Home Blog Pagina 810

Albert Kolijn heeft hart verloren aan G-voetballers

Albert Kolijn (64) is de drijvende kracht achter het G-voetbal bij Nieuwenhoorn. Hij geniet met volle teugen van het werken met zijn pupillen, die zijn aanwijzingen als een spons in zich opzuigen.


Omdat er een jaar terug bij de lancering van het G-voetbal geen trainer beschikbaar was bij Nieuwenhoorn, vertelt Kolijn, werd een klemmend beroep op hem gedaan. De man die zelf voetbalde bij SVV (Schiedam) en SVDPW (Schiedam) besloot toe te stemmen.

“Vroeger voetbalden mijn zonen Kevin en Mitchell bij Nieuwenhoorn”, zegt Kolijn. “Ik ben 25 jaar jeugdtrainer geweest en heb ook het derde getraind. Bovendien was ik trainer van de dames, hetgeen ik later ook bij ’s-Gravenzande, Antibarbari en Brielle heb gedaan. Het trainen van teams zat dus wel in mijn vingers. Maar het trainen van het G-team was nieuw voor me.”

Omdat Kolijn een man is met sociale vaardigheden, won hij rapjes het vertrouwen van de voetballers die geestelijk dan wel lichamelijk gehandicapt zijn. Onomwonden stelt hij dat het G-voetbal een ‘wereld apart’ is. “Ik had niet verwacht dat het zo ontzettend leuk kon zijn”, vervolgt Kolijn zijn verhaal. “We hebben kinderen in de leeftijd van tien tot achttien jaar en de sfeer is ontzettend goed. Aanvankelijk begonnen we met vijf spelers, maar er zijn er ook een aantal van Zuidland overgekomen. Nu kunnen we elke training met een mannetje of tien aan de bak.”

Kolijn was in het verleden directeur van een grote fruitonderneming, vertelt hij. Hij is gewend om leiding te geven, al vragen de G-voetballers een bijzondere benadering. “Een tijdje terug was er flinke sneeuw en toen kon de training niet doorgaan. Dat nieuws kon ik niet op de dag zelf brengen. Omdat ik wist dat de sneeuw eraan zat te komen, heb ik de jongens twee dagen van te voren al geïnformeerd. Het vraagt heel veel van sommigen om het slechte nieuws een plaats te geven. Ze kunnen moeilijk met onverwachte omstandigheden omgaan.”

Tijdens de oefensessies is het spelen van geraffineerd positiespel geen optie, weet Kolijn. Echter, de bal zorgvuldig naar elkaar overspelen, vinden de meesten heerlijk. Het gebeurt allemaal na een warming-up van twee rondjes, die vaak wordt geleid door Sandra. Samen met Stein assisteert zij Kolijn en dat bevalt de trainer uitstekend.


“Sandra loopt al heel lang bij Nieuwenhoorn rond”, zegt Kolijn. “Ze keek vroeger vaak bij mijn zoon en heeft een geestelijke beperking. Toen Sandra ervan hoorde dat er G-voetbal bij Nieuwenhoorn zou komen, belde ze me gelijk op of ze me mocht assisteren. Ik gaf toen aan dat ik met Stein al een assistent had, maar dat ik tegen Sandra nooit nee kon zeggen.”

Speciale aandacht was er eind december voor de 11-jarige Yves, die voor zijn geboorte een herseninfarct kreeg en daardoor slecht ziet en aan één kant verlamd is. Met behulp van een geavanceerd apparaatje van het bedrijf OrCam is hij nu toch in staat zelfstandig zijn schoolboeken door te lezen en huiswerk te maken. Normaal gesproken zou niemand minder dan Barcelona-ster Lionel Messi het apparaatje komen overhandigen, omdat hij ambassadeur van OrCam is. “Maar door corona kon Messi niet komen”, besluit Kolijn. “Ongelooflijk jammer natuurlijk. Hoe bijzonder zou het zijn om Messi op het veld van Nieuwenhoorn te kunnen spreken? Het belangrijkst is echter dat Yves veel beter functioneert met het apparaatje. Ik vind het geweldig dat de techniek zulke verbeteringen mogelijk maakt.”

Klik hier om meer artikelen te lezen over Nieuwenhoorn.

 

Na ‘bar’ spel volgen bij Rozenburg de sancties

VV Rozenburg bestaat op 1 juni aanstaande precies negentig jaar. Er is een speciaal jubileumlogo ontworpen en er komt een jubileumgids uit, hoe groot en of er een feest komt, hangt af van hoe snel Nederland weer open kan. “Onze trouwe leden en sponsors verdienen na anderhalf jaar corona wel een goed feestje”, aldus secretaris Bert van der Vecht.

cathay_internetbalk_v2
In de kantine pauzeert de werkploeg luidruchtig onder het genot van een kopje koffie, Van der Vecht zoekt de rust van de commissiekamer en neemt de trap. “We gaan hier verbouwen”, zegt hij. “Het is de bedoeling dat dit de nieuwe bestuurskamer wordt. Het wachten is op de offerte. Beneden gaan we een hoekje inrichten voor het wedstrijdsecretariaat. Dat hadden we, op provisorische manier, al gedaan tijdens de eerste weken van dit seizoen toen we nog competitie speelden. Dat is heel goed bevallen. Er kwam al niemand boven in deze tijd waarin alles gedigitaliseerd is.”

Van der Vecht, in 1988 vanuit Eindhoven naar Rozenburg verhuisd, trekt een grote kast open. “Zie hier het archief van de club van 1931 tot 1987. Keurig gedocumenteerd.” Om het archief van de club in de periode 1987-2007 was heel wat te doen. Dat archief was bijna de versnipperaar ingedaan. Van der Vecht gruwelt alleen al van de gedachte. “Dat archief lag hier achter die schotten. Toen men aan het opruimen sloeg heeft men blijkbaar gedacht: ‘als we het toch niet inkijken kan het weg’.” Het verdween de oud-papiercontainer in. Jaap van der Vliet, de onofficiële clubarchivaris, wist het archief net te redden.

“Jaap en ik zijn begonnen om het te ordenen en we zijn van plan ook alles te digitaliseren. Het is vast een puist werk, maar we hebben ons voorgenomen om het te doen”, zegt Van der Vecht. Dat deel van het archief mag dan gered zijn, compleet is het archief niet. “Nee joh, wij hebben het vermoeden dat er nog veel materiaal ligt bij oud-leden. We hebben al een oproep gedaan. Foto’s, documenten. We zijn als club één keer slordig omgegaan met het archief, dat gebeurt ons niet weer. De geschiedenis van een club mag niet verloren gaan. Het gaat mij om de verhalen en mensen achter foto’s en documenten. We leven als club ook niet in de geschiedenis, maar in het hier en nu. Kijk naar onze jubileumgids. Dat is een verzameling verhalen uit de historie, maar ook uit het heden en gaat ook over de toekomst. Rozenburg is niet meer de club uit 1931, maar we leven ook negentig jaar later.”


Bij het doornemen van het vroege archief stuitte Van der Vecht op opvallende zaken. Eén ging over Isaäk Broekart, trainer van Rozenburg 1 eind jaren vijftig. “Er is een document bewaard gebleven waarin hij uit de doeken doet aan de spelers hoe zij de wedstrijd tegen DVO moeten spelen. Dat gaat tot in de detail. De spelers kregen dat per brief. Pietje speelt de bal naar Jantje, maar Jantje loopt weg van de bal en Keesje speelt ‘m door. Het is bijna Cruijffiaans. Van de tegenstander heeft hij een analyse gemaakt over het stoppers-spil systeem. En het leukste staat helemaal onderaan: jongens, staat er, als het spel bar is, hebben jullie dit niet gelezen en volgen er sancties op de training. Haha, prachtig.”

Gouden generatie
VV Rozenburg heette bij de oprichting in 1931 Rozenburgse Voetbalvereniging. “RVV met daar tussen puntjes”, verduidelijkt Van der Vecht. “De KNVB keurde de naam echter niet goed want er was elders al in het land een club die zo heette. Toen werd het dus VV Rozenburg.”

“Wat mij verbaasde”, zegt Van der Vecht, “is dat de club al heel snel een veteranenelftal en twee juniorenteams had. In 1937 was dat. Daarmee was de club uniek.” Het voetbal in Rozenburg ging zwaar gebukt onder de Tweede Wereldoorlog. In ruim vijf jaar tijd werd er geen competitiewedstrijd gespeeld. “Rozenburg was toen nog een eiland en lag zeer geïsoleerd. Er waren hier drie elftallen die het tegen elkaar opnamen, maar twee waren ontmanteld.”

De gloriejaren van Rozenburg beleefde de club in de jaren tachtig en begin jaren negentig. Elf jaar speelde Rozenburg op het hoogste zaterdagniveau, de eerste klasse. “We zijn één keer gedegradeerd, maar een jaar later weer gepromoveerd. Het elftal bestond uit voornamelijk Rozenburgse jongens. Dat was uniek. Gemiddeld kwamen er tussen de duizend en dertienhonderd mensen kijken.”

Na het afscheid van de gouden generatie zakte Rozenburg naar een lager niveau. “We hebben natuurlijk geprobeerd om het niveau vast te houden, maar onder de supporters kwam steeds meer gemor. Het elftal werd steeds minder herkenbaar. Ze wilden jongens van het dorp zien. Jarenlang speelde er zes tot acht Rozenburgers in, maar gaandeweg werd dat minder. We hebben als club altijd geweigerd om mee te gaan in het grote geld. Dan weet je ook dat je het niet lang redt op het hoogste zaterdagniveau.”

Rozenburg zakte af naar de derde klasse, maar is inmiddels al weer een paar (corona)seizoenen actief in de tweede klasse. “Er komen twee goede lichtingen aan, de JO19 en JO17. Daar zitten zeer talentvolle spelers in. Doordat er geen competitie wordt gespeeld, traint er al een grote groep mee met de selectie. Vier, vijf spelers houden zich nu al prima staande”, is Van der Vecht hoopvol.

Ook als vereniging wil Rozenburg zich ontwikkelen. De club is bewust met de maatschappelijke kant bezig. “We zijn sinds enige tijd een sport-plus vereniging van de gemeente Rotterdam. We zijn aan het kijken hoe we onze maatschappelijke taak als vereniging kunnen uitbreiden. Eén van die projecten is dat we met een zorginstantie op Rozenburg eenzame ouderen met een busje ophalen voor een thuiswedstrijd van Rozenburg 1.”

Meer artikelen lezen over VV Rozenburg? Klik hier

Erik de Weijer over de nieuwe investeringen van vv ONI

De laatste anderhalf jaar hebben bij veel clubs een grote impact gehad op de financiële huishouding. Bij vv ONI hebben ze ook liever gisteren dan vandaag weer een volle kantine en volop bedrijvigheid, maar de club heeft de huidige situatie ook aangegrepen om juist nu te investeren in zonnepanelen en een nieuw B-veld. Voorzitter Erik de Weijer is positief over hoe het bij de club gaat.


’S GRAVENMOER – Zeker als je het vergelijkt met een paar jaar terug gaat het goed met ONI. “Een paar jaar terug hadden we drie seniorenteams, nu zitten we weer op vijf. En in de jeugd hebben we er van ieder elftal eentje en bij de allerkleinsten een paar meer. In totaal hebben we nu een kleine 200 leden. Deze omvang moeten we wel houden, anders word je eigenlijk net te klein. Maar het gaat goed.”

Gezonde club
Dat de zaterdagvereniging juist nu kan investeren in de toekomst is een compliment naar het bestuur dat jaren geleden hard aan de slag ging met de vereniging. “We komen van ver. De financiële situatie was tien jaar geleden slecht. Dat is opnieuw op poten gezet. Het bestuur heeft dat heel netjes gesaneerd en de club weggezet als gezonde vereniging. Twee jaar geleden was alles weer netjes, daar kunnen we nu op voortborduren. Natuurlijk missen we de kantine-inkomsten nu, die zijn belangrijk. Maar met gezonde financiële situatie, de sponsorinkomsten die nog altijd blijven stijgen, contributie en de subsidies kunnen we in evenwicht blijven.”

De insteek van ONI is om met het eerste elftal actief te zijn in de derde klasse. “Daar zijn we twee jaar geleden in terechtgekomen als kampioen van de vierde klasse. Nu hebben we twee halve seizoenen gespeeld in de derde klasse. In het eerste jaar pakten we gelijk een periodetitel, het tweede jaar begon wat minder”, kijkt De Weijer terug op de prestaties van de hoofdmacht. Die start van dit coronaseizoen had ook te maken met het vertrek van spelers uit Dongen. Want naast de eigen jeugd – waarvan er komende zomer drie doorstromen naar het eerste – is de club afhankelijk van spelers die vanuit de buurplaats in ’s Gravenmoer willen komen voetballen.

“Dat zijn wel vaak jongens die hier al vaker komen. Het is gewoon een gezellige club. Sportief is belangrijk, maar de gezelligheid is ook van belang. Na een wedstrijd zit het hier altijd vol”, zegt hij in de kantine van de club. “En in ’s Gravenmoer is ONI ook een bindende factor, zoveel is er niet te doen. Oudere mensen hebben hier zaterdagmiddag hun vaste loop, pakken een biertje aan de bar en kletsen wat. Maar ook vanuit Dongen zakken mensen graag af naar hier.”


Een middenmoter in de derde klasse zijn en het ledenaantal zo houden, dat zijn wensen en reëele doelstellingen. En naast de zonnepanelen en het nieuwe B-veld zijn er daarnaast nog andere doelen. “We denken aan LED-verlichting op het B-veld en trainingsveld. Als dat lukt, staan we er helemaal goed voor. En dan moeten we nog een keer de kleedkamers opknappen. Die zijn in 1981 gebouwd en daar is buiten het hoognodige nooit meer iets aan gedaan. Dat wordt een grondige renovatie, maar moet wel een keer gebeuren”, legt De Weijer uit. “Als ik het zo vertel, ben ik zonder meer positief over hoe het gaat en wat er nog gaat komen.”

Klik hier voor meer artikelen over vv ONI.
Meer weten over vv ONI? Klik hier.

Gerdwin Jansen geniet als trainer van vriendinnenteam bij Madese Boys

De afgelopen jaren was Gerdwin Jansen bij flink wat clubs in de regio actief. Als trainer van meiden- en damesteams, maar ook als vlagger en leider bij eerste elftallen. Van FC Right’Oh tot RFC en van Be Ready tot Irene ’58. Afgelopen zomer kwam daar Madese Boys bij, de club uit zijn dorp. En daar geniet hij van het vriendinnenteam dat hij onder zijn hoede heeft, al wacht hij met alle dames met smart op het spelen van wedstrijden.


MADE – De in Made geboren Jansen verhuisde naar Geertruidenberg en kwam zo ook bij FC Right’Oh terecht. “Ik ben daar gaan trainen, heb in de technische commissie gezeten, ben vlagger geweest bij het eerste en ook leider. In die tijd zat ik ook al bij RFC, waar ik de meiden onder mijn hoede had en was ik vlagger bij de ploeg van Louis Roovers.” Vertrokken bij FC Right’Oh klopte Paul van Dijk aan, of hij bij Irene ’58 wilde vlaggen. Later volgde nog een jaartje bij Be Ready, om vervolgens weer terug te keren bij de meiden van RFC.

“Ik vind het spelletje gewoon heel erg leuk”, zegt Jansen. Het is te horen als hij praat over de teams waar hij heeft gezeten, als hij praat over voetbal. De passie straalt er vanaf. Hij stopt veel energie in de voetbalclubs waar hij actief is. Nu helemaal. Want terwijl hij bij RFC een meidenteam onder zijn hoede had, werd er in Made geroepen dat ze hem moesten halen voor het damesteam. Jansen werd gebeld. “Er volgde een gesprek. En nog één. Ik vond het best wel leuk. Ik kom uit Made, ben er ooit begonnen en woon ook weer in Made. Er was ook al snel een klik. Wel hebben we de trainingstijden wat moeten wijzigen. Ik train nu van half zeven tot half acht bij RFC, dan stap ik in de auto en vlieg ik naar Made, waar ik van acht uur, soms kwart over acht tot half tien à kwart voor tien bezig ben.”

Het was een raar eerste jaar, door corona. Toch was het ook leuk. “Ik was nog op vakantie en had gezegd dat ik vanuit Zeeland terug zou komen om ze te trainen. Stonden daar 29 speelsters. Ik wist niet wat ik zag. De meiden vinden het ook echt leuk. Door corona konden we op een gegeven moment maar met vier speelsters tegelijk of alleen op zondag, vanwege de avondklok. Toch is er een grote groep die gewoon blijft komen. Uiteindelijk wil je natuurlijk wel gewoon voetballen, je ziet dat de meiden het voetbal ook missen. Het gaat om het spelletje.”


Toch heeft Jansen er met iedereen een positieve sfeer in weten te houden. Vorig jaar eindigden de dames onderaan, dit jaar waren er maar een paar wedstrijden en zette corona een streep door het seizoen. “Maar er was een stijgende lijn. En de laatste wedstrijd was goed, daar trok iedereen zich ook aan op. Naast het veld is het ook een clubje voor de derde helft. Ik heb het pas twee keer meegemaakt, maar het is lang leven de lol. Het is een echt vriendinnenelftal.” Dat vind Jansen ook mooi. “Ik ben niet iemand die traint en er dan gelijk van door is. Ik wil erbij horen, ik vind die derde helft ook leuk.”

Nu die er niet is, worden dat soort momenten binnen alle mogelijkheden georganiseerd. Al is Jansen daar altijd mee bezig. Hij regelt fruit voor in de rust, organiseert een speurtocht en voetgolf. “Het is een klein beetje extra, maar dat vind ik leuk. En je krijgt er veel voor terug. Het is echt heel leuk om te doen. Ik steek er energie in, maar krijg er ook veel energie voor terug.” Logisch dus dat de samenwerking met een jaar verlengd is.

Klik hier voor meer artikelen over Madese Boys.
Meer weten over Madese Boys? Klik hier.

Pascal van den Hoek over coronatijd bij de GOZ-selectie

Trainen zonder wedstrijden in het vooruitzicht te hebben is niks voor voetballers, maar zeker ook niet voor trainers. Pascal van den Hoek merkt lachend op dat hij zich bij GOZ de voorbije maanden vooral bezigheidstherapeut voelde. ,,De sfeer is fantastisch.’’

MIJNSHEERENLAND – Terwijl Van den Hoek vertelt over hoe hij het trainen in coronatijd ervaart, begint hij te lachen. ,,Voor die gasten is het wel lekker rustig. Ik bijt op mijn tong als ik rare dingen zie, want het heeft nu toch geen zin om daarbij stil te staan’’, vertelt de fanatieke oefenmeester. Maar, voegt hij er ook aan toe: ,,Het gaat nu vooral om de lol en de sfeer is fantastisch, maar ik heb zeker geen zin in campingvoetbal.’’

Het is zoeken naar de middenweg, erkent Van den Hoek. Natuurlijk hebben tactische trainingen op dit moment weinig zin. Een moment om de lessen in de praktijk te brengen laat ten slotte nog wel even op zich wachten. ,,Als ik mij nu heel erg druk zou maken tijdens de training, zeggen de spelers ook: ‘Doe maar rustig aan, want er is voorlopig toch nog geen wedstrijd.’ Daarom laat ik dingen nu gaan, terwijl ik normaal gesproken de training bijvoorbeeld zou stilleggen. Dat komt allemaal wel weer en dat weten de spelers ook, maar daardoor heb ik soms wel het gevoel dat ik meer bezigheidstherapie geef in plaats van voetbaltraining. ’’

Alfa-mannetjes
In zijn merkwaardige vierde seizoen als eindverantwoordelijke ziet Van den Hoek zeker ook positieve punten. ,,Je ziet interessante dingen, waar normaal veel minder tijd voor is. Je maakt als groep een ander soort ontwikkeling door. Voor grote partijen laat ik bijvoorbeeld de spelers zelf teams samenstellen en tactieken bedenken. Zo kan je zien wie de volgzame types zijn en wie de alfa-mannetjes. Dat weet je normaal ook wel enigszins, maar nu is daar veel meer ruimte voor om te observeren’’, aldus Van den Hoek.

Passend binnen de coronareglementen, traint het keurkorps van Van den Hoek drie keer per week. Op dinsdag en donderdag zijn er wat gerichte oefeningen en partijspelletjes, op zaterdag een onderlinge wedstrijd. ,,Soms staan we met 25 man op de training. Deze periode is natuurlijk ook een mooie gelegenheid om bijvoorbeeld junioren te laten snuffelen aan het seniorenvoetbal.’’

Van den Hoek kijkt uit naar komende zomer, wanneer hopelijk een normale voorbereiding begint op eindelijk weer een normaal voetbalseizoen. ,,We starten op 31 juli en de oefenwedstrijden zijn geregeld. Op papier is alles dus klaar. Of we voor die tijd nog wedstrijden spelen, vraag ik mij af. Eerlijk gezegd denk ik van niet. Als het maar wel snel wordt toegestaan om ook met de 27-plussers in de groep te trainen.’’

Klik hier voor meer artikelen over GOZ.
Meer weten over GOZ? Klik hier.

Martijn Otten over de duo-functies in het GOZ-bestuur

Voetbalclub GOZ heeft de coronaperiode aangegrepen om het bestuur van vers bloed te voorzien. Voorzitter Jan-Pieter de Ruiter, die het stokje zelf ook nog dit jaar hoopt over te dragen, wordt omringd door zes nieuwe gezichten. De portefeuilles algemene zaken en voetbalzaken worden voortaan door een duo beheerd.


MIJNSHEERENLAND – Dorpsgenoten Martijn Otten en Sander Collignon zijn tijdens de (online) algemene ledenvergadering in maart samen benoemd als bestuurslid voetbalzaken bij GOZ. ,,En dat het een duo-functie is, blijkt nu al prettig te zijn. Er komt veel op je af’’, vertelt Otten. ,,Naar het einde van het seizoen is er natuurlijk een soort piekbelasting.’’

Otten en Collignon raakten als voetbalvaders betrokken bij GOZ. Hun zoons spelen in hetzelfde elftal. De bestuursrol is voor beiden nieuw. Otten: ,,We zijn nu nog vooral aan het ontdekken. We hebben een verdeling gemaakt in de werkzaamheden. Sander houdt zich bezig met de selectiezaken en ik met de overige zaken.’’

Een belangrijke taak voor de twee in de komende periode is het opstellen van een jeugdvoetbalbeleidsplan. Daarin trekken zij op met Taco Brouwer, die sinds een jaar actief is als jeugdcoördinator bij de club uit Mijnsheerenland, en de vorig jaar eveneens begonnen jeugdcommissie. ,,Toen is een frisse start gemaakt, maar afgelopen jaar lag alles vanwege corona natuurlijk een beetje op z’n gat. We willen de zaken op papier zetten, zodat er meer structuur en duidelijkheid ontstaat voor de leden en de trainers. Daarmee willen we meer rust en stabiliteit brengen.’’

Dat GOZ vier nieuwe hoofdsponsors heeft kunnen strikken in coronatijd, legt het jeugdvoetbal ook zeker geen windeieren. ,,Dat geeft een impuls waarmee we voor de jeugd activiteiten kunnen organiseren, zodat we voor hen een leuke vereniging blijven.’’


Zachte landing
Voorzitter De Ruiter is blij met de nieuwe gezichten in het bestuur. ,,Aan hen om verder door te pakken met GOZ’’, aldus De Ruiter. ,,De meeste leden van het vorige bestuur zaten er zo’n vijf jaar. Een mooi moment om het stokje door te geven. De club is wat dat betreft volop in beweging en dat is positief. Voor het nieuwe bestuur hebben we relatief jonge mensen gevonden. We hebben gewerkt aan een kleiner bestuur, met minder portefeuilles. Qua aantallen is het bestuur niet kleiner geworden, maar dat komt omdat er wat duo-functies zijn ontstaan. Veel mensen zien het niet zitten om een bestuursfunctie alleen in te vullen. Een duo-functie biedt het voordeel dat je de werkzaamheden kunt verdelen en je kunt met elkaar spiegelen. Dat maakt het voor meer mensen interessant.’’

Naast Otten en Collignon vervullen ook Edwin Mous en Hans Grootendorst een duo-functie. Zij beheren samen de portefeuille algemene zaken. Daarnaast traden secretaris Maaike Wessels en penningmeester Martijn Verwaal toe tot het bestuur. Alleen een nieuwe voorzitter ontbreekt nog. De Ruiter heeft er goede hoop op dat over niet al te lange tijd ook voor hem een opvolger is gevonden. Als het zover is, draagt hij de hamer met een gerust hart over. ,,Voor het nieuwe bestuur is er een zogenaamde zachte landing. Zelf neem ik tot het moment dat er een opvolger is, nog wel de lopende zaken waar.’’

Klik hier voor meer artikelen over GOZ.
Meer weten over GOZ? Klik hier.

Samenwerking vv Alblasserdam en vv de Zwerver stopt definitief

Het aantal kinderen dat gaat voetballen is de afgelopen jaren steeds verder gedaald en dat maakt het samenstellen van complete teams tot een steeds grotere uitdaging. Hierdoor wordt samenwerking met andere verenigingen noodzakelijk voor de continuïteit op langere termijn.

Daarom hebben vv Alblasserdam en vv de Zwerver bij aanvang van het voetbalseizoen 2020/2021 twee combinatieteams binnen de jeugd ingeschreven voor deelname aan de competitie. In navolging hiervan is er de afgelopen maanden tussen beide verenigingen verder gesproken over een continuering en intensivering van deze samenwerking in de vorm van het samenvoegen van de bovenbouw binnen de jeugdafdelingen.

Doel hiervan is om de kinderen wonend in de regio Alblasserdam en Kinderdijk de mogelijkheid te geven om op eigen niveau en leeftijd, in een prettige en veilige omgeving en met goede begeleiding, te kunnen voetballen.

Los van de begrijpelijke sentimenten was en is er gelukkig voldoende begrip en draagvlak bij de achterban om in te zien dat samenwerken tussen verenigingen een noodzaak is om op de langere termijn het voetbal in de regio te kunnen blijven aanbieden.

Na initieel overeenstemming op hoofdlijnen te hebben bereikt over de invulling van de samenwerking, is recentelijk toch gebleken dat na verdere detailbesprekingen er voor het komende seizoen een verschil van inzicht is ontstaan. Op basis hiervan heeft vv De Zwerver besloten de samenwerking voor komend seizoen niet uit te rollen. Ondanks de grote teleurstelling bij vv Alblasserdam over deze onverwachte wending en gemiste en wellicht historische kans respecteert zij het besluit.

De beide besturen willen nogmaals het belang van samenwerken benadrukken, waarbij het belang van de kinderen centraal staat. De correcte publicatie op de website van De Zwerver had daarom moeten zijn : Bestuur VV De Zwerver stopt de samenwerking met VV Alblasserdam voor komend seizoen, maar blijft wel in gesprek om eventuele samenwerking op langere termijn te onderzoeken.

Klik hier voor meer artikelen over VV Alblasserdam. Klik hier voor meer over vv de Zwerver.
Meer weten over vv Alblasserdam? Klik hier. Meer weten over vv de Zwerver? Klik dan hier.

Keepersclinic bij FC Binnenmaas groot succes

Het komt niet dagelijks voor dat je als keeper de fijne kneepjes van het vak van een eredivisiedoelman kan leren.


De keepers van FC Binnenmaas kregen die kans onlangs wel: zij werden op een mooie aprilzaterdag onder handen genomen door de keeperstrainers van hun club én RKC-doelman Etienne Vaessen die speciaal naar de Hoeksche Waard was gekomen om met de keepers van diverse leeftijden aan hun vaardigheden te schaven. De leerzame clinic maakte deel uit van de keepersontwikkeling die FC Binnenmaas heeft uitgestippeld en waar eerder dit jaar al ontwikkelingen waren. In februari werd namelijk Martin Remmers als keeperstrainer en –coördinator aangesteld. Remmers was speler van de hoofdmacht en spant zich al jaren in voor de vereniging. De geslaagde keepersclinic zorgde wat dat betreft voor een mooi vervolg.

Er gebeurt overigens meer op jeugdvoetbalgebied, want sinds 14 april organiseert FC Binnenmaas opnieuw de Mini Champions League voor spelertjes van vijf en zes jaar die op woensdagmiddag hun competitie afwerken. Die mini-competitie bleek al eerder een schot in de roos.


Duurzame toekomst
FC Binnenmaas kijkt niet alleen op voetbalgebied naar de toekomst maar spant zich ook op accommodatiegebied in voor mooie komende tijden. Al eerder stapte de vereniging over op led-verlichting, maar de volgende stap richting duurzaamheid is de komst van zonnepanelen op het dak van het clubhuis. Met de gemeente Hoeksche Waard is overleg geweest en tevens is er een afspraak uit voortgekomen. Binnen afzienbare tijd zouden de panelen geïnstalleerd moeten zijn.

Meer artikelen lezen over FC Binnenmaas? Klik hier

FC Binnenmaas kiest voor continuïteit

Tweedeklasser FC Binnenmaas knalde uit de startblokken, maar het seizoen bleef beperkt tot enkele wedstrijden en van een reprise kwam het niet meer. De blik ging daarop snel naar de toekomst. Voor het komend seizoen kiest de club die ontstond uit de samensmelting van Maasdam en Puttershoek voor continuïteit én de toevoeging van enkele nieuwe spelers.


MAASDAM – Al vroeg kwam het nieuws naar buiten dat FC Binnenmaas het contract met trainer Michel van Noort opnieuw een jaar zou verlengen. Niet lang daarna werd duidelijk dat er binnen de technische staf van de hoofdmacht niet veel zou veranderen. Martin Remmers en Danny Mayers zullen de assistenten blijven van hoofdtrainer Van Noort en ook keeperstrainer Dylan Staneke zal de keepers opnieuw onder zijn hoede nemen. Binnen de medische staf is er wel een verschuiving: Joey de Jong verlaat de club en wordt opgevolgd door Kees van der Pligt, die keepte in de hoofdmacht van Maasdam en dit seizoen verzorger was bij ’s-Gravendeel nadat hij eerder actief was bij Goudswaardse Boys, ZBVH, Piershil en Strijen. Karim Veth zal als fysiotherapeut aan de selectie van FC Binnenmaas verbonden blijven. Nico Korpel zal daarentegen een stapje terugdoen als elftalleider. Korpel wordt opgevolgd door Leo van Gammeren, voormalig doelman van Strijen wiens zoon Thijs al bij FC Binnenmaas actief is in de jeugd.

Spelersgroep
FC Binnenmaas maakt al jaren geen gekke bokkensprongen als het gaat om het formeren van een uitgebalanceerde selectie. Dat zal ook niet voor het komende seizoen gelden, als hopelijk de dreiging van het coronavirus (grotendeels) is ingedamd. Voor het nieuwe seizoen zijn wel al een drietal nieuwe spelers vastgelegd: Leroy Verwey, Joeri van Ast en Wessel Kool. Leroy Verwey (foto) doorliep de jeugdopleiding van Alexandria’66 en kwam drie seizoenen uit voor de hoofdmacht van de Rotterdamse club. Daarna besloot hij zijn geluk elders te beproeven en belandde in Zwijndrecht bij Pelikaan, het afgelopen seizoen de competitietegenstander van FC Binnenmaas. Het afgelopen seizoen was hij al in beeld bij FC Binnenmaas, maar koos toen voor hoofdklasser Zwaluwen. Blessureleed en het coronavirus gooiden echter roet in het eten. Voor het komend seizoen kiest Verwey toch voor FC Binnenmaas, waar hij twee oude bekenden tegenkomt: met Youri van Noort en Mayles Glen speelde hij samen bij Alexandria’66. Joeri van Ast begon bij het Dordtse Oranje Wit, waar hij alle selectieteams doorliep en op zijn achttiende in de hoofdmacht speelde. Na drie seizoenen verkaste hij naar ’s-Gravendeel. Op De Trekdam kwam hij meerdere voormalig spelers van Oranje Wit tegen. Na gesprekken met de technische commissie en trainer Michel van Noort koos Van Ast ervoor om naar FC Binnenmaas te verkassen. Daar gaat hij samenspelen met Wessel Kool die het grootste gedeelte van zijn jeugd bij YVV De Zwervers speelde en via de amateurs van Sparta bij Brielle belandde. Waarna hij naar Brielle vertrok om daar in de JO19-1 te gaan spelen. De terugkeer bij De Zwervers zorgde voor een verdere ontwikkeling als makkelijk scorende speler. In coronatijd trainde hij regelmatig samen met Delano Oehlers, de spits van FC Binnenmaas en zo kwam hij in beeld voor een
overgang naar de tweedeklasser.


Sponsors
Ook op sponsorgebied is er continuïteit bij FC Binnenmaas. De sponsorcommissie van de club heeft gesprekken gevoerd met alle hoofdsponsors van het eerste elftal, aangezien deze zomer de verbintenissen zouden aflopen. Deze gesprekken zijn zo voorspoedig gelopen dat alle sponsorcontracten weer voor drie jaar zijn verlengd tot augustus 2024. De komende drie seizoenen zullen de namen/logo’s van European Tyre Distributors uit Strijen, Reedijk Wheels and Tyres Group uit Strijen en FrieslandCampina uit Maasdam weer op de tricots van de hoofdmachtspelers te zien zijn. Ook werd het contract van de broeksponsor Autorijschool Henk Legerstee uit Maasdam met drie jaar verlengd.


Klik hier voor meer artikelen over FC Binnenmaas.

VoetbalJournaal Zwijndrecht, voorjaar 2021

Lees hier de krant</