VEERE  – Vanwege een hardnekkige knieblessure moest Ramon van Loon (32) in 2019 noodgedwongen stoppen als voetballer bij v.v. Veere. Daarna kwam de vraag vanuit de groep of hij toch bij de selectie betrokken wilde blijven. En sinds anderhalf jaar is hij als assistent-trainer toegevoegd aan de technische staf als rechterhand van Danny Magito.

“Na zelf voetballen is het toch de manier om nog zo dicht mogelijk bij én op het veld te kunnen staan. Bovendien heb je op een bepaalde manier toch nog invloed op de tactiek en het eindresultaat, al is het altijd minder dan je als actief voetballer hebt. Dat is soms nog wel eens lastig, omdat je diep vanbinnen toch altijd nog een beetje voetballer blijft. Maar de rol die ik bij Veere vervul die bevalt me heel goed. Met heel veel jongens heb ik zelf nog gevoetbald en als ze je dan vragen of ik bij de staf wil blijven, dat vond ik wel mooi. En het is voor mij ook een manier om mijn steentje te blijven bijdragen aan de prestaties van de club.”

Van Loon doorliep de gehele jeugdopleiding tot de senioren bij Zeelandia Middelburg, waarna hij ging studeren in Nijmegen en later wonen en werken in Utrecht. Nadat hij daarna weer naar Zeeland verhuisde en ging wonen in Middelburg, koos hij niet voor Zeelandia maar besloot hij te gaan voetballen bij Veere wat destijds nog een vierdeklasser was. “We werden in 2017 kampioen door vijfentwintig van de zesentwintig wedstrijden te winnen. Het jaar erna heb ik nog vijf duels gespeeld in de derde klasse, maar kreeg steeds meer klachten. En die werden alleen erger, totdat ik in 2019 nogmaals geopereerd werd. De klachten bleven echter aanhouden, waarna ik ben gestopt. Sindsdien probeer ik me in deze huidige rol als assistent verder te ontwikkelen.”

Of hij in de toekomst zijn trainerspapieren wil gaan halen, daar is hij nog niet uit. “Daar gaat best de nodige tijd inzitten om dat te behalen, dus ik weet niet of ik dat wel wil. Momenteel zeker nog niet, al is er vanuit de club wel de mogelijkheid toe. Maar ik geniet hoe het nu gaat, met Danny klikt het goed en we kunnen prima sparren over tactiek, opstellingen en gewoon over het voetbalspelletje. We zijn elkaars klankbord, terwijl ik natuurlijk iedereen binnen de club ken. Dat werkt prima. Er is rust binnen de groep en we waren goed gestart in de competitie. We wilden graag een stabiele middenmoter zijn, en dat zal ook richting het nieuwe seizoen zo blijven. Hopelijk met wat gerichte versterkingen erbij dat we dan nog mee kunnen gaan doen voor meer. Tot die tijd is het zaak om door te blijven trainen en met de groep onszelf door te ontwikkelen. Als dat lukt dan kunnen we hier nog wat moois neer gaan zetten denk ik.”

Klik hier voor meer artikelen over Veere

VEERE/SEROOSKERKE – Met een verleden bij beide clubs, moest het bijna wel een keer gebeuren dat Jacco Riemens ‘iets’ zou gaan betekenen voor de SJO Serooskerke/Veere. En geschiedde toen hij enkele jaren geleden wedstrijdsecretaris werd en inmiddels ook leider is bij de JO19-2.

“Het is iets waar je van lieverlee inrolt. Mijn zoontje ging destijds bij de F’jes spelen van Serooskerke. Daar ben ik steeds verder meer doorgeschoven tot zijn team ook onderdeel werd van de SJO die is opgezet tussen Serooskerke en Veere. De wedstrijdsecretaris stopt ermee en toen kreeg ik de vraag of ik niet de functie wilde gaan vervullen. Ik was ook al een seizoen in de jeugd van Serooskerke wedstrijdsecretaris geweest, dus wist wat er gevraagd werd qua taken en verantwoordelijkheden. En aangezien ik met mijn werk mezelf ook al bezighoud met planning en dergelijke, heb ik het op me genomen. Het is erg leuk om te doen en het zijn weer eens andere taken en administratieve dingen die je doet”, zegt Riemens die eigenaar is van Aannemersbedrijf Francke uit Oostkapelle.

Riemens (46) is woonachtig in Vrouwenpolder, wat nagenoeg even ver van Serooskerke als Veere ligt. Inmiddels is hij naast leider bij de JO19-2, waar zijn zoon nu speelt, ook shirtsponsor geworden en prijkt de naam van zijn onderneming op het zwartblauwe wedstrijdshirt. “Dat is natuurlijk altijd leuk om te zien, maar vooral goed om iets te kunnen betekenen voor de club. En je zorgt er bovendien voor dat die gasten er netjes bijlopen, want het ontbreek ze binnen de SJO op dat gebied aan niets.’’

Hij zag overigens wel aankomen, dat het ooit tot een samenwerking ging komen. Beide clubs hadden er voor bepaalde leeftijden te weinig en samen hebben we er nu ruim voldoende. Het heeft ervoor gezorgd dat iedereen in zijn eigen leeftijdscategorie kan voetballen en we zelfs in sommige leeftijden twee teams in competitie hebben.

Als wedstrijdsecretaris stuurt Riemens via de app op speeldagen de gastouders aan die bij beide verenigingen de uitspelende teams ontvangen. “Zij zijn het eerste aanspreekpunt en met hen houd ik contact over de uitslagen en om welke tijden ze moeten spelen. Daarnaast verzorg ik de weekbrief waarop de info voor de teams staat van de SJO. Allemaal niet zo heel veel werk, maar het moet wel gedaan worden. En als ik op deze manier wat kan doen voor de clubs dan doe ik dat graag. Daarnaast ben ik ook op zaterdagen geregeld vlagger bij de JO19-2 en dat zie ik echt als pure ontspanning. Heerlijk met die jongens in de weer zijn en wat ouwehoeren over het spelletje. Dat is toch geweldig!

Door te vlaggen, een wedstrijdje te fluiten of eens te assisteren bij een training komt Riemens, naar eigen zeggen, nog eens buiten “Anders zou ik hele dagen op kantoor zitten. Ik geniet ervan om bezig te zijn op of rond het voetbalveld. En het geeft voldoening, dus wat wil je nog meer. Hopelijk kunnen we snel weer het veld op om wedstrijden te spelen en lol te trappen met elkaar. Want alleen trainen of onderling partijtjes spelen, dat heeft eenieder zo onderhand wel gezien. Al proberen we wel om de boel bezig en gemotiveerd te houden. Al gaat er niks boven om het ‘echie’ spelen voor de punten…”

Klik hier voor meer artikelen over SJO Serooskerk/Veere