OOSTERLAND – Waar op het veld het eerste elftal van SV Duiveland de competitie in de 3^e Klasse B van het zaterdagvoetbal goed was gestart, daar gaat het met de club op het gebied van sponsoring ook crescendo. Tot tevredenheid van Hans van der Have, voorzitter van de vereniging én sponsorcommissie.

“Het is jammer dat vanwege de corona nu alles stilligt en er veel slechtnieuwsverhalen overal te horen en lezen zijn. Binnen SV Duiveland proberen we ook in deze tijd toch zoveel mogelijk de zaken positief te bekijken. We waren goed gestart en helaas ligt het bij de senioren sportief gezien even stil, maar achter de schermen zijn we nog altijd volop bezig met de toekomst van de vereniging. En daarbij hebben we op het gebied van sponsoring enkele mooie successen geboekt zoals het verlengen met de hoofd- en de subsponsor. En daar zijn we erg blij mee.”

Hoofdsponsor Gebr. Beije B.V. zette onlangs de handtekeningen onder een nieuwe overeenkomst die ze nog eens drie seizoenen verbindt met SV Duiveland. Het tekent ook de verbondenheid tussen beide partijen, want al sinds 2008 prijkt de naam van Gebr. Beije B.V. op de shirts en is men hoofdsponsor. “Het feit dat Marc Dooge en Jaco de Bruine zich zo verbonden voelen met onze club dat zegt natuurlijk veel. Het is immers al voor de vijfde keer, dat de overeenkomst met deze hoofdsponsor wordt verlengd, een unicum voor ons en daar zijn we trots op.”

En Van der Have heeft op sponsorgebied nog meer goed nieuws te melden, want ook Tandartspraktijk Mondiaal heeft als subsponsor toegezegd de overeenkomst te verlengen, terwijl ook Horecagroothandel De Kreij zijn overeenkomst heeft verlengd. “En dat zegt ons héél veel, dat een horecaondernemer die zelf nu weinig tot nauwelijks afzet heeft tóch besluit om bij ons verder te gaan in deze tijd. Het zegt ons, dat we als club op de goede manier met onze sponsoren omgaan. Want voor ons zijn ze een essentieel onderdeel van onze vereniging. Daar investeren we ook in. We hebben als vereniging een hele grote groep heel trouwe sponsoren, grote en kleine die ons allemaal evenveel waard zijn.”

“Ze zorgen er allemaal voor, dat we de leefbaarheid in ons dorp zo hoog mogelijk houden en elkaar steunen waar nodig. Door elkaar wat te gunnen en te waarderen zie je, dat er mooie en langdurige relaties ontstaan die zéker in moeilijke tijden enorme waarde hebben. Niemand wordt rijk van het sponsoren van een kleine dorpsclub, maar de gunfactor zorgt wel voor een enorme verbondenheid en dat is binnen het ‘ons-kent-ons-clubje’ dat SV Duiveland is goud waard.”

Klik hier voor meer informatie over SV Duiveland
Klik hier voor meer artikelen over SV Duiveland

GOES – Hij verhuisde een jaartje of achttien geleden vanuit Kapelle naar Goes en kwam er terecht bij SSV’65. Als jonge hoofdtrainer stond hij er een aantal seizoenen voor de groep, waarna hij nog tal van Zeeuwse clubs trainde. Momenteel is hij bezig aan zijn tweede seizoen bij Rood-Wit uit Sint-Willebrord, maar ook bij SSV’65 is Groeneveld nog wekelijks te vinden als trainer bij de JO11-G1.

“Mijn zoontje voetbalt in dat team en ik geniet ervan om met die jongens en meiden bezig te zijn. Ze proberen beter te maken en vooral ook te genieten van het spelletje. Want voetbal is toch het mooiste wat er is voor mij en als je dat op meerdere manieren kan beleven is dat toch prachtig?”

Groeneveld was naast SSV’65 ook bij v.v. Arnemuiden, Bruse Boys, Zierikzee en Goes werkzaam, maar vooral de Goese zaterdag-tweedeklasser gaat hem aan het hart. En dan met name binnen de jeugdafdeling heeft hij de afgelopen jaren toch getracht om zijn knowhow op voetbalgebied te delen. “Samen met een aantal vrienden waaronder Tim Joosse, Christiaan Boon en Rudy Boogert, die allemaal ook op voetbalgebied hun sporen hebben verdiend, hebben we een TC opgezet en een mooie jeugdplan geschreven. Een visie die breed wordt gedragen binnen de club en die er op termijn ook voor moet zorgen, dat SSV’65 in de hoofdselectie een groot percentage eigen opgeleide spelers heeft rondlopen. Dit seizoen plukken we daar de eerste vruchten van, omdat er een aantal hun debuut hebben gemaakt in de competitie. Uiteindelijk is dat waarvoor we jaren geleden die stappen hebben gezet en dat meerjarenplan hebben opgesteld.”

Dat Groeneveld actief is binnen de jeugdafdeling en wat doet voor de club, dat ziet hij als een normale zaak en vooral als een ‘morele verplichting. “Als je kinderen aan sport doen, dan vind ik het als ouder vanzelfsprekend dat je dan daarmee helpt. Mijn dochter heeft bijvoorbeeld aan judo gedaan en ook daar hielp ik mee binnen de vereniging. Vele handen maken licht werk en anders komt het vaak neer op een select groepje mensen. Als je dan iets kunt betekenen als ouder én je kan van nabij je kinderen zien genieten van de sport die ze doen is dat alleen maar mooi. En dat het bij mijn zoon Luca dan ook nog voetbal is, dat maakt het extra leuk voor mij als voetballiefhebber natuurlijk. Al is hij lang nog niet zo fanatiek als zijn vader als het gaat om de liefde voor het spelletje haha.”

Als jeugdtrainer is hij nu bezig aan zijn vijfde seizoen bij SSV’65, al is hij bij het team niet eindverantwoordelijk. “Nee, dat hoofdtrainer is Marijn van Liere en ik probeer hem te ondersteunen daar waar nodig en ook op trainingen te helpen. Dat is gewoon superleuk om te doen. En zo denken er binnen SSV’65 gelukkig heel veel spelers en oud-spelers over, want ik denk dat binnen de jeugd bij zo’n driekwart van de teams mensen actief zijn die een voetbalverleden hebben. Dat is natuurlijk alleen maar mooi, want die weten hoe het werkt en dat zie je ook terug in de ontwikkeling van onze jeugdspelers.”

Het beleid bij SSV’65 is er op gericht, dat de club zich op het niveau van tweede klasse kwalitatief kan ‘bedruipen’ met een selectie van overwegend eigen jeugd. Momenteel spelen er vier jeugdspelers in de eerste selectie en dat aantal moet omhoog. “We willen een stabiele tweedeklasser worden met veertien tot twintig eigen opgeleide jongens. Daar is het beleidsplan op geschreven en zo wordt er binnen de jeugd gewerkt en geselecteerd. Tot de JO13 selecteren we niet, daarboven wel. Dat is een keuze die is gemaakt en we zien dat dit werkt. In de jongste jeugd gaat het bij ons vooral om het sociale aspect en spelen ze bij eigen vriendjes en vriendinnetjes. Pas later willen we op kwaliteit selecteren. Die keus hebben we destijds weloverwogen gemaakt als club. We hebben onze jeugdafdeling zien groeien in kwaliteit én in aantal leden. Dus mensen zien ook, dat deze aanpak voor deze club goed is. En dat is het mooiste natuurlijk. Het sociale koppelen aan prestaties én zorgen voor continuïteit voor de toekomst.”

Klik hier voor meer informatie over SSV’65
Klik hier voor meer artikelen over SSV’65

KERKWERVE – Voor iedereen is 2020 uiteraard een meer dan gedenkwaardig jaar te noemen. Ook voor de (amateur)sport zijn het veelal donkere tijden. Veel inkomsten zijn weggevallen, competities stilgelegd en trainingen mag onder strikte voorwaarden. Toch is er voor clubs ook heuglijk nieuws te melden zoals voor WIK’57, waar letterlijk licht gloort in donkere tijden.

De reden daarvoor is, dat de zaterdag vierdeklasser vanuit de gemeenteraad goed nieuws heeft gekregen in verband met gloednieuwe veldverlichting op hun tweede wedstrijdveld. “De gemeenteraad heeft in de begroting voor 2021 een vergoeding meegenomen voor WIK’57 voor de realisatie van verlichting op ons tweede veld. Daar zijn we enorm blij mee, want we hadden als club die wens al jaren. De gemeenteraad heeft nu een bedrag beschikbaar gesteld, waardoor we begin januari kunnen starten met de aanleg”, zegt voorzitter Gérard van Wanrooij.

Het was naar aanleiding van het tv-programma Veronica Inside dat het balletje is gaan rollen, omdat Rene van der Gijp dit seizoen de TOTO speelt voor WIK’57. “We hadden ons daar zonder enige verwachting voor opgegeven en werden uitgekozen. Geweldig natuurlijk. Toen dat bekend werd, kwamen we in gesprek met iemand uit de gemeenteraad. Ze vroegen ons wat de kosten zouden zijn voor de verlichtingen en van het een kwam het ander, met als eindresultaat dat er begin volgend jaar verlichting zal zijn op ons tweede veld.”

Na wat reken- en offertewerk werden de kosten geraamd op zo’n €30.000 euro gaan kosten, mits de graafwerkzaamheden door de leden zelf gedaan worden. “Daar wilden we als club graag aan voldoen natuurlijk om de kosten zo te verlagen, doordat we zelf de graafwerkzaamheden verrichten. En het is dan afhankelijk van de prestaties van René van der Gijp in de TOTO, hoe hoog het bedrag is wat de gemeente voor haar rekening moet nemen.”

”Bij WIK zijn we erg dankbaar, dat de lichtmasten er eindelijk gaan komen. Voor ons betekent het dat we als club veel meer mogelijkheden krijgen met trainingen, maar ook avondwedstrijden. Ik ben nu tien jaar voorzitter en het was al lange tijd een wens van de vereniging. Dat het nu eindelijk is gelukt en dan ook nog op deze bijzondere manier, dat is wel heel erg mooi. Iedere amateurclub zit nu in een lastige situatie en we zitten als samenleving in een rotperiode, maar voor ons dit wel echt een mooie opsteker. Die geeft energie én licht, zowel figuurlijk als straks letterlijk.”

Klik hier voor meer informatie over WIK’57
Klik hier voor meer informatie over WIK’57

DREISCHOR  – Hoewel de Dreischor Zonnemaire Combinatie al jarenlang geen team meer in de standaardklasse actief heeft én het steeds lastiger wordt om een vereniging ‘gezond’ op de been te houden, daar blijft DZC’09-bestuurslid Peter Stouten steevast de positieve blik houden.

“We hebben er ondanks de coronatijd toch weer enkele nieuwe sponsoren bijgekregen én er zijn bedrijven bereid gevonden om ook ons eerste elftal in het nieuw te steken. Dat geeft toch wel aan, dat er betrokkenheid is en ook een bepaalde verbondenheid met onze kleine vereniging. Nu de kantine dicht is, er geen seniorenwedstrijden zijn én er maar mondjesmaat trainingsarbeid is op het veld moeten we toch proberen de positieve blik te behouden”, zegt Stouten.

Zelf is Stouten (33) op zijn veertiende (!) stilletjes de bestuursfuncties ingerold om vanaf zijn zestiende officieel als wedstrijdsecretaris begonnen. “Mijn vader was destijds nog bij Zonnemaire penningmeester en ik ging vaak mee. Toen deed ik wel eens wat kopieerwerk enzovoorts. Dat vond ik wel leuk en van lieverlee ben ik er zo als vanzelfsprekend ingerold en werd wedstrijdsecretaris. Ook na de fusie ben ik dat gewoon blijven doen en vind het ook nog altijd erg leuk. En daarnaast heb ik jarenlang ook het jeugdteam van mijn zoon getraind en was mede-organisator van ons jeugdtoernooi. Al zijn we dat na enkele teleurstellende edities vol afzeggingen helaas mee gestopt.”

Momenteel telt DZC’09 bij de heren één seniorenteam en een 40+ team, bij de dames één 35+ zevental, een JO11 én is er een JO7 ‘in de maak’. “Het is niet heel veel, maar we zijn nog altijd blij en trots dat we onze vereniging hebben en kunnen behouden. Het is vooral zaak om niet stil te blijven zitten en bezig te blijven. Ook op bestuurlijk gebied en in het onderhouden van het terrein. Daarin doe ik veel zelf, samen met enkele andere vrijwilligers. Want dat is en blijft nog altijd de kurk waarop alles drijft bij verenigingen en zéker bij de kleintjes zoals wij zijn. Al merk je wel, dat nu met deze tweede coronastop bij mensen het ook een wat minder wordt.”

”We waren met ons seniorenteam, waarin ik zelf ook speel, goed bezig en zullen ook daar weer opnieuw moeten beginnen. Want de meesten voetballen vooral voor de ‘derde helft’ en het social stuk. Maar dat is helaas nu niet tot nauwelijks mogelijk en spreek je elkaar ook minder. Zodra het weer kan en mag is het zaak om het weer met elkaar op te pakken. Tot die tijd blijf ik lekker bezig voor de club en kan ik daar ook wel voldoening uit halen, al is actief op het veld staan toch nog het allerleukste natuurlijk.”

Klik hier voor meer informatie over DZC’09
Klik hier voor meer artikelen over DZC’09

DRIEWEGEN /OVEZANDE – Hij hing aan het eind van vorig seizoen de keepershandschoenen aan de wilgen, maar de reservekeeper bleef in een nieuwe rol tóch verbonden bij het eerste elftal van DwO’15. Rob de Baar is sinds begin dit seizoen actief als assistent van Rini Verwest. Daarnaast is hij ook assistent-trainer bij JVOZ JO11.

“Ik was het plezier in het keepen verloren en wilde ermee stoppen. Toch wilde ik graag betrokken blijven bij de club en bij het elftal. Want een hoop vrienden spelen in de ploeg en dan is het toch altijd weer gezellig om met elkaar op te trekken. De voetbal is daar dan een leuke gemene deler in. Als assistent-trainer kan ik prima mijn ei kwijt en ook van Rini krijg ik voldoende ruimte om mezelf daarin te ontwikkelen en mijn eigen oefeningen in te brengen. En uiteraard ben ik, mocht de nood hoog zijn en de situatie er om vragen, beschikbaar om alsnog onder de lat te gaan staan. Daarbij ben ik nog wel regelmatig actief in ons derde elftal, maar dan wel als voetballer en niet als keeper.”

De Baar volgde ooit een cursus pupillentrainer en kan die geleerde stof ook prima gebruiken in zijn rol als assistent-trainer bij de JO11 van JVOZ. Bij de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland is hij ondersteunend aan hoofdcoach Jesper Harinck. “Het is geweldig om met die jonge talentvolle spelertjes te kunnen werken. Het gaat er qua organisatie behoorlijk professioneel aan toe en de oefenvormen die we daar toepassen zijn met aanpassingen ook prima uit te voeren bij DwO. Dus op die manier snijdt het mes aan twee kanten.”

Met drie trainingen bij JVOZ, twee trainingsavonden bij DwO’15, en dan in het weekend de wedstrijden is, naast een volledige baan, de week van De Baar meer dan goed gevuld. Daarnaast is hij bestuurslid voetbal in de Omnivereniging die DwO’15 is én lid van de evenementencommissie. “Het is druk inderdaad, maar wel met allemaal dingen die ik leuk vind om te doen. Ik haal er enorm veel voldoening uit en wil me daarin ook blijven ontwikkelen. Een UEFA-C cursus zie ik mezelf niet zo snel volgen, mede ook vanwege de tijdsinvestering, maar een trainersrol binnen de jeugd die zie ik zeker wel voor me.”

”Ik heb onder meer al de JO11 van v.v. Kloetinge onder mijn hoede gehad en nu zit ik voor het eerste seizoen bij JVOZ. Het is heerlijk om met dat soort gastjes te werken. Zowel bij JVOZ en bij DwO’15 leer ik veel van de trainers op verschillende vlakken. Ik probeer daar mij voordeel mee te doen en me te ontwikkelen. Ik heb het reuze naar mijn zin en zie me dit nog wel wat jaren doen in elk geval.”

Klik hier voor meer informatie over DwO’15
Klik hier voor meer artikelen over DwO’15

GOES – Bij een aantal jonge spelers van de JO19 ontstond na het abrupt stopzetten van de competitie vorig seizoen om nog een soort van afscheidswedstrijd te organiseren. Door alle coronamaatregelen is dat er sindsdien nooit van gekomen. Het idee bleef wel leven en kreeg zelfs een nog definitiever karakter met de oprichting van een officieel elftal: GOES zondag 3.

“Dit hebben we helemaal zelf opgezet en georganiseerd met een aantal jongens. Een aantal spelers van de JO19 is overgegaan naar ons zaterdagelftal, eentje naar de hoofdselectie van ons zondagteam en een aantal is nog actief in de JO19. Ook waren er jongens die daarvoor niet meer in aanmerking kwamen en zouden stoppen. Daarom hadden we zoiets van ‘waarom doen we niet een recreatief elftal oprichten op zondag. We noemen onszelf ‘Goesje 4’ maar spelen als het Goes 3 onze wedstrijden in de reserve zesde klasse”, zegt Rowin van Dieren die een van de initiatiefnemers was.

In eerste instantie was er wel twijfel bij het bestuur of dat wel goed zou komen als een groep jonge gasten van achttien en negentien zoiets zou gaan opzetten. “En dat snapten we natuurlijk ook wel, want een team inschrijven en dan later weer uit de competitie halen kost de club onnodig geld. Dat was vorig seizoen met het tweede team ook gebeurd en dat wilden ze voorkomen. Maar we hebben het echt goed geregeld met elkaar. We trainen normaal gezien allemaal bij onze eigen teams en spelen daar ook. Op zondagochtend spelen we allemaal recreatief ook onze minuten in Goesje 4. En dan zijn het vooral de spelers die niet elders ook spelen, die de meeste minuten maken. Zelf speel ik ook bij de zaterdag 1 en dat heeft natuurlijk voorrang. De gezelligheid om met al onze vrienden op die zondagen alsnog samen te komen en lekker te ballen is voor mij wat het extra leuk maakt.”

Met ludieke ‘spelerscontracten’ hebben alle jongens zich ‘verbonden’ aan een seizoen voetballen in de reserveklasse, waar ze sinds de start van beker en competitie al behoorlijk wat overwinningen boekten. “Misschien is het niveau wel te laag, maar daar gaat het niet direct om. We hadden onze zinnen gezet op de districtsbeker, maar vanwege de corona is dat door de KNVB stopgezet jammer genoeg.”

Voor Van Dieren, die studeert aan de HZ, is het inschrijven op een hoger niveau dan de reserve zesde klasse niet direct een optie. “Het ging er ons vooral om dat we lekker op het eigen eiland konden voetballen. Qua tegenstand zou de vijfde of vierde klasse misschien een beter niveau zijn, maar dan zouden we verder moeten reizen of zelfs naar de overkant moeten. En dat is voor de meesten van ons niet direct een optie.”

Hoe het dit seizoen en eventueel daarna verder zal verlopen, dat is nog koffiedik kijken. “Die eerste weken in competitie en de beker waren vooral erg leuk. We waren in de jeugd al een goede en gezellige groep en dat is nu nog altijd zo. Het was een ludiek idee in het begin, maar dat het nu zo is uitgepakt is wel enorm leuk. We hadden ook nog een idee om misschien te gaan zaalvoetballen met z’n allen, maar het is uiteindelijk toch Goesje 4 geworden op het veld op het laagste reserve-niveau. En we laten iedereen zien dat we het als jonkies toch goed voor elkaar hebben.”

Klik hier voor meer informatie over Goes
Klik hier voor meer artikelen over Goes

’S HEER ARENDSKERKE – Het verliezen van zijn basisplaats vorig seizoen was voor Jasper Westplate (23)  een behoorlijk eyeopener. Hij besloot om het roer om te gooien en aan zichzelf te werken qua fitheid en lifestyle. Hij ging aan de slag met een personal trainer en slaagde in zijn doelstelling: fitter worden en zijn basisplek terug heroveren.

“Sinds ik op mijn zestiende debuteerde in het eerste had ik over het algemeen altijd een basisplaats. Tot ik een ernstige kruisbandblessure kreeg. Op dat moment heb ik het eigenlijk een beetje ‘laten lopen’ en haalde niet meer het maximale eruit. Ik werd zwaarder en een bracht niet meer wat ik normaliter qua prestaties in mijn mars had. Dat frustreerde enorm, maar het lichtje ging bij mij niet branden.”

Onder de vorige trainer Adriaan van Nieuwenhuijze had hij geregeld had hij geregeld last van klein blessures. Die zorgden ervoor, dat hij niet fit genoeg was om bij het eerste elftal te spelen. ”Voetballend kon ik zeker mee, maar fysiek niet. Ik was altijd gewend om vaak te spelen, al was ik te eigenwijs om dat te accepteren. Als ik het nu realistisch bekijk, was het meer dan terecht.”

De welbekende druppel kwam echter pas vorig seizoen onder Kees Westerweele. “Het was in de thuiswedstrijd tegen FC Axel eind november. Toen mocht ik de laatste zeven minuten invallen en dat deed toen zo ontzettend pijn. Ik was er totaal niet blij mee en heb toen een gesprek met de trainer gevraagd. Daarin werd me een duidelijke spiegel voorgehouden. Dat is niet leuk om te horen, maar diep van binnen wist ik dat Kees gelijk had. De knop moest om en ik had me voorgenomen om er keihard voor te gaan.”

Hij vroeg zijn ploeggenoot Marijn Corstanje, werkzaam als zelfstandig bootcamp- en personal trainer, om hulp. “Hij heeft me echt over het dode punt heen geholpen. In het begin was het zwaar en moeilijk, maar op een gegeven moment begon ik resultaat te zien en te voelen. Net voor de eerste coronagolf begon het mensen ook op te vallen en kreeg ik opmerkingen erover. Dat gaf me nog meer motivatie om door te gaan en nóg harder te trainen. De kilo’s vlogen eraf en ik begon me steeds fitter te voelen. Drie keer per week hardlopen en krachttraining wierp toch zijn vruchten af. Heerlijk was het.”

In totaal verloor Westplate sinds eind november 2019 al ruim vijftien (!) kilo en voelt zich fitter dan hij ooit was. “Ik ben atletischer geworden, heb meer kracht en ben leniger. Dat scheelt enorm tijdens trainingen en wedstrijden. Ik heb ook mijn basisplaats weer terug en daar was het me ook om te doen. Helemaal tevreden ben ik nog niet, want ik wil er graag nog wat aftrainen. Die korte invalbeurt heeft mijn ogen geopend en het kwartje doen vallen. En die basisplaats? Die wil ik nooit meer verliezen.”

Klik hier voor meer informatie over ‘s Heer Arendskerke
Klik hier voor meer artikelen over ‘s Heer Arendskerke