Waar het de laatste jaren vaak wisselvallig was, daar was Tholense Boys dit seizoen wél voortvarend uit de startblokken geschoten.  Raymond ten Voorden was dan ook teleurgesteld dat het seizoen geen vervolg kreeg.

“Dat was zeker jammer. We doen elk jaar altijd wel bovenin mee, al hebben we de laatste seizoenen niet gebracht wat er in ons vermogen ligt denk ik. Dat was nu wel het geval en waren we goed vertrokken. Iedereen was scherp en we stonden er conditioneel ook goed op. Dat zag je ook terug in wedstrijden. Maar helaas zullen we nog even geduld moeten hebben voordat we weer aan onze doelstellingen kunnen werken.”

De centrale verdediger doorliep de jeugd bij Tholense Boys tot zijn negende om toen de vertrekken naar de jeugdopleiding van RBC Roosendaal. Daar bleef hij vijf seizoenen en maakte toen de overstap naar MOC’17. Een aantal jaar geleden keerde hij terug op Tholen op voorspraak van de toenmalige trainer Erwin de Nijs, die nu inmiddels werkzaam is bij hoofdklasser RKSV Halsteren. “Dat was toen een mooi moment om terug te keren bij de club waar ik me toch goed op mijn plek voel. Ik speel wekelijks en heb het gevoel dat ik van waarde ben voor de ploeg. Dat is wel een prettige gedachte. Ik heb de afgelopen jaren regelmatig wel weer aanbiedingen gehad van andere clubs, maar ik hoef niet zo nodig meer weg. Het complete plaatje zou dan zo goed moeten zijn, dat ik het echt als een stap vooruit zie wil ik nog een keer hier weggaan. Maar voorlopig heb ik hier nog voldoende om voor te voetballen en ik wil graag met deze club de stap omhoog proberen te realiseren.”

Want een aantal seizoenen geleden promoveerde Tholense Boys na jaren eindelijk weer een keer naar de tweede klasse, het niveau waarop de club graag actief wil zijn. Al liep dat toen uit op een teleurstelling. “Alles wat toen mis kon gaan ging ook mis. Blessures, pech in wedstrijden, onverklaarbare fouten en ga zo maar door. Het was echt een rampseizoen met degradatie tot gevolg helaas. Sindsdien zijn we er niet meer in geslaagd om terug te keren, wat wel onze ambitie is en blijft.”

En die doelstelling zal de ploeg moeten gaan najagen met een nieuwe trainer aan het roer, want Arie van der Zouwen volgt Kees de Rooij op die vertrekt naar SC Gastel. “Dat zal ook weer wennen worden, maar ik heb er alle vertrouwen in. Ik heb goede verhalen gehoord over de nieuwe trainer die ook een grote staat van dienst heeft. Hopelijk kunnen we de vorm die we dit seizoen toonden ook straks weer op de mat leggen. We hebben in elk geval de gehele coronaperiode doorgetraind, dat heeft de technische staf echt geweldig gedaan om de boel scherp en gemotiveerd te houden. We hebben een leergierige groep die al jarenlang bij elkaar speelt. Met jongens van Tholen en een aantal van buitenaf die zich inmiddels al goed thuis voelen en goed opgenomen zijn. Daarnaast kloppen ook enkele jongens uit de JO19 op de deur en willen enkele spelers van het tweede elftal de stap maken richting de selectie. Dat is een goede ontwikkeling denk ik en het zegt ook veel over de filosofie binnen de club. Spelers op het veld hebben waarmee ook het publiek zich kan identificeren. En die willen knokken om met Tholense Boys zo goed mogelijk te presteren.”

Dat is ook de ambitie die overheerst bij Ten Voorden, die dit seizoen bij afwezigheid van Auke Bovenberg zelfs de aanvoerdersband droeg. “Een geweldige eer om dat te mogen doen. Trots ook om dan tijdens wedstrijden als eerste me je ploeg het veld op te lopen. Die reeks wedstrijden en die eer die pakken ze me niet meer af, al is het geen doel op zich. Er telt maar een ding en dat is de club en het teambelang. Daaraan moet ieder zich ondergeschikt maken om uiteindelijk een zo hoog mogelijk niveau te bereiken. En hopelijk lukt het ons om de ambitie om te zetten in stabiele resultaten. Dat zou geweldig zijn in elk geval”.

Voor meer informatie over Tholense Boys klik hier.
Voor meer artikelen over Tholense Boys klik hier.

Waar sommigen al één of misschien wel twee seizoenen zijn ‘gered’ van degradatie door de coronapandemie, daar geldt voor Halsteren zaterdag 1 twee keer het tegenovergestelde. Ambitieus al ze zijn en hoe ze ook sportief gezien er al twee seizoenen bovenuit steken in de derde klasse zaterdag, een promotie heeft het nog altijd niet opgeleverd.

“Zuur, héél zuur is dat. En ook best frustrerend al beseffen we ons wel dat het nog altijd máár over voetbal gaat. Al wil je als speler altijd het hoogst haalbare bereiken en daar worden ze nu al twee seizoenen bij Halsteren in geremd. Zelf was dit mijn eerste seizoen weer terug bij de club waar ik in de jeugd begon met voetballen en was het na een handjevol wedstrijden alweer voorbij. Daarin hebben we aangetoond, dat we ook dit jaar maar één doel hadden en dat was promotie”, zegt middenvelder Joost Wesdorp.

Hij doorliep de jeugd bij RKSV Halsteren en trok daarna richting Heerle om zich te verbinden aan HSC’28. Daarna volgde een overstap richting Tholense Boys, nu competitiegenoot én titelconcurrent van zijn huidige club in de 3^e Klasse B. Zijn terugkeer naar de zaterdagtak van Halsteren was na Tholense Boys een logische stap. “Ik heb in het verleden wel op zondag gevoetbald bij de senioren, maar dat trekt me de laatste jaren niet meer zo. Je ziet ook dat steeds meer clubs de overstap maken naar het zaterdagvoetbal. Ik wil gewoon lekker op een mooi niveau mijn wedstrijden voetballen op zaterdag, dan met vrienden lekker kunnen stappen en op zondag was wedstrijden kijken in de buurt. Die indeling van mijn weekend bevalt me al een aantal jaren uitstekend, al is het nu wel danig behelpen, omdat wedstrijden natuurlijk niet gespeeld worden helaas.”

Vrienden waarmee hij vroeg al samenspeelde vroegen hem om terug te keren bij Halsteren zaterdag om daar met elkaar toe te werken naar hun doel: voetballen in de tweede klasse. En omdat hij zich niet helemaal meer op zijn plek voelde bij Tholense Boys besloot Wesdorp terug te keren. “En dat bevalt uitstekend. We hebben een geweldige groep, zowel qua sfeer als ook voetbaltechnisch. Dat laten we denk ik ook zien in de wedstrijden die we spelen en het elftal staat natuurlijk niet voor niets al twee seizoenen bovenaan. Al heb ik wel gemerkt, dat vooral het plezier en de lol in het spelletje voor mij een steeds grotere rol beginnen te spelen. En hier bij Halsteren ervaar ik beide dus dat is een bevestiging dat ik de juiste stap heb gezet.”

De 25-jarige Wesdorp speelt doorgaans zijn wedstrijden centraal op het middenveld in de ploeg van trainer Remco van Haaren, die net als de rest van de voltallige selectie heeft aangegeven ook komend seizoen door te gaan. “Dat is wel prettig, net zoals de gehele groep ook doorgaat. Want iedereen wil hier maar één ding: met elkaar die gestelde doelstelling realiseren en dus de stap omhoog maken naar de tweede klasse. Ik denk ook dat wij daar, gezien de kwaliteiten en groeipotentie die in deze spelersgroep zit, ook thuishoren. Maar je moet er eerst en vooral wel zien te komen en dat is de afgelopen jaren, mede ook ingegeven door corona natuurlijk, nog niet gelukt.”

En om er straks vanaf de start direct te staan traint Wesdorp al die tijd al door. Met de ploeg één keer per week en daarnaast doet hij ook nog vijf keer per week krachttraining en werkt hij twee keer per week aan zijn conditie. “Je merkt dat het op het veld soms lastig is om de focus vast te houden als je traint zonder tastbaar doel op korte termijn. Maar ik ben zelf geen stilzitter en moet dus bezig blijven. Om sterker te worden en fit te blijven, want we moeten er klaar voor zijn als we straks eindelijk weer mogen voetballen en ein-de-lijk kunnen proberen om die stap die we zo graag voor ogen hebben ook daadwerkelijk te gaan zetten.”

Meer artikelen lezen over RKSV Halsteren? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over RKSV Halsteren.

Hij speelde dit seizoen slechts vier competitiewedstrijden met NOAD’67, maar daarin moest Pjotr Mosselman liefst twintig keer een bal uit het net vissen. De goalie wil dit jaar dan ook zo snel mogelijk vergeten en kan niet wachten tot het nieuwe seizoen weer begint.

“Het was een voorbereiding en competitiestart waarin vrijwel alles tegenzat. Maar welke keeper kan zeggen dat hij twintig goals tegen krijgt in vier duels, met nul punten laatste staat en toch niet is gedegradeerd…. Want dat we in die vier gespeelde wedstrijden puntloos bleven én zoveel goals rond de oren kregen, dat lag enerzijds aan een stuk inzet en anderzijds door domme persoonlijke fouten. En als het dan eenmaal tegenzit, dan is het moeilijk om dat om te draaien. Zélfs als de competitie nog maar aan het begin staat. Het is aan ons als ploeg nu zaak om het volgend seizoen weer op te pakken en te laten zien dat we zeker in die derde klasse thuishoren.”

Mosselman speelt inmiddels alweer tien seizoenen voor de derdeklasser uit Sint-Philipsland, waarvan hij de laatste zes seizoenen als basisspeler onder de lat staat. “Ik heb mijn gehele jeugd bij WHS gespeeld in Sint Annaland, waar ik overigens nog altijd woon. Dus zeker die derby’s tegen elkaar zijn voor mijn altijd wel extra speciaal. Je bent er dan toch op gebrand om het zo goed mogelijk te doen en die wedstrijden te winnen. Dat wil je natuurlijk altijd, maar toch lijkt het wel alsof we tegen ploegen uit de directe omgeving iets extra’s kunnen brengen. Al hebben we de laatste seizoenen ook wel geregeld aan de verkeerde kant van de score gestaan. En dan weet ik al dat ik het op het dorp een tijdje ‘aan moet horen’ haha. Zeker van een van mijn beste vrienden Machiel den Engelsman die voor WHS speelt en honderd meter van me vandaan woont. Maar dat is ook weer de charme van derby’s natuurlijk.”

Waar NOAD’67 een aantal jaren geleden altijd wel tot de ploegen in de linkerrij kon worden gerekend, daar is de laatste seizoenen echter een neerwaartse lijn ingezet, iets wat volgens Mosselman ook goed te verklaren is. “We hebben simpelweg de afgelopen jaren een hoop aan kwaliteit ingeleverd. Bepalende spelers die gestopt zijn of in een lager elftal zijn gaan spelen. En de aanwas die vanuit de jeugd of elders kwam die is helaas niet heel groot. Dus hebben we een smalle selectie én een hoop onervarenheid. En dat zie je dan ook terug in de resultaten. De wil is er vaak wel, maar de spoeling is gewoon soms erg dun en dat is wel jammer.”

Hij kan er zelf over meepraten, want sinds enkele jaren is hij de onbedreigde nummer één onder de lat, want een echte concurrent dient zich voorlopig niet aan. In de jeugd zijn wel enkele keepers maar die zijn nog niet oud genoeg om een rol van betekenis te kunnen spelen. Ik probeer ze daarin tijdens de training wel te helpen en stimuleren, maar een concurrent die me het vuur aan de schenen legt die is er vooralsnog niet. Net zoals we geen keeperstrainer hebben momenteel. Gelukkig hebben we in de afgelopen coronaperiode voldoende oefenvormen gedaan, ook in vier- en tweetallen waarbij ik voldoende aan mijn trekken ben gekomen. We moeten er met z’n allen het beste van maken en ervoor zorgen dat we volgend seizoen weer laten zien wat we echt kunnen.”

Want Mosselman is er van overtuigd dat hij zich  met NOAD’67 prima moeten kunnen handhaven in de derde klasse van het zaterdagvoetbal. “Al moet je er dan wel zelf alles er aan doen en kunnen we als ploeg niet verslappen. We krijgen overigens ook een nieuwe trainer, al is nog niet bekend wie dat gaat worden. Iedereen begint dan weer ‘op nul’, wat hopelijk weer voor nieuw elan zorgt. En het is te hopen dat we scherper én beter van start gaan dan dit seizoen. Al kan het ook niet veel slechter als je nul punten haalt… Maar we zijn nog steeds derdeklasser dus dat is al bij al toch een meevaller.”

Klik hier voor meer informatie over NOAD’67.
Klik hier voor meer artikelen over NOAD’67.