Home Blog Pagina 881

Bijzonder eerste seizoen trainer Zegers bij v.v. Bevelanders

KAMPERLAND – De afsluiting van het vorige voetbalseizoen was natuurlijk abrupt toen in maart de KNVB besloot de competities stil te leggen. Zo kwam er ook plotsklaps een einde aan het SKNWK-verhaal van Ralph Zegers. De trainer staat immers nu voor de groep bij derdeklasser v.v. Bevelanders. Ook daar is het vooralsnog een bijzonder seizoen voor de in Middelburg woonachtige trainer.


“Dat kan je wel stellen ja… Het was vorig jaar al jammer dat ik niet op het veld bij SKNWK kon afsluiten, maar dat je nu op deze manier niet direct perspectieven heb om ergens écht gericht naartoe te trainen is apart inderdaad. Je werkt doordeweeks om op zaterdag te kunnen presteren, speelt voor het publiek en ook na afloop hoort het gezellig te zijn in de kantines. Maar al die elementen zijn er nu niet en dat is toch balen.”

Zegers werkte in het verleden werkzaam bij Groede, Koewacht, HVV’24, JVOZ en Zeelandia Middelburg ( als assistent) en keek enorm uit naar de uitdaging bij de derdeklasser uit Kamperland, waar hij Renato Dijkstra opvolgde. De start van Bevelanders viel de fanatieke trainer wel enigszins tegen. “We hebben in de voorbereiding bewust veel wedstrijden gespeeld en dan ook tegen sterkere tegenstanders. Ik wilde de groep vooral op tactisch gebied meer doen groeien. Op een andere manier laten voetballen dan ze gewend waren. En zo’n transformatie kost tijd en gaat ook gepaard natuurlijk met verliespunten. En dat was bij ons dus ook zo. Als je als voetballer jarenlang gewend bent om volgens bepaalde principes te spelen en dat verandert, dan kan dat soms voor twijfel zorgen. Maar er zit veel potentie in deze groep, alleen moeten ze er veel meer zelf in gaan geloven. En dan gaat dat zeker goedkomen.”

En dan doelt de trainer op het verhogen van de handelingssnelheid en het tactische denkvermogen om tegenstanders de wil op te leggen en de bovenliggende partij te zijn. Al hebben de kabinetsmaatregelen met betrekking tot de coronacrisis danig roet in het eten gegooid. “Daar trainden we veel tactisch op. Maar dat is sinds ze nu de competitie opnieuw hebben stilgelegd niet mogelijk. Nu is het vooral trainen om fit te blijven, want tactisch trainen kan je niet doen. Het vergt wel een hoop van je creativiteit als trainer om de oefenvormen leuk en uitdagend te maken. Dat gaat overigens wel prima, want de spelers hebben er altijd veel zin in. Al wil je natuurlijk het liefste met je hele groep op het veld staan en ergens naartoe werken. We hebben in groepjes van vier getraind, in tweetallen en nu weer in groepjes van vier. We doen wat mogelijk is, want we willen er klaar voor zijn als we uiteindelijk weer écht het veld op mogen voor wedstrijden en groepstrainingen.”

Ondanks dat het op deze manier een bijzonder eerste seizoen is voor Zegers, geniet hij wel van zijn nieuwe avontuur. “Alle faciliteiten zijn hier top, de randvoorwaarden goed geregeld en ik heb de beschikking over een goede groep. Als we uiteindelijk weer de competitie mogen hervatten dan ben ik benieuwd hoe dat gaat gebeuren. We moeten alleen wel zorgen, dat we er dan voor klaar zijn. Daar doen we alles aan en iedereen wil ook stappen maken. Mochten we stevig in de middenmoot eindigen in de linkerrij, dan hebben we het goed gedaan. Het is afwachten, maar tot die tijd maken we er het beste van met z’n allen.”

Klik hier voor meer informatie over Bevelanders
Klik hier voor meer artikelen over Bevelanders

In gesprek met Henk Cornelisse van FC Drunen

Velen kiezen in de decembermaand een moment om eens rustig terug te blikken op het jaar 2020 en vooruit te kijken naar 2021. Zo ook Henk Cornelisse. De voorzitter van FC Drunen spreekt over de hoogte- en dieptepunten van de dorpsclub in deze roerige tijden en richt zijn vizier ook op de toekomst.

HappyPoint_desinfectie

“Laat ik gelijk maar met de slechtste tijden beginnen”, zo begint Henk Cornelisse zijn verhaal. Hij refereert hierbij aan het persoonlijk leed dat het coronavirus direct of indirect heeft veroorzaakt onder leden van FC Drunen. “Trieste situaties deden zich voor binnen diverse gezinnen. Je voelt je dan zo machteloos en kunt alleen een troostend woord bieden. Het is wel mooi om te zien hoe iedereen binnen de vereniging elkaar steunt in deze moeilijke tijden. Dit symboliseert onze saamhorigheid én de kracht van FC Drunen”, stelt de altijd bevlogen voorzitter.

Kantineomzet
In financieel opzicht heeft het coronavirus zijn impact gehad op de hechte dorpsvereniging. “Een van de voornaamste inkomstenbronnen van FC Drunen is de kantineomzet. Door het langdurig sluiten van onze clubgebouwen is onze winst weggevallen en dat is een forse aderlating. Maar hoe vervelend dit ook is, het valt in het niet bij het persoonlijk leed dat corona heeft veroorzaakt bij onze leden”, aldus de relativerende voorzitter.

Nieuwe sponsoren
FC Drunen is niet bij de pakken neer gaan zitten, maar toonde juist een ongekende veerkracht. Zo werd in de afgelopen periode de vertrekkende Vriendenclub Commissie vervangen door betrokken nieuwkomers. En voor de jeugd ontwikkelde FC Drunen door een gebrek aan competitieduels een alternatief programma, zodat de kinderen binnen de geldende regelgeving konden blijven genieten van het voetballen. De gemeente Heusden matste de vereniging in deze moeilijke tijden qua veldhuur en daarnaast werd er door vrijwilligers met succes gewerkt aan het toekomstbestendig maken van de vereniging. Zo wist FC Drunen de lokale Jumbo als hoofdsponsor aan zich te binden, net als enkele andere belangrijke sponsoren. ”Geweldig dat deze partners ons door dik en dun steunen, daar zijn we echt trots op”, aldus de trotse voorzitter. Ook qua ledengroei was er succes, want de club kon recentelijk een extra zaterdagteam inschrijven voor de competitie.

Masterclass
Naast de diverse overheidssubsidies en extra sponsoren wist FC Drunen in 2020 de erkenning van Club van de Week door de Vriendenloterij te bemachtigen. Een hieraan verbonden geldprijs stelde de vereniging in staat een tiental kinderen uit minder kansrijke gezinnen de kans te bieden op een gratis lidmaatschap of kledingpakket voor deelname aan zijn Masterclass Jeugd. Cornelisse: ”Maar hiermee houdt het niet op. Via het stimuleringsbudget van de KNVB is het ons mogelijk gemaakt om op woensdag 30 december ook een speciale en gratis masterclass jeugdtraining te organiseren voor leden en niet-leden. Jeugdspelers van Vitesse, FC Den Bosch en het Nederlands elftal verzorgen onder auspiciën van Football Talent Academy een onvergetelijke masterclass, dat wordt ongetwijfeld een mooie voetbaldag.”

FC Drunen ziet de toekomst met vertrouwen tegemoet: “We verheugen ons op de herstart van de competitie. Ik hoop vurig dat ons tot dat moment verder persoonlijk leed bespaard blijft”, zo benadrukt Cornelisse. En hoe zit het met de toekomst van deze bevlogen voorzitter? “Ik ga tijdens de eerstkomende Algemene Leden Vergadering (ALV) aftreden. Het is belangrijk voor elke vereniging dat een voorzitter niet te lang op zijn plek blijft zitten, maar na een aantal jaar vervangen wordt door een waardige opvolger.”

 

Klik hier voor meer artikelen over FC Drunen
Klik hier voor meer informatie over FC Drunen

Talentvolle tiener Kevin Beerens is altijd bezig met Uno Animo

De bijna 18-jarige Kevin Beerens staat bekend als een van de grootste talenten van Uno Animo. De jeugdige buitenspeler maakt sinds dit seizoen vast onderdeel uit van de tweedeklasser uit Loon op Zand en is maar liefst zes dagen in de week te vinden op sportpark De Klokkenberg.

HappyPoint_desinfectie

Hij kan veel details van zijn debuut in Uno Animo 1 niet meer herinneren, maar één moment kan Kevin Beerens zich nog wel helder voor de geest halen. “Ik was zestien en we speelden een oefenduel tegen Nemelaer op een koude, regenachtige dag. We verloren met 5-1 of 6-1, maar uitgerekend ik maakte onze enige treffer met een intikker. Dat was een onvergetelijk moment”, aldus de nu bijna achttienjarige aanvaller, die eigenlijk nog in de JO19-1 mag spelen. “Ik heb de JO17 overgeslagen en na één jaartje JO19-1 mocht ik tot mijn vreugde dit seizoen al aansluiten bij de selectie. In de voorgaande jaren deed ik ook al regelmatig met het tweede mee, dan speelde ik twee wedstrijden per weekend.”

Geen rustmomenten
Beerens wordt al jaren gezien als een van de grootste talenten van Uno Animo, die bekendstaat om zijn snelheid en goede dribbels. Hij speelt vanaf zijn vijfde bij de club uit Loon op Zand, schoof steeds een plekje door en speelt nu dus in het vlaggenschip van de tricolores. “In de jeugd voetbalde ik meestal op tien, maar ik richt in me in het eerste op de positie van buitenspeler. Ik heb dit seizoen, mede door een blessure, helaas nog niet veel kunnen spelen. Zoals gezegd heb ik al regelmatig in het tweede meegedaan en die ervaring komt me goed van pas, want de tweede klasse is een hoog niveau. In de JO19-1 kon ik soms in de wedstrijd even een rustmomentje pakken en daarna weer lekker doorvoetballen, maar dat zit er nu niet meer in. Ik leer gelukkig snel van de oudere jongens.”

Zes dagen per week
De selectie van Uno traint op dinsdag en donderdag en op maandag en woensdag is Beerens ook op sportpark De Klokkenberg te vinden. Als trainer welteverstaan. Hij coacht dan de JO17-1 van Uno Animo, die bestaat uit jongens die maar één of twee jaar jonger zijn dan hijzelf. Is dat moeilijk? “Welnee”, zegt de aanvaller. “Uiteraard ken ik de jongens goed, we zijn van dezelfde generatie. Maar op het veld luistert de spelersgroep naar me. Op zaterdag ga ik ook altijd met de jongens op pad en zondags speel ik zelf. In totaal ben ik dus zes dagen per week op de club. Mooi toch?”

Beerens wil zo snel mogelijk een vaste waarde worden in Uno Animo 1. “Dat is mijn eerste doelstelling. Ik wil mezelf heel graag laten zien bij de club en ik vind het leuk dat anderen enthousiast zijn over mijn kwaliteiten. Op de lange termijn wil ik het maximale uit mijn carrière halen en zo hoog mogelijk voetballen. Maar eerst wil ik mooie jaren beleven met Uno Animo 1.”

 

Wil je meer artikelen over de club Uno Animo? Klik hier.
Wil je meer informatie over de club Uno Animo? Klik hier.

In gesprek met Wim van Varik van ZVV Pelikaan

Wim van Varik (53) is medewerker aanklager KNVB en actief bij ZVV Pelikaan. Hij heeft zelf ook gevoetbald, onder andere bij DFC en Heerjansdam. Nu is Wim nog steeds op het veld te vinden bij het veteranen elftal van Pelikaan.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Wim is al sinds zijn zesde te vinden op het voetbalelftal. “Ik ben begonnen in de jeugd van DFC. Op mijn 17de  ben ik lid geworden bij Pelikaan en tussendoor enkel één jaar gespeeld bij Heerjansdam. Ik ben op mijn zesde begonnen met voetballen en speel nog steeds in het veteranen elftal van Pelikaan. Vanaf mijn 18de tot mijn 33ste heb ik in de selectie gespeeld en toen ik 19 was maakte ik mijn debuut in het eerste elftal gemaakt”.

Wim werkt al ruim 30 jaar voor het amateurvoetbal van de KNVB. “Ik werk sinds 1989 voor het amateurvoetbal bij de KNVB en heb van mijn hobby mijn werk kunnen maken. Eerst ben ik begonnen in de afdeling Dordrecht en in 1996 naar Breda gegaan. In 2015 is het kantoor verplaatst naar het PSV-stadion in Eindhoven, dit na verschillende reorganisaties. Ik werk op de afdeling strafzaken van district Zuid. Dit loopt van Zeeland tot en met Limburg en in onze regio van Rijsoord, Alblasserwaard tot en met Tiel. Alles wat misgaat op de velden komt bij onze afdeling. Denk dan aan gelen of rood kaarten, wedstrijden die gestaakt worden en ongerechtige spelers. Net zoals voor vele sectoren is voor ons op dit moment door alle corona maatregelen alles op een heel laag pitje gezet”.

De derde helft is iets wat veel voetballers een belangrijk moment vinden. “Op mijn leeftijd zijn de ambities voor het voetbal enkel nog dat ik hoop het nog vele jaren te kunnen volhouden. Hierbij is de derde helft ook van groot belang. In onze leeftijdscategorie is het elk jaar de vraag hoe fit iedereen blijft. Ik vind alle sporten eigenlijk wel leuk om zelf actief te doen zoals tennissen, maar eigenlijk heb ik voor de rest geen hobby naast het voetballen. De gezelligheid, het bewegen en de sociale contacten is wat voetbal voor mij belangrijk maakt. Door corona zijn deze overigens veel minder geworden”.

Wim bespreekt zijn hoogte en dieptepunten van zijn carrière. “Van een echt seizoen kun je niet spreken in deze vervelende tijd. We waren de competitie wel goed begonnen met twee overwinningen. Hierna werd alles stilgelegd en het is maar de vraag hoe het vervolg eruit zal gaan zien. Het is een cliché, maar de promoties zijn als je selectie speelt het hoogtepunt. Met het eerste overigens nooit kampioen geworden, maar wel gepromoveerd via de nacompetitie. Met het tweede elftal zijn we wel kampioen geworden. In de lagere elftallen ook vaker kampioen geworden, maar dat gevoel is toch anders. Het degraderen met het eerste elftal is toch wel een dieptepunt uit mijn carrière”.

Iedereen bij Pelikaan zet zich vol in voor de club, dat zorgt bij Wim voor veel waardering. “Ik wil het niet hebben over één persoon, maar in dit geval het hele bestuur van Pelikaan en de vele vrijwilligers. Het moet op dit moment heel moeilijk zijn om de vereniging, overigens elke vereniging, hier doorheen te loodsen. Via allerlei leuke initiatieven wordt getracht de financiële schade te beperken. Ook word er geprobeerd om ervoor te zorgen dat wij gelijk kunnen beginnen wanneer dat weer mogelijk”.

Meer informatie over ZVV Pelikaan? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over ZVV Pelikaan.

Onder de lat met Marvin Otte van VV Wieldrecht

Vandaag staan we onder de lat met de keeper van VV Wieldrecht, Marvin Otte. Marvin begon op zijn vijfde bij VV Drechtstreek. Op zijn 14e is Marvin voor twee jaar naar FC Dordrecht gegaan. Toen hij 16 was kwam hij terug waar hij gelijk in de A1 mocht beginnen. In ditzelfde jaar maakte Otte zijn debuut in het eerste elftal. Vanaf zijn 21e speelde hij vier jaar als vaste keeper van het eerste elftal. Na het kampioenschap koos Marvin voor een stap naar VV De Alblas. Na één jaar koos hij ervoor om weer terug te keren, helaas heeft hij dit jaar door blessures niet veel gespeeld. Dit seizoen begon Marvin aan zijn eerste seizoen bij VV Wieldrecht.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

We beginnen met een kleine terugblik op het begin van afgelopen seizoen. Dit seizoen is natuurlijk al snel stil gelegd en het is dus moeilijk om al veel hierover te kunnen vertellen. “Het is lastig te zeggen. Ik heb dit seizoen vier wedstrijden gespeeld in de voorbereiding, maar wel alle vier gewonnen. Omdat ik fit moet worden en wedstrijd ritme op moet doen, kan ik nog niet spreken van een lekkere start. Ik hoop snel dat het ‘normale’ ritme er weer in komt bij het amateurvoetbal en dat ik snel op niveau mag komen. Daar heb ik alle vertrouwen in met de staf van VV Wieldrecht onder leiding van Albert Pruymboom, Buddy vogel en uiteraard de keeperstrainer Erik van Drooge. Ook ben ik zeer positief over de zeer professionele medische staf van Wieldrecht onder leiding van Leo Knoppers, Jitske Fluit en fysio Vincent van de Koppel.”

De volgende vraag is voor veel keepers altijd lastig, maar Marvin heeft er geen moeite mee en weet waar zijn kwaliteiten liggen onder de lat. “Ik moet het met keepen vooral hebben van mijn grote mond voor de coaching. Duels in de lucht of op de grond schroom ik ook niet.” De winnaarsmentaliteit is voor Otte ook iets belangrijks in zijn spel. “Ik houd vooral niet van verliezen, dus waar ik denk mee te kunnen dragen aan een overwinning, haal ik alles uit de kast!”

Een vraag die iedere keeper ooit wel heeft gehad is de vraag ‘waarom ben je eigenlijk ooit gaan keepen?’. Marvin heeft hier een bijzondere reden voor. “Ik begon als voetballer in de jeugd bij Drechtstreek, maar door een gaatje in mijn hart had ik last bij het rennen.” Dit zou veel mensen al de reden geven om helemaal te stoppen, toch koos Marvin ervoor om zijn grens op te zoeken. “In de jeugd rouleerde we altijd van keeper. Op ten duur bleef ik staan, want ik wilde toch alles spelen en als keeper kon dat. Later bleek ik er nog talent in te hebben ook en wou ik ook niets anders meer.”

Aangekomen bij de terugkerende stelling bij dit item: ‘keepers zijn gek’. Wij vroegen Marvin wat hij hier van vond. “Iedereen zegt het, dus er zal een kern van waarheid in zitten, haha! Je moet natuurlijk ook gek zijn om in een plas te duiken en je kop tussen en paar noppen te gooien om een bal te pakken. Ik denk dat wij als keepers zullen zeggen dat bij het vak hoort en dat het allemaal wel meevalt.” Toch wil Marvin even aangeven dat hij zeker niet de gekste van het team is. “Ik vind mijzelf trouwens ook wel één van de normaalste van onze selectie, haha! De grootste gek is denk ik wel onze leider Rikkert, de rare vogel haha!”

Vaak zijn keepers ook de spelers met de meeste ‘gekke’ rituelen voor een wedstrijd. Wij vroegen Marvin of hij nog rituelen heeft om optimaal te presteren tijdens een wedstrijd. “Ik heb weinig rituelen maar één ding doe ik altijd wel. Ik kus de tattoo van mijn oma altijd voor de aftrap.” Ook grapte Otte nog dat hij erachter kwam dat hij voetbal- en handschoenen aan doet vóór de wedstrijd in plaats van tijdens. Dit bleek makkelijker te gaan.

Marvin hoopt de komende jaren nog van waarde te zijn voor VV Wieldrecht en een kampioenscha mee te maken. “Een kampioenschap zou ik zeker nog eens mee willen maken. Niks is zo mooi om met een eerste elftal prijzen te winnen. Heel de club viert het succes mee, dat zijn toch de mooiste dingen.”

Tenslotte vroegen we Marvin wat hij momenteel doet om fit te blijven, zodat hij er staat wanneer er weer gevoetbald mag worden. “Ik moet zeggen dat ik er niet zoveel aan gedaan heb. Nu ik sinds kort ander werk doe, bij Vego in Papendrecht, voel ik me fitter en beter. Ik loop nu ook twee avonden per week hard, als het weer het toelaat.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Wieldrecht
Klik hier voor meer informatie over VV Wieldrecht

Hoe blijf ik fit met Daan Poelmans van VV Oosterhout zondag 1

Daan Poelmans (31) is op zijn zesde begonnen met voetballen bij DVVC. Hier heeft hij gevoetbald tot zijn vijftiende. Vervolgens heeft Daan de jeugd afgemaakt bij VV Dongen. Bij deze club heeft Poelmans ook zijn debuut bij de senioren gemaakt. Tot aan zijn 28ste heeft hij bij VV Dongen gespeeld. Nu is de docent lichamelijke opvoeding bezig aan zijn tweede seizoen bij VV Oosterhout zondag 1 en is hij de aanvoerder.

HappyPoint_desinfectie
Poelmans geeft zijn mening over het feit dat het amateurvoetbal stil ligt. “Na het afgebroken seizoen van vorig jaar had ik goede hoop op het huidige seizoen, omdat er weer getraind en gespeeld mocht worden. Om opnieuw het seizoen (voorlopig) stil te leggen, komt dan ook wel hard aan. Ondanks dat er geïmproviseerd moet worden om met kleine groepjes te trainen merk je toch dat je het mist om ‘gewoon’ partijen te spelen met duels op de training en op zondag om de knikkers wilt voetballen. Omdat alles waarvoor je ooit bent gaan voetballen wegvalt, baal ik ontzettend van dat dit nu niet mogelijk is. Daarmee wil ik niet zeggen dat ik geen begrip kan opbrengen voor het feit dat dergelijke keuzes gemaakt moeten worden door de KNVB. Momenteel zijn er belangrijkere dingen die spelen waar rekening mee gehouden dient te worden. Zelf weet ik er te weinig vanaf of het nu echt een juiste keuze is dus we accepteren het maar en maken er het beste van.”

De start van het seizoen begon moeizaam. Uit twee wedstrijden is er twee keer verloren. “We hebben een nieuwe trainer (hoewel het een bekende is voor de groep en voor de club. Hij was vorig jaar nog lid van de selectie) die zijn manier van spelen op de groep probeert over te brengen. Met een jonge, frisse groep met behoorlijk wat talent kwamen we er in de voorbereiding al snel achter dat de puzzelstukjes wat langer de tijd nodig hadden om in elkaar te vallen. De oefenwedstrijden werden in een erg wisselvallig niveau afgewerkt. Het wegvallen van enkele (beoogde) basisspelers vanwege blessures heeft hier ongetwijfeld ook een rol in gespeeld. Wanneer we begonnen met de competitie was al duidelijk dat het geen gemakkelijk seizoen ging worden. De ambitie was er wel maar na de eerste twee wedstrijden hebben we nog geen punt bij kunnen schrijven en dan kunnen we wel stellen dat het een erg moeizame start van het seizoen is geweest.”

Om nu goed fit te blijven, doet Daan aan hardlopen. “Ik ben van mening dat om te kunnen presteren je moet zorgen dat je fit bent. Het lichaam moet kunnen uitvoeren wat je hoofd wilt. Voor mij begint dat in de voorbereiding al. Ik ben ook niet meer de jongste, dus voor mij is het extra belangrijk om fit te zijn/blijven. Tijdens de eerste lockdown ben ik voor mezelf zo’n twee keer per week een circuittraining (vooral gericht op kracht-uithoudingsvermogen en rompstabiliteit) gaan doen en een aantal keer een duurloop buiten. Tijdens de voorbereiding valt dat enigszins weg op wat rompstabiliteit na. Tijdens de tweede lockdown heb ik het wat meer rustig gedaan, omdat ik pas vader ben geworden, dus veel tijd gaat nu uit naar mijn zoontje. Net voor de Kerst heb ik het hardlopen weer opgepakt en loop ik nu zo’n twee à drie keer per week een ronde alleen of met iemand samen.”

Er zijn altijd wel een aantal spelers die net wat fitter zijn dan de rest. Zo ook bij Daan in het team. “Ondanks dat ik er wel wat voor doe, zijn er wat jongere gasten uit het team die bij de fittere groep horen. Bij jongens als Wesley, Kevin, Tom en Mitchell zit dat wel goed denk ik. Je merkt dat ze met de loopoefeningen op het veld steeds vooraan lopen en de mogelijkheid hebben nog even extra aan te zetten.”

Poelmans heeft een paar spelers uitgekozen, waarvan zij het voorbeeld zijn voor fitheid. “Als het gaat om jongens waar ik mee gespeeld heb, dan zijn er toch aantal jongens bij VV Dongen waar ik mee gespeeld heb, waar ik als eerst aan denk. Het is, denk ik, ook inherent aan het hogere niveau dat daar meer voor het voetbal gedaan wordt of soms meer voor het voetbal gelaten wordt. Zonder andere jongens te kort te doen viel mij Jorik Mijnhijmer wel op. Naast het drie keer trainen bij VV Dongen (met een trainer die de intensiteit vaak al erg hooghield) zat hij nog twee of drie keer per week in de sportschool. Daarnaast was ook altijd bezig met zijn voeding zorgde daarmee goed voor zijn lichaam waar geen grammetje vet aan zat.”

“Als het gaat om profvoetballers dan weet ik eigenlijk erg weinig van heel veel van hen maar als je de verhalen, filmpjes, documentaire van zo’n Cristiano Ronaldo volgt in combinatie met zijn prestaties en leeftijd dan lijkt mij dat wel een ultiem voorbeeld.”

Tot slot vragen we wanneer Daan denkt dat de competitie hervat wordt. ‘’Dat vind ik moeilijk te zeggen. Ook wanneer we weer samen trainen zonder restricties is het weer even zoeken naar de patronen, het spelsysteem en vooral het gevoel om weer samen te spelen. Gezien het gemis van inmiddels zo’n 6/7 (basis-)spelers die ook dit seizoen niet meer mee gaan doen, verwacht ik met de kleine groep die we overhouden, dat we ons zo goed mogelijk moeten ontwikkelen naar volgend seizoen toe. Daarmee denk ik dat de ambitie voor dit seizoen wat bijgesteld dient te worden om zo met wat meer rust te werken aan de basis voor volgend seizoen om vervolgens de ambitie weer op te pakken.’’

Klik hier voor meer informatie over VV Oosterhout
Klik hier voor meer artikelen over VV Oosterhout

Nieuweling Jari Langermans wil met scherp schieten bij VV Waspik

Jarenlang was hij dé topschutter van Right-Oh en die status wil Jari Langermans ook zo snel mogelijk bij VV Waspik bemachtigen. De 25-jarige aanvaller was na acht seizoenen in het eerste van de club uit Geertruidenberg toe aan een nieuwe uitdaging, die hij vond op sportpark Elzenhage.

HappyPoint_desinfectie

Aan belangstelling was afgelopen zomer geen gebrek voor Jari Langermans. De makkelijk scorende spits wilde na een flinke tijd in Right-Oh 1 eens kijken of het gras groener was aan de overkant en verschillende clubs meldden zich voor de aanvaller. “De buren van RFC toonden interesse en ook wat ploegen uit België wilden met me in gesprek”, aldus Langermans. Hij koos uiteindelijk op basis van zijn gevoel voor VV Waspik. “Ik heb in het verleden regelmatig tegen die club gespeeld en had altijd wel sympathie voor het team en de vereniging. Daarnaast vind ik het belangrijk dat er bij Waspik een goede balans is tussen plezier en presteren. En ik ben blij dat ik na flink wat jaren in de vierde klasse nu een niveautje hoger speel.”

Vijftien goals
Met Right-Oh voetbalde Langermans in het seizoen 2014/2015 al eens één seizoen in de derde klasse. Zijn elftal degradeerde weliswaar, maar de behendige goaltjesdief produceerde in dat voetbaljaar behoorlijk wat treffers. “Ik geloof dat ik er destijds vijftien heb gemaakt en je zou zeggen dat dit me ook moet lukken in een beter team als VV Waspik”, zegt Langermans. “Maar jammer genoeg is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb een aardige voorbereiding gehad, maar heb nog geen onbetwiste indruk gemaakt op de trainer. Na drie wedstrijden had ik pas mijn eerste basisplaats en kort daarna werd de competitie helaas stilgelegd.”

Aanpoten
Langermans merkt dat hij flink moet aanpoten bij de selectie van Waspik, die hij behoorlijk sterk acht. “Ik kon kiezen voor een club die hoger voetbalt, maar had geen trek in een plekje op de bank. Waspik leek me de beste optie, maar ik moet mezelf hier nog wel bewijzen. Ik ben goed opgevangen door de jongens en de overige clubleden en ga er nu voor zorgen dat de trainer niet meer om me heen kan.” Dat valt volgens hem niet mee. “We hebben een brede en sterke selectie, waarin iedereen altijd honderd procent geeft. Ik weet ook zeker dat we als nieuwkomer in de derde klasse weg gaan blijven van de onderste plekken. Met zes punten uit vier duels zijn we niet slecht gestart.”

Langermans moet het in het veld hebben van zijn diepgang en zijn inzicht en koelbloedigheid in het strafschopgebied. “Ik zorg er momenteel voor dat ik fit blijf, zodat ik er direct sta als het seizoen hervat wordt. Ik wil zo snel mogelijk een basisplaats afdwingen en belangrijk zijn voor het team met goals en assists. Hopelijk spelen we zo snel mogelijk weer wedstrijden, want die aangepaste trainingsvormen blijven niet eeuwig leuk. We zijn met Waspik weer toe aan het echte werk.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Waspik
Klik hier voor meer informatie over VV Waspik

In gesprek met Roel Pelders van SC Elshout

Al tien seizoenen speelt Roel Pelders met veel plezier zijn wedstrijden in SC Elshout 1. De 28-jarige verdediger geniet van de gemoedelijke sfeer op sportpark Den Donk en de eenheid binnen zijn elftal, dat louter bestaat uit Elshoutse jongens.

HappyPoint_desinfectie

Bij SC Elshout baalde iedereen enorm van de coronastop die de vierde klasse G begin oktober stillegde. “Ik kan me niet herinneren dat we eerder zo’n geweldige seizoensstart hebben gehad”, zegt Roel Pelders, die met zijn ploeg met twaalf punten uit vier duels fier aan kop gaat in de competitie. “We moeten het vanaf dit jaar doen zonder onze goede spits Thom van Delft, die de voorgaande jaren een garantie was voor veel goals”, zegt de verdediger. “Maar toch zijn we geweldig begonnen. We hebben begin december voor het eerst in twee maanden weer getraind en het kan zomaar zijn dat we na de lockdown heel anders voor de dag komen. Maar goed, onze start was in ieder geval veelbelovend.”

Tiende seizoen
Pelders is bezig aan zijn tiende seizoen in het eerste van SC Elshout. De clubman doorliep als kind de selectieteams van de dorpsclub en kwam daarna oorspronkelijk als aanvaller in de seniorenselectie terecht. “Ik stond vroeger voorin, maar zakte naarmate de jaren verstreken steeds een linie. Ik speel nu al jarenlang als laatste man en die positie vind ik ook de leukste. Vanaf die plek heb ik veel overzicht. Ik kan mijn teamgenoten coachen, gaten dichtlopen en rugdekking geven. Uiteraard wil ik de opbouw verzorgen, maar ballen wegrammen hoort er ook bij op mijn plek. Sowieso zijn wij een ploeg die tot de laatste minuut strijdt voor de winst.”

Warme dorpsclub
Pelders schat dat hij tussen de 200 en 250 ‘caps’ op zijn naam heeft staan in het blauw-witte tenue van de dorpsclub. “Ik heb de drive om elke wedstrijd alles te geven en kan echt intens genieten van het gevoel van een gewonnen wedstrijd. Mijn ploeggenoten zijn tegelijkertijd ook mijn vrienden en na een driepunter bouwen we dan ook regelmatig een mooi feestje.” Heeft hij er ooit aan gedacht om eens bij een andere club te gaan voetballen? “Geen denken aan”, zo luidt zijn snelle antwoord. “Elshout is een warme dorpsvereniging, waar ik met veel plezier kom. Ik mis het nu om gezellig een praatje te maken met Jan en alleman in de kantine en een biertje te drinken na een zwaarbevochten zege.”

Elshout speelt al jarenlang in de middenmoot van de vierde klasse. Kunnen Pelders en zijn kameraden de vliegende start doortrekken in het vervolg van de competitie? “Wie weet wordt dit wel ons seizoen”, zegt de verdediger. “Onze groep is goed op elkaar ingespeeld en iedereen kent zijn taken. Bij ons draait het om de kracht van het collectief, we werken hard voor elkaar. Voor ego’s is bij ons geen plaats. Ik heb nog nooit in de derde klasse gespeeld met SC Elshout en uiteraard zijn we wel benieuwd of we dat niveau aankunnen. Maar eerst maar eens afwachten hoe we uit de lockdown komen.”

 

Wil je meer artikelen over de club SC Elshout? Klik hier.
Wil je meer informatie over de club SC Elshout? Klik hier.

In gesprek met Jurgen Melissen van Victoria’03

Jurgen Melissen (47) is als technische man verantwoordelijk voor de sportieve organisatie van de selectie bij Victoria’03. Hij ziet kansen om met het Oudenbossche vlaggenschip richting de tweede klasse te koersen, maar dan moeten alle puzzelstukjes in elkaar vallen.

HappyPoint_desinfectie

Jurgen Melissen voetbalde vroeger zelf bij VES’35, een van de twee voorgangers van fusieclub Victoria’03. “Van jongs af aan speelden we daar al prestatievoetbal. Ruimte voor gezelligheid was er ook, maar prestaties vonden we het belangrijkst. Dat zit nog steeds in mij, daarom hou ik me ook vooral met de selectie bezig.” Hij merkt dat het af en toe schakelen is, de huidige generatie voetballers kent andere prioriteiten. “De technische staf en ik zijn echt ziek van een nederlaag als die tegen Philippine in de laatste speelronde voor de coronabreak, zeker omdat we met 2-0 voorstonden. Spelers zetten zich daar wat sneller overheen.”

Mathijssen
Het is ieder jaar weer puzzelen voor de Oudenbossche derdeklasser om een zo goed mogelijke selectie in te richten. “Als een speler vertrekt, kijken we eerst binnen onze eigen vereniging of we een geschikte vervanger hebben. Wanneer dat niet het geval is, gaan we buiten de club zoeken. Ik doe dat samen met de technische staf. Dat Danny Mathijssen nu onze trainer is, maakt mijn taak een stuk makkelijker. Hij heeft een grote aantrekkingskracht voor spelers. Jongens als Ali Boukayouht, Joey Tak, Sharushan Ponnudurai en Jari Voeten zijn mede gekomen omdat Danny hier trainer is. De verhouding daarin moet echter niet scheef gaan lopen, wij willen voorkomen dat die spelers ook weer allemaal weggaan als Danny om wat voor reden dan ook zou vertrekken.”

Maar Melissen wil de trainer sowieso dolgraag behouden. De klik tussen Mathijssen en hem is optimaal, zoals die ook tussen de spelersgroep en trainer uitstekend is. “De trainingen van Danny zijn echt top. We hebben van beide kanten de intentie om nog een seizoen door te gaan.” Melissen merkt dat de transfercarrousel eerder is gaan draaien door de coronabreak en is dan ook al volop gesprekken aan het voeren met de staf en spelers.

Tweede elftal
De technische man van Victoria’03 onderkent ook het belang van het tweede elftal. “Dat is de tussenstap die spelers uit de jeugd vaak nodig hebben, van de JO19-1 naar het eerste is voor sommigen een te groot verschil. Ons tweede speelt nu in de derde klasse en staat bovenaan, daar willen wij graag een niveau mee omhoog.” Hij verwacht de komende jaren nog niet veel aanwas vanuit de jeugd in het eerste. “We hebben altijd een paar jongens die meetrainen en meegaan, maar zij hebben nog wel een paar jaar nodig om zich tot vaste waarde te ontwikkelen.”

Victoria’03 1 zou op den duur graag een stap omhoog zetten, naar de tweede klasse. “Vorig jaar stonden we vijfde en RBC en Gastel zitten niet meer in onze competitie. Een plek in de top drie moet dus mogelijk zijn, zeker aangezien ons elftal volledig intact is gebleven en we met Rick Braspenning één speler erbij hebben gekregen. Onze doelstelling is dan ook meedoen om promotie, maar dan moeten we wel wedstrijden als die tegen Philippine gaan winnen. Als alles klopt, dan kunnen wij promoveren.”

 

Wil je meer artikelen over de club Victoria’03? Klik dan hier.
Wil je meer informatie over de club Victoria’03? Klik dan hier

Energieneutraal Apollo’69 bespaart als vereniging nu veel geld

’S GRAVENPOLDER – In tijden van schaarste is het noodzaak om goed op de portemonnee te passen. Bij voetbalvereniging Apollo’69 plukt men daar momenteel de vruchten van. Sinds ze in 2014 begonnen met de verduurzaming van hun complex, levert dat ze vandaag de dag een fikse besparing op.


“Steeds meer verenigingen zijn daar wel mee bezig, om hun sportcomplex te verduurzamen, maar wij mogen met trots zeggen dat we energieneutraal zijn. Binnen onze vereniging heeft Adrie Bal zich daar enorm voor ingespannen en we zijn trots dat we volledig op duurzame energie zijn overgestapt. Het is een proces waarmee we zes jaar geleden zijn gestart en wat ons inmiddels toch op jaarbasis zo’n achtduizend euro oplevert. In deze tijd van corona dat er geen kantineopbrengsten zijn en dergelijke, is dat voor ons als club natuurlijk een flinke besparing’, zegt voorzitter  Jacco van de Velde.

Maar de kartrekker in het hele verduurzamingsproces is bestuurslid Adrie Bal. Hij is trots dat zijn club, met hulp van de gemeente Borssele, die transitie heeft gemaakt. Jaren geleden profileerde Apollo’69 zich al als ‘club van de toekomst’ en daar past deze verduurzaming dan ook heel goed bij. “We willen graag als club uitstralen dat iedereen welkom is. En daar hoort in onze ogen ook bij, dat je dit ook in de faciliteiten in en om je complex moet laten zien. Toen zich de kans voordeed om gebruik te maken van een fonds met aantrekkelijke voorwaarden via de gemeente Borssele hebben we een meerjarenplan opgesteld en zijn in gesprek gegaan met de gemeente. Met positief resultaat.”

Met behulp van een investeringsfonds van de gemeente Borsele kon de verduurzaming van de vereniging in 2014 in gang worden gezet. Tot nu kwam er per jaar een extra duurzame voorziening bij. Het begon met een zonneboiler, daarna zonnecollectoren, zonnepanelen én uiteindelijk ook infraroodpanelen in plaats van gasverwarming. Als laatste is nu ook de (veld)verlichting op het complex vervangen door LED-verlichting. “Op die manier zijn we toekomstbestendig en in alle facetten proberen we als club aan ons milieu te denken én kosten te besparen. Het enige wat nu nog op gas draait, is een extra geiser voor de douches. Op de zaterdag hebben we heel veel water nodig en dan wordt er waar nodig nog wat bij verwarmd. Die geiser vervangen voor een elektrische variant is het laatste stukje wat nog moet gebeuren.”

Dat er nu weinig activiteit is op en rond de velden, dat voelen veel clubs ook in de clubkas doordat de inkomsten schaars zijn. Maar door hun blik op de toekomst wordt er bij Apollo’69 toch iets anders gekeken. “We wisten dat dit een lastige tijd zou zijn en daarom zijn we erg tevreden dat we nu van onze duurzame energie profiteren. Die besparing is nu een fijne financiële meevaller. Het levert ons duizenden euro’s op jaarbasis op, dus de beslissing om jaren geleden al met de blik op de toekomst vooruit te kijken betaalt zich nu al terug.”

Klik hier voor meer informatie over Apollo’69
Klik hier voor meer artikelen over Apollo’69