Ivo van Moergestel beleeft een bizar debuutjaar bij JEKA. De 49-jarige oefenmeester werd in februari aangesteld, maar heeft pas een handvol competitiewedstrijden kunnen leiden. Dat komt natuurlijk door de algehele coronabreak én hij zat zelf een maand in quarantaine. Alleen het trainen geeft hem momenteel al voldoening, ondanks de restricties. Hij ziet genoeg potentie in JEKA 1.

Ivo van Moergestel werd eind januari aangesteld als opvolger van Bas Liebregts bij JEKA. Hij kwam over van Baronie, waar hij bij het eerst elftal assisteerde. De Teteringenaar heeft al een flinke carrière achter de rug. Zo was hij trainer bij Rijen en Moerse Boys en werkzaam als hoofd jeugdscouting bij NAC. Momenteel is hij ook nog eens trainersdocent bij de KNVB én geeft hij les op de opleiding Sport en Bewegen van de Bredase onderwijsinstelling Curio.

Isolatie
Van Moergestel had drie wedstrijden bij JEKA geleid, toen de eerste coronagolf het seizoen schrapte. Hij ging ambitieus dit nieuwe seizoen in, met als doel JEKA naar een plek in de top 6 te leiden. Na twee wedstrijden moest hij zelf echter in thuisisolatie. “Ik heb de eerste zes dagen alleen op een slaapkamertje in huis gezeten, mijn vrouw zette steeds een bord eten voor de deur neer. Toen een week later ook zij en mijn zoon van 12 positief testten, kon ik die kamer uit. Ik heb tot vier weken na de eerste isolatiedag echter in huis gezeten, want de hoest ging maar niet weg.” Het was een pittige tijd. “Gelukkig is niemand van ons heel ziek geweest, daar mogen we ons gelukkig mee prijzen.”

Hij heeft tijdens de wedstrijden contact gehouden met zijn staf. “Dan hoor je dat ze in de laatste competitiewedstrijd die nog doorging na twee minuten al rood kregen. Ik heb toen mijn visie gegeven, als trainer ben je zo fanatiek en bijdehand dat je denkt dat ze het niet zonder je kunnen. Terwijl dat natuurlijk niet zo is.” Alle trainingen sprak hij door met zijn assistenten, tot hij weer naar buiten mocht. “Die eerste training was weer heerlijk.” Daarna kickte de realiteit al snel in: deze coronabreak zou opnieuw een lange tijd kunnen duren. “En je wil het toch afwisselend houden voor je spelers.”

Optimistisch
Wedstrijden leiden lijkt er voorlopig sowieso niet in te zitten. Van Moergestel gokte voorafgaand op dit seizoen op een plek bij de bovenste zes, maar JEKA staat na drie duels pas op één punt. “Dat wijt ik toch echt aan blessures. De voorbereiding ging heel goed, toen zag ik grote potentie in het team. Maar bij de start van de competitie vielen de spelers opeens met bosjes om. We hebben gekeken of het aan de trainingen lag, samen met onder meer fysiotherapeuten, maar dat bleek niet zo te zijn. Het is gewoon pech.” Hij blijft echter optimistisch. “Rijen staat tweede en tegen hen kwamen we na twee minuten al met tien man te staan. We kwamen nog terug tot 1-1 en in de blessuretijd pakten zij de overwinning pas. Dat geeft toch vertrouwen.”

JEKA is een gigantische voetbalvereniging, met een mooi complex en een goede organisatie. Van Moergestel vindt dan ook dat de Bredase tweedeklasser omhoog mag kijken. “Gezien de randvoorwaarden moet JEKA minstens in de eerste klasse spelen. Het probleem is alleen dat veel jongens vanuit de JO19-1 niet overstappen naar het eerste, maar in een lager elftal gaan spelen. Zij gaan studeren en hebben de motivatie niet om daarnaast twee keer per week te trainen. Ook stoppen sommige gasten al in het eerste als ze 25 of 26 jaar zijn. Dat vind ik heel jammer, maar ik kan daar weinig aan doen. Ik heb ook liever gemotiveerde gasten die als de brandweer gaan en misschien wat minder kwaliteit hebben, dan jongens die er met de pet naar gooien.”

Chapeau
Zijn belangrijkste doel voor de komende jaren is het ontwikkelen van de jonge groep. Aan de organisatie binnen JEKA zal het niet liggen. “Het is zo’n grote vereniging, dat het runnen ervan te vergelijken is met een bedrijf. Als je ziet hoe ze het voor elkaar hebben, zeg ik: chapeau.”

Klik hier voor meer artikelen over JEKA
Klik hier voor meer informatie over JEKA

Het is vandaag weer tijd voor een nieuw interview voor de Club van de Week van deze week, WDS’19. We spreken met een Bayram Avci (26). Bayram speelt op dit moment bij het eerste van WDS’19, de club waar hij vroeger ook begonnen is.

Op zevenjarige leeftijd is Bayram begonnen bij WDS’19. Rond een leeftijd van 17 ging Bayram naar Internos in Etten-Leur. Daar heeft hij twee seizoenen in de B en A-jeugd gespeeld. Na de jeugd heeft Avci vier jaar in het eerste gespeeld bij Internos. Vervolgens heeft hij er voor gekozen om in België te gaan spelen, maar dit avontuur heeft slechts één jaar geduurd, omdat hij zijn vrienden en familie miste. Na het avontuur in België kwam hij gelijk terecht bij WDS’19, waar hij tot op heden in de selectie speelt.

De start van het seizoen was prima voor WDS’19. ‘’We hebben sinds dit seizoen een nieuwe trainer en daar zijn we allemaal blij mee. We hebben in de eerste paar wedstrijden twee keer gewonnen, één keer gelijk en één keer verloren. Vergeleken met vorig jaar is dat niet slecht, want toen waren we uiteindelijk voor de corona stop elfde geworden. Gelukkig hebben we zelf dit seizoen nog geen last gehad van coronagevallen.’’

Persoonlijk begon het seizoen ook goed voor Bayram. ‘’Ik heb een goede voorbereiding gedraaid. Ik heb vier doelpunten gemaakt, dat is natuurlijk altijd lekker als je spits bent. Buiten dat het bij mij goed ging, ging het bij het hele team goed. Het begon net te draaien en toen moest het helaas stil gelegd worden.’’

Avci heeft duidelijk nog een bepaald doel om te bereiken bij WDS’19. ‘’We spelen nu in de vierde klasse op zondag en ik zou graag nog naar de derde klasse zondag willen promoveren en daar dan ook handhaven.’’

We vroegen Bayram wat WDS’19 nu zo bijzonder maakt. ‘’Het is een warme club waar iedereen welkom is en waar het altijd gezellig is. Ik voel mij hier thuis. Het is ook altijd erg gezellig in de kantine. Het is gewoon een gezellige, fijne club.’’

Tot slot vroegen we Bayram wie een echte uitblinker is bij de vereniging. ‘’Dat zijn alle vrijwilligers bij de club, die ervoor zorgen dat wij elke zaterdag of zondag kunnen voetballen. De vrijwilligers die ervoor zorgen dat de kleedkamers schoon zijn, dat de kantine open is en al die andere vrijwilligers die een steentje bijdragen.’’

Klik hier voor meer informatie over WDS’19
Klik hier voor meer artikelen over WDS’19

Een voetbalclub is veel meer dan een groepje sporters die hetzelfde tenue draagt en graag tegen een bal trapt. Er gebeurt van alles binnen een vereniging en het is prettig als er hier zowel intern als extern goed over gecommuniceerd wordt. Communicatieadviseur Harmen Krusemeijer (41) legt uit hoe The Gunners dit aanpakt.

In deze krant leest u zoals altijd verhalen die Het VoetbalJournaal ophaalt bij onder meer trainers en spelers. In geuren en kleuren vertellen ze over hun doelstellingen, manier van voetballen en over leuke en minder leuke dingen die ze meemaakten. In dit artikel echter geen aandacht voor 4-3-3 en 4-4-2, de ambitie om te promoveren of het smeden van een hecht elftal. Binnen een vereniging gebeurt er namelijk zó veel meer dan voetbal en het is belangrijk om iedereen op een bekwame manier te informeren over het reilen en zeilen op het sportpark. Dat is precies hetgeen waar Harmen Krusemeijer en een aantal andere vrijwilligers van The Gunners zich elke week voor inspannen.

Duidelijke informatie
“Het is als club belangrijk dat je een goede, overzichtelijke website hebt waar je je leden op een duidelijke manier continu informeert”, zo stelt Krusemeijer. Als voetbalvader en trainer van Noah, die in de JO11-1 speelt, gebruikt de betrokken vrijwilliger graag zijn ervaring als communicatieadviseur om The Gunners vooruit te helpen. “Onze website is onlangs vernieuwd, we verzenden elke maand en bij belangrijk coronanieuws een nieuwsbrief naar alle leden en zijn erg actief op social media”, legt hij uit. “Je leden moeten weten bij wie ze terechtkunnen met vragen en daarin speelt communicatie een belangrijke rol. Maar ook het maken en goed communiceren van onderlinge afspraken tussen trainers, leiders, ouders en spelers is erg belangrijk. Het voorkomt misverstanden en onduidelijkheden. Zeker in deze coronatijden is goede communicatie essentieel voor iedere voetbalclub.”

Positieve content
Nieuwsartikelen van The Gunners gaan gelukkig niet alleen over corona, maar ook over nieuwe jeugdteams, De Grote Clubactie en vrijwilligers en sponsoren worden regelmatig in het zonnetje gezet. Op wedstrijddagen en tijdens activiteiten proberen Krusemeijer en een aantal andere vrijwilligers regelmatig wat foto’s en filmpjes te plaatsen op kanalen als Facebook en Instagram. “Positieve, leuke content zorgt niet alleen voor meer bereik, maar draagt ook bij aan het imago van je vereniging”, stelt de Bredanaar. “De content bereikt ook familieleden van de spelers en vriendjes en vriendinnetjes. En ook potentiele sponsoren kiezen misschien eerder voor jouw club als ze weten dat ze in de schijnwerpers komen te staan. Het is interessant voor elke vereniging om daarover na te denken.”

The Gunners is een gemoedelijke, kleine vereniging, die volgens Krusemeijer erg overzichtelijk is. “Iedereen kent elkaar, de sfeer is goed en de leden zijn erg betrokken. Iedereen wil ook graag meewerken als je ze benadert voor een interviewtje. Leuke en goede content maakt clubleden enthousiast en het geeft mij erg veel energie.” Nieuwe vrijwilligers en creatieve ideeën zijn altijd welkom bij The Gunners. “Hoe meer, hoe beter.”

Klik hier voor meer artikelen over The Gunners.
Klik hier voor meer informatie over The Gunners.