Home Blog Pagina 704

In gesprek met Martijn Terlouw van SV Heinenoord

Dit keer gaan wij in gesprek met Martijn Terlouw van SV Heinenoord. De verdediger beleefde met Heinenoord een slechte start, waar er na vier wedstrijden één punt op de teller stond. De laatste weken is het elftal bezig aan de weg omhoog en haalde het zeven punten uit de laatste drie wedstrijden. We spraken met Martijn over zijn terugkeer bij Heinenoord, het huidige seizoen, zijn persoonlijke ambities en zijn carrièreverloop.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

In de jeugd speelde Martijn bij SSS, SHO en Heinenoord tot hij op 16-jarige leeftijd in de selectie terechtkwam. “Op mijn 16de kwam ik bij SV Heinenoord in de selectie, voornamelijk tweede elftal). Toentertijd speelde het eerste hoofdklasse en was de stap voor mij te groot. Na drie seizoenen belde Adri van Tiggelen mij op om te vragen of ik interesse had om met hem mee te gaan naar VV Zuidland, op dat moment tweede klasse zaterdag.” Martijn zag zijn kans schoon en koos voor een stap naar Zuidland, waar hij zich kon ontwikkelen onder de vleugels van Adri van Tiggelen. “Het eerste jaar werden wij kampioen in de tweede klasse, het jaar daarop handhaafde wij in de eerste klasse, om vervolgens in mijn laatste jaar te degraderen helaas.”

In het seizoen 17/18 keerde Martijn terug bij SV Heinenoord. “Zowel SV Heinenoord als ik zelf waren ervan overtuigd dat ik nu wel klaar was voor het eerste elftal. Het voelde weer als thuiskomen bij mijn club. Het eerste seizoen hadden we de nacompetitie net niet gehaald voor promotie, het tweede seizoen hetzelfde en nu hebben we helaas al een aantal seizoenen last van corona.” Dit seizoen is Heinenoord het seizoen niet begonnen als gehoopt. “Het huidige seizoen hebben we niet al te best geopend, maar de laatste drie wedstrijden hebben we wel zeven punten gehaald. Dat geeft hoop voor de volgende competitiehelft als we deze kunnen uitspelen.” Voor het elftal waren het vooral de eerste wedstrijden die de das om deden, zo behaalden zij slechts één punt uit de eerste vier wedstrijden.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

We vroegen naar de ambities van de verdediger. “Met SV Heinenoord is het doel om zo hoog mogelijk blijven voetballen. Bovenin de eerste klasse meedoen om de prijzen met als ultieme ambitie kampioen worden.” Ook heeft de 26-jarige persoonlijke ambities voor zichzelf gesteld. “Mijn persoonlijke doel is basisspeler zijn en blijven bij SV Heinenoord en uiteindelijk voor een kampioenschap gaan in de eerste klasse.” De vrijwilligers zijn bij Heinenoord net als bij andere verenigingen onmisbaar. “Alle vrijwilligers, van mensen die altijd achter de bar staan, de mensen de het complex onderhouden en klusjes doen tot aan de ouders die de elftallen van hun kinderen trainen zijn super belangrijk voor Heienoord. Dat is het mooie aan een vereniging zijn.”

Samen met Martijn blikken we vooruit op komend seizoen. “Ik hoop vooral dat het seizoen gewoon uit gevoetbald kan worden ondanks corona. Als dit zo is dan denk ik dat we met SV Heinenoord zeker voor een periodetitel kunnen gaan. Maar het belangrijkste is dat we zonder verdere onderbrekingen het seizoen kunnen uitvoetballen en het liefste met publiek!”

Foto; Jack van der Starre

Klik hier voor meer artikelen over Heinenoord.

Meer weten over SV Heinenoord? Klik hier. 

Kantinepraatjes met Marcel Schumacher van VV de Alblas 5

Achter een bal aanrennen kon Marcel Schumacher van de Alblas 5 wel, maar heel veel techniek zat er niet achter. Hij begon zijn glansrijke carrière bij vv de Zwerver, maar verkaste als C-junior naar de Alblas waar hij nog enkele jaren in de selectie heeft gevoetbald. Na een aantal jaar werd de verleiding tot een goede derde helft te groot en koos hij voor het vijfde elftal. Hier leveren ze strijdlust, passie en staat de liefde voor een koud biertje voorop.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

De aanvoerder van de ploeg houdt de boel bij elkaar. ‘’Mijn naam is Marcel Schumacher en ik ben aanvoerder van het iets te dikke vedetteteam De Alblas 5, oftewel ‘Het Bierteam’. Het is een vriendenteam met een buitenproportionele liefde voor voetbal en bier. Binnen het team heb ik niet zo zeer een hele grote rol. Het is meer de bende bij elkaar houden en zorgen dat er elke zaterdag 11 man op het veld staan. Na afloop zorg ik voor het koude goud en komt er niemand iets te kort.’’

Het elftal is ontstaan door liefde voor het voetbal en alcoholische versnaperingen. ‘’Jarenlange vriendschappen kwamen bij elkaar en staan nu elke zaterdag op verschillende knollenvelden met gevaar voor lijf en leden zichzelf kapot te werken voor de drie punten. Het is een vriendenteam waar je niet zomaar bijkomt. Je moet je in alle helften onderscheiden en in de derde helft zeker niet onder doen voor de rest van de ploeg.’’

Op het gebied van conditie schort er een hoop bij de mannen. ‘’Ik denk dat menig scheidsrechter nog nooit zo vaak een team heeft horen vragen ‘Scheids, hoe lang nog?’ Dan weet je als aanvoerder wel hoe laat het is. Er hebben er weer een paar tot het holst van de nacht in de lampen gehangen. De kans is groter dat ze halfdronken op het veld staan dan nuchter. Meestal met een mond zo droog als een gemiddelde woestijn, krijg ik na een kwartier al de vraag of ze gewisseld kunnen worden.’’

Gelukkig maakt dit het elftal ook uniek. ‘’De conditie van ons is erg beroerd, tenzij het op de derde helft aankomt. Dan staan de mannen die er na 15 minuten uit wilden vanwege pijntjes op en nemen ze het team op sleeptouw en wordt het weer een bende van ellende. Het team is eigenlijk een broedplaats voor onbedoelde wereldgoals, onbehouwen tackles waar ook nog een biertje genuttigd wordt.’’

Hoogtepunten kent dit team genoeg! “Wij zijn nu wat jaren met elkaar aan het voetballen bij de mooiste club in de regio, bij het mooiste team van de regio. Je maakt dan elk seizoen hoogte- en dieptepunten mee, maar dat laatste houden we liever achterwegen. De trainingskampen zijn eigenlijk altijd het hoogtepunt van het seizoen. Elk bierteam zal dit wel kunnen beamen. De laatste keer hadden we een eigen hotel en daarvoor een villa. In de avonduurtjes gingen we lekker stappen en in de middag heel soms voetballen, maar meestal ook een heleboel voetbal kijken. Niks anders dan voetbal op zo’n weekend zonder de vrouw, heer-lijk!’’

De trainingen zijn een genot voor het oog. ‘’We hebben altijd een zeer vast ritueel bij onze trainingen. We hebben een team met 27 man! Waardoor er altijd genoeg man zijn om te trainen. We beginnen met een potje bomen en spelen vervolgens de draaimolen. Dit is een oefening waarbij je continu de keeper onder vuur neemt. Wij vinden dit een prachtige oefening, maar de keeper wat minder. Maar goed, in welk team heeft de keeper wat te zeggen? Na deze bewogen oefening spelen we een partij spel, waar een verrassend hoog niveau op de mat gelegd wordt. Met alle ex-selectiespelers gaat het balletje goed rond alleen ontbreekt het nog wel is aan de concentratie.’’

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

De Alblas 5 staat bekend als een collectief elftal. ‘’We zijn een zeer hecht team wat alles voor elkaar zou doen, in weer en wind. Dit komt in de derde helft eigenlijk altijd het beste naar voren. Niemand is eigenlijk slecht in de derde helft, maar als ik iemand mag noemen die zich onderscheidt in deze helft is dit Ralph. De koning, keizer en admiraal van het team knuffelt met de barvrouw, zet kratten op zijn hoofd en heeft regelmatig voetbal afdrukken op zijn lichaam staan. Voor Ralph is niks te gek!’’

Sixpack-donderdag viel goed in de smaak. ‘’Dit is ontstaan vanuit de coronatijd toen de kantine dicht moest, maar gelukkig mochten we wel trainen en douchen. Normaal gesproken is het op donderdagavond altijd een groot feest, dus moesten we even wat anders verzinnen. Gelukkig hebben we een prima alternatief gevonden en nu neemt iedereen één sixpackje mee voor in de kleedkamer. Vanaf dat moment zijn er drie dingen, namelijk vrouwen, voetbal en bier. Nu denk ik dat een mannenhart niet harder gaat kloppen dan van deze drie dingen gecombineerd.’’

Voor meer artikelen over VV De Alblas klik hier.
Voor meer informatie over VV De Alblas klik hier.

De grootste ambitie van Joshua van Dolder ligt nu meer op trainersvlak bij JVOZ

KOUDEKERKE – Hij begon als jeugdspeler bij VCK, maakte de overstap naar JVOZ en keerde op zijn 17e terug naar VCK en speelde tussentijds nog voor Dauwendaele. De afgelopen seizoenen in Joshua van Dolder (28) een betrouwbare sluitpost in het Koudekerkse doel. Maar daarnaast ook al zeven jaar actief bij JVOZ als trainer.

En hoewel hij graag met VCK zo hoog mogelijk eindigt in de derde klasse van het zaterdagvoetbal, ligt zijn grootste focus en ambitie meer op het trainerschap. “In het verleden wilde ik graag als keeper proberen om zo ver mogelijk te komen. Heb prachtige jaren gehad bij JVOZ, heel veel geleerd ook. En daarna ook bij Dauwendaele een mooie tijd beleefd. Maar VCK was voor mij toch uiteindelijk wel de club om gewoon lekker op een mooi niveau plezier in het spelletje te houden. We hebben een geweldige spelersgroep en er staan twee goeie trainers aan het roer. Huib en Aloys doen het fantastisch en ze vullen elkaar perfect aan. We maken nog altijd stappen en dat is mooi om onderdeel van te zijn.”

Het heilige moeten is er voor Van Dolder als speler wel af, al heeft hij nog altijd een hekel aan verliezen. Hij streeft voor zichzelf een zo hoog mogelijk prestatieniveau na, al heeft hij niet meer de ambitie om sportief gezien elders een stap omhoog te maken. “Nee zeker niet. Ik speel hier met vrienden op de club en we doen aardig mee in deze klasse. Een plek in de middenmoot moet zeker wel realistisch zijn. Er zijn enkele ploegen die er bovenuit steken in mijn ogen, maar wij moeten daarachter zeker ons plekje weten te vinden.”

Waar Van Dolder ook zijn plek inmiddels weet, dat is binnen JVOZ, waar hij al zeven jaar lang werkt als trainer. Momenteel van de JO12. En hij is niet de enige van VCK die een rol vervult in de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland. “Dat klopt, want ook aanvoerder Jesper Harinck, die de JO11 traint,  en Aloïs Lockefeer, die de JO13 onder zijn hoede heeft vertegenwoordigen we de VCK-connectie goed in Vlissingse dienst. We hebben veel met elkaar te maken, mede ook omdat we ploeggenoten zijn maar als trainers ook de opvolgende lichtingen trainer en coachen. Dus er is veel overleg en we zijn ook goede vrienden van elkaar. Dus dat is natuurlijk wel heel mooi allemaal. En daar ligt voor mij ook mijn ambitie, om uiteindelijk in het trainersvak door te kunnen groeien. Dan is JVOZ op dat vlak wel een prachtige organisatie om ervaring op te doen en met zoveel goede talenten te kunnen werken.”

Bij zijn eigen club is de goalie momenteel één van de oudste spelers uit de selectie, waar in het tussenseizoen enkele spelers vertrokken of stopten met voetballen. “En dat waren helaas bijna allemaal aanvallend ingestelde spelers. Daardoor is de selectie wat uit balans en hebben we heel veel verdedigend ingestelde spelers, wat ook invloed heeft op onze speelwijze. We laten het spel graag aan de tegenstander om vanuit de reactie te voetballen en dan te proberen resultaat te halen. Dat gaat vrij aardig en ik hoop dat we daarmee toch ons doel kunnen bereiken en ons mooi in de subtop kunnen nestelen. Als dat lukt hebben we het goed gedaan. En voor mezelf hoop ik deze combinatie van spelen bij VCK en trainen bij JVOZ nog een flink aantal jaren vol te houden. Want er is niets mooiers dan zo veel mogelijk met voetbal bezig te zijn. Nu dat weer kan zoals vanouds is dat fantastisch.”

Klik hier voor meer informatie over JVOZ
Voor meer artikelen van JVOZ klik hier

In gesprek met Remco Buist van RVVH

Remco Buist is afgelopen november 33 geworden. De routinier speelt zijn minuten voornamelijk op het middenveld of in de spits. De wedstrijden die hij gespeeld heeft zijn onder te verdelen bij SV Bolnes, SteDoCo, Heinenoord en RVVH. In 28 jaar heeft Buist de nodige minuten achter zijn naam weten te zetten. Wie weet hoeveel daar nog bij gaan komen.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

De docent begon zijn carrière bij SV Bolnes op vijfjarige leeftijd. Na alle jeugdteams doorlopen te hebben, was het tijd voor het echte werk. ‘’Op mijn achttiende mocht ik mijn debuut maken voor het eerste. Wij speelden toen in de vierde klasse, maar wisten hier niet in te blijven. De club besloot om andere mensen aan te stellen op diverse functies, waardoor er aan een wederopstanding gewerkt kon worden. Door twee kampioenschappen en twee promoties via nacompetities wisten wij ons weer op niveau te brengen. Het jaar dat wij tweede klasse speelden, maakte ik de keuze om de stap naar RVVH te maken. In mijn laatste wedstrijd voor Bolnes promoveerden wij via de nacompetitie naar de eerste klasse. Een mooiere afscheidswedstrijd had ik niet kunnen hebben.’’

Bij RVVH werd het eerste seizoen gelijk gepromoveerd via de nacompetitie, iets waar Remco ondertussen een soort patent op heeft zo lijkt het. Een drieluik met Spijkenisse en Quick Boys werd doorstaan, waarna via een overwinning over twee ontmoetingen tegen ACV de finale werd bereikt. Daarin was RVVH te sterk voor HOEK. Het eerste jaar in de Topklasse was niet wat hij ervan had gehoopt, want het seizoen erop werd handhaving niet bewerkstelligd. Een transfer naar SteDoCo werd dat wel. ‘’Zij speelden toen in de ‘nieuwe’ derde divisie. Wij degradeerden direct naar de hoofdklasse, maar dit was van korte duur. Na het winnen van de nacompetitie mochten wij weer uitkomen in de derde divisie. Door de geboorte van mijn tweede dochter wilde ik iets dichter bij huis voetballen. Een avontuur bij Heinenoord was daar erg geschikt voor, maar na twee seizoen besloot ik om terug te keren bij RVVH.’’

Alleen Remco zou eventueel kunnen weten hoelang er nog gevoetbald gaat worden. Als het aan hem ligt, gaat hij nog wel even door. ‘’Door al het gedoe rondom corona, waardoor de competitie meerdere malen is stilgelegd, heb ik gemerkt hoe erg ik het voetbal mis als het er niet is. Ik zit hier perfect op mijn plek bij RVVH en ik heb zeker de ambitie om nog een tijdje door te gaan! Het ging dit seizoen nog niet even vlekkeloos voor mij, want ik raakte in de tweede wedstrijd geblesseerd aan mijn sleutelbeen. Ik had deze gebroken bij een vervelende val en ik moest noodgedwongen een aantal weken toekijken. Als team gaat het zeker wel voor de wind. Wij pakken de eerste periode op het moment dat Nieuwenhoorn hun inhaalwedstrijd niet met vijf doelpunten verschil weet te winnen.’’

De ervaren Buist heeft als afsluiter nog een goed woordje over voor bepaalde mensen binnen de vereniging. ‘’Ik heb heel veel waardering voor de teamleiders. Zij zorgen altijd dat alles tot in de puntjes geregeld is en dat het ons aan niks ontbreekt. Alles ligt altijd voor ons klaar en daar horen Ger Bos, Han van Loon en Frans Schouten lof voor te krijgen.’’

Fotografie: Roelie ‘t Jong

Voor meer informatie over RVVH, klik hier.
Meer artikelen lezen over RVVH, klik hier.

In gesprek met Jurre Jochems van vv Wernhout

Jurre Jochems is met Wernhout sterk aan de competitie begonnen. Het elftal staat tweede met vijf punten en twee wedstrijden minder dan de koploper. De aanvaller is bezig aan zijn tweede jaar in de selectie van vv Wernhout en hoopt de nog altijd ongeslagen reeks zo lang mogelijk vast te kunnen houden.

imcodaJurre begint over zijn carrièreverloop. “Ik ben sinds mijn vijf jaar gaan voetballen bij Wernhout en heb vervolgens alle jeugdelftallen doorlopen als rechtsbuiten. Op 17-jarige leeftijd maakte ik mijn debuut in het eerste van Wernhout. Een jaar later mocht ik aansluiten bij de selectie en heb ik alle wedstrijden gespeeld bij Wernhout 1 tot nu.” Wernhout is het seizoen ijzersterk begonnen en staat met twee wedstrijden minder op een tweede plek. “Het huidige seizoen verloopt goed we zijn nog steeds ongeslagen. We hadden een goede seizoenstart net als vorig jaar. Hopen dat we het dit seizoen wel mogen afmaken.”

De nog altijd pas 20-jarige heeft dit te maken gehad met een dieptepunt in zijn carrière. “Het dieptepunt is het plotseling overlijden dit jaar van onze hoofdtrainer Rudo Gommers. Hij was een toptrainer. Rudo was een geweldige vriend, heel betrokken bij de club en iedereen mocht hem graag.” Daarnaast maakte Jurre ook mooie dingen mee in de jeugd bij Wernhout. “Mijn hoogte punt tot nu toe is mijn laatste jaar in de jeugd. We werden kampioen en wonnen ook de beker.”

thumbnail_Vacature-uitvoerder-timmerman-online-155x50-1-1

Binnen Wernhout zijn de vrijwilligers het die de vereniging draaiende houden, Jurre wilt daarom graag één vrijwilliger uitlichten. “Ik ben lovend over Toon Hereijgers, want hij is bijna altijd in zijn vrije tijd bij de club te vinden. Hij staat voor iedereen klaar en kunt hem alles vragen.” Het spelletje is voor Jurre altijd belangrijk geweest. “Ik heb er plezier in en kan mijn energie erin kwijt. Ook de gezelligheid die er is bij Wernhout tijdens de trainingen en wedstrijden, zeker ook ná de trainingen en wedstijden.” We vroegen Jurre naar een blik vooruit op aankomend seizoen. “Het seizoen verloopt goed, we hebben een goede start en hopen dat we deze goede start vast kunnen houden. Dan zien we wel waar we staan aan het eind van het seizoen.”

Klik hier voor meer informatie over VV Wernhout.
Klik hier meer artikelen over VV Wernhout.

Bestuur OSV zet Maarten Letterman in het zonnetje

OUD-BEIJERLAND – De 82-jarige Maarten Letterman (82) prijkt met zijn naam al meer dan vijftig jaar op de ledenlijst van voetbalvereniging OSV Oud-Beijerland. Dat kon en mocht niet onopgemerkt voorbijgaan vond het bestuur van de derdeklasser, die de clubgetrouwe verraste door hem uitgebreid in het zonnetje te zetten.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

Na afloop van de vriendschappelijke wedstrijd tegen Kogelvangers kreeg Maarten Letterman in aanwezigheid van zijn echtgenote Gerda de speld uitgereikt die behoort bij de benoeming tot Lid van Verdienste van de vereniging. Daarmee kreeg de nog steeds betrokken Oud-Beijerlander alle lof die hij verdiende na meer dan een halve eeuw lidmaatschap.  In die periode was hij voor hand- en spandiensten altijd te benaderen, maar het meest genoot hij toch (zichtbaar) van zijn rol bij de grill- en barbecue-activiteiten als Letterman achter ‘zijn’ marktkraam kon plaatsnemen en de inwendige mens van menig bezoeker kon versterken. De laatste jaren is hij, naast vaste supporter, binnen de vereniging vooral bekend als ‘De klusjesman’. Vele ouderen die binnen de club actief zijn zullen Maarten Letterman nog altijd herkennen als de ‘verhuurder van de marktkramen’ zowel in als buiten de regio Hoeksche Waard. Dat hij binnen de vereniging op handen gedragen wordt, blijkt wel uit het feit dat hij uitgebreid met de door Barry Schipper getrainde selectie op de foto mocht.

Klik hier voor meer artikelen over OSV.
Meer weten over OSV? Klik hier.

In gesprek met Davy Mierop van vv Hellevoetsluis

Davy Mierop is al bezig aan zijn vijfde seizoen bij het vlaggenschip van Hellevoetsluis. Hij maakte de derby’s mee van beide kanten, want hij speelde in het verleden ook voor Nieuwenhoorn. Momenteel is Hellevoetsluis koploper in de tweede klasse en hoopt dit seizoen te kunnen promoveren met een sterk elftal.

Op vijfjarige leeftijd begon Davy bij vv Nieuwenhoorn waar hij alle jeugdelftallen doorliep en vanuit de B’tjes de stap maakte naar de senioren. “Ik maakte de sprong naar het tweede elftal van vv Nieuwenhoorn. Het tweede elftal stopte ermee dus moesten wij dat gat invullen. Wij promoveerden dat jaar direct naar de reserve hoofdklasse! Het jaar daarna debuteerde ik in het eerste elftal van vv Nieuwenhoorn in de hoofdklasse.” Het jaar erna stapte vv Nieuwenhoorn over naar de zaterdag. “Wij hebben die sprong gemaakt en promoveerde direct. Daarna een mooie overstap gemaakt naar SC Feyenoord, een hele warme club waar ik nog steeds graag kom.” Na twee mooie seizoenen keerde Davy terug naar vv Hellevoetsluis, de club uit zijn woonplaats. Momenteel is hij bezig aan zijn vijfde seizoen bij Hellevoetsluis. “Dat ik aan mijn vijfde seizoen hier bezig ben zegt ook genoeg over de club vv Hellevoetsluis.”

Hellevoetsluis is de competitie voortvarend van start gegaan en staat momenteel op een eerste plek in de tweede klasse. “We gaan als koploper de winterstop in, in verliespunten kan DCV en Pelikaan ons nog wel voorbij, maar we doen goed mee voor de bovenste plekken. Aan het begin van het seizoen was het nog zoeken, maar de laatste weken draait en staat het elftal goed en dat is te zien aan de resultaten. Hopelijk kunnen we deze lijn na de winterstop doorzetten.” Het uiteindelijke doel is promotie. “Met mijn club vv Hellevoetsluis naar de eerste klasse promoveren. Of dat realistisch en haalbaar is moet de toekomst uitwijzen, maar dat is wel mijn doel.”

249967_CPI

In zijn tijd bij Nieuwenhoorn speelde Davy ook derby’s, deze roepen mooie herinneringen bij hem op. “Ik kom uit Hellevoetsluis, dus de derby Nieuwenhoorn tegen Hellevoetsluis leeft zeker. Na vele jaren van geen derby’s, om dat vv Nieuwenhoorn op zondag speelde, stond deze derby weer op het programma in competitieverband in december 2014. Wij wonnen met vv Nieuwenhoorn 1-2 en ik maakt de winnende in de 89ste minuut.” Wat opmerkelijk is, is dat Davy een aantal jaar geleden de derby ook meemaakte vanaf de andere kant. “Een paar jaar later stond deze derby weer op het programma maar ik speelde nu voor Hellevoetsluis. Wij wonnen bij vv Nieuwenhoorn met 2-3 en ik maakte weer de winnende goal in de 91ste minuut.”

Hellevoetsluis heeft te maken met een sterke achterban. “Ik ben lovend over onze supporters bij vv Hellevoetsluis. Elke thuis wedstrijd schreeuwen ze ons er doorheen, in weer en wind. Bij Hellevoetsluis kun je echt spreken van een twaalfde man.” Met zulke supporters ziet Davy de tweede seizoenshelft zeker zitten. “Tot nu toe verloopt alles volgens plan en draaien we goed mee in de top. Dat willen we graag na de winterstop doorzetten. Op dit moment draait en staat het elftal goed maar er zullen vast nog wel tegenslagen en moeilijke wedstrijden komen.” De weg is nog lang en er staan nog een hoop moeilijke wedstrijden te wachten. “We zitten nog maar in de negende speelronde en hebben nog niet eens iedereen gehad. De weg is dus nog lang, maar zolang we kunnen blijven strijden om de bovenste plaatsen zal het ook belangrijk zijn wie er het beste met tegenslagen omgaat. Hopelijk zijn wij dat!”

Klik hier voor meer artikelen over VV Hellevoetsluis.
Klik hier voor meer informatie over VV Hellevoetsluis.

Veere mikt volgens routinier Ruben de Looff op stek in middenmoot

VEERE – Een slechte repetitie betekent vaak een goede generale. En zo was het exact voor derdeklasser Veere. De eerste weken van het seizoen leverde de Walcherse derdeklasser al een aantal welkome punten op. De ploeg van routinier Ruben de Looff (33) is dus goed gestart aan het seizoen, waarin men Veerenaren mikken op een stek in de middenmoot.

“Ik denk niet dat we een ploeg hebben om écht mee te doen voor de prijzen, maar net daaronder daar horen we wel thuis. We zijn inderdaad goed gestart. Bleven de eerste wedstrijden overeind en pakten ook tegen titelkandidaat Luctor een punt. Dat zijn voor ons zeker bonuspunten, want ik denk dat zij, in tegenstelling tot ons, om de titel zullen spelen. Des te knapper was het van ons dat we vier goals tegen hen maakten en 4-4 speelden.”

De Looff is sowieso blij dat de selectie van Veere inmiddels weer zo goed als compleet is. De ziekenboeg is nagenoeg leeg en dat is ook wel noodzaak. “We hebben iedereen nodig en zullen elke week zo sterk mogelijk voor de dag moeten komen om de benodigde punten bij elkaar te voetballen. Want nu we goed zijn gestart is het belangrijk om die lijn zo lang mogelijk vast te houden. Dat zorgt voor ‘lucht’ en geeft bovendien ook vertrouwen. Want we hebben de kwaliteiten in de groep, maar moeten we zorgen dat we elke week scherp zijn en blijven.”

Als centrale verdediger moet De Looff, die in 2010 debuteerde bij het eerste elftal en sindsdien goed was voor bijna vijftig competitiedoelpunten, zorgen voor de rust en de coaching. “Dat is ook hard nodig. We kunnen nog wel eens onrustig zijn tijdens wedstrijden en dan probeer ik met coaching en het positioneren van medespelers voor rust en duidelijkheid te zorgen. Natuurlijk lukt dat niet altijd, maar tot op heden mogen we niet klagen denk ik. Het laat zien dat we zeker de kwaliteiten hebben om niet in problemen te komen dit seizoen.”

Net als veel ploeggenoten woont De Looff overigens niet in Veere zelf, maar in Middelburg. Toch heeft hij altijd wel bij de derdeklasser gevoetbald. “Sinds de jeugd inderdaad. En speel al flink wat jaren in het eerste. De afgelopen jaren is er bijna geen jeugd doorgekomen om onze selectie op peil te houden. Daardoor zijn er veel jongens van buitenaf naar hier gekomen. En ze voelen zich prima thuis. Het klikt gewoon. De sfeer hier is gemoedelijk en we willen dat iedereen zich welkom voelt. Zelf probeer ik zolang ik fit blijft te genieten van het spelletje. Ik heb de gehele coronaperiode prima doorstaan en heb mijn conditie op peil gehouden. Op deze manier hoop ik het hier nog een aantal seizoenen vol te houden. En het liefst ook op dit niveau. We zijn in elk geval goed gestart om ons doel te bereiken.”

Lees hier andere artikelen over VV Veere
Vindt hier meer informatie over VV Veere

In gesprek met Dames 1 van v.v. Tricht

Dames 1 van v.v. Tricht komt uit in de derde klasse en hebben het samen enorm leuk. Het is een enthousiast en hecht team. Vanaf dit seizoen staat Marco van der Kraats voor de groep, een trainer die de juiste balans weet te vinden tussen lol maken en serieus zijn. De dames willen zich graag ontwikkelen, maar daarnaast moet het ook gezellig zijn! Gelukkig is de trainer niet vies van de derde helft en drinkt menig drankje mee.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

De meeste meiden voetballen al jaren met elkaar. ‘’Dit is in de jeugd eigenlijk al ontstaan. De meeste meiden spelen al samen vanaf de jeugd. Er zijn de afgelopen jaren steeds meer meiden bijgekomen wat maakt dat we nu ongeveer drie jaar samen spelen met de huidige samenstelling.’’

Het damesteam sprak oven hun hoogtepunten. “Het is super leuk om te lezen hoe elke speelster op haar eigen manier een hoogtepunt ervaart. De dingen die het meest genoemd werden waren ons kampioenschap in de MO19, het jubileum van Tricht (75-jarig bestaan) , voetbalgala , de eerste beker wedstrijd en de wedstrijd in Zeeland van een aantal weken geleden.’’

Het voetbalgala was een groot succes bij v.v. Tricht. ‘’Twee jaar geleden werd dit voor het eerst georganiseerd en iedereen mocht stemmen op de beste speler en speelster, keeper, coach en het beste team. Uiteindelijk is ons team veel in de prijzen gevallen. Jill werd verkozen tot beste speelster, Daniëlle werd verkozen tot beste keepster. Helaas voor het team speelt ze nu niet meer bij ons, maar bij PSV. Onze trainer van destijds Herman werd trainer van het jaar en ons elftal werd verkozen tot team van het jaar. Het geluk kon natuurlijk niet op.’’

De eerste bekerwedstrijd van dit seizoen was gelijk een pittige. ‘’Het was een best spannende pot we hadden namelijk geen keeper en we speelden tegen een team uit de tweede klasse. Na een 0-1 achterstand hebben we ons als team terug weten te vechten en wonnen we uiteindelijk met 1-2.’’ De reis naar Zeeland was er ook één om niet te vertegen. ‘’Een aantal weken geleden moesten wij naar Zeeland om een competitiewedstrijd te spelen tegen SVO WVV’20. Zij stonden vierde in de competitie en wij zevende, het beloofde dus een moeilijke partij te worden. Voor ons was dit een best lang ritje, daarom had de club voor ons een bus geregeld waarmee we koers konden zetten richting Zeeland.”

“Na een rit van twee uur kwamen we eindelijk aan in Zeeland. Uiteraard werd er de hele weg muziek gedraaid door Sabine, want de sfeer voor de wedstrijd moest er goed inzitten! Naast onze voetbalspullen was de bus ook uiteraard volgeladen met een hele hoop drank. Op de terugweg hadden we immers twee uur de tijd voor de derde helft. Eenmaal aan de wedstrijd begonnen kwamen we erachter dat de tegenstanders best een aardig balletje konden trappen. Ondanks onze goede combinaties waren zij toch de betere partij op het veld.

Na een spannende eerste helft gingen we rusten met 0-0. In de tweede helft kwamen we al vrij snel op 0-1 achterstand, maar we bleven geloof houden in deze wedstrijd! Uiteindelijk maakten we tien minuten voor tijd toch de bevrijdende 1-1. Dit voelde eigenlijk gewoon als een overwinning voor ons. We waren ongelofelijk trots en dat punt ging mee terug de bus in richting Tricht.’’

Hoe kan je de terugreis het beste omschrijven? “Haha das een lastige, maar toen we aankwamen stapten er niet heel veel mensen meer nuchter uit de bus. Het feestje terug kan in de boeken als een mooi avontuur. Gelukkig mogen we nog twee keer naar Zeeland dit seizoen, dus dat belooft wat!’’

Het is altijd feest bij Dames 1, dus echte dieptepunten hebben ze niet. ‘’Echter was de pandemie wel een vervelende tijd voor ons. De wedstrijden gingen niet meer door en de kantines waren dicht. Het missen van een derde helft deed dan toch net iets meer pijn, haha.”

Wie is er binnen dit feestende team de grootste lolbroek? ‘’Dit is overduidelijk Renate! Ze heeft droge humor, ze is altijd vrolijk en maakt altijd leuke opmerkingen. Ze is zeker een gangmaker in de groep. Ook komen er regelmatig verhalen voorbij die ze meemaakt als docent op de middelbare school. Ze heeft ook nog een verborgen talent en dat zijn de tiktok-dansjes. Mocht je nieuwsgierig zijn naar dit talent verwijzen we jullie naar onze Instagram pagina.” Naast Renate is Sabine zeker een gangmaker in de groep. “Ze neemt altijd haar box mee naar de voetbal, waardoor we in de kleedkamer altijd keihard de muziek op hebben staan. We moeten dan vaak luisteren naar boerenmuziek waar we als team zijnde hard om kunnen lachen. Ze zijn alle twee ook zeker niet op hun mondje gevallen en ook dat levert regelmatig leuke situaties op.’’

Maar wie is er dan de koningin van de derde helft? ‘’ Over het algemeen worden Renate, Denise, Jill en Aniek genoemd. Ze zijn allemaal zeker niet vies van een drankje. Renate is vaak als eerste in de kantine te zien is en op zondag al bezig is met de volgende zaterdag. Ook wordt er gezegd dat Denise na drie wijn al goed lam is. Kortom zijn we allemaal wel fan van de derde helft.’’

Aankomend seizoen willen we graag in de top vijf belanden. ‘’We hebben twee zeer sterke ploegen in onze competitie, dus proberen we alles te geven om op die derde plek te eindigen. Het bekeravontuur is ook nog niet afgelopen en spelen op 5 maart de halve finale waar we hopelijk een ticket kunnen bemachtigen voor de finale!’’

Klik hier voor meer artikelen over Tricht.
Klik hier voor meer informatie over Tricht.

Koude start van titelfavoriet Oud-Beijerland

OUD-BEIJERLAND – Na mislukte aanlopen richting de tweede klasse in de afgelopen seizoenen en een vergeefs verzoek bij de KNVB om vanuit de derde klasse toch een niveautje hoger geplaatst te worden, is OSV Oud-Beijerland dit seizoen opnieuw op jacht om de driftig nagestreefde promotie te bewerkstelligen.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

Onder regie van de nieuwe trainer Barry Schipper, die de overstap maakte van competitietegenstander ’s-Gravendeel naar de blauw-witte formatie, is Oud-Beijerland in bijna dezelfde competitie als vorig jaar gestart als één van de grote favorieten voor de prijzen. Na drie gespeelde wedstrijden staan er slechts drie punten op het Oud-Beijerlandse conto, na nederlagen tegen Nieuwerkerk – vooraf ook ingeschat als potentiële topploeg –  en Zwarte Pijl die volgden op de ouverturetriomf op Groote Lindt. Die laatste zege volgde dan weer op een succesvolle inzet van de oefencampagne met een finalezege tijdens het eeuwlingentoernooi, waar de vier honderdjarigen OSV, SSS, Strijen en ’s-Gravendeel present waren. De brigade van Schipper rekende daarbij in de eindstrijd af met Strijen (2-0). SSS en Oud-Beijerland zouden in oktober ook in competitieverband de degens kruisen, maar die wedstrijd werden vanwege jubileumfestiviteiten bij de Klaaswaalse opponent naar november doorgeschoven.

Klik hier voor meer artikelen over OSV.
Meer weten over OSV? Klik hier.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.