Home Blog Pagina 802

Geen ‘bokito’ gedrag bij Roberto Grandazzi

“Als je het op halve kracht doet, red je het niet”, zegt Roberto Grandazzi als hij de spelers van het tweede elftal van MSV’71 een afwerkvorm op het doel laat doen. Het is de Vlaardinger ten voeten uit. Komend seizoen stelt hij zijn passie in dienst van zijn oude club DVO’32.

Zijn achternaam verraadt Italiaans bloed. “Een achtste”, zegt Grandazzi (38). “Mijn overgrootvader behoorde tot de eerste generatie Italiaanse arbeidsmigranten. Hij is getrouwd met een Nederlandse vrouw. Mijn opa heeft dus voor de helft Italiaans bloed, mijn vader een kwart.” Grandazzi voelt zich echter een volbloed Nederlander. “Ik ben welgeteld één keer in Italië geweest. Met vrienden voor de Europa League-wedstrijd tussen Atalanta Bergamo en Everton. Die mevrouw bij het ticketbureau van het stadion zag mijn achternaam en begon een heel verhaal in het Italiaans. Ik begreep er geen woord van, haha.”

Toch moet er ergens iets Italiaans zitten in Grandazzi. Op voetbalgebied heeft hij een voorliefde voor wedstrijden vol strijd. “Ik kijk liever naar Millwall tegen Sunderland dan een wedstrijd in de Champions League tussen Paris Saint Germain en Manchester City. Dat gepolijste voetbal, mooi hoor, maar ik kan echt genieten van die echte strijd, de persoonlijke duels, de passie.” Dat heeft waarschijnlijk ook te maken met het feit dat Grandazzi er zich als voetballer in herkent. “Ik ben zelf inderdaad ook een speler geweest die het van strijd moest hebben. Ik was niet bepaald gezegend met vreselijk veel talent, maar als ik op het veld stond gaf ik mij voor de volle honderd procent. Ik knokte mij helemaal leeg. Ik verwacht het ook van mijn spelers dat ze dan doen. Slecht spelen, dat kan altijd, maar opgeven hoort daar niet bij.”

Dat Grandazzi niet de speler was met de beste techniek heeft ook alles te maken met de opbouw in zijn carrière. Hij speelde in de jeugd handbal. “Mijn zus deed dat ook. Ik heb bij Quintus gespeeld en heb nog een paar keer meegedaan in de eredivisie. Dat was in de tijd dat het handbal nog niet van zo’n hoog niveau was”, blijft hij bescheiden. De mentaliteit die hij had als handballer bleek een kwaliteit die ook op het voetbalveld goed van pas kwam. Bij DVO’32 werd dat talent ook snel ontdekt. “Ik heb denk ik, verspreid over een paar jaar, tussen de zeventig en honderd wedstrijden in het eerste gespeeld. Wilco Wapenaar was de eerste trainer die mij in de basis heeft gezet. Bij mijn afscheidswedstrijd heb ik nog gescoord. Ben Hoogwerf was toen al trainer. Hij bracht mij na rust in het veld als aanvaller. Tegen GGK, volgens mij moesten wij met grote cijfers winnen. Ik kwam alleen vrij voor de keeper. Bijna open doel. Dat was best nog wel moeilijk, haha.”

Als één ding niet past bij Grandazzi is het wel het slaan op de eigen borst. “Ik ben wars van autoritair gedrag. Daar blijf ik als trainer ook van weg. Mijn boodschap is altijd: we doen het samen.” Bij MSV’71 was hij afgelopen twee seizoenen trainer van het tweede elftal. Die rol gaat hij vanaf komend seizoen bekleden bij zijn oude club. “Hier bij MSV heb ik prima naar mijn zin. Ik heb ook enorm veel geleerd van mijn collegatrainer Steve James. Maar ja, als je oude club je roept, is het heel lastig om geen ja te zeggen. Al mijn vrienden zitten bij DVO en mijn zoontje gaat in de JO7 spelen.”

Klik hier voor meer informatie over MSV ’71
Lees hier meer artikelen over MSV ’71

VoetbalJournaal Westland, voorjaar 2021

Lees hier de krant</

Excelsior’20 staat voor nieuw avontuur

Uitgerekend één jaar na het honderdjarig bestaan, laaide de discussie weer op: moet Excelsior’20 een zondag vereniging blijven of moet het prestatievoetbal naar de zaterdag verhuizen. De keuze leek gemaakt totdat de KNVB een konijn uit de hoge hoed toverde. “We gaan alles goed overdenken.”

Op 14 juni was de uiterlijke inschrijfdatum voor de nieuwe competitie. Dan moest Excelsior’20 zijn keuze definitief hebben gemaakt. Wordt het de zaterdag of nog een jaartje overleven op de zondag. Dat laatste lijkt vanuit strategisch oogpunt slim. Maar dat betekent volgens voorzitter Zoran Nikolic wel een weggegooid jaar. “Sportief gezien zal het geen meerwaarde hebben.”

Eind april verraste de KNVB de hele amateurvoetbalwereld in West II met de mededeling dat het met ingang van het seizoen 2022/2023 mogelijk wordt voor clubs om ‘horizontaal’ over te stappen van de ene naar de andere speeldag. In de praktijk betekent dat het clubs op zondag zonder klasseverlies de zaterdag kunnen instromen. Wie, zoals Excelsior’20, in de tweede klasse speelt op zondag, kan dat een seizoen later, mits gehandhaafd, doen in de zaterdag-tweedeklasser. De clubs, die van plan zijn komend seizoen over te stappen naar de zaterdag, vallen nog in de oude regeling. Zij beginnen op zaterdag in de vierde klasse, ongeacht het niveau waarop zij op zondag spelen. Met die gedachte doorliep het Excelsior’20-bestuur de afgelopen maanden een zorgvuldig besluitingstraject. “Daarbij hebben we alle geledingen meegenomen. Bestuur, vrijwilligers, staf, jeugdafdeling en spelers”, zegt Nikolic. “Daaruit kwam een duidelijk beeld naar voren: van zondag naar de zaterdag.”

Nikolic merkte dat het draagvlak bij Excelsior’20 voor prestatievoetbal op zondag steeds minder werd. “Voor ons is de basis dat je twee selectieteams op de been kan brengen. Voor komend seizoen zou dat zeker niet meer lukken. We hadden net voldoende spelers voor één elftal. Daar zaten ook drie, vier jongens bij als een soort noodachtervang. Het was erg dun. Vervolgens hebben we gekeken wat de potentie was voor mogelijke spelers van buitenaf. Ook dat beeld was niet positief. Daarnaast kwam uit de inventarisatie dat van de jeugdspelers die doorstromen naar de senioren het merendeel op zaterdag wilden voetballen en niet op zondag.”

“Als bestuur moet je vooral goed luisteren naar je leden. Dat hebben we gedaan. Daarbij was de insteek vervolgens ook om een zachte landing te maken. Als je dan voor de zaterdag kiest, zorg er dan ook voor dat zo veel mogelijk spelers die overstap maken. Dat is gelukt. Van de achttien spelers stappen er veertien over. Daardoor verzekeren we ons niet alleen van een kwantitatieve, maar ook kwalitatieve impuls. Een ander positief punt is dat we de staf van de zondag hebben kunnen integreren in die van de zaterdag. We hebben alleen afscheid moeten nemen van Raymond de Romph, de trainer op zondag. We hebben dat geprobeerd zo netjes mogelijk af te wikkelen.”

Het KNVB-besluit om horizontaal overstappen mogelijk te maken heeft zeker niet alles op zijn kop gezet, benadrukt Nikolic. “Maar we gaan wel een nieuwe afweging maken. Als de spelers per se nog op zondag willen, wie zijn wij om dat tegen te houden. Je moet alleen uitkijken dat je dan niet het lachertje gaat worden. Je zal altijd voldoende spelers moeten hebben.” Voor Nikolic is het niveau niet zaligmakend. “Ik verheug me op derby’s in de vierde klasse met PPSC, HermesDVS en SVV. Op den duur gaan we heus wel weer die stap omhoog maken, maar je hoort mij niet zeggen dat wij in ons eerste seizoen op zaterdag wel eventjes kampioen worden.”

Klik hier voor meer informatie over Excelsior ’20
Lees hier meer artikelen over Excelsior ’20

VoetbalJournaal Bollenstreek, voorjaar 2021

Lees hier de krant</

VoetbalJournaal Barendrecht, voorjaar 2021

Lees hier de krant</

Kwekkertjes vieren jubileum bij VFC

De Kwekkertjes, de jongste tak aan de VFC-boom, viert dit jaar het tienjarig bestaan. Annemieke Bot is ‘poortwachter’ van het eerste uur. “We hebben er jaren voor moeten knokken.”

Twee uur voordat het Oranjevoetbalfestival op het VFC-terrein op 5 mei plaatsvindt, is Bot samen met vele andere vrijwilligers druk bezig met het uitzetten van de oefeningen en opstellen van de spelletjes. VFC verwacht deze middag meer dan honderd kinderen. “We hebben flink ons best gedaan”, zegt Bot. “We hebben honderddertig aanmeldingen. We hebben gigantisch reclame gemaakt. Facebook, twitter. Niet alleen onze jeugdleden komen, maar ook van andere clubs en kinderen die niet gebonden zijn aan een club.”

Bot stond ruim tien jaar geleden aan de basis van de Kwekkertjes, het voetbal voor kinderen vanaf vier tot en met zes jaar. Al veel eerder opperden zij het idee. “CWO had het toen al. Mijn jongste zoon was thuis niet meer te houden en wilde graag op voetbal. Bij VFC was die mogelijkheid er niet. ‘Dan doen we hem nog een jaartje bij CWO op voetbal’, heb ik nog een keer thuis gezegd. Nou, dat ging er bij mijn man Hans, die toen al bestuurslid was bij VFC en nu nog steeds is, niet in. Na een paar jaar aandringen is VFC toch overstag gegaan. ‘Ga je gang maar’, zei Jaap Jongeman, de jeugdvoorzitter. “Bianca van der Slot is er al heel snel bijgekomen. Met zijn tweeën vormen wij de vaste kern. Wij zijn nu met zijn vieren.”

‘De poort van VFC’, noemt Bot ‘De Kwekkertjes’, die zelfs een eigen logo hebben. “Bij ons worden kinderen en ouders wegwijs gemaakt in het voetbal. Kinderen leren de eerste voetbalvaardigheden, ouders kunnen kennis maken met hoe het gaat in een vereniging als de onze.”

Inmiddels heeft Bot ladingen ‘kwekkertjes’ groot gebracht en groot zien worden. “Van de eerste groep kinderen spelen er nu nog een aantal in de JO17. Die hebben maar heel kort bij de Kwekkertjes gezeten, want we zijn toen in mei begonnen en in juni zijn zij al doorgestroomd naar het reguliere voetbal. De groep erachter, nu de JO15, hebben wel het hele traject meegemaakt.”

Vol trots meldt Bot, die naar eigen zeggen de ideale vrouw is (‘ik drink bier en kijk thuis altijd voetbal’), dat spelertjes die de Kwekkertjes hebben doorlopen, ‘een voorsprongetje hebben’. “Tenminste, dat wordt gezegd door de mensen die er verstand van hebben. Ik ben geen trainer die veel verstand heeft van techniek en tactiek hoor. Dat hoeft ook niet voor deze leeftijdsgroep. Plezier staat voorop. Kinderen moet lol hebben en ouders naar de zin. Niet dat we op het veld maar wat doen. Er zit echt wel een idee achter. We proberen de kinderen wel uitdagingen te bieden. Als ze iets goed onder de knie hebben, breiden we de oefening uit. Maar dat doen we altijd via spelletjes. Bijvoorbeeld als we dribbelen doen we dat van stadion naar stadion. De spelertjes zelf mogen de namen van die stadions bedenken. We sluiten altijd af met een wedstrijdje in de ‘kooi’, hierachter. Dat is natuurlijk helemaal het einde.”

Klik hier voor meer informatie over VFC
Lees hier meer artikelen over VFC

vv Heukelum stelt groot jubileumfeest nog even uit

Voetbalvereniging H.V.V. D.O.S. (Heukelumse Voetbal Vereniging Door Oefening Sterk), nu vv Heukelum, werd op 26 april 1930 in café ‘De Sport’ opgericht door een groepje sportminnende Heukelumers. De 45 leden van het eerste uur hadden toen niet kunnen vermoeden dat hun vereniging 91 jaar na dato nog zou bestaan.

Als het coronavirus niet zo om zich heen had gegrepen, was het bij Heukelum ruim een jaar geleden al groot feest geweest. Het zit er allemaal nog even niet in, maar er komt een moment dat de club het jubileumfeest met alle leden, vrijwilligers, donateurs, sponsors en supporters gaat vieren.

Meer dan honderd jaar geleden leek het erop dat er in Heukelum in 2020 het 100-jarig bestaan zou kunnen worden gevierd. Op woensdag 21 april 1920 werd in Heukelum na een initiatief van G. Lakerveld een sportvereniging opgericht onder de naam D(oor) O(oefening) S(terk). Het doel van de vereniging was voetbal, alsook gymnastiek en atletiek te beoefenen. De toekomst leek veelbelovend omdat in het jaar van oprichting zelfs een tweede elftal actief werd. Maar niets was minder waar. Helaas voor voetbalminnend Heukelum stond op 22 januari 1921 een heel vervelend bericht in de krant: ‘Naar we vernemen gaat de sportvereniging ‘Door Oefening Sterk’ zich voornamelijk toeleggen op de beoefening van gymnastiek en atletiek’. Voetbal was niet mogelijk omdat de club niet beschikte over een geschikt veld.

De Heukelumers zaten na die mislukte eerste poging echter niet stil en richtten enkele jaren later opnieuw een voetbalvereniging op. Nu werd ‘De Stormvogels’ de naam. Een nieuwe vereniging met dezelfde problemen als zijn voorganger. Opnieuw bleek er geen veld voor deze nieuwe club voorhanden. De terreinen lagen in Heukelum dus niet voor het opscheppen en geld nog veel minder. Geruisloos zijn de moedig uitgevlogen ‘Stormvogels’ tenonder gegaan.

Eindelijk raak

Bij de derde poging, op 26 april 1930, was het wel raak. De voetbalvereniging H.V.V. D.O.S. werd opgericht. De openingswedstrijd tegen AVV uit Asperen werd met 1-3 verloren. In 1934 was het eerste kampioenschap in de clubgeschiedenis een feit. Op de voorlaatste speeldag wordt met 2-2 gelijkgespeeld tegen nummer twee, M.V.V. (Meerkerk). Zondag 8 april 1934, op de laatste speeldag kan de kampioensvlag in top bij een gelijkspel of een overwinning. De D.O.S.-spelers laten er geen misverstand over bestaan en verpulveren N.S.V. met 11-0. Het kampioenschap in de tweede klasse A van de B.V.B. is binnen. Dan volgt een zwarte bladzijde. Op 25 januari 1945 valt de geheime ‘Feldpolizei’ uit Utrecht op adressen in Leerdam, Heukelum en Asperen binnen. Arend Zeemering, Evert Nool en Marinus Visser van de Heukelumse KP-ploeg (knokploeg) worden opgepakt en later ter dood gebracht. Het zal een grote indruk maken op de bewoners van het doorgaans zo rustige stadje. H.V.V. D.O.S. heeft één oorlogsslachtoffer te betreuren, Adrianus (Janus) van Berk. Van Berk moet in de oorlog van de bezetter met een aantal Heukelumers werken aan de rijksweg door de Tielerwaard. Bij de werkzaamheden worden de werklieden beschoten door geallieerde vliegtuigen. Janus van Berk komt hierbij om het leven. Onlangs, op 4 mei, werd Van Berk door leden van vv Heukelum weer herdacht.

KNVB

Om deel te nemen aan competitiewedstrijden was het noodzakelijk om lid te worden van de KNVB. Deze bond maakte in 1946 echter duidelijk dat er een andere naam dan D.O.S. gekozen moest worden omdat er ook in Utrecht een club was met die naam. De naam v.v. Heukelum was een feit. Het terreinprobleem was in 1956 definitief achter de rug met de opening van een heus nieuw eigen voetbalveld en een gebouw met twee kleedkamers en een aparte ruimte voor de scheidsrechter (bij de Heukelumers beter bekend als het legendarische ‘Praathuis’). Later is deze locatie uitgegroeid tot sportpark ‘De Vriezenwijk’. De eerste wedstrijd van vv Heukelum op het nieuwe veld werd gespeeld tegen een elftal van de Rotterdamse politie. De Heukelumers wonnen met 5-3 van Hermandad. Grote overbuur LRC heeft een tijdje op Heukelums terrein gevoetbald omdat het terrein van LRC nog niet aan de eisen van de KNVB voldeed. Op de buitengewone ledenvergadering in 1969 werd met overgrote meerderheid besloten om voetbalvereniging Heukelum een zaterdagclub te laten worden. Tot dan toe werden er veel wedstrijden zondags in de morgenuren gespeeld. Na de overgang naar het zaterdagvoetbal namen ledental en supportersschare in omvang toe.

Hoogtepunten

Een aantal hoogtepunten uit het bestaan van de club: 1978 KNVB-beker: vv Heukelum-Noordwijk 1-3, voor 800 toeschouwers. 1978 Finale Nieuwsbladcup: SVW- vv Heukelum 1 4-1. 1981 vv Heukelum opende een nieuwe kantine, toen (en nu nog) een van de ruimste en mooiste in de omgeving. 1982 Finale Nieuwsbladcup: Unitas-vv Heukelum 4-1. 1983 Finale Nieuwsbladcup: SVW-vv Heukelum 3-1, met 2000 toeschouwers. 1984 Oprichting Supportersvereniging D.O.S. (Door Ondersteuning Sterk). 1984 vv Heukelum promoveert voor het eerst in haar bestaan naar de tweede klasse KNVB, door een 2-5 zege bij JPS uit Tilburg. 1984 Op de dag dat vv Heukelum kampioen wordt, verongelukt keeper Chris de Jong. De vereniging is in diepe rouw. 1985 Finale Nieuwsbladcup: vv Heukelum-Rijswijkse Boys 6-1, voor 1500 toeschouwers. 1986 Finale Nieuwsbladcup: vv Heukelum-Arkel 0-2. 1994 De opening van een nieuwe ruime bestuurskamer, kleedruimtes, douches, verzorgingsruimte en berging. Met als omgevings-primeur: vloerverwarming. 2003 vv Heukelum degradeert voor het eerst in het bestaan naar de vierde klasse. 2005 vv Heukelum viert in 2005 het 75-jarig bestaan. 2006 vv Heukelum wordt kampioen in de vierde klasse en promoveert naar de derde klasse. In de meer recente geschiedenis van de club degradeerde Heukelum in 2010 weer naar de vierde klasse. Door promoties in 2012 en 2017 is Heukelum weer terug op het tweede-klasseniveau. Een absoluut hoogtepunt was in 2016 de eindzege in het PCC-zaaltoernooi in Gorinchem. Voor 1500 toeschouwers werd LRC Leerdam verslagen. Een groter feest was er zelden in Heukelum. In 2018 werd de hoofdtribune met nieuwe kleedruimten in gebruik genomen. In 2020 bestaat vv Heukelum 90 jaar.

Klik hier voor meer informatie over vv Heukelum

Klik hier voor meer artikelen over vv Heukelum

Jerrold Laurman zorgt voor wat Rotterdamse mentaliteit bij Smerdiek

Voor de liefde verhuizen van Rotterdam naar Sint Maartensdijk. Qua leefomgeving en vooral ook mentaliteit  was het voor de Rotterdammer flink omschakelen. Toch voelt Jerrold Laurman (34) zich er inmiddels helemaal thuis. Oók bij zijn club SV Smerdiek waar hij heeft gezorgd voor een stukje Rotterdamse mentaliteit en ‘directheid’.

“Zeker weten! En dan doel ik met name in het veld. Want ik kwam terecht in een groep die al jarenlang bij elkaar voetbalt. Een echte vriendengroep en dan wordt er als voetballers onder elkaar wel een laconiek gereageerd als iets verkeerd gaat. Dat was ik niet gewend en daar kan ik ook slecht tegen. Ik ben nogal direct en zo reageerde ik ook. Dat was voor velen even wennen, maar dat hoort er gewoon bij. Goed is goed, slecht is slecht en dat moet je ook durven benoemen. Inmiddels zijn ze er wel aan gewend en wordt het gelukkig ook vaker naar elkaar toe gedaan. Zonder daarbij overigens het respect voor elkaar te verliezen, want als je van het veld stapt is het ook klaar.”

Laurman is nu twee seizoenen actief voor de zaterdag vierdeklasser en had daarvoor in het Rotterdamse al bij diverse clubs gevoetbald. De liefde bracht hem richting Tholen en hij sloot zich na de verhuizing aan bij de plaatselijke voetbalclub. Daar is de doelman inmiddels ook aanvoerder in het elftal van trainer Marc de Weerd. “Ik ben de oudste van de groep en ben ook het meest ervaren. Bovendien heb ik mijn mondje wel mee en zit het in mijn natuur om te coachen. Ik probeer daarin altijd wel positief te blijven en een verlengstuk te zijn voor de trainer zowel in als buiten het veld.”

De Rotterdammer beleefde overigens sinds zijn overstap naar Smerdiek wel twee bijzondere seizoenen. “Twee afgebroken seizoenen helaas. Vooral vorig seizoen was enorm teleurstellend, omdat we er toen in maart goed voorstonden. De ploeg was het jaar ervoor gedegradeerd en we stonden tweede achter SPS. Een plek in de top-drie had er zeker ingezeten. Dit seizoen begonnen we heel slecht en wonnen we slechts één van de vier gespeelde duels. Daar heb ik me wel druk over gemaakt en ben ook flink tekeer gegaan. Want ik weet wat er in deze groep zit en dat is er totaal niet uitgekomen. Te gemakzuchtig en te gelaten, dan win je geen wedstrijden. Je moet er altijd vol voor willen gaan en dat is in onze klasse ook nodig wil je weer de stap omhoog zetten.”

De doelman ziet echter wel, dat zijn club er misschien nog niet helemaal klaar voor is om op een hoger niveau actief te zijn. Wel qua spelerspotentie misschien, maar er is meer voor nodig. “Toen ik kwam verbaasde ik me over sommige faciliteiten die voor mij in het Rotterdamse heel normaal waren en hier niet aanwezig bleken. Zoals bijvoorbeeld een trainingsweekend met de groep. Inmiddels hebben we een trainingskamp gehad in het buitenland en je merkt dat dit een boost geeft. Daarbij heb ik een ‘voorzetje’ gegeven, wat door teamgenoot Thijs Bahlke samen met het bestuur verder uitgerold voor de gehele club. Je moet durven investeren wil je stappen maken en meer binding krijgen. Je merkt dat er ook sponsoren enthousiast raken en dat geeft een aanzuigende werking wil je op termijn weer omhoog kunnen en durven kijken.”

Vooralsnog zal er dan eerst weer gevoetbald moeten worden, want de laatste periode is het puur en alleen bij trainen gebleven. “Dat is prettig, want je bent met je hobby bezig, maar het is niet compleet. Je mist de wedstrijdspanning, de druk om te presteren en ook het contact met de supporters en publiek. Want dat geeft net dat stukje extra, zéker hier bij Smerdiek waar het altijd gezellig en druk is. Voor velen valt hun vaste weekendinvulling weg en je merkt het ook aan de motivatie op trainingen soms. Dan probeer ik wel de boel scherp te houden bij deze jonge en in mijn ogen talentvolle groep, terwijl ook in de jeugd nog best een aantal aardige jongens rondlopen.”

Zelf bekijkt Laurman per seizoen wat hij gaat doen en of hij doorgaat als keeper. “Ik heb een paar flinke knieblessures gehad en stap na en training of wedstrijd niet altijd meer als de soepelste mijn bed uit. Maar het spelletje is nog zo verdomde leuk. Zolang het kan en ik er plezier aan beleef zal ik doorgaan. En tot die tijd zal ik er ook alles aan doen om de boel hier scherp te houden. Want dat er tot op heden nog niet alles is uitgekomen qua potentie, daarvan ben ik heilig overtuigd.”

Meer artikelen lezen over SV Smerdiek? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over SV Smerdiek.

HermesDVS maakt werk van meisjes en vrouwen

Het gaat snel met de ontwikkeling van het meisjes- en vrouwenvoetbal van Hermes DVS. Werd de tak dit seizoen al uitgebreid van één naar twee teams komend seizoen heeft de club het plan om vier elftallen in te schrijven. “Het gaat als een trein”, zegt hoofd jeugdopleiding Anthony van Vooren. “Er zit veel positieve energie in en we maken in relatief korte tijd grote stappen.”

Toen Van Vooren bij zijn aantreden in 2018 een technisch plan schreef, was daar beperkt aandacht voor de meisjes- en vrouwentak. Inmiddels is er aan het plan een bijlage toegevoegd die volledig is toegespitst op het meiden- en vrouwenvoetbal bij de Schiedamse club. “Hermes DVS is een omnivereniging en bij andere sporten is het gemixt sporten al jaren een gemeengoed. Bij rugby of cricket is het heel normaal dat meisjes en jongens samen in een team spelen. Ook het vervolg in de jeugdopleiding verloopt volgens een natuurlijk proces. We zien ook dat in die afdelingen de aanwezigheid van meisjes en vrouwen voor een andere dynamiek en sfeer zorgen. Dat willen we ook graag bij het voetballen terugzien.”

Dit seizoen bracht Hermes DVS naast een MO19, een elftal van meisjes die al een aantal jaren bij Hermes DVS spelen, voor het eerst sinds acht jaar weer een damesteam op de been. Dat fungeerde als een ‘vliegwiel’. “We kunnen bij de vrouwen zelfs gaan denken aan prestatief en recreatief, want we hebben komend seizoen drie teams. De MO19 gaat in zijn geheel over. Daarnaast starten we met een MO17-elftal. De basis daarvan wordt gevormd door meisjes die bij PPSC speelde, maar van wie hun broertje of broertjes al jaren bij Hermes actief zijn.”

Van Vooren denkt dat er in Schiedam naast PPSC ruimte is voor een tweede grote speler bij de meisjes- en vrouwen. “We willen als Hermes DVS ook onderscheidend zijn. De meisjes en vrouwen draaien op volledige gelijkwaardigheid mee in de club. Dat houdt in dezelfde faciliteiten, maar ook een op maat gemaakt programma. Een voorbeeldje is dat we een speciale kledinglijn hebben laten ontwikkelen. Kleding die past bij een vrouwenlichaam en geen veel te grote shirts en broekjes die door mannen gedragen wordt. Onlangs hebben we de eerste samples binnengekregen.”

Klik hier voor meer informatie over Hermes DVS
Lees hier meer artikelen over Hermes DVS

Jeffrey Kleijn (Asperen) is ervan overtuigd dat hij de strijd gaat winnen

Heel Asperen leeft mee met hoofdtrainer Jeffrey Kleijn. Bij de eind april 34 jaar geworden Leerdammer is in de tweede week van januari 2021 darmkanker met uitzaaiing naar de lever geconstateerd. Maar de oefenmeester is er heilig van overtuigd dat hij de ziekte gaat overwinnen.

Zo jong nog, zo vitaal en strijdbaar bovenal. Jeffrey Kleijn gaat de strijd aan met Nederlands meest gevreesde ziekte. Hij krijgt daarbij steun van onder andere de Asperen-familie. Op donderdag 15 april werd hij op het sportpark ontvangen door een grote groep leden van de voetbalvereniging, die met brandende fakkels op het bordes stonden. Een groot spandoek met de tekst ‘Jeffrey onze strijder’ maakte bij hem veel emoties los. En een strijder is hij, want op 13 januari gaf een oncoloog hem weinig hoop. ‘U heeft darmkanker met uitzaaiing naar de lever en wij hebben ook vlekjes op de longen gezien. Wat wij gaan doen is levensverlengend. Als de chemo niet aanslaat, heb je nog één tot twee jaar te gaan’, werd hem in bijzijn van zijn familie verteld.

Voor Jeffrey, jarenlang steunpilaar in het eerste elftal van Asperen, het moment om de rug te rechten. ,,Ik weet dat het moeilijk wordt, maar heb die man meteen verteld dat deze jongen het tegendeel gaat bewijzen. Zo heb ik er tot nu steeds ingestaan. Deze strijd ga ik winnen.”

Nuchter

Kleijn had al een aantal moeilijke weken achter de rug. Eind december, net voor Kerstmis, kreeg hij steeds meer lichamelijke klachten. Terwijl heel Nederland vreesde voor het oplopen van corona, kreeg hij steeds meer last van obstipatie. Na het innemen van een laxeermiddel werden de klachten niet minder. In de tweede week van januari voelde hij zich doodziek. Een CT-scan gaf de genoemde ellendige duidelijkheid. ,,Ik bleef er nog redelijk nuchter onder maar mijn vrouw Trudy was overstuur. Ik dacht vooral aan mijn kinderen. Mijn zoontje Max is zes en de kleine Merel tien maanden. Hoe kan dit nou gebeuren?” Bij Kleijn ging de knop echter meteen om. ,,Het feit is er en wij gaan er gewoon tegenaan.”

Na de eerste vijf geslaagde chemobehandelingen zou hij 30 april in het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordrecht worden geopereerd. ,,Maar dat is, mede door de drukte door coronabehandelingen, even uitgesteld. Er volgt nog een chemo en daarna begin juni hopelijk de operatie.”

Optimistisch

Kleijn spreekt vooral zijn familie steeds moed in. ,,Telkens als wij naar het ziekenhuis gingen zei ik bij de ingang losjes ‘ga maar van het ergste uit, dan kan het alleen maar meevallen’. Mijn chirurg is ook optimistisch. ‘Wij gaan dit regelen. Voor mij is dit een klusje zoals jij in je werk een cv-ketel aansluit, dagelijkse routine.’ Hij zegt niet dat ik helemaal schoon word, maar hij stelt dat mijn leven met tien tot twintig jaar kan worden verlengd. Ik leer in korte tijd wel meer te genieten van het leven. Leuke dingen doen met de kinderen en plezier in het voetbal houden.”

Onlangs reed hij samen met zijn vrouw vanuit het ziekenhuis over de Lingebrug Leerdam binnen. “Ook Trudy wordt positief. ‘Jij bent zo optimistisch. Jij gaat straks je tweede seizoen als hoofdtrainer in en pakt het weer volledig op’.” Jeffrey Kleijn heeft de datum van 7 augustus 2021 in zijn agenda omcirkeld. Op die zaterdag roept hij zijn spelersgroep voor het eerst bijeen, want hij heeft nog iets moois neer te zetten bij Asperen.

Klik hier voor meer informatie over vv Asperen

Klik hier voor meer artikelen over vv Asperen