HVC’10 en Henk Boon stellen het ‘echte voetbal’ voorop
Hij gruwelt van het idee dat ‘alle voetballertjes hetzelfde moeten kunnen’ en wil al helemaal geen eenheidsworsten opleiden bij HVC’10. Henk Boon, door de wol geverfd door zijn jarenlange ervaring als hoofdtrainer, wil het ‘echte voetbal’ laten zegevieren. “Spelers in voetbalsituaties brengen, daar gaat het om”, aldus Boon.
Voor de clubs is het in coronatijd en zonder competitie een uitdaging om de jeugd bezig te houden. “We laten onze creativiteit de vrije loop”, zegt Boon als hij toeziet op een veld vol met spelertjes. Vandaag hebben Boon en de trainers van HVC’10 een voetbalspelletjes-sessie op touw gezet. “Hoe eerder ze de opdracht hebben voltooid hoe sneller ze naar het volgende onderdeel mogen en hoe meer punten ze krijgen”, legt de 64-jarige oud-trainer van onder meer BVCB, VV ’s-Gravenzande, Westlandia(za), HVC’10 en MSV’71 uit.
Het voetbal gaat nooit uit Boon. Ruim een jaar geleden vroeg de club hem technisch adviseur te worden. Een functie die hem op het lijf geschreven is. “Ik probeer wat structuur aan te brengen in de opleiding. Dat beschouw ik overigens als een co-productie. In de eerste plaats werk ik nauw samen met Barry de Man in de bovenbouw en met Jeroen Kramer voor de onderbouw en met name op die laatste groep zijn we nu onze pijlen aan het richten. Samen doen is mijn credo. In het verleden heb ik gezien is dat het niet werkt als je trainers verplicht om dingen te doen. Vroeger schreef ik hele trainingen uit. Dat doe ik niet meer. Veel beter is trainers in je visie mee te krijgen. Laat daarin ruimte aan de eigen ‘ik’. Het gaat om de hoofdlijnen. Voor specifieke trainingsvormen heb je tegenwoordig de prachtigste hulpmiddelen. In die Rinus Michels-app van de KNVB staan er honderden.”
Het hebben van een visie is Boon, die aan het einde van het laatste volledig voetbalseizoen nog een maandje trainer was van de hoofdmacht van HVC’10, wel toevertrouwd. Volgens hem begint het allemaal met plezier en enthousiasme. “Doe dus vooral dingen die kinderen leuk vinden. Het aanleren van basisbeginselen kan ook op een leuke en speelse manier gedaan worden. Een warming-up van een kwartier zonder bal, daar maak je niemand blij mee. Hetzelfde doel van die warming-up bereik je ook door baloefeningen toe te voegen. Het is niet zo vreselijk ingewikkeld.”
Saaie trap- en passoefeningen kunnen volgens Boon makkelijk vervangen worden door het aanbieden van partijvormen. “Twee tegen één, drie tegen drie ga zo maar. Wedstrijdgerelateerde vormen. Ook daarin kan je de opdracht geven om bijvoorbeeld het accent leggen om de pass naar je medespeler alles met de binnenkant van de voet te trappen.”
Hij pleit voor het ‘echte voetbal’. “Kinderen leren voetballen door wedstrijdjes te spelen. Al de elementen van het voetbal komen aan bod en ze hebben nog plezier ook. Ik gruwel ervan als mensen zeggen dat spelertjes alles moeten kunnen. Dat hoeft helemaal niet. Kinderen ontdekken hun eigen kwaliteiten wel. De één zal in de verdediging gaan staan, de ander in de aanval. Je wil geen robotjes creëren, maar vrijdenkers.”
“Volgende week hebben we een vier-tegen-vier toernooi op de agenda staan”, zegt Boon over hoe HVC’10 elke zaterdag er weer wat van wil maken. “We organiseren elke zaterdag iets. Doe je dat niet, dan ben je ze kwijt. Dan gaan ze met pa en ma iets doen. Nu blijven ze in het ritme van elke zaterdag een activiteit.”
Klik hier voor meer artikelen over HVC’10.
Klik hier voor meer informatie over HVC’10.
De Kerstboom Van Erwin Franse van HSV Hoek
Erwin krijgt de eer om, na de aftrap van Zlatan, het nieuwe item ‘De Kerstboom Van…’ een vervolg te geven. Het was een zware taak om de opstelling van Zlatan te overtreffen, maar Erwin zijn team zou zeker hoge ogen gooien tegen dit team. Erwin is pas 23 jaar en speelt als rechtsbuiten voor HSV Hoek. Hiervoor heeft hij gespeeld voor VV Goes, Feyenoord en VV Kwadendamme.
We beginnen met de trainer. Erwin kiest Rogier Veenstra als zijn beste trainer tot nu toe. “Onder deze trainer heb ik mezelf in 2 seizoenen ontwikkeld tot een scorende buitenspeler met veel zelfvertrouwen.”
Als de naam van de trainer je nog geen belletje doet rinkelen doet de naam van de keeper dat zeker wel. “Justin Bijlow, op trainingen vaak tegen gespeeld. Geweldige keeper die zich blijft ontwikkelen.”
Over op de verdediging. We beginnen met de rechtsbackpositie. “Fabian Wilson, geweldige wedstrijd mentaliteit en niet te stoppen.” De volgende twee centrale verdedigers zijn ook zeker noemenswaardig. De één is zichzelf volop aan het ontwikkelen en de ander bewijst zich telkens weer voor een Italiaanse grootmacht. “Jan-Paul van Hecke, 1 seizoen met Jan-Paul bij Goes gespeeld. Ongelofelijk talent waar ik nu elke week van geniet. Matthijs de Ligt, in mijn laatste jaar bij Feyenoord als spits tegen gestaan. Hij was toen 2 jaar jonger dan ik maar daar merkte ik niet heel veel van..” Om de verdediging dicht te timmeren hebben we nog een linksback nodig. “Tyrell Malacia, een linksback met alle kwaliteiten die hij daarvoor nodig heeft.”
Het 3-koppige middenveld zorgt ook voor erg mooie namen in Erwin zijn kerstboom. Beginnend met een naam die enorm veel potentie had, maar die helaas nooit waar heeft mogen maken. “Abdelhak Nouri, de wedstrijd dat ik tegen de Ligt stond moest ik ook de opbouw verstoren. Dit ging niet zo heel makkelijk omdat Nouri op 6 speelde..” De volgende naam is voor iedereen bekend, maar mag zeker niet missen in Erwin zijn kerstboom. “Frenkie de Jong, in de jeugd vaak van Willem II verloren, omdat hij niet van de bal te krijgen was.” Rick Impens is vervolgens de laatste middenvelder. “Heerlijke speler om als aanvaller mee te spelen. Altijd oog voor de steekbal.”
Tenslotte de aanvalslinie. Beginnend op de rechtsbuiten positie. Een naam die zich na zijn transfer gelijk vestigde in Engeland. “Steven Bergwijn, super snelle aanvaller die het elke verdediger moeilijk kan maken.” Linksbuiten Mo El Hankouri was teamgenoot van Erwin in zijn tijd bij Feyenoord. “Ik heb zes jaar met hem gespeeld en verre weg de speler met de meeste techniek waarmee ik heb gespeeld.” Als piek op de kerstboom eindigen we met de spitspositie. “Daniël Wissel, een spits waarmee ik een goeie klik in het veld had. Komt veel in de bal waardoor er ruimte vrij komt om diep te gaan.”
Een prachtige opstelling van mede- en tegenspelers in Erwin zijn nog jonge voetbalcarrière. Hopelijk gaan we in de toekomst Erwin zijn naam ook vaker horen.
Klik hier voor meer kerstbomen
Klik hier voor meer artikelen over HSV Hoek
Inge Peeters nieuwe aanwinst van Bristol Team
Inge Peeters (26) is de tweede aanwinst die bij Bristol Team erin is gerold. Een opvallende naam die Vr1 sterker maakt. Zoals bekend gemaakt liggen alle competitie zaal/veld tot 5 februari stil. Net als alle andere speelster van Bristol kijkt Inge uit naar de hervatting.
Inge Peeters is 26 jaar en ben bij Bristol gekomen, omdat ik een keertje gevraagd werd door Corina Luiks om mee te doen doordat er te weinig speelsters waren. Ik ken Corina omdat wij samen bij Smerdiek hebben gespeeld. Ik heb in het verleden dus gespeeld bij SV Sprundel en Smerdiek en speel nu zelf bij DSE. Ik wist niet zoveel van het Bristel Team Roosendaal, ik weet dat ze al geruime tijd uitkomen op het zaalvoetbal gebeid en wel eens meedoen met toernooien. Daar zijn we ze met Sprundel ook een keer tegengekomen.
Het team op zichzelf is leuk, er worden leuke dingen rondom georganiseerd. De wedstrijden die ik heb meegedaan waren erg leuk, intensief, maar ik kon me goed aanpassen aan het niveau. En natuurlijk allemaal gewonnen. Hetgeen wat echt anders is bij het veldvoetbal is dat je daar meer rust hebt. In de zaal is het korter, maar intensiever dat viel me wel op. Net als bij Alissa den Haan waren dat vooral de punten die me direct opvielen. Omdat ik erin ben gerold heb ik eigenlijk geen verwachting of doelstelling als je kijkt naar prestatie. Het is vooral leuk om te zaalvoetballen en plezier te hebben en in teamverband goed met elkaar om te gaan dat is dan ook mijn persoonlijke doelstelling.
De eventuele promotie waarvan ze vorig seizoen dicht tegen aan zaten heb ik eerlijk gezegd niet echt meegekregen. Ik vind het belangrijk dat speelsters doen wat ze leuk vinden en dat ze lekker in hun vel zitten. Plezier maken en genieten van voetballen of bewegen kan zeker bij zaalvoetbal, maar laten we maar gaan zorgen dat we snel weer aan de bak kunnen. Want heb wel weer zin om de goede prestatie, en eerste plek vast te houden met Bristol Vr 1.
Voor meer artikelen van Bristol Team klik hier
In gesprek met Murat Elibol van VV Alblasserdam
Murat Elibol is een 30 jarige voetballer van VV Alblasserdam. Hij is op zijn tiende al begonnen bij de club en hij zit er nu nog steeds. Tussendoor is Murat nog wel twee jaar actief geweest bij VV Nieuw-Lekkerland. Nu zit hij al acht jaar in de selectie van Alblasserdam en fluit hij soms ook wedstrijden om de vereniging.
Murat heeft bij het tweede van Alblasserdam veel succes gehad met het team. “Na de A-tjes heb ik een hele tijd in het tweede van Alblasserdam gespeeld. Hier heb ik hele mooie jaren gehad met het team. We zijn twee keer kampioen geworden en zo van de derde klasse naar de eerste klasse gegaan. Toen kreeg ik een aanbieding van Nieuw-Lekkerland, zij speelde toen hoofdklasse. Het eerste jaar bij die club was heel moeilijk omdat ik niemand kende binnen de vereniging. Ik kreeg wel veel steun van de spelers. Omdat ik te weinig minuten kreeg in het eerste moest ik heel vaak met het tweede meedoen. Hier zijn wij ook nog kampioen geworden in de eerste klasse en gepromoveerd naar de hoofdklasse”.
Na twee seizoenen bij Nieuw-Lekkerland wilde Murat alweer terug naar zijn jeugdclub. “Het tweede seizoen was iets minder voor mij. Ik ging minder trainen en ik had niet zoveel lol meer in het voetballen. En daarom besloot ik om terug te gaan naar Alblasserdam. Hier kwam ik weer terecht in het tweede met mijn huidige trainer Dennis Schoonewil. In het eerste jaar dat ik weer terug kwam zijn we kampioen geworden, waardoor ik de kans kreeg om in het eerste elftal te voetballen onder leiding van Fop Gouwman. En sindsdien voetbal ik nog steeds hier. Zoals je weet is het huidige seizoen een beetje raar gelopen door het corona virus. We zijn ook niet heel erg sterk begonnen aan het seizoen”.
De voetballer van Alblasserdam hoopt nog een tijdje te kunnen blijven voetballen met zijn vrienden. “Heel veel ambities heb ik niet meer in het voetbal. Ik voetbal graag nog met vrienden de komende jaren. Ik heb het prima naar mijn zin bij Alblasserdam en ik zou hier ook een einde willen maken aan mijn voetbal loopbaan. Ik zou nog graag kampioen willen worden met onze selectie. Ik denk dat dit mijn grootste doel voor nu is. Ik heb wel een dingetje wat ik doe voor de wedstrijden om optimaal te presteren. Dat is als laatste de kleedkamer verlaten voor de wedstrijd. Mijn hoogtepunt was denk ik toch het kampioen worden met het tweede waarbij we ongeslagen kampioen werden. Mijn grootste dieptepunt is het degraderen naar de derde klasse”.
Murat kan met iedereen goed opschieten bij de club. “Ik mag eigenlijk iedereen heel graag op de club. Omdat ik er van jongs af aan voetbal ken ik heel veel mensen binnen de club. Ik kan wel met bijna iedereen een gezellig babbeltje houden. Voetbal zorgt ervoor dat ik even met mijn gedachten niet aan alles hoef te denken, maar alleen aan het voetballen. Fit blijven is voor mij ook heel belangrijk en dankzij het voetballen lukt dat dus goed”.
Klik hier voor meer informatie over VV Alblasserdam
Klik hier voor een ander artikel over VV Alblasserdam
Club van de week, WDS’19: Arthur Hauf
Vandaag wederom een nieuwe editie over de club van de week, WDS’19. Vandaag zijn we in gesprek met de verzorger/herstel trainer van WDS’19, Arthur Hauf (62). Arthur heeft zelf nog bij RBC, VV TSC en VV Raamsdonk gespeeld. Hij is op zijn tiende bij RBC begonnen als voetballer. Op zijn 44e begon hij als sportverzorger. Hij vertelt ons vandaag onder andere over zijn band met de club en hoe hij hier terecht gekomen is.
Voor zijn functie als sportverzorger bij WDS’19 was Arthur sportverzorger bij het Nederlands Militair Dames Voetbalteam. Hij vertelt ons hoe hiervan naar WDs’19 gegaan is. “Mijn collega gaf aan dat zijn vereniging, WDS’19, op zoek was naar een sportverzorger. Ik werkte op dat moment in onregelmatige diensten, dus had aangegeven dat het geen ideale situatie was om er in te stappen. Na lang aandringen zijn we toch in gesprek gegaan en afgesproken als mijn diensten het toelieten, dan zal ik de verzorging- en wedstrijddagen op de club zijn. De rest is geschiedenis. Ik ben vanaf 2003 tot heden bij WDS’19.”
Natuurlijk vragen we ook aan Arthur wat hij zo mooi vindt aan de club en wat zijn band met de club is. hij vertelde ons het volgende. “Het is een warme club waar ik me erg thuis voel. Als er iets geregeld moet worden, staan er altijd voldoende vrijwilligers klaar om de schouders er onder te zetten. In de tussentijd ben ik werkzaam geweest bij andere voetbalverenigingen zoals VVR en Good-Luck (nu RFC) maar ik ben WDS’19 altijd trouw gebleven. Ik ben dan ook altijd minimaal 1 dag per week bij WDS’19 om de verzorging te blijven onderhouden.”
“Als je vanaf 2003 tot heden nog bij WDS’19 zit, betekent dit dat er een goede vertrouwensband is opgebouwd die ik graag koester. Binnen de vereniging staat mijn deur ook altijd open om de clubleden te helpen. Inmiddels heb ik een blauw/wit hart.”
Arthur heeft genoeg doelen die hij zijn club wil zien bereiken. “In eerste instantie moeten we natuurlijk een gezonde en stabiele vereniging blijven. Ook hoop ik dat er veel voetballers, met name de jeugd, de weg naar WDS’19 vinden. De jeugd heeft immers de toekomst. Momenteel spelen we in de vierde klasse, als club kijken we graag vooruit dus willen we graag een stap kunnen maken naar een hoger niveau. WDS’19 is momenteel al goed bezig met een goede selectie en goede stafleden.”
Momenteel zit de hele amateurvoetbalwereld in een onduidelijke periode. Wij vroegen aan Arthur hoe het seizoen begonnen is en wat hij van de toekomst verwacht. “Dit seizoen is door de corona de meeste onprettige periode voor iedere sportvereniging. We weten niet waar we aan toe zijn en we hopen dat er snel wat duidelijkheid komt. De KNVB moet maar snel beslissen hoe we de competitie moeten/gaan uitspelen.” Voor de toekomst gaat Arthur ervan uit dat WDS’19 mooie stappen gaat maken naar o.a. een hoger niveau en hoger ledenaantal aantal. “De weg die we zijn ingeslagen moeten we doorzetten. Het is belangrijk om in de toekomst ‘samen sterk’ te blijven.”
Hier sluiten we dit interview binnen de week van WDS’19 af. Kom morgen terug voor weer een nieuw interview!
Klik hier voor meer artikelen over WDS’19
Klik hier voor meer informatie over WDS’19
The Gunners sleutelt aan de jeugdopleiding: ‘We leiden steeds meer talenten op’
De ballen blijven met inachtneming van de coronamaatregelen rollen op sportpark Het Hooghuys. Jeugdspelers van The Gunners werken daar aan hun techniek, inzicht en motoriek onder leiding van gedreven coaches.
Kinderen die hele dagen achter de PlayStation doorbrengen: Gunther Voesenek vindt dat helemaal niets. “Vroeger deed ik als jochie niets anders dan voetballen, voetballen en voetballen, maar nu doen kinderen dat vooral virtueel op de spelcomputer. Ik ben daarom ontzettend blij dat we met The Gunners niet stilzitten ondanks de coronamaatregelen de jeugd blijven verwelkomen op ons sportpark”, zegt het lid van de technische jeugdcommissie. “We bieden leuke trainingen aan op ieders niveau op doordeweekse dagen en zaterdagen. Het is uiteraard het belangrijkste dat iedereen plezier heeft. Daarnaast willen we onze talentjes natuurlijk wel uitdagen om het beste uit zichzelf te halen.”
Continu voetbal
Dat lukt aardig, want scouts van clubs als NAC en Feyenoord vinden regelmatig de weg naar sportpark Het Hooghuys, waar bijna tweehonderd jeugdleden wekelijks met veel plezier voetballen. De zaterdagclub beschikt slechts over twee velden en dus wordt er normaal gesproken op zaterdag van ‘s ochtends vroeg tot het begin van de avond continu gevoetbald in Haagse Beemden. “Het maken van wedstrijdschema’s en trainingsschema’s is een flinke puzzel en we hebben helaas ook niet echt mogelijkheden om te groeien hier”, zegt Voesenek. “We wachten ook al erg lang op een nieuw kunstgrasveld van de gemeente. Maar we maken er het beste van. We leiden steeds meer talenten op. Ik ben redelijk blij met het niveau van trainingen die we aanbieden en waardeer ieders enthousiasme. The Gunners is een fijn volksclubje, waar iedereen elkaar kent.”
Interne scouting
Voesenek loopt dankzij zijn voetballende kinderen al erg lang rond bij The Gunners. “Mijn oudste Kelvin is gestopt, Swen speelt nu bij TVC en Matys speelt hier in de JO12-1. Ik begeleid dat team en daarnaast houd ik me bezig met interne scouting, ondersteun ik trainers en organiseer ik graag activiteiten. Ik heb jarenlange ervaring als trainer en heb ook het idee dat ik voetballers veel kan leren. Daar haal ik energie uit. Gelukkig focust het bestuur zich ook steeds meer op de groei en bloei van onze jeugdafdeling. We hebben veel seniorenteams, maar de jeugdafdeling is de levensader van de club.”
Door het gebrek aan competitieduels vinden er momenteel veel interne jeugdwedstrijden plaats bij The Gunners. Tijdens dit soort sessies neemt Voesenek de tijd om uitgebreid eens alle jeugdspelers aan het werk te zien. “Door teams door elkaar te mixen, krijg je interessante wedstrijden. Daarnaast doen we veel oefeningen waarin kinderen sleutelen aan hun techniek, inzicht en motoriek. Ik heb nu tijd om spelers aan het werk te zien, die ik voor corona door krappe wedstrijdschema’s amper zag voetballen. Dat is een voordeel van de hele situatie. We bieden nu leuke alternatieven voor competitiewedstrijden en daar zijn de kinderen en hun ouders ons dankbaar voor.”
Klik hier voor meer artikelen over The Gunners
Klik hier voor meer informatie over The Gunners
In gesprek met Bram Ros van Rijnsburgse Boys
Bram Ros verlengde zijn contract bij Rijnsburgse Boys onlangs tot de zomer van 2022. Een mooiere waardering voor zijn prestaties in het eerste elftal van de ‘Uien’ kan de jonge Hagenaar niet krijgen. “Ik voel me hier ook erg op mijn gemak. De club heeft ook nog een optie om mijn contract één seizoen te verlengen.”
“Hopelijk kunnen we snel weer voetballen”, zegt Ros (22), die zich met de selectie van Rijnsburgse Boys zo goed en zo kwaad dat in het huidige coronalandschap kan voorbereid op de herstart van de competitie. “Fit blijven is het enige wat nu telt. Iedereen verlangt natuurlijk weer naar wedstrijden. We zullen met elkaar nog even geduld moeten hebben.”
Overdag loopt hij in de klas. “Ik ben bezig met mijn laatste jaar op de Pabo, de lerarenopleiding. Ik loop nu stage op een school in Den Haag voor moeilijk lerende kinderen. Dat is iets wat erg bij mij past. De kans is groot dat ik daar, als ik mijn diploma op zak heb, verder in ga. Met dat soort kinderen werken spreekt mij erg aan.”
Op voetbalgebied heeft hij zijn voorlopige eindbestemming wel gevonden. “Rijnsburgse Boys is een prachtige club. Heel veel beter kan je het als voetballer op dit niveau niet treffen. Een leuke spelersgroep, aardige mensen in de club en een grote en trouwe achterban. De voetbalbeleving is groot.”
Andersom is die match er ook. De middenvelder werd in de korte tijd dat hij op sportpark Middelmors speelt, een belangrijke speler. Zo belangrijk dat trainer Henk Wisman besloot Ros de aanvoerdersband dit seizoen om de arm te schuiven. “Thomas Bakker was vorig seizoen aanvoerder, dit seizoen ging het tussen Jordy Strooker en mij. Jordy raakte echter geblesseerd. Ik vind het een eer om aanvoerder te zijn van deze club. Ik ben immers pas 22 jaar, maar ik ga door die band om mijn arm geen gekke dingen hoor”, verzekert hij. “Ik wil mezelf zijn.”
En dat is een rustige jongen die zijn mondje weliswaar bij zich heeft, maar in het veld vooral zijn benen laat spreken. Hij verzaakt nooit en dat viel ook de supporters van Rijnsburgse Boys eerder al op. Niet voor niets werd hij gekozen tot speler van het jaar.
Vorig seizoen was er het gerucht dat SC Heerenveen belangstelling zou hebben voor de halfliniespeler. “De geruchten dat Heerenveen mij zou volgen heb ik ook gehoord. Verslaggever Willem van Zuilen van TV West vertelde me dat. Zelf heeft Heerenveen nooit iets laten weten. Ik zou het dan moeten weten, want ik heb geen zaakwaarnemer.”
Van Zuilen speelde eerder een cruciale rol in de overgang naar Rijnsburgse Boys. Hij tipte de tweededivisionist toen de Rijnsburgers op zoek waren naar een ‘zes’. “Willem had mij regelmatig zien spelen bij HBS. Als een club als Rijnburgse Boys zich meldt voel je je gevleid, uiteindelijk wil je als voetballer het hoogste bereiken.”
De inkt van de pen waarmee hij zijn contract bij de ‘Uien’ had ondertekend was net droog toen Go Ahead Eagles op de stoep stond. “Ik heb in Deventer een paar dagen stage gelopen. Veel haast maakte Go Ahead niet, vandaar dat ik de knoop toen zelf heb doorgehakt. Ik vond dat ik duidelijkheid moest geven naar Rijnsburgse Boys toe.”
Klik hier voor meer informatie over Rijnsburgse Boys
Klik hier voor meer artikelen over Rijnsburgse Boys
In gesprek met Evert Lans van VV Tricht
Als er iemand veel ervaring heeft in het vrouwenvoetbal, is het wel Evert Lans. Tricht Vrouwen 1 is al het negende dameselftal dat de 61-jarige oefenmeester uit Houten onder zijn hoede heeft. De coach heeft het goed naar zijn zin op sportpark Crayenstein.
Evert Lans heeft al veel meegemaakt. Maar een break zoals we die nu meemake, is ook voor hem wennen. “Het is een bijzondere periode om in te stappen bij een nieuwe club”, zegt de voormalige vrouwentrainer van FC Delta Sports , VVIJ, Hoogland, CSW, Stedoco, vv Sleeuwijk, vv Nemelaer, sc Hoevelaken en vv SKV. “Ik loop al erg lang mee in het wereldje, maar zo’n voetbaljaar heb ik nog nooit meegemaakt”, aldus Lans. “Ik heb vorig seizoen mijn nieuwe team niet kunnen analyseren en dit voetbaljaar werd onze competitie helaas na vier potjes al stilgelegd. Gelukkig heb ik toch al een aardig beeld van onze leuke selectie.”
Groei van vrouwenvoetbal
Lans begon zijn trainerscarrière bij jongensteams van SV Houten, maar rolde al snel na een verzoek van FC Delta Sport in het damesvoetbal. “Veel mensen zagen voetbal toen louter als een mannensport, maar dat is klinkklare onzin. Vrouwen en meiden werden bij clubs toen vaak achtergesteld en ik wilde daar graag verandering in brengen. Ook zij hebben recht op fatsoenlijke begeleiding en met veel plezier ben ik de uitdaging aangegaan bij FC Delta Sport.” Het opleiden van speelsters beviel Lans zó goed, dat hij altijd in het vrouwenvoetbal is blijven werken. “Gelukkig is er nu veel veranderd bij clubs. Het meiden en vrouwenvoetbal is flink gegroeid en de organisatie rondom teams is beter geregeld.”
Belangrijke rol
Dat geldt helemaal bij Tricht, waar het enige damesteam net zo behandeld wordt als het eerste mannenteam van de club. Het team krijgt letterlijk veel ruimte op het sportpark om te trainen, de materialen van het team zijn tiptop in orde en legio sponsors hebben hun naam verbonden aan Tricht Vrouwen 1. “Het team speelt een belangrijke rol binnen de club, dat merk je aan alles. Het is ook leuk dat er altijd redelijk wat supporters op onze duels afkomen. We hebben een jonge groep met veel potentie”, zegt Lans. “Qua mentaliteit zijn we top, want ik krijg erg veel energie van hun fanatisme. Op tactisch en technisch gebied zie ik nog veel verbeterpunten. ”
Lans noemt zichzelf een rustige trainer die helder communiceert en zowel het team als individuele speelsters altijd beter wil maken. “Ik ben heel blij dat Tricht een MO13, MO15, MO17 en MO19 heeft”, zegt de oefenmeester. “Vooral met dat laatste elftal trainen we regelmatig samen, dat is met name goed voor onze jeugdspeelsters. Zo wennen ze vast aan het snellere, fysieke voetbal, voor als ze later de overstap naar ons team maken.”
Ondanks de coronamaatregelen zitten Lans en zijn speelster bepaald niet stil. “Eerst trainden we in viertallen, nu doen we dat in groepjes van twee. De meiden zijn dolenthousiast en daarom gaan we lekker door, zodat we klaar zijn als de competitie wordt hervat.”
Klik hier voor meer artikelen over Tricht.
Klik hier voor meer informatie over Tricht.
VELO herlanceert voetbalacademie
VELO blaast de VELO Voetbal Academy, kortweg VVA, nieuw leven in. Op dinsdag 22 en woensdag 23 december is de officiële herlancering met een tweedaags voetbalevenement voor de jeugd.
Het loopt storm met aanmeldingen, zegt Raymond van Asten bestuurslid technische zaken van de Wateringse club. “We hadden er op 1 december ongeveer honderd. We hebben een maximum gesteld aan 128 inschrijvingen. We willen kwaliteit leveren en bij dat aantal kunnen we nog garanderen dat er genoeg gekwalificeerde trainers zijn. Het gaat tenslotte om de individuele ontwikkeling en dus aandacht per spelertje.”
In 2019 zag de VELO Voetbal Academy het levenslicht, maar de academie stopte al na een jaar. Toenmalig hoofdtrainer Albert van der Dussen was dé pijler onder het project. “Die pijler viel weg omdat Albert trainer werd van Barendrecht. Daarvan hebben we natuurlijk geleerd. Albert is nu weer terug en ook weer nadrukkelijk betrokken, maar we hebben er wel voor gezorgd dat er een stevigere basis staat.”
Naast Van der Dussen, die weer terug is bij VELO en het voetbaltechnische gedeelte voor zijn rekening neemt, gaat Niels van Vliet de VELO Voetbal Academy dragen. “Niels speelt bij mij in het achtste elftal en wilde graag wat doen voor de club. Hij is de geknipte figuur voor deze functie, want hij werkt in het dagelijkse leven bij de sport- en recreatietak van de gemeente Den Haag, waar hij verantwoordelijk voor grote evenementen is. Niels gaat zorgen voor de organisatie van de evenementen en hij gaat de structuur bewaken. Onze nadrukkelijke wens is om een duurzaam project neer te zetten, dat niet aan één persoon hangt.”
Dat het even heeft geduurd dat de VELO Voetbal Acadamy werd ge- herlanceerd had ook te maken met de herstructurering van het beleid en posities binnen VELO, geeft Van Asten. “Er waren even andere prioriteiten. We hebben een andere organisatie gebouwd en de structuur van de club is wat anders ingericht. Dat kostte tijd. Daarnaast nam de overstap van de zondag naar het zaterdag bij de senioren veel tijd in beslag. Dat is allemaal afgerond en kunnen we ons gaan concentreren op zaken als de VELO Voetbal Academy.”
Volgens Van Asten heeft die academie een grote meerwaarde. “We willen in het voorjaar al beginnen met het aanbieden van cursussen van zes weken. Daarnaast willen we diverse evenementen organisatie. Die van 22 en 23 december is de VELO Voetbal Dag, het is de bedoeling dat er ook voor keepers een speciale dag komt. Het grote aantal inschrijvingen voor het evenement van eind december geeft aan dat er een markt voor is. We hopen natuurlijk dat we het niveau van de jeugdspelers kunnen stimuleren, maar we maken geen onderscheid tussen een spelertje uit een selectie- of uit een breedtesportteam. De academie staat ook open voor niet-leden van VELO, al stellen we de inschrijving voor een evenement wel eerst vijf dagen open voor VELO-leden.”
De VELO Voetbal Academy is bestemd voor spelers vanaf 7 tot en met 13 jaar. Van Asten benadrukt dat ook meisjes welkom zijn. “Het is ook één van onze plannen om een evenement speciaal voor meisjes te organiseren.”
Klik hier voor meer artikelen over VELO
Klik hier voor meer informatie over VELO