectie

Ploeg maakte op late leeftijd kennis met VELO. “Toen mijn twee jongens gingen voetballen. Daarvoor was ik nooit op de club geweest. Ik heb zelf ook nooit gevoetbald. Dat was mij op jonge leeftijd al verboden.”

Ploeg, 58 jaar inmiddels, lijdt aan hemofilie, een bloedziekte die bij verwondingen tot grote inwendige bloedingen kan leiden. “Daarom was een teamsport altijd uit den boze. Zwemmen, schaken en dammen, dat mocht ik wel.”

Eenmaal als toeschouwer op het veld bij zijn twee zoons werd de inwoner van Rijswijk zelf snel ‘geronseld’ door de club om leider te worden. “Dat heb ik lange tijd gedaan. Die jongens spelen nu allebei bij de senioren. Die heb ik losgelaten. Op die leeftijd hebben ze geen leider meer nodig.”

Een paar jaar geleden werd Ploeg gevraagd om de scheidsrechtersaansteller van VELO te assisteren. “Op een gegeven moment stopte hij ermee en dan zit je in je eentje. Ik probeer er vooral voor te zorgen dat er op elke wedstrijd een scheidsrechter staat. Een tekort is er altijd, daarom moet je creatief zijn. VELO is een grote club, maar de pool met scheidsrechters is een stuk kleiner. De mensen staan niet in rijen van tien om een wedstrijd te fluiten. Om de zoveel jaren organiseren we een scheidsrechterscursus. Daar waren we in september net mee begonnen toen alles op slot ging. We hadden één avond achter de rug. De cursus is voorlopig opgeschort, we hopen later de resterende drie avonden te organiseren. Er hebben zich toch weer acht mensen opgegeven van onze club. Dat was in eerste instantie het dubbele, maar er vallen er altijd af.”

Als er normaal gevoetbald wordt, weet Ploeg dat hij zijn beste ronselpraktijken uit de kast moeten halen om genoeg fluitisten te hebben. “Het gaat om gemiddeld tussen de 25 en 30 wedstrijden. De jongste jeugd wordt door de leiders en trainers zelf gefloten. Dat kan ook best, want daar gaat het om spelleiders. Bij de andere jeugdteams is het een hele klus om de boel vol te krijgen, ook omdat je af en toe een wedstrijd in de A-categorie krijgt te fluiten. Negen van de tien keer lukt het de KNVB een scheidsrechter te regelen, maar soms dus ook niet.”

“Als het niet lukt om vol te krijgen, vraag ik de teams zelf de wedstrijden te fluiten. Dat levert wel eens gemor op, maar uiteindelijk staat er altijd een ouder met een fluit in zijn mond. De senioren regelen in principe hun eigen scheidsrechter. Met een tweetal teams hebben we wel de afspraak dat wij het regelen, maar die leveren zelf dan ook weer scheidsrechters.”

“Wij hebben het even geprobeerd om scheidsrechterstaken verplicht te stellen, maar dat was geen succes. Een jongetje uit de C4 een wedstrijd te laten fluiten is gewoon lastig. Je moet mensen niet tegen je zin op het veld zetten. We proberen wel ook een beetje kwaliteit te leveren. De druk van de zijkant, van ouders, is vaak groot. Daar erger ik me regelmatig aan. Heel wat jonge scheidsrechters zijn daardoor al gestopt. Zelf fluit ik ook niet. Ik zou alleen maar bezig zijn met die mensen langs de lijn.”

Klik hier voor meer artikelen over VELO.
Klik hier voor meer informatie over VELO.

In gesprek met Ibrahima Touré van Stedoco

SteDoCo
-
0
In gesprek met Ibrahima Touré van Stedoco

Ibrahima Touré is een 25 jarige voetballer van Stedoco. Hij komt uit Conakry, de hoofdstad van Guinée. Ibrahima heeft ook nog bij OMC, FC Dordrecht, SC Cambuur en TOP Oss gespeeld. Op zijn 19e maakte hij zijn debuut voor Dordrecht in de wedstrijd tegen ADO Den Haag in 2014. Ibrahima is woonachtig in Rotterdam en hij studeert toegepaste Psychologie HBO op Capabel Hogeschool te Rotterdam.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

De voetballer van Stedoco heeft dus ook op hoger niveau gespeeld. “Ik speelde in de jeugd van FC Dordrecht waar ik ook mijn debuut in het betaalde voetbal maakte. Op 24 oktober 2014 startte ik in de basis tegen ADO Den Haag. In de zomer van 2017 maakte ik de overstap naar SC Cambuur. Maar een jaar later ging ik alweer op amateurbasis spelen voor TOP Oss. Het ging tot nu toe goed in de competitie, tot dat het voetbal stil werd gelegd door corona. We staan nu ook nog steeds eerste in de competitie. Als we weer gaan voetballen hoop ik elke week in de basis te staan en hoog te eindigen met Stedoco”.

Ibrahima staat nog voor alles open in het voetbal, maar hoopt wel nog stappen te kunnen maken. “Ik wil eerst mijn Diploma behalen en afstuderen als psycholoog. Als het om voetbal gaat dan wil ik zo hoog mogelijk spelen. Ik kan niet in de toekomst kijken, maar ik heb wel een aflopend contract bij Stedoco. Ik ben tot juni speler van Stedeco, daarna zie ik wel wat er op mijn pad komt. Ik sta voor alles open. Iedereen bij de club zijn goede mensen. Ik ben daarom ook goed met iedereen. Ik zou niet zomaar een persoon kunnen noemen die het belangrijkst is bij de club”.

Voetbal is een belangrijk deel in het leven van Ibrahima. “Het Aanbidden van Allah, Goed eten, Goed slapen en met Familie zijn doe ik vaak voor een wedstrijd. Zo kan ik me goed voorbereiden op een wedstrijd waardoor ik hopelijk beter presteer. Ik vind dat er heel veel mensen zijn die goed kunnen voetballen maar het zijn geen voorbeelden voor mij. Iedere persoon is uniek in alles wat ze doen. In mijn vrije tijd hou ik er ook nog wel eens van om te dansen, te tekenen en boeken te lezen. Voetbal laat me ontspannen, ik geniet als ik voetbal. Het is gewoon echt een deel van mijn leven”.

Klik hier voor meer artikelen over SteDoCo
Klik hier voor meer informatie over SteDoCo

In gesprek met Lennart Colin van RKVV METO

rkvv Meto
-
0
In gesprek met Lennart Colin van RKVV METO

HOOGERHEIDE – Heel veel wedstrijden werden er medio oktober al afgelast vanwege coronagevallen bij tal van clubs. Ook RKVV METO kreeg ermee te maken en zag wedstrijden worden afgelast en de competitie stilgelegd. Middenvelder Lennart Colin (18) kreeg klachten, onderging een test en bleek positief. “Heel bizar om mee te maken wel.”

HappyPoint_desinfectie
In het begin van de competitie was Lennart Colin, bezig aan zijn eerste echte seizoen bij de senioren van RKVV Meto, nog licht geblesseerd aan de hamstring. Maar daarna speelde hij toch de eerste duels mee als centrale middenvelder bij de vierdeklasser. De laatste competitiewedstrijd in oktober tegen Nieuw-Borgvliet werd vanwege het virus zelfs twee keer afgelast. “Daarna besliste de regering dat het amateurvoetbal er volledig uitging en was het klaar. Natuurlijk hoop je dan wel dat je er zelf niet mee te maken krijgt, maar dat liep in mijn geval toch even anders.”

De jonge middenvelder, al sinds zijn vijfde actief bij de club en sinds dit seizoen vast basisspeler in het eerste, kreeg klachten en moest zich laten testen. “Een klasgenoot op school was positief getest en daar was ik logischerwijs mee in contact geweest. Daarna begon het bij mij ook. Ik had last van mijn keel, moest hoesten, niezen en was flink verkouden. Daarbij kreeg ik problemen met mijn smaak en mijn reuk. Dus eigenlijk wist ik toen ik die test liet doen al een beetje wat de uitkomst zou zijn. En ik kreeg inderdaad een positieve testuitslag. Het was echt geen pretje kan ik zeggen, maar de klachten verdwenen wel snel. Al heb ik tot nu nog wel problemen met smaak en reuk. Trainen in kleine groepjes dat was wel de bedoeling om te gaan doen op de club, maar dat plan is stopgezet omdat er nog meerdere met klachten te maken kregen.”

Zelf moet hij dus ook even pas op de plaats maken, maar wil hij toch wel zodra het weer kan en mag iets aan zijn conditie doen. Want nu hij eindelijk een basisplek heeft bij de senioren wil hij die zo lang mogelijk zien vast te houden. “Ik heb toen ik jeugdspeler was wel geregeld meegetraind en wedstrijden meegedaan, maar er vast bijzitten voelt wel anders. Het was ook wel wennen in het begin, want het spel is totaal anders. Je merkt het vooral in fysiek opzicht. Duels gaan steviger en je moet sneller handelen. Al moet ik zeggen, dat ik daarin wel stappen maakte. Het is voor mij nu vooral zaak om die groei door te zetten en daarin bepalender en belangrijker voor het elftal te worden.”

Qua prestaties hoopt de jeugdige controleur op een plek binnen de top vijf, al is het moeilijk inschatten of dat haalbaar is. “We hebben een aantal nieuwe jongens en daarbij een relatief jong team. Maar we hebben we potentie om naar die plek toe te kunnen voetballen denk ik. Of dat realiteit wordt, dat hebben we deel zelf in de hand. Al is het nu natuurlijk erg lastig omdat we niet exact weten hoe het verdere competitieverloop eruit gaat zien. We spelen in een mooie klasse met heel veel derby’s, veel team hier uit de nabije regio. Als we met METO de beste kunnen worden van de Zuidwesthoek, dat zou helemaal geweldig zijn. Al hebben we daarvoor wel stevige concurrentie natuurlijk. Toch moet je altijd ambitieus zijn en blijven. Dit kalenderjaar zal er nog weinig gaan gebeuren denk ik, dus moeten we zorgen dat we er in 2021 allemaal klaar voor zijn.”

Klik hier voor meer informatie over RKVV METO
Klik hier voor meer artikelen over RKVV METO

 

 

 

 

 

 

In gesprek met Hans de Haar van TEC

sv TEC
-
0
In gesprek met Hans de Haar van TEC

TEC stelde voor dit seizoen met hoofdtrainer Hans van de Haar (45) een grote naam aan. De Amersfoorter kende een mooie voetbalcarrière en werd al eens algeheel amateurkampioen als trainer. Hij ziet een mooie toekomst bij TEC voor zich.

HappyPoint_desinfectie

“Wij zijn aan het bouwen en de club is aan het bouwen”, zo vat Hans van de Haar de stand van zaken bij TEC samen. “Ze zijn echt gigantisch goed bezig, TEC zit gigantisch in de lift. De nieuwe voorzitter pakt ook alles goed op en aan. Ik ben echt benieuwd waar deze club over een jaar staat. Ze zijn bezig met een nieuwe staantribune, hebben de licht- en geluidsinstallatie al vervangen, er hangt een nieuw scorebord en het hoofdveld ligt er altijd pico bello bij.”

Carrière
Van de Haar kende een mooie voetbalcarrière. Hij speelde zo’n zestien seizoenen profvoetbal – na enkele jaren in de jeugd van Ajax te hebben gespeeld – waarvan honderden wedstrijden in de eredivisie bij onder meer ADO Den Haag, FC Utrecht en De Graafschap. Ook maakte hij nog uitstapjes naar Duitsland, Oostenrijk en Amerika. Direct na zijn profvoetbalcarrière ging het vizier op het trainersvak. “Ik ben in 2012 bij Spakenburg gestopt als speler. Bij Veensche Boys kon ik mijn UEFA A-diploma halen en tegelijkertijd nog voetballen. Het seizoen daarna werd ik hoofdtrainer bij FC Lienden. Ik liep eerder stage bij André Paus en toen hij wegging, heb ik gesolliciteerd. Ik kende de technische staf al en die schoof me naar voren. Samen met Jimmy Spelbos en Peter Hofstede hebben we dankzij ons netwerk en wat hulp van sponsoren een aardig team kunnen samenstellen. We zijn twee keer kampioen geworden en wonnen eenmaal het algeheel Nederlands amateurkampioenschap.”

Van de Haar vertrok vervolgens naar zijn oude club Spakenburg, maar kreeg daar te maken met de welbekende andere kant van de medaille. Na een half jaar stond hij op straat. “Ik was inmiddels ook al spitsen- en jeugdtrainer bij FC Utrecht, maar kon na mijn ontslag fulltime assistent worden van Erik ten Hag. Dat heb ik een jaar gedaan, tot hij naar Ajax ging. Toen ben ik teruggekeerd bij FC Lienden, om daar het seizoen af te maken als hoofdtrainer. Ik heb die club ook nog in 2019-2020 getraind, daarna belde TEC. We hadden een goed gesprek en binnen een half uur was ik er voor mezelf wel uit: TEC werd mijn nieuwe club.”

Bouwen
Bij TEC komen veel dingen samen voor Van de Haar. “Ik zit nog steeds in de Betuwe, de mentaliteit hier ligt mij wel. Mensen zijn recht voor hun raap, niet lullen maar poetsen. Ik kom uit Amersfoort, maar dan wel van het platteland. Daar was het ook hard werken en niet zeiken.” Hij vond het een mooie uitdaging om schoon schip te maken in Tiel en opnieuw te beginnen. “Slechts drie spelers zijn gebleven, van wie twee pas sinds de winterstop bij TEC speelden. Ook van de staf zijn er drie leden gebleven.”

Hij zette zijn netwerk en dat van de club weer in en verzamelde een aardige groep spelers bij elkaar. “In de voorbereiding stond ik soms echt versteld van hoe goed en leuk dit elftal was. Zo versloegen we FC Den Bosch en De Graafschap Onder 21. In de eerste competitiewedstrijd leek alles in elkaar te vallen.” Toch stond TEC na twee wedstrijden nog op nul punten. Vervolgens volgden een gelijkspel en overwinning. “We hebben tijd nodig. Iedereen snapt de reden, maar dat we iedere keer moeten stoppen door corona is heel vervelend voor ons.” Hij heeft veel vertrouwen in zijn selectie. “We willen ons in het linkerrijtje spelen, zo snel en stabiel mogelijk. We hebben een mooie mix tussen potentiële toppers en jeugdig talent.”

 

Klik hier voor meer artikelen over TEC
Klik hier voor meer informatie over TEC

1...907908909...1.505Pagina 908 van 1.505