De Kerstboom van Stefano Tavares VV Alblasserdam
Morgenavond is het al kerstavond, dus onze hulp bij het optuigen van kerstbomen is hoog nodig. Vandaag tuigen we de spelerskerstboom van Stefano Tavares op. Vorig jaar keerde Stefano terug naar zijn grote voetballiefde, VV Alblasserdam. Voor zijn tweede periode bij VV Alblasserdam, speelde Tavares voor VV Pernis en ZVV Pelikaan. In 2013 kreeg Tavares te horen dat hij leed aan lymfeklierkanker. Na een gevecht voor genezing en herstel mocht Tavares gelukkig weer voetballen. Mede door de steun van de leden van Alblasserdam in deze periode, houdt hij een enorm warm gevoel over aan de club uit Alblasserdam.

We beginnen zoals in de vorige edities wederom bij de trainer. Zonder een goede organisator kunnen we immers geen kerstboom optuigen. Stefano kiest voor Fop Gouman. “Ik heb veel trainers gehad maar Fop Gouman blijft voor mij de beste. Een top trainer en een geweldig persoon. In de periode dat ik ziek was heeft hij me altijd gesteund en altijd bij het team betrokken. Fop is de enige trainer met wie ik nog contact heb uit het verleden.”
Na de keuze voor beste trainer, gaan we over op de beste keeper waar Stefano mee gespeeld heeft. Onder de lat kiest Tavares voor Ron Kersbergen. “Ron was echt een gruwelijke keeper. Hij pakte ballen waarvan je zou denken dat niemand die zou hebben. In de 16 meter was hij de baas.”
Vanaf de stam van de boom werken we langzaam omhoog. Aangekomen bij de verdediging, startten we met de linksback. “Adilson Barros is een rechtspoot op een linksback positie. Hij is een verdediger maar is een plaag voor elke tegenstander. Barros denkt alleen maar aanvallend en houd ervan om zijn tegenstanders te vernederen. Hij zou nooit een bal wegschieten. Sterker nog als het moet, kapt hij zijn tegenstander uit in zijn eigen 5 meter gebied.” De centrale verdediger aan de linkerkant van de defensie is Bart van Muijen. “Bart is met zijn ervaring een geweldige speler om in je team te hebben. Hij zet het team neer en is een leider in de groep. Hij is een keiharde verdediger die ook nog opbouwend goed is. Ook pikte hij af en toe wel een goaltje mee.” Stefano kent Bart van zijn tijd bij ZVV Pelikaan.
De rechterkant van de defensie begint met Claudy Nzita in het centrum van de verdediging. “Claudy is een keiharde, kopsterke en snelle verdediger. In de lucht wint niemand van hem. Om hem te passeren moet je wel 2x nadenken of dat wel verstandig is.” Claudy is pas 26 en speelt al tien jaar in de selectie van VV Alblasserdam. Rechts naast Claudy staat rechtsback Sanny Monteiro. “Monteiro is een verdediger die zowel verdedigend en aanvallend sterk is. Longen van een paard, heeft goede voorzetten en is kopsterk in de 16 van de tegenstander.” Sanny neemt dit seizoen afscheid van IJsselmeervogels.
Aangekomen bij het middenveld beginnen we met de naam Sharog Susani. Susani is afgelopen zomer teruggekeerd bij ZVV Pelikaan. “Susani heeft een trap waar ‘u’ tegen zegt. Hij legt de ballen neer waar je wilt en kan ook nog eens scoren. Zodra Sharog de bal heeft gaan de aanvallers al rennen, want hij legt de ballen makkelijk achter de verdedigers. Als hij achter een bal staat bij een vrije trap dan juich ik al voordat hij heeft geschoten.” De tweede middenvelder in de opstelling van Stefano is Alexander de Jong. “Alexander is dé beste op de ‘6 positie’. Heeft veel ervaring, lost alles voetballend op en is heel rustig aan de bal. Hij verlegt het spel met zijn steekpasses en heeft een geweldige trap in huis. In mijn eerste jaren bij VV Alblasserdam keek ik echt naar hem op en nu is hij de assistent trainer van ons team.”
Ahmet Kuyucu is de middenvelder die het middenveld compleet maakt. “Ahmet Kuyucu is een echte winnaar. Kopsterk, sterk in duels, winnaarsmentaliteit en een echte aanvoerder.” Ahmet keerde vorige zomer terug naar VV Alblasserdam.
Onder de spits zien we twee aanvallende middenvelders. Eén hiervan is Abdenasser El Khayati. ‘Nasser’ heeft de gekste ‘fake’ ooit. Hij liet tegenstanders vallen met 1 schijnbeweging. Hij vernedert tegenstanders. Al stond hij voor een lege goal, het liefst wilde hij wachten op een tegenstander om die nogmaals uit te kappen en dan te scoren.” Na zijn tijd bij ADO Den Haag speelt El Khayati nu bij Qatar SC. Naast Nasser staat Andre Almeida. “Andre ken ik van mijn periode bij VV Pernis. Heerlijke aannames en steekpasses. Hij gaf tegenstanders ‘panna’s’ waardoor het gewoon niet meer leuk was”, zei Stefano op een sarcastische toon.
De piek op de kerstboom zien we in spits Arif Irilmazbilek. “Een spits als Arif heb ik nog nooit gezien. Klein, sterk en in de 16 meter gebied is hij meedogenloos. Arif scoorde makkelijk 20-25 goals in de eerste klasse.”
Hiermee staat Stefano Tavares zijn kerstboom en is hij precies op tijd voor Kerst. De komende paar dagen blijven we nog kerstbomen optuigen. Houd de website dus in de gaten.
Klik hier voor meer kerstbomen
Klik hier voor meer artikelen over VV Alblasserdam
In gesprek met Ralph de Brouwer van WDS’19
Hij noemt zichzelf niet de meest technische voetballer, maar Ralph de Brouwer zal nooit verzaken als het op strijdlust aankomt. De 27-jarige centrale verdediger van WDS’19 is afgelopen zomer na drie seizoenen UVV’40 teruggekeerd op sportpark Paradijs. Met de aanvoerdersband om zijn arm wil hij met de club uit Haagse Beemden een goed seizoen draaien in de vierde klasse.
In het seizoen 2016/2017 streed Ralph de Brouwer met WDS’19 erg lang om de titel in de vierde klasse. De Bredanaars verloren uiteindelijk de spannende concurrentiestrijd van UVV’40, dat met een voorsprong van twee punten op de club uit Haagse Beemden de platte kar op kon. “Ik had er na dat seizoen vier voetbaljaren opzitten in WDS’19 1. Ik ben zelf altijd bloedfanatiek geweest en die spirit miste ik soms bij mijn teamgenoten van WDS’19. Een kameraad van me, Jonathan van Eerd, speelde bij UVV’40 en vroeg: ‘Waarom kom je niet bij ons spelen?’ Daar had ik wel oren naar. Ik was benieuwd of het gras groener was aan de overkant.”
Hechte spelersgroep
En dus promoveerde De Brouwer met UVV’40 mee naar de derde klasse, waarin hij als rechtsback of centrale verdediger speelde namens de groen-witten. “Ik had het prima naar mijn zin bij die club. We hadden een hele hechte spelersgroep en deden het zeker niet onaardig in de derde klasse”, herinnert de verdediger zich. “Maar ik heb WDS’9 nooit uit het oog verloren. Een idee om een nieuw vriendenteam te starten bij mijn oude club vond afgelopen zomer geen doorgang, maar via mijn voormalige trainer Martijn van Wanrooy ben ik toch weer bij WDS’19 beland. Toen hij me belde dat hij een leuk team ging opbouwen, kon ik geen nee zeggen.”
Echte mandekker
Hoe leuk hij het ook vond bij UVV’40: De Brouwer is blij om terug te zijn op het oude nest. “Ik ben herenigd met veel vrienden en ken sowieso heel veel mensen bij de club. De sfeer bij WDS’19 is altijd goed en het is extra leuk dat ik ook aanvoerder ben.” De verdediger, die onder Van Wanrooy in het hart van de defensie speelt, noemt zichzelf een echte mandekker, die vooropgaat in de strijd. “Ik ben geen technische voetballer met een fluwelen trap, maar een harde werker die altijd 110 procent geeft. Met mijn ervaring probeer ik de boel achterin goed te organiseren en zelf voetbal ik zo simpel mogelijk. We hebben genoeg andere spelers die goals kunnen maken.”
WDS’19 pakte in de eerste vier duels zeven punten, voordat de KNVB door de coronamaatregelen genoodzaakt was om de pauzeknop in te drukken. Op sportpark Paradijs traint de selectie van Van Wanrooy in kleine groepjes door in afwachting van de hervatting van de competitie. “Leuk is anders, maar we maken er maar het beste van.”
Klik hier voor meer artikelen over WDS’19
Klik hier voor meer informatie over WDS’19
In gesprek met Jaap Jager van Theole
Jaap Jager (59) heeft sinds hij 31 jaar geleden voor het eerst bij Theole kwam al talloze vrijwilligerstaken op zich genomen. Hij woont tegenover de voetbalvelden in Tiel en het coördinatorschap facilitaire zaken is hem op het lijf geschreven. “Tricht zit in mijn hart, maar Theole is mijn club.”
Jaap Jager voetbalt al vanaf zijn vijfde. Dat deed hij eerst 20 jaar bij Tricht, tot hij op zijn 25ste naar Tiel verhuisde voor de liefde. Al snel werd hij lid van Theole. “We wonen tegenover de sportvelden.” Hij vulde ongelofelijk veel vrijwilligerstaken in. Hij was onder meer leider, trainer bij Theole zaterdag, maakte de keuken in het clubhuis schoon en zat in de clubhuiscommissie. Ook is hij drie jaar bestuurslid geweest, hielp mee bij activiteiten, was grensrechter, maakt deel uit van Oud-Theole, richtte het 35+team Lucky Theole op en was mede betrokken bij de totstandkoming van het Walking Football-team Betuwe Bikkels Theole. Momenteel is Jager ‘alleen’ coördinator facilitaire zaken. “Ik ben bijna elke dag op het sportpark. We hebben een clubje mensen met wie we allerlei klusjes doen. Van het schoonmaken van reclameborden, tot werkzaamheden op de tribunes en het scheiden en ophalen van al het afval. Ook in coronatijden gaan er helaas dingen stuk en die moeten gerepareerd worden.” Jager hoopt dat de kleedkamers en bestuurskamer van Theole snel vernieuwd worden. “Dat is echt hard nodig, na 35 jaar. Iedere week gaat er wel iets kapot, het is gewoon op.” Hij is blij met de klussers die hem helpen. “Alleen kan ik het niet. Samen sterk voor onze mooie club.”
Op wedstrijddagen van het Theole 1 is Jager ook immer present. Bij thuiswedstrijden regelt hij de entree waar lootjes worden verkocht door twee vrijwilligers en heet hij iedereen welkom via de intercom. Bij uitduels geniet hij met de harde kern langs de lijn van de wedstrijd en nuttigt een drankje met een balletje gehakt.
Lucky Theole
Tot net na zijn vijftigste is Jager zelf ook nog fanatiek voetballer geweest, in Theole zaterdag 1. Momenteel trapt hij nog weleens een balletje met Lucky Theole op vrijdagavond, dat op een half veld speelt en voor 35-plussers is opgericht. Iedere dinsdagavond is hij daarnaast present bij het Walking Football-team van Theole. “De Betuwe Bikkels. Dat team bestaat sinds anderhalf jaar, we voetballen dan een uurtje en zijn een hecht clubje.” Jager kan zich geen leven zonder voetbal voorstellen. “Ik begon op mijn vijfde bij Tricht en ben sindsdien altijd bij een voetbalclub betrokken geweest. Ik vind het fijn om ervoor te zorgen dat een club goed blijft draaien en ben ook een sociaal mens.”
Welkom
Jager hoopt dat meer vrijwilligers zich in de toekomst melden, die kan Theole namelijk goed gebruiken. “We hebben heel fijne mensen in de jeugd en andere takken van de club rondlopen, maar de harde kern bestaat uit een stuk of twintig vrijwilligers. Als die één week niks zouden doen, bijvoorbeeld omdat ze ziek zijn, dan zou iedereen denk ik pas écht merken hoeveel werk er op de schouders van die groep neerkomt.” De wens van Jager is: laat Theole een echte amateurvereniging blijven met veel passie, gezelligheid en sportiviteit. En zoals de tekst op de foto zegt: ‘Iedereen is welkom.’
Klik hier voor meer artikelen over Theole.
Klik hier voor meer informatie over Theole.
Bestuur GVV zet in jaar tijd flinke stappen vooruit
Een nieuw bestuur blaast een frisse wind over de velden van GVV in Geldermalsen. Sean Buitenhuis, Sascha van Mourik, Bram Reemers, Willem van Kessel, Gert-Jan Kilian en Andre van Veenendaal vormen het zeskoppige bestuur van de club van rood en wit. Voorzitter Buitenhuis legt uit wat de plannen zijn.
Precies een jaar geleden kreeg het bestuur van GVV een impuls door de komst van een aantal jonge bestuursleden. Een groepje dertigers die het tijd vond om de kar te gaan trekken en de touwtjes gedeeltelijk over te nemen van de oude garde, die jarenlang bewonderenswaardig werk had verzet voor GVV. “De bedoeling was om mee te helpen schrijven aan een nieuw beleidsplan voor de club, maar al snel werd duidelijk dat men op zoek was naar mensen die permanent zitting zouden nemen in het bestuur. Wetende dat een bestuursfunctie, en in het bijzonder die van voorzitter, veel tijd kost, was ik eerst terughoudend. Maar voor ik het wist, was ik voorzitter”, vertelt Sean Buitenhuis (32) lachend. Met jongens als Bram Reemers (penningmeester) en Andre van Veenendaal (participatie en vrijwilligers) stond hij jarenlang samen op het veld. Nu leiden zij, samen met de andere bestuursleden, de club. “In alle lagen van de club was de betrokkenheid van jonge leden ondermaats. Dat hoopten wij te veranderen met een fris bestuur.” Die wens is uitgekomen, blijkt een jaar later al.
Ambitieus
“We zijn erg ambitieus van start gegaan”, stelt Buitenhuis. “We hebben diverse commissies nieuw leven ingeblazen, een nieuwe website gemaakt, de participatie binnen de vereniging geïmplementeerd, een tweede selectie-elftal gevormd en ook op het gebied van sponsoring grote sprongen gemaakt. Al die acties vinden hun oorsprong in de lange(re) termijn visie van de club, zoals ook de transitie naar De Groene Club (zie ander artikel op deze pagina). Dat kost allemaal enorm veel tijd, maar het geeft vooral een hoop positieve energie. De samenwerking met de andere bestuursleden en vrijwilligers is leuk en we merken dat het gewenste effect uitkomt: onze leden tonen zich steeds meer bereid om vrijwilligerswerk te doen. Als een organisatie goed staat, zijn anderen ook sneller genegen de handschoen op te pakken. Mensen willen graag weten waar ze zich voor opgeven en hoe groot de belasting is. Als dat overzichtelijk is, geeft men zich sneller op. Zonder die organisatie bestaat de zorg dat je snel ‘het manusje-van-alles’ wordt en dat schrikt mensen af. Daarom moeten wij die taken goed afbakenen en funderen met een onderliggende organisatie.”
Buitenhuis vervolgt: “Hetzelfde geldt voor nieuwe initiatieven: er zijn een heleboel leden met leuke, goede plannen en ideeën, maar zonder die goede organisatie verzanden dat soort initiatieven in een eenmalige actie of in niets en dat is doodzonde. De fundering, onze organisatie, moet goed zijn, want anders verspillen we vooral energie. Dat willen wij natuurlijk voorkomen.”
Buitenhuis is trots op het bestuur, zoals dat er nu staat. “Op het veld ben ik al jarenlang niet meer van enige waarde, maar ik denk en hoop in deze rol op een andere manier nuttig te zijn voor onze mooie club, want daar doen we het voor. Mijn zoontje speelt nu in JO7-3 en ik wil dat GVV voor hem net zo’n fijne, leuke omgeving is, als ik die ervaren heb in mijn jeugd.”
Klik hier voor meer artikelen over GVV Geldermalsen
Klik hier voor meer informatie over GVV Geldermalsen
Jaar van de ommekeer voor ASWH
Voor tweededivisionist ASWH is 2020 duidelijk het jaar van de ommekeer. In het pre-coronatijdperk stevenden de Ambachters op de degradatie af, maar een duikeling bleef de formatie van trainer Rogier Veenstra bespaard. In de huidige, onderbroken jaargang bivakkeert ASWH op plek twee. Een vergelijking.

HENDRIK-IDO-AMBACHT – Rogier Veenstra moet ook wel glimlachen om de constatering dat dit een jaar is van ongekende contrasten voor ASWH. In het eerste deel van 2020 leek het debuut in de tweede divisie uit te draaien op een eenjarig avontuur, want het degradatiespook had de Ambachtse nieuwkomer in een stevige greep. Tot half maart de competitie op slot ging en uiteindelijk op slot bleef, waarna de KNVB besliste dat er geen degradatie zou plaatsvinden op het allerhoogste amateurniveau. ,,We hebben meteen doorgeschakeld en ons gericht op de situatie als er wel weer wat mogelijk zou zijn’’, haalt Veenstra zich voor de geest.
En dus stond de Ambachtse selectie in de meest actuele samenstelling trappelend van ongeduld op het veld nadat de eerste versoepelingen van de coronamaatregelen waren aangekondigd. ,,We hebben in die periode zes weken extra training gepakt en daarmee de basis voor het nieuwe seizoen gelegd. En dat heeft zich uiteindelijk en achteraf bezien wel uitbetaald.’’
Veranderingen
ASWH onderging tussen tijdens de lange pauze tussen twee seizoenen wel de nodige veranderingen. Zo verdween met Lars Bosscha een sterkhouder uit de selectie en koos routinier David Almeida voor een avontuur aan de andere kant van de afrastering op sportpark Schildman: hij werd herenigd met zijn voormalige trainer Jack van den Berg bij IFC. Ook Mels van Driel hees zich niet meer in het zwart-witte tricot, maar bleef wel in een andere functie nauw betrokken bij de spelersgroep: hij nam de taak over van Wim Helmink als ‘td’.
Naast de verschillende vertrekkers kwam er ook een contingent nieuwe spelers naar Schildman. Thomas Marijnissen was één van die nieuwkomers, maar besloot uiteindelijk in tweede aanleg te kiezen voor een avontuur bij competitietegenstander Kozakken Boys. Voormalig prof Henrico Drost bewandelde juist weer de omgekeerde weg: hij was in beeld om zijn carrière een vervolg te geven bij de ‘boys’ in Werkendam, maar koos voor ASWH. ,,Met trainer Rogier Veenstra heb ik een verleden. Ik heb hem als tegenstander gekend en heb ook nog met hem te maken gehad toen hij als sportjournalist werkzaam was. Rogier had aangegeven dat hij nog een ervaren centrumverdediger zocht voor het komend seizoen en dat zag ik wel zitten’’, liet Drost weten bij zijn aantreden.
De Zeeuwse kolonie in Hendrik-Ido-Ambacht werd verder vergroot door de komst van het GOES-duo Daniël Wissel en Jarreau Manuhuwa. De laatste zorgt daarbij voor een opmerkelijk voetbalfeitje: zijn voetballoopbaan speelde zich af op alle amateurniveaus. Manuhuwa pakte ook zijn kans bij ASWH als centrumverdediger toen Drost nog niet topfit was. En ook aanvaller Wissel heeft inmiddels een fraaie statistiek achter zijn naam staan: driemaal opende hij de score voor ASWH dit seizoen en driemaal trok de zwart-witte brigade aan het langste eind. ,,Een statistiek die we maar verder moeten uitbouwen’’, liet Wissel zich na de 2-0 triomf op Quick Boys ontvallen.
Dat was op 10 oktober ook meteen de laatste wedstrijd in het huidige seizoen voor het span van Rogier Veenstra, dat in zes afgewerkte ontmoetingen twaalf punten pakte en daarmee als tweede gerangschikt staat na leider AFC dat eerder in het seizoen met 3-2 te sterk was. De huidige status van ASWH verbaast vele volgers van de tweede divisie, maar de resultaten – zeges op gerespecteerde opponenten als De Treffers, Scheveningen, Noordwijk en dus Quick Boys – waren niet bepaald toevalstreffers. ,,We zijn fitter, mentaal sterker, het zit af en toe ook net even mee, maar we spelen bij vlagen ook goed voetbal’’, is de tussenevaluatie van Veenstra. ,,Met de huidige klassering moeten we ook niet kijken naar de ploegen aan de onderkant van de ranglijst, maar mogen we praten over AFC, Spakenburg, IJsselmeervogels en Katwijk(dat de eerste opponent zou zijn geweest tot besloten werd het seizoen te staken, red.).
Inmiddels ligt de competitie alweer ruim een maand stil en is de grote vraag wanneer en hoe een eventuele herstart van het amateurvoetbal vormgegeven gaat worden. Daarbij zijn meerdere scenario’s mogelijk. ,,Het mag duidelijk zijn welke voorkeur ik heb’’, stelt Rogier Veenstra. ,,Natuurlijk hoop ik dat de competitie straks wordt vervolgd met behoud van de geboekte resultaten en dat we de hele competitie zullen uitspelen al hebben we nog een lange weg te gaan. Doordeweeks inhalen of spelen moet op dit niveau ook geen probleem zijn, gezien de accommodatie van de clubs. De vraag is echter vooral wanneer er weer wat mogelijk is en wanneer we weer kunnen spelen.’’ Tot die tijd is ASWH in elk geval dé surprise van de tweede divisie in een jaar met de grootst mogelijke tegenstelling.
Klik hier voor meer informatie over ASWH
Klik hier voor meer artikelen over ASWH
Tieners pakken hun kans bij Westlandia
Westlandia is dit seizoen ‘op tienertoer’. Nordin van Mil, Jack Morauw en Kay Verbeek, alle drie negentien jaar, veroverden een basisplaats bij de derdedivisionist.
Ze staan alle drie weer te springen om de competitie te hervatten, want hun start bij Westlandia smaakt naar meer. “Ik heb nog wat last van mijn enkel door een trap die ik tegen JOS/Watergraafsmeer heb gehad, maar die stop heeft lang genoeg geduurd. Ik wil weer voetballen”’, zegt Nordin van Mil uit de grond van zijn hart. De student Sportmarketing en -management aan de hoge school in Rotterdam kan in ieder geval tevreden terugkijken op zijn eerste periode in Westlandia 1.
“Ik heb mij meteen in de voorbereiding goed laten zien”, geeft hij aan. “Hoewel ik van origine een centrale verdediger ben, heb ik me als rechtsback in de basis gespeeld. Dat was in het begin wel wennen, want ik had altijd in de as van het elftal gespeeld. Daar kon je naar rechts en naar links, als rechtsback kan je maar één kant op.”
Dat hij nu al onder de lat staat bij Westlandia verrast Jack Morauw ook. “Zonder de blessure van Edgar Leerdam had het waarschijnlijk niet het geval geweest”, is hij eerlijk. “Voor Edgar is die blessure sneu”, voelt hij mee met zijn ervaren ploeggenoot. “We kunnen goed met elkaar opschieten.”
Morauw werd bij Westlandia 1 voor de leeuwen gegooid. “De eerste wedstrijden vond ik het ook niet echt goed gaan. Ik had moeite met alles. Het ging allemaal een stuk sneller en was ook niet bepaald foutloos. Gaandeweg ben ik wel steeds beter gaan keepen. Over de laatste periode ben ik wel tevreden.”
“Ik ben gewoon voor mijn kans gegaan op het middenveld”, zegt Kay Verbeek. “In de eerste oefenwedstrijd tegen Scheveningen speelde ik lekker en de trainer me laten staan. Eerst heb ik gespeeld op tien, later als rechtermiddenvelder. Ik krijg veel meer speelminuten dan waar ik op gehoopt had. Ik weet ook dat ik er nog lang niet ben. Op tien zal ik ook meer moeten gaan scoren. Ik moet vooral doelgerichter worden.”
Dat ze alle drie talent hebben, was voor dit seizoen al duidelijk. Van Mil speelde jarenlang in de jeugdopleiding van Sparta, Verbeek maakte deel uit van de Feyenoord Academy en de ADO Den Haag jeugdopleiding, terwijl bij die laatste club ook Morauw actief was. Vorig seizoen kwamen hun wegen samen in Naaldwijk. “Ik kreeg nauwelijks speeltijd bij Sparta en wilde vooral mijn plezier terugwinnen”, zegt Van Mil. “Ik heb nog een stage afgewerkt bij ADO. Andere bvo’s waren te ver met oog op mijn studie. Ik heb uiteindelijk mijn keuze gemaakt tussen Excelsior Maassluis en Westlandia.” Morauw maakte zelf de keuze om weg te gaan bij ADO. “Ik wist dat ik bij de JO19 een betere keeper voor me had. Ik had geen zin om een jaar op de bank te zitten, ik wilde spelen.”
Voor Verbeek was de keuze niet moeilijk. “Er was bij ADO geen toekomst voor mij, ik woon in Naaldwijk en heb lang bij Westlandia gespeeld. Het vooruitzicht om in een goed team te komen speelde ook mee.”
Met de JO19 van de Naaldwijkers speelden Verbeek, Morauw en Van Mil een hoofdrol in de tweede divisie. “We pakten de eerste periodetitel en stonden toen de competitie werd stilgelegd bij de eerste drie. Het was een goede lichting.”
Klik hier voor meer artikelen over Westlandia.
Klik hier voor meer informatie over Westlandia.
‘De Lindt’ heeft wind in de zeilen
De tweede coronabreak van het jaar was een feit op het moment dat derdeklasser Groote Lindt de wind sportief flink in de zeilen had. Als straks de competitie (mogelijk) hervat kan worden, kan de formatie van de nieuwe hoofdtrainer Randall Neeskens bogen op een ongeslagen status die in de aanvangsfase zorgvuldig is opgebouwd.

ZWIJNDRECHT – Voor Groote Lindt vond de grootste verandering voor de huidige voetbaljaargang eigenlijk voor de groep plaats. En ook dat was eigenlijk geen enorme wijziging: Randall Neeskens was immers al een bekend gezicht in de technische staf van ‘De Lindt’ als assistent van de vertrokken hoofdtrainer toen hij naar voren werd geschoven als de nieuwe technisch verantwoordelijke man op Bakestein. Bovendien had Neeskens al een verleden bij Groote Lindt als voetballer en had hij al menig voetstap op sportpark Bakestein achtergelaten als trainer van ‘buurman’ ZBC’97.
De voetbalomgeving voor Groote Lindt veranderde in vergelijking met het afgebroken jaar 2019-2020 nauwelijks: evenals een jaar eerder belandde de Zwijndrechtse brigade in de derde klasse D met het Dordtse duo Dubbeldam en DFC als andere vertegenwoordigers uit de Drechtstreek, met veel clubs uit het Rijnmond-gebied en drie vertegenwoordigers uit de Hoeksche Waard als belangrijke tegenstrevers. Het krachtenveld waarin Neeskens en zijn manschappen zich dienden te begeven was nauwelijks veranderd en dat zorgde er ook voor dat bij de bekendmaking van de indeling de verwachtingen niet meteen torenhoog waren. ,,Vooraf werd toch Oud-Beijerland, dat vorig jaar eigenlijk de hele rit op kop stond en de gedoodverfde kampioen was, als de favoriet gezien in deze poule’’, was ook de inschatting van Randall Neeskens.
Het verwachtingspatroon rond zijn ploeg werd iets aangescherpt toen in de voorbereiding een knappe triomf op de twee klassen hoger acterende gemeentegenoot Heerjansdam werd geboekt. Groote Lindt, waar het aantal vertrekkers en nieuwkomers in balans was gebleven, liet in die wedstrijd een fijne indruk achter en vervolgens beleefde ‘De Lindt’ een geweldige opening van het seizoen met de 8-1 verpulvering van IJVV De Zwervers. Een triomf, die werd gevolgd door de overmeestering van IJsselmonde en De Jonge Spartaan. ,,En daardoor kwamen we voor een hele interessante ontmoeting met Oud-Beijerland te staan, met een nog ongeslagen status’’, zeiden Neeskens en zijn aanvallende middenvelder Nasir El Arbaoui toen de eerste echte topper van het seizoen zich aandiende. ,,Maar we hadden tot dan toe nog niet de sterkste ploegen in de competitie gehad, terwijl we op voorhand wel de kracht van Oud-Beijerland goed konden inschatten’’, leefde El Arbaoui met getemperde gevoelens naar de eerste grote krachtproef van zijn ploeg toe.
Groote Lindt doorstond de lakmoesproef echter met glans: in de Hoeksche Waard werd de door Adri van Tiggelen getrainde thuisploeg met knap verzet op een 0-0 gelijkspel gehouden. Na vier wedstrijden nog steeds ongeslagen en daarmee een knappe positie. Met die status begon voor Groote Lindt, dat vorig seizoen geen rol van betekenis kon spelen in de dans om de prijzen, de volgende onderbreking van de competitie. De grote vraag zal zijn: wanneer kan Groote Lindt verder bouwen aan die fraaie status en hoe gaat dat vervolg van het seizoen (halve competitie of toch helemaal uitspelen?) eruit zien. De beloftevolle start geeft op Bakestein echter alle reden tot vertrouwen.
Klik hier voor meer informatie over Groote Lindt
Klik hier voor meer artikelen over Groote Lindt
Fysiotherapie Ambacht: verbondenheid met voetbal
HENDRIK-IDO-AMBACHT – Voor het team van Fysiotherapie Ambacht, dat twee vestigingen – de locaties Louwersplein en Kwikstaart – heeft in Hendrik-Ido-Ambacht, bepaalde de coronapandemie ook een groot deel van het kalenderjaar. ,,Tijdens de eerste coronagolf hebben we geen fysieke behandelingen kunnen uitvoeren bij cliënten, maar hebben we wel gebruik gemaakt van de mogelijkheden om via beeldverbinding op afstand te werken. In de tweede golf hebben we gelukkig onze werkzaamheden wel kunnen uitvoeren, met inachtneming van alle maatregelen en met bescherming zoals het verplicht dragen van mondkapjes’’, vertelt Femke Groeneweg, één van de fysiotherapeuten die tot het behandelteam van Fysiotherapie Ambacht behoort.

De praktijk maakt ook onderdeel uit van het COVID-revalidatienetwerk, wat inhoudt dat mensen die een coronabesmetting achter de rug hebben en nog fysieke klachten ondervinden een speciaal revalidatietraject kunnen doorlopen.
In het voorbije jaar begroette de praktijk ook twee nieuwe medewerkers, Milou van der Wel en Ype Kerkstra. Dat heeft er mede voor gezorgd dat de werktijden verruimd zijn richting de avonduren. Fysiotherapie Ambacht heeft daarnaast ook een grote verbondenheid met sport in het algemeen en voetbal in het bijzonder. Femke Groeneweg is daar de verpersoonlijking van: zij is keepster van het eerste vrouwenteam van IFC – en ploeggenote van nieuwe collega Milou van der Wel – en is binnen Ido’s Football Club ook bezig met de medische begeleiding. ,,Binnen de praktijk en daarbuiten ben ik veel bezig met sportblessures’’, vertelt zij. ,,Op woensdag ben ik bij IFC te vinden als het eerste zondagteam traint en ondersteun ik ook de jeugd. Daarnaast houd ik me bezig met Return to Play, waarbij ik spelers die een blessure hebben gehad ondersteun bij hun revalidatieproces zodat zij later weer kunnen aansluiten bij de groep en weer wedstrijdfit kunnen worden. Milou doet hetzelfde en is daarnaast op maandagavond aanwezig tijdens de training van het eerste zaterdagteam van IFC voor de verzorging. Voor ons allebei geldt dat we dus op meerdere fronten binnen de praktijk en binnen de club actief zijn.’’
Daarbij heeft Femke zich binnen Fysiotherapie Ambacht ook gespecialiseerd op het gebied van geriatrie. ,,Daarbij heb ik ook gewerkt in de thuiszorg. Op deze manier kan ik ook mensen die ouder worden goed ondersteunen.’’
Fysiotherapie Ambacht, locatie Louwersplein, Avelingen 3, 3343 EA Hendrik-Ido-Ambacht. Telefoon: 078-6817430. Locatie Kwikstaart, Witte de Withstraat 57, 3342 TV Hendrik-Ido-Ambacht. Telefoon: 078-6817430. Website: www.fysiotherapie-ambacht.nl.
In gesprek met Benny van Eekeren van Nieuw Borgvliet
BERGEN OP ZOOM – Het ‘eerste corona-seizoen’ liep voor Nieuw Borgvliet op een flinke teleurstelling uit, toen ze in het kielzog van koploper BSC tweede stonden én het niet met promotie zagen worden beloond. Hoe anders is de situatie nu, waar de Bergse vierdeklasser zichzelf terugvind op de dertiende stek.

“Dat is inderdaad enorm teleurstellend. Waar het vorig jaar wel aardig liep, daar valt nu alles precies de verkeerde kant op lijkt het wel. We hadden uiteraard net als vorig seizoen de intentie om opnieuw voor de topplaatsen mee te doen, maar daarvan was in de eerste vier wedstrijden totaal niks van terug te zien. We hadden ook te maken met heel veel blessures in de voorbereiding en misten in de eerste duels ook tal van basisspelers óf er speelden jongens wedstrijden die eigenlijk niet helemaal fit waren, waaronder ikzelf. En dat was gek, want in juni toen we begonnen was ik heel fit, toen hebben we in juli niks gedaan en daarna zijn we weer begonnen. Daarna kwamen de pijntjes en dat is helaas zo gebleven, zegt centrale middenvelder Benny van Eekeren.
En dat resulteerde dus in tal van afwezigen en had zichtbaar weerslag op de resultaten. Slechts één overwinning in de competitie toen ook die na vier duels voorlopig weer tot stilstand kwam. “Dat is jammer maar ik denk dat we, zodra we weer verder mogen voetballen, weer omhoog zullen kruipen. Want we hebben daar voldoende kwaliteiten voor in onze spelersgroep. Al is onze selectie momenteel best jong. Er zitten enkele wat oudere jongens bij, maar er zijn ook wat ervaren spelers vertrokken zoals Michiel Wilting die nu bij FC Bergen speelt.”
FC Bergen speelt eveneens op Sportpark De Markiezaten, waar ook Van Eekeren zelf nog twee seizoenen speelde. In totaal is de 30-jarige middenvelder al acht seizoenen speler bij de zondag vierdeklasser, verdeeld over twee periodes. Hij is nu echter volledig op zijn plek bij Borgvliet en hoop dat ze dit jaar wel de gewenste promotie kunnen realiseren. “Er zijn toch ook een aantal jongens die in deze groep al jaren spelen en we zijn toch een echte vriendengroep te noemen. Het enige wat er dit jaar mist, dat is een échte afmaker. We creëren best wel de kansen, alleen schieten we ze er nu niet in. Al heb ik er wel vertrouwen in dat we na de noodgedwongen break sterker gaan terugkeren en die ballen er dan wel in zullen gaan. Was het vorig seizoen binnenkantje paal erin, daar gaan ze nu vaak buitenkantje paal naast.. Vervelend, maar ik zie voor ons nog volop kansen. We zijn nog maar vier wedstrijden ver in de competitie toch?”
En het feit dat er ‘slechts’ vier duels zijn gespeeld, dat is voor Van Eekeren toch ook wel een gegeven dat voor de nodige vraagtekens zorgt. “Want het kan gewoon echt alle kanten nog opgaan. Geen idee wanneer we weer mogen voetballen, al zal dat wel in 2021 pas zijn schat ik in. Maar hoé ze het dan gaan oplossen, dat wordt nog een flinke puzzel denk ik. Maar tot die tijd is het vooral zaak om bezig te blijven en ervoor te zorgen dat we wel zo fit mogelijk zijn om deze slechte start om te buigen tot het gewenste eindresultaat.”
En bezig blijven, dat doen ze bij Borgvliet volledig volgens de richtlijnen van het RIVM en de toegestane regels vanuit de KNVB. ‘In kleine groepjes en dan trainen we in blokken van drie kwartier. We doen dan loopvormen, passen en trappen, afwerken en stabiliteitsoefeningen. Je bent in elk geval fysiek en conditioneel aan het werken, al mis je natuurlijk wel de positiespelletjes en de partijvormen. Maar het is nog altijd beter dan niks doen voorlopig. Want de gezondheid van iedereen is nog altijd het belangrijkste. We zullen van die corona nog wel even last hebben helaas.”
Klik hier voor meer informatie over Nieuw Borgvliet
Klik hier voor meer artikelen over Nieuw Borgvliet



