Pagina 703 – VoetbalJournaal

Nasir El Arbaoui voelt de verantwoordelijkheid bij Groote Lindt

Groote Lindt

-

10 december 2021

Nasir El Arbaoui voelt de verantwoordelijkheid bij Groote Lindt

Nasir El Arbaoui is vanaf dit seizoen de terechte aanvoerder van Groote Lindt. Hij voetbalt vanaf zijn vijfde jaar in het rood/wit van de club. Het kwam nooit bij hem op om van club te wisselen.

ZWIJNDRECHT – El Arbaoui vindt het een eer om de band te dragen. ,,Het geeft mij een stuk extra verantwoordelijkheid. Ik doe er alles aan om de groep in goede en minder goede tijden bij elkaar te houden. Dat doe ik niet alleen hoor, daar betrek ik ook andere ervaren spelers bij.” Ik trapte in de kooi bij ons thuis om de hoek in de Jupiterstraat, voor het eerst tegen een bal. Destijds een grote groene kooi met hoge wanden. Daar begonnen wij ’s morgens vroeg totdat je helemaal kapot was. Er liepen jongens van alle Zwijndrechtse clubs. Ik hoorde bij de technische jongens. Het was overleven en alleen de sterken bleven over. In die kooi werd je gevormd.”

Hij vervolgt: ,,Met onze jeugdelftallen haalden wij niet het niveau van grotere clubs als IFC en ASWH. Die speelden op divisieniveau. Wij hadden wel veel plezier met elkaar en dat vond ik het belangrijkste.” Trainer Miguel Muñoz haalde de destijds 17-jarige El Arbaoui bij het eerste elftal. Op jonge leeftijd liep hij een zware knieblessure op. Sinds vijf jaar is hij weer bij de groep.

Envelopjes

Groote Lindt is voor de KNVB een grensclub. Daarom wordt de club nogal eens uitgeleend. El Arbaoui: ,,In Zuid is meer sfeer, er komt meer publiek en wij doen daar op ons niveau met de beste ploegen mee. In Rotterdam wordt gewoon beter gevoetbald, maar daar komt niemand kijken. Bovendien speelt zelfs op ons niveau het geld een rol. Niet bij ons, maar bij tegenstanders worden de envelopjes wel uitgedeeld. Ik voetbal nog echt met veel passie voor mijn cluppie. Om mij heen zie ik dat dit minder wordt. De wil om echt te winnen ontbreekt steeds meer. Ik zie dat ook bij tegenstanders.”

Na vorig seizoen heeft Groote Lindt kwaliteit ingeleverd. Michael Slingerland en Tom van Oorschot gingen naar IFC. Mourad Afras vertrok naar VVGZ. Daar kregen zij weliswaar Max Spruit (Oranje Wit) en Yvar Nelson van de FC Dordrecht-bvo voor terug. De doelpunten van Slingerland worden uiteraard gemist. Hij is nu regionaal topscorer bij zijn oude club IFC.

Nasir El Arbaoui weet niet beter dan dat Groote Lindt in de derde klasse een middenmoter is. ,,Dit seizoen begonnen wij niet goed genoeg. Wij scoren gemakkelijk, maar krijgen te veel doelpunten tegen. Daarom hadden wij na zeven wedstrijden slechts zes punten.” El Arbaoui speelt ‘op tien’. Trainers zetten daar veelal hun beste speler neer. Overigens miste hij de wedstrijd van het jaar tegen de buren Pelikaan. Hij was voor vakantie in Egypte. Hij heeft het liever niet over die wedstrijd die door Groote Lindt met 0-5 werd verloren. ,,Ik heb begrepen dat de Peli’s ons na rust hebben gespaard anders was de uitslag veel hoger geweest.”

Klik hier voor meer informatie over Groote Lindt.
Klik hier voor meer artikelen over Groote Lindt.

In gesprek met Jordey van Dam van RVVH

RVVH

-

10 december 2021

0

Jordey van Dam is van beroep directeur van de Openbare Bassischool De Vlashoek en begon met voetballen bij LMO in Rotterdam. Daar bleef het niet bij, hij werd gescout en speelde bij clubs als Feyenoord en NAC. Na een avontuur bij BVO’s koos hij voor een avontuur in de hoofdklasse bij RVVH waar hij ook als 19-jarige zijn debuut mocht maken in de hoofdmacht. Na een periode van zeven jaar in Ridderkerk koos hij voor SteDoCo, waar hij twee mooie jaren kende. Vervolgens heeft hij nog achtereenvolgend voor SV Heinenoord en Smitshoek gespeeld, maar deze jaren werden door de huidige pandemie onderbroken. Vandaag de dag is hij weer terug op het oude nest bij RVVH wat de ambitie heeft om stappen te maken.

Van NAC naar de hoofdklasse. ‘’Vanuit de beloften van NAC Breda maakte ik de overstap naar RVVH waar Theo de Boon trainer was. Ik kwam hier in een elftal terecht met spelers die al de nodige ervaring achter hun naam hadden, zoals Bryan Pinas, Etiënne Shew-A-Tjon, Robert Kooiman en Frank Karreman. Al snel kregen we binnen RVVH een vaste groep jongens waarmee we elk jaar bovenin de top van het amateurvoetbal meedraaiden. Na een aantal jaren promotie net misgelopen te hebben, behaalden we in 2015 eindelijk de promotie naar de topklasse. Na het jaar in de topklasse ben ik vertrokken naar SteDoCo. Dit was een avontuur waar ik uiteindelijk met enorm veel plezier op terugkijk. Samen met Remco Buist, Roy Weber en Rensy Barradas, waar ik ook bij RVVH mee samen speelde en successen behaalde, reed ik vier keer per week naar Hoornaar.’’

Alles viel samen. ‘’In het tweede jaar promoveerden we naar de Derde Divisie met 20 goals dit was persoonlijk mijn meest succesvolle periode. Frans Adelaar gaf mij veel vertrouwen in een vrije rol als nummer 10. Alles viel dat jaar goed en als ik de beelden terugkijk, dan geeft dat soms nog weleens kippenvel.’’ Alleen het reizen ging Jordey tegenstaan. ‘’Er ging gewoon erg veel tijd inzitten, daarom vertrok ik na deze twee mooie jaren naar Heinenoord. Voor velen was dit een verassende keuze na mijn periode bij SteDoCo. Naast het voetbal volgde ik een intensieve tweejarige studie, waardoor drie keer per week trainen onmogelijk was. Ook op de periode bij Heinenoord kijk ik met een positief gevoel terug. Sportief hebben we er die jaren niet uit gehaald wat er in zat, maar de derde helft wonnen we altijd!’’

Na de gezelligheid wilde Jordey toch weer een stap omhoog zetten. ‘’Na twee jaar Heinenoord wilde ik de stap weer wagen naar een niveau hoger. Met Smitshoek was direct een klik. Helaas gooide Corona roet in het eten en bleef het bij zes wedstrijden. Een groep jongens uit mijn eerste periode was al een jaar eerder bij RVVH teruggekeerd. De club is in de voorgaande jaren wat afgezakt qua niveau en heeft de ambitie om weer stappen te maken. Dit sprak mij aan en het voelde voor mij goed om terug te keren bij de club waar ik als senior begonnen ben.’’

Promoveren is het doel. ‘’Persoonlijk is het mijn doel om dit jaar te promoveren naar de hoofdklasse. Dit is ook de reden waarom ik ben teruggekeerd naar de club. Daarna wil ik de club helpen bouwen om weer een stabiele hoofdklasser te worden. We hebben een brede groep met een goede mix van jong talent en jongens die ervaring hebben op een hoger niveau. Dat moet zich aan het eind van het seizoen gaan uitbetalen.’’

RVVH is op de juiste weg voor promotie. ‘’Momenteel staan wij met RVVH bovenaan in de eerste klasse B en hebben we officieus de periodetitel op zak. We hebben na een slechte start een sterke reeks wedstrijden neergezet. De stand op de ranglijst is terecht, we zijn tot nu toe in elke wedstrijd de bovenliggende partij geweest. Daarnaast draaien we ook nog mee in het bekertoernooi. Al met al een prima start van de competitie, maar we beseffen goed dat we nog niets hebben en dat de prijzen pas aan het eind verdeeld worden.’’

Jordey wil niemand passeren, maar is wel lovend over één iemand binnen het elftal van RVVH. ‘’Als iemand dit seizoen de complimenten verdiend is het Leon Steketee. In totaal speel ik al tien jaar samen met Leon dit was bij RVVH en Heinenoord. Leon heeft de afgelopen jaren regelmatig te maken gehad met blessures. Hij is ook de enige speler die ik ken die geblesseerd is geraakt tijdens de wedstrijdbespreking. Dit seizoen lijkt hij wel aan zijn tweede jeugd begonnen te zijn en speelt echt ijzersterk. Nu nog hopen dat zijn lichaam hem niet meer in de steek laat.’’

blijven voetballen tot het niet meer kan. ‘’Ik voetbal al zolang als dat ik kan lopen. Voetbal heeft lang centraal gestaan in mijn leven en in het leven van de mensen om mij heen. Ik speel nog altijd met plezier en het gevoel dat ik heb als ik op zaterdagochtend opsta is nog altijd onveranderd ten opzichte van vroeger als kind. Het mooie is dat je op mijn leeftijd meer rust hebt en persoonlijke prestatiedrang een stuk minder is. Dit zorgt ervoor dat je wat meer kunt genieten als je op het veld staat en je niet meer zo snel gek laat maken.’’

Voor meer informatie over RVVH, klik hier.
Meer artikelen lezen over RVVH, klik hier.

Het geven van jeugdtraining bij VCK zorgt voor extra energie bij Henk Kesteloo

VCK Koudekerke

-

10 december 2021

0

Het geven van jeugdtraining bij VCK zorgt voor extra energie bij Henk Kesteloo

KOUDEKERKE – Vrijwilligers zijn voor veel evenementen en ook (sport)verenigingen een onmisbare schakel. Toch is het steeds lastiger om ze te vinden en zéker om ze te vinden voor structureel vrijwilligerswerk zoals het trainen en begeleiden van teams en sporters. Dan wordt er vaak noodgedwongen teruggevallen op welwillende (groot)ouders. Zo is ook het trainerschap van Henk Kesteloo bij VCK in Koudekerke ontstaan.

“Er is overal een tekort aan vrijwilligers en ik wilde graag wat terugdoen voor de club waar ik altijd zelf heb gevoetbald en nog altijd lid ben. Nu mijn kinderen voetballen heb ik die rol op me gepakt bij de mini’s. Je moet het zien als een stukje clubliefde en je biedt bovendien die kinderen een leuke trainingsmiddag. Als je dan al die lachende koppies ziet, dan geeft dat extra energie.”

Met Tuindersbedrijf Kesteloo heeft Henk de handen meer dan vol, maar op de woensdagmiddag een uur samen met de kinderen op het veld staan en ze wat bij te brengen op voetbalgebied is inmiddels een uitlaatklep geworden. “Het is leuk om te doen. We houden het vooral simpel en doen alles met de bal, want dat is toch het allerleukste. Als je dan ziet dat ze stapjes maken en er volop lol aan beleven, dan kan mijn woensdag al niet meer stuk.”

Kesteloo doorliep alle jeugdlichtingen op zijn dorp en speelde daarna van zijn zestiende tot dertigste in het eerste elftal. Het familiebedrijf en de drukke werkzaamheden daarmee deden de Koudekerkenaar besluiten uiteindelijk te stoppen met wedstrijden spelen. Al begint het stilaan toch wel weer te kriebelen nu hij wekelijks op het trainingsveld staat. “Voetbal is toch nog altijd het mooiste spelletje wat er bestaat. Je bent in de buitenlucht, hebt veel sociale ontmoetingen en je houdt je lijf in conditie. Iets wat vandaag de dag een groot goed is. Dus wie weet dat ik binnenkort wel weer ‘oproepbaar’ ben voor het tweede ofzo, maar zover is het zeker nog niet. Ik houd het nu nog even bij jeugdtrainer zijn.”

En dat niet alleen, want dat hij zijn club een warm hart toedraagt moge duidelijk zijn. Als lokaal ondernemer kan het niet anders dan dat hij op die manier VCK ondersteunt als sponsor. “Dat lijkt me ook logisch. We doen dat uit goodwill naar de club toe, waar ook veel van onze klanten lid zijn. Het is ook goed voor de leefbaarheid op het dorp om elkaar op die manier te helpen. We hebben enkele reclameborden, een spandoek, zijn shirtsponsor van de JO11 en we sponsoren ook enkele keren per seizoen de wedstrijdbal. Dat doen we allemaal overigens graag en met liefde voor de club.”

Wie weet dat er wellicht binnenkort nóg een team met shirtreclame bijkomt .. “Dat zou zo maar kunnen. De mini’s trainen nu alleen nog maar, al zijn we wel aan het kijken of ze door kunnen stromen naar een JO6 en dan ook wedstrijdjes zullen gaan spelen. Tja, dan zal dat wel het volgende team worden als shirtsponsor… Al is het dan ook wel heel leuk om je eigen kind met jouw reclame op de borst te zien rennen over het voetbalveld. Zover is het echter nog niet. Nu houden we het nog even bij training geven en dat is, in combinatie met ons eigen bedrijf, voorlopig druk zat.”

Klik hier voor meer informatie over VCK.
Klik hier voor meer artikelen over VCK.

Eric Hoekman neemt Koninklijke Erepenning voor eeuwling ’s-Gravendeel in ontvangst

vv s Gravendeel

-

10 december 2021

0

Eric Hoekman neemt Koninklijke Erepenning voor eeuwling ’s-Gravendeel in ontvangst

Het jubileumjaar mag dan door de coronaperikelen anders lopen dan verwacht, voetbalvereniging ’s-Gravendeel toont zich in alles een trotse jubilaris en eeuwling. En die trots is alleen maar groter sinds de jubileumreceptie, waar burgemeester Bram van Hemmen van de gemeente Hoeksche Waard een bijzondere verrassing in petto had voor voorzitter Eric Hoekman én de club.

Van Hemmen begon zijn verhaal nog wel over de historie van de vereniging, maar toverde uiteindelijk een prachtige onderscheiding tevoorschijn. Het honderdjarige ’s-Gravendeel kreeg de Koninklijke Erepenning, een onderscheiding die bij het voldoen aan verschillende voorwaarden bij kroonjaren aan een club kan worden toegekend. Omdat ’s-Gravendeel aan die voorwaarden voldeed, kon een trotse preses Hoekman zich over het prachtige kleinood ontfermen.

Ook van de Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond kreeg ’s-Gravendeel prachtige jubileummemoralia. Afgevaardigde Ed Goverde overhandigde namens de voetbalbond de bijzondere jubileumvlag, waarmee het bijzondere kroonjaar (opgericht in 1921, nu bruisend in 2021) werd geaccentueerd. Ook reikte Goverde aan Eric Hoekman het KNVB-ornament uit. Bijzonder tijdens de receptie was ook de aanwezigheid van een delegatie van het bestuur van het Dordtse SSW, een club waarmee ’s-Gravendeel van oudsher warme banden mee onderhoudt. Voorzitter Jan Pruymboom en bestuurslid Kees Hoogerwaard waren aanwezig om die warme band te benadrukken.

Meer informatie over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.

Meer artikelen over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.

In gesprek met Ruben Rossél van SVV

VoetbalJournaal

-

9 december 2021

0

Bij Ruben Rossél zat het voetbal er vroeg in en begon met voetballen bij VVK in Schiedam. Hier speelde hij de gehele jeugd, maar bij toeval maakte hij de overstap naar DRGS. Zijn oom speelde bij de ploeg uit Schiedam en de toenmalig trainer Oswin Ipcedencia benaderde hem voor een vertrek naar DRGS. Het termijn bij deze club was door een faillissement van korte duur. Gelukkig lag de voetbalwereld voor hem open en was hij het voetballen nog lang niet zat.

Na het faillissement kwam Victoria op zijn pad. ‘’Hier heb ik vier jaar gespeeld onder leiding van Marcel Hattem, dit waren mijn leukste jaren tot nu toe, we promoveerde zelfs naar de 3e klasse na dat ik in de finale na competitie hoogst persoonlijk de winnende erin schoot. Na vier jaar was er geen selectie-elftal meer bij Victoria op zondag en toen heb ik samen met mijn beste vriend Niels van Meuwen voor een overstap naar SVV gekozen. Ferry Seton wilde de zaterdag afdeling van SVV een nieuw leven in blazen met ons als vaste krachten. Echter was dit van korte duur, doordat Ferry Seton vroegtijdig afscheid nam.’’

Ruben heeft in alle linies gespeeld. ‘’Ik ben begonnen als aanvaller om vervolgens door Marcel van Hattem omgeturnd te worden tot kilometervreter op het middenveld. Nu de jaartjes aantikken ben ik weer een linie gezakt om als een soort leider te figureren centraal in de verdediging. Wat een prima positie voor mij is, omdat ik op deze plek een prima overzicht heb op het veld.’’ Aan de rituelen van Ruben zal het in ieder geval niet liggen. ”Want wanneer hij een Calvin Klein boxershort draagt speelt hij altijd goed!”

Fit blijven en kwaliteit leveren is het doel. ‘’Ik wil zo lang mogelijk in een eerste elftal blijven voetballen en met mijn ervaring een dragende speler worden. Na mijn actieve voetbalcarrière zie ik het wel zitten om mijn trainerspapieren te halen en ooit aan de slag te gaan als een trainer van één eerste elftal.

Hoe gaat het huidige seizoen bij SVV? ‘’Als je naar de ranglijst kijkt van onze competitie, kan er maar één conclusie getrokken worden. SVV staat veel te laag voor de kwaliteiten die we hebben. We hebben de eerste drie wedstrijden veel pech gehad door in de laatste minuten te verliezen. Daarnaast missen we bepaalde dragende krachten door blessures. De laatste wedstrijden is er een knop om gegaan in de spelersgroep en het vertrouwen groeit enorm. Ik ben ervan overtuigd dat wij in de tweede seizoenshelft nog heel wat punten gaan pakken. Trainer Fouad El Yakhlouifi is bezig met een proces en geeft hier echt alles voor. Dit gaat zich nog zeker weten uitbetalen!’’

De promotie met Victoria naar de derde klasse was zeker een hoogtepunt. ‘’Dit zijn de mooiste wedstrijden en zeker omdat ik in de 89^ste minuut de winnende mocht maken. De promotie naar de derde klasse was voor de zondagtak in tijden niet gelukt. Het was geweldig om dit uitgerekend te doen onder trainer Marcel van Hattem.

Komend seizoen willen we met SVV gewoon eindigen als stabiele middenmoter en persoonlijk hou ik alles open wat betreft mijn toekomst. Ik sta open voor nieuwe uitdagingen!”

Bron foto: Chris Verwiel

Klik hier voor meer informatie over SVV
Lees hier meer artikelen over SVV

’S-Gravendeel stelt eigen trainer Sander Willemstijn aan

vv s Gravendeel

-

9 december 2021

0

’S-Gravendeel stelt eigen trainer Sander Willemstijn aan

Voor het eerst sinds lange tijd heeft derdeklasser ’s-Gravendeel een hoofdtrainer uit de boezem van de eigen club aangesteld. Sander Willemstijn debuteert, geassisteerd door Ron Kooten die als speler én trainer op De Trekdam actief was, dit seizoen als technisch hoofdverantwoordelijke voor het vlaggenschip bij de vereniging die hij van haver tot gort kent.

’S-GRAVENDEEL – Met de aanstelling van Sander Willemstijn als opvolger van de naar OSV Oud-Beijerland vertrokken Barry Schipper koos ’s-Gravendeel niet alleen voor een debuterend hoofdtrainer, maar ook voor een echte clubman die als speler én (jeugd)trainer de vereniging van binnenuit kent. ,,En het is ook wel een unieke situatie volgens mij, want het is sinds Dick Stooker – als ik mijn vader Harrie die de geschiedenis van de club goed kent mag geloven – niet meer voorgekomen dat een ’s-Gravendeler de eerste selectie onder zijn hoede heeft gehad. Daarom beschouw ik het ook als een eer dat het bestuur mij naar voren heeft geschoven als hoofdtrainer.’’

UEFA B

De stap naar het hoofdtrainerschap is voor ‘Seuter’ Willemstijn (35) een logisch vervolg op een trainerscarrière die zich in die richting ontplooide. ,,Binnen de club ben ik begonnen als jeugdtrainer met als doel om uiteindelijk de stap naar een eerste team te maken’’, vertelt de kersverse hoofdtrainer, die in het voorbije seizoen met goed gevolg de cursus UEFA B afrondde en daardoor tot en met de tweede klasse van de KNVB mag gaan werken. Eén niveautje hoger dus dan waar ’s-Gravendeel uitkomt. Een eventuele promotie van de rood-witte formatie zou derhalve geen praktisch probleem opleveren.’’

Willemstijn deed al selectie-ervaring op bij huidig hoofdklasser Rijsoord, waar hij binnen de technische staf verantwoordelijk was voor het tweede team. En hij kreeg van zijn voorganger Barry Schipper een kijkje in de keuken. ,, Vorig seizoen heb ik al even ervan kunnen proeven om met de selectie van ’s-Gravendeel te werken tijdens de trainerscursus, waarvoor ik het praktische deel hier af mocht werken toen Barry nog bij de club werkzaam was. Daardoor heb ik de groep op voorhand nog beter leren kennen, want het gros kende ik al door mijn lange aanwezigheid binnen ’s-Gravendeel.’’

Risico

Als assistent van Sander Willemstijn stelde ’s-Gravendeel niet alleen een ervaren trainer aan, maar ook iemand die de club al goed kende. Ron van Kooten was immers als speler actief in het Kildorp en heeft ook een trainersverleden bij de club. ,,Ron heeft een schat aan ervaring, waar ik veel van kan opsteken. Bovendien kan hij uitstekend als klankbord voor mij fungeren. De eindverantwoording ligt weliswaar bij mij, maar ik had me geen betere assistent kunnen wensen. Het is prettig om met Ron samen te werken en bovendien wat van hem op te steken.’’

Inmiddels is het duo Willemstijn-Van Kooten een kleine drie maanden ‘aan het bewind’ op De Trekdam, waar de voorbereiding op het huidige seizoen op 31 juli begon. ,,We hadden al eerder een start gemaakt, maar hebben ervoor gekozen om niet de hele zomer door te trainen omdat dan het risico bestond dat de voorbereiding wel heel lang zou duren met de competitiestart laat in september. Dan is het risico dat de spelers in oktober al enige voetbalmoeheid gaan vertonen veel te groot. We hebben een bewuste keuze gemaakt om gefaseerd op te bouwen en dat is goed bevallen voor de staf en de groep.’’

Derbyervaring

’s-Gravendeel bevindt zich in competitieverband op bekend terrein, in een poule die sterk vergelijkbaar is met afgelopen seizoen. Alleen de Dordtse clubs DFC en Dubbeldam zijn verdwenen, daarvoor zijn Rhoon en BZC Zuiderpark in de plek gekomen. Sander Willemstijn heeft zijn eerste derbyervaring ook al achter de rug: ’s-Gravendeel verloor het treffen met het Klaaswaalse SSS onlangs met 2-3. Hoe zijn ploeg zich dit seizoen kan profileren op de lange termijn is nog ongewis vor de oefenmeester. ,,Na een jaar zonder competitievoetbal is het afwachten hoe alle ploegen zich weer zullen presenteren. In de breedte zitten we in een pittige poule, dat is wel duidelijk met veel lastige tegenstanders die elkaar niet ver zullen ontlopen. Hoe het is om als hoofdtrainer binnen je eigen club te werken? Ik merk dat er toch anders gekeken wordt naar me dan toen ik jeugdtrainer was. Er wordt toch iets van je verwacht, maar ik ervaar dat tot nu toe wel als prettige druk. Het vervolg van mijn trainersloopbaan laat zich nog raden in de komende jaren, al lijkt het me wel mooi om langere tijd bij ’s-Gravendeel te werken.’’

Meer informatie over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.

Meer artikelen over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.

Samenwerking tussen Scheldemond College en JVOZ uiterst succesvol

VoetbalJournaal

-

9 december 2021

0

Samenwerking tussen Scheldemond College en JVOZ uiterst succesvol

VLISSINGEN – Wie binnen de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland (JVOZ) wordt opgenomen én leerling is op het voortgezet onderwijs, die maakt de overstap naar het Vlissingse Scheldemond College. Door de jaren heen hebben al meer dan duizend leerlingen de combinatie JVOZ en Scheldemond College succesvol afgerond. Wat maakt die samenwerking zou succesvol?

“Alle JVOZ-ers gaan naar school op het Scheldemond College en trainen direct aansluitend op hun schooldag vier keer per week. School en voetbal worden op deze manier op een hoog niveau gecombineerd. Er is destijds na goede gesprekken gekozen voor het Scheldemond omdat zij ons daarin het beste konden ondersteunen. Bovendien liggen de velden waarop we trainen en wedstrijden spelen op minder dan vijf minuten fietsen van de school. Dus korte reistijden, waardoor we snel na schooltijd kunnen starten met de trainingen”, aldus Niels Slager, Hoofd Opleidingen JVOZ.

Goed contact en korte lijntjes tussen de school en JVOZ belangrijk, iets wat mede dankzij de dubbele rol van Slager sinds enige tijd nóg makkelijker is geworden. “Ik heb een paar jaar geleden vanuit het welzijnswerk in Goes de overstap gemaakt naar het Scheldemond College als docent maatwerk en doe er individuele leerlingbegeleiding. Die baan in combinatie met JVOZ is geweldig. Ik kan op deze manier tevens heel snel schakelen en ben een direct aanspreekpunt. Ik heb veel contact met Michael Brönner en Stefan Schrier, de topsportcoördinatoren van de school, en met de trainers van JVOZ. Is er bijvoorbeeld afwijkend gedrag of mindere schoolprestaties dan wordt er in samenspraak gekeken hoe we dat dan kunnen verbeteren. Zo’n overleg kan dan leiden tot extra aandacht tijdens trainingsuren waardoor iemand minder kan trainen.”

De combinatie van school en daarnaast nog vier keer per week trainen en wedstrijden spelen is erg zwaar. “Dus is het voor ons ook zaak om het vanuit beide perspectieven goed te monitoren en daar waar nodig maatwerk te bieden. Die formule werkt goed en proberen we nog altijd verder te perfectioneren.”

Want hoewel ze bij JVOZ graag spelers willen opleiden om uiteindelijk bij een BVO terecht te komen, is de kans van slagen als profvoetballer relatief klein aldus Slager. “En dan is het vooral ook goed om de schoolprestaties zo optimaal mogelijk te houden en dat ze uiteindelijk hun diploma halen. Voetbaltalent ontwikkelen is belangrijk, maar een diploma halen ook. Door de samenwerking bieden we kinderen de kans om hun hobby op hoog niveau te beoefenen en er wellicht ooit hun beroep van te maken, maar anderzijds willen we er ook voor zorgen dat ze maatschappelijk altijd nog een vangnet hebben. Door deze samenwerking krijgen beiden de juiste aandacht en wordt er zoveel mogelijk uit de spelers/leerlingen gehaald. En daar is waar het voor zowel het Scheldemond College als JVOZ om gaat.”

Klik hier voor meer informatie over JVOZ
Voor meer artikelen van JVOZ klik hier

In gesprek met Jamie Rademaker van VV Terneuzen

VV Terneuzen

-

9 december 2021

0

In gesprek met Jamie Rademaker van VV Terneuzen

In zijn jeugdjaren speelde Jamie Rademaker onder andere bij vv Sluiskil, HSV Hoek en JVOZ, maar is inmiddels helemaal op zijn plek bij VV Terneuzen. Hij is momenteel bezig aan zijn zevende jaar in de selectie, dus hij mag best wel gezien worden als het meubilair van de ploeg. Het plezier staat voorop voor de 23-jarige vleugelverdediger en hoopt lang een rol van betekenis te blijven spelen voor de ploeg uit Zeeuws-Vlaanderen.

Het voetbal begon jaren geleden. ‘’Ik begon op mijn vierde al met voetballen bij vv Sluiskil. Dat kwam eigenlijk door mijn oudere buurman. Die vroeg toentertijd of ik zin had om mee te trainen. Vanaf dat moment was ik verkocht en ontstond de liefde voor het spelletje. Na een aantal jaar verkaste ik naar HSV Hoek dit kwam mede door mijn opa, want die kwam toen elke zaterdag kijken. In de jaren bij Hoek speelde ik samen met mijn twee jaar oudere zus en werd ik gescout voor JVOZ. De eerste keer vond ik dit nog best spannend, want je komt in eens in een andere omgeving. Daarom heb ik er bewust voor gekozen om nog een jaartje te blijven.”

“Na een jaartje gewacht te hebben was de keuze een stuk makkelijker en vertrok ik alsnog naar JVOZ. Daar heb ik twee mooie en leerzame jaren gehad. Toen ik uiteindelijk een belletje kreeg dat ik weg moest bij JVOZ, kwam dit wel aan als een klap. Gelukkig heb ik het plezier bij VV Terneuzen weer helemaal teruggevonden en draaide ik een super seizoen bij de C1 en werd ik topscoorder met 35 doelpunten!’’

Wat zou Jamie graag nog is willen bereiken in de toekomst? ‘’Ik zou heel graag om de prijzen spelen met VV Terneuzen. We hebben wel één keer dichtbij tegen promotie aangezeten, alleen ging dit in de finale fout met penalty’s. Voor mezelf wil ik gewoon heel veel plezier blijven hebben in het voetbal. Vertrekken naar een andere club hoeft van mij echt niet meer, mocht er iets voorbijkomen wil ik daar uiteraard wel naar kijken. Voorlopig ben ik daar niet echt mee bezig.’’

VV Terneuzen is prima onderweg. ‘’Het gaat eigenlijk wel goed. We begonnen slecht aan de voorbereiding en er ontbrak nog een hoop binnen het team. We hadden veel nieuwe jongens die allemaal het nodige ervaring nog misten. Toen de competitie nog moest beginnen, vroeg ik wel mezelf af of het goed zou komen. Gelukkig hebben we er één positieve draai aangegeven en begonnen we weliswaar met een nederlaag, maar hebben het daarna echt goed opgepakt! We gingen meer als een team voetballen en de resultaten werden beter en beter.’’

Jamie is lovend over de selectie. ‘’Ik heb niet echt specifiek één iemand die ik er uit wil lichten. We hebben stuk voor stuk goede voetballers in de ploeg. We hebben een leuke en fijne groep waar iedereen iets aan elkaar heeft. Alleen is dit soms ook onze vuilkuil. We moeten niet op elkaar gaan zeiken of klagen, want als het even tegen zit hebben we hier nog wel is een handje van. Gelukkig gaat onze trainer hier goed mee om en werken we er hard aan om dit te verminderen. Misschien heeft die slechte voorbereiding ons ook wel wakker geschud.’’

Voetbal is een deel van zijn leven. ‘’Ik ben samen opgegroeid met de bal en heb mijn hele leven gevoetbald. Persoonlijk merk ik dat je wanneer je een slechte dag heb gehad op het werk jezelf in de avonduren lekker uit kan leven op de training. Daar bovenop is het ook een stukje sociaal contact ook erg belangrijk, want het ontstaan van vriendschappen is een erg mooi gegeven!’’

Na een slechte voorbereiding is de diesel op stoom in de competitie. ‘’We begonnen het seizoen heel slecht, maar hebben dit goed weten om te draaien. Op dit moment staan we derde en hebben veel in eigen hand. De wedstrijden tegen de nummer één HVV en nummer twee Groen Wit gaan een hoop duidelijk maken. Persoonlijk denk ik dat er wel wat moois in zit dit seizoen. Als we zo blijven voetballen als we laten zien hebben, denk ik dat we ook wel bovenin mee blijven draaien. Dit ligt voornamelijk aan onszelf, als we erin blijven geloven is er een hoop mogelijk.’’

Voor meer artikelen over VV Terneuzen, klik hier.

Voor meer informatie over VV Terneuzen, klik hier.

Kantinepraatjes met Danny Hoogendoorn van SV Poortugaal

sv Poortugaal

-

9 december 2021

0

Kantinepraatjes met Danny Hoogendoorn van SV Poortugaal

Danny heeft met zijn 51 jaar niet alleen veel voetbalervaring op kunnen doen. Ook buiten de lijnen heeft hij de nodige bagage op weten te pikken. Door een tekort aan vrijwilligers werd hij trainer van zijn dochter en toen de jeugdvoorzitter destijds aangaf het stokje aan Hoogendoorn over te willen dragen, werd daar ook geen nee tegen gezegd. Kortom, de veteraan van SV Poortugaal is van alle markten thuis.

Het gezelligste team van SV Poortugaal heeft niet altijd met elkaar samengespeeld. Zo heeft de rechtsachter zijn vroegere jaren ook wel eens in de zaal doorgebracht. ‘’Vanaf mijn zeventiende ben ik al gaan zaalvoetballen. Hiervandaan zijn wij toen met een klein groepje overgestapt naar de 7×7 veteranen competitie. Op donderdagavond ligt de focus vol op dit team, maar helaas ligt dat nu weer even stil. Ook al hebben wij niet een al te beste start achter de rug, dit zijn wel de avonden waar iedereen naar uitkijkt. Dat mag de pret tijdens de derde helft natuurlijk niet drukken.’’ Door de jaren heen is de samenstelling van het team niet altijd hetzelfde gebleven. Mannen komen en mannen gaan, maar met sommige speel ik al jaren. ‘’Van de eerste groep zijn er nu een aantal gestopt, maar aan de andere kant zijn er ook een paar hoger gaan voetballen. Het is leuk om te zien dat ons team, De Buitenlui, een kweekvijver kan zijn voor spelers die hogerop willen.’’

Juist deze samenstelling en verzameling van diverse kwaliteiten en karakters maakt het team zo uniek, aldus Danny. ‘’De Buitenlui is toch wel een enorme mengeling van spelers. Zo zijn er spelers die zelf op een behoorlijk niveau hebben gevoetbald, maar ook spelers zoals ik. Ik ben nooit echt doorgebroken, maar ik heb verschrikkelijk veel plezier in het spelletje en wij draaien op doorzettingsvermogen.’’

Ook bij de veteranen heerst spanning als er een prijs op het spel staat. Het lijkt erop dat je je hier nooit écht op kan voorbereiden. ‘’Het eerste jaar dat wij meededen aan het eindtoernooi van PSV Poortugaal, was er eentje om niet te vergeten. Wij waren dat seizoen compleet én in bloedvorm. We schopten het tot de finale, welke eindigde in een gelijkspel. Het kwam aan op penalty’s, wat het alleen nog maar hectischer maakte. Dit werd ook nog eens versterkt door de vele toeschouwers die langs de lijn stonden. Wij wisten deze wedstrijd op de valreep naar ons toe te trekken, waardoor wij de bokaal in ontvangst mochten nemen.’’ Het is nog lang onrustig gebleven in de kantine en op het terras, zo sluit Hoogendoorn af.

Om op dergelijk niveau te presteren, moeten de trainingen van ongekend hoog niveau zijn. Danny was bereid om ons een kijkje achter de schermen te laten nemen. ‘’De trainingen zijn uitputtend. Altijd net iets verder gaan dan dat je in een wedstrijd zou kunnen. Heel veel herhalingen en alles op een enorm hoog tempo. Ook de eindpartij is een strijd waarbij niemand wordt gespaard, er moet gewonnen worden!’’ Fantastisch om te horen hoe erg het leeft rond De Buitenlui, maar het slotakkoord volgde niet veel later. ‘’Zo zou een training van De Buitenlui er uit zien. Maar nee, door tijdgebrek van onze spelers trainen we niet.’’

Het enige dat nog ontbreekt aan dit alles-kloppende team, is een koning van de derde helft. Niet geheel verrassend is die ook aanwezig in het team. ‘’Richard is de koning van de derde helft. Ook is hij onze coach, teammanager, materiaalman, verzorger en vaste inval-keeper bij nood en lid van het eerste uur. De laatste jaren kwamen zijn knieën steeds meer in protest, maar zij hebben uiteindelijk aangegeven deze slijtageslag elke donderdag niet meer te trekken. Richard is nog altijd als eerste aanwezig, zorgt dat de kleedkamer voorverwarmd is en hij heeft altijd het materiaal op orde. Daarnaast beheert hij de derde helft pot en zorgt dat aan alle financiële verplichtingen wordt voldaan. Kortom de Koning van de derde helft!’’

Meer informatie over Poortugaal? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen over Poortugaal.

In gesprek met Delano á Cohen van vv Nieuwenhoorn

VoetbalJournaal

-

9 december 2021

0

In gesprek met Delano á Cohen van vv Nieuwenhoorn

Delano á Cohen heeft een rijke carrière, na een avontuur bij Sparta, Excelsior en Almere City koos hij voor een maatschappelijke carrière. Nu is Delano vooral bezig met zijn trainerscarrière en is trainer bij de O15-1 van vv Nieuwenhoorn en de O11 van Feyenoord. Daarnaast is Delano ook aanvoerder van Nieuwenhoorn, waar hij hoopt op een plek in de top drie.

Delano begon ooit in de F’jes bij vv Nieuwenhoorn, tot hij werd gescout. “Na twee jaar ben ik gescout bij Sparta Rotterdam en daar heb ik uiteindelijk negen jaar rondgelopen. Daarna heb ik nog drie jaar bij Excelsior gevoetbald en kreeg ik een contractaanbieding bij Almere City voor anderhalf jaar.” Uiteindelijk koos Delano voor een maatschappelijke carrière keerde terug op het oude nest bij vv Nieuwenhoorn. “Daarna heb ik gespeeld voor BVV Barendrecht, VV Zwaluwen, Quick Boys en nu weer VV Nieuwenhoorn. Cirkel is voor mij rond als voetballer, nu nog een aantal prijzen toevoegen aan mijn prijzenkast met Nieuwenhoorn en richten op mijn trainerscarrière.” Bij Nieuwenhoorn hoopt de aanvoerder mee te draaien om de prijzen. “Top drie eindigen met VV Nieuwenhoorn en volgend jaar een poging wagen voor het kampioenschap. Het liefst met in grote lijnen hetzelfde elftal met aanvulling vanuit de jeugd.”

Ontwikkelen als trainer, dat is waar Delano op dit moment het meest mee bezig is. “Ik wil mezelf heel graag blijven ontwikkelen op maatschappelijk gebied en als trainer. Vorig jaar heb ik een HBO+ opleiding gedaan aan de Haagse Hogeschool en op dit moment volg ik de TC3, maar ik hoop zo snel mogelijk richting de TC2/TC1 te gaan.” De leermeester droomt nog altijd van een terugkeer bij zijn oude clubs. “De clubs waarbij ik heb gespeeld heb ik nog steeds de nodige contacten, dus ik hoop ooit terug te kunnen keren in een andere rol. Ook wil ik vaker met Mitchel van Gastel voetbalkampen organiseren. Op dit moment doen we het twee keer per jaar op Nieuwenhoorn voor ongeveer 60 kinderen, maar we kijken zeker naar nieuwe mogelijkheden!”

De oefenmeester is tevreden zijn ontwikkeling als trainer over het seizoen tot nu toe. “Zowel op het veld als trainer ontwikkel ik mezelf. Bij Nieuwenhoorn spelen we steeds beter voetbal, met jongens uit de buurt en hebben we de laatste vijf wedstrijden gewonnen.” Bij zowel Nieuwenhoorn 15-1 als de O11 van Feyenoord is Delano tevreden, maar merkt wel verschil tussen een BVO en de amateurs. “Ik train nu Nieuwenhoorn 15-1 en Feyenoord onder 11 jaar. Bij Nieuwenhoorn mis ik soms de gedrevenheid en het beter willen worden, terwijl bij Feyenoord dit nooit een issue is. Voor mij is het goed om beide werelden mee te maken en bij beiden zoveel mogelijk te stimuleren en spelers beter te maken.”

Het kampioenschap bij Quick Boys geldt nog steeds als één van zijn hoogtepunten. “Quick Boys is voor mij de mooiste club waar ik ooit heb gespeeld. Niet alleen qua accommodatie, maar ook betrokkenheid van de supporters en mensen om de club heen. Nog steeds volg ik alles op de club en hoop ik op een dag terug te keren. Niet meer als speler, maar in een andere functie zou ik dat zeker ambiëren.” In het kampioensjaar speelde Delano een tijd met een enkelbreuk, wat uiteindelijk leidde tot een dieptepunt. “In het kampioensjaar van Quick Boys heb ik mijn enkel gebroken en een tijd mee door gevoetbald. Na de laatste competitiewedstrijd ben ik geopereerd en liep ik een ziekenhuisbacterie op tijdens de operatie. Na meerdere weken in het ziekenhuis te hebben gelegen, heb ik aan de hand van Adrie Poldervaart dagelijks aan mijn herstel gewerkt.”

Delano is nog steeds met zijn enkel bezig, maar dat heeft er wel voor gezorgd dat hij nog altijd geniet van elke minuut op het veld. “Tot vandaag de dag ga ik elke woensdagochtend 07:00 naar zijn praktijk en wordt ik behandeld aan mijn enkel. Het wordt nooit meer zoals het was, maar ik kan er steeds beter mee omgaan mentaal en ik geniet meer dan ooit van het zelf voetballen.”

Als aanvoerder van Nieuwenhoorn vindt Delano het belangrijk om veel voor de jeugd te betekenen. “Als aanvoerder wil ik het goede voorbeeld geven en vooral de jeugd van VV Nieuwenhoorn erbij betrekken. De laatste maanden spelen we met veel jeugd en winnen we tegen gerenommeerde clubs, dat geeft veel voldoening. Wat in mijn ogen belangrijk is dat niet alleen de spelers van het eerste in de belangstelling staan, maar ook de jeugd en de vrijwilligers. Afgelopen periode gaat dit steeds beter bij Nieuwenhoorn en ik hoop dat we deze lijn kunnen voortzetten.” De captain wilt dan ook graag twee vrijwilligers uitlichten. “Marcel van Orselen en Patrick de Leeuw van Weenen doen beiden veel op vrijwillige basis ontzettend veel voor de club. Mede dankzij inspanningen van beide heren zitten we niet alleen in een nieuwe kleedkamer, maar is het ook weer gezellig op de club.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Nieuwenhoorn.
Klik hier voor meer informatie over VV Nieuwenhoorn.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief