Home Blog Pagina 902

In gesprek met Giovanni Moerland van RKSV Halsteren

HALSTEREN  – Hij maakte drie seizoenen geleden de overstap van MOC’17 naar RKSV Halsteren en is daar sindsdien wekelijks onbetwist basisspeler. Toch wil Giovanni Moerland (23) zichzelf blijven ontwikkelen en doorgroeien naar een hoger niveau. Streven naar het hoogst haalbare als voetballer is daarbij de absolute doelstelling.

HappyPoint_desinfectie
Want drie seizoenen geleden speelde Moerland nog bij MOC’17, dat toen nog uitkwam in de tweede klasse van het zondagvoetbal. “Die stap naar Halsteren zou in de huidige situatie van een heel andere orde en ook een stuk lastiger geweest zijn. Maar echter vanaf het begin toen ik bij Halsteren kwam heb ik me er goed gevoeld. Ik speelde wekelijks en doe dat nog steeds. Ik krijg veel vertrouwen van de trainer en de technische staf. We hebben momenteel een erg goede groep met een goede mix van talentvolle jonge spelers én de broodnodige ervaring. Zeker voor het niveau van de hoofdklasse is dat wel erg belangrijk.”

Waarom is de start van de ambitieuze hoofdklasser dan toch wisselvallig te noemen? “We zijn het aan onze stand verplicht om bovenin mee te doen, maar het is nu toch net even lastiger dan voorgaande seizoenen. Het zijn nagenoeg allemaal dezelfde ploegen, maar toch valt het momenteel in wedstrijden soms net de verkeerde kant op. Daar is voor mij niet echt de vinger op te leggen. We hebben ervaren en goede spelers erbij gekregen, dus daaraan ligt het niet. Maar we trokken vorig seizoen wedstrijden en resultaten makkelijker over de streep, iets wat nu in een aantal wedstrijden niet is gelukt. We krijgen wel voldoende kansen, alleen maken we ze nu minder af, terwijl we ook verdedigend minder presteren”, is de aanvallend ingestelde linksback helder en kritisch.

Zelf had Moerland, vanwege de voetballoze periode tijdens de eerste coronagolf, een langere aanlooptijd nodig deze voorbereiding. Mede ook omdat hij geen fan is van hardlopen. “Ik heb geen hekel aan lopen, maar dan toch liever wel met een bal erbij. Zonder vind ik dat een stuk lastiger om te doen. Dus probeer ik er nu af en toe toch met een bal even op uit te gaan om wat te doen, want vanuit de club mogen we niet op het sportcomplex. Het bestuur heeft dat besloten om de boel dicht te houden. Dus we zijn op onszelf aangewezen om fit te blijven. We hebben wel een schema gehad en kunnen ook bij de trainer in de sportschool terecht. Maar in vergelijking met voetbal is het dat toch allemaal net niet helaas.”

Net zoals ook het spelen zonder publiek niet kan bekoren. “Nee helemaal niet. Die laatste wedstrijden waren verschrikkelijk. We hebben toch best aardig wat toeschouwers die komen kijken bij thuiswedstrijden en die roeren zich ook. Dat geeft sfeer en een fijn gevoel als voetballer. Tenminste zo ervaar ik dat toch altijd. Het stuwt je soms net even tot een hoger niveau in prestaties, terwijl je nu op een leeg sportpark speelde. Daarbij kwam dan ook nog dat kantines dicht waren op het laatst. En dat je dan na een verre uitwedstrijd aankomt en niet even kan zitten, iets kan eten of drinken voordat je aan de voorbereiding begint. Waardeloos vond ik dat. Maar ja, het is afwachten wat nu gaat gebeuren de komende tijd. Want op deze manier krijg je wel een erg scheef schema. Wij hebben vanwege corona al enkele duels afgelast zien worden ook. Dus alles is onduidelijk wat dat betreft en we kunnen alleen afwachten.”

Wat zijn eigen toekomst betreft als voetballer heeft hij wel een stip aan de horizon staan. “Ik wil toch graag proberen minimaal naar de derde divisie te gaan als voetballer. Kijken of me dat lukt. Het liefst zou ik dat hier met Halsteren realiseren en anders elders. Je moet jezelf als voetballer blijven uitdagen en gaan voor het hoogste. Ik denk dat ik dat wel aankan, al moet de tijd dat leren he. Eerst maar eens terug wedstrijden voetballen, daarna zien we wel. Al denk ik dat het een aardig lang seizoen wordt op deze manier.”

Klik hier voor meer informatie over RKSV Halsteren
Klik hier voor meer artikelen over RKSV Halsteren

In gesprek met Mels Meeusen van SC Welberg

WELBERG – Een compleet lager elftal dat wordt gevraagd om het eerste standaardteam te worden bij een vereniging. Het overkwam de spelersgroep van SC Welberg Zaterdag 3. Aanvoerder Mels Meeusen (23) van de voormalige zaterdag 3 over het waarom van die bijzondere stap.

HappyPoint_desinfectie
“Er waren bij het eerste al langer personele problemen en in navolging van veel clubs had men ook bij ons besloten om de overstap te maken van het zondag- naar het zaterdagvoetbal. Wij speelden overigens al langer op zaterdag, waar we ook een tweede elftal actief hadden, maar dus géén eerste. Toen ging het bestuur rondvragen en kwamen ze bij ons uit of we het zagen zitten om in de standaardklasse te gaan spelen. We hebben daarop als selectie samengezeten en het lang en goed besproken. We zagen toen meer voor- dan nadelen en daarop hebben we unaniem besloten om het te doen. En tot op heden bevalt het ons allemaal prima. Alleen is het jammer dat het stil is komen te liggen.”

Want hoewel het qua ranglijst niet zo lijkt, ziet Meeusen zeer zeker wel een opgaande curve in de prestaties van het elftal. “We moesten in het begin natuurlijk allemaal wennen aan de nieuwe intensiteit, want hoewel we als derde elftal ook trainden is het nu compleet anders. Wij deden de trainingen zelf en bedachten de oefenstof samen want wij hadden geen eigen trainer. Nu is die er wel en dan merk je een totaal andere dynamiek. Ik geniet daar enorm van, want je traint nu écht. Je traint om beter te worden en je wilt jezelf toch ten opzichte van een trainer bewijzen en zorgen dat je erin staat. We zijn van een ploeg uit de categorie B nu naar een selectie in de categorie A gegaan en dan wordt het geheel een stuk officiëler allemaal. Die extra stimulans is voor mezelf heel goed en dat bespeur ik bij heel veel jongens nu.”

Naast de complete selectie van de zaterdag 3 is de huidige spelersgroep ook aangevuld met een zestal spelers van de voormalige zondag 1, wat overigens heeft geresulteerd dat Meeusen in het huidige elftal niet langer aanvoerder is. “Dat is voor mij geen issue en heb ik zelf ook aangegeven. Ik heb helaas regelmatig last van blessures en vond het daarom prima dat de trainer heeft gekozen voor een andere aanvoerder. Al heb ik geen band rond de arm nodig om mezelf te laten horen of doen gelden in het veld…”

Meeusen woont in Welberg en is er al vanaf de jeugd actief. Als gezegd bevalt tot nu toe de stap naar de standaardklasse uitstekend, alleen blijven de resultaten in wedstrijden tot op heden nog achterwege. “Maar ook daarin maken we progressie. Je merkt het op trainingen dat jongens vooruit gaan. En ook tijdens de wedstrijden zijn we steeds langer in staat om bij te blijven of goed te voetballen. Ik had echt het idee, dat we tegen het moment aanzaten dat we de eerste punten zouden pakken. Maar toen kwam de maatregel dat de competitie werd ‘geparkeerd’. Doodzonde maar is helaas niet anders. We trainen nu als selectie ook niet, dus dat gaat betekenen dat we opnieuw moeten beginnen om die lijn weer op te pakken.”

Waar bij de senioren niemand traint op Sportpark ’t Zandbaantje, daar is Meeusen zelf wel wekelijks op het veld te vinden. “Ik train een jeugdelftal en sta dus nog wel op het veld. Daar geniet ik nu extra van en is leuk om bezig te blijven. Op die manier houd je toch voeling met de club en met het spelletje waarvan we allemaal zou genieten. Want dat mis ik momenteel nog het allermeeste, die wedstrijden. En zeker als je merkt dat we als team vooruitgaan, dan is het extra zuur wanneer dat stil komt te staan. Hopelijk weten we deze periode allemaal goed door te komen en kunnen we snel laten zien dat we ook punten kunnen pakken, want dat geeft toch weer een stukje extra energie en motivatie om keihard te werken.”

Foto: Mark Koenraadt

Klik hier voor meer informatie over SC Welberg
Klik hier voor meer artikelen over SC Welberg

Sponsorcommissie GVV zet succesvolle koers in

GVV Geldermalsen kende een vrij vlekkeloos half jaar op sponsorvlak. Ondanks de coronacrisis ging de voetbalclub van één naar vier hoofdsponsors. “We mogen niet klagen”, is de conclusie van Thierry van Mourik van de sponsorcommissie.

De sponsorcommissie van GVV Geldermalsen telt inmiddels vier leden. Naast Thierry van Mourik zitten clubvoorzitter Sean Buitenhuis, Nils de Jager en Gerwin van Doesburg in de groep die verantwoordelijk is voor het sponsorbeleid van de rood-witten. “We zijn een tijdje geleden bij elkaar gaan zitten om een nieuw beleidsplan te schrijven. We hebben gekeken hoe we inkomsten konden genereren voor de club en welke bedrijven interessant konden zijn voor ons. In principe is ieder bedrijf dat natuurlijk, maar het is qua gunfactor makkelijker als een ondernemer al een band heeft met onze club.” Ze stelden een nieuw sponsorpakket samen, werkten aan een nieuwe website, hingen nieuwe reclamedoeken op aan de JF Kennedylaan en richtten een sponsorwall in. “We zijn ook wat actiever geworden qua acquisitie. Dit heeft zijn vruchten afgeworpen, als je kijkt naar wat er binnen is gekomen qua sponsoren.”

Hoofdsponsoren
Zo werd op 30 juli de nieuwe groep hoofdsponsoren bekendgemaakt: Albert Heijn Van Doorn staat oud en vertrouwd op de nieuwe shirts, maar is nu samen met Epsilon Cities en Profile de hoofdsponsor. Soldu en H&L Solar Mounting is de belangrijkste investeerder voor de jeugd. Zij hebben die hele afdeling opnieuw aangekleed. “Daar zijn we superblij mee”, vertelt Van Mourik enthousiast. De jeugd heeft de toekomst en dus gaat het grootste deel van de sponsorinkomsten sowieso naar de junioren. Sport- en Speelgoedhuis de Jager is al jarenlang de vaste partner voor GVV qua kleding, met Hummel hebben ze nu ook eenheid qua merk. “Van trainingspakken tot wedstrijdshirts en -broekjes.”

Een andere opvallende nieuwe sponsor van GVV is de lokale New York Pizza. Die samenwerking kwam op een bijzondere manier tot stand. “Onze voorzitter Sean Buitenhuis ging eten halen en raakte aan de praat met de franchisenemer.” GVV is blij met iedere investeerder. “We zijn net zo trots op iemand die een bijdrage van 50 euro doet, als op een topsponsor zoals New York Pizza. Elke euro is mooi meegenomen”, vertelt Van Mourik. Ook werft de club geld op andere manieren voor incidentele investeringen. “Denk aan het opknappen van de kantine, dan verkopen wij bijvoorbeeld lootjes of benaderen we mensen binnen de vereniging voor een financiële bijdrage.”

Cliniclowns
GVV doet graag wat terug voor de maatschappij en zet daarom zelf geld opzij voor de CliniClowns. “Wij steunen hen in de vorm van een geldbedrag en hebben een reclamebord van de CliniClowns hangen. Zij zorgen voor kinderen en volwassenen, dat goede doel raakt dus zowel jong als oud.”

Trouwe steun
Van Mourik en zijn drie collega-commissieleden prijzen zich fortuinlijk met hun trouwe sponsoren. “De meeste ervaren zelf gelukkig weinig last van de coronacrisis. We zijn heel blij met hun trouwe steun.”

 

Klik hier voor meer artikelen over GVV Geldermalsen
Klik hier voor meer informatie over GVV Geldermalsen

Hoe blijf ik fit met Max van Wijnen van Gloria-UC

Max van Wijnen speelt al sinds zijn vijfde bij Gloria-UC. De 24-jarige spits is tot op heden nog nooit weg gegaan bij de club uit Baarle-Nassau en Max is van plan om dat nooit te doen. Alleen later wil hij misschien in een lager elftal, waar al zijn vrienden spelen. Dit seizoen wordt het zevende seizoen in de selectie voor Max.

HappyPoint_desinfectie
Van Wijnen geeft zijn mening over het feit dat het amateurvoetbal stilligt. ‘’Ik vind het een moeilijke beslissing, omdat ik graag wil voetballen, maar begrijp dat de risico’s te groot zijn om 22 man op één veld te laten voetballen. Als je al zag hoeveel wedstrijden er de laatste twee à drie weken, toen we nog wedstrijden speelden werden afgelast door corona gevallen binnen die teams, is het een goede beslissing. Ook als je de besmettingen op dit moment nog ziet oplopen, verwacht ik ook niet snel wedstrijden te kunnen spelen. Ik hoop wel dat we snel weer kunnen trainen met ons eigen team om ons voor te kunnen gaan bereiden op de competitie. In wat voor vorm deze ook plaats zal gaan vinden, we willen weer wat plezier beleven aan het voetballen, zodat wanneer we weer wedstrijden mogen gaan spelen, we fit zijn, wedstrijden kunnen winnen en geen blessures krijgen.’’

De start van het seizoen voor Gloria-UC was wisselvallend. ‘’We zijn afgelopen jaar door de regeling gepromoveerd naar de vierde klasse, waardoor we ook weer tegen onze buurdorpen konden spelen. Dit gaf ons veel zin om eraan te beginnen. Het was een paar jaar geleden dat wij in competitieverband tegen ze gespeeld hebben. We zijn een beetje wisselend begonnen. Zelf had ik het idee dat er soms meer in had gezeten, maar dat is achteraf. We hebben vier wedstrijden gespeeld waar we twee punten hebben gehaald. Hiermee stonden we op de elfde plek, maar wij kunnen wel hoger eindigen, dat weet ik zeker.’’

Om naast de voetbal fit te blijven deed Max regelmatig aan tennis. ‘’Ik heb de opleiding sport en bewegen gedaan op ROC Tilburg, dus ik deed daar de eerste jaren van de selectie al veel extra sporten. De laatste drie jaar doe ik niet heel veel naast het voetballen. Ik tennis wel eens en zeker het laatste half jaar ben ik meer gaan tennissen, dit is ook weer op gaan leven door corona. Ik ben wel iemand die graag actieve dingen doet. Ook op vakantie doe ik graag actieve dingen, zoals canyoningen (door gletsjers klimmen) en kajakken.’’

Arian is volgens Max de fitste van het team. ‘’Het is mij opgevallen dat Arian, een speler die een aantal jaren terug hier in Baarle-Nassau is komen wonen en bij Gloria-UC is komen voetballen nog een van de fitste is. We hebben laatst een test gedaan over vijf kilometer lopen en hij liep als oudste het snelste. Hij heeft wel eens wat last van kleine blessures maar zijn conditie is prima!’’

Max geeft nog wat tips om goed fit te blijven tijdens deze periode. ‘’We proberen met het team volgens de regels op dit moment met vier man te trainen, maar je bent daar wel heel beperkt in. Je kunt verder wel alleen maar thuis zitten, maar daar wordt je op geen manier beter van. Ik vind het nooit zo leuk om simpel te gaan hardlopen. Ik wil graag een andere soort uitdaging hebben en het liefst een competitie verband erin. Ik ben nu meer gaan tennissen en dat is volgens de coronaregels prima uit te voeren. Het is gezellig met andere mensen spelen en ook een wedstrijdje spelen waardoor je dat competitie verband erin houdt. Daarnaast denk ik dat je niet te veel moet eten. Ik heb zelf gemerkt dat het een stukje lastiger is om niet een paar kilootjes aan te komen. Dus ik eet niet overdreven veel en probeer genoeg beweging te hebben om dat in evenwicht te houden.’’

Tadic is de ideale voorbeeldvoetballer qua fitheid voor Max. ‘’Ik ben zelf Ajax fan en volg de spelers ook wel. Als je interviews ziet over hem en hem zelf hoort praten, vind ik dat een mooi voorbeeld van iemand die hard werkt en super fit is. Hij is amper geblesseerd en ziet er lichamelijk enorm fit uit. Hij is een van de oudere jongens binnen de selectie, maar geeft als aanvoerder het goede voorbeeld aan de rest van het team.’’

Tot slot vroegen we Max wanneer hij denkt dat de competitie hervat wordt. ‘’Ik verwacht dat wij voor maart geen wedstrijden zullen spelen en dat we dan hetzelfde zullen krijgen als dat ze bij de hogere amateurcompetities van plan zijn. Een kleinere poule maken waar je iedereen tegen elkaar laat spelen, maar hoe het dan met promotie/degradatie zou moeten, zou ik niet weten. Het is net zoals vorig jaar niet helemaal eerlijk. Ik denk dat je er vooral voor moet zorgen dat iedereen gewoon weer wedstrijden kan spelen en proberen te focussen op volgend jaar. Dan hopen op een volledige competitie.’’

Klik hier voor meer informatie over Gloria-UC
Klik hier voor meer artikelen over Gloria-UC

Onder de lat met Bas Haasnoot van VV Spirit

Bas Haasnoot is een 29 jarige keeper van VV Spirit. Op zijn vierde is hij begonnen met voetballen. In de E-tjes kreeg hij een uitnodiging van Feyenoord en in de D-tjes nog een keer. De keeperstrainer was toen nog Pim Doesburg.

cathay_internetbalk_v2

Als Bas wel naar Feyenoord was gegaan, had zijn carrière er misschien wel heel anders uitgezien. “De reden dat ik niet naar Feyenoord ben gegaan was omdat we een leuk team hadden bij VV Spirit met onder meer Stefan de Vrij. Die natuurlijk super trots mag zijn dat hij die keuze wel heeft gemaakt en hoe ver hij is gekomen. Mijn debuut was op 17-jarige leeftijd in een uitwedstrijd tegen VV Rhoon. Dit was wel een oefenwedstrijd. Mijn competitiedebuut was op 18 jarige leeftijd tegen Zestienhoven. Verder ben ik niet veranderd van club. Toch heb je er wel is aan gedacht natuurlijk, maar nooit gedaan uiteindelijk. Bij spirit spelen veel spelers die al lang met de club verbonden zijn. Dit is mijn elfde seizoen alweer”.

Spirit was goed begonnen aan het seizoen. “We hebben een goede voorbereiding gehad. We waren fit als team. En ook zelf was ik weer op de goede weg terug na bijna anderhalf jaar eruit te hebben gelegen. Na een breuk in me nek bij Neptunes Schiebroek ben ik een tijdje geblesseerd geweest en later gepasseerd. Halverwege dat seizoen kwam corona en toen lag het seizoen stil”.

Bas vertelt over zijn keepers kwaliteiten. “Ik ben niet echt een echte keeper om zo maar te zeggen. Ik ben meer van het mee voetballen vanuit achter. Lekker dat balletje laten rond tikken doe ik graag. Ik denk dat dat ook mijn kracht is en dat ik aardig met twee benen kan schieten. Onze keeper Michael ging naar Feyenoord en wij hadden toen geen keeper meer. Ze kwamen toen bij mij uit en na drie keer vragen heb ik het toch maar gedaan. In de jeugd heb ik vaker gewisseld van keeper of speler. Lastige keus als je allebei leuk vindt. We kunnen moeilijk ontkennen dat keepers niet gek zijn. Wie gaat er nou op doel staan om lek geschoten te worden. Bij een tegen goal krijg vaak de schuld. Een spits mist drie open kansen en maakt één goal en een keeper maakt drie mooie reddingen en één fout”.

Bas heeft zijn doelen al bereikt bij Spirit, nu kijkt hij naar wat hij wilt gaan doen na het voetbal. “Ik had als doel 200 competitiewedstrijden te spelen voor Spirit. Dat is gelukt en ik denk dat het een mooi doel was. Niet veel later kwam de botsing waardoor ik die nekblessure opliep. Ik kijk meer naar wat ik na voetbal nog ga doen. Dat is de leeftijd al denk ik. Ik zou het wel leuk vinden om misschien bij een bvo een keeperstraining te gaan geven. Bij spirit geef ik ook al tien jaar training aan de jeugd keepers”.

Klik hier voor meer artikelen over VV Spirit
Klik hier voor meer info over VV Spirit

Club van de Week, WDS’19: Angela Meirik

Angela Meirik (37) is begonnen met voetballen toen ze tien jaar was bij WDS’19. Ze was toen begonnen in de C/D2. Sindsdien is Angela nooit meer gestopt met voetballen bij WDS’19. Inmiddels is dit het 28ste voetbalseizoen voor Angela, waarin ze de trotste aanvoerster is van WDS’19 VR1.

verfhuys-breda
Door de jaren heen heeft Angela heel veel hoogtepunten mee mogen maken. ‘’En dan met name de vele kampioenschappen die we hebben behaald. Dat werd altijd groots gevierd. Naast de hoogtepunten waren er ook dieptepunten. De grootste dieptepunten waren de WDS’ers die ons helaas ontvallen zijn. Een groot verdriet voor de club, maar wat een trots gevoel had ik hoe wij als WDS’ers als één familie samen kwamen. Wat werd daar ontzettend veel troost uit geput, bij elkaar en met elkaar.’’

Er is iets wat Angela altijd zal bij blijven. ‘’De erewedstrijd die wij – oud-dames en huidige dames van WDS’19- hielden voor Jan Bolding, die over de jaren heen zo’n acht seizoenen mijn trainer is geweest. Wat een prachtig moment was dat. Al zijn dames bij elkaar. Helaas heeft hij daar zelf niet meer bij kunnen zijn.’’

‘’Al die jaren heb ik veel trainers gehad en van allemaal heb ik heel veel geleerd.  Ik heb ook met heel veel verschillende meiden gevoetbald. Een aantal van hen zie ik nog steeds terug op de voetbalvelden. Waar ik heel dankbaar voor ben, is dat ik door het voetballen vrienden voor het leven heb gemaakt. Al spelen we al jaren niet meer samen, toch zijn we door alle jaren heen nog steeds een vriendengroep. Ook met oud-teamgenoten die ik eigenlijk niet meer zie, heb ik nog steeds een goede band als we elkaar weer eens tegen komen. Een band gecreëerd door samen te voetballen bij WDS’19!’’

Het was niet altijd even makkelijk voor de dames van WDS’19. ‘’Er zijn ook seizoenen geweest dat we degradeerden of dat we ons team weer opnieuw moesten opbouwen. Zo ook twee jaar geleden; met de zes meiden die besloten te blijven hebben we alles op alles gezet om weer een damesteam op de been te kunnen brengen. En dat is gelukt! Nu zijn we uitgegroeid tot een ontzettend leuk team. Ondanks de leeftijdsverschillen (ik ben de oudste van het team en de jongste is bijna 20 jaar jonger) zijn we toch een heel gezellig en hecht team geworden en daar groeien we nog steeds in. Ook thuis wordt opgemerkt dat het voetbalplezier er weer vanaf straalt. En dat klopt ook inderdaad; nu als moeder van 2 prachtige kinderen sta ik met dit superleuke team en als trotse aanvoerder weer met heel veel plezier en trots op het voetbalveld!’’

‘’Ik hoop nog lange tijd in de clubkleuren van WDS’19 te mogen voetballen en te blijven genieten van deze fijne club en mooie ‘familie’. ‘’

Klik hier voor meer informatie over WDS’19
Klik hier voor meer artikelen over WDS’19

Wisseling in bestuur R.W.B.

Dinsdag 8 december werd in het clubhuis van RWB de Jaarvergadering van de voetbalclub gehouden. Uiteraard volgens de huidige coronaregels waarbij leden zich vooraf aan moesten melden, de horeca dicht bleef en de vergadering door maximaal 30 personen bezocht mocht worden.

HappyPoint_desinfectie
In de Jaarvergadering legt het bestuur verantwoording af voor het financieel beleid van de voetbalclub. Met het stilleggen van de competitie in maart van dit jaar en daarbij het sluiten van het clubhuis stond niemand er van versteld dat de begroting van seizoen 2019 / 2020 niet aangehouden kon worden en RWB het vorig seizoen dus heeft af moeten sluiten met duizenden euro’s in de min. Consequentie van de huidige situatie is dat ook het lopende seizoen met een min wordt afgesloten. Heel voetballend Nederland hoopt dan ook dat in 2021 de competitie weer snel opgestart kan worden.

Bij de bestuursverkiezing was het zo dat Mart van Helvoirt (onderhoud gebouw), Nicky Ligtvoet (wedstrijdsecretaris), Berry Bruurmijn (penningmeester) en Dianne van Diemen (secretaris) aftredend waren maar ook allen herkiesbaar waardoor ze ook de komende jaren deel uit maken van het RWB-bestuur. Ook Peter Pol die de taak van Ledenadministratie beheert was aftredend, Peter heeft toegezegd zijn taak nog één jaar te blijven doen wat betekent dat RWB dit jaar op zoek moet naar een kandidaat die dit over wil en kan nemen.

Carl van Es was volgens het rooster niet aftredend en heeft in het bestuur de afgelopen jaren de taak van sponsoring op zich genomen. Carl had aangegeven door zijn werk niet voldoende tijd te hebben en bereid te zijn een stapje terug te doen als er iemand is die zijn taak in het bestuur over wilde nemen. In de persoon van Job Leijtens heeft RWB die gevonden wat betekend dat er afscheid genoemen werd van Carl van Es. Niet als RWB-er maar wel als bestuurslid. Carl heeft 8 jaar in het bestuur gezeten en heeft al die tijd de sponsoring op zich genomen en om niet te vergeten was hij vaak de organisator van de bestuursuitjes. Namens RWB bood voorzitter Bas Bruurmijn Carl een bos BloemMarlou bloemen en een bon van Eetcafe City aan. Zijn taak als bestuurslid met daarbij de taak om sponsoring binnen RWB verder uit te bouwen wordt dus overgenomen door Job Leijtens. Job is bij de Junioren bij RWB gekomen en heeft daarna in de selectie van RWB gevoetbald. Tussendoor heeft hij Recreatief gevoetbald in RWB Zaterdag 3 en heeft inmiddels definitief gekozen om op zaterdag in RWB-3 te gaan voetballen. Job is getrouwd met Roos en nog niet zo lang geleden de gelukkige ouders van Jones geworden. Job heeft Online marketing gestudeerd dus sponsoring is hem op het lijf geschreven. RWB heet Job dan ook van harte welkom in het bestuur.

Bij de bestuursmededelingen, waarmee de vergadering werd afgesloten, kwamen de stand van zaken tav het Verduurzamen van het sportpark en de plannen die er zijn om een G-team op te richten als belangrijkste punten langs.

Klik hier voor meer informatie over R.W.B
Klik hier voor meer artikelen over R.W.B

 

Hoe blijf ik fit met Petra Dugardein van VV Papendrecht

Petra Dugardein (43) is spits van VV Papendrecht vrouwen. Ze is niet altijd spits geweest, want vroeger was ze keeper op hoog niveau. Petra is begonnen met voetballen bij Zierikzee, waarna ze tot haar 27e bij WIK 57 heeft gespeeld. Petra heeft ook op hoog niveau mogen spelen, onder andere bij het militaire team van defensie en in Oranje.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Via meerdere clubs is Petra uiteindelijk in de Eredivisie terecht gekomen. “Ik had al eerder de mogelijkheid om naar Oostkapelle te gaan, die speelde toen in de hoofdklasse. Maar ik werkte toen in de horeca en ik het leek me het beste om die stap toen niet te nemen. Ik ben op mijn 21e Defensie in gegaan en daar ben ik terecht gekomen bij het militaire team van Defensie. Dit zijn de beste speelster die dan een soort oranje vormen van Defensie. Toen heb ik op mijn 27e de overstap gemaakt naar t ’Zand. Zij waren toen net kampioen geworden in de hoofdklasse en ze promoveerde naar de Topklasse. Het was toen een makkelijke beslissing om daar te gaan spelen. Dat heb ik toen ook gedaan en ik heb daar uiteindelijk drie seizoenen gespeeld. In 2007 werd de eredivisie opgericht en daar ben ik toen terecht gekomen bij Willem 2”.

Na de stap naar de Eredivisie heeft Petra een grotere stap gezet. “Ik ben bij Willem 2 eerste keepster geworden en ik heb er drie seizoenen gespeeld. Toen ik 31 was ben ik opgeroepen door Oranje. Ik werd toen tweede keeper achter Loes Geurts. Ik heb het eerste EK meegemaakt, super trots dat ik op die leeftijd dat nog mee mocht maken. Na het EK heb ik de overstap gemaakt naar ADO waar ik eerste keepster werd en twee seizoenen heb gespeeld. Na het Ek ben ik snel gestopt bij ADO en Oranje omdat ik burger werd. Ik ben toen gaan voetballen bij VV Papendrecht, hier heb ik besloten om in de spits te spelen. Op 35 jarige leeftijd heb ik drie seizoenen gespeeld bij VV Rhoon. We speelde tweede klasse en we zijn na het eerste seizoen gepromoveerd naar de eerste klasse. Hierna heb ik nog gespeeld bij Barendrecht, hier als keeper”.

Vier jaar later besloot Petra om te stoppen. “Na vier jaar ben ik gestopt met voetballen, maar twee jaar later ben ik alweer begonnen. Dit omdat ik nog steeds voetbalde bij defensie en ik nog één keer alles uit de kast wilde halen om de olympische spelen te halen met het militaire team. Helaas hebben we ons toen niet kunnen kwalificeren. Ik ben gewoon burger maar ik ben na mijn defensie tijd gelijk reservist geworden bij de luchtmacht dus ik was ten alle tijden oproepbaar voor het militaire team. Hiermee heb ik twee olympische spelen meegemaakt in Brazilië, Rio de Janeiro en Noord-Korea. Ook ben ik in 2004 Wereld kampioen geworden met het militaire team in Amerika. Ik heb negen Wk’s mogen spelen met het militaire team en ik ben in veel landen geweest. Ik ben dankbaar voor wat ik heb mogen meemaken met defensie en natuurlijk de halve finale van het eerste EK”.

De speelster van Papendrecht vind dat het niet nodig is om al het voetbal stil te leggen. “Ik ben van mening dat het niet nodig was om het voetbal stil te leggen omdat het een buitensport is en je dus minder kwetsbaar bent om het virus te krijgen. Ik hoop dat we volgend jaar toch het seizoen af kunnen maken en dat deze pandemie zo snel mogelijk onder controle is en de vaccinaties ingezet kunnen gaan worden. We begonnen het seizoen goed. In de beker wonnen we twee van de drie wedstrijden overtuigend. De eerste competitie wedstrijd wonnen we van Smerdiek, de tweede wonnen we ook van SSC’55 en de derde verloren we terecht van VV Zwaluwen”.

Petra is nog net zo fanatiek als in het begin van haar carrière. ”Ik doe nu drie á vier keer in de week cardio boksen, ik vind het super leuk om te doen. Hierbij komen ook veel core oefeningen kijken die heel belangrijk en goed zijn voor een voetballer. Daarnaast ben ik altijd met mijn voeding bezig en op tijd naar bed. Tuurlijk drink ik ook wel eens een wijntje of eet ik een bak patat, maar ik kan niet zonder sporten. Ik ben denk ik ook de fitste uit het team omdat ik in mijn voetbal carrière nog nooit echt geblesseerd ben geweest. Doordat ik met mijn voeding en rust bezig ben heb ik een goede lichaamsbouw. Dit is dan ook belangrijk om goed te kunnen presteren. Ik ben nog altijd zo fanatiek als 15 jaar geleden en ik kan niet goed tegen mijn verlies”.

Bij ADO speelde Petra samen met Mandy. Ze kan haar mentaliteit en instelling heel erg waarderen. “Mandy van den Berg is een goeie vriendin van mij geworden. Ik heb met gevoetbald bij ADO. Zij is altijd bezig met voeding, rust, en de juiste club vinden waar ze het best kan presteren. Bij haar gaat het niet zo zeer om prijzen pakken, maar waar ze beter kan worden om zo op het hoogste niveau te kunnen voetballen. Natuurlijk wilt ze alles winnen wat er te winnen valt maar het zijn de kleinste dingetjes waar ze kritisch naar kijkt om zo de juiste keuzes te maken wat haar als voetbalster beter maakt. Ze speelt nu niet meer bij ADO maar bij PSV”.

De spits van Papendrecht hoopt zo snel mogelijk weer te kunnen voetballen om het dan nog een keer goed af te sluiten. “Ik hoop dat er een constructie komt waarbij we volgend jaar in januari het voetballen weer op kunnen pakken en zo toch nog het seizoen af kunnen maken. Dat is waar we het allemaal voor doen natuurlijk. We willen allemaal ons favoriete spelletje zo snel mogelijk weer kunnen spelen. Zeker op mijn leeftijd. Ik heb niet het eeuwige voetbal leven meer en ik zou het wel graag nog een keer goed willen afsluiten. Maar dit heb ik niet alleen in de hand. Hier zullen wel met zijn allen voor moeten strijden”.

Klik hier voor meer informatie over VV Papendrecht
Klik hier voor meer artikelen over VV Papendrecht

HRC’14 hunkert naar gemoderniseerd sportpark

Ze moeten nog een poosje geduld hebben, maar vanaf eind 2021/begin 2022 verkast HRC’14 naar een volledig vernieuwd sportcomplex in Rossum. Clubvoorzitter Anton van Doorn is enorm blij dat de bloeiende fusieclub dan eindelijk de accommodatie krijgt die het verdient. “Onze toekomst ziet er rooskleurig uit.”

HappyPoint_desinfectie

Het amateurvoetbalseizoen 2019/2020 gaat de boeken in als een bijzonder en tikkeltje treurig seizoen, omdat er na begin maart geen officiële duels meer werden gespeeld vanwege corona. Toch was er bij HRC’14 in juni van dit jaar alle reden tot juichen. In die maand gaf de gemeente Maasdriel namelijk groen licht voor de herinrichting van het sportpark in Rossum. Het voetbalterrein van het voormalige RVV, dat in 2014 fuseerde met VV Hurwenen tot HRC’14, was onbruikbaar geworden door een brand in 2018. Sinds dat moment zijn de bijna 500 leden aangewezen op het veel te krappe en verouderde voetbalterrein in Hurwenen, maar daar komt dus verandering in.

Vernieuwde complex
Het vernieuwde complex in Rossum krijgt één kunstgrasveld, één natuurgrasveld en één half veld voor duels van de pupillen. Het fonkelnieuwe clubgebouw midden op het terrein bestaat straks uit acht kleedkamers en een kantine, dat ook onderdak biedt aan dorpshuis De Kil. Het wordt een volledig duurzaam gebouw, compleet voorzien van de nieuwste technieken op verwarmings- en douchegebied en zonnepanelen. “We zijn erg verheugd door de plannen. En dan vooral met de komst van het kunstgrasveld”, zegt clubvoorzitter Antoon van Doorn. “Op ons complex in Hurwenen zijn onze twee natuurgrasvelden vijf avonden in de week en in de weekenden zowat altijd bezet. Het gras lijdt hier natuurlijk flink onder en daarom staan we te springen om kunstgras. We hopen tot die tijd op zachte winters.”

Bloeiende vereniging
HRC’14 telt maar liefst 23 teams en bijna 500 leden. Het gaat goed met de bloeiende vereniging, zo benadrukt de voorzitter. “De fusie in 2014 is een erg goed besluit geweest en binnen een mum van tijd vormden we één club. We krijgen ondanks ons huidige capaciteitsprobleem elk jaar weer meer aanmeldingen en in Hurwenen en Rossum wordt ook nog flink gebouwd. Daar gaat onze club zeker van profiteren.” Over het niveau van het eerste is Van Doorn ook te spreken. “Er staat een jong, talentvol team dat in de toekomst mooie dingen gaat bereiken.”

Rooskleurige toekomst
Zelf is Van Doorn leider van het 35+ team, een gezellige ploeg die op zondagochtend een balletje trapt. Daarnaast heeft HRC’14 als enige in de Bommelerwaard sinds 2006 een G-team in de competitie, vanaf het begin begeleid door Antwan van Doorn en Gijs Verhoeven. Ook op dat elftal is de club enorm trots. HRC’14 verhuist liever vandaag dan morgen naar het nieuwe sportpark, maar Van Doorn beseft dat hij en zijn clubleden geduld moeten hebben. “We verheugen ons op de toekomst, want die ziet er rooskleurig uit.”

 

Klik hier voor meer artikelen over HRC’14
Klik hier voor meer informatie over HRC’14

 

Eigen Baronietalent als basis voor de toekomst

Baronie wil met zijn eerste team nog steeds op een zo hoog mogelijk amateurniveau spelen. Anders dan in de uitermate succesvolle jaren negentig van de vorige eeuw willen de Baronnen deze ambitie echter nastreven met de eigen jeugdopleiding als speerpunt van het te voeren beleid.

roha shop

De huidige koploper van de Hoofdklasse B reeg de titels aaneen vanaf het midden van de jaren negentig. In 1995, 1996 en 1997 werd het kampioenschap in de hoofdklasse behaald, toen nog het hoogste amateurniveau in Nederland. In 1997 won Baronie zelfs het Algeheel Amateurkampioenschap van Nederland, een kunstje dat in 2001 nog eens werd herhaald.

Maar eerlijkheidshalve gebeurde dit wel met min of meer al gearriveerde voetballers die gescout werden in de regio West-Brabant en daarbuiten. Daar is de club al jaren geleden mee gestopt. De eigen jeugd heeft tegenwoordig een toekomst op het platform van het topamateurvoetbal. Laat dat voor nu de hoofdklasse zijn, maar bij Baronie is de overtuiging daar dat goed meedraaien in de Derde Divisie met instandhouding van de visie haalbaar is. En deze visie luidt, nogmaals: zoveel mogelijk spelers met een achtergrond in de eigen jeugdopleiding inpassen in Baronie 1. Tegenwoordig maken zo’n twaalf spelers uit de eigen jeugdopleiding deel uit van de eerste selectie, op een totaal van twintig.

Innovatie

Belangrijk in de huidige plannen en die voor de toekomst van Baronie is Hoofd Jeugdopleiding Ischa Immers. “Naast het gegeven dat ieder selectieteam driemaal per week traint – uniek binnen het Bredase amateurvoetbal, denk ik – zijn we op meerdere manieren innoverend bezig binnen onze jeugdopleiding”, aldus Immers (30). “Hierbij kunnen we al op jongere leeftijd jongens aanstippen als potentiële Baronie 1-spelers.” Hij vervolgt: “We hebben bijvoorbeeld een videoanalist die alle selectieteams filmt. Vervolgens worden spelers op basis van beelden individueel gemonitord door diverse trainers en coaches. Hierdoor is ons interne scoutingsapparaat in staat talent al vroegtijdig te herkennen.” Immers, in bezit van het diploma Trainer/Coach UEFA A en voorheen onder meer werkzaam als docent bij de KNVB en trainer bij AZ, heeft ook het KNVB-project ‘Gelijke Kansen’ bij de horens gevat. “We hebben dit plan uitgebouwd door te focussen op de uitdaging voor spelers individueel. We praten in de onderbouw bij Baronie daarom ook niet meer over selectieteams, maar over ‘uitdagingsteams’.

Bvo’s

Het aanwezige talent dat op zaterdagen rondloopt op sportpark de Blauwe Kei blijft natuurlijk niet onopgemerkt bij diverse betaald voetbalorganisaties. Naast NAC en Willem II, zijn ook scouts van bijvoorbeeld Feyenoord en PSV veelvuldig te vinden op de thuishaven van Baronie. “En dat is prima”, benadrukt Immers. “We willen natuurlijk de verdere ontwikkeling van voetbaltalent nooit in de weg staan. Wel houden we in ons achterhoofd dat wanneer een talent de overstap maakt naar een bvo, soms al op heel jonge leeftijd, en het uiteindelijk daar net niet redt, hij terug kan keren naar Baronie en zo een versterking kan vormen voor ons vlaggenschip.” Een voorbeeld hiervan is de huidige Baronie-doelman Michel van Butselaar, die jarenlang in de NAC-opleiding vertoefde, maar vorig seizoen terugkeerde op het oude nest.

Immers ziet de aantrekkingskracht van de Baronie-jeugdopleiding groeien. “We zien dat talenten elders uit Breda de weg naar de Blauwe Kei steeds vaker vinden. Het gegeven dat Baronie de hoogst spelende amateurclub van Breda is, speelt hierin mee, maar zeker ook hetgeen wij als jeugdopleiding kunnen bieden. En deze twee factoren vormen samen denk ik de kern van onze visie als club waar het gaat om prestatief voetbal: het platform van topamateurvoetbal in combinatie met een jeugdopleiding die steeds meer spelers voor Baronie 1 opleidt.”

 

Klik hier voor meer artikelen over VV Baronie
Klik hier voor meer informatie over VV Baronie