Home Blog Pagina 831

‘Met Peter Tahitu hebben we een trainer gevonden die past binnen de club’

MIDDELBURG – Voetbalvereniging Jong Ambon heeft in Peter Tahitu een opvolger gevonden voor hoofdtrainer Paul Telussa. Die zal na de zomer het stokje overdragen en zal door de club nog op passende wijze worden bedankt voor de verdiensten die hij voor Jong Ambon heeft gehad.

“Als bestuur zijn we enorm blij, dat we er in december jl. in vrij korte tijd in zijn geslaagd om een goede opvolger te vinden voor mijn vader als hoofdcoach. Hoewel Peter nog niet eerder als hoofdtrainer werkzaam was bij de senioren zijn we er van overtuigd dat hij de geschikte man is voor deze klus. Want ondanks dat het zijn eerste klus als zelfstandig hoofdtrainer wordt bij een standaardelftal heeft Peter wel al een schat aan trainerservaring opgedaan”, zegt voorzitter Melvin Telussa.

Tahitu was in het verleden ook jeugdspeler bij Jong Ambon B1 en was de laatste jaren werkzaam voor JVOZ, waar hij trainer/ coach was bij de MO15 en het afgelopen seizoen bij de MO17. Daarvoor was hij jeugdtrainer bij Zeelandia Middelburg. “Peter heeft ruim vijfentwintig jaar trainerservaring en heeft de laatste jaren op het hoogste niveau gewerkt met talenten bij JVOZ. Alleen waren de verre reizen in de weekenden hetgeen waar hij vanaf wilde. Het was voor ons het ideale moment om hem te benaderen of hij hier bij Jong Ambon onze eerste selectie wilde gaan trainen. Gelukkig was hij vanaf het eerste moment positief en we waren er dan ook heel snel uit.”

Tahitu zal een heel complete trainers- en begeleidingsstaf krijgen, want die is volgens Telussa al volledig ingevuld. “De staf van het eerste zal naast Tahitu verder bestaan uit Frenk Tuankotta, Marcel Crucq, Noes Taniwel, Peter Visser en Sander Laisina. Allemaal jongens met veel ervaring en voetbalkennis. Dus we zien het nieuwe seizoen met veel vertrouwen tegemoet.”

Dat Tahitu een Molukse achtergrond heeft, dat is volgens Telussa natuurlijk wel een voordeel binnen de club. “We hebben, toen bekend werd dat na drie seizoenen mijn vader bij ons ging stoppen, een lijstje opgesteld van eventuele opvolgers. Een van de punten waar we altijd naar kijken is óf er trainers beschikbaar zijn of komen die aan dat criterium voldoen. Dan geeft dat altijd wel de voorkeur. Peter voldeed aan de profielschets én had interesse. Het is bovendien ook iemand van buiten de vereniging en die kan weer met een frisse blik naar de club kijken.”

Wat voor rol er nu voor Paul Telussa volgt, dat is nog even afwachten. Zeker is wel, dat er op gepaste wijze een afscheid zal worden geregeld. “Paul heeft voor Jong Ambon en het Zeeuwse voetbal heel wat betekend. Dat hij nu bij ons als trainer stopt, wil niet zeggen dat hij niks meer gaat doen. Hij zal ook altijd wel bij Jong Ambon betrokken blijven. Het is alleen nog even kijken hoe. Maar dat zal binnenkort allemaal wel duidelijk worden.”

Klik hier voor meer artikelen over Jong Ambon

Kantinepraatjes met Huub van der Hoogt van OSV Oud-Beijerland

Huub van der Hoogt begon met voetballen toen hij zeven jaar was bij SHO. Daar heeft hij tot de JO13 (D-junioren) aan zijn carrière getimmerd. Van der Hoogt is daarna enkele jaren gestopt maar heeft vanaf de JO19 (A-junioren) de draad weer opgepakt bij OSV Oud-Beijerland. Momenteel komt de verdediger uit in het tweede elftal van OSV.


Huub van der Hoogt is 21 jaar en woont in Oud-Beijerland. Hij werkt als meubelmaker bij De Bommel Meubelen in Dordrecht. In zijn vrije tijd speelt hij in het tweede elftal van OSV, zijn rol in dit team is centrale verdediger. “Ik heb het daar prima naar mijn zin.”, voegt hij er zelf al aan toe.

Van der Hoogt begon op zijn zevende met voetballen bij SHO. Hij speelde daar van de JO9 tot de JO13, daarna heeft hij een pauze genomen van het voetballen. Vanaf de JO19 besloot de verdediger weer te gaan voetballen, zo vertelt hij: “Toen ik naar OSV kwam, was ik samen met een paar vrienden gekomen. Wij waren toen nog junioren en zijn dus met elkaar gaan voetballen in de JO19-2. Zodoende ben ik doorgestroomd naar het tweede van OSV, daar voetbal ik nu anderhalf jaar in.”. Zijn debuut voor dit tweede elftal van OSV maakte hij op zijn 19e al.

“Wat ons team uniek maakt? Dat is onze keeper, die is langer dan twee meter!”, grapt Van der Hoogt. Hoogte- en dieptepunten benoemen van zijn tijd in dit team vindt de verdediger lastig omdat zij elkaar niet vaak zien en dus weinig meemaken met elkaar. “Eigenlijk is dit hele seizoen een dieptepunt omdat we niet kunnen voetballen met het coronavirus.”

De trainingen zien er tegenwoordig dan ook anders uit voor de Oud-Beijerlanders. “Tegenwoordig is het gewoon partijen, er is niet echt veel anders mogelijk met deze corona tijd.” Binnen het team is er wel echt één duidelijke koning van de derde helft. “Dat is Jarmo, die houdt wel van een bacootje. Dat is ook wel te zien, want hij drinkt ze als water weg.”

Klik hier voor meer artikelen over OSV Oud-Beijerland.
Meer weten over OSV Oud-Beijerland? Klik hier.

‘Ik had achteraf misschien wél het profvoetbal kunnen bereiken’

MIDDELBURG  – Als hij destijds andere keuzes had gemaakt én er meer voor had geleefd, dan had Mahboeb Rahimi (28) nu wellicht in het profvoetbal zijn wedstrijden gespeeld. Maar het liep anders en nu zien we hem terug op het achtste niveau van de Nederlandse voetbalpyramide bij FC Dauwendaele.

Bij de Middelburgse zaterdag derdeklasser speelt de uit Afghanistan afkomstige Rahimi centraal op het middenveld. Met zijn inzicht en technische bagage moet hij er vooral vormgeven aan het aanvalsspel van de geelhemden. Hij begon er ooit te voetballen bij de E’tjes waarna hij werd gescout door JVOZ dat destijds net was opgericht. Hij doorliep er enkel lichtingen, zag een stage bij Sparta Rotterdam stranden waarna hij later alsnog bij een BVO terecht kwam. “Nadat ik bij Sparta niet werd aangenomen, daar lukt het bij NAC Breda wel. Ik speelde er een jaar of vier vrijwel alles. Van de B-junioren naar de A’s en daarna sloot ik aan bij de reserves. Ik trainde mee met het eerste elftal en speelde mijn wedstrijden bij het tweede. Tot ik op een gegeven moment uit de basis verdween. Daar had ik moeite mee en daardoor verloor ik ook de motivatie en mijn ‘focus’. Ik ging andere dingen doen, meldde me regelmatig af en dat kan natuurlijk niet als je het profvoetbal wilt bereiken. Dat besef ik me nu wel, alleen koos ik toen voor andere prioriteiten zoals mijn verloofde.”

De verminderde drive bij Rahimi zorgde ervoor, dat het hoofdstuk NAC Breda werd afgesloten, waarna hij terugkeerde naar Zeeland. Hij voetbalde er nog een aantal seizoenen bij v.v. Goes waarna nog even richting Dubai vertrok om daar te gaan voetballen. Ook daar strandde het avontuur en toen werd hij benaderd door Marcel Lourens, de toenmalige trainer bij FC Dauwendaele. “Dat was een goed gesprek en ik heb daarna één jaar bij Dauwendaele gespeeld  en nog een jaar bij Zeelandia. Toen ben ik zelfs even helemaal gestopt, tót twee jaar geleden. Dauwendaele benaderde me opnieuw en het begon toch wel weer te kriebelen en zodoende speel ik nu weer hier.”

Inmiddels is Rahimi getrouwd en vader van een dochter, die voor hem absoluut de prioriteit krijgen boven het voetballen. “Maar toch ben ik nu wel op een punt gekomen, dat ik misschien nog één keer de stap zou willen maken naar een hoger niveau. Ik ben achtentwintig en zou op mijn top moeten zitten, maar dat is denk ik niet het geval. Al besef ik heel goed dat talent alleen niet genoeg is om het op een hoger niveau te kunnen redden. Nu werk ik als procesoperator en werk ook in ploegendienst, wat ook niet altijd ideaal is als het gaat om trainingen bijvoorbeeld. Het bevalt me overigens goed hier bij de club, ik voetbal wekelijks en voel niet echt een bepaalde druk. Natuurlijk wil ik zo goed mogelijk presteren, maar om nog bepalender te worden dan zal ik eerst conditioneel weer op orde moeten komen. Dat is voor mij wel een ‘dingetje’, want ik ben vaak na een halve wedstrijd al kapot en dat moet gewoon beter.”

Doordat de afgelopen twee competities voortijdig werden afgebroken en er bovendien steeds veranderende maatregelen werden opgelegd, werkte dat ook door in de trainingsarbeid die Rahimi kon leveren. “In die kleine groepjes trainen was verre van ideaal natuurlijk, bovendien had ik toen ik jonger was wél nog de drive om conditioneel extra te trainen. Nu is dat met een gezin en wisselende werkroosters toch anders. Dan schiet dat er vaak bij in helaas.”

Toch hoopt hij komend seizoen met FC Dauwendaele en de nieuwe trainer Gert-Jan van Leiden op een sportief goed seizoen. “Ik heb al met hem gesproken en hij heeft zelf op een hoog niveau gespeeld. Je merkt dat hij verstand heeft van voetbal én ambitieus is. Dus dat is wel iets waar ik nieuwsgierig naar ben. Wie weet wat er hier dan mogelijk is. Want ik ben nu op een leeftijd dat ik nog één keer wil laten zien waartoe ik voetballend gezien in staat ben. De kans op het profvoetbal heb ik laten lopen, maar nu wil ik toch proberen om als amateur nog een zo goed mogelijk niveau te laten zien. Eerst hier bij FC Dauwendaele en daarna zien we wel hoe het allemaal zal lopen.”

Voor meer artikelen over FC Dauwendaele klik hier.

 

VV Serooskerke, Club van de Week – Introductie

Het is weer maandag, dat betekent een nieuwe Club van de Week! Deze week wordt VV Serooskerke in het zonnetje gezet! Gedurende de week worden er artikelen geplaats over clubiconen, spelers en trainers van de gelijknamige dorpsclub. Houdt onze facebookpagina en onze website goed in de gaten om dit niet te missen!


Op 20 mei 1948 werd er een vergadering gehouden in het oude vergaderlokaal “Samenwerking” gelegen aan de voormalige Dorpsstraat te Serooskerke. Na deze drukbezochte uiteenzetting door de heer M.J.W. Brasser werd besloten een voetbalvereniging op te richten. Tijdens deze vergadering gaven al 38 personen zich op als lid bij VV Serooskerke.

Na al vele mooie successen en hoogtepunten te hebben meegemaakt, waaronder meerdere promoties en wedstrijden tegen profs NAC Breda, FC Utrecht en ADO Den Haag, spelen de blauwwitten al weer een aantal seizoenen in de zaterdag tweede klasse. Iedere dag van deze week komen er interviews online met clubiconen van VV Serooskerke. Check onze Facebookpagina om dit niet te missen!


Foto & Bron: VV Serooskerke

Meer artikelen lezen over VV Serooskerke? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Serooskerke.

‘We kunnen alleen maar wachten, wachten, wachten’

Als voorzitter en nestor van het SSW-bestuur dacht Jan Pruyboom (82) alles weleens te hebben meegemaakt. Maar een jaar vrijwel zonder activiteiten op de club als gevolg van een wereldwijde pandemie was en is ook voor hem nieuw. ,,Als dit nog lang gaat duren, ziet het er slecht uit.’’

DORDRECHT – Of het in coronatijd nog wel leuk is om voorzitter te zijn van een voetbalclub? ,,Meneer, ik ben 82 jaar en nu zo’n 65 jaar lid van SSW. Dit heb ik nog nooit meegemaakt’’, verzekert Jan Pruymboom. Logisch natuurlijk, want niemand maakte zoiets eerder mee. ,,We hebben amper inkomsten gehad, maar de kosten lopen ondertussen gewoon door. Vaste lasten als gas en licht, dat stopt niet. Het is te hopen dat er snel weer iets mag. Als dit nog lang gaat duren, ziet het er slecht uit.’’

Dat SSW geen voetbalactiviteiten kan aanbieden doet de ervaren voorzitter pijn, maar misschien nog wel meer baalt hij van het gebrek aan andere activiteiten. ,,We zijn een echte buurtclub en houden normaal gesproken veel kinderen van de straat. Met een playbackshow of een bingo, dat soort dingen. Maar dat kan nu allemaal niet.’’

Contributie
Natuurlijk heeft ook Pruymboom geen antwoord op de vraag wanneer dat wel weer mogelijk is. ,,We hebben er geen invloed op. We kunnen alleen maar wachten, wachten, wachten. Maar hoe lang nog? Versoepelingen worden ook steeds vooruit geschoven. Maar ja, de bevolking helpt daarin ook niet mee. Zelf draag ik altijd mijn mondkapje als ik boodschappen doe en was meerdere keren per dag mijn handen, maar dat doet lang niet iedereen natuurlijk.’’

Wat bij SSW wel vrijwel iedereen nog doet, is het betalen van de contributie. ,,Tot nu toe levert dat weinig problemen op’’, vertelt Pruymboom. ,,Een enkeling heeft daar moeite mee, dus dat valt mee. We hopen natuurlijk dat we alle leden kunnen behouden, want het is al ellendig genoeg. Maar dat geldt voor alle sportclubs in Nederland, die allemaal niets kunnen doen.’’

Zebra-toernooi
Pruymboom hoopt dat er zo snel mogelijk weer ‘echte’ wedstrijden gespeeld kunnen worden, bijvoorbeeld later dit voorjaar om de Dordt Cup. Maar meer kijkt hij nog vooruit naar volgend seizoen. Traditiegetrouw staat dan in de voorbereiding weer het Zebra-toernooi gepland. Pruymboom: ,,Voor het hele Nederlandse voetbal is het te hopen dat er snel weer gestart kan worden, maar toch hopelijk uiterlijk weer bij de start van het nieuwe seizoen. Bij ons kunnen de trainers dan mooi op 13 en 15 augustus mooie oefenwedstrijden spelen. Maar stel dat dat weer is toegestaan, dan is het ook te hopen dat dan de kantine weer open mag. Dat hoort ook bij het voetballen. Zonder publiek en geopende kantine schiet het eigenlijk weinig op.’’

Klik hier voor meer artikelen over SSW

‘We kunnen alleen maar wachten, wachten, wachten’

0

Als voorzitter en nestor van het SSW-bestuur dacht Jan Pruyboom (82) alles weleens te hebben meegemaakt. Maar een jaar vrijwel zonder activiteiten op de club als gevolg van een wereldwijde pandemie was en is ook voor hem nieuw. ,,Als dit nog lang gaat duren, ziet het er slecht uit.’’

DORDRECHT – Of het in coronatijd nog wel leuk is om voorzitter te zijn van een voetbalclub? ,,Meneer, ik ben 82 jaar en nu zo’n 65 jaar lid van SSW. Dit heb ik nog nooit meegemaakt’’, verzekert Jan Pruymboom. Logisch natuurlijk, want niemand maakte zoiets eerder mee. ,,We hebben amper inkomsten gehad, maar de kosten lopen ondertussen gewoon door. Vaste lasten als gas en licht, dat stopt niet. Het is te hopen dat er snel weer iets mag. Als dit nog lang gaat duren, ziet het er slecht uit.’’

Dat SSW geen voetbalactiviteiten kan aanbieden doet de ervaren voorzitter pijn, maar misschien nog wel meer baalt hij van het gebrek aan andere activiteiten. ,,We zijn een echte buurtclub en houden normaal gesproken veel kinderen van de straat. Met een playbackshow of een bingo, dat soort dingen. Maar dat kan nu allemaal niet.’’

Contributie
Natuurlijk heeft ook Pruymboom geen antwoord op de vraag wanneer dat wel weer mogelijk is. ,,We hebben er geen invloed op. We kunnen alleen maar wachten, wachten, wachten. Maar hoe lang nog? Versoepelingen worden ook steeds vooruit geschoven. Maar ja, de bevolking helpt daarin ook niet mee. Zelf draag ik altijd mijn mondkapje als ik boodschappen doe en was meerdere keren per dag mijn handen, maar dat doet lang niet iedereen natuurlijk.’’

Wat bij SSW wel vrijwel iedereen nog doet, is het betalen van de contributie. ,,Tot nu toe levert dat weinig problemen op’’, vertelt Pruymboom. ,,Een enkeling heeft daar moeite mee, dus dat valt mee. We hopen natuurlijk dat we alle leden kunnen behouden, want het is al ellendig genoeg. Maar dat geldt voor alle sportclubs in Nederland, die allemaal niets kunnen doen.’’

Zebra-toernooi
Pruymboom hoopt dat er zo snel mogelijk weer ‘echte’ wedstrijden gespeeld kunnen worden, bijvoorbeeld later dit voorjaar om de Dordt Cup. Maar meer kijkt hij nog vooruit naar volgend seizoen. Traditiegetrouw staat dan in de voorbereiding weer het Zebra-toernooi gepland. Pruymboom: ,,Voor het hele Nederlandse voetbal is het te hopen dat er snel weer gestart kan worden, maar toch hopelijk uiterlijk weer bij de start van het nieuwe seizoen. Bij ons kunnen de trainers dan mooi op 13 en 15 augustus mooie oefenwedstrijden spelen. Maar stel dat dat weer is toegestaan, dan is het ook te hopen dat dan de kantine weer open mag. Dat hoort ook bij het voetballen. Zonder publiek en geopende kantine schiet het eigenlijk weinig op.’’

Klik hier voor meer artikelen over SSW

Succesvolle selectietrainingen Meiden Code Oranje

Zondag 18 en zondag 25 april werden er op Sportpark De Blauwe Kei twee meiden-selectiedagen georganiseerd door Code Oranje. Beide dagen zijn vlekkeloos verlopen, het zonnetje scheen en alles klopte aan de dagen.

banner_koningsport_small_VJ
Vijftig meiden uit verschillende plaatsen zoals Dordrecht, Tilburg en Breda en kleine dorpen rondom Breda hadden zich ingeschreven voor de selectiedagen. Tijdens de selectietrainingen werden de ouders geïnformeerd over de diverse opleidingsmogelijkheden en de CODE O3-opleiding voor meisjes in het bijzonder. Met de meiden trainden diverse meiden uit BVO-jeugdopleidingen mee. Zij waren oprecht onder de indruk van het niveau dat zij tegenkwamen.

De meiden die aanwezig waren, waren allemaal enorm enthousiast. De inzet van de meiden was supergoed en we zijn zeer tevreden over de opkomst van alle dames. Ook het niveau was top, aldus Code Oranje.  Alle coaches van Code Oranje willen super graag aan de slag met de meiden.

Hiermee zijn vv Baronie en Code Oranje erin geslaagd zijn om de succesvolle samenwerking tussen beide partijen verder inhoud te geven en is de vorming van Baronie Meiden Top-selectieteams MO17-1 en MO19-1 een feit. De Top-selectieteams worden volledig opgeleid en begeleid door Code Oranje. De teams zullen drie keer per week in de avonduren trainen en op de woensdagmiddag kan men een performancetraining volgen.

De samenwerking zal voor een enorme kwalitatieve impuls gaan zorgen voor die meiden die er alles voor over hebben om het beste uit zichzelf te halen. Al met al een fantastisch initiatief waar meiden in de regio Breda in de toekomst veel plezier aan zullen gaan beleven.


Wat biedt het Code Oranje Instituut?
Bij Code Oranje krijgt een kind (zowel jongens als meisjes) voetbaltraining en begeleiding op hoog professioneel niveau, dat te vergelijken is met het niveau wat je bij een BVO-jeugdopleiding zou kunnen krijgen. De coaches bij Code Oranje hebben hun ervaringen opgedaan bij AZ, Sparta Rotterdam, Willem 2, NAC, Den Bosch, PSV, FC Utrecht en de KNVB. Code Oranje heeft drie soorten opleidingen:
– Bij CODE-01 blijf je bij je eigen voetbalclub voetballen en heb je één of twee keer per week een training van Code Oranje.
– Bij CODE-02 blijf je ook bij je eigen voetbalclub voetballen en heb je twee keer per week een training van Code Oranje en intensieve begeleiding.
-Bij CODE-03 train ben je lid van VV Baronie en speel je wedstrijden op minimaal hoofdklasse niveau. Je traint drie keer per week bij Code Oranje met een optionele Performance training en je krijgt wedstrijdbegeleiding binnen een extra programma.

Het extra programma voor meiden
Naast de verschillende programma’s met de drie CODES wordt er ook gebruik gemaakt van extra middelen. Code Oranje maakt gebruik van gps-data tracking met sensoren. Zo kunnen ze alles in kaart brengen zoals een heat map voor het team en individuele prestaties. Daarnaast wordt er, in een door Code Oranje ontwikkeld, digitaal competentie systeem, individuele begeleiding gegeven. Tevens wordt er gebruik gemaakt van videoanalyse om spelsituaties en tactieken te bespreken.
Na de training wordt er gekeken naar de RPE. Er wordt gevraagd hoe zwaar ze de training hebben ervaren op een schaal van 1 t/m 10. Er zijn ook studiebegeleiders in CODE-03 voor de kinderen die hier behoefte aan hebben.

Verschil meiden en jongens
De meiden die bij Code Oranje komen, zijn vaak al heel gefocust en hebben een goede concentratie. Ook zijn ze kritisch op zichzelf. Wat opvalt is dat er meerdere meiden vrij onzeker zijn. Code Oranje wil daarom ook de meiden extra coachen om die onzekerheid op te lossen. Meiden denken mee in een organisatie en zijn kritisch.

Jongens zijn over het algemeen wat zekerder van zichzelf, maar realiseren zich niet altijd hoe je alles uit jezelf kunt halen. Jongens zijn ook wat sneller afgeleid en hebben behoefte aan uitdaging.

Code Oranje wil het liefste ook dat de meiden lang met de jongens blijven spelen. Zo kunnen ze leren om met de snelheid van het spel mee te gaan en om van de jongens te leren. Vaak zijn de meiden fysiek wat minder sterk, dus moeten ze op een slimmere manier gaan spelen. Vanaf de Onder 16 kunnen ze nu bij Baronie terecht in de selectieteams MO17-1 en MO19-1.

Wil je het zelf ook een keer ervaren? Dan kun jij jezelf in mei inschrijven voor een proeftraining!

Ga hiervoor naar: https://codeoranje-instituut.nl/opleidingen/selectie/

Foto’s: Code Oranje

Klik hier voor meer artikelen over Code Oranje.
Meer weten over Code Oranje? Klik hier.

De pechvogel met Ruben Retel van SV Oranje Wit

Ruben Retel is een kind van de club en dus al heel zijn leven verbonden aan SV Oranje Wit. De jonge centrumspits had altijd veel plezier in het voetballen totdat een vervelende blessure hem een lange tijd aan de kant had gezet. Retel is inmiddels weer fit en vertelt over zijn blessure.

De aanvaller begon zijn carrière op 5-jarige leeftijd bij Oranje Wit. Hij heeft bij de Dordtenaren alle jeugdeftallen doorlopen en mocht op jonge leeftijd al kijken bij de senioren. De inmiddels 23-jarige Retel maakte zijn debuut in het eerste elftal op 17-jarige leeftijd al. Momenteel is hij een vaste kracht in het eerste elftal van Oranje Witten.

Eind 2018 liep de afmaker echter een vervelende blessure op. Hij scheurde zijn voorste kruisband af, dit in combinatie met een gekneusde buitenband. “Het was op het begin erg onduidelijk wat voor kwetsuur ik had omdat mijn knie best wel lang dik was. Hierdoor heeft het een paar fysiobeurten geduurd voordat ik doorverwezen werd voor een MRI.” Deze MRI bracht slecht nieuws voor de centrumspits. “Na deze MRI werd duidelijk dat ik mijn voorste kruisband het afgescheurd. Na deze conclusie ben ik geopereerd bij Medinova in Breda.”

Hij vertelt over het ontstaan van deze blessure. “De blessure is ontstaan tijdens een wedstrijd met het O-21 team. We speelden ‘s avonds tegen SHO op een doordeweekse dag. We stonden ruim voor en ik had die avond 3 keer gescoord. In de laatste 10 minuten van de wedstrijd werd ik aangespeeld door een middenvelder. Ik ben spits en kwam met mijn rug naar de goal naar de bal toe. Toen ik de bal ontving wilde ik wegdraaien maar hoorde opeens een krak en daarna lag gelijk op de grond.” Toch gingen er niet meteen klokken luiden bij Retel. “Ik dacht eerst dat het een schop was, maar voelde al snel dat er iets meer aan de hand was. Het deed niet perse pijn, maar ik voelde wel dat het niet helemaal klopte. Toen ben ik het veld afgelopen en gelijk naar de fysio van de club gegaan. Die heeft er toen naar gekeken alleen kon er nog niet zoveel mee aangezien mijn knie gelijk heel dik werd.”

Het mentale aspect is vaak het lastigste van een blessure. “Voetballen is je hobby en je staat gewoon 9 maanden stil in je ontwikkeling.” Naast dat je stilstaat in je ontwikkeling ga je na een ingrijpende operatie vaak ook erg achteruit in je fysiek, zo vertelt ook Retel: “Na de operatie ben je veel spiermassa kwijt en die moet je weer op gaan trainen. Ook moet je constant de wil opbrengen om naar de fysio te gaan en oefeningen te doen, terwijl dat op het begin niet leuk is omdat je nog helemaal niet zo veel kan.”. In deze momenten vergeet men wel eens dat de voetbalvereniging ook een sociale plek is. “Het sociale aspect is lastig omdat veel vrienden van mij voetballen bij Oranje Wit en je die dus normaal gesproken ziet tijdens trainingsdagen, maar ook dat valt weg als je zo’n lange blessure hebt.”

Om weer fit te worden was de afmaker vaak in de sportschool te vinden. “Ik werk aan mijn core en probeer zeker één keer per week mijn benen te trainen. Nu met corona is dat wel een beetje lastiger. Wanneer de sportscholen weer open gaan zorg ik ervoor dat ik dit weer oppak.”

In december 2018 is Retel geopereerd met als resultaat dat hij in oktober 2019 weer op het veld stond voor zijn eerste minuten. Hij houdt hier goede herinneringen aan over: “Dat was een van de beste momenten uit mijn leven.”. Afsluitend heeft de centrumspits nog wat adviezen: “Als je weer kan voetballen gaat op het begin niets zoals je wilt, maar uiteindelijk als je blijft geloven komt alles wel weer goed. Het belangrijkste is dat je geduld hebt en goede ondersteuning hebt van de mensen om je heen, op die manier ben ik erdoorheen gekomen.”.

Klik hier voor meer artikelen over Oranje Wit.
Meer weten over Oranje Wit? Klik hier.

De pechvogel met Ruben Retel van SV Oranje Wit

Ruben Retel is een kind van de club en dus al heel zijn leven verbonden aan SV Oranje Wit. De jonge centrumspits had altijd veel plezier in het voetballen totdat een vervelende blessure hem een lange tijd aan de kant had gezet. Retel is inmiddels weer fit en vertelt over zijn blessure.

De aanvaller begon zijn carrière op 5-jarige leeftijd bij Oranje Wit. Hij heeft bij de Dordtenaren alle jeugdeftallen doorlopen en mocht op jonge leeftijd al kijken bij de senioren. De inmiddels 23-jarige Retel maakte zijn debuut in het eerste elftal op 17-jarige leeftijd al. Momenteel is hij een vaste kracht in het eerste elftal van Oranje Witten.

Eind 2018 liep de afmaker echter een vervelende blessure op. Hij scheurde zijn voorste kruisband af, dit in combinatie met een gekneusde buitenband. “Het was op het begin erg onduidelijk wat voor kwetsuur ik had omdat mijn knie best wel lang dik was. Hierdoor heeft het een paar fysiobeurten geduurd voordat ik doorverwezen werd voor een MRI.” Deze MRI bracht slecht nieuws voor de centrumspits. “Na deze MRI werd duidelijk dat ik mijn voorste kruisband het afgescheurd. Na deze conclusie ben ik geopereerd bij Medinova in Breda.”

Hij vertelt over het ontstaan van deze blessure. “De blessure is ontstaan tijdens een wedstrijd met het O-21 team. We speelden ‘s avonds tegen SHO op een doordeweekse dag. We stonden ruim voor en ik had die avond 3 keer gescoord. In de laatste 10 minuten van de wedstrijd werd ik aangespeeld door een middenvelder. Ik ben spits en kwam met mijn rug naar de goal naar de bal toe. Toen ik de bal ontving wilde ik wegdraaien maar hoorde opeens een krak en daarna lag gelijk op de grond.” Toch gingen er niet meteen klokken luiden bij Retel. “Ik dacht eerst dat het een schop was, maar voelde al snel dat er iets meer aan de hand was. Het deed niet perse pijn, maar ik voelde wel dat het niet helemaal klopte. Toen ben ik het veld afgelopen en gelijk naar de fysio van de club gegaan. Die heeft er toen naar gekeken alleen kon er nog niet zoveel mee aangezien mijn knie gelijk heel dik werd.”

Het mentale aspect is vaak het lastigste van een blessure. “Voetballen is je hobby en je staat gewoon 9 maanden stil in je ontwikkeling.” Naast dat je stilstaat in je ontwikkeling ga je na een ingrijpende operatie vaak ook erg achteruit in je fysiek, zo vertelt ook Retel: “Na de operatie ben je veel spiermassa kwijt en die moet je weer op gaan trainen. Ook moet je constant de wil opbrengen om naar de fysio te gaan en oefeningen te doen, terwijl dat op het begin niet leuk is omdat je nog helemaal niet zo veel kan.”. In deze momenten vergeet men wel eens dat de voetbalvereniging ook een sociale plek is. “Het sociale aspect is lastig omdat veel vrienden van mij voetballen bij Oranje Wit en je die dus normaal gesproken ziet tijdens trainingsdagen, maar ook dat valt weg als je zo’n lange blessure hebt.”

Om weer fit te worden was de afmaker vaak in de sportschool te vinden. “Ik werk aan mijn core en probeer zeker één keer per week mijn benen te trainen. Nu met corona is dat wel een beetje lastiger. Wanneer de sportscholen weer open gaan zorg ik ervoor dat ik dit weer oppak.”

In december 2018 is Retel geopereerd met als resultaat dat hij in oktober 2019 weer op het veld stond voor zijn eerste minuten. Hij houdt hier goede herinneringen aan over: “Dat was een van de beste momenten uit mijn leven.”. Afsluitend heeft de centrumspits nog wat adviezen: “Als je weer kan voetballen gaat op het begin niets zoals je wilt, maar uiteindelijk als je blijft geloven komt alles wel weer goed. Het belangrijkste is dat je geduld hebt en goede ondersteuning hebt van de mensen om je heen, op die manier ben ik erdoorheen gekomen.”.

Klik hier voor meer artikelen over Oranje Wit.
Meer weten over Oranje Wit? Klik hier.

Terugkeer naar Vogelwaarde bewuste keuze voor Verdurmen

VOGELWAARDE – De keuze om zichzelf te willen bewijzen in een nieuwe voetbalomgeving was voor doelman Bas Verdurmen net zo bewust als de keuze om van v.v. STEEN na één seizoen weer terug te keren naar v.v. Vogelwaarde. “Na mijn vertrek bleven ze een keepersprobleem houden en ik wilde graag weer in een eerste elftal keepen, dus was een terugkeer een simpele optelsom.”

Hij was bij vierdeklasser Vogelwaarde al sinds zijn veertiende onderdeel van de selectie en fungeerde tot zijn zestiende als reservekeeper. Toen stopte de toenmalige keeper Nino van der Starre en werd Verdurmen, inmiddels 29 jaar, eerste doelman. En dat bleef hij tot begin vorig seizoen. “Ik werd benaderd door v.v. STEEN en had wel oren naar een nieuwe uitdaging. Mezelf ontdekken in een compleet nieuwe omgeving en wilde proberen om er eerste keeper te worden. Dat laatste is me helaas niet gelukt, maar toch heb ik geen moment spijt van de overstap.”

In de voorbereiding van het vorige seizoen keepte hij om en om met Kevin Hamelink, die over was gekomen uit de eigen JO19 bij STEEN. “En hij was gewoon beter dan dat ik presteerde. Dan moet je realistisch zijn en had ik ook vrede met mijn rol. Maar ook in het tweede elftal speelde ik met prima voetballers om me heen op een mooi niveau. We speelden veel tegen Brabantse ploegen en dat is toch anders voetballen. Het jaar is voor mij enorm leerzaam geweest. Tussendoor hield ik wel altijd goed contact met Jack Stoffijn, de keeperstrainer van Vogelwaarde. Bij ‘mijn cluppie’ bleven ze na mijn vertrek achter met een keepersprobleem, want een echte opvolger was er niet. In januari heb ik toen een gesprek gehad en heb ik besloten om dit seizoen terug te gaan. Het was wel jammer dat vanwege de coronapandemie het vorige seizoen abrupt werd gestopt, zodat ik niet echt een heel seizoen heb volgemaakt maar het ‘avontuur STEEN’ ineens afgelopen was.”

In de voorbereiding begon Verdurmen vol goede moed aan het nieuwe seizoen en had hij met Vogelwaarde de hoop om in de linkerrij te kunnen eindigen, gezien het aantal vijfdeklasser dat erbij was gekomen. “De start was echter tegenvallend, want we lieten in de voorbereiding goede resultaten zien. Dus hadden we niet verwacht dat we zo matig zouden beginnen, zoals we ook niet hadden verwacht dat het huidige seizoen na vier duels al klaar zou zijn. Maar ja, wie wel?”

De goalie keerde terug in een vertrouwde omgeving en is bij de groenhemden weer de onbetwiste nummer één. “Dat is wel fijn natuurlijk, al is het gemis van echte concurrentie te wel jammer. Op STEEN moést ik echt aan de bak en die druk is hier helemaal anders. Tuurlijk wil ik elke week optimaal presteren, maar moet ik de scherpte op een andere manier zien te pakken.”

Eén van die manieren is tijdens de keeperstrainingen op Graauw, waar Jack Stoffijn ook de keepers traint. “Daar train ik dan samen met Martin Mouthaan. En dat bevalt perfect. We proberen elkaar te helpen en naar een hoger niveau te tillen. Daar hebben we beiden bij onze clubs profijt van. Tijdens de coronaperiode zijn we altijd die keeperstrainingen blijven doen en dat is fijn. Al is het natuurlijk zonde dat je de druk om toe te werken naar wedstrijden en goede resultaten totaal mist. Maar dat maakt de drang om volgend seizoen er vol tegenaan te gaan alleen maar groter.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Steen